Mantra 25
अ॒भि त्यं दे॒वᳪ स॑वि॒तार॑मो॒ण्यो॒: क॒विक्र॑तु॒मर्चा॑मि स॒त्यस॑वᳪ रत्न॒धाम॒भि प्रि॒यं म॒तिं क॒विम् । ऊ॒र्ध्वा यस्या॒मति॒र्भा अदि॑द्युत॒त्सवी॑मनि॒ हिर॑ण्यपाणिरमिमीत सु॒क्रतु॑: कृ॒पा स्व॑: । प्र॒जाभ्य॑स्त्वा प्र॒जास्त्वा॑ ऽनु॒प्राण॑न्तु प्र॒जास्त्वम॑नु॒प्राणि॑हि
abhí tyáṃ deváṃ savitā́ram oṇyòḥ kavíkratum árcāmi satyásavaṃ ratnadhā́mam abhí priyā́ṃ matíṃ kavím | ūrdhvā́ yasyā́matir bhā́ ádidyutat savī́mani híraṇyapāṇir amimīta sukrátuḥ kṛpā́ svàḥ | prajā́bhyas tvā prajā́s tvā ’nuprā́ṇantu prajā́s tvám anuprā́ṇihi
ഞാൻ ആ ദേവനായ സവിതാവിനെ സ്തുതിക്കുന്നു—ആലോചനയിൽ ഋഷി, സത്യപ്രേരണയുള്ളവൻ, രത്നധാമൻ; ദർശിയുടെ പ്രിയമായ മതി ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു. അവന്റെ ഉദ്ദേശം ഉന്നതം; അവന്റെ പ്രകാശം തന്റെ പഥത്തിൽ തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; സ്വർണഹസ്തൻ, സുസങ്കൽപ്പൻ, കരുണാശക്തിയാൽ ആകാശത്തെ അളക്കുന്നു. പ്രജകൾക്കായി നീ; പ്രജകൾ നിന്നെ അനുപ്രാണിപ്പിക്കട്ടെ; നീ പ്രജകളെ അനുപ്രാണിപ്പിക്ക.
अ॒भि । त्यम् । दे॒वम् । स॑वि॒तारम् । ओ॒ण्योः । क॒वि-क्र॑तुम् । अर्चा॑मि । स॒त्य-स॑वम् । रत्न॒-धामम् । अ॒भि । प्रि॒याम् । म॒तिम् । क॒विम् । ऊ॒र्ध्वा । यस्य । आ॒मतिः । भा॒ः । अदि॑द्युतत् । सवी॑मनि । हिर॑ण्य-पाणिः । अ॒मि॒मी॒त । सु॒-क्र॑तुः । कृ॒पा । स्वः । प्र॒जाभ्यः । त्वा । प्र॒जाः । त्वा । अनु॒-प्राण॑न्तु । प्र॒जाः । त्वम् । अनु॒-प्राणि॑हि