अदि॑त्या॒स्त्वग॑स्यदि॑त्यै॒ सद॒ आसी॑द । अस्त॑भ्ना॒द्द्यां वृ॑ष॒भो अ॒न्तरि॑क्ष॒ममि॑मीत वरि॒माणं॑ पृथि॒व्याः । आऽसी॑द॒द्विश्वा॒ भुव॑नानि स॒म्राड्विश्वेत्तानि॒ वरु॑णस्य व्र॒तानि॑
adítyās tvág asy adítyai sád āsīt | ástabhṇād dyā́m vṛ́ṣabho antárikṣam amímīta varimā́ṇaṁ pṛthivyā́ḥ | ā́-āsīd ád víśvā bhúvanāni samrā́ḍ víśvét tā́ni váruṇasya vratā́ni ||
നീ അദിതിയുടെ ത്വക് (ചർമ്മം) ആകുന്നു; അദിതിക്കായി ‘സത്’ (അസ്തിത്വം) ഉണ്ടായിരുന്നു. വൃഷഭൻ ദ്യാവിനെ താങ്ങിനിർത്തി; അവൻ അന്തരിക്ഷത്തെ വ്യാപിപ്പിച്ചു; അവൻ പൃഥിവിയുടെ വിശാല വ്യാപ്തി അളന്നു. അവൻ സർവ്വഭുവനങ്ങളിലുമുള്ള സമ്രാട്—സർവ്വാധിപതി—ആയി; അതെ, ഇവയൊക്കെയും വരുണന്റെ വ്രതങ്ങൾ (ധർമ്മനിയമങ്ങൾ) ആകുന്നു.
अदित्याः । त्वक् । असि । अदित्यै । सत् । आसीत् । अस्तभ्नात् । द्याम् । वृषभः । अन्तरिक्षम् । अमिमीत । वरिमाणम् । पृथिव्याः । आ-आसीत् । अद् । विश्वा । भुवनानि । सम्राट् । विश्वा-इत् । तानि । वरुणस्य । व्रतानि ।