Adhyaya 144: The Māhātmya of Someśvara and Related Liṅgas: The Liberation-Field of Triveṇī and the Śālagrāma Sacred Landscape

Verse 1

अथ सोमेश्वरादिलिङ्गमुक्तिक्षेत्रत्रिवेण्यादिमाहात्म्यम् ॥ सूत उवाच ॥ श्रुत्वा मन्दारमाहात्म्यं धर्मकामा वसुन्धरा ॥ विस्मयं परमं गत्वा पुनः पप्रच्छ माधवम्

ບັດນີ້ເລີ່ມກ່າວມະຫາຕະມະຍະຂອງໂສເມສະວະຣະ ແລະລິງຄະອື່ນໆ, ພື້ນທີ່ແຫ່ງໂມກສະ, ຕຣິເວນີ ແລະສະຖານທີ່ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງມະຫິມາຂອງມັນດາຣາ ວະສຸນທະຣາຜູ້ປາຖະໜາທຳມະ ກໍເກີດຄວາມພິສົງຢ່າງຍິ່ງ ແລະໄດ້ຖາມມາທະວະອີກຄັ້ງ

Verse 2

धरण्युवाच ॥ मया देवप्रसादेन श्रुतं मन्दारवर्णनम् ॥ मन्दारात्परमं स्थानं विष्णो तद्वक्तुमर्हसि

ທະຣານີກ່າວວ່າ: ໂດຍພຣະປະສາດແຫ່ງເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງຄຳພັນນາກ່ຽວກັບມັນດາຣາແລ້ວ. ໂອ ວິສນຸ, ຂໍພຣະອົງຊີ້ແຈງສະຖານທີ່ທີ່ສູງສົ່ງກວ່າມັນດາຣານັ້ນ

Verse 3

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ कथयिष्यामि मे गुह्यं शालग्राममिति स्मृतम्

ສຣີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຈິງໃນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມເຮົາ. ເຮົາຈະອະທິບາຍຄຳສອນລັບຂອງເຮົາ ທີ່ຖືກຈື່ຈຳໃນສມຣິຕິວ່າ ‘ສາລະຄຣາມ’ (Śālagrāma)

Verse 4

द्वापरे तु युगे भूमे यदूनां कुलसङ्कुले ॥ तत्र शूर इति ख्यातो यदूनां वंशवर्धनः

ໃນຍຸກທະວາປະຣະ, ໂອ ແມ່ພື້ນດິນ, ທ່າມກາງເຄືອຂ່າຍວົງຕະກູນຂອງຍະດຸອັນໜາແໜ້ນ ມີຜູ້ໜຶ່ງມີຊື່ສຽງວ່າ ‘ຊູຣະ’ (Śūra) ເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນວົງສາຍຍະດຸ

Verse 5

तस्य पुत्रो महाभागो सर्वकर्मपरायणः ॥ वसुदेवो गृहे जातो यादवानाṃ कुलोद्वहः ॥

ບຸດຂອງລາວເປັນຜູ້ມີມະຫາພາກຍະ ອຸທິດຕົນໃນກິດແຫ່ງທຳທຸກປະການ. ວາສຸເທວະເກີດໃນເຮືອນນັ້ນ ເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນວົງຍາດະວະອັນສູງສົ່ງ.

Verse 6

तस्य भार्या च वसुधे सर्वावयवसुन्दरी ॥ देवकी नाम नामाच मनोज्ञा शुभदर्शना ॥

ແລະພັນລະຍາຂອງລາວ ໂອ ວະສຸທາ ງາມພ້ອມທຸກອະວະຍະ. ນາງຊື່ ເທວະກີ ຜູ້ນ່າຊົມ ແລະມີພະພັກເປັນມົງຄົນ.

Verse 7

तस्या गर्भे महाभागे भविष्यामि न संशयः ॥ वासुदेव इति ख्यातो देवानामरिमर्दनः ॥

ໃນຄັນຂອງນາງຜູ້ມີມະຫາພາກຍະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອຸບັດຂຶ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຈະໂດງດັງນາມ ‘ວາສຸເທວະ’ ຜູ້ປາບປະລາມສັດຕູແຫ່ງເທວະ.

Verse 8

ततोऽपि संस्थिते तत्र यादवानाṃ कुलोद्वहे ॥ तत्र ब्रह्मर्षिपरमः सालङ्कायन एव च ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຜູ້ຄ້ຳຈຸນວົງຍາດະວະໄດ້ຕັ້ງມັ່ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣະມະຣິສີຜູ້ສູງສຸດ ຄື ສາລັງກາຍະນະ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 9

ममैवाराधनार्थाय भ्रमते स दिशो दश ॥ पुत्रार्थं स तपस्तेपे मेरुशृङ्गे समाहितः ॥

ເພື່ອບູຊາຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ ລາວໄດ້ພະເດີນພະເດີນໄປທົ່ວທິດທັງສິບ. ເພື່ອປາດຖະນາບຸດ ລາວໄດ້ປະພຶດຕະປະ ຕັ້ງຈິດແນ່ວແນ່ ຢູ່ຍອດເຂົາເມຣຸ.

Verse 10

ईश्वरेण समं पूर्वं सर्वयोगेश्वरं स्थितम् ॥ न च पश्यति मां देवि मार्गमाण इतस्ततः ॥

ໃນກ່ອນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຢືນຢູ່ຮ່ວມກັບພຣະອີສະວະຣະ—ຈອມແຫ່ງໂຍຄະທັງປວງ—ໂອ ເທວີ ເຂົາກໍບໍ່ເຫັນຂ້າ ເມື່ອຄົ້ນຫາໄປມາທົ່ວທິດ।

Verse 11

ईश्वरेण समं पूर्वमहमासं वसुन्धरे ॥ तस्यैव तप्यमानस्य सालङ्कायनकस्य ह ॥

ໃນກ່ອນນັ້ນ ໂອ ວສຸນທະຣາ ຂ້າເຄີຍຢູ່ຮ່ວມກັບພຣະອີສະວະຣະ; ແທ້ຈິງ ກ່ຽວກັບສາລັງກາຍນະຜູ້ນັ້ນ ຜູ້ກຳລັງປະພຶດຕະປະຢູ່।

Verse 12

तस्मिन्क्षेत्रे हरो देवो मत्स्व रूपेण संयुतः ॥ शालग्रामे गिरौ तस्मिञ्छिलारूपेण तिष्ठति ॥

ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ ພຣະຫຣະເທວະ—ຜູ້ປະກອບດ້ວຍຮູບຂອງຂ້າ—ສະຖິດຢູ່ທີ່ພູສາລະຄຣາມນັ້ນ ໃນຮູບເປັນຫີນ।

Verse 13

अहं तिष्ठामि तत्रैव गिरिरूपेण नित्यशः ॥ तस्मिञ्छिलाः समग्रास्तु मत्स्वरूपा न संशयः ॥

ຂ້າກໍສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ໂດຍນິດ ໃນຮູບເປັນພູ; ແລະຫີນທັງປວງທີ່ນັ້ນ ລ້ວນແມ່ນຮູບຂອງຂ້າໂດຍສິ້ນເຊີງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 14

पूजनीयाः प्रयत्नेन किंपुनश्चक्रलाञ्छिताः ॥ लिङ्गरूपेण च हरस्तत्र देवालये गिरौ ॥

ຫີນເຫຼົ່ານັ້ນຄວນບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ—ຍິ່ງກວ່ານັ້ນຫີນທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຈັກຣະ; ແລະພຣະຫຣະກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນເທວາລັຍເທິງພູນັ້ນ ໃນຮູບລິງຄະ។

Verse 15

शिवनाभाः शिलास्तत्र चक्रनाभास्तथा शिलाः ॥ सोमेश्वराधिष्ठितस्तु शिवरूपो गिरिः स्मृतः

ທີ່ນັ້ນມີຫີນທີ່ມີ “ນາບີດັ່ງພຣະສິວະ” ແລະຫີນທີ່ມີ “ນາບີດັ່ງຈັກກະ” ດ້ວຍ. ພູນັ້ນທີ່ມີພຣະໂສເມສະວະຣະປະທັບເປັນປະທານ ຖືກຈື່ຈຳວ່າມີຮູບເປັນພຣະສິວະ.

Verse 16

सोमेन तत्र संस्थाप्य स्वनाम्ना लिङ्गमुत्तमम् ॥ वर्षाणां तु सहस्रं वै स्वशापस्य निवृत्तये

ທີ່ນັ້ນ ໂສມະໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະອັນປະເສີດ ທີ່ມີນາມຕາມພຣະອົງເອງ; ແລະແທ້ຈິງຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນປີ—ເພື່ອໃຫ້ຄຳສາບຂອງຕົນສິ້ນສຸດ.

Verse 17

ततः शापाद्विनिर्मुक्तः तेजसा च परिप्लुतः ॥ स्वकं तेजोबलं प्राप्य तुष्टाव गिरिजा पतिम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພົ້ນຈາກຄຳສາບ ແລະຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍລັດສະມີ, ໄດ້ຮັບຄືນພະລັງແຫ່ງເດຊຂອງຕົນແລ້ວ, ທ່ານໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຜູ້ເປັນສະວາມີແຫ່ງຄິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ).

Verse 18

सोमेश्वराच्च वरदमाविर्भूतं त्र्यम्बकम्

ແລະຈາກໂສເມສະວະຣະ ພຣະຕຣິຍັມບະກະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປະທານພອນ ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ

Verse 19

शशाङ्कशेखरं दिव्यं सर्वदेवनमस्कृतम् ॥ पिनाकपाणिं देवेशं भक्तानामभयप्रदम्

ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ ດິວຍແລະສະຫວ່າງໄສ ເປັນທີ່ນົບນ້ອມຂອງເທວະທັງປວງ; ຜູ້ຖືພິນາກະໃນພະຫັດ ເປັນຈອມເທວະ ຜູ້ປະທານອະພັຍແກ່ຜູ້ພັກດີ

Verse 20

त्रिशूलिनं डमरुणा लसद्धस्तं वृषध्वजम् ॥ नानामुखैर्गणैर्जुष्टं नानारूपैर्भयानकैः

ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ມືອັນສະຫວ່າງສົດໃສຖືດະມະຣຸ ມີທຸງວົວ (ວຶຣສະທະວະຈະ); ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພວກຄະນະຫຼາຍໜ້າ ຫຼາຍຮູບອັນນ່າເກງຂາມ।

Verse 21

त्रिपुरघ्नं महाकालमन्धकादिनिषूदनम् ॥ गजाजिनावृतं स्थाणुं व्याघ्रचर्मविभूषितम्

ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ ເປັນມະຫາກາລ ຜູ້ທຳລາຍອັນທະກະ ແລະອື່ນໆ; ພຣະສະຖານຸຜູ້ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ຫໍ່ດ້ວຍໜັງຊ້າງ ແລະປະດັບດ້ວຍໜັງເສືອ।

Verse 22

नागभोगोपवीतं च रुद्रमालाधरं प्रभुम् ॥ अरूपमपि सर्वेशं भक्तेच्छोपात्तविग्रहम्

ສວມຂົງງູເປັນອຸປະວີຕະອັນສັກສິດ ແລະສວມມາລາຣຸດຣາກະສະ ເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແມ່ນອະຮູບກໍເປັນສະເວສະວອນ ແຕ່ຮັບຮູບກາຍຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງພະຍາດສັດທາ।

Verse 23

वह्निसोमार्क नयनं मनोवाचामगोचरम् ॥ जटाजूटप्रकटितं गङ्गासम्मार्ज्जितांहसम्

ຜູ້ມີນັຍນາເປັນໄຟ ເປັນຈັນທຣາ ແລະເປັນສຸຣິຍະ; ພົ້ນວິສັຍຂອງໃຈແລະວາຈາ; ປາກົດດ້ວຍກອງຊະຕາອັນໜາ; ຜູ້ທີ່ບາບຖືກຊຳລະໂດຍແມ່ນ້ຳຄັງຄາ।

Verse 24

कैलासनिलयं शम्भुं हिमाचलकृताश्रमम् ॥ एवं स्तुतस्तदा शम्भुरिन्दुं वचनमब्रवीत्

ພຣະສັມພູຜູ້ພຳນັກຢູ່ໄກລາສ ຜູ້ມີອາສຣົມສ້າງໄວ້ເທິງຫິມາລະຍະ—ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະສັມພູຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳແກ່ອິນທຸ (ໂສມ)។

Verse 25

वरं वरय भद्रं ते यत्ते मनसि वर्तते ॥ दुर्लभं दर्शनं यस्मात् प्राप्तवानसि गोपते ॥

ໂອ ໂກປະຕິ ຂໍໃຫ້ທ່ານມີຄວາມສຸກສະຫວັດ; ຈົ່ງເລືອກພອນຕາມທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງທ່ານ. ເພາະທ່ານໄດ້ຮັບດາຣະຊະນະອັນຫາຍາກຍິ່ງ

Verse 26

सोम उवाच ॥ वरं ददासि चेद्देव मम लिङ्गे सदा वस ॥ एतल्लिङ्गस्य भक्तानां पूरयस्व मनोरथम् ॥

ໂສມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະ ຖ້າພຣະອົງປະທານພອນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ເສມອໃນລິງຄະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຂໍໃຫ້ພຣະອົງບັນດານໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາຂອງຜູ້ພັກດີຕໍ່ລິງຄະນີ້ສຳເລັດ”

Verse 27

देवदेव उवाच ॥ विष्णुसान्निध्यमप्यत्र सदैव निवसाम्यहम् ॥ विशेषतस्त्वदीयेऽस्मिन्नद्यप्रभृतिगोपते ॥

ເທວເທວະກ່າວວ່າ: “ທີ່ນີ້ເຮົາພຳນັກຢູ່ເສມອ ພ້ອມດ້ວຍສັນນິທິ (ການປະທັບໃກ້) ຂອງພຣະວິດສະນຸດ້ວຍ. ແລະໂດຍພິເສດ ໂອ ໂກປະຕິ ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ເຮົາຈະສະຖິດຢູ່ໃນ (ລິງຄະ) ອັນເປັນຂອງທ່ານນີ້”

Verse 28

वरान्दास्यामि भद्रं ते देवानामपि दुर्लभान् ॥ सालङ्कायनकाख्यस्य मुनेस्तपसो बलात् ॥

ຂໍໃຫ້ທ່ານມີມົງຄຸນ; ເຮົາຈະປະທານພອນແກ່ທ່ານ—ພອນທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍຫາຍາກ—ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຕະປະ (ຕະປັດສະຍາ) ຂອງມຸນີນາມ ສາລັງກາຍນະກະ

Verse 29

विष्णुना सह सम्मन्त्र्य स्थितावावां कलानिधे ॥ शालग्रामगिरिर्विष्णुरहं सोमेश्वराभिधः ॥

ໂອ ກະລານິທິ (ພຣະຈັນ) ຫຼັງຈາກປຶກສາຮ່ວມກັບພຣະວິດສະນຸແລ້ວ ພວກເຮົາທັງສອງໄດ້ສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້. ພູເຂົາ ສາລິຄຣາມ ແມ່ນພຣະວິດສະນຸ ແລະເຮົາເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ ໂສເມສະວະຣະ

Verse 30

तयोः पर्वतयोऱ्या वै शिला विष्णुशिवाभिधा ॥ रेवया च कृतं पूर्वं तपः शिवसुतुष्टिदम् ॥

ຫີນທີ່ເປັນຂອງພູທັງສອງນັ້ນ ແທ້ຈິງເອີ້ນວ່າ ‘ວິສນຸ–ສິວະ’. ແລະໃນການກ່ອນ ເຣວາໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນເຮັດໃຫ້ພຣະສິວະພໍພຣະໄທ.

Verse 31

मम त्वत्सदृशः पुत्रो भूयादिति मनीषया ॥ अहं कस्यापि न सुतः किं करोमीति चिन्तयन् ॥

ດ້ວຍໃຈປາຖະນາວ່າ “ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າມີລູກຊາຍເຫມືອນທ່ານ” ນາງຈຶ່ງອະທິຖານ/ກະທຳ. (ເຂົາຄິດວ່າ) “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນລູກຂອງໃຜ ຈະເຮັດແນວໃດ?” ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຄິດຕອບຕົນ.

Verse 32

रेवायास्तु वरो देयस्त्ववश्यं मृगलाञ्छन ॥ निश्चित्यैवं तदा प्रोक्तः प्रसन्नेनान्तरात्मना ॥

ໂອ ຜູ້ຖືເຄື່ອງໝາຍຮູບກວາງ! ຈຳເປັນຕ້ອງປະທານພອນແກ່ເຣວາແນ່ນອນ. ເມື່ອຕັດສິນແລ້ວດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍໃຈພາຍໃນອັນສະຫງົບຜ່ອງໃສ.

Verse 33

लिङ्गरूपेण ते देवि गजाननपुरस्कृतः ॥ गर्भे तव वसिष्यामि पुत्रो भूत्वा शिवप्रिये ॥

ໂອ ເທວີ! ໃນຮູບແຫ່ງລິງຄະ ໂດຍມີກະຊານະນະເປັນຜູ້ນຳໜ້າ/ຜູ້ຮ່ວມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະຖິດໃນຄັນຂອງເຈົ້າ ເປັນບຸດ—ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ!

Verse 34

मम त्वमपरा मूर्तिः ख्याता जलमयी शिवा ॥ शिवशक्तिविभेदेन आवामेकत्रसंस्थितौ ॥

ເຈົ້າແມ່ນມູຣຕິອີກພາກໜຶ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ສິວາອັນເປັນນ້ຳ’. ໂດຍຄວາມແຕກຕ່າງແຫ່ງສິວະແລະສັກຕິ ພວກເຮົາທັງສອງຈຶ່ງສະຖິດຮ່ວມກັນໃນທີ່ດຽວ.

Verse 35

एवं दत्तवरा रेवा मत्सान्निध्यमिहागता ॥ रेवाखण्डमिति ख्यातं ततः प्रभृति गोपते ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເຣວາ ໄດ້ຮັບພອນແລ້ວ ກໍມາຮອດທີ່ນີ້ໃນສານນິທິຂອງຂ້າ; ນັບແຕ່ນັ້ນໄປ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ລ້ຽງງົວ ສະຖານທີ່ນີ້ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ “ເຣວາຂັນຑະ”។

Verse 36

गण्डक्यापि पुरा तप्तं वर्षाणामयुतं विधो ॥ शीर्णपर्णाशनं कृत्वा वायुभक्षा अप्यनन्तरम् ॥

ໂອ ນັກບວດຜູ້ຮູ້, ກັນຑະກີ ໃນການກ່ອນກໍໄດ້ບຳເນັດຕະປະເປັນເວລາສິບພັນປີ; ແຕ່ກ່ອນກິນໃບໄມ້ແຫ້ງ, ແລ້ວຕໍ່ມາກໍດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສລົມເທົ່ານັ້ນ।

Verse 37

उवाच मधुरं वाक्यं प्रीतः प्रणतवत्सलः ॥ गण्डकि त्वां प्रसन्नोऽस्मि तपसा विस्मितोऽनघे ॥

ເມື່ອພຣະອົງພໍພຣະໄທ ແລະເມດຕາຕໍ່ຜູ້ກ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານວ່າ: “ໂອ ກັນຑະກີ, ຂ້າພໍໃຈໃນເຈົ້າ; ດ້ວຍຕະປະຂອງເຈົ້າ ຂ້າພິສົງຢ່າງຍິ່ງ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ”

Verse 38

अनविच्छिन्नया भक्त्या वरं वरय सुव्रते ॥ किं देयं तद्वदस्वाशु प्रीतोऽस्मि वरवर्णिनि ॥

“ດ້ວຍພັກຕິທີ່ບໍ່ຂາດຕອນ ໂອ ຜູ້ຮັກສາພຣະວັດດີ ຈົ່ງເລືອກພອນໜຶ່ງ; ຈົ່ງບອກໄວໆວ່າຄວນປະທານສິ່ງໃດ; ໂອ ຜູ້ມີອວັຍວະງາມ ຂ້າພໍໃຈແລ້ວ”

Verse 39

गण्डक्यपि पुरा दृष्ट्वा शंखचक्रगदाधरम् ॥ दण्डवत्प्रणता भूत्वा ततः स्तोतुं प्रचक्रमे ॥

ຕໍ່ມາ ກັນຑະກີ ເມື່ອເຫັນພຣະອົງຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະຄະທາ ກໍກ້ມກາບແບບດັນຑະວັດ ແລ້ວຈຶ່ງເລີ່ມສັນລະເສີນພຣະອົງ

Verse 40

अहो देव मया दृष्टो दुर्दर्शो योगिनामपि ॥ त्वया सर्वमिदं सृष्टं जगत्स्थावरजङ्गमम् ॥

ໂອ ພຣະເທວະ! ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະອົງແລ້ວ—ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ໂຍຄີກໍຍາກຈະໄດ້ເຫັນ. ໂດຍພຣະອົງ ໂລກທັງປວງນີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ ທັງສິ່ງນິ່ງແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ।

Verse 41

तदनु त्वं प्रविष्टोऽसि पुरुषस्तेन चोच्यते ॥ त्वल्लीलोन्मीलिते विश्वे कः स्वतन्त्रोऽस्ति वै पुमान् ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນພຣະອົງວ່າ ‘ປຸຣຸສະ’। ໃນຈັກກະວານທີ່ຖືກເປີດເຜີຍໂດຍລີລາຂອງພຣະອົງ ມະນຸດຜູ້ໃດຈະເປັນເອກະລາດແທ້ໆໄດ້?

Verse 42

अनाद्यन्तमपर्यन्तं यद्ब्रह्म श्रुतिबोधितम् ॥ तदेव त्वं महाविष्णो यस्त्वां वेद स वेदवित् ॥

ພຣະພຣະມັນ (Brahman) ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີປາຍ ແລະເກີນກວ່າຂອບເຂດທັງປວງ ດັ່ງທີ່ສຣຸຕິ (ເວດ) ສອນ—ນັ້ນແຫຼະແມ່ນພຣະອົງເອງ ໂອ ມະຫາວິສນຸ। ຜູ້ໃດຮູ້ພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ຮູ້ເວດແທ້।

Verse 43

तवैवाद्या जगन्माता या शक्तिः परमा स्मृता ॥ तां योगमायां प्रकृतिं प्रधानमिति चक्षते ॥

ແມ່ໂລກດັ້ງເດີມນັ້ນເປັນຂອງພຣະອົງເອງ ເປັນພະລັງອັນສູງສຸດທີ່ສມຣິຕິຈື່ຈຳໄວ້। ນາງຖືກເອີ້ນວ່າ ໂຍຄະມາຍາ, ປຣະກຣິຕິ ແລະ ປຣະທານ।

Verse 44

निर्गुणः पुरुषोऽव्यक्तश्चित्स्वरूपो निरञ्जनः ॥ आनन्दरूपः शुद्धात्मा ह्यकर्त्ता निर्विकारकः ॥

ປຸຣຸສະແມ່ນນິຣຄຸນ (ເກີນກວ່າຄຸນລັກສະນະ) ອະວະຍັກຕະ (ບໍ່ປາກົດ) ມີສະພາບເປັນຈິດ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ। ເປັນຮູບແຫ່ງອານັນທະ ເປັນອາດມັນອັນບໍລິສຸດ; ແທ້ຈິງບໍ່ແມ່ນຜູ້ກະທຳ ແລະບໍ່ມີການແປປ່ຽນ।

Verse 45

स्वां योगमायामाविश्य कर्तृत्वं प्राप्तवानसि ॥ प्रकृत्या सृज्यमानेऽस्मिन्द्रष्टा साक्षी निगद्यते ॥

ເມື່ອພຣະອົງເຂົ້າສູ່ໂຍກະມາຍາຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງໄດ້ຮັບສະຖານະເປັນຜູ້ກະທຳ; ແຕ່ເມື່ອການສ້າງສັນເກີດຂຶ້ນຜ່ານປຣະກຣິຕິ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າເປັນຜູ້ເຫັນ ແລະເປັນສັກຂີພະຍານ.

Verse 46

स्फटिके हि यथा स्वच्छे जपा कुसुमरागतः ॥ प्रकाश्यते त्वप्रकाशाज्ज्योतीरूपं नतास्मि तत् ॥

ເຫມືອນສີຂອງດອກຊະບາປາກົດໃນຜົນຶກໃສ ດ້ວຍການສ່ອງສະຫວ່າງຂອງພຣະອົງ ຮູບອັນເປັນແສງຂອງພຣະອົງກໍປາກົດ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ຮູບນັ້ນ.

Verse 47

ब्रह्मादयोऽपि कवयो न विदन्ति यथार्थतः ॥ तत्कथं वेद्म्यहं मूढा तव रूपं निरञ्जनम् ॥

ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະພວກລະສີຜູ້ຮຽນຮູ້ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ຕາມຄວາມເປັນຈິງ; ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ຫຼົງງົດຈະຮູ້ຮູບອັນບໍ່ມີມົນທິນຂອງພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 48

मूढस्य जगतो मध्ये स्थिता किञ्चिदजानती ॥ त्वया धृता कृता चास्मि योग्यायोग्यमविन्दती ॥

ຢູ່ທ່າມກາງໂລກທີ່ຫຼົງຜິດ ຮູ້ເພີຍນ້ອຍ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກພຣະອົງຄ້ຳຈຸນ ແລະປັ້ນແຕ່ງ; ແຕ່ກໍຍັງພົບທັງສິ່ງທີ່ຄວນ ແລະບໍ່ຄວນຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 49

तेन लोके महत्त्वं च त्वत्प्रसादेन चैषिता ॥ ययाचेऽज्ञातयोदार तन्मे दातुं त्वमर्हसि ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງປາຖະໜາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ໃນໂລກ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດແລະໃຈກວ້າງ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍດ້ວຍຄວາມບໍ່ຮູ້; ແຕ່ພຣະອົງຄວນປະທານສິ່ງນັ້ນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 50

दयालुरसि दीनेषु नेति मां न वद प्रभो ॥ ततः प्रोवाच भगवान्देवि यद्यत्त्वमिच्छसि ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງມີເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທຸກຍາກ; ຂໍຢ່າຕັດວ່າ ‘ບໍ່’ ແກ່ຂ້າພະອົງ. ແລ້ວພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: “ໂອ ເທວີ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ…”

Verse 51

तद्याचय वरारोहे अदेयमपि सर्वथा ॥ यद्दुर्लभं मनुष्याणां शीघ्रं याचय मां प्रति ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ ຈົ່ງຂໍພອນຈາກເຮົາ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຖືວ່າ ‘ບໍ່ຄວນໃຫ້’ ກໍຕາມ. ສິ່ງໃດທີ່ມະນຸດໄດ້ຍາກ ຈົ່ງຂໍຈາກເຮົາໃນທັນທີ

Verse 52

मद्दर्शनमनु प्राप्य को वा अपूर्णो मनोरथः ॥ ततो हिमांशो सा देवी गण्डकी लोकतारिणी ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບດັດສະນະຂອງເຮົາແລ້ວ ຄວາມປາດຖະໜາໃດຈະຍັງບໍ່ສຳເລັດ? ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ດຸຈດວງຈັນ ເທວີນັ້ນ—ກັນດະກີ ຜູ້ຊ່ວຍໂລກໃຫ້ພົ້ນ—ກໍປາກົດຂຶ້ນ

Verse 53

प्राञ्जलिः प्रणता भूत्वा मधुरं वाक्यमब्रवीत् ॥ यदि देव प्रसन्नोऽसि देयो मे वाञ्छितो वरः ॥

ນາງປະນົມມື ແລະ ກົ້ມກາບ ແລ້ວເວົ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນວ່າ: “ໂອ ເທວະ ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ຂໍໂປດປະທານພອນທີ່ຂ້າພະອົງປາດຖະໜາໃຫ້ແກ່ຂ້າພະອົງ”

Verse 54

मम गर्भगतो भूत्वा विष्णो मत्पुत्रतां व्रज ॥ ततः प्रसन्नो भगवान्श्चिन्तयामास गोपते ॥

“ຂໍໃຫ້ພຣະວິສະນຸ ເຂົ້າສູ່ຄັນຂອງຂ້າພະອົງ ແລະ ເປັນບຸດຂອງຂ້າພະອົງເຖີດ” ແລ້ວພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຜູ້ປິຕິຍິນດີ ກໍຄິດໄຕ່ຕອງ—ໂອ ໂກປະຕິ (ຜູ້ປົກປ້ອງ)

Verse 55

इत्येवं कृपया देवो निश्चित्य मनसा स्वयम्॥ गण्डकीमवदत्प्रीतः शृणु देवि वचो मम॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍພຣະກະຣຸນາ ພຣະເທວະໄດ້ຕັດສິນໃນໃຈຂອງພຣະອົງເອງ ແລ້ວກ່າວກັບຄັນດະກີດ້ວຍຄວາມປິຕິວ່າ “ໂອ ເທວີ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາ”

Verse 56

शालग्रामशिलारूपी तव गर्भगतः सदा॥ स्थास्यामि तव पुत्रत्वे भक्तानुग्रहकारणात्॥

“ເຮົາຈະຮັບຮູບເປັນສິລາ ສາລະກຣາມ ແລະຈະສະຖິດຢູ່ໃນຄັນຂອງເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ; ເພື່ອປະທານອະນຸເຄາະແກ່ຜູ້ພັກຕະ ເຮົາຈະດໍາລົງເປັນ ‘ບຸດ’ ຂອງເຈົ້າ”

Verse 57

मत्सान्निध्यान्नदीनां त्वमतिश्रेष्ठा भविष्यसि॥ दर्शनात्स्पर्शनात्स्नानात्पानाच्चैवावगाहनात्॥

“ເນື່ອງຈາກການສະຖິດໃກ້ຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈະເປັນທີ່ຍອດຢ່າງຍິ່ງໃນບັນດາແມ່ນ້ໍາ—ໂດຍອານິສົງຈາກການເຫັນ ການສຳຜັດ ການອາບນ້ໍາ ການດື່ມ ແລະການດໍາລົງຈົມຕົວໃນເຈົ້າ”

Verse 58

हरिष्यसि महापापं वाङ्मनःकायसम्भवम्॥ यः स्नास्यति विधानॆन देवर्षिपितृतर्पकः॥

“ເຈົ້າຈະກໍາຈັດມະຫາບາບທີ່ເກີດຈາກວາຈາ ໃຈ ແລະກາຍ. ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ເທວະ ຣິສິ ແລະບັນພະບຸລຸດ…”

Verse 59

तर्पयेत्स्वपितॄंश्चापि तारयित्वा दिवं नयेत्॥ स्वयं मम प्रियो भूत्वा ब्रह्मलोके गमिष्यति॥

“…ຜູ້ນັ້ນພຶງຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນດ້ວຍ; ເມື່ອໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນແລ້ວ ຈະນໍາໄປສູ່ສະຫວັນ. ເມື່ອເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ ຜູ້ນັ້ນເອງຈະໄປສູ່ພຣະຫມົລົກ (Brahmaloka)”

Verse 60

यदि त्वय्युत्सृजेत्प्राणान् मम कर्मपरायणः॥ सोऽपि याति मम स्थानं यत्र गत्वा न शोचति॥

ຖ້າຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ອຸທິດຕົນຕໍ່ກຳແລະພຣະບັນຍັດຂອງເຮົາ ຍອມສະລະຊີວິດໃນທ່ານ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະໄປຮອດພຣະທາມຂອງເຮົາ; ໄປຮອດແລ້ວບໍ່ໂສກເສົ້າອີກ

Verse 61

एवं दत्त्वा वरान्देव्यै तत्रैवान्तरधीयत॥ ततः प्रभृति तिष्ठामः क्षेत्रेऽस्मिञ्छशलाञ्छन॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອປະທານພອນແກ່ເທວີແລ້ວ ພຣະອົງກໍອັນຕະທານໄປທີ່ນັ້ນເອງ। ຈາກນັ້ນມາ ພວກເຮົາພັກພິງຢູ່ໃນເຂດສັກສິດນີ້, ໂອ ຜູ້ຖືເຄື່ອງໝາຍກະຕ່າຍ (ຊະຊະລາຍຈະນ)

Verse 62

अहं च भगवान्विष्णुर्भक्तेच्छोपात्तविग्रहः॥ एवमुक्त्वा द्विजपतिमन्वगृह्णाद्धरः प्रभुः॥

“ແລະເຮົາແມ່ນ ພະພະຄະວານ ວິສນຸ ຜູ້ຮັບຮູບກາຍຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງພະຍາດີ (ພັກຕະ)” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງຫຣິ ຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ກໍຮັບເອົາຜູ້ນຳແຫ່ງທະວິຊະ

Verse 63

प्रभासयन्नुडुपतेरङ्गानि प्रममार्ज ह॥ शङ्करेण करेणापि नीरुजानि विधाय च॥

ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ອະໄວຍະວະຂອງເຈົ້າແຫ່ງດາວ (ຈັນທຣະ) ສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະຖູລ້າງໃຫ້ສະອາດ; ທັງດ້ວຍມືຂອງສັງກະຣະດ້ວຍ ກໍເຮັດໃຫ້ປອດຈາກໂລກາພາດ

Verse 64

रावणेन प्रकटिता जलधारा अतिपुण्यदा॥ बाणगङ्गेति विख्याता या स्नाता चाघहारिणी॥

ສາຍນ້ຳທີ່ຣາວະນະໄດ້ເຮັດໃຫ້ປາກົດນີ້ ເປັນຜູ້ປະທານບຸນອັນຍິ່ງ. ມີນາມລືຊາວ່າ “ບານ-ຄັງຄາ (Bāṇa-Gaṅgā)”; ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນນັ້ນ ກ່າວກັນວ່າຊຳລະບາບໄດ້

Verse 65

सोमेशात्पूर्व दिग्भागे रावणस्य तपोवनम् ॥ यत्र स्थित्वा त्रिरात्रेण तपसः फलमश्रुते ॥

ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງ ໂສເມຊະ ມີປ່າຕະໂປວະນະຂອງ ຣາວະນະ; ຜູ້ພັກຢູ່ນັ້ນສາມຄືນ ກ່າວກັນວ່າຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຕະປະ (ຕະປັດ)។

Verse 66

यत्र नृत्येन देवेशस्तुष्टस्तस्मै वरं ददौ ॥ तेन रावणनृत्येन प्रख्यातो नर्त्तनाचलः ॥

ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍການຟ້ອນຂອງເຂົາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງພໍພຣະໄທ ແລະປະທານພອນ; ເນື່ອງຈາກການຟ້ອນຂອງ ຣາວະນະ ພູເຂົານັ້ນຈຶ່ງມີຊື່ສຽງວ່າ ‘ນັດຕະນາຈະລະ’ (ພູເຂົາແຫ່ງການຟ້ອນ)

Verse 67

स्नात्वा तु बाणगङ्गायां दृष्ट्वा बाणेश्वरं प्रभुम् ॥ गङ्गास्नानफलं प्राप्य मोदते देववद्दिवि ॥

ເມື່ອອາບນ້ຳບຸນທີ່ ບານະຄັງຄາ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະປະພູ ບານເນຊະວະຣະ ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການອາບນ້ຳໃນ ຄັງຄາ ແລະຊື່ນບານໃນສະຫວັນດຸດເທວະ

Verse 68

सालङ्कायनकोऽप्याशु क्षेत्रे तस्मिन्परं मम ॥ शालग्रামে महातीव्रमास्थितं परमं तपः ॥

ແລະ ສາລັງກາຍະນະ ກໍໄດ້ຮີບຮ້ອນ ໃນເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດຂອງເຮົານັ້ນ ທີ່ ຊາລະຄຣາມະ ປະຕິບັດຕະປະອັນສູງສຸດ ຢ່າງເຂັ້ມຂັ້ນຮຸນແຮງຍິ່ງ

Verse 69

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि परं गुह्यं वसुन्धरे ॥ तप्यतस्तस्य तु मुने रीश्वरेण समं सुतम् ॥

ແລະເຮົາຈະກ່າວອີກຢ່າງໜຶ່ງແກ່ເຈົ້າ, ໂອ ວະສຸນທະຣາ—ເປັນຄວາມລັບຢ່າງຍິ່ງ: ເມື່ອມຸນີນັ້ນຍັງບຳເພັນຕະປະຢູ່ ລາວໄດ້ຕັ້ງປະຕິຍານຈະໄດ້ບຸດຜູ້ເສມອີສະວະຣະ

Verse 70

प्राप्यामिति परं भावं ज्ञात्वा देवो महेश्वरः ॥ सुन्दरं त्वपरं रूपं धृत्वा दृष्टिसुखावहम् ॥

ເມື່ອຮູ້ເຖິງຈິດຕະນາອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງວ່າ “ເຮົາຈະໄດ້ບຸດເຊັ່ນນັ້ນ” ພຣະເທວະມະເຫສວຣະຈຶ່ງຊົງຮັບຮູບອື່ນອັນງາມ ເຮັດໃຫ້ສາຍຕາຊື່ນບານ।

Verse 71

सालङ्कायनपुत्रत्वं योगमायामुपाश्रितः ॥ प्राप्तोऽपि तं न जानाति दक्षिणं पाश्वर्मास्थितः ॥

ໂດຍອາໄສໂຢຄະມາຍາ ພຣະອົງໄດ້ບັນລຸສະຖານະເປັນບຸດຂອງສາລັງກາຍນ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກຊົງຢືນຢູ່ຂ້າງຂວາ ມຸນີຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງ।

Verse 72

मायायोगबलोपेतस्त्र्यक्षो वै शूलपाणिधृक् ॥ रूपवान् गुणवांश्चैव वपुषादित्यसन्निभः ॥

ຊົງພ້ອມດ້ວຍພະລັງແຫ່ງມາຍາແລະໂຢຄະ ເປັນຜູ້ມີສາມນັຍນາ ແລະຖືຕຣິສູນໃນພຣະຫັດ; ຊົງງາມພ້ອມຄຸນທຳ ແລະພຣະກາຍສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດວງອາທິດ।

Verse 73

उत्तिष्ठ मुनि शार्दूल सफलस्ते मनोरथः ॥ त्वद्दक्षिणाङ्गाज्जातोऽस्मि पुत्रस्ते शाधि मां प्रभो ॥

“ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ; ຄວາມປາຖະໜາຂອງທ່ານສຳເລັດແລ້ວ. ຈາກຂ້າງຂວາຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເກີດເປັນບຸດຂອງທ່ານ—ຂໍພຣະອົງໂປດສອນຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 74

त्वया तपः समारब्धमीश्वरेण समं सुतम् ॥ प्राप्स्यामिति ततो मह्यं सदृशोऽन्यो न कश्चन ॥

“ທ່ານໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຕະປະສະຍາດ້ວຍໃຈຄິດວ່າ ‘ເຮົາຈະໄດ້ບຸດຜູ້ເສມອິສວຣະ’ ເພາະສະນັ້ນ ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ມີໃຜຈະເທົ່າທ່ານໄດ້”

Verse 75

विचार्येति तवाहं वै जातोऽस्मि स्वयमेव च ॥ तपसाराधयन् देवं शङ्खचक्रगदाधरम्

ເມື່ອພິຈາລະນາດັ່ງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເກີດມາເພື່ອທ່ານໂດຍແທ້ ດ້ວຍຕົນເອງ. ດ້ວຍຕະປະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບູຊາພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະ ຄະທາ.

Verse 76

प्राप्तोऽसि परमां सिद्धिं त्वत्पुत्रोऽहं यतः स्थितः ॥ श्रुत्वा तन्नन्दिनो वाक्यं प्रहृष्टवदनो मुनिः

ທ່ານໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າຢືນຢູ່ນີ້ເປັນບຸດຂອງທ່ານ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງນັນດິນ ໃບໜ້າຂອງມຸນີກໍເບີກບານດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 77

विस्मितस्तु तदोवाच कथं नाद्यापि मे हरिः ॥ दृग्गोचरत्‍वमायाति जातं चेत्तपसः फलम्

ດ້ວຍຄວາມພິສົງ ລາວເວົ້າວ່າ: “ຖ້າຜົນແຫ່ງຕະປະຂອງຂ້າພະເຈົ້າເກີດຂຶ້ນແທ້ ເປັນຫຍັງພຣະຫຣິຈຶ່ງຍັງບໍ່ມາຢູ່ໃນສາຍຕາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ?”

Verse 78

यावत्तं न समीक्षिष्ये तावन्न विरतं तपः ॥ अहमत्रैव वत्स्यामि यावदच्युतदर्शनम्

ຕາບໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຕະປະຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຢຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ທີ່ນີ້ຈົນກວ່າຈະໄດ້ດາຣະຊະນາຂອງອະຈະຍຸຕະ

Verse 79

त्वमपि योगेन मथुरां व्रज सत्वरम् ॥ मदाश्रमे तत्र पुण्ये धनं गोव्रजसङ्कुलम्

ທ່ານກໍຈົ່ງໄປມະຖຸຣາໂດຍອໍານາດໂຍຄະຢ່າງຮວດເລັວ. ທີ່ນັ້ນ ໃນອາສຣົມອັນມີບຸນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ມີຊັບສົມບັດ—ເປັນພື້ນທີ່ທີ່ແອອັດດ້ວຍຖິ່ນຖານຂອງຊາວລ້ຽງງົວໃນໂກວຣະຊະ

Verse 80

अमुष्यायणमादाय शीघ्रमत्र समानय

“ໃຫ້ນຳ ອະມຸສະຍາຍະນະ ໄປດ້ວຍ ແລ້ວຮີບນຳເຂົາມາທີ່ນີ້ໂດຍໄວ.”

Verse 81

ततस्त्वाज्ञां समादाय नन्दी सत्वरमाव्रजत् ॥ गत्वा च मथुरां तस्य ऋषेराश्रममीक्ष्य च

ຕໍ່ມາ ນັນດີ ຮັບພຣະບັນຊາແລ້ວ ອອກເດີນທາງຢ່າງຮີບດ່ວນ। ໄປຮອດມະຖຸຣາ ແລະເຫັນອາສຣົມຂອງ຤ິສີນັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ຕາມຄວນ।

Verse 82

सालङ्कायनशिष्योऽपि अमुष्यायणसंज्ञितः ॥ सर्वत्र कुशलं साधो प्रभावात्तु गुरोर्मम

“ຂ້າພະເຈົ້າກໍເປັນສິດຂອງ ສາລັງກາຍະນະ ເຊິ່ງຮູ້ຈັກກັນວ່າ ອະມຸສະຍາຍະນະ. ໂອ ທ່ານຜູ້ດີ, ໂດຍອິດທິພົນແຫ່ງຄູຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ທຸກແຫ່ງລ້ວນສະຫງົບສຸກ.”

Verse 83

गुरोश्च कुशलं ब्रूहि कुत्रास्ते स तपोधनः ॥ भवान् कुतः समायातः किमत्रागमकारणम्

“ແລະຈົ່ງບອກຄວາມສະຫງົບສຸກຂອງຄູດ້ວຍ ຕະໂປທະນະ ຜູ້ຮັ່ງມີດ້ວຍຕະປະນັ້ນຢູ່ໃສ? ທ່ານມາຈາກໃສ ແລະເຫດໃດຈຶ່ງມາທີ່ນີ້?”

Verse 84

तन्मे विस्तरतो ब्रूहि अर्घ्यश्चैवोपगृह्यताम् ॥ इत्युक्तः सोऽर्घ्यमादाय विश्रम्य च ततो गुरोः

“ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍລະອຽດ ແລະຂໍໃຫ້ຮັບອະຣະຄະຍະ (arghya) ນີ້ດ້ວຍ.” ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ລາວຮັບອະຣະຄະຍະ ແລ້ວພັກຜ່ອນ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ເຖິງຄູ.

Verse 85

वृत्तान्तं कथयामास त्वागमस्य च कारणम् ॥ ततस्तेनैव सहितो गोधनं तत्प्रगृह्य च ॥

ລາວໄດ້ເລົ່າເລື່ອງລາວທັງໝົດ ແລະເຫດແຫ່ງການມາຂອງທ່ານດ້ວຍ; ຈາກນັ້ນໄປພ້ອມກັບເຂົາ ຮວບຮວມ “ໂກທະນະ” (ຊັບສິນເປັນຝູງງົວ) ແລ້ວອອກເດີນທາງ.

Verse 86

दिनैः कतिपयैश्चैव गण्डकीतीरमाश्रितः ॥ शनैरुत्तीर्य च ततस्त्रिवेणीं प्राप्य हर्षितः ॥

ຜ່ານໄປບໍ່ກີ່ມື້ ລາວໄດ້ເຖິງຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄັນດະກີ ແລະພັກພິງຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ຈາກນັ້ນຄ່ອຍໆຂ້າມໄປ ແລະເມື່ອຮອດຕຣິເວນີ ກໍເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 87

देविका नाम देवानां प्रभावाच्च तपस्यताम् ॥ नियमार्थं समुद्भूता गण्डक्याः मिलिता शुभा ॥

ແມ່ນ້ຳຊື່ “ເທວິກາ” ເກີດຂຶ້ນດ້ວຍອານຸພາບຂອງເທວະ ແລະນັກຕະປະຜູ້ບຳເນັດພະຕະປະ ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງ “ນິຍະມະ” (ວິໄນທາງທຳ) ແລະໄດ້ມາຮ່ວມກັບແມ່ນ້ຳຄັນດະກີຢ່າງເປັນມົງຄຸນ.

Verse 88

आश्रमादपरा चासीत्त्पुलस्त्यपुलहाश्रमात् ॥ गण्डक्या मिलिता सापि त्रिवेणी गण्डकीत्यभूत् ॥

ຍັງມີສາຍນ້ຳອີກສາຍໜຶ່ງອອກຈາກອາສຣົມ—ຈາກອາສຣົມຂອງ ປຸລັສຕະຍະ ແລະ ປຸລະຫະ; ສາຍນ້ຳນັ້ນກໍມາຮ່ວມກັບຄັນດະກີ ແລະຕຣິເວນີຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນນາມ “ຄັນດະກີ”.

Verse 89

कामिकं तन्महातीर्थं पितॄणामतिवल्लभम् ॥ तत्र स्थितं महालिङ्गं त्रिजलेश्वरसंज्ञितम् ॥

ມະຫາຕີຣຖະນັ້ນຊື່ “ກາມິກະ” ເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງປິຕຣິ (ບັນພະບຸລຸດ); ທີ່ນັ້ນມີມະຫາລິງຄະ ທີ່ຮູ້ຈັກໃນນາມ “ຕຣິຈະເລສະວະຣະ”.

Verse 90

मुक्तिभुक्तिप्रदं देवि दर्शनादघनाशनम् ॥

ໂອ ເທວີ, ນີ້ປະທານທັງໂມກສະ ແລະ ຜົນແຫ່ງຄວາມສຸກໂລກີ; ເພີຍແຕ່ເຫັນກໍທຳລາຍບາບໄດ້

Verse 91

वेणीमाधवनाम्ना अपि यत्र विष्णुः स्वयं स्थितः ॥ गङ्गा च यमुना चैव सरस्वत्यपरा नदी ॥

ສະຖານທີ່ນັ້ນຍັງເອີ້ນວ່າ «ເວນີມາທະວະ» ບ່ອນທີ່ພຣະວິສນຸປະທັບຢູ່ໂດຍພຣະອົງເອງ—ທີ່ນັ້ນມີແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ຍະມຸນາ ແລະອີກສາຍໜຶ່ງຄື ສະຣັສວະຕີ

Verse 92

सर्वेषां चैव देवानामृषीणां सरसामपि ॥ सर्वेषां चैव तीर्थानां समाजस्तत्र मे श्रुतः ॥

ທີ່ນັ້ນ ຕາມທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຍິນມາ ມີການຊຸມນຸມຂອງເທວະທັງປວງ ຂອງ຤ິສີທັງຫຼາຍ ແລະແມ່ນແຕ່ສະຫຼອງນ້ຳສັກສິດ; ພ້ອມທັງສະພາຂອງຕີຣຖະທັງປວງກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 93

यत्राप्लुता दिवं यान्ति मृता मुक्तिं प्रयान्ति च ॥ तीर्थराज इति ख्यातं तत्तीर्थं केशवप्रियम् ॥

ບ່ອນທີ່ຜູ້ອາບນ້ຳແລ້ວໄປສູ່ສະຫວັນ ແລະຜູ້ທີ່ຕາຍ (ທີ່ນັ້ນ) ຍ່ອມໄປຮອດໂມກສະ; ຕີຣຖະນັ້ນມີຊື່ສຽງວ່າ «ຕີຣຖະຣາຊ» ເປັນທີ່ຮັກຂອງເກສະວະ

Verse 94

सैव त्रिवेणी विख्याता किमपूर्वां प्रशंससि ॥ एतद्गुह्यतमं प्रोक्तं त्वया विष्णो न संशयः ॥

ຕຣິເວນີນັ້ນເອງກໍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດີແລ້ວ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງສັນລະເສີນວ່າເປັນສິ່ງບໍ່ເຄີຍມີ? ໂອ ພຣະວິສນຸ, ຄວາມລັບອັນລຶກຊຶ້ງນີ້ ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 95

तत्कथ्यतां महाभाग लोकानां हितकाम्यया ॥ मय्यनुक्रोशबुद्ध्या च कृपां कुरु दयानिधे ॥

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ! ຂໍໃຫ້ກ່າວເລື່ອງນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ. ແລະດ້ວຍຈິດເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ຄັງແຫ່ງຄວາມກະລຸນາ ຂໍຈົ່ງໂປດເມດຕາ.

Verse 96

श्रीवराह उवाच ॥ शृणुष्व देवि भद्रं ते यद्गुह्यं परि पृच्छसि ॥ अत्र ते कीर्तयिष्यामि सेतिहासां कथां शुभाम् ॥

ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງຟັງ; ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ. ເລື່ອງລັບທີ່ເຈົ້າຖາມນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງຢູ່ນີ້ ເປັນນິທານອັນມົງຄຸນ ພ້ອມປະຫວັດຕາມປະເພນີ.”

Verse 97

पुरा विष्णुस्तपस्तेपे लोकानां हितकाम्यया ॥ हिमालये गिरौ रम्ये देवतागणसेविते ॥

ໃນການກ່ອນ ພຣະວິສະນຸໄດ້ບຳເນັດຕະປະ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ ຢູ່ເທິງພູຫິມາລະຍະອັນງາມ ທີ່ມີຫມູ່ເທວະດາມາບູຊາຮັບໃຊ້.

Verse 98

ततो बहुतिथे काले याते सति तपस्यतः ॥ तीव्रं तेजः प्रादुरासीद्येन लोकाश्चराचराः ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງບຳເນັດຕະປະ ກໍປາກົດຮັດສະມີອັນແຮງກ້າ ດ້ວຍອຳນາດນັ້ນ ໂລກທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວຖືກກະທົບ.

Verse 99

तस्योष्मणा समुद्भूतः स्वेदपूरस्तु गण्डयोः ॥ तेन जाता धुनी दिव्या लोकानामघहारिणी ॥

ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນນັ້ນ ນ້ຳເຫື່ອໄດ້ເກີດເປັນສາຍໄຫຼຢູ່ທີ່ແກ້ມທັງສອງ; ຈາກນັ້ນໄດ້ກຳເນີດເປັນແມ່ນ້ຳທິບ ອັນຊຳລະບາບຂອງໂລກທັງປວງ.

Verse 100

देवाः सर्वे ततो जग्मुर्ब्रह्माणं प्रति चोत्सुकाः ॥ पप्रच्छुः प्रभवं तस्य प्रणम्य च पुनःपुनः ॥

ແລ້ວເທວະທັງປວງກໍໄປຫາພຣະພຣະຫມາດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ແລະໄດ້ກໍາບັງຄົມຊໍ້າໆ ຈຶ່ງທູນຖາມເຖິງກໍາເນີດຂອງແສງ/ເຫດການອັນອັດສະຈັນນັ້ນ।

Verse 101

ब्रह्मापि हि न जानाति मोहितस्तस्य मायया ॥ ततो देवैः समं ब्रह्मा शङ्करं प्रत्युपस्थितः ॥

ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາເອງກໍບໍ່ຮູ້ ເນື່ອງຈາກຖືກມາຍາຂອງທ່ານບັງຕາ. ຈາກນັ້ນພຣະພຣະຫມາພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງປວງ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະສັງກະຣ (Śaṅkara)។

Verse 102

तं दृष्ट्वा सहसा देवैः समेतं प्रत्युपस्थितम् ॥ पप्रच्छ तं महादेवस्तदामनकारणम् ॥

ເມື່ອພຣະມະຫາເທວະເຫັນພຣະພຣະຫມາມາຮອດກະທັນຫັນພ້ອມເທວະທັງປວງ ແລະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຈຶ່ງທູນຖາມເຖິງເຫດແຫ່ງການມານັ້ນ।

Verse 103

ब्रह्मा तं च महादेवं पप्रच्छ प्रणतः स्थितः ॥ अत्यद्भुतं महत्तेजश्चाद्भुतं किं महेश्वर ॥

ພຣະພຣະຫມາຍືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ແລ້ວທູນຖາມພຣະມະຫາເທວະວ່າ: “ໂອ ພຣະມະເຫສະວະຣ, ມີແສງຕະເຈະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະອັດສະຈັນປານຍິ່ງປາກົດຂຶ້ນ; ອັດສະຈັນນີ້ແມ່ນຫຍັງ?”

Verse 104

येन प्रत्याहता क्ष्मा असौ जगद्व्यतिकरावहा ॥ किन्नु स्यात्कथमेतेत्स्यात्कश्चास्य प्रभवो विभो ॥

ດ້ວຍສິ່ງໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນນີ້ດຸດັ່ງຖືກກະທົບ ແລະນໍາຄວາມປັ່ນປ່ວນມາສູ່ໂລກ—ມັນແທ້ໆແມ່ນຫຍັງ, ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ, ແລະມີກໍາເນີດຈາກໃສ, ໂອ ຜູ້ມີອໍານາດຍິ່ງ?

Verse 105

शिवः क्षणं ततो ध्यात्वा ब्रह्माद्यान् प्रत्युवाच ह ।। महसोऽस्य समुत्पत्तिं महतो दर्शयामि वः ॥

ພຣະສິວະໄດ້ພິຈາລະນາຢູ່ຊົ່ວຂະນະ ແລ້ວຕອບພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆວ່າ: “ເຮົາຈະສະແດງໃຫ້ພວກເຈົ້າເຫັນການເກີດຂຶ້ນຂອງຮັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ແລະຄວາມມະຫາພິສົດທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບມັນ”

Verse 106

जगाम देवसहितः सोमः सहगणः प्रभुः ।। यत्रास्ते भगवान् विष्णुर्महता तपसान्वितः ॥

ພຣະໂສມະຜູ້ເປັນຈ້າວ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ແລະບໍລິວານ ໄດ້ໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ພຣະວິສນຸຜູ້ເປັນພະພະຄະວານປະທັບຢູ່ ພ້ອມດ້ວຍຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 107

उवाच परमप्रीतस्तदा शम्भुः स्मयन्निव ।। तपस्यसि किमिच्छन्तस्त्वं कर्ता जगतां प्रभुः ॥

ເມື່ອນັ້ນ ພຣະສັມພູຜູ້ປິຕິຍິ່ງ ປານດັ່ງຍິ້ມແຍ້ມ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າຜູ້ເປັນຜູ້ກະທຳ ແລະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ບຳເນັດຕະປະເພື່ອປາຖະໜາສິ່ງໃດ?”

Verse 108

सर्वाधारोऽखिलाध्यक्षस्तत्किं यत्तव दुर्लभम् ।। एवमुक्तः प्रत्युवाच प्रणम्य जगतां प्रभुः ॥

“ເຈົ້າເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງທຸກສິ່ງ ແລະເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງທັງປວງ—ສິ່ງໃດຈະເປັນຂອງຫາຍາກສຳລັບເຈົ້າ?” ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງຫຼາຍໄດ້ນົບນ້ອມ ແລ້ວຕອບ

Verse 109

त्वद्दर्शनममनुप्राप्य कृतार्थोऽस्मि जगत्पते ।

“ໂອ ຈະກັດປະຕິ ເມື່ອໄດ້ຮັບດາຣະຊະນະຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຄວາມສຳເລັດ ແລະເຕັມອິ່ມແລ້ວ”

Verse 110

शिव उवाच ।। मुक्तिक्षेत्रमिदं देव दर्शनादेव मुक्तिदम् ।। गण्डस्वेदोद्भवा यत्र गण्डकी सरितां वरा ॥

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະ, ບ່ອນນີ້ແມ່ນເຂດແຫ່ງໂມກສະ; ເພີງແຕ່ໄດ້ເຫັນກໍໃຫ້ໂມກສະ. ທີ່ນີ້ ແມ່ນ້ຳກັນດະກີ—ຍອດເຢັ້ນໃນບັນດາແມ່ນ້ຳ—ເກີດຈາກເຫື່ອຂອງແກ້ມ (ກັນດະ).”

Verse 111

भविष्यति न सन्देहो यस्या गर्भे भविष्यति ।। त्वयि स्थिते जगन्नाथे तव सान्निध्यकारणात् ॥

“ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ: ສິ່ງໃດທີ່ຈະເກີດໃນຄັນຂອງນາງ ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ; ເພາະໂອ ຈະກັນນາຖ (ເຈົ້າແຫ່ງໂລກ) ພຣະອົງປະທັບຢູ່ນີ້ ໂດຍເຫດແຫ່ງຄວາມສະນິດໃກ້ຂອງພຣະອົງ.”

Verse 112

अहं ब्रह्मा च देवाश्च ऋषिभिः सह केशव ।। सर्वे वेदाश्च यज्ञाश्च सर्वतीर्थानि चाप्युत ॥

“ໂອ ເກສະວະ, ຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍລຶສີ—ທັງເວດທັງປວງ, ຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ) ທັງປວງ, ແລະຕີຣຖະທັງປວງດ້ວຍ, ໂອ ອະຈະຍຸຕ—ລ້ວນມາຊຸມນຸມຢູ່ນີ້.”

Verse 113

वसिष्यामः सदैवात्र गण्डक्यां जगतां पते ।। कार्त्तिकं सकलं मासं यः स्नास्यति नरः प्रभो ॥

“ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກ, ພວກເຮົາຈະພັກອາໄສຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ ທີ່ແມ່ນ້ຳກັນດະກີ. ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຕະຫຼອດເດືອນກາຣຕຕິກະທັງໝົດ, …”

Verse 114

सर्वपापविनिर्मुक्तो मुक्तिभागी न संशयः ।। तीर्थानां परमं तीर्थं मङ्गलानां च मङ्गलम् ॥

“ລາວຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນໂມກສະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ນີ້ແມ່ນຕີຣຖະອັນສູງສຸດໃນບັນດາຕີຣຖະ ແລະເປັນມົງຄຸນຍິ່ງໃນບັນດາມົງຄຸນທັງປວງ.”

Verse 115

यत्र स्नानेन लभ्येत गङ्गास्नानफलं नरैः ॥ स्मरणाद्दर्शनात्स्पर्शान्निष्पापो जायते नरः

ທີ່ສະຖານນັ້ນ ດ້ວຍການອາບນ້ຳບູຊາ ມະນຸດໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບການອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ; ແລະດ້ວຍການລະລຶກ, ການເຫັນ, ແລະການສຳຜັດ ບຸກຄົນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ.

Verse 116

यस्यास्त्समतां कन्या लभेद्गङ्गां विना नदीम् ॥ यत्र सा परमा पुण्या गण्डकी भुक्तिमुक्तिदा

ຖ້າບໍ່ມີແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແມ່ນ້ຳໃດອື່ນຈະເທົ່າທຽມໃຫ້ນາງສາວໄດ້? ທີ່ໃດມີແມ່ນ້ຳກັນດະກີອັນບຸນສູງສຸດ ນາງຖືກກ່າວວ່າປະທານທັງຄວາມສຸກໂລກີຍ໌ ແລະ ການຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 117

अपरा देविका नाम्ना गण्डक्या सह संगता ॥ पुलस्त्यपुलहौ पूर्वं तेपाते परमं तपः

ຍັງມີແມ່ນ້ຳອີກສາຍໜຶ່ງຊື່ ເທວິກາ ມາຮ່ວມກັບແມ່ນ້ຳກັນດະກີ; ໃນອະດີດ ປຸລັດສະຕະຍະ ແລະ ປຸລະຫະ ໄດ້ບຳເພັນຕະບະອັນສູງສຸດຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 118

ततोऽभूद्ब्रह्मतनया पुण्या सा सरितां वरा ॥ गण्डक्या यत्र मिलिता ब्रह्मपुत्री यशस्विनी

ຕໍ່ມາ ແມ່ນ້ຳອັນສັກສິດ—ເລີດທີ່ສຸດໃນບັນດາແມ່ນ້ຳ—ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະຖືກກ່າວວ່າເປັນທິດາຂອງພຣະພຣົມ; ທີ່ໃດ ‘ພຣົມບຸດຣີ’ ຜູ້ມີກຽດນັ້ນມາພົບກັບກັນດະກີ ສະຖານທີ່ນັ້ນຖືກສັນລະເສີນ.

Verse 119

त्रिवेणी सा महापुण्या देवानामपि दुर्लभा ॥ धरे जानीहि तत्क्षेत्रं योजनं परमार्च्छितम्

ຕຣິເວນີນັ້ນມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍັງຍາກຈະໄດ້ພົບ. ໂອ ແຜ່ນດິນ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າເຂດສັກສິດນັ້ນກວ້າງໜຶ່ງໂຍຊະນະ ເປັນທີ່ນັບຖືບູຊາສູງສຸດ.

Verse 120

पुरा वेदनिधेः पुत्रौ जयो विजय एव च ॥ यजनाय गतौ राज्ञा वृत्तौ तौ कर्दमात्मजौ

ໃນການກ່ອນ ບຸດສອງຄົນຂອງ ເວດນິທິ—ຊະຍະ ແລະ ວິຊະຍະ—ໄດ້ໄປເພື່ອປະກອບພິທີຍັດ; ກະສັດໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງບຸດທັງສອງຂອງ ກັດດະມະ ໃຫ້ຮັບໜ້າທີ່ນັ້ນ।

Verse 121

तृणबिन्दोः सुतौ पापौ जातौ दृष्ट्यैव सुव्रतौ ॥ यज्ञविद्यासुनिपुणौ वेदवेदाङ्गपारगौ

ໂອ ຜູ້ມີວັດດີ! ບຸດສອງຄົນຂອງ ຕຶນະບິນດຸ ເກີດມາເປັນ ‘ຜູ້ມີບາບ’ ແຕ່ດ້ວຍການເບິ່ງພຽງຄັ້ງດຽວ; ແຕ່ພວກເຂົາຊໍານານຫຼາຍໃນວິຊາຍັດ ແລະຊໍານານໃນ ເວດ ພ້ອມ ເວດາງຄະ।

Verse 122

पूजयन्तौ हरिं भक्त्या तन्निष्ठेन्द्रियमाणसौ ॥ ययोः पूजयतोर्नित्यं सान्निध्यं किल केशवः

ທັງສອງບູຊາພຣະຫຣິດ້ວຍພັກຕິ ໂດຍອິນທຣີ ແລະ ໃຈ ຕັ້ງມັ້ນໃນນິດສະຖານັ້ນ; ກ່າວກັນວ່າ ສໍາລັບຜູ້ບູຊາທັງສອງເປັນນິດ ພຣະເກສະວະສະຖິດຢູ່ໃກ້ຊິດເສມອ।

Verse 123

ददाति पूजावसरे भक्त्या किल वशीकृतः ॥ मरुत्तेन कदाचित्तावाहूतौ कुशलौ द्विजौ

ໃນເວລາບູຊາ ພຣະອົງຖືກກ່າວວ່າ ປະທານພອນ ດຸຈະຖືກພັກຕິຊະນະໃຈ; ຄັ້ງໜຶ່ງ ມະຣຸຕຕະ ໄດ້ເຊີນພຣາຫມະນະດວິຊະຜູ້ຊໍານານທັງສອງນັ້ນ។

Verse 124

राज्ञा समाप्तयज्ञेन पूजयित्वा पुरस्कृतौ ॥ दक्षिणाभिस्तोषयित्वा विसृष्टौ गृह मागतौ

ກະສັດເມື່ອສໍາເລັດພິທີຍັດແລ້ວ ກໍບູຊາແລະຍົກຍ້ອງພວກເຂົາຢ່າງມີເກຍດ; ເມື່ອໃຫ້ພວກເຂົາພໍໃຈດ້ວຍ ດັກຊິນາ (ຂອງຖວາຍແກ່ພຣາຫມະນະ) ແລ້ວ ຈຶ່ງສົ່ງກັບ ແລະພວກເຂົາກໍກັບເຖິງເຮືອນ।

Verse 125

विभागं कर्त्तुमारब्धौ पस्पर्द्धाते परस्परम् ॥ समो विभागः कर्त्तव्य इति ज्येष्ठोऽभ्यभाषत ॥

ເມື່ອເຂົາເລີ່ມແບ່ງສ່ວນ ກໍໂຕ້ຖຽງກັນເອງ। ແລ້ວຜູ້ໃຫຍ່ກ່າວວ່າ “ຄວນແບ່ງໃຫ້ເທົ່າກັນ”

Verse 126

विजयश्चाब्रवीच्चैनं येन लब्धं हि तस्य तत् ॥ जयोऽब्रवीदसामर्थ्यं मन्वानो मां ब्रवीषि किम् ॥

ວິຊະຍະກ່າວກັບເຂົາວ່າ “ແທ້ຈິງ ນັ້ນເປັນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ມາ” ຊະຍະຕອບວ່າ “ເຈົ້າເວົ້າກັບຂ້ອຍແບບນີ້ ເພາະຄິດວ່າຂ້ອຍອ່ອນແອບໍ?”

Verse 127

गजो भव मदान्धस्त्वं यो मामेवं प्रभाषसे ॥ एवं तौ ग्राहमातङ्गावभूतां शापतः पृथक् ॥

“ຈົ່ງເປັນຊ້າງທີ່ຕາບອດເພາະຄວາມເມົາມັນ—ຜູ້ທີ່ເວົ້າກັບຂ້ອຍແບບນີ້!” ດ້ວຍຄຳສາບນັ້ນ ທັງສອງຈຶ່ງກາຍເປັນຈະເລ້ ແລະ ຊ້າງ ແຍກກັນ

Verse 128

गण्डक्यामेव सञ्जातो ग्राहः पूर्वस्मृतिर्द्विजः ॥ त्रिवेणीक्षेत्रमध्ये तु जयोऽभूद्वै महान्गजः ॥

ໃນແມ່ນ້ຳຄັນດະກີ ໄດ້ເກີດເປັນຈະເລ້—ເປັນດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ທີ່ຍັງຈື່ຈຳຊາດເກົ່າໄດ້। ແລະໃນກາງເຂດສັກສິດຕຣິເວນີ ຊະຍະໄດ້ເປັນຊ້າງໃຫຍ່

Verse 129

करिशावैर्गजीभिश्च क्रीडमानो वने वसन् ॥ बहून्यब्दसहस्राणि व्यतीतानि तयोस्तदा ॥

ອາໄສຢູ່ໃນປ່າ ແລະຫຼິ້ນສະໜຸກກັບຊ້າງນ້ອຍແລະຊ້າງເພດຍິງ ໃນເວລານັ້ນ ປີນັບພັນໆ ໄດ້ຜ່ານໄປສຳລັບທັງສອງ

Verse 130

वने विहरतोर् भूमे शापमोहितयोः सतोः ॥ कदाचित्स गजः स्नातुं करेणु गणसंवृतः ॥

ໂອ ແມ່ທຣະນີ, ເມື່ອທັງສອງພາກັນພະເນຈອນໃນປ່າ ດ້ວຍຄວາມຫຼົງຈາກຄຳສາບ, ຄັ້ງໜຶ່ງ ຊ້າງນັ້ນ—ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຝູງຊ້າງເພດແມ່—ໄດ້ໄປອາບນ້ຳຊຳລະກາຍ।

Verse 131

ततः पिण्डारके गता मम क्षेत्रे वसुन्धरे ॥

ຕໍ່ມາ ໂອ ວສຸນທຣາ (ແຜ່ນດິນ), ພວກເຂົາໄດ້ໄປຫາ ປິນຑາຣະກະ ພາຍໃນເຂດສັກສິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 132

लोहर्गले ततो गत्वा सहस्रं चैव तिष्ठति ॥

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄປຮອດ ໂລຫະຣະກະລະ ແລ້ວ ລາວພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນເວລາໜຶ່ງພັນປີ।

Verse 133

धरण्युवाच ॥ प्रयागे या त्रिवेणीति यत्र देवो महेश्वरः ॥ शूलटङ्क इति ख्यातः सोमेश इति चापरः ॥

ທຣະນີກ່າວວ່າ: “ທີ່ປຣະຍາກະ ມີສັງຄົມທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ຕຣິເວນີ’—ທີ່ນັ້ນ ພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະ ໂດຍກຽດຕິຍົດຮູ້ຈັກໃນນາມ ‘ຊູລະຕັງກະ’ ແລະຍັງມີອີກນາມວ່າ ‘ໂສເມສະ’.”

Verse 134

महर्लोकादयः सर्वे विस्मिताः सर्वतो दिशम् ॥ तस्य प्रभवमिच्छन्तो ज्ञातुं नेशुः कथंचन ॥

ສັດທັງຫມົດເລີ່ມແຕ່ມະຫາຣະໂລກ ຕ່າງຕື່ນຕະລຶງໄປທຸກທິດ; ແມ່ນແຕ່ປາດຖະນາຈະຮູ້ຕົ້ນກຳເນີດ ກໍບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ໂດຍວິທີໃດໆ।

Verse 135

यत्र सृष्टिविधानार्थं कृत्वाश्रमपदं पृथक् ॥ सृष्टेर्विधानसामर्थ्यं यत्र लब्धं ततः परम् ॥

ທີ່ນັ້ນ ເພື່ອສ້າງຕັ້ງຂັ້ນຕອນແຫ່ງການສ້າງສັນ ໄດ້ຈັດຕັ້ງສະຖານອາສຣົມແຍກຕ່າງຫາກ; ແລະຕໍ່ມາ ທີ່ນັ້ນເອງໄດ້ຮັບຄວາມສາມາດໃນການຈັດລຳດັບການສ້າງສັນ।

Verse 136

न ददासि गृहीत्वा यत्तस्माद्ग्राहत्वमाप्नुहि ॥ विजयोऽप्यब्रवीन्नूनमन्धीभूतोऽति किं धनैः ॥

“ເຈົ້າບໍ່ໃຫ້ຄືນສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຮັບໄປ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຖິງສະພາບຖືກຈັບກຸມໂດຍຄວາມຍຶດຕິດ—ເປັນຜູ້ຖືກກຳໄວ້ເຖີດ।” ວິຊະຍະກໍໄດ້ກ່າວວ່າ “ແທ້ຈິງ ຊັບສິນຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ ຖ້າຄົນກາຍເປັນຕາບອດເກີນໄປ?”

Verse 137

तत्त्वानि पीडितान्यासन्ननेकानि क्षयं ययुः ॥ ततो जलेश्वरॊ राजा भगवन्तं व्यजिज्ञपत् ॥

ຕັດຕະວະ (ຫຼັກສະພາວະ) ຫຼາຍປະການຖືກບີບຄັ້ນ ແລະເສື່ອມຖອຍໄປສູ່ຄວາມພິນາດ. ແລ້ວພະຣາຊາ ຈະເລສະວະຣະ ໄດ້ທູນຖາມ ແລະອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະພະຄະວານ.

Verse 138

तत्र स्नानेन तेजस्वी सूर्यलोके महीयते ॥ यदि प्राणैर्वियुज्येत मम लोके महीयते ॥

ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍການອາບນ້ຳອັນບໍລິສຸດ ຜູ້ມີຮັດສະມີຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກຂອງພຣະອາທິດ. ຖ້າຜູ້ໃດຈາກໄປຈາກປຣານ (ລົມຫາຍໃຈຊີວິດ) ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 139

एतत्त्रैधारिकं तीर्थं त्रिजटाभ्यः समुत्थितम् ॥ यत्र शम्भुः स्थितः साक्षान्महायोगी महेश्वरः ॥

ຕີຣະຖະ ຕຣັຍທາຣິກະ ນີ້ເກີດຂຶ້ນຈາກ (ສາມ) ຈະຕາ—ຜົມມວນຂອງ ຕຣິຈະຕາ. ທີ່ນັ້ນ ຊັມພູ ປະທັບຢູ່ໂດຍປະຈັກພະຍານ—ມະຫາໂຢຄີ, ມະເຫສະວະຣະ.

Verse 140

तत्राथ मुञ्चते प्राणाञ्छिवभक्तिपरायणः ॥ यक्षलोकमतिग्रम्य मम लोकं प्रपद्यते ॥

ແລ້ວທີ່ນັ້ນ ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນສິວະພັກຕິຢ່າງໝົດໃຈ ຍ່ອມປ່ອຍລົມຫາຍໃຈຊີວິດ; ຂ້າມພົ້ນໂລກຂອງຍັກສະ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ໂລກຂອງເຮົາ

Verse 141

सोम उवाच ॥ शिवं सौम्यं उमाकान्तं भक्तानुग्रहकातरम् ॥ नतोऽस्मि पञ्चवदनं नीलकण्ठं त्रिलोचनम् ॥

ໂສມກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະສິວະ—ຜູ້ອ່ອນໂຍນ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງອຸມາ ແລະຜູ້ກະຕືລືລົ້ນໃນການໂຜດປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ພັກຕະ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມແດ່ຜູ້ມີຫ້າພະພັກ ຄໍສີຟ້າ ແລະມີສາມພະເນດ”

Verse 142

ममैवान्या परा मूर्त्तिस्तं शशाङ्क न संशयः ॥ एतल्लिङ्गार्च्छकानां च भक्तानां मम सर्वदा ॥

ໂອ ສະສາງກະ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ ນັ້ນແມ່ນມູຣຕິອີກປະການໜຶ່ງຂອງເຮົາ ອັນສູງສຸດ. ຂໍ້ນີ້ເປັນຈິງສະເໝີສໍາລັບພັກຕະຂອງເຮົາ ລວມທັງຜູ້ບູຊາລິງຄະດ້ວຍ

Verse 143

दिव्यवर्षशतं तेपे विष्णुं चिन्तयती तदा ॥ ततः साक्षाज्जगन्नाथो हरिर्भक्तजनप्रियः ॥

ແລ້ວນາງໄດ້ເພ່ງພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ ແລະບໍາເພັນຕະປະສະຍາຕະຫຼອດຮ້ອຍປີທິບ. ຈາກນັ້ນ ພຣະຫຣິ—ຈະກັນນາຖ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພັກຕະ—ປາກົດພຣະອົງໂດຍກົງ

Verse 144

प्रकृतैस्त्रिगुणैरस्मिन्सृज्यमानेऽपि नान्यथा ॥ सान्निध्यमात्रतो देव त्वयि स्फुरति कारणे ॥

ແມ່ນແຕ່ໂລກນີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍປຣະກຣິຕິອັນມີສາມຄຸນ ກໍບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ: ໂອ ເທວະ ເພີຍແຕ່ດ້ວຍການສະຖິດໃກ້/ການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະອົງ ຫຼັກເຫດ (ກາຣະນະ-ຕັດຕະວະ) ຍ່ອມປາກົດໃນພຣະອົງ

Verse 145

किं याचितं निम्नगया नित्यं मत्सङ्गलुब्धया ॥ दास्यामि याचितं येन लोकानां भवमोक्षणम् ॥

ແມ່ນ້ຳນິມນະກາ ຜູ້ປາຖະນາສະມາຄົມກັບເຮົາຢູ່ເປັນນິດ ໄດ້ທູນຂໍສິ່ງໃດ? ເຮົາຈະປະທານຕາມທີ່ຂໍ—ເພື່ອໃຫ້ປະຊາຊົນພົ້ນຈາກວົງວຽນສັງສາຣ ແລະເຖິງໂມກສະ।

Verse 146

पश्यतस्तस्य तु विधोस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ सोमेशाद्दक्षिणे भागे बाणेनाद्रिं विभिद्य वै ॥

ໃນຂະນະທີ່ເຂົາກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ພຣະອົງຜູ້ດຸຈັນທຣາ (ວິທຸ) ກໍອັນຕະທານຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ। ຕໍ່ມາ ທາງດ້ານໃຕ້ຂອງ ໂສເມສະ ເຂົາໄດ້ຍິງລູກສອນເຈາະພູເຂົາໃຫ້ແຕກອອກໂດຍແທ້।

Verse 147

स तं न ज्ञायते जातं ममैवाराधने स्थितः ॥ अथ नन्दी प्रहस्याह महादेवाज्ञया मुनिम् ॥

ເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກຜູ້ນັ້ນວ່າເປັນຜູ້ມາໃໝ່ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນັ້ນຢືນຢູ່ໃນການບູຊາຂອງເຮົາເອງ। ຕໍ່ມາ ນັນດິນ ຍິ້ມແລ້ວກ່າວກັບມຸນີ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງ ມະຫາເທວະ।

Verse 148

दृष्ट्वामुष्यायनं तत्र पृष्ट्वा नाम तमप्युत ॥ गृहे वित्ते च कुशलमपृच्छद्गोधनेषु च ॥

ເມື່ອເຫັນການມາຮອດຂອງເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ຖາມຊື່ຂອງເຂົາດ້ວຍ ກໍສອບຖາມຄວາມສຸກສະບາຍ—ເລື່ອງເຮືອນເຮືອນ, ຊັບສິນ, ແລະເລື່ອງໂຄທະນະ ຄື ງົວແລະສັດລ້ຽງອື່ນໆ ດ້ວຍ।

Verse 149

त्रिवेणीमभितो यातोऽवगाहनपरायणः ॥ सिञ्चन्करेणूस्ताभिश्च सिच्यमानो जलं पिबन् ॥

ເຂົາໄດ້ໄປວຽນຮອບຕຣິເວນີ ດ້ວຍໃຈມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ການລົງອາບນ້ຳຊຳລະ (ອະວະກາຫະນະ) ພ້ອມທັງໃຊ້ມືພອມນ້ຳໃຫ້ຊ້າງເພດຍິງ ແລະຖືກພວກນາງພອມນ້ຳຕອບ ພ້ອມກັນນັ້ນກໍດື່ມນ້ຳ។

Verse 150

स्वयं च पाययंस् ताश्च चिक्रिड प्रीतमानसः ॥ एवं संक्रीडतस्तत्र दैवयोगेन तस्य हि ॥

ລາວເອງໄດ້ໃຫ້ນ້ຳແກ່ພວກນາງດື່ມ ແລະຫຼິ້ນຢ່າງຊື່ນບານດ້ວຍໃຈປິຕິ. ເມື່ອລາວຫຼິ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍດຳລົງແຫ່ງເທວະໂຍກ ເຫດການຕໍ່ໄປກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ລາວ.

Verse 151

ग्राहः सम्प्रेरितः पूर्वं वैरयोगमनुस्मरन् ॥ जग्राह सुदृढं पादं गजोऽपि च विषाणतः ॥

ຈະເລັກ (ຈະເຂ້) ຕົວໜຶ່ງ ຖືກຜົນເຫດເກົ່າຜັກດັນ ແລະລະລຶກຖຶງສາຍໃຍແຫ່ງຄວາມອາຄາດ ຈຶ່ງກັດຈັບຕີນຊ້າງໄວ້ແນ່ນຫນາ; ຝ່າຍຊ້າງກໍຟາດຕອບດ້ວຍງາ

Verse 152

ग्राहं विव्याध सोऽप्येनमाकर्षयत तज्जले ॥ तयोऱ्युद्धं समभवदनेकाब्दं विकर्षणैः ॥

ລາວໄດ້ແທງຈະເຂ້ໃຫ້ບາດເຈັບ ແຕ່ຈະເຂ້ກໍລາກລາວລົງໄປໃນນ້ຳນັ້ນ. ການຮົບຂອງທັງສອງເກີດຂຶ້ນຫຼາຍປີ ດ້ວຍການດຶງຮັ້ງກັນຊ້ຳໆ

Verse 153

आकर्षणैश्च बहुभिर्दन्तभेदैः परस्परम् ॥ प्रयुध्यतस्तयोरेवं मत्सरग्रस्तयोः सतॊः ॥

ດ້ວຍການດຶງຮັ້ງຫຼາຍຄັ້ງ ແລະການຟາດງາໃສ່ກັນແລະກັນ ທັງສອງກໍສູ້ຮົບຢູ່ຢ່າງນັ້ນ—ຖືກຄວາມອິດສາ ແລະຄວາມຄັ້ນແຄ້ນຄອບງຳ

Verse 154

तेन विज्ञापितो देवो भगवान्भक्तवत्सलः ॥ सुदर्शनॆन चक्रेण ग्राहास्यं समपाटयत् ॥

ເມື່ອລາວໄດ້ທູນຂໍ ພຣະເທວະຜູ້ເປັນພຣະພາຄະວານ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມີພັກຕິ—ໄດ້ໃຊ້ຈັກຣະສຸດັຣຊະນະ ຜ່າປາກຈະເຂ້ໃຫ້ແຕກອອກ

Verse 155

क्षिप्तं पुनः पुनस्तत्तु शिलाः सङ्घट्टयद्धरे ॥ सङ्घट्टनात्तु चक्रस्य शिलाश्चक्रेण लाञ्छिताः ॥

ຫີນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກໂຍນຊ້ຳໆ ໃຫ້ກະທົບກັນເທິງພື້ນດິນ; ໂດຍການກະທົບກັບຈັກຣາ ຫີນຈຶ່ງຖືກປະທັບເຄື່ອງໝາຍຈັກຣາ.

Verse 156

बाहुल्येन बभूवुर्हि तस्मिन्क्षेत्रे परे मम ॥ वज्रकीटैश्च ज्ञातानि सन्ततानि विलोकय ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃນເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ ມັນເກີດມີຫຼາຍຢ່າງຫນາແນ່ນ; ແລະໂດຍຮູ້ຈັກຈາກຮອຍ ‘ວັຊຣ-ກີຕ’ ຈົ່ງເບິ່ງຄວາມຕໍ່ເນື່ອງເປັນສາຍຂອງມັນ.

Verse 157

न सन्देहस्त्वया कार्यस्त्रिवेणीं प्रति सुन्दरी ॥ त्रिवेणिक्षेत्रमहिमा एवं ते परिकीर्तितः ॥

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ ເຈົ້າບໍ່ຄວນມີຄວາມສົງໄສກ່ຽວກັບ ຕຣິເວນີ; ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ມະຫິມາແຫ່ງເຂດສັກສິດຕຣິເວນີ ໄດ້ຖືກກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ.

Verse 158

यदा च भरतो राजा पुलस्त्यस्याश्रमान्तिके ॥ स्थित्वा पर्यचरद्विष्णुं त्रिजलेशमपूजयत् ॥

ແລະເມື່ອພະຣາຊາພະຣະຕະ ພັກຢູ່ໃກ້ອາສຣົມຂອງປຸລັສຕະຍະ ແລ້ວຮັບໃຊ້ພຣະວິສນຸດ້ວຍຄວາມສັດທາ ແລະບູຊາພຣະອົງໃນນາມ ‘ຕຣິຈະເລສະ’ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳທັງສາມ,

Verse 159

ततःप्रभृति तस्यासीद्भरतेनारतिः स्फुटम् ॥ पुनश्च मृगदेहान्ते जडः स भरतोऽभवत् ॥

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ຄວາມຍຶດຕິດຂອງພະຣະຕະເກີດຂຶ້ນຢ່າງແຈ້ງຊັດ; ແລະຕໍ່ມາ ເມື່ອສິ້ນສຸດກາຍເປັນກວາງ (ຄືຫຼັງການເກີດເປັນກວາງ) ພະຣະຕະຜູ້ນັ້ນກໍກາຍເປັນຜູ້ປັນຍາທຶບໃນພົບຕໍ່ໄປ.

Verse 160

तैनैव पूजितो यस्माज्जलेश्वर इति स्मृतः ॥ यस्य सम्पूजनाद्भक्त्या योगसिद्धिः प्रजायते ॥

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງນັ້ນຖືກພຣະພາຣະຕະບູຊາດ້ວຍວິທີນັ້ນເອງ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ຊະເລສະວະຣະ’; ແລະດ້ວຍການບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ຍ່ອມເກີດຜົນສຳເລັດແຫ່ງໂຍຄະ (ສິດທິ)។

Verse 161

शालग्रামে परे क्षेत्रे यदाहं सुभगे स्थितः ॥ तत्र ज्ञात्वा जलेशेन स्तुतोऽहं वसुधे महि ॥

ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ, ເມື່ອເຮົາພຳນັກຢູ່ໃນເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດທີ່ ຊາລະກຣາມະ, ໃນທີ່ນັ້ນ—ເມື່ອຮູ້ຈັກເຮົາແລ້ວ—ຊະເລສະ ໄດ້ສັນລະເສີນເຮົາ, ໂອ ວະສຸທາ (ແຜ່ນດິນ).

Verse 162

ततो भक्तकृपावेशात्क्षिप्तवांस्तत्सुदर्शनम् ॥ प्रथमं पतितं यत्र तत्र तीर्थं ततोऽभवत् ॥

ຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກຄວາມເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ ທ່ານໄດ້ຂວ້າງ ‘ສຸດັຣຊະນະ’ ນັ້ນ; ບ່ອນທີ່ມັນຕົກຄັ້ງທຳອິດ ບ່ອນນັ້ນກໍກາຍເປັນ ຕີຣະຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ນັບແຕ່ນັ້ນ.

Verse 163

भक्तसंरक्षणार्थाय मयाज्ञप्तं सुदर्शनम् ॥ यत्र यत्र भ्रमति तत्तत्र तत्राङ्किताः शिलाः ॥

ເພື່ອປົກປ້ອງຜູ້ພັກຕິ ສຸດັຣຊະນະໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງຈາກເຮົາ; ມັນໄປພະເນຈອນຢູ່ບ່ອນໃດ ທີ່ນັ້ນໆ ຫີນກໍຖືກຈາລຶກເປັນເຄື່ອງໝາຍ.

Verse 164

एवं तद्वै भ्रमाक्षिप्तं सर्वं चकमयं त्वभूत् ॥ ततः स पञ्चरात्राणि स्थित्वा वै विधिपूर्वकम् ॥

ດັ່ງນັ້ນແທ້ ເມື່ອມັນຖືກຂວ້າງໃນຂະນະທີ່ພະເນຈອນ ທຸກສິ່ງກໍກາຍເປັນ ‘ຈັກຣະ-ມະຍະ’ ຄືຖືກແຜ່ຊຶມດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຈັກຣະ; ແລ້ວທ່ານໄດ້ພຳນັກຢູ່ຫ້າຄືນ ຕາມພິທີກຳທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 165

गोधनान्यग्रतः कृत्वा हरिक्षेत्रं जगाम ह ॥ हरिणाधिष्ठितं क्षेत्रं पूजनीयं ततः स्मृतम् ॥

ເຂົາໃຫ້ຝູງງົວຢູ່ຂ້າງໜ້າ ແລ້ວໄປຫາເຂດສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ। ສະຖານທີ່ທີ່ພຣະຫຣິປົກຄອງນັ້ນ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າຄວນແກ່ການບູຊາ।

Verse 166

शालग्रामस्वरूपेण मया यत्र स्थितं स्वयम् ॥ स्वभक्तानां विशेषेण परमानन्ददायकम् ॥

ບ່ອນທີ່ຂ້ອຍເອງສະຖິດຢູ່ໃນຮູບສາລະກຣາມ ສະຖານນັ້ນໂດຍພິເສດສໍາລັບຜູ້ພັກດີຂອງຂ້ອຍ ເປັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມສຸກອັນສູງສຸດ।

Verse 167

यदा नन्दी शूलपाणिर्गोधनेन पुरस्कृतः ॥ स्थितवांस्तद्दिनादेतत्ख्यातं हरिहरप्रभम् ॥

ເມື່ອນັນທີ—ຊູລະປານິ—ຢືນໂດຍໃຫ້ຝູງງົວຢູ່ຂ້າງໜ້າ ນັບແຕ່ວັນນັ້ນສະຖານທີ່ນີ້ກໍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ຫຣິຫຣ-ປຣະພະ’

Verse 168

देवानामाटनाच्चैव देवाट इति संज्ञितम् ॥ तस्य देवस्य महिमा केन वक्तुं हि शक्यते ॥

ແລະເນື່ອງຈາກເທວະດາທັງຫຼາຍໄດ້ຈາລິກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ເທວາຏະ’ ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃຜຈະກ່າວມະຫິມາຂອງເທວະນັ້ນໄດ້ຢ່າງພໍຄວນ?

Verse 169

स शूलपाणिर्देवेशो भक्ताभयविधायकः ॥ मुनिभिर्देवगन्धर्वैः सेव्यतेऽचिन्त्यशक्तिमान् ॥

ພຣະຊູລະປານິນັ້ນເປັນຈອມເທວະ ປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວແກ່ຜູ້ພັກດີ ມີພະລັງອັນຍາກຈະຄິດເຖິງ ແລະຖືກບໍລິການໂດຍມຸນີ ແລະຄັນທັຣວະເທວະ

Verse 170

तस्मिन्स्थाने महादेवः सालङ्कायनकस्य हि ॥ पुत्रत्वं नन्दिरूपेण प्राप्तः साक्षाच्छिवः प्रभुः ॥

ໃນສະຖານນັ້ນ ມະຫາເທວະ—ພຣະສິວະອົງເອງ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າ—ໄດ້ຮັບສະຖານະເປັນບຸດຂອງ ສາລັງກາຍະນະ ໂດຍປາກົດເປັນນັນທີ.

Verse 171

स्वयं चैव महायोगी योगसिद्धिविधायकः ॥ आस्थितः परमं पीठं तीर्थे चैव त्रिधारके ॥

ແລະພຣະອົງເອງ—ມະຫາໂຍຄີ ຜູ້ປະທານສິດທິແຫ່ງໂຍຄະ—ໄດ້ປະທັບຢູ່ເທິງປີຖະອັນສູງສຸດ ທີ່ຕີຣຖະນາມ ຕຣິທາຣະກະ.

Verse 172

त्रिजटाभ्योऽभवन्धारा स्तिस्रो वै परमाद्भुताः ॥ गङ्गा च यमुना चैव पुण्या चैव सरस्वती ॥

ຈາກຊະຕາສາມກອງ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເປັນສາຍນ້ຳສາມສາຍອັນນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ: ຄັງຄາ, ຍະມຸນາ ແລະ ສະຣັສວະຕີອັນບໍລິສຸດ.

Verse 173

शालग्रामाभिधे क्षेत्रे हरिशीलनतत्परः ॥ दिशञ्ज्ञानं स्वभक्तानां संसाराद्येन मुच्यते ॥

ໃນເຂດທີ່ເອີ້ນວ່າ ສາລະຄຣາມ ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນການບຳເນີນແລະນະມັດສະການພຣະຫຣິ ຍ່ອມປະທານປັນຍາແກ່ຜູ້ພັກດີຂອງຕົນ ໂດຍປັນຍານັ້ນຈຶ່ງພົ້ນຈາກສັງສາຣະ.

Verse 174

तीर्थे त्रिधारे यः स्नात्वा सन्तर्प्य पितृदेवताः ॥ महायोगिनमभ्यर्च्य न भूयो जन्मभाग्भवेत् ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະ ຕຣິທາຣາ ແລ້ວຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ບັນພະບຸລຸດແລະເທວະທັງຫຼາຍ ແລະນະມັດສະການມະຫາໂຍຄີ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນການເກີດໃໝ່ອີກ.

Verse 175

तस्यैव पूर्वदिग्भागे हंसतीर्थमिति स्मृतम् ॥ तत्रैकं कौतुकं वृत्तं तच्छृणुष्व महत्तरम् ॥

ໃນທິດຕາເວັນອອກຂອງສະຖານທີ່ນັ້ນ ມີທ່ານ້ຳສັກສິດທີ່ຈື່ຈຳກັນວ່າ “ຫັງສະຕີຣຖະ”। ທີ່ນັ້ນເກີດເຫດການອັນນ່າພິສົດ—ຈົ່ງຟັງເລື່ອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນເຖີດ।

Verse 176

कदाचिच्छिवरात्र्यां तु भक्तैः पूजामहोत्सवे ॥ नैवेद्यैर्विविधैः सृष्टैः पूजयित्वा तु योगिनम् ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນຄືນ “ສິວະຣາຕຣີ” ໃນມະໂຫດສະວະແຫ່ງການບູຊາຂອງຜູ້ເລື່ອມໃສ ພວກເຂົາໄດ້ຈັດນະໄວເທຍະຫຼາກຫຼາຍຖວາຍ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາຍົກຍ້ອງໂຍຄີນັ້ນ।

Verse 177

तत्र काकाः समुत्पेतुरन्ने तस्मिन्बुभुक्षिताः ॥ गृहीत्वान्नं तु तत्काकस्तेन चोड्डीय निर्गतः ॥

ທີ່ນັ້ນ ຝູງກາທີ່ຫິວໂຫຍໄດ້ໂຜລົງມາຫາອາຫານນັ້ນ। ກາຕົວໜຶ່ງໄດ້ຄວ້າອາຫານໄປ ແລ້ວບິນອອກໄປພ້ອມກັບມັນ।

Verse 178

तद्गृहीतुं परः काकः स्तेनायुध्यत चाम्बरे ॥ तावुभौ युध्यमानौ तु कुण्डे तस्मिन्निपेततुः ॥

ເພື່ອຈະຊິງຄືນ ກາອີກຕົວໜຶ່ງໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບກາຜູ້ລັກໃນອາກາດ। ເມື່ອທັງສອງກຳລັງຕໍ່ສູ້ ກໍຕົກລົງໃນສະລະນ້ຳນັ້ນທັງຄູ່।

Verse 179

तत्र हंसौ ततो भूत्वा निर्गतौ चन्द्रवर्चसौ ॥ तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं तत्र ये मिलिता जनाः ॥

ທີ່ນັ້ນ ທັງສອງໄດ້ກາຍເປັນຫົງສາສອງຕົວ ແລ້ວອອກມາດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງດັ່ງດວງຈັນ। ເມື່ອເຫັນອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຜູ້ຄົນທີ່ຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍຕື່ນຕະລຶງ।

Verse 180

हंसतीर्थमिति प्रोचुस्ततःप्रभृति सत्तमे ॥ ततः प्रभृति तत्तीर्थं हंसतीर्थमिति स्मृतम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ສັດທັງຫຼາຍ ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ພວກເຂົາໄດ້ເອີ້ນມັນວ່າ “ຫັງສາຕີຣຖ”; ແລະນັບແຕ່ເວລານັ້ນ ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນກໍຖືກຈື່ຈຳດ້ວຍນາມ ຫັງສາຕີຣຖ.

Verse 181

पूर्वं यक्षकृतं तत्तु यक्षतीर्थमिति स्मृतम् ॥ तत्र स्नातो नरः शुद्धो यक्षलोके महीयते ॥

ໃນອະດີດ ສະຖານທີ່ນັ້ນຖືກສ້າງໂດຍພວກຍັກສະ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ຍັກສະຕີຣຖ”. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ຈະບໍລິສຸດ ແລະໄດ້ຮັບການນັບຖືໃນໂລກຂອງຍັກສະ.

Verse 182

एवं प्रभावं तत्तीर्थं महायोगिप्रभावतः ॥ अहं शिवश्च लोकानामनुग्रहपरायणौ ॥

ດັ່ງນີ້ແມ່ນອານຸພາບຂອງຕີຣຖນັ້ນ—ເນື່ອງດ້ວຍພະລັງຂອງມະຫາໂຍຄີ. ຂ້າພະເຈົ້າແລະພຣະສິວະ ອຸທິດຕົນໃນການປະທານອະນຸເຄราะห์ແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ.

Verse 183

एतत्ते सर्वमाख्यातं क्षेत्रं गुह्यं वसुधरे ॥ आरभ्य मुक्तिक्षेत्रं तत्क्षेत्रं द्वादशयोजनम् ॥

ໂອ ວະສຸທະຣາ (ແມ່ພື້ນດິນ) ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວທັງໝົດ—ເຂດສັກສິດອັນລັບນີ້. ນັບແຕ່ຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ “ເຂດແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ” ນັ້ນກວ້າງຂວາງເຖິງ 12 ໂຍຊະນະ.

Verse 184

गुह्यानां परमं गुह्यं किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ॥

ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບອັນສູງສຸດໃນຫມູ່ຄວາມລັບທັງຫຼາຍ; ເຈົ້າຍັງປາດຖະນາຈະຟັງຫຍັງອີກ?