Adhyaya 39: Discrimination of the Three Bodies and the Dharaṇī Vow: A Manual for Dvādaśī Observance

Verse 1

सत्यतपा उवाच । भगवन् द्वे शरीरे तु इति यत्परिकीर्तितम् । तन्मे कथय भेदं वै के ते ब्रह्मविदां वर ॥ ३९.१ ॥

ສັດຕະຍະຕະປາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ! ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າມີ ‘ກາຍ’ ສອງ. ຂໍພຣະອົງອະທິບາຍຄວາມແຕກຕ່າງ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ»។

Verse 2

दुर्वासा उवाच । न द्वे त्रीणि शरीराणि वाच्यं तद्विपरीतकम् । विभोगायतनं चैव त्रिशरीराणि प्राणिनाम् ॥ ३९.२ ॥

ດຸຣວາສາ ກ່າວວ່າ: «ບໍ່ຄວນກ່າວວ່າມີກາຍສອງ ຫຼື ສາມ; ຄວນກ່າວກົງກັນຂ້າມ: ສັດມີຊີວິດມີກາຍສາມ ເປັນຖານທີ່ໃຫ້ປະສົບຜົນກຳ»។

Verse 3

प्रागवस्थमधर्माख्यं परिज्ञानविवर्जितम् । अपरं सव्रतं तद्धि ज्ञेयमत्यन्तधार्मिकम् ॥ ३९.३ ॥

ສິ່ງທີ່ເປັນຂອງສະພາບກ່ອນ ເອີ້ນວ່າ «ອະທັມ» ແລະຂາດການຮູ້ແຍກແຍະ; ແຕ່ສະພາບພາຍຫຼັງ ທີ່ມີວຣະຕະ (vrata) ປະກອບ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ສອດຄ່ອງກັບທັມຢ່າງສູງສຸດ।

Verse 4

धर्माधर्मोपभोगाय यत् तृतीयमतीन्द्रियम् । तत्त्रिभेदं विनिर्दिष्टं ब्रह्मविद्भिर्विचक्षणैः । यातना धर्मभोगश्च भुक्तिश्चेति त्रिभेदकम् ॥ ३९.४ ॥

ສິ່ງທີ່ສາມ ອັນເກີນພົ້ນຈາກປະສາດສຳຜັດ ແລະເປັນເພື່ອປະສົບຜົນຂອງທັມ ແລະ ອະທັມ ນັ້ນ ບັນດາຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນຜູ້ຮອບຄອບ ໄດ້ຊີ້ແຈງວ່າມີສາມພວກ: (1) ຢາຕະນາ—ການທົນທຸກ, (2) ທັມມະໂພກ—ການເສບຜົນແຫ່ງທັມ, (3) ພຸກຕິ—ການເສບສຳຜັດທົ່ວໄປ; ຈຶ່ງເປັນສາມປະເພດ.

Verse 5

यस्तु भावः पुरा ह्यासीत् प्राणिनो निघ्नतः स वै । तत्पापाख्यं शरीरं ते पापसंज्ञं तदुच्यते ॥ ३९.५ ॥

ແຕ່ສະພາບໃຈໃດທີ່ເຄີຍມີມາກ່ອນ ໃນຜູ້ມີຊີວິດທີ່ຂ້າສັດມີຊີວິດ—ສະພາບນັ້ນແຫຼະ ກາຍເປັນ ‘ກາຍແຫ່ງບາບ’ ສຳລັບເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ມີນາມ «pāpa».

Verse 6

इदानीं शुभवृत्तिं तु कुर्वतस्तप आर्जवम् । अपरं धर्मरूपं तु शरीरं ते व्यवस्थितम् । तेन वेदपुराणानि ज्ञातुमर्हस्यसंशयम् ॥ ३९.६ ॥

ບັດນີ້ ເມື່ອເຈົ້າປະພຶດວິຖີຄວາມດີ ພ້ອມດ້ວຍຕະປະ ແລະຄວາມຊື່ສັດຕົງ ກາຍອີກອັນໜຶ່ງທີ່ເປັນຮູບແຫ່ງທຳມະ ໄດ້ຕັ້ງມັ່ນໃນເຈົ້າ. ໂດຍອາໄສກາຍນັ້ນ ເຈົ້າຄວນຮູ້ວິທະຍາແຫ່ງເວດ ແລະປຸຣານະ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 7

यदाष्टकं संपरिवर्तते पुमां- स्तदा त्र्यवस्थः परिकीर्त्यते तु वै । गताष्टवर्गस्त्रिगतः सदा शुभः स्थिरो भवेदात्मनि निश्चयात्मवान् ॥ ३९.७ ॥

ເມື່ອ «ອັດຖະກະ» (ກຸ່ມແປດ) ກັບກາຍປ່ຽນແປງຢ່າງສົມບູນໃນຄົນ ເມື່ອນັ້ນຈຶ່ງກ່າວວ່າ ສະພາບສາມປະການໄດ້ຕັ້ງມັ່ນ. ຜູ້ຜ່ານພົ້ນຈາກກຸ່ມແປດ ແລະເຖິງ «ຕຣີ» ຈະເປັນມົງຄຸນເສມອ; ມີຄວາມຕັ້ງໃຈໝັ້ນ ຈຶ່ງຕັ້ງຢູ່ໃນອາດຕະມະຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 8

यदा पञ्च पुनः पञ्च पञ्च पञ्चापि संत्यजेत् । एकमार्गस्तदा ब्रह्म शाश्वतं लभते नरः ॥ ३९.८ ॥

ເມື່ອຄົນໜຶ່ງລະທິ້ງຢ່າງສິ້ນເຊີງ «ຫ້າ» ອີກ «ຫ້າ» ແລະຍັງ «ຫ້າຂອງຫ້າ» ດ້ວຍ ເມື່ອນັ້ນ—ມີທາງດຽວ ໃຈຈົດຈໍ່—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ອັນນິລັນດອນ.

Verse 9

सत्यतपा उवाच । भगवन् यदि विज्ञानं शरीरं नोपजायते । तदा केन प्रकारेण परं ब्रह्मोपलभ्यते ॥ ३९.९ ॥

ສັດຕະຕະປາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຜູ້ເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ, ຖ້າກາຍທີ່ເປັນວິຊາແຫ່ງປັນຍາແຍກແຍະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ, ແລ້ວຈະຮັບຮູ້ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດໄດ້ໂດຍວິທີໃດ?”

Verse 10

दुर्वासा उवाच । कर्मकाण्डं ज्ञानमूलं ज्ञानं कर्मादिकं तथा । एतयोरन्तरं नास्ति यथाश्ममृदयोर्मुने ॥ ३९.१० ॥

ດຸຣະວາສາ ກ່າວວ່າ: “ກັມມະການຑະ (ພາກພິທີກຳ) ມີປັນຍາເປັນຮາກຖານ ແລະປັນຍາກໍເລີ່ມຈາກການກະທຳເຊັ່ນກັນ. ລະຫວ່າງສອງນີ້ບໍ່ມີຊ່ອງຫ່າງທີ່ແທ້ຈິງ, ໂອ ມຸນີ, ດັ່ງຫີນແລະດິນເຫນຽວ”។

Verse 11

कर्मकाण्डं चतुर्भेदं ब्राह्मणादिषु कीर्तितम् । तत्र वेदोक्तकर्माणि त्रयः कुर्वन्ति नित्यशः । त्रिशुश्रूषामथैकस्तु एषा वेदोदिता क्रिया ॥ ३९.११ ॥

ພາກພິທີກຳ (karma-kāṇḍa) ຖືກກ່າວວ່າມີ 4 ປະເພດ ໃນຫມູ່ວັນນະເລີ່ມຈາກພຣາຫມັນ. ໃນນັ້ນ 3 ວັນນະປະຕິບັດກຳທີ່ວິດາກຳນົດເປັນປະຈຳ; ແຕ່ອີກ 1 ວັນນະເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ສາມວັນນະນັ້ນ—ນີ້ແມ່ນກິດຈະກຳທີ່ວິດາກ່າວໄວ້.

Verse 12

एतान् धर्मानवस्थाय ब्रह्मणोपास्तिं रोचते । तस्य मुक्तिर्भवेन्नूनं वेदवादरतस्य च ॥ ३९.१२ ॥

ເມື່ອຕັ້ງຫມັ້ນຢູ່ໃນທຳທັງເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ ການອຸປາສະນາ/ການພິຈາລະນາບູຊາພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ຍ່ອມເປັນທີ່ພໍໃຈ. ສຳລັບຜູ້ອຸທິດໃຈໃຫ້ແກ່ຄຳສອນແຫ່ງວິດາ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ.

Verse 13

सत्यतपा उवाच । यदेतत् परमं ब्रह्म त्वया प्रोक्तं महामुने । तस्य रूपं न जानन्ति योगिनोऽपि महात्मनः ॥ ३९.१३ ॥

ສັດຕະຕະປາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາມຸນີ, ພຣະພຣະຫມັນອັນສູງສຸດທີ່ທ່ານໄດ້ສອນນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ໂຢຄີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກໍບໍ່ຮູ້ຮູບພາບຂອງພຣະອົງ.”

Verse 14

अनाममसगोत्रं च अमूर्तं मूर्तिवर्जितम् । कथं स ज्ञायते ब्रह्म संज्ञानामविवर्जितम् । तस्य संज्ञां कथय मे वेदमागविवस्थिताम् ॥ ३९.१४ ॥

ພຣະອົງບໍ່ມີນາມ, ບໍ່ມີໂຄດ, ບໍ່ມີຮູບ, ແລະພົ້ນຈາກຮູບກາຍ. ແລ້ວພຣະພຣະຫມັນນັ້ນຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດ ໃນເມື່ອພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຂາດຈາກການເອີ້ນນາມແລະການກຳນົດ? ຂໍທ່ານບອກນາມສັນຍາຂອງພຣະອົງໃຫ້ຂ້ອຍ, ຕາມທາງແຫ່ງວິດາທີ່ຕັ້ງມັ້ນໄວ້.

Verse 15

दुर्वासा उवाच । यदेतत् परमं ब्रह्म वेदव्यासेषु पठ्यते । स देवः पुण्डरीकाक्षः स्वयं नारायणः परः ॥ ३९.१५ ॥

ດຸຣວາສາ ກ່າວວ່າ: “ສິ່ງທີ່ຖືກສະດຸດອ່ານໃນຄຳສອນແຫ່ງວິດາ ແລະໃນຄຳສອນທີ່ສືບມາຈາກວະຍາສະ ວ່າເປັນພຣະພຣະຫມັນອັນສູງສຸດ—ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນເທວະ ປຸນຑະຣີກາກສະ (ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ), ຄືນາຣາຍະນະເອງ ຜູ້ຢູ່ເທິງສຸດ.”

Verse 16

स यज्ञैर्विविधैरिष्टैर्दानैर्दत्तैश्च सत्तम । प्राप्यते परमो देवः स्वयं नारायणो हरिः ॥ ३९.१६ ॥

ໂອ ຜູ້ດີຜູ້ປະເສີດ, ໂດຍຍັດຍາຫຼາຍປະເພດທີ່ປະກອບດີ ແລະໂດຍທານທີ່ໃຫ້ຢ່າງຖືກທຳນຽມ ຈຶ່ງບັນລຸເຖິງເທວະສູງສຸດ—ຮະຣິ, ນາຣາຍະນະ ໂດຍຕົນເອງ—ໄດ້.

Verse 17

सत्यतपा उवाच । भगवन् बहुवित्तेन ऋत्विग्भिर्वेदपारगैः । प्राप्यते पुण्यकृद्भिर्हि क्वचिद्यज्ञः कथञ्चन । तेन प्राप्तेन भगवान् लभ्यते दुःखतो हरिः ॥ ३९.१७ ॥

ສັດຕະຍະຕະປາ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຍັດຍານັ້ນບາງຄັ້ງເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຈະພໍມີໄດ້ ສຳລັບຜູ້ກະທຳບຸນ—ໂດຍອາໄສຊັບສິນຫຼາຍ ແລະພຣາມຜູ້ປະກອບພິທີທີ່ຊຳນານເວດ. ໂດຍສິ່ງທີ່ໄດ້ມານັ້ນ ຈະບັນລຸພຣະຮະຣິ—ຜູ້ຂັບທຸກ—ໄດ້ແທ້ບໍ?»

Verse 18

वित्तेन च विना दानं दातुं विप्र न शक्यते । विद्यमानेऽपि न मतिः कुटुम्बासक्तचेतसः । तस्य मोक्षः कथं ब्रह्मन् सर्वथा दुर्लभो हरिः ॥ ३९.१८ ॥

«ບໍ່ມີຊັບສິນແລ້ວ, ໂອ ພຣາມ, ກໍບໍ່ອາດໃຫ້ທານໄດ້. ແມ່ນວ່າມີຊັບຢູ່ກໍຕາມ, ຜູ້ທີ່ໃຈຕິດພັນກັບຄອບຄົວ ກໍບໍ່ເກີດຈິດໃຈໃນການໃຫ້. ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ພຣະພຣາມ, ຈະໄດ້ໂມກສະແນວໃດ? ສຳລັບເຂົາ, ຮະຣິ ເປັນຜູ້ທີ່ໄດ້ຍາກທຸກປະການ.»

Verse 19

अल्पायासेन लभ्येत येन देवः सनातनः । तन्मे सामान्यतो ब्रूहि सर्ववर्णेषु यद्भवेत् ॥ ३९.१९ ॥

ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວໃຫ້ຂ້ອຍຟັງໂດຍທົ່ວໄປ ວິທີທີ່ຈະບັນລຸເຖິງເທວະນິລັນດອນໄດ້ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມນ້ອຍ—ຊຶ່ງໃຊ້ໄດ້ໃນທຸກວັນນະ.

Verse 20

दुर्वासा उवाच । कथयामि परं गुह्यं रहस्यं देवनिर्मितम् । धरण्या यत्कृतं पूर्वं मज्जन्त्या तु रसातले ॥ ३९.२० ॥

ດຸຣວາສາ ກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍຈະເລົ່າຄວາມລັບອັນສູງສຸດ—ເປັນຄວາມລຶກລັບທີ່ເທວະດາສ້າງໄວ້—ຄື ສິ່ງທີ່ແຜ່ນດິນເຄີຍກະທຳໃນອະດີດ ເມື່ອນາງກຳລັງຈົມລົງສູ່ ຣະສາຕະລະ (ໂລກໃຕ້).»

Verse 21

पृथिव्याः पार्थिवो भावः सलिले नातिरेचितः । तस्मिन् सलिलमग्ने तु पृथिवी प्रायाद्रसातलम् ॥ ३९.२१ ॥

ສະພາບແຂງແລະເປັນດິນຂອງແຜ່ນດິນ ບໍ່ໄດ້ເກີນຄວນຢູ່ໃນນ້ຳ. ແຕ່ເມື່ອນ້ຳນັ້ນທ່ວມທົ່ວ ແຜ່ນດິນຈຶ່ງຈົມລົງໄປສູ່ ຣະສາຕະລາ (ໂລກໃຕ້)។

Verse 22

सा भूतधारिणी देवी रसातलगता शुभा । आराधयामास विभुं देवं नारायणं परम् । उपवासव्रतैर्देवी नियमैश्च पृथग्विधैः ॥ ३९.२२ ॥

ນາງເທວີຜູ້ເປັນມງຄົດ ຜູ້ຮັບຮອງສັດທັງປວງ ເມື່ອໄປຮອດຣະສາຕະລາ ກໍໄດ້ບູຊານະມັດສະການພຣະອົງຜູ້ສະຫງ່າງາມທົ່ວສາກົນ ພຣະນາຣາຍະນະຜູ້ສູງສຸດ ໂດຍວັດອົບອາຫານ ແລະນິຍະມະຫຼາຍປະເພດ।

Verse 23

कालेन महता तस्याः प्रसन्नो गरुडध्वजः । उज्जहार स्थितौ चेमां स्थापयामास सोऽव्ययः ॥ ३९.२३ ॥

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ພຣະອົງຜູ້ມີທຸງກະຣຸດ (ວິສນຸ) ກໍເກີດຄວາມເມດຕາຕໍ່ນາງ ແລະຊົງຍົກແຜ່ນດິນນີ້ຂຶ້ນ ພ້ອມທັງສະຖາປະນາໃຫ້ຢູ່ໃນສະພາບອັນຄວນ; ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນໄດ້ປັກຫມັ້ນນາງໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ।

Verse 24

सत्यतपा उवाच । कोऽसौ धरन्या सञ्चीर्ण उपवासो महामुने । कानि व्रतानि च तथा एतन्मे वक्तुमर्हसि ॥ ३९.२४ ॥

ສັດຕະຕະປາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະຫາມຸນີ, ການອົບອາຫານໃດທີ່ໄດ້ປະຕິບັດເພື່ອແຜ່ນດິນ? ແລະວັດ (ວຣະຕະ) ໃດໆທີ່ຄວນຮັກສາເຊັ່ນກັນ? ຂໍທ່ານໂປຣດອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ»។

Verse 25

दुर्वासा उवाच । यदा मार्गशिरे मासि दशम्यां नियतात्मवान् । कृत्वा देवार्चनं धीमानग्निकार्यं यथाविधि ॥ ३९.२५ ॥

ດຸຣະວາສາ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເຖິງເດືອນມາຣະກະຊີຣະສະ ໃນວັນທີສິບຕາມຈັນທະຄະຕິ (ດະຊະມີ) ຜູ້ມີຈິດໃຈຄວບຄຸມ ແລະມີປັນຍາ ໄດ້ບູຊາເທວະດາ ແລະປະກອບພິທີໄຟ (ອັກນິກາຣະຍະ) ຕາມພິທີກຳນົດ …»

Verse 26

शुचिवासाः प्रसन्नात्मा हव्यं अन्नं सुसंस्कृतम् । भुक्त्वा पञ्चपदं गत्वा पुनः शौचं तु पादयोः ॥ ३९.२६ ॥

ນຸ່ງເສື້ອຜ້າສະອາດ ໃຈສະຫງົບ ກິນອາຫານທີ່ປຸງແຕ່ງດີ ເໝາະແກ່ການບູຊາ. ແລ້ວເດີນ 5 ກ້າວ ແລະຈຶ່ງຊໍາລະຄວາມບໍລິສຸດອີກຄັ້ງ ໂດຍສະເພາະທີ່ຕີນ.

Verse 27

कृत्वाऽष्टाङ्गुलमात्रं तु क्षीरवृक्षसमुद्भवम् । भक्षयेद् दन्तकाष्ठं तु तत आचम्य यत्नतः ॥ ३९.२७ ॥

ເຮັດໄມ້ຂັດແຂ້ວຍາວເທົ່າ 8 ນິ້ວມື ທີ່ເກີດຈາກຕົ້ນໄມ້ມີນ້ຳນົມ (ນ້ຳຢາງ). ໃຫ້ຂົມ/ຂັດແຂ້ວດ້ວຍໄມ້ນັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳຊໍາລະ) ດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ.

Verse 28

स्पृष्ट्वा द्वाराणि सर्वाणि चिरं ध्यात्वा जनार्दनम् । शङ्खचक्रगदापाणिं किरीटिं पीतवाससम् ॥ ३९.२८ ॥

ໄດ້ແຕະປະຕູທຸກບານແລ້ວ ແລະໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິຢ່າງຍາວນານຕໍ່ພຣະຈະນາຣະດະນະ—ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະຄະດາໃນພຣະຫັດ ສວມມົກຸດ ແລະນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ.

Verse 29

प्रसन्नवदनं देवं सर्वलक्षणलक्षितम् । ध्यात्वा पुनर्जलं हस्ते गृहीत्वा भानुं जनार्दनम् ॥ ३९.२९ ॥

ໄດ້ພິຈາລະນາອີກຄັ້ງຕໍ່ພຣະເທວະຜູ້ມີໃບໜ້າສະຫງົບຜ່ອນ ແລະຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ. ແລ້ວຈຶ່ງຕັກນ້ຳໄວ້ໃນຝາມື ແລະເອີ້ນ/ລະລຶກພຣະພານຸ (ພຣະອາທິດ) ແລະພຣະຈະນາຣະດະນະ (ວິດສະນຸ).

Verse 30

ध्यात्वा अर्ध्यं दापयेत् तस्य करतोयेन मानवः । एवमुच्चारयेद् वाचं तस्मिन् काले महामुने ॥ ३९.३० ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາແລ້ວ ມະນຸດຄວນຖວາຍອາຣະຄະຍະ (arghya) ແກ່ພຣະອົງ ໂດຍນ້ຳທີ່ຖືຢູ່ໃນຝາມື. ແລະໃນເວລານັ້ນ ໂອ ມະຫາມຸນີ ຄວນເວົ້າຖ້ອຍຄໍາ/ມົນຕຣາ ຕາມວິທີນີ້.

Verse 31

एकादश्यां निराहारः स्थित्वाहमपरेऽहनि । भोक्ष्यामि पुण्डरीकाक्ष शरणं मे भवाच्युत ॥ ३९.३१ ॥

ໃນວັນເອກາດະສີ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອົດອາຫານ ແລະຈະກິນໃນມື້ຖັດໄປ. ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ອະຈຸຕະ.

Verse 32

एवमुक्त्वा ततो रात्रौ देवदेवस्य सन्निधौ । जपन्नारायणायेति स्वपेत् तत्र विधानतः ॥ ३९.३२ ॥

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໃນຄືນນັ້ນ ໃນພຣະສະນິດຂອງເທວະເທວາ ຄວນນອນຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມພິທີ ພ້ອມກັບສະດຸດມົນ «ນະໂມ ນາຣາຍະນາຍ».

Verse 33

ततः प्रभाते विमले नदीं गत्वा समुद्रगाम् । इतरां वा तडागं वा गृहे वा नियतात्मवान् ॥ ३९.३३ ॥

ຕໍ່ມາ ໃນຍາມອາລຸນອັນແຈ້ງໃສ ຄວນໄປຫາແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫຼລົງສູ່ທະເລ ຫຼືແຫຼ່ງນ້ຳອື່ນ ຫຼືຫນອງນ້ຳ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຢູ່ເຮືອນ ໂດຍຜູ້ມີໃຈວິນັຍ ເພື່ອຊຳລະກາຍຕາມພິທີ.

Verse 34

आनीय मृत्तिकां शुद्धां मन्त्रेणानेन मानवः । धारणं पोषणं त्वत्तो भूतानां देवि सर्वदा । तेन सत्येन मे पापं यावन्मोचय सुव्रते ॥ ३९.३४ ॥

ເມື່ອນຳດິນທີ່ບໍລິສຸດມາ ແລະສະດຸດມົນນີ້ ມະນຸດກ່າວວ່າ: «ການຄ້ຳຈຸນ ແລະການຫຼ້ຽງດູສັດທັງປວງ ຍ່ອມມາຈາກເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ໂອ ເທວີ ຢູ່ເສມອ. ໂດຍຄວາມຈິງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນດີ ຂໍໃຫ້ປົດປ່ອຍຂ້າພະເຈົ້າຈາກບາບເທົ່າທີ່ຍັງເຫຼືອ».

Verse 35

ब्रह्माण्डोदरतीर्थानि करैः स्पृष्टानि देव ते । तेनैमां मृत्तिकां स्पृष्ट्वा मा लभामि त्वयोदिताम् ॥ ३९.३५ ॥

ໂອ ເທວະ ທີ່ທ່ານໄດ້ແຕະຕ້ອງດ້ວຍພຣະຫັດ ບັນດາທີຣະຖະອັນສັກສິດທີ່ຢູ່ໃນພາຍໃນຂອງໄຂ່ຈັກກະວານ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າແຕະດິນນີ້ ຂໍໃຫ້ໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ປະກາດໄວ້.

Verse 36

त्वयि सर्वे रसाः नित्याः स्थिताः वरुण सर्वदा । तेनैमां मृत्तिकां प्लाव्य पूतां कुरु ममाचिरम् ॥ ३९.३६ ॥

ໂອ ວະຣຸນະ, ໃນພຣະອົງ ສານະສຳຄັນທັງປວງ (ນ້ຳ/ລົດ) ສະຖິດຢູ່ເປັນນິດທຸກເວລາ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງທ່ວມນ້ຳລົງໃສ່ດິນ/ດິນເຫນຽວນີ້ ແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດແກ່ຂ້າໂດຍໄວ.

Verse 37

एवं मृदं तथा तोयं प्रसाद्यात्मानमालभेत् । त्रिः कृत्वा शेषमृदया कुण्डमालिख्य वै जले ॥ ३९.३७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຈັດການດິນເຫນຽວ ແລະນ້ຳໃຫ້ພ້ອມຕາມພິທີແລ້ວ ຄວນທາ/ລູບຕົນເອງ. ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນສາມເທື່ອ ແລ້ວໃຊ້ດິນທີ່ເຫຼືອ ຂີດວາດຄຸນດະ (ອ່າງພິທີ) ໃນນ້ຳ.

Verse 38

ततस्तत्र नरः सम्यक् चक्रवर्त्युपचारतः । स्नात्वा चावश्यकं कृत्वा पुनर्देवगृहं व्रजेत् ॥ ३९.३८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບຸກຄົນໜຶ່ງ—ໄດ້ປະຕິບັດການຄຳນັບ ແລະການບໍລິການຕາມທີ່ກຳນົດ ໃນວິທີທີ່ສົມຄວນແກ່ຈັກກະວັດ—ເມື່ອອາບນ້ຳ ແລະເຮັດພິທີຈຳເປັນແລ້ວ ຄວນໄປຍັງເຮືອນເທວະ (ວັດ) ອີກຄັ້ງ.

Verse 39

तत्राराध्य महायोगिं देवं नारायणं प्रभुम् । केशवाय नमः पादौ कटिं दामोदराय च ॥ ३९.३९ ॥

ທີ່ນັ້ນ ໄດ້ນະມັດສະການບູຊາ ພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າ ມະຫາໂຍຄີອັນທິບ—(ກ່າວຄຳນະມັດສະການ): “ນະມະຫາ ແກ່ ເກສະວະ” ທີ່ພຣະບາດ, ແລະ “ນະມະຫາ ແກ່ ດາໂມດະຣະ” ທີ່ສະໂພກ/ແອວ ດ້ວຍ.

Verse 40

ऊरुयुग्मं नृसिंहाय उरः श्रीवत्सधारिणे । कण्ठं कौस्तुभनाथाय वक्षः श्रीपतये तथा ॥ ३९.४० ॥

“(ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍ) ຂາອ່ອນທັງຄູ່ແກ່ ນຣະສິງຫະ; ອົກແກ່ຜູ້ຖືເຄື່ອງໝາຍ ສຣີວັດສະ; ຄໍແກ່ອົງເຈົ້າແຫ່ງເພັດ ກອສຕຸພະ; ແລະອົກ/ອົງອົກແກ່ ສຣີປະຕິ—ຄູ່ຄອງແຫ່ງ ສຣີ (ລັກສະມີ) ດ້ວຍ.”

Verse 41

त्रैलोक्यविजयायेति बाहू सर्वात्मने शिरः । रथाङ्गधारिणे चक्रं शंकरायेति वारिजम् ॥ ३९.४१ ॥

ແຂນທັງສອງ (ຖວາຍ) ດ້ວຍຄໍາວ່າ «ແດ່ຜູ້ຊະນະໂລກທັງສາມ»; ຫົວ (ຖວາຍ) ດ້ວຍ «ແດ່ພຣະອາດຕະມະອັນເປັນທຸກສິ່ງ». ຈັກຣາ (ຈັກກະ) ຖວາຍດ້ວຍ «ແດ່ຜູ້ຖືອາວຸດຮູບລໍ້»; ດອກບົວ ດ້ວຍ «ແດ່ສັງກະຣະ (Śaṅkara)».

Verse 42

गम्भीरायेति च गदामम्भोजं शान्तिमूर्त्तये । एवमभ्यर्च्य देवेशं देवं नारायणं प्रभुम् ॥ ३९.४२ ॥

ເວົ້າວ່າ «ແດ່ຜູ້ລຶກລ້ຳ» ແລ້ວ ຖວາຍຄະດາ (ຄ້ອນ) ແລະ ດອກບົວ ແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງສັນຕິ. ດັ່ງນັ້ນ ໄດ້ບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ.

Verse 43

पुनस्तस्याग्रतः कुम्भान् चतुरः स्थापयेद् बुधः । जलपूर्णान् समाल्यांश्च सितचन्दनलेपितान् ॥ ३९.४३ ॥

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຢູ່ດ້ານໜ້າຂອງພິທີນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ຄວນວາງຄຸມພະ (ຫມໍ້ນ້ຳ) ສີ່ໃບ—ເຕັມນ້ຳ ປະດັບຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ທາດ້ວຍຈັນທະນາຂາວ.

Verse 44

चूतपल्लवसग्रीवान् सितवस्त्रावगुण्ठितान् । स्थगितान् ताम्रपात्रैश्च तिलपूर्णैः सकाञ्चनैः ॥ ३९.४४ ॥

ມີພວງໃບມ່ວງຄ້ອມຄໍ, ຫຸ້ມດ້ວຍຜ້າຂາວ, ແລະ ປິດຜະນຶກດ້ວຍພາຊະນະທອງແດງ—ເຕັມເມັດງາ ແລະ ມີຄໍາປະກອບຄຽງ.

Verse 45

चत्वारस्ते समुद्रास्तु कलशाः परिकीर्तिताः । तेषां मध्ये शुभं पीठं स्थापयेद्वस्त्रगर्भितम् ॥ ३९.४५ ॥

ຄຸມພະທັງສີ່ນັ້ນ ຖືກກ່າວຂານວ່າເປັນ «ມະຫາສະໝຸດທັງສີ່». ໃນກາງຂອງພວກມັນ ຄວນສ້າງຕັ້ງພີຖະ (pīṭha) ອັນເປັນມົງຄຸນ ໂດຍມີຜ້າວາງໄວ້ພາຍໃນ.

Verse 46

तस्मिन् सौवर्णरौप्यं वा ताम्रं वा दारवं तथा । अलाभे सर्वपात्राणां पालाशं पात्रमिष्यते ॥ ३९.४६ ॥

ສໍາລັບພິທີນັ້ນ ພາຊະນະອາດເຮັດດ້ວຍຄໍາ ຫຼື ເງິນ ຫຼື ທອງແດງ ຫຼື ໄມ້; ເມື່ອບໍ່ສາມາດຫາພາຊະນະທົ່ວໄປໄດ້ ພາຊະນະໄມ້ປາລາຊາ (palāśa) ກໍ່ນັບວ່າເໝາະສົມ।

Verse 47

तोयपूर्णं तु तत्कृत्वा तस्मिन् पात्रे ततो न्यसेत् । सौवर्णं मत्स्यरूपेण कृत्वा देवं जनार्दनम् । वेदवेदाङ्गसंयुक्तं श्रुतिस्मृतिविभूषितम् ॥ ३९.४७ ॥

ເມື່ອເຕີມນ້ໍາໃຫ້ເຕັມພາຊະນະນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງວາງພາຍໃນພາຊະນະນັ້ນ ຮູບຄໍາອັນໜຶ່ງ ປັ້ນເປັນຮູບປາ—ພຣະຈະນາຣະດະນະ (ວິດສະນຸ) ເປັນເທວະ—ພ້ອມດ້ວຍເວດາ ແລະ ເວດາງຄະ ແລະປະດັບດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ।

Verse 48

तत्रानेकविधैर्भक्षैः फलैः पुष्पैश्च शोभितम् । गन्धधूपैश्च वस्त्रैश्च अर्चयित्वा यथाविधि ॥ ३९.४८ ॥

ທີ່ນັ້ນ ໃຫ້ປະດັບໃຫ້ງາມດ້ວຍອາຫານບູຊາຫຼາຍຊະນິດ ໝາກໄມ້ ແລະ ດອກໄມ້; ແລ້ວບູຊາຕາມພິທີທີ່ກໍານົດ ດ້ວຍກິ່ນຫອມ ທູບ ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ।

Verse 49

रसातलगता वेदा यथा देव त्वयाहृताः । मत्स्यरूपेण तद्वन्मां भवानुद्धर केशव ॥ एवमुच्चार्य तस्याग्रे जागरं तत्र कारयेत् ॥ ३९.४९ ॥

«ດັ່ງທີ່ ໂອ ເທວະ, ເວດາທັງຫຼາຍທີ່ຕົກລົງໄປສູ່ຣະສາຕະລະ ໄດ້ຖືກພຣະອົງນໍາຄືນມາໂດຍຮູບປາ, ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂອ ເກສະວະ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຍົກຂ້ອຍຂຶ້ນ/ກູ້ຂ້ອຍ» ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄວນໃຫ້ມີການຕື່ນຢາມຄືນ (jāgara) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນພຣະພັກຂອງພຣະອົງ।

Verse 50

यथाविभवसारेण प्रभाते विमले तथा । चतुर्णां ब्राह्मणानां च चतुरो दापयेद् घटान् ॥ ३९.५० ॥

ໃນຕອນເຊົ້າອັນບໍລິສຸດ ຕາມກໍາລັງຊັບຂອງຕົນ ຄວນໃຫ້ຫມໍ້ນ້ໍາ (ghaṭa) ສີ່ໃບ ແກ່ພຣາຫມະນະສີ່ຄົນ।

Verse 51

पूर्वं तु बह्वृचे दद्याच्छन्दोगे दक्षिणं तथा । यजुःशाखान्विते दद्यात् पश्चिमं घटमुत्तमम् । उत्तरं कामतो तद्यादेष एव विधिः स्मृतः ॥ ३९.५१ ॥

ຄວນມອບສ່ວນທາງທິດຕາເວັນອອກໃຫ້ແກ່ Bahvṛca (ຜູ້ປະກອບພິທີແຫ່ງ ຣິກເວດ) ແລະສ່ວນທາງທິດໃຕ້ໃຫ້ແກ່ Chāndoga (ຜູ້ປະກອບພິທີແຫ່ງ ສາມເວດ) ເຊັ່ນດຽວກັນ. ສໍາລັບຜູ້ສັງກັດສາຂາຢະຊຸສ ຄວນມອບໝໍ້ນ້ໍາອັນປະເສີດເປັນສ່ວນທາງທິດຕາເວັນຕົກ. ສ່ວນທາງທິດເໜືອຈະມອບຕາມປາຖະໜາກໍໄດ້. ນີ້ແຫຼະແມ່ນວິທີການທີ່ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນຂໍ້ບັນຍັດ.

Verse 52

ऋग्वेदः प्रीयतां पूर्वे सामवेदस्तु दक्षिणे । यजुर्वेदः पश्चिमतो अथर्वश्चोत्तरेण तु ॥ ३९.५२ ॥

“ຂໍໃຫ້ ຣິກເວດ ພໍໃຈຢູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກ; ສາມເວດ ຢູ່ທາງທິດໃຕ້; ຢະຊຸຣເວດ ຢູ່ທາງທິດຕາເວັນຕົກ; ແລະ ອະຖັຣວະເວດ ຢູ່ທາງທິດເໜືອ.”

Verse 53

अनेन क्रमयोगेन प्रीयतामिति वाचयेत् । मत्स्यरूपं च सौवर्णमाचार्याय निवेदयेत् ॥ ३९.५३ ॥

ຕາມລໍາດັບແຫ່ງການປະຕິບັດນີ້ ຄວນໃຫ້ອ່ານວາຈາວ່າ “ຂໍໃຫ້ພໍໃຈ.” ແລະຄວນນໍາສິ່ງທອງຄໍາຮູບປາໄປຖວາຍແກ່ອາຈານ.

Verse 54

गन्धधूपादिवस्त्रैश्च सम्पूज्य विधिवत् क्रमात् । यस्त्विमं सरहस्यं च मन्त्रं चैवोपपादयेत् । विधानं तस्य वै दत्त्वा फलं कोटिगुणोत्तरम् ॥ ३९.५४ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງແລະຕາມລໍາດັບ ດ້ວຍກິ່ນຫອມ, ຄວັນທູບ, ເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະອື່ນໆ; ຜູ້ໃດທີ່ຖ່າຍທອດມັນຕຣານີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງພ້ອມທັງຄວາມລັບອັນລຶກຊຶ້ງຂອງມັນ—ໂດຍໄດ້ມອບວິທີປະຕິບັດທີ່ກໍານົດໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນ—ຜົນບຸນຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນເປັນລ້ານເທົ່າ (ໂກຕິເທົ່າ).

Verse 55

प्रतिपद्य गुरुं यस्तु मोहाद् विप्रतिपद्यते । स जन्मकोटि नरके पच्यते पुरुषाधमः । विधानस्य प्रदाता यो गुरुरित्युच्यते बुधैः ॥ ३९.५५ ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ຮັບອາຈານແລ້ວ ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງ ກັບຫັນໄປຂັດແຍ້ງອາຈານ ຜູ້ນັ້ນເປັນຄົນຕໍ່າຊ້າທີ່ສຸດ ແລະຖືກເຜົາທຸກທໍລະມານໃນນະຣົກຕະຫຼອດໜຶ່ງໂກຕິການເກີດ. ນັກປັນຍາເອີ້ນວ່າ “ຄູ/ກຸຣຸ” ຄືຜູ້ມອບວິທີປະຕິບັດ (ວິທານະ) ອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 56

एवं दत्त्वा विधानॆन द्वादश्यां विष्णुमर्च्य च । विप्राणां भोजनं कुर्याद् यथाशक्त्या सदक्षिणम् ॥ ३९.५६ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຖວາຍທານຕາມພິທີກຳນົດ ແລະໄດ້ບູຊາພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ໃນວັນດວາດະຊີ (Dvādaśī) ແລ້ວ ຄວນຈັດອາຫານໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ ພ້ອມທັງດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ।

Verse 57

ताम्रपात्रैश्च सतीलैः स्थगितान् कारयेद् घटान् । तत्र सज्जलपात्रस्थं ब्राह्मणाय कुटुम्बिने ॥ ३९.५७ ॥

ຄວນໃຫ້ຈັດເຮັດໝໍ້ (ຄະຕ) ໃຫ້ສຳເລັດ ໂດຍປິດຄຸມດ້ວຍພາຊະນະທອງແດງ ແລະມີເມັດງາ (tilā) ຕາມທີ່ກຳນົດ। ຈາກນັ້ນ ຄວນຖວາຍພາຊະນະນ້ຳທີ່ເຕີມນ້ຳໄວ້ພ້ອມ ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເຈົ້າເຮືອນ।

Verse 58

देवं दद्यान्महाभागस्ततो विप्रांश्च भोजयेत् । भूरीणा परमान्नेन ततः पश्चात् स्वयं नरः । भुञ्जीत सहितो बालैर्वाग्यतः संयतेन्द्रियः ॥ ३९.५८ ॥

ຜູ້ມີວາສະນາດີ ຄວນຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະເທວະກ່ອນ; ແລ້ວຈຶ່ງເລີ້ຍງພຣາຫມັນດ້ວຍອາຫານປະເສີດອັນອຸດົມ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງກິນເອງພ້ອມກັບເດັກນ້ອຍ ໂດຍສຳລວມວາຈາ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີຍະ।

Verse 59

अनेन विधिना यस्तु धरणीव्रतकृन्नरः । तस्य पुण्यफलं चाग्र्यं शृणु बुद्धिमतां वर ॥ ३९.५९ ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ປະຕິບັດທະຣະນີ-ວຣະຕະ (Dharaṇī-vrata) ຕາມວິທີນີ້—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ປັນຍາດີທີ່ສຸດ—ຜົນບຸນອັນປະເສີດທີ່ເກີດແກ່ເຂົາ।

Verse 60

यदि वक्त्रसहस्राणि भवन्ति मम सुव्रत । आयुश्च ब्रह्मणस्तुल्यं भवेद्यदि महाव्रत ॥ ३९.६० ॥

ໂອ ຜູ້ປະພຶດດີ (suvrata) ເຖິງແມ່ນວ່າຂ້ອຍຈະມີປາກເປັນພັນ ແລະເຖິງແມ່ນວ່າອາຍຸຂອງຂ້ອຍຈະເທົ່າກັບອາຍຸຂອງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະໃຫຍ່—

Verse 61

तदानीमस्य धर्मस्य फलं कथयितुं भवेत् । तथाप्युद्देशतो ब्रह्मन् कथयामि शृणुष्व तत् ॥ ३९.६१ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ອາດຈະອະທິບາຍຜົນແຫ່ງທຳມະນີ້ໄດ້. ແຕ່ກໍດີ ໂອ ພຣາຫມັນ ຂ້າຈະກ່າວແຕ່ໂດຍຫຍໍ້—ຈົ່ງຟັງນັ້ນ.

Verse 62

दश सप्त दश द्वे च अष्टौ चत्वार एव च । लक्षायुतानि चत्वारि एकस्थं स्याच्चतुर्युगम् ॥ ३९.६२ ॥

“ສິບ, ສິບເຈັດ, ສິບ, ສອງ; ແລະ ແປດ ແລະ ສີ່—ກຸ່ມສີ່ຂອງ ‘ລັກສະ’ ແລະ ‘ອະຍຸຕະ’ ຮວມກັນ ເປັນ ຈະຕຸຣະຍຸກ ໜຶ່ງ” ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 63

तैरेकसप्ततियुगं भवेन्मन्वन्तरं मुने । चतुर्दशाहो ब्राह्मस्तु तावती रात्रिरिष्यते ॥ ३९.६३ ॥

“ຕາມການນັບນັ້ນ ມັນວັນຕະຣະ ໜຶ່ງ ມີ ເຈັດສິບເອັດ ຍຸກ, ໂອ ມຸນີ. ວັນຂອງພຣະພຣະຫມາ ປະກອບດ້ວຍ ສິບສີ່ (ມັນວັນຕະຣະ) ແລະ ຄືນທີ່ຍາວເທົ່າກັນ ກໍຖືກຮັບຮອງ.”

Verse 64

एवं त्रिंशद्दिनो मासस्ते द्वादश समाः स्मृताः । तेषां शतं ब्रह्मणस्तु आयुर्नास्त्यत्र संशयः ॥ ३९.६४ ॥

“ດັ່ງນັ້ນ ເດືອນໜຶ່ງ ຈື່ຈຳວ່າມີ ສາມສິບ ມື້; ສິບສອງ ເດືອນ ເປັນ ປີ. ໜຶ່ງຮ້ອຍ ປີ ແບບນັ້ນ ແມ່ນອາຍຸຂອງພຣະພຣະຫມາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃນນີ້.”

Verse 65

यः सकृद्द्वादशीमेतामनेन विधिना क्षिपेत् । स ब्रह्मलोकमाप्नोति तत्कालं चैव तिष्ठति ॥ ३९.६५ ॥

“ຜູ້ໃດກໍຕາມ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ປະຕິບັດວຣະຕະ ທວາດະສີ ນີ້ ຕາມວິທີທີ່ກຳນົດ ຈະໄດ້ບັນລຸໂລກພຣະພຣະຫມາ ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມໄລຍະເວລາທີ່ກຳນົດ.”

Verse 66

ततो ब्रह्मोपसंहारे तल्लयं तिष्ठते चिरम् । पुनः सृष्टौ भवेद् देवो वैराजानां महातपाः ॥ ३९.६६ ॥

ແລ້ວໃນຍາມລະລາຍທີ່ສິ້ນສຸດດ້ວຍການຖອນຄືນຂອງພຣະພຣະຫມາ ພຣະອົງຢູ່ດົນນານໃນສະພາບການຫຼວມລະລາຍນັ້ນ. ເມື່ອຮອດຍາມສ້າງໃໝ່ ທິວະດານັ້ນ—ຜູ້ມີຕະປະສູງ—ກໍເກີດຂຶ້ນອີກໃນຫມູ່ວີຣາຊາ.

Verse 67

ब्रह्महत्यादिपापानि इह लोककृतान्यपि । अकामे कामतो वापि तानि नश्यन्ति तत्क्षणात् ॥ ३९.६७ ॥

ແມ່ນແຕ່ບາບເຊັ່ນ ພຣາຫມະຫັດຍາ (ການຂ້າພຣາຫມະ) ແລະອື່ນໆ ເຖິງແມ່ນກະທຳໃນໂລກນີ້ ຈະເຮັດໂດຍບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ຫຼືເຮັດໂດຍຈົ່ງໃຈ ກໍກ່າວວ່າມັນສູນໄປທັນທີ.

Verse 68

इह लोके दरिद्रो यो भ्रष्टराज्योऽथ वा नृपः । उपोष्य तां विधानॆन स राजा जायते ध्रुवम् ॥ ३९.६८ ॥

ໃນໂລກນີ້ ຈະເປັນຄົນທຸກຍາກ ຫຼືເປັນກະສັດທີ່ຕົກຈາກອຳນາດກໍຕາມ ຖ້າຖືອຸໂປສົດຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເປັນກະສັດແນ່ນອນ.

Verse 69

वन्ध्या नारी भवेद्या तु अनेन विधिना शुभा । उपोष्यति भवेत् तस्याः पुत्रः परमधार्मिकः ॥ ३९.६९ ॥

ແມ່ຍິງທີ່ເປັນໝັນ ຖ້ານາງໄດ້ຄວາມມົງຄຸນດ້ວຍວິທີທີ່ກຳນົດນີ້ ແລະຖືອຸໂປສົດ ນາງຈະໄດ້ບຸດຜູ້ຍຶດຖືທຳມະຢ່າງສູງສຸດ.

Verse 70

अगम्यागमनं येन कृतं जानाति मानवः । स इमं विधिमासाद्य तस्मात् पापाद् विमुच्यते ॥ ३९.७० ॥

ຜູ້ໃດຮູ້ວ່າຕົນໄດ້ກະທຳການເຂົ້າໄປຫາຜູ້ທີ່ຫ້າມເຂົ້າໄປຫາ ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດພິທີທີ່ກຳນົດນີ້ ກໍພົ້ນຈາກບາບນັ້ນ.

Verse 71

ब्रह्मक्रियाया लोभेन बहुवर्षकृतेन च । उपोष्येमां सकृद् भक्त्या वेदसंस्कारमाप्नुयात् ॥ ३९.७१ ॥

ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບແລະການລະເລີຍພິທີພຣະພຣະຫມັນມາຫຼາຍປີ ຜູ້ນັ້ນຄວນອົບພະວາດ (ອົບອາຫານ) ຕາມວິທີນີ້ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວດ້ວຍສັດທາ ເພື່ອໄດ້ຮັບການຊໍາລະສັງສະກາຣະອັນເກີດຈາກເວດາ।

Verse 72

किमत्र बहुनोक्तेन न तदस्ति महामुने । अप्राप्यं प्राप्यते नैव पापं वा यन्न नश्यति ॥ ३९.७२ ॥

ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງໃນນີ້ ໂອ ມະຫາມຸນີ? ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ວ່າບໍ່ອາດໄດ້ແລ້ວຈະບໍ່ໄດ້, ແລະບໍ່ມີບາບໃດທີ່ຈະບໍ່ສູນສະລາຍ।

Verse 73

अनेन विधिना ब्रह्मन् स्वयमेव ह्युपोषिता । धरण्या मग्नया तात नात्र कार्या विचारणा ॥ ३९.७३ ॥

ດ້ວຍວິທີທີ່ກໍານົດນີ້ ໂອ ພຣາຫມັນ, ການອົບພະວາດນີ້ໄດ້ຖືກປະຕິບັດໂດຍຕົນເອງແທ້. ໂອ ຜູ້ຮັກ, ເມື່ອແຜ່ນດິນຈົມນ້ໍາແລ້ວ ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງໄຕ່ຕອງໃນນີ້।

Verse 74

अदीक्षिताय नो देयं विधानं नास्तिकाय च । देवब्रह्मद्विषे वापि न श्राव्यं तु कदाचन । गुरुभक्ताय दातव्यं सद्यः पापप्रणाशनम् ॥ ३९.७४ ॥

ບໍ່ຄວນໃຫ້ວິທີພິທີແກ່ຜູ້ບໍ່ໄດ້ຮັບດິກສາ ຫຼືຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ (ນາສຕິກ). ແລະບໍ່ຄວນໃຫ້ຟັງແກ່ຜູ້ທີ່ເກຽດຊັງເທວະ ແລະພຣາຫມັນເດັດຂາດ. ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີພັກດີຕໍ່ຄູອາຈານ, ເພາະເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບໄດ້ທັນທີ।

Verse 75

इह जन्मनि सौभाग्यं धनं धान्यं वरस्त्रियः । भवन्ति विविधा यस्तु उपोष्य विधिना ततः ॥ ३९.७५ ॥

ໃນຊາດນີ້ເອງ ຄວາມໂຊກດີ, ຊັບສິນ, ເຂົ້າກິນແລະທັນຍາຫານ, ແລະນາງສາວຜູ້ດີເລີດ (ເປັນຄູ່ຄອງ) ຈະເກີດຂຶ້ນຫຼາຍຮູບແບບແກ່ຜູ້ທີ່ຕໍ່ມາອົບພະວາດຕາມວິທີທີ່ກໍານົດ।

Verse 76

य इमं श्रावयेद् भक्त्या द्वादशीकल्पमुत्तमम् । श्रृणोति वा स पापैस्तु सर्वैरेव प्रमुच्यते ॥ ३९.७६ ॥

ຜູ້ໃດດ້ວຍສັດທາ ໃຫ້ອ່ານພິທີວັດດວາດະສີອັນປະເສີດນີ້ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।