Adhyaya 82

Verse 1

भीष्म उवाच । श्रुतं सूर्यस्य चंद्रस्य भौमस्यापि प्रपूजनं । बुधस्य सोमसूनोश्च पूजनं कथयाधुना

ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, ഭൗമൻ (മംഗളം) എന്നിവരുടെ യഥാവിധി പൂജ ഞാൻ ശ്രവിച്ചു; ഇനി സോമപുത്രനായ ബുധന്റെ പൂജ പറയുക।

Verse 2

पुलस्त्य उवाच । तारागर्भसमुद्भूतो बुधश्चंद्रकुमारकः । सौम्यः क्रूरो ग्रहो ज्ञेयः शुभाशुभप्रदो नृणां

പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു—താരയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ബുധൻ ചന്ദ്രന്റെ പുത്രനാണ്. അവൻ ഗ്രഹമായി ചിലപ്പോൾ സൗമ്യനും ചിലപ്പോൾ ക്രൂരനും ആയി മനുഷ്യർക്കു ശുഭാശുഭ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു।

Verse 3

शराकारं मंडलं तु बुधस्य परिकीर्तितं । हरिन्मणिसमैर्वर्णैश्चूर्णैः कुर्यात्तु मंडलं

ബുധന്റെ മണ്ഡലം ശരാകാരമായതായി (അമ്പിന്റെ രൂപം) പരികീർത്തിതമാണ്. ഹരിതമണി (മരകതം) പോലെയുള്ള വർണ്ണചൂർണങ്ങൾ കൊണ്ട് ആ മണ്ഡലം നിർമ്മിക്കണം।

Verse 4

पूजयेत्तत्र गंधाद्यैः पुष्पैर्धूपैस्सुशोभनैः । दानं च विधिवत्कुर्याद्दशारिष्टे च गोचरे

അവിടെ ഗന്ധാദികളാലും പുഷ്പങ്ങളാലും മനോഹരമായി ഒരുക്കിയ ധൂപത്താലും വിധിപൂർവ്വം പൂജ ചെയ്യണം; ഗോദ്വാരഗമനത്തിൽ ദശാരിഷ്ടം പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ പ്രത്യേകിച്ച് ശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം ദാനവും ചെയ്യണം।

Verse 5

कर्पूराश्चैव मुद्गाश्च हरिद्वस्त्रं हरिन्मणिः । सुवर्णं च यथाशक्ति दद्याद्बोधनतुष्टये

ബോധനത്തിന്റെ (ഗുരു/കർമ്മം) തൃപ്തിക്കായി കർപ്പൂരം, മുങ്ങ്, മഞ്ഞ വസ്ത്രം, ഹരിതമണി, കൂടാതെ ശേഷിയനുസരിച്ച് സ്വർണം ദാനം ചെയ്യണം।

Verse 6

सोमपुत्र महाप्राज्ञ वेदवेदांगपारग । नमस्ते ग्रहमध्यस्थ प्रसन्नो भव मे सदा

ഹേ സോമപുത്രാ, മഹാപ്രാജ്ഞാ, വേദ-വേദാംഗങ്ങളിൽ പാരംഗതനേ! ഗ്രഹമധ്യസ്ഥനായ നിനക്കു നമസ്കാരം; നീ എപ്പോഴും എനിക്കു പ്രസന്നനായിരിക്കണമേ।

Verse 7

इति स्तुत्वा महाराज बुधं भक्त्या समाहितः । प्राप्नुयान्निखिलान्कामान्सोमसूनुप्रसादतः

ഹേ മഹാരാജാ, ഇങ്ങനെ ഭക്തിയോടെ ഏകാഗ്രചിത്തനായി ബുധനെ സ്തുതിച്ചാൽ സോമപുത്രന്റെ പ്രസാദത്താൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും।

Verse 8

गुरोश्च पूजनं प्रोक्तं पट्टसाकारमंडले । पीतवर्णैः सुनिष्पन्नैश्चूर्णैराजन्सुशोभनैः

ഹേ രാജാവേ, പട്ടിൽ മണ്ഡലാകാരം ഒരുക്കി, മനോഹരവും മംഗളകരവുമായ മഞ്ഞ വർണ്ണ ചൂർണങ്ങളാൽ ഗുരുപൂജ ചെയ്യണമെന്ന് വിധിയായി പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു।

Verse 9

पीतैर्गंधयुतैः पुष्पैर्वस्त्रैर्हेम्ना च पूजयेत् । दशागोचरयोर्दौष्ट्ये दानं दद्याच्च शक्तितः

മഞ്ഞ സുഗന്ധപുഷ്പങ്ങളാലും പീതവസ്ത്രങ്ങളാലും സ്വർണ്ണത്താലും വിധിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം. ദശാഗോചരത്തിലെ രണ്ടു പ്രതികൂലകാലങ്ങളിൽ ദോഷമുണ്ടെങ്കിൽ ശേഷിയനുസരിച്ച് ദാനം നൽകണം.

Verse 10

चणकद्विदलं चैव पीतवस्त्रं सुवर्णकं । पुष्यरागं तु विप्राय दद्याच्चारिष्टशांतये

അരിഷ്ടശാന്തിക്കായി ബ്രാഹ്മണനു ചണകദ്വിദലം (കടലപരിപ്പ്), പീതവസ്ത്രം, സ്വർണ്ണം, പുഷ്യരാഗം (മഞ്ഞ നീലമണി) എന്നിവ ഭക്തിയോടെ ദാനം ചെയ്യണം.

Verse 11

बृहस्पते सुराचार्य सर्वशास्त्रविशारद । दानेनानेन संतुष्टो भव सौम्यो ममाधुना

ഹേ ബൃഹസ്പതേ, ദേവഗുരുവേ, സർവ്വശാസ്ത്രവിശാരദാ! ഈ ദാനത്തിൽ സന്തുഷ്ടനായി, ഇപ്പോൾ എനിക്കു സൗമ്യമായി കൃപ ചെയ്യണമേ.

Verse 12

एवं कृते तु राजेंद्र स्वानुकूलो भवेद्गुरुः । सर्वान्कामानवाप्नोति नरो गुरुसमर्चनात्

ഹേ രാജേന്ദ്രാ! ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഗുരു അനുകൂലനാകും. ഗുരുവിനെ സമ്യകമായി ആരാധിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും പ്രാപിക്കും.

Verse 13

भार्गवस्यापि वक्ष्यामि पूजनं नृपतेधुना । यत्कृत्वा सर्वकामाप्तिः सम्यक्पुंसां प्रजायते

ഹേ നൃപതേ! ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഭാര്ഗവൻ (ശുക്രാചാര്യൻ) എന്നവന്റെ പൂജനവും വിവരിക്കുന്നു; അത് സമ്യകമായി ചെയ്താൽ ജനങ്ങൾക്ക് സർവ്വകാമങ്ങളുടെ പൂർണ്ണസിദ്ധി ലഭിക്കും.

Verse 14

पंचकोणं समुद्दिष्टं मंडलं भार्गवस्य तु । चूर्णकैः श्वेतवर्णैश्च विधिना सुधिया कृतं

ഭാർഗവനുവേണ്ടി (പരശുരാമനുവേണ്ടി) നിർദ്ദേശിച്ച പഞ്ചകോണ മണ്ഡലം ജ്ഞാനികൾ വിധിപ്രകാരം വെളുത്ത വർണ്ണമുള്ള ചൂർണ്ണങ്ങളാൽ യഥാവിധി ഒരുക്കി।

Verse 15

श्वेतगंधैश्च पुष्पैश्च वस्त्रैश्चापि सितैस्तथा । पूजयेद्भार्गवं भक्त्या नरः श्रद्धासमन्वितः

വെളുത്ത സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ, പുഷ്പങ്ങൾ, വെളുത്ത വസ്ത്രങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട്—ശ്രദ്ധയുള്ള മനുഷ്യൻ ഭക്തിയോടെ ഭാർഗവനെ പൂജിക്കണം।

Verse 16

रौप्यं च दक्षिणादानं यथाशक्ति प्रकीर्तितं । दशाद्यरिष्टे चोत्पन्ने सितमश्वं प्रदापयेत्

യഥാശക്തി വെള്ളിയെ ദക്ഷിണയായി ദാനം ചെയ്യണമെന്ന് വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ദശ മുതലായ അശുഭബാധ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ വെളുത്ത കുതിര ദാനമായി നൽകണം।

Verse 17

तंडुलाः श्वेतवस्त्रं च रौप्यं चंदनमेव च । कर्पूरं च सुगंधाढ्यं देयं दानं द्विजातये

അരി, വെളുത്ത വസ്ത്രം, വെള്ളി, ചന്ദനം, സുഗന്ധസമൃദ്ധമായ കർപ്പൂരം—ഇവ ദ്വിജനു (ബ്രാഹ്മണനു) ദാനമായി നൽകണം।

Verse 18

भृगुपुत्र महाभाग दानवानां पुरोहित । दानेनानेन संतुष्टो भव सर्वासुरार्चित

ഹേ ഭൃഗുപുത്ര മഹാഭാഗ, ദാനവരുടെ പുരോഹിതാ! ഈ ദാനത്തിൽ സന്തുഷ്ടനാകണമേ—ഹേ സർവ്വ അസുരന്മാർക്കും അർച്ചിതനേ।

Verse 19

इति मंत्रं समुच्चार्य दद्याद्दानं यथोदितं । तस्य तुष्टो भवत्याशु भार्गवः कुरुनंदन

ഇങ്ങനെ മന്ത്രം സമുച്ചരിച്ച് ശാസ്ത്രോക്തവിധിപ്രകാരം ദാനം നൽകണം. അതിനാൽ തുഷ്ടനായ ഭാര്ഗവൻ (പരശുരാമൻ) शीഘ്രം പ്രസന്നനാകും—ഹേ കുരുനന്ദന.

Verse 20

शनैश्चरस्य पूजार्थं मंडलं च नराकृति । कृत्वा चूर्णैः कृष्णवर्णैः पूजयेत्तत्र भक्तितः

ശനൈശ്ചരന്റെ പൂജയ്ക്കായി മനുഷ്യാകൃതിയിലുള്ള മണ്ഡലം നിർമ്മിച്ച്, കറുത്ത നിറമുള്ള ചൂർണങ്ങളാൽ അവിടെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം.

Verse 21

कृष्णैर्गन्धैश्च पुष्पैश्च वस्त्रैश्चापि तथाविधैः । लोहं च दक्षिणादानं पिण्याकं च तिलस्य च

കറുത്ത ഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും പുഷ്പങ്ങളും അതേവിധ വസ്ത്രങ്ങളും സഹിതം, ദക്ഷിണാദാനമായി ഇരുമ്പും നൽകണം; എള്ളുപിണ്ണാക്കും എള്ളും കൂടി അർപ്പിക്കണം.

Verse 22

दानं शनैश्चरारिष्टे कृष्णां गां कृष्णवस्त्रकं । सुवर्णं च यथाशक्ति दद्यान्नीलमणिं तथा

ശനൈശ്ചരജന്യമായ അരിഷ്ടബാധ ഉണ്ടായാൽ കറുത്ത പശുവും കറുത്ത വസ്ത്രവും ദാനമായി നൽകണം; ശേഷിയനുസരിച്ച് സ്വർണ്ണവും നീലമണിയും കൂടി ദാനം ചെയ്യണം.

Verse 23

सूर्यसूनो महाभाग छायापुत्र महाबल । अधोदृष्टे भव शने प्रसन्नोऽस्मात्प्रदानतः

ഹേ സൂര്യസൂനോ മഹാഭാഗ, ഹേ ഛായാപുത്ര മഹാബല ശനേ! അധോദൃഷ്ടനായിരിക്കണമേ; ഈ ഞങ്ങളുടെ പ്രദാനത്താൽ ഞങ്ങളോട് പ്രസന്നനാകണമേ.

Verse 24

एवं स्तुत्वा शनिं भक्त्या यश्च दद्याद्द्विजातये । स्वानुकूलो भवेत्तस्य शनिः पापे च गोचरे

ഇങ്ങനെ ഭക്തിയോടെ ശനിയെ സ്തുതിച്ച് ദ്വിജനു (ബ്രാഹ്മണനു) ദാനം ചെയ്യുന്നവന്, പാപഗോചരത്തിലുപോലും ശനി അനുകൂലനാകുന്നു.

Verse 25

राहोर्वर्णादिकं सर्वं शनिवन्मंडलं तथा । सूर्याकारं समुद्दिष्टं तत्र पूजार्कसूनुवत्

രാഹുവിന്റെ വർണ്ണാദി എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും ശനിമണ്ഡലത്തെപ്പോലെ നിർമ്മിക്കണം; അത് സൂര്യാകാരമെന്നും നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. അവിടെ സൂര്യപുത്രൻ (ശനി) രീതിയിൽ പൂജ ചെയ്യണം.

Verse 26

गोमेदं सर्षपाश्चैव तिला माषाश्च कृष्णकाः । महिषी च तथा च्छागो दानं राहोः प्रकीर्तितम्

ഗോമേദകം, കടുക്, എള്ള്, കറുത്ത ഉഴുന്ന്, ചെറുകറുത്ത വിത്തുകൾ—കൂടാതെ പെൺമഹിഷിയും ആടും—ഇവയാണ് രാഹുവിനുള്ള ദാനമായി പ്രസ്താവിച്ചത്.

Verse 27

सिंहिकासुत दैत्येंद्र राहो चंद्रार्कमर्दन । भव तुष्टो महाभाग दानेनानेन सुव्रत

ഹേ സിംഹികാസുത, ദാനവേന്ദ്ര രാഹു! ചന്ദ്രാർകമർദന! ഹേ മഹാഭാഗ്യവാൻ സുവ്രത, ഈ ദാനത്താൽ പ്രസന്നനാകുക.

Verse 28

केतोर्मंडलकं कुर्याद्ध्वजाकृतिसुशोभनम् । शनिवत्सकलं ज्ञेयं पूजावर्णादिकं नृप

കേതുവിന്റെ മണ്ഡലകം ധ്വജാകൃതിയിൽ മനോഹരമായി നിർമ്മിക്കണം. ഹേ നൃപ, പൂജാവിധി, വർണ്ണാദി എല്ലാം ശനിയെപ്പോലെ തന്നെയെന്ന് അറിയണം.

Verse 29

सप्तधान्यं समुद्दिष्टं सस्वर्णं केतुदानकम् । एवं कृते स्वानुकूलौ भवेतां च नृणां नृप

ഏഴ് വിധ ധാന്യദാനം, സ്വർണ്ണസഹിതവും കേതു (ധ്വജ) ദാനവും ശാസ്ത്രത്തിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹേ രാജാവേ, ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവർ മനുഷ്യർക്കു അനുകൂലരാകും.

Verse 30

प्रदद्यातां धनं पुत्रान्सुखं सौभाग्यमेव च । आकृष्णेति रवेर्मंत्र इमं देवास्तथा विधोः

അവർ ധനം, പുത്രന്മാർ, സുഖം, സൗഭാഗ്യം എന്നിവ ദാനമാകട്ടെ. ‘ആകൃഷ്ണേ…’ എന്ന് ആരംഭിക്കുന്നതു രവി (സൂര്യ) മന്ത്രം; അതുപോലെ വിധു (ചന്ദ്ര)വിനും ദേവന്മാർ പറഞ്ഞ മറ്റൊരു മന്ത്രമുണ്ട്.

Verse 31

अग्निर्मूर्धेति भौमस्य मंत्रो जप्येर्हणे तथा । उद्बुध्यस्वेतींदुसूनोर्बृहस्पते गुरोस्तथा

ഭൗമൻ (ചൊവ്വ) വേണ്ടി ‘അഗ്നിർമൂർധാ…’ എന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രം യഥാകാലം ജപിക്കണം. ഇന്ദുസൂനു (ബുധൻ) വേണ്ടി ‘ഉദ്ബുധ്യസ്വ…’; അതുപോലെ ഗുരു ബൃഹസ്പതി വേണ്ടിയും.

Verse 32

अन्नात्परीति शुक्रस्य शन्नोदेवीरयं शनेः । कया न इति राहोश्च केतोः केतुमिति स्मृतः

‘അന്നാത്പരീതി’ ശുക്രന്റെ (മന്ത്രനാമം) ആയി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ‘ശന്നോ ദേവീഃ’ ശനിയുടെ; രാഹുവിന് ‘കയാ നഃ’; കേതുവിന് ‘കേതും’ എന്ന് സ്മൃതം.

Verse 33

एते मंत्रास्समुद्दिष्टा ग्रहणां पूजने जपे । एवं कृते नृपश्रेष्ठानुकूला अखिला ग्रहाः

ഗ്രഹപൂജയ്ക്കും ജപത്തിനുമായി ഈ മന്ത്രങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹേ നൃപശ്രേഷ്ഠാ, ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും പൂർണ്ണമായി അനുകൂലമാകും.

Verse 34

भवंति पुंसां सततं यच्छंति च सुसंपदः । एतन्महाराज मया समस्तं तुभ्यं समुद्दिष्टमिहक्रमेण

ഇവ മനുഷ്യർക്കു നിത്യവും ഉദ്ഭവിക്കുകയും ഉത്തമ സമ്പത്തും ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ഹേ മഹാരാജാവേ, ഇതെല്ലാം ഞാൻ ഇവിടെ ക്രമമായി നിങ്ങളോടു അറിയിച്ചു.

Verse 35

श्रुत्वा नरः सर्वश्रुतार्थसारमेतीश्वरस्यैव च सन्निधानम् । इदं पवित्रं यशसो निधानमिदं पितॄणामतिवल्लभं स्यात्

ഇത് ശ്രവിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ സർവശ്രുതികളുടെ അർത്ഥസാരമായ ഈശ്വരന്റെ സന്നിധി പ്രാപിക്കുന്നു. ഇത് പവിത്രം, യശസ്സിന്റെ നിധി, പിതൃകൾക്ക് അതിപ്രിയം.

Verse 36

इदं च देवेष्वमृताय कल्पते पुण्यावहं पातकिनां च पुंसाम् । इति पठति यशस्यं यः शृणोतीह भक्त्या मधुमुरनकारेरर्चनं वाथ पश्येत्

ഇത് ദേവന്മാരിൽ അമൃതസമാനവും പാപികളായ മനുഷ്യർക്കും പുണ്യം നൽകുന്നതുമാകുന്നു. ഭക്തിയോടെ ഈ യശോദായക സ്തുതി പാരായണം ചെയ്യുന്നവനും, ഇവിടെ ശ്രവിക്കുന്നവനും, അല്ലെങ്കിൽ മധു-മുരസംഹാരിയായ (വിഷ്ണു)ന്റെ അർച്ചന ദർശിക്കുന്നവനും മംഗളഫലവും കീർത്തിയും പ്രാപിക്കും.

Verse 37

मतिमपि च जनानां यो ददातींद्रलोके विधिशिवविबुधेन्द्रैः पूज्यते कल्पमेकम् । य इदं शृणुयान्नित्यमृषीणां चरितं शुभम्

ജനങ്ങൾക്ക് സദ്ബുദ്ധി നൽകുന്നവൻ ഇന്ദ്രലോകത്തിൽ ഒരു കല്പകാലം മുഴുവൻ മഹത്വപ്പെടുകയും ബ്രഹ്മാ, ശിവൻ, ദേവേന്ദ്രന്മാർ എന്നിവരാൽ പൂജിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. നിത്യമായി ഋഷികളുടെ ഈ ശുഭചരിതം ശ്രവിക്കുന്നവനും (അത്തരം പുണ്യം പ്രാപിക്കും).

Verse 38

विमुक्तस्सर्वपापेभ्यः स्वर्गलोके महीयते । तपः कृते प्रशंसंति त्रेतायां ज्ञानमेव च

സകല പാപങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തനായി അവൻ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ മഹത്വപ്പെടുന്നു. കൃതയുഗത്തിൽ തപസ്സിനെ പ്രശംസിക്കുന്നു; ത്രേതായുഗത്തിൽ ജ്ഞാനത്തെയേ പ്രശംസിക്കുന്നു.

Verse 39

द्वापरे यज्ञमित्याहुर्दानमेकं कलौ युगे । सर्वेषामेव दानानामिदमेवैकमुत्तमम्

ദ്വാപരയുഗത്തിൽ യജ്ഞം തന്നെയാണ് പ്രധാന ധർമ്മകർമ്മമെന്ന് പറയുന്നു; എന്നാൽ കലിയുഗത്തിൽ ഏക പ്രധാന കർത്തവ്യം—ദാനം. എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും ഇതുതന്നെ ശ്രേഷ്ഠം എന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.

Verse 40

अभयं सर्वभूतानां नास्ति दानमतः परम् । दानं प्रधानं शूद्रस्य त्वित्याह भगवान्प्रभुः

സകല ജീവികൾക്കും അഭയം നൽകുക—അതിനെക്കാൾ ഉന്നതമായ ദാനം ഇല്ല. അതുകൊണ്ട് ഭഗവാൻ പ്രഭു, ശൂദ്രനു ദാനമേ പ്രധാന കർത്തവ്യമെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

Verse 41

दानेन सर्वकामाप्तिस्तस्य संजायते तपः । पुण्यं पवित्रमायुष्यं सर्वपापविनाशनम्

ദാനത്തിലൂടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സഫലമാകുന്നു; അതിൽ നിന്നു തപസ്സിന്റെ പുണ്യവും ഉദ്ഭവിക്കുന്നു. ഇത് പുണ്യം, പവിത്രത, ദീർഘായുസ്സ്, സർവ്വപാപനാശനം.

Verse 42

पुराणमेतत्कथितं तीर्थश्राद्धानुवर्णनम् । शृणोति यः पठेद्वापि श्रीमान्संजायते नरः

തീർത്ഥങ്ങളോടനുബന്ധിച്ച ശ്രാദ്ധവിധികളെ വർണ്ണിക്കുന്ന ഈ പുരാണം ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇതു കേൾക്കുന്നവനും പാരായണം ചെയ്യുന്നവനും ശ്രീസമ്പന്നനും സൗഭാഗ്യവാനും ആകുന്നു.

Verse 43

सर्वपापविनिर्मुक्तः सलक्ष्मीकं हरिं लभेत् । इदं महाराज अगादि तुभ्यं पुण्यं महापातकनाशनं च

സകല പാപങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തനായി മനുഷ്യൻ ലക്ഷ്മിയോടുകൂടിയ ഹരിയെ പ്രാപിക്കുന്നു. മഹാരാജാ, ഇത് നിനക്കു പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു—ഇത് പുണ്യകരവും മഹാപാതകനാശനവും ആകുന്നു.

Verse 44

ब्रह्मार्करुद्रैश्च सुपूजितं च श्रोतव्यमेतत्प्रवदंति तज्ज्ञाः । सृष्टिखंडमिदं राजन्मया तुभ्यं प्रकीर्तितम्

ഈ ഉപദേശം ബ്രഹ്മാവും സൂര്യനും രുദ്രനും സുവിശേഷമായി പൂജിക്കുന്നതാണ്; ജ്ഞാനികൾ ഇത് ശ്രവിക്കേണ്ടതാണെന്ന് പറയുന്നു. ഹേ രാജാവേ, ഞാൻ നിനക്കായി ഈ സൃഷ്ടിഖണ്ഡം പ്രസ്താവിച്ചു.

Verse 45

पुराणस्यादिभूतं च नवधा सृष्टि पौष्करम् । द्विजेभ्यः श्रावयेद्विद्वान्यश्च वै शृणुयात्पठेत् । कल्पकोटिशतं साग्रं ब्रह्मलोके स मोदते

പുരാണത്തിന്റെ ആദിഭൂതമായ ഈ പൗഷ്കര നവധാ സൃഷ്ടിവിവരണം—വിദ്വാൻ ദ്വിജന്മാർക്ക് ശ്രാവയിക്കുന്നവനും, കേൾക്കുന്നവനും വായിക്കുന്നവനും—സാഗ്രം കല്പകോടിശതം ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.

Verse 82

इति श्रीपाद्मपुराणे सृष्टिखंडे पुराणावतारे ग्रहार्चनवर्णनंनाम द्व्यशीतितमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ സൃഷ്ടിഖണ്ഡത്തിൽ, പുരാണാവതാരപ്രകരണത്തിൽ ‘ഗ്രഹാർചനവർണനം’ എന്ന ദ്വ്യശീതിതമ അധ്യായം സമാപ്തമായി.