Adhyaya 35

Verse 1

देव्युवाच । भगवन्भार्गवे वंशे यस्त्वौर्वः कथितस्त्वया । वैवस्वतेंऽतरे चास्मिंस्तस्योत्पत्तिं वद प्रभो

ເທວີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະອົງ, ທ່ານໄດ້ເລົ່າເຖິງ ອາວະຣະ ໃນວົງສາບາຣະຄະວະ ແລະໃນໄວວັສວະຕະມັນວັນຕະຣະນີ້. ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບອກການເກີດຂອງທ່ານນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນນາຍແຫ່ງຂ້າ.

Verse 2

ईश्वर उवाच । ब्राह्मणा निहता ये तु क्षत्रियैर्वित्तकारणात् । क्षयं नीतास्तु ते सर्वे सपुत्राश्च सगर्भतः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ບັນດາພຣາຫມັນທີ່ຖືກກະສັດຊັດຕຣິຍະຂ້າ ເພາະເຫດແຫ່ງຊັບສິນ ນັ້ນທັງໝົດຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດ—ພ້ອມລູກຊາຍ ແລະກະທັ້ງຜູ້ຍັງຢູ່ໃນຄັນ.

Verse 3

म्रियमाणेषु सर्वेषु एका स्त्री समतिष्ठत । तया तु रक्षितो गर्भ ऊर्वोर्देशे निधाय च

ເມື່ອທຸກຄົນກຳລັງຖືກຂ້າ ມີຍິງຄົນໜຶ່ງຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ນາງໄດ້ປົກປ້ອງຄັນອ່ອນ ໂດຍນຳໄປຝາກໄວ້ໃນບ່ອນຂາອ່ອນຂອງນາງ.

Verse 4

अन्यासां चैव नारीणां सर्वासामपि भामिनि । गर्भानि पातितास्तैस्तु द्रव्यार्थं क्षत्रियाधमैः

ສ່ວນຍິງອື່ນໆທັງໝົດດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ງາມ, ຄັນຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼຸດລົງ ໂດຍພວກກະສັດຊັດຕຣິຍະຜູ້ຊົ່ວຊ້າ ເພື່ອເອົາຊັບສິນປົ້ນຊິງ.

Verse 5

कालांतरे ततो भित्त्वा कुरुदेशं महाप्रभः । निर्गतोत्तंभितशिरा ज्वलदास्योतिभीषणः

ຕໍ່ມາອີກໄລຍະໜຶ່ງ ຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ຜ່າແຜ່ນດິນກຸຣຸ ແລ້ວພຸ້ນອອກມາ ຊູກຫົວສູງ ປາກລຸກໄຟສະຫວ່າງ ນ່າຢ້ານຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 6

तद्वैरं हृदि चाधाय ददाह वसुधातलम् । उत्पाद्य वह्निं तपसा रौद्रमौर्वं जलाशनम्

ເຂົາໄດ້ອຸ້ມຄວາມພະຍາດແຄ້ນນັ້ນໄວ້ໃນໃຈ ແລ້ວເຜົາຜິວໜ້າແຜ່ນດິນ. ດ້ວຍຕະປະສະ ເຂົາກໍ່ໃຫ້ເກີດໄຟດຸຮ້າຍ—ໄຟອໍຣະວະ ຜູ້ກິນແມ່ນແຕ່ນ້ຳ।

Verse 7

तमिन्द्रः प्लावयामास वृष्ट्यौघैर्वरवर्णिनि । न शशाक यदा नेतुं तदा स यतवाक्स्थितः

ໂອ ຜູ້ມີຜິວພັນງາມເອີຍ, ອິນທຣາພະຍາຍາມຈະຖ້ວມເຂົາດ້ວຍຝົນທີ່ຕົກຮຸນແຮງ. ແຕ່ເມື່ອບໍ່ອາດປະລາບໄດ້ ພຣະອິນທຣາກໍຢືນນິ່ງ ກັ້ນວາຈາໄວ້ ດ້ວຍຄວາມອ່ອນແຮງໃນໃຈ।

Verse 8

ततो देवाः सगंधर्वा ब्रह्माणं शरणं गताः । अभवन्भयसंत्रस्ताः सर्वे प्रांजलयः स्थिताः

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍຄັນທະວະ ໄດ້ໄປຫາພຣະພຣະຫມາເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ. ທຸກອົງຫວາດກົວສັ່ນສະທ້ານ ຢືນປະນົມມືອ້ອນວອນ।

Verse 10

देवा ऊचुः । भगवन्भार्गवे वंशे जातः कोऽपि महाद्युतिः । अग्निरूपेण सर्वं स ददाह वसुधातलम् । कृतो यत्नः पुराऽस्माभिस्तद्विनाशाय सत्तम । जलेन वृद्धिमायाति ततो नो भयमागतम्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໃນວົງສາບາຣຄະວະ ມີຜູ້ໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ມີລັດສະຫມີຍິ່ງໃຫຍ່. ໃນຮູບແຫ່ງໄຟ ເຂົາເຜົາຜິວໜ້າແຜ່ນດິນທັງປວງ. ກ່ອນນີ້ພວກເຮົາໄດ້ພະຍາຍາມທຳລາຍເຂົາ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ດີ; ແຕ່ເຂົາກັບເຕີບໃຫຍ່ດ້ວຍນ້ຳ—ດັ່ງນັ້ນຄວາມຢ້ານກົວຈຶ່ງມາຮອດພວກເຮົາ»។

Verse 11

विनष्टे भूतले देव अग्निष्टोमादिकाः क्रियाः । उच्छिद्यते ततोऽस्माकं नाशो नूनं भविष्यति

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ເມື່ອຜິວໜ້າແຜ່ນດິນຖືກທຳລາຍ ພິທີຍັດຍາຢ່າງ ອັກນິສໂຕມ ແລະອື່ນໆ ຈະຖືກຕັດຂາດ. ເມື່ອມັນຂາດໄປ ຄວາມພິນາດຂອງພວກເຮົາ ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ.

Verse 12

तस्माद्यत्नं कुरु विभो त्रैलोक्यहितकाम्यया

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີ຤ິດທານຸພາບ, ຈົ່ງພາກພຽນເຖີດ ໂດຍປາດຖະໜາຄວາມຜາສຸກແກ່ສາມໂລກ.

Verse 13

ततो ब्रह्मा सुरैः सार्द्धं भार्गवैश्च मह र्षिभिः । आगत्य चाब्रवीदौर्वं किमर्थं दहसि क्षितिम्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ແລະມະຫາ຤ິສີຕະກູນພາຣຄະວະ ໄດ້ມາເຖິງ ແລ້ວກ່າວກັບ ອາວຣະ ວ່າ: “ເພາະເຫດໃດເຈົ້າຈຶ່ງເຜົາແຜ່ນດິນ?”

Verse 14

विरामः क्रियतां सद्यो ममार्थं च द्विजोत्तम

“ຈົ່ງໃຫ້ຢຸດເສຍໃນທັນທີ ເພື່ອເຮົາດ້ວຍ, ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ).”

Verse 15

और्व उवाच । एष एव निवृत्तोऽहं तव वाक्येन सत्तम । एष वह्निर्मयोत्सृष्टः स विभो तव शासनात्

ອາວຣະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຄຸນທຳ, ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຢຸດແລ້ວ. ໄຟນີ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປ່ອຍອອກ—ໂອ ຜູ້ມີ຤ິດທານຸພາບ—ຈະປະພຶດຕາມພຣະບັນຊາຂອງທ່ານ.”

Verse 16

यथा गच्छेत्समुद्रांतं तथा नीतिर्विधीय ताम्

ຈົ່ງຈັດວາງແນວທາງຂອງໄຟນັ້ນ ໃຫ້ໄປເຖິງປາຍສຸດແຫ່ງທະເລ; ນະໂຍບາຍກໍໃຫ້ກໍານົດຕາມນັ້ນເທີດ।

Verse 17

समाहूय ततो देवीं स्वां सुतां पद्मसंभवः । उवाच पुत्रि गच्छ त्वं गृहीत्वाग्निं महोदधिम् । मद्वाक्यं नान्यथा कार्यं गच्छ शीघ्रं महाप्रभे

ແລ້ວພຣະຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ເອີ້ນເທວີ—ບຸດສາວຂອງພຣະອົງ—ແລະກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ ຈົ່ງໄປ; ຈົ່ງຖືໄຟນີ້ໄປສູ່ມະຫາສະມຸດ. ຄໍາຂ້າພະເຈົ້າຢ່າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຜິດໄປ. ຈົ່ງໄປໄວໆ ໂອ ຜູ້ມີຮັດສະມີຍິ່ງ!”

Verse 18

सरस्वत्युवाच । एषास्मि प्रस्थिता देव तव वाक्यादसंशयम् । इत्युक्ते साधु साध्वीति ब्रह्मणा समुदाहृता

ພຣະສະຣັສວະຕີກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າອອກເດີນທາງແລ້ວ ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.” ເມື່ອນາງກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາກໍຊົມເຊີຍຊໍ້າໆວ່າ: “ດີແທ້, ດີແທ້, ໂອ ຜູ້ມີສິນທຳ!”

Verse 19

ततोभिमंत्रितं वह्निं क्षिप्त्वा कुंभे हिरण्मये । प्रायच्छत सरस्वत्यै स्वयं ब्रह्मा पितामहः । आशिषो विविधा दत्त्वा प्रोवाचेदं पुनः पुनः

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະ ໄດ້ປະພອມໄຟນັ້ນດ້ວຍມັນຕຣາ ແລ້ວໃສ່ລົງໃນຄຸມພະຄໍາ ແລະມອບໃຫ້ພຣະສະຣັສວະຕີ. ພຣະອົງປະທານພອນຫຼາຍປະການ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ຊໍ້າໆ।

Verse 20

गच्छ पुत्रि न संतापस्त्वया कार्यः कथंचन । अरिष्टं व्रज पंथानं मा संतु परिपन्थिनः

“ລູກເອີຍ ຈົ່ງໄປ; ຢ່າໄດ້ເສົ້າໃຈແຕ່ຢ່າງໃດ. ຈົ່ງໄປຕາມທາງອັນປອດໄພ; ຂໍໃຫ້ບໍ່ມີອຸປະສັກ ຫຼືຜູ້ຂັດຂວາງໃນທາງຂອງເຈົ້າ.”

Verse 21

ईश्वर उवाच । एवमुक्ता तदा तेन ब्रह्मणा च सरस्वती । हिमवंतं गिरिं प्राप्य पिप्पलादाश्रमात्तदा

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາຊີ້ນໍາຈາກພຣະພຣະຫມາ ພຣະນາງສະຣັສວະຕີ ໄດ້ໄປຮອດພູຫິມະວັນ ແລະເຂົ້າສູ່ອາສຣົມຂອງປິບພະລາດາ।

Verse 22

उद्भूता सा तदा देवी अधस्ताद्वृक्षमूलतः । तत्कोटर कुटीकोटिप्रविष्टानां द्विजन्मनाम्

ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ພຣະເທວີນັ້ນໄດ້ປາກົດຂຶ້ນຈາກໃຕ້ຮາກໄມ້ ບ່ອນທີ່ພວກດວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ນັກບວດພຣາຫມັນຈໍານວນຫຼາຍ ເຂົ້າໄປໃນໂພງໄມ້ ແລະກຸດິໃບໄມ້ນັບບໍ່ຖ້ວນ ເພື່ອບໍາເນັດຕະປະສະຍາ।

Verse 23

श्रूयन्ते वेदनिर्घोषा सरसारक्तचेतसाम् । विष्णुरास्ते तत्र देवो देवानां प्रवरो गुरुः

ທີ່ນັ້ນ ສຽງກ້ອງກັງວານແຫ່ງການສະດຸດສະດົມພຣະເວດ ຖືກໄດ້ຍິນຈາກຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຊຶມຊາບດ້ວຍຄວາມຮັກໃນສານະສໍາຄັນອັນສັກສິດ. ໃນບ່ອນນັ້ນເອງ ພຣະວິສະນຸ ຜູ້ເປັນເທວະສູງສຸດໃນຫມູ່ເທວະ ແລະເປັນຄູບາອາຈານອັນນ່າເຄົາລົບ ປະທັບຢູ່।

Verse 24

तस्मात्स्थानात्ततो देवी प्रतीच्यभिमुखं ययौ । अन्तर्द्धानेन सा प्राप्ता केदारं हिममध्यगम्

ຈາກບ່ອນນັ້ນ ພຣະເທວີໄດ້ເດີນໄປໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນຕົກ. ໂດຍອຳນາດແຫ່ງການອັນຕະຣະທານ (ຫາຍໄປຢ່າງລຶກລັບ) ນາງໄດ້ໄປຮອດເກດາຣະ ຜູ້ຢູ່ກາງຫິມະ।

Verse 25

तत्संप्लाव्य गिरेः शृंगं केदारस्य पुरः स्थिता । तेनाग्निना करस्थेन दह्यमाना सरस्वती

ເມື່ອນາງໄດ້ຊຸມນ້ໍາ (ທ່ວມຊະລ້າງ) ຍອດພູແລ້ວ ນາງກໍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເກດາຣະ. ພຣະນາງສະຣັສວະຕີ ຖືໄຟນັ້ນໄວ້ໃນຝາມື ແລະຖືກໄຟນັ້ນເຜົາໃຫ້ເຈັບຮ້ອນ ໃນຂະນະທີ່ນາງອຸ້ມຮັບມັນ।

Verse 26

भूमिं विदार्य तस्याधः प्रविष्टा गजगामिनी । तदंतर्द्धानमार्गेण प्रवृत्ता पश्चिमामुखी

ນາງເທວີຜູ້ຍ່າງດັ່ງຊ້າງ ໄດ້ຜ່າແຜ່ນດິນແລ້ວເຂົ້າໄປຂ້າງລຸ່ມ. ຈາກນັ້ນ ຕາມເສັ້ນທາງລັບໃຕ້ດິນ ນາງໄດ້ເຄື່ອນໄປທາງຕາເວັນຕົກ.

Verse 27

पापभूमिमतिक्रम्य भूमिं भित्त्वा विनि गता । तत्र कूपः समभवन्नाम्ना गन्धर्वसंज्ञितः

ນາງໄດ້ຂ້າມພື້ນດິນອັນເປັນບາບ ແລ້ວຜ່າແຜ່ນດິນອອກມາປາກົດ. ທີ່ນັ້ນເກີດມີບໍ່ນ້ຳໜຶ່ງ ມີນາມວ່າ “ຄັນທະວະ”.

Verse 28

तस्मात्कूपात्पुनर्दृश्या सा बभूव महानदी । मतिः स्मृतिस्तथा प्रज्ञा मेधा बुद्धिर्गिराधरा

ຈາກບໍ່ນ້ຳນັ້ນ ນາງປາກົດໃຫ້ເຫັນອີກ ແລະປະກົດເປັນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່. ນາງຖືກສັນລະເສີນວ່າ ມະຕິ (ຄວາມເຂົ້າໃຈຖືກຕ້ອງ), ສະມຣິຕິ (ຄວາມຈື່ຈຳອັນສັກສິດ), ປຣັຊຍາ (ປັນຍາ), ເມທາ (ສະຕິປັນຍາ), ແລະ ພຸດທິ (ການຈຳແນກ) ເປັນເສົາຄ້ຳຈຸນຊີວິດທາງທຳຂອງແຜ່ນດິນ.

Verse 29

उपासिकाः सरस्वत्याः षडेताः प्रस्थितास्तदा । पुनः प्रवृत्ता सा तस्मादुद्भेदात्पश्चिमामुखी

ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ບຳເນົາບູຊາຜູ້ຕິດຕາມຂອງນາງສະຣັສວະຕີທັງຫົກ ໄດ້ອອກເດີນທາງ. ຈາກຈຸດທີ່ນ້ຳພຸ່ງອອກນັ້ນ ນາງໄດ້ໄຫຼອີກຄັ້ງ ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນຕົກ.

Verse 30

भूतीश्वरं समायाता सिद्धो यत्र महामुनिः । भूतीश्वरे समीपस्थं तत्र प्राप्ता मनोरमम्

ນາງໄດ້ມາຮອດ ພູຕີອິສະວະຣະ ບ່ອນທີ່ມະຫາມຸນີຜູ້ໃຫຍ່ໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດ. ໃກ້ພູຕີອິສະວະຣະ ນາງໄດ້ຮອດສະຖານທີ່ງາມ ແລະເປັນມົງຄຸນ.

Verse 31

तस्य दक्षिणदिक्संस्थं रुद्रकोट्युपलक्षितम् । श्रीकंठ देशं विख्यातं गता सर्वौषधीयुतम्

ທາງທິດໃຕ້ຂອງບ່ອນນັ້ນ ນາງໄດ້ໄປຮອດແດນດິນອັນມີຊື່ສຽງ «ສຣີກັນຖະ» ທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍ «ຣຸດຣະໂກຕິ» ແລະອຸດົມດ້ວຍສະຫມຸນໄພຮັກສາທຸກຊະນິດ។

Verse 32

तस्मात्पुण्यतमाद्देशाच्छ्रीकण्ठात्सा मनस्विनी । संप्राप्ता वह्निना सार्द्धं कुरुक्षेत्रं सरस्वती

ຈາກແດນດິນອັນບຸນສູງສຸດ «ສຣີກັນຖະ» ນັ້ນ ນາງສະຣະສະວະຕີ ຜູ້ມີໃຈສູງ ໄດ້ເຖິງກຸຣຸເກດຕຣະ ໂດຍມີວັຫນິ (ໄຟ) ເປັນຜູ້ຮ່ວມທາງ।

Verse 33

पुनस्तस्मात्कुरुक्षेत्राद्विराटनगरस्य सा । समुद्भूता समीपस्था अन्तर्द्धानान्मनोरमा । गोपायनो गिरिर्यत्र तत्र सा पुनरुद्गता

ຕໍ່ມາ ຈາກກຸຣຸເກດຕຣະ ນາງໄດ້ຜຸດຂຶ້ນອີກຄັ້ງໃກ້ເມືອງວິຣາດ ອັນງາມວິໄລ ຫຼັງຈາກໄດ້ຫາຍໄປ. ທີ່ໃດມີພູຊື່ «ໂກປາຍນະ» ຕັ້ງຢູ່ ທີ່ນັ້ນນາງກໍປາກົດອີກເທື່ອໜຶ່ງ।

Verse 34

गोपायिता केशवेन यत्र ते पाण्डुनन्दनाः । कुर्वंतः स्वानि कर्माणि न कैश्चिदुपलक्षिता

ທີ່ນັ້ນ ບຸດທັງຫຼາຍຂອງປານດຸ ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງໂດຍ ເກສະວະ (ພຣະວິສນຸ) ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດກິດຂອງຕົນ ໂດຍບໍ່ມີໃຜຈຳແນກໄດ້।

Verse 35

तत्र कुंडे स्थिता देवी महापातकनाशिनी । पुन र्गोपायनाद्देवी क्षेत्रं प्राप्तातिशोभनम्

ທີ່ນັ້ນ ໃນສະລອງນ້ຳສັກສິດ ພຣະເທວີໄດ້ປະທັບຢູ່—ຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່. ຕໍ່ມາ ຈາກໂກປາຍນະ ພຣະເທວີໄດ້ເຖິງເຂດສັກສິດອັນງາມສະຫງ່າງາມຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 36

खर्जुरीवनमापन्ना नन्दानाम्नीति तत्र सा । सरस्वती पुनस्तस्माद्वनात्खर्जूरसंज्ञितात्

ນາງໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ປ່າຄັຣຊູຣີ (Kharjurīvana) ແລະໃນທີ່ນັ້ນນາງຖືກເອີ້ນວ່າ «ນັນດາ». ຕໍ່ມາ ພຣະເທວີສະຣັສວະຕີ ໄດ້ເດີນທາງຕໍ່ຈາກປ່າທີ່ມີນາມວ່າ ຄັຣຊູຣາ (Kharjūra).

Verse 37

मेरुपादं समासाद्य मार्कंडाश्रममागता । यत्र मार्कंडकं तीर्थं मेरुपादे समाश्रितम्

ນາງໄດ້ເຖິງເມຣຸປາດາ (Merupāda) ແລະໄດ້ມາຮອດອາສຣົມຂອງຣິສີມາຣະກັນດາ (Mārkaṇḍa). ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະ «ມາຣະກັນດະກະ» (Mārkaṇḍaka tīrtha) ຕັ້ງຢູ່ໃນເມຣຸປາດາ.

Verse 38

सरस्वती पुनस्तस्मादर्बुदारण्यमाश्रिता । गता वटवनं रम्यं मार्कंडेयाश्रमाच्छुभात्

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວີສະຣັສວະຕີ ອອກຈາກທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ໄປພຶ່ງພາຢູ່ໃນປ່າອາຣບຸດາ (Arbuda-araṇya). ຈາກອາສຣົມອັນເປັນມົງຄຸນຂອງມາຣະກັນເດຍ (Mārkaṇḍeya) ນາງໄດ້ໄປຮອດວັດວະນະ (Vaṭavana) ປ່າໄຊອັນຮື່ນຮົມ.

Verse 39

तपस्तप्तं पुरा यत्र वसिष्ठेन समाश्रितात् । तस्माद्वटवनात्पुण्यादुदुम्बरवनं गता । मेरुपादे च तत्रैव तण्डिर्यत्रा तपत्तपः

ໃນການກ່ອນ ທີ່ນັ້ນແມ່ນບ່ອນທີ່ຣິສີວະສິດຖະ (Vasiṣṭha) ໄດ້ພັກອາໄສ ແລະບຳເນັດຕະປັສ (tapas). ຈາກວັດວະນະ (Vaṭavana) ອັນມີບຸນນັ້ນ ນາງໄດ້ໄປສູ່ປ່າອຸດຸມບະຣະ (Udumbara-vana). ແລະທີ່ນັ້ນເອງ ໃນເມຣຸປາດາ ແມ່ນບ່ອນທີ່ຕັນດິ (Taṇḍi) ໄດ້ບຳເນັດຕະປັສຂອງຕົນ.

Verse 40

ऊदुंबरवनात्तस्मात्पुनर्देवी सरस्वती । अन्तर्द्धानेन शिखरमन्यत्प्राप्ता महानदी

ຈາກປ່າອຸດຸມບະຣະ (Udumbara-vana) ນັ້ນ ພຣະເທວີສະຣັສວະຕີ ໄດ້ເດີນທາງຕໍ່ອີກ; ໂດຍການອັນຕັຣດທານ (ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ) ນາງໄດ້ໄປຮອດຍອດພູອື່ນໜຶ່ງ, ເປັນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ (ມະຫານະດີ) ທີ່ໄຫຼຕໍ່ໄປ.

Verse 41

मेरुपादं तु सुमहत्सुरसिद्धनिषेवितम् । भिन्नांजनचयाकारं गोलांगूलमिति स्मृतम्

ເມຣຸປາດະນັ້ນໃຫຍ່ຫຼາຍ ເປັນທີ່ທ່ານເທວະ ແລະ ສິດທະມາບໍລິການ; ມັນຄ້າຍກອງຫີນດຳດັ່ງອັນຈະນະທີ່ແຕກອອກ ແລະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ໂກລາງກູລາ».

Verse 42

स्थानं मनोरमं तस्मादुद्गता सा सुमध्यमा । वंशस्तंबात्सुविपुला प्रवृत्ता दक्षिणामुखी

ຈາກສະຖານທີ່ອັນງາມນັ້ນ ນາງ—ເທວີຜູ້ມີແອວງາມ—ໄດ້ຜຸດຂຶ້ນ; ອອກມາຢ່າງກວ້າງຈາກຕໍໄມ້ໄຜ່ ແລະ ເລີ່ມໄຫຼໄປທາງໃຕ້.

Verse 43

तत्रोद्गमवटस्तस्यास्तत्समाख्यो व्यवस्थितः । ततः प्रभृति सा देवी सुप्रभं प्रकटा स्थिता

ທີ່ນັ້ນມີຕົ້ນໄຊຍານ (ບັນຍັນ) ຂອງທີ່ຜຸດຂຶ້ນຂອງນາງ ຕັ້ງຢູ່ ເອີ້ນວ່າ «ອຸດກະມະວັດ». ຈາກນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ເທວີໄດ້ປາກົດຢ່າງແຈ້ງຊັດຢູ່ທີ່ ສຸປຣະພາ.

Verse 44

अंतर्द्धानं परित्यज्य प्राणिनामनुकम्पया । तस्यास्तटेषु रम्येषु संति तीर्थानि कोटिशः

ດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ສັດທັງຫຼາຍ ນາງໄດ້ລະທິ້ງການເຊື່ອງຊ່ອນ. ຕາມຝັ່ງອັນງາມຂອງນາງ ມີຕີຣະຖະ (tīrtha) ນັບໄດ້ເປັນກະຕິໂກດ.

Verse 45

तेषु तीर्थेषु सर्वेषु धर्महेतुः सरस्वती । रुद्रावतार मार्गेऽस्मिन्प्रवरं प्रथमं स्मृतम्

ໃນບັນດາຕີຣະຖະທັງໝົດນັ້ນ ສະຣັສວະຕີເປັນເຫດແຫ່ງທັມມະ. ໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງອະວະຕານຂອງຣຸດຣະນີ້ ນາງຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດ ແລະ ເປັນອົງທຳອິດ.

Verse 46

तरत्तरंगनामाढ्यं काकतीर्थं महाप्रभम् । तत्र तीर्थं पुनस्त्वन्यत्तीर्थं धारेश्वरं स्मृतम्

ກາກະຕີຣະຖະອັນສະຫງ່າງາມ ມີນາມວ່າ ຕະຣັດຕະຣັງກະ ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີຕີຣະຖະອື່ນ ທີ່ຈື່ຈຳວ່າ ທາເຣສະວະຣະ-ຕີຣະຖະ.

Verse 47

धारेश्वरात्पुनश्चान्यद्गंगोद्भेदमिति स्मृतम् । सारस्वतं तथा गांगं यत्रैकं संस्थितं जलम् । तस्मादन्यत्परं तीर्थं पुंडरीकं ततः परम्

ຈາກທາເຣສະວະຣະ ຍັງມີອີກບ່ອນໜຶ່ງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຄັງໂຄດພເບດະ; ທີ່ນັ້ນນ້ຳຂອງ ສາຣະສະວະຕີ ແລະ ຄັງຄາ ຢູ່ຮ່ວມເປັນນ້ຳດຽວ. ເກີນຈາກນັ້ນຍັງມີຕີຣະຖະອັນສູງສຸດ ຊື່ ປຸນຑະຣີກະ ແລະຍັງມີຕໍ່ໄປອີກ.

Verse 48

मातृतीर्थं महापुण्यं सर्वातंकहरं परम् । मातृतीर्थात्पुनस्तस्मान्नातिदूरे व्यवस्थितम्

ມີ ມາຕຣິ-ຕີຣະຖະ ອັນມີບຸນຍິ່ງ ແລະເປັນທີ່ສູງສຸດ ກຳຈັດຄວາມທຸກທັງປວງ. ແລະຈາກ ມາຕຣິ-ຕີຣະຖະ ນັ້ນ ບໍ່ໄກນັກ ຍັງມີບ່ອນສັກສິດອື່ນຕັ້ງຢູ່.

Verse 49

तीर्थं त्वनरकंनाम नरकार्ति भयापहम् । ततस्तस्मादनरकात्तीर्थमन्यत्पुनः स्थितम्

ມີຕີຣະຖະໜຶ່ງ ຊື່ ອະນະຣະກະ ຊຶ່ງກຳຈັດຄວາມຢ້ານ ແລະຄວາມທຸກທໍລະມານແຫ່ງນະຣະກະ. ແລະຈາກ ອະນະຣະກະ-ຕີຣະຖະ ນັ້ນ ຍັງມີບ່ອນສັກສິດອື່ນຕັ້ງຢູ່.

Verse 50

संगमेश्वरनामाढ्यं प्रसिद्धं तन्महीतले । ततस्तस्मात्पुनश्चान्यत्तीर्थं कोटीश्वराह्वयम्

ໃນໂລກນີ້ ມີບ່ອນສັກສິດອັນໂດ່ງດັງ ຊື່ ສັງຄະເມສະວະຣະ. ຈາກທີ່ນັ້ນຍັງມີຕີຣະຖະອື່ນ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ໂກຕີສະວະຣະ.

Verse 51

ततस्तस्मान्महादेवि शंभुकुण्डेश्वरं स्मृतम् । तीर्थे सरस्वतीतीरे तस्मिन्सिद्धेश्वरं स्मृतम्

ຕໍ່ມາ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຈາກທີ່ນັ້ນ ຖືກລະລຶກເຖິງ «ສັມພຸກຸນເດສະວະຣະ». ແລະທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ຖືກລະລຶກເຖິງ «ສິດເທສະວະຣະ».

Verse 52

सिद्धेश्वरात्पुनस्तस्मात्प्रवृत्ता पश्चिमामुखी । पश्चिमं सागरं गंतुं सखीं स्मृत्वा रुरोद सा

ຕໍ່ມາ ນາງອອກເດີນທາງອີກຄັ້ງຈາກ ສິດເທສະວະຣະ ແລ້ວຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນຕົກ. ປາດຖະນາຈະໄປຫາທະເລຕາເວັນຕົກ ນາງລະລຶກເຖິງເພື່ອນສາວ ແລ້ວຮ້ອງໄຫ້.

Verse 53

स्थित्वा पूर्वमुखा देवी हा गंगेति विना त्वया । एकाकिनी मंदभाग्या क्व गमिष्याम्यबांधवा

ເທວີຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ແລ້ວຮ້ອງວ່າ: “ອ້າຍ ຄັນຄາ! ບໍ່ມີເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າໂດດດ່ຽວ ແລະອັບໂຊກ; ບໍ່ມີຍາດພີ່ນ້ອງ ຈະໄປໃສ?”

Verse 54

तां विज्ञाय ततो गंगा रुदतीं शोककर्शिताम् । शीघ्रं स्वर्गात्समायाता तीर्थानां कोटिभिः सह

ເມື່ອຄັນຄາຮູ້ວ່ານາງກຳລັງຮ້ອງໄຫ້ ແລະຖືກຄວາມໂສກເຜົາຜານ ນາງຈຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນຢ່າງວ່ອງໄວ ພ້ອມດ້ວຍຕີຣະຖະນັບໂກດິ.

Verse 55

ततो दुःखं परित्यज्य तत्र प्राची सरस्वती । सर्वदेवगुणैयुक्ता एवं तत्र स्थिताऽभवत्

ຈາກນັ້ນ ສະຣັສວະຕີຜູ້ໄຫຼໄປທາງຕາເວັນອອກ ລະທິ້ງຄວາມໂສກເສົ້າ ແລ້ວພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າຂອງເທວະທັງປວງ; ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 56

तत्र सिद्धवटंनाम तीर्थं पैतामहं स्मृतम् । वटेश्वरस्य पुरतः सर्वपापक्षयंकरम्

ທີ່ນັ້ນມີທີຣຖະອັນສັກສິດຊື່ “ສິດທະວະຕະ” ທີ່ຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ໄປຕາມະຫະ” ອັນເປັນຂອງພຣະພຣະຫມາ. ມັນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະວະເຕສະວະຣະ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 57

त्रिकालं यत्र रुद्रस्तु समागत्य व्यवस्थितः । तन्महालयमित्युक्तं स्थानं तस्य महात्मनः

ບ່ອນໃດທີ່ພຣະຣຸດຣະ (Rudra) ມາຮອດແລະສະຖິດຢູ່ໃນສາມເວລາ (ເຊົ້າ ທ່ຽງ ແລງ) ບ່ອນນັ້ນເອີ້ນວ່າ “ມະຫາລະຍະ” (Mahālaya) ເປັນທີ່ພຳນັກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນ.

Verse 58

पिंडतारकमित्येतत्प्राचीनं तीर्थमुत्तमम् । कुम्भकुक्षिगिरिस्थं तत्पित्र्ये कर्मणि सिद्धिदम्

ທີຣຖະເກົ່າແກ່ອັນຍອດຢ້ຽມນີ້ ເອີ້ນວ່າ “ປິນດະຕາຣະກະ” (Piṇḍatāraka). ມັນຕັ້ງຢູ່ເທິງພູກຸມພະກຸກຊິ (Kumbhakukṣi) ແລະໃຫ້ຄວາມສຳເລັດໃນພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ (pitṛ-karman) ໂດຍສະເພາະການຖວາຍປິນດະ (piṇḍa).

Verse 59

प्राचीनेश्वरदेवस्य पुरोभूतं प्रति ष्ठितम् । प्राची सरस्वती यत्र तत्र किं मृग्यते परम्

ມັນຖືກສ້າງຕັ້ງໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະປຣາຈີເນສະວະຣະ (Prācīneśvara). ບ່ອນໃດທີ່ພຣະສະຣັສວະຕີ (Sarasvatī) ໄຫຼໄປທາງຕາເວັນອອກ—ທີ່ນັ້ນຈະຕ້ອງສະແຫວງຫາສິ່ງໃດທີ່ສູງກວ່າອີກ?

Verse 60

निवृत्ते भारते युद्धे तत्र तीर्थे किरीटिना । प्रायश्चित्तं पुरा चीर्णं विष्णुना प्रेरिता त्मना

ເມື່ອສົງຄາມພາຣະຕະ (Bhārata) ສິ້ນສຸດແລ້ວ ທີ່ທີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ສວມມົງກຸດ (ອາຣະຈຸນ Arjuna) ເຄີຍປະກອບພິທີປຣາຍະສະຈິດຕະ (prāyaścitta) ເພື່ອຊຳລະບາບ ໂດຍມີພຣະວິສະນຸ (Viṣṇu) ດົນໃຈຈາກພາຍໃນ.

Verse 61

तेन तस्माद्विनिर्मुक्तः पातकात्पूर्वसंचितात् । नरतीर्थं ततः ख्यातं तत्र पापभयापहम्

ດ້ວຍການຊຳລະບາບນັ້ນ ລາວພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມໄວ້ແຕ່ກ່ອນ. ດັ່ງນັ້ນສະຖານທີ່ນັ້ນຈຶ່ງໂດງດັງວ່າ «ນະຣະຕີຣຖະ» ເປັນທີ່ກຳຈັດຄວາມຢ້ານກົວອັນເກີດຈາກບາບ.

Verse 62

नरतीर्थादन्यतीर्थं पुंडरीकमिति स्मृतम् । अर्जुनेन सहागत्य यत्र स्नातो हरिः प्रिये

ເກີນຈາກນະຣະຕີຣຖະ ຍັງມີຕີຣຖະອື່ນທີ່ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ປຸນຑະຣີກະ». ໂອ້ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ທີ່ນັ້ນພຣະຫະຣິໄດ້ອາບນ້ຳ ຫຼັງຈາກມາຮອດພ້ອມກັບອັຣຈຸນະ.

Verse 63

प्राचीनेशात्परं तीर्थं वालखिल्येश्वरं महत् । तत्र तस्मान्महातीर्थात्तीर्थमन्यन्महो दयम्

ເກີນຈາກປຣາຈີເນສະ ມີຕີຣຖະໃຫຍ່ອັນຍິ່ງ ຊື່ວ່າ «ວາລະຂິລຍເອສະວະຣະ». ຈາກມະຫາຕີຣຖະນັ້ນ ຍັງມີຕີຣຖະອື່ນອີກ ອັນເປັນມະຫາອຸດົມມົງຄຸນ.

Verse 64

गंगासमागमंनाम तीर्थमन्यन्महोदयम् । तत्रालोक्य पुनर्देवीं दीनास्यां दीनमानसाम्

ຕີຣຖະອື່ນອັນມະຫາອຸດົມມົງຄຸນ ຊື່ວ່າ «ຄັງຄາ-ສະມາຄະມະ». ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະເທວີອີກຄັ້ງ—ໃບໜ້າເສົ້າ ແລະໃຈຫົວໃຈຫມອງ—

Verse 65

ब्रह्मासृजत्सखीं तस्याः कपिलां विपुलेक्षणाम् । हरिणीं हरिरप्याशु वज्रिणीमपि देवराट् । न्यंकुं विनोदनार्थं च सरस्वत्या ददौ हरः

ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງເພື່ອນສາວໃຫ້ນາງ ຊື່ «ກະປິລາ» ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ. ພຣະຫະຣິກໍສ້າງເພື່ອນອີກຜູ້ໜຶ່ງຢ່າງວ່ອງໄວ ຊື່ «ຫະຣິນີ»; ແລະພຣະອິນທຣະ ຈອມເທວະກໍສ້າງ «ວັຈຣິນີ» ອີກດ້ວຍ. ສ່ວນພຣະຫະຣະ (ສິວະ) ໄດ້ມອບ «ນຍັງກຸ» ໃຫ້ພຣະສະຣັສວະຕີ ເພື່ອເປັນຄວາມບັນເທີງຂອງນາງ.

Verse 66

ततः प्रहृष्टा सा देवी देवादेशात्सरस्वती । तस्माद्गन्तुं समारब्धा प्राचीना पापनाशिनी

ຕໍ່ມາ ພຣະນາງສະຣັສວະຕີ ເທວີ ມີຄວາມປິຕິຍິນດີ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ຈຶ່ງເລີ່ມເດີນທາງອອກຈາກທີ່ນັ້ນ—ພຣະນາງເປັນຜູ້ເກົ່າແກ່ ແລະ ຜູ້ທຳລາຍບາບ।

Verse 67

ईश्वर उवाच । दक्षिणां दिशमास्थाय पुनः पश्चान्मुखी तदा । सरस्वती महादेवी वडवानलधारिणी । तदुत्तरे तटे तीर्थमेकद्वारमिति स्मृतम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຫັນໄປທາງທິດໃຕ້ ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ສະຣັສວະຕີ ມະຫາເທວີ—ຜູ້ຖືໄຟວະດະວານະລ (ໄຟໃຕ້ທະເລ)—ກໍຫັນກັບມາຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນຕົກອີກຄັ້ງ. ທີ່ຝັ່ງເໜືອຂອງນາງ ມີຕີຣະຖະອັນໂດ່ງດັງ ຊື່ ‘ເອກະດວາຣ’»।

Verse 68

एकद्वारेण यत्सेना स्वर्गं प्राप्ता ततो वरात् । तस्मात्तीर्थात्पुनश्चान्यत्तीर्थं यत्र गुहेश्वरः

ໂດຍຜ່ານຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ຊື່ ‘ເອກະດວາຣ’ ນັ້ນ ກອງທັບນັ້ນໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ ດ້ວຍພອນ. ຈາກຕີຣະຖະນັ້ນ ຄວນໄປຕໍ່ອີກໄປຫາຕີຣະຖະອື່ນ—ບ່ອນທີ່ມີ ກຸເຫສະວະຣະ।

Verse 69

गुहेन स्थापितः पूर्वं यत्र देवो महेश्वरः । गुहेश्वरान्नातिदूरे वटेश्वरमिति स्मृतम्

ທີ່ນັ້ນ ໃນການກ່ອນ ພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະ ຖືກກຸຫາຕັ້ງປະດິດໄວ້. ບໍ່ໄກຈາກ ກຸເຫສະວະຣະ ມີສະຖານທີ່ທີ່ຈື່ຈຳກັນວ່າ ‘ວະເຕສະວະຣະ’।

Verse 70

दिव्यं सरस्वतीतीरे व्यासेनाराधितं पुरा । आमर्द्दकी नदी यत्र सरस्वत्या सहैकताम्

ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ມີຕີຣະຖະອັນທິບພະ ທີ່ໃນການກ່ອນ ພຣະວະຍາສະ ໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາ—ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນ້ຳອາມັຣດດະກີ ກໍຮວມເປັນໜຶ່ງດຽວກັບ ສະຣັສວະຕີ।

Verse 71

संप्राप्ता तन्महातीर्थं फलदं सर्वदेहिनाम् । आमर्दकी संगमं तं नापुण्यो वेद कश्चन । संगमेश्वरनामेति तत्र लिंगं प्रतिष्ठितम्

ຜູ້ໃດມາຮອດມະຫາຕີຣະຖະນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນແກ່ສັດມີກາຍທັງປວງ. ຈຸດບັນຈົບນ້ຳຂອງອາມາດະກີ ຜູ້ບໍ່ມີບຸນບໍ່ຮູ້. ທີ່ນັ້ນມີລິງຄະປະດິດສະຖານ ຊື່ “ສັງກະເມສະວະຣະ”.

Verse 72

मुण्डीश्वरेति च तथा प्रसिद्धिमगमत्क्षितौ । मुंडीश्वरसमीपस्थं सरस्वत्यां महोदयम्

ສະຖານນັ້ນໄດ້ມີຊື່ສຽງໃນໂລກວ່າ “ມຸນດີເສວະຣະ”. ໃກ້ມຸນດີເສວະຣະ ທີ່ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ມີຕີຣະຖະຊື່ “ມະໂຫດະຍະ”.

Verse 73

नाम्ना यत्प्राङ्मुखं तीर्थं सरस्वत्यास्तटे स्थितम् । मांडव्येश्वरनाम्ना वै यत्रेशः संप्रतिष्ठितः

ມີຕີຣະຖະຊື່ “ປຣາງມຸຂະ” ຕັ້ງຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ. ທີ່ນັ້ນພຣະເຈົ້າຖືກປະດິດສະຖານໃນນາມ “ມານດະວຽເສວະຣະ”.

Verse 74

पीलुकर्णिकसंज्ञं तु तीर्थमन्यत्पुनस्ततः । सरस्वतीतीरगतमृषिणा सेवितं महत्

ຈາກນັ້ນອີກ ມີຕີຣະຖະອື່ນຊື່ “ປີລຸກະນິກາ” ອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ມັນຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ແລະຖືກຣິສິຜູ້ໜຶ່ງເຂົ້າໄປບູຊາຮັບໃຊ້ເປັນນິດ.

Verse 75

तस्मादन्यत्सरस्वत्यां तीर्थं द्वारवती स्मृतम् । तीर्थानां प्रवरं देवि यत्र संनिहितो हरिः

ຈາກນັ້ນ ທີ່ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ຍັງມີຕີຣະຖະອື່ນ ທີ່ຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ດວາຣະວະຕີ”. ໂອ ເທວີ, ມັນເປັນຕີຣະຖະອັນປະເສີດສຸດໃນບັນດາຕີຣະຖະທັງປວງ ເພາະພຣະຫາຣິສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 76

ततस्तस्य समीपस्थं तीर्थं गोवत्ससंज्ञितम् । यत्रावतीर्य गोवत्सस्वरूपेणांबिकापतिः

ໃກ້ກັບນັ້ນ (ດວາຣະວະຕີ) ມີຕີຣຖະຊື່ «ໂກວັດສະ» ທີ່ນັ້ນ ອັມບິກາປະຕິ ໄດ້ອະວະຕານລົງມາ ໃນຮູບລູກງົວນ້ອຍ।

Verse 77

स्वयं भूलिंगरूपेण संस्थितस्तेजसां निधिः । गोवत्सान्नैरृते भागे दृश्यते लोहयष्टिका

ທີ່ນັ້ນ ຄັງແຫ່ງລັດສະມີທິບພະ ຕັ້ງຢູ່ໂດຍຕົນເອງ ໃນຮູບ «ພູລິງຄະ»; ທາງທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້ຂອງໂກວັດສະ ເຫັນໄມ້ທ່ອນເຫຼັກເປັນເຄື່ອງໝາຍ।

Verse 78

स्वयंभूलिंगरूपेण रुद्रस्तत्र स्वयं स्थितः । एकविंशति वारस्य भक्त्या पिंडस्य यत्फलम्

ທີ່ນັ້ນ ຣຸດຣະເຈົ້າອົງເອງ ປະທັບຢູ່ໃນຮູບລິງຄະທີ່ປາກົດໂດຍຕົນເອງ (ສະວະຍັມພູລິງຄະ). ບຸນຜົນໃດທີ່ໄດ້ຈາກການຖວາຍປິນດະດ້ວຍສັດທາ ຕິດຕໍ່ 21 ມື້—

Verse 79

गंगायां प्राप्यते पुंसां श्राद्धेनैकेन तत्र तत् । ततस्तस्मान्महातीर्थाद्बालक्रीडनकी यथा

—ບຸນຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ ບຸກຄົນທັງຫຼາຍຍ່ອມໄດ້ຮັບທີ່ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ໂດຍການປະກອບສຣາດທະພຽງຄັ້ງດຽວທີ່ນັ້ນ. ແລ້ວຈາກຕີຣຖະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນໄປ ນາງເຄື່ອນໄຫວດັ່ງເດັກຍິງນ້ອຍກຳລັງຫຼິ້ນ।

Verse 80

सखीभिः सहिता तत्र क्रीडताऽसौ यथेच्छया । आनुलोम्यविलोम्येन दक्षिणेनोत्तरेण च

ນາງພ້ອມດ້ວຍໝູ່ສາວຂອງນາງ ໄດ້ຫຼິ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມໃຈປາຖະໜາ—ບາງຄັ້ງໄປຕາມກະແສ ບາງຄັ້ງສວນກະແສ ໄປທາງໃຕ້ ແລະໄປທາງເໜືອດ້ວຍ।

Verse 81

रुल्लं प्राप्य पुनर्देवी समुद्भूता मनोरमा । रुल्लं नाम पुरं यत्र सृष्टं देवेन शंभुना

ເມື່ອໄດ້ໄປຮອດ ຣຸລລາ ອີກຄັ້ງ ເທວີຜູ້ງາມສົດສ່ອງ ກໍໄດ້ປາກົດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ. ທີ່ນັ້ນມີນະຄອນຊື່ ຣຸລລາ ທີ່ພຣະເຈົ້າ ສັມພູ (Śambhu) ສ້າງໄວ້.

Verse 82

सह देवैस्तु पार्वत्या धारायंत्रप्रयोगकैः । एकं वर्षसहस्रं तु शंभुना तत्र रुल्लितम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະສັມພູ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ພາຣະວະຕີ ໂດຍການນໍາໃຊ້ເຄື່ອງກົນນໍ້າ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ສະຖານທີ່ນັ້ນ «ຣຸລລິຕ» ຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນປີເຕັມ.

Verse 83

रुल्लं तत्र ह्रदं नाम सरस्वत्यां महोदयम् । साक्षात्तत्र महादेव आनंदेश्वरसंज्ञितः

ທີ່ນັ້ນມີຫນອງນໍ້າຊື່ ຣຸລລາ ເປັນຕີຣຖະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ເປັນມົງຄຸນ ຢູ່ຕາມແມ່ນໍ້າສະຣັສວະຕີ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະ ປາກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງ ມີນາມວ່າ ອານັນເທສະວະຣະ (Ānandeśvara).

Verse 84

पश्चिमेन स्थितं तत्र शम्भोरायतनस्य तु । स मेरोर्दक्षिणे पादे नखस्तु परिकीर्तितः

ທາງຕາເວັນຕົກຂອງສະຖານສັກກະລະຂອງພຣະສັມພູ ມີເຄື່ອງໝາຍອັນສັກສິດຕັ້ງຢູ່. ມັນໄດ້ຮັບການຂານນາມວ່າ «ເລັບ» ຢູ່ທີ່ຕີນດ້ານໃຕ້ຂອງພູເມຣຸ.

Verse 85

पश्यंति ये नराः सम्यक्तेऽपि पापविवर्जिताः । अश्वमेधसहस्रस्य प्राप्नुवंति फलं ध्रुवम्

ຜູ້ໃດທີ່ເບິ່ງເຫັນມັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມຫຼຸດພົ້ນຈາກບາບ. ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຢ່າງແນ່ນອນ ເທົ່າກັບການບູຊາອັສວະເມທະ (Aśvamedha) ໜຶ່ງພັນຄັ້ງ.

Verse 86

परतस्तस्य कूष्मांडमुनेस्तत्राश्रमं महत् । कूष्मांडेश्वरसंज्ञं तु तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम्

ເກີນຈາກນັ້ນໄປ ມີອາສຣົມໃຫຍ່ຂອງມຸນີ ກູສະມານດະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຕີຣະຖະນາມ «ກູສະມານເດສະວະຣະ» ໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ.

Verse 87

कोल्लादेवी स्थिता तत्र सर्वपापभयापहा । अन्तर्द्धानेन तां कोल्लां संप्राप्ता सा महानदी

ທີ່ນັ້ນ ເທວີ ກົລລາ ປະທັບຢູ່ ຜູ້ກຳຈັດບາບທັງປວງ ແລະຄວາມຢ້ານກົວ. ໂດຍອຳນາດແຫ່ງການເລື່ອນຫາຍ ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ໄດ້ມາຮອດກົລລານັ້ນ.

Verse 88

ततोऽप्यंतर्हिता भूत्वा संप्राप्ता तु मनोरमम् । सानुं मदनसंज्ञं तु क्षेत्रं सिद्धनिषेवितम्

ຈາກນັ້ນ ນາງໄດ້ເລື່ອນຫາຍອີກຄັ້ງ ແລະມາຮອດສະຖານທີ່ອັນງາມຊື່ນ—ສັນພູຊື່ «ມະດະນະ» ເປັນເຂດສັກສິດທີ່ບັນດາສິດທະມາບຳເນົາແລະບູຊາ.

Verse 89

ततोऽप्यंतर्हिता भूत्वा पुनः प्राप्ता हिमाचलम् । खादिरामोदनामानं सर्वर्तुकुसुमोज्ज्वलम्

ຈາກນັ້ນ ນາງໄດ້ເລື່ອນຫາຍອີກ ແລະມາຮອດພູຫິມາລະຍະ. ທີ່ນັ້ນມີສະຖານທີ່ຊື່ «ຄາດິຣາມົດ» ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍດອກໄມ້ບານທຸກລະດູ.

Verse 90

तत्रारुह्य विलोक्याथ ददर्श सुमनोरमम । क्षारोदं पश्चिमाशास्थं घनवृंदमिवोन्नतम्

ທີ່ນັ້ນ ນາງໄດ້ຂຶ້ນໄປ ແລະເບິ່ງອ້ອມໆ ກໍເຫັນພາບອັນງາມຢ່າງຍິ່ງ: ຄະຊາໂຣດະ (ມະຫາສະໝຸດເກືອ) ຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກ ສູງຕັ້ງດັ່ງກອງເມກໜາໆ.

Verse 91

एवंविधं च तं तत्र सा विलोक्य महाप्रभा । हर्षात्पंचानना भूत्वा देवकार्यार्थमुद्यता

ເມື່ອນາງເຫັນພາບອັນອັດສະຈັນນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະນາງຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ກໍເປັນຜູ້ມີໜ້າຫ້າ ແລະຕຽມພ້ອມເພື່ອສຳເລັດພຣະກິດຂອງເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 92

हरिणी वज्रिणी न्यंकुः कपिला च सरस्वती । पंचस्रोताः स्थिता तत्र मुनिनोक्ता सरस्वती

ທີ່ນັ້ນ ພຣະນາງສະຣັສວະຕີ ດັ່ງທີ່ບັນດາມຸນີໄດ້ກ່າວໄວ້ ປາກົດເປັນສາຍນ້ຳຫ້າສາຍ: ຫຣິນີ, ວັຈຣິນີ, ນະຍັງກຸ, ກະປິລາ ແລະ ສະຣັສວະຕີ।

Verse 93

श्रमापनोदं कुर्वाणा मुनीनां यत्र संस्थिता । तत्तत्पादकमित्युक्तं तीर्थं तीर्थार्थिनां नृणाम् । सर्वेषां पातकानां च शोधनं तद्वरानने

ບ່ອນທີ່ນາງສະຖິດຢູ່ ເພື່ອຂັບໄລ່ຄວາມເມື່ອຍລ້າຂອງບັນດາມຸນີ ບ່ອນນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ຕັດຕັດປາດະກະ’ ເປັນຕີຣຖະສຳລັບຜູ້ແສວງຫາຕີຣຖະ; ແລະ ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ມັນເປັນຜູ້ຊຳລະບາບທັງປວງ।

Verse 94

खादिरामोदमासाद्य तत्रस्था वीक्ष्य सागरम् । गन्तुं प्रवृत्ता तं वह्निमादाय सुरसुन्दरि

ເມື່ອເຖິງຄາດິຣາໂມດາ ແລະຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນາງເບິ່ງໄປຫາທະເລ; ແລ້ວ ໂອ ນາງງາມແຫ່ງສຸຣະ, ນາງໄດ້ນຳໄຟນັ້ນໄປດ້ວຍ ແລະອອກເດີນທາງຕໍ່ໄປ।

Verse 95

दग्ध्वा कृतस्मरं देवी पुनरादाय वाडवम् । समुद्रस्य समीपस्था स्थिता हृष्टत नूरुहा

ນາງໄດ້ເຜົາກຣິຕະສະມະຣະ ແລ້ວກໍນຳວາດະວະ (ໄຟໃຕ້ທະເລ) ກັບຄືນອີກຄັ້ງ। ຢືນຢູ່ໃກ້ທະເລ ດ້ວຍອວຍວະອັນອ່ອນຊ້ອຍ ນາງສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ।

Verse 96

ततः प्रविष्टा सा देवी अगाधे लवणांभसि । वाडवं वह्निमादाय जलमध्ये व्यसर्जयत्

ແລ້ວນາງເທວີເຂົ້າໄປໃນນ້ຳເຄັມອັນເລິກ; ນາງນຳໄຟວາດະວະ ແລ້ວປ່ອຍລົງໃນກາງທະເລ។

Verse 97

ततस्तस्याः पुनः प्रीतः स्वय मेव हुताशनः । तद्दृष्ट्वा दुष्करं कर्म वचनं चेदमब्रवीत्

ແລ້ວຫຸຕາສະນະ (ໄຟ) ດ້ວຍຕົນເອງກໍປິຕິຍິນດີຕໍ່ນາງອີກ; ເຫັນການກະທຳອັນຍາກນັ້ນ ຈຶ່ງກ່າວຄຳນີ້ວ່າ.

Verse 98

परितुष्टोऽस्मि ते भद्रे वरं वरय सुव्रते । तत्ते दास्याम्यहं प्रीतो यद्यपि स्यात्सु दुर्लभम्

«ໂອ ນາງຜູ້ມີພອນ ແລະມີວຣະຕະອັນງາມ! ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈຕໍ່ເຈົ້າຢ່າງຍິ່ງ. ຈົ່ງເລືອກພອນໜຶ່ງ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານໃຫ້ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແມ່ນແຕ່ຈະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ»។

Verse 99

ईश्वर उवाच । प्रगृह्य वलयं हस्तादिदं वचनमब्रवीत् । इदं मे वलयं वह्ने वक्त्रे धार्यं सदा त्वया

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ພໍຈັບກຳໄລຈາກມືຂອງລາວ ກໍກ່າວຄຳນີ້ວ່າ: ໂອ ໄຟເອີຍ, ກຳໄລຂອງຂ້າພະເຈົ້ານີ້ ຈົ່ງສວມໄວ້ທີ່ປາກຂອງເຈົ້າເປັນນິດ»។

Verse 100

अनेन शक्यते यावत्तावत्तोयं समाहर । न त्वया शोषणीयोऽयं समुदः सरितांपतिः

«ດ້ວຍສິ່ງນີ້ ຈົ່ງຮວບຮວມນ້ຳໄດ້ເທົ່າທີ່ສາມາດ. ເຈົ້າຢ່າໄດ້ເຮັດໃຫ້ທະເລນີ້ແຫ້ງ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ»۔

Verse 101

बाढमित्येव चोक्त्वा स प्रविष्टो निधिमंभसाम् । एवमेषा महादेवि प्रभासे तु सरस्वती । गृहीत्वा वाडवं प्राप्ता तुष्ट्यर्थं च मनीषिणाम्

ເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ «ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລ້ວເຂົ້າໄປສູ່ຄັງສົມບັດແຫ່ງນ້ຳ ຄືມະຫາສະໝຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ທີ່ປຣະພາສະ ພຣະສະຣັສວະຕີໄດ້ຖືໄຟວາດະວະ ແລະມາເພື່ອໃຫ້ບັນດາລະສີພໍໃຈ.

Verse 102

सा विश्रांता कुरुक्षेत्रे भद्रावर्ते च भामिनि । पुष्करे श्रीकला देवी प्रभासे च महानदी

ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ນາງໄດ້ພັກຢູ່ກຸຣຸເກດຕຣະ ແລະ ທີ່ພັດຣາວັດຕະ. ທີ່ປຸສະກະຣະ ນາງເປັນເທວີ «ສຣີກະລາ», ແລະທີ່ປຣະພາສະ ນາງເປັນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 103

देवमातेति सा तत्र संस्थिता लवणोदधौ । अस्मिन्मन्वंतरे देवि आदौ त्रेतायुगे पुरा

ທີ່ນັ້ນ ໃນທະເລເຄັມ, ນາງໄດ້ຕັ້ງມັ່ນຢູ່ດ້ວຍນາມ «ເທວະມາຕາ» (ແມ່ແຫ່ງເທວະທັງປວງ). ໃນມັນວັນຕະຣະນີ້, ໂອ ເທວີ, ໃນອະດີດອັນໄກ ໃນຕົ້ນຕຣະເຕຕາຍຸກ…

Verse 104

इति वृत्तं सरस्वत्या वाडवाग्नेस्तथाभवत् । मन्वन्तरे व्यतीतेऽस्मिन्भविताऽन्यस्तु वाडवः

ນີ້ແມ່ນເລື່ອງລາວທັງໝົດກ່ຽວກັບ ພຣະສະຣັສວະຕີ ແລະ ໄຟວາດະວະ ທີ່ເກີດຂຶ້ນດັ່ງນັ້ນ. ເມື່ອມັນວັນຕະຣະນີ້ຜ່ານພົ້ນໄປ ຈະມີໄຟວາດະວະອື່ນເກີດຂຶ້ນ.

Verse 105

ज्वालामुखेति नाम्ना वै रुद्रक्रोधाद्भविष्यति । सरस्वत्यास्तथा नाम ख्यातिं ब्राह्मीति यास्यति

ມັນຈະເກີດຈາກຄວາມໂກດຂອງ ຣຸດຣະ ແລະຈະມີນາມວ່າ «ຊວາລາມຸຂະ». ເຊັ່ນດຽວກັນ ນາມຂອງພຣະສະຣັສວະຕີ ຈະໂດ່ງດັງເປັນ «ບຣາຫມີ».

Verse 106

सरस्वतीति वै लोके वर्तते नाम सांप्रतम् । अतीतं नाम यत्तस्याः कमंडलुभवेति च । रत्नाकरेति सामुद्रं सत्यं नामांतरं पुरा

ໃນໂລກປັດຈຸບັນ ນາງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ «ສະຣັສວະຕີ». ນາມເກົ່າຂອງນາງແມ່ນ «ກະມັນດະລຸພະວາ» (ເກີດຈາກຄົວນ້ຳ) ແລະ «ຣັດນາກະຣະ» ແມ່ນນາມບູຮານທີ່ໝາຍເຖິງຄວາມເປັນສະມຸດຂອງນາງຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 107

अस्मिन्मन्वंतरे देवि सागरेति प्रकीर्तितम् । क्षांरोदेति भविष्यं तु नाम देवि प्रकीर्ति तम्

ໃນມັນວັນຕະຣະນີ້ ໂອ ເທວີ ນາງຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍນາມ «ສາກະຣາ» (ແຫ່ງສະມຸດ). ໃນອະນາຄົດ ນາມທີ່ຈະຖືກປະກາດ ໂອ ເທວີ ແມ່ນ «ກະສາມໂຣດາ».

Verse 108

एवं जानाति यः कश्चित्स तीर्थफलमश्नुते । स्वर्गनिःश्रेणिसंभूता प्रभासे तु सरस्वती

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຮູ້ແຈ້ງດັ່ງນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຕີຣະຖະອັນສັກສິດ. ທີ່ປຣະພາສະນີ້ ສະຣັສວະຕີຖືກກ່າວວ່າເກີດຂຶ້ນເປັນດັ່ງຂັ້ນບັນໄດນຳໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 109

नापुण्यवद्भिः संप्राप्तुं पुंभिः शक्या महानदी । प्राची सरस्वती देवि सर्वत्र च सुदुर्लभा । विशेषेण कुरुक्षेत्रे प्रभासे पुष्करे तथा

ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ນີ້ ບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ໂດຍຜູ້ຊາຍທີ່ຂາດບຸນກຸສົນ. ສະຣັສວະຕີບູຮານຜູ້ໄຫຼໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ໂອ ເທວີ ເປັນສິ່ງທີ່ພົບໄດ້ຍາກຢິ່ງທຸກແຫ່ງ—ໂດຍສະເພາະທີ່ກຸຣຸເກດຕຣະ, ທີ່ປຣະພາສະ, ແລະທີ່ປຸສກະຣະເຊັ່ນກັນ.

Verse 110

एवंप्रभावा सा देवी वडवानल धारिणी । अग्नितीर्थसमीपस्था स्थिता देवी सरस्वती

ເທວີນັ້ນມີອຳນາດດັ່ງນີ້: ສະຣັສວະຕີ ຜູ້ຖືກຖືວ່າຖືຄອງ «ວະດະວານະລະ» (ໄຟໃຕ້ພື້ນດິນ) ສະຖິດຢູ່ໃກ້ອັກນິຕີຣະຖະ (Agnitīrtha).

Verse 111

तामादौ पूजयेद्यस्तु स तीर्थफलमश्नुते । सागरं यच्च तत्तीर्थं पापघ्नं पुण्य वर्द्धनम्

ຜູ້ໃດບູຊານາງເປັນອັນດັບທໍາອິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນແຫ່ງການໄປຕີຣະຖະຢ່າງເຕັມທີ່. ຕີຣະຖະທີ່ຢູ່ທະເລນັ້ນ ທໍາລາຍບາບ ແລະເພີ່ມພູນບຸນກຸສົນ.

Verse 112

दर्शनादेव तस्यैव महाक्रतुफलं लभेत् । अग्निचित्कपिला सत्री राजा भिक्षुर्महोदधिः

ແຕ່ພຽງເຫັນມັນເທົ່ານັ້ນ ກໍໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຍັນຍາອັນໃຫຍ່. (ທີ່ນີ້ໄດ້ເອີ້ນນາມຜູ້ແລະສິ່ງທີ່ກ່ຽວກັບພິທີແລະສະຖານທີ່:) ຜູ້ກໍ່ສ້າງແທ່ນໄຟ, ງົວກະປິລາ, ຜູ້ປະກອບສັດຕຣະ, ກະສັດ, ພະບິກຂຸ, ແລະມະຫາສະມຸດ.

Verse 113

दृष्टमात्राः पुनंत्येते तस्मा त्पश्येद्धि भावितः । अग्नितीर्थे नरः स्नात्वा पावके प्रक्षिपेत्ततः । गुग्गुलं भारसहितं सोग्निलोके महीयते

ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ແຕ່ພຽງເຫັນ; ດັ່ງນັ້ນຄວນເບິ່ງດ້ວຍໃຈສັດທາ. ເມື່ອອາບນ້ໍາທີ່ອັກນິຕີຣະຖະແລ້ວ ຈຶ່ງໂຍນກຸກກຸລຸ (ທູບຫອມ) ລົງໃນໄຟອັນສັກສິດ ພ້ອມປະລິມານທີ່ຄວນ; ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການເຊີດຊູໃນໂລກຂອງອັກນິ.

Verse 114

एवं संक्षेपतः प्रोक्तो ह्यग्नि तीर्थमहोदयः । सरस्वत्याश्च माहात्म्यं सर्वपातकनाशनम्

ດັ່ງນີ້ ໂດຍຫຍໍ້ ໄດ້ກ່າວເຖິງສິລິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງອັກນິຕີຣະຖະ—ພ້ອມທັງຄວາມມະຫັດສະຈັນຂອງນາງສະຣັສວະຕີ ຜູ້ທໍາລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 115

स्नात्वाग्नितीर्थे विधिवत्कंकणं प्रक्षिपेततः । सुवर्णस्य महादेवि यथावित्तानु सारतः

ເມື່ອອາບນ້ໍາທີ່ອັກນິຕີຣະຖະຕາມພິທີແລ້ວ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໂຍນກໍາໄລຄໍາເປັນບູຊາ ຕາມກໍາລັງຊັບຂອງຕົນ.

Verse 116

ततः सरस्वतीं पूज्य कपर्दिनमथार्चयेत्

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ບູຊານາງສະຣັສວະຕີແລ້ວ ຄວນບູຊາກະປັຣດິນ (ພຣະສິວະ) ຕໍ່ໄປ।

Verse 117

ततः केदारनामानं भीमेश्वरमतःपरम् । भैरवेश्वरनामानं चण्डीश्वरमतः परम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະສິວະນາມ ເກດາຣາ ແລ້ວຕໍ່ໄປ ບີເມສະວະຣະ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ບູຊາ ໄພຣະເວສະວະຣະ ແລະຕໍ່ໄປ ຈັນຑີສະວະຣະ।

Verse 118

ततः सोमेश्वरं देवं पूजयेद्विधिवन्नरः । नवग्रहेश्वरानिष्ट्वा रुद्रैकादशकं तथा

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຄົນຄວນບູຊາພຣະເທວະ ໂສເມສະວະຣະ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ; ແລະເມື່ອໄດ້ບູຊາເຈົ້າແຫ່ງນະວະຄະຣະຫະ 9 ດວງແລ້ວ ຄວນບູຊາຣຸດຣະ 11 ອົງດ້ວຍ।

Verse 119

ततः संपूजयेद्देवं ब्रह्माणं बालरूपिणम् । एवं रौद्री समाख्याता यात्रा पातकनाशिनी

ຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະເທວະ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີຮູບເປັນເດັກນ້ອຍ। ດັ່ງນີ້ ການຈາລິກທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຣາວດຣີ» ແມ່ນຜູ້ທຳລາຍບາບ।

Verse 121

एवं कृत्वा ततो गच्छेन्महादेवीं सरस्वतीम्

ເມື່ອເຮັດດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈາກນັ້ນຄວນເດີນທາງໄປຫາ ມະຫາເທວີ ສະຣັສວະຕີ।

Verse 122

सरस्वतीवससमा कुतो गुणाः सरस्वतीवाससमा कुतो रतिः । सरस्वतीं प्राप्य दिवं गता नराः पुनः स्मरिष्यंति नदीं सरस्वतीम्

ຄຸນຄ່າໃດຈະເທົ່າກັບການຢູ່ອາໄສກັບນາງສະຣັສວະຕີ? ຄວາມປິຕິໃດຈະເທົ່າກັບການດຳລົງຊີວິດກັບນາງສະຣັສວະຕີ? ຜູ້ຄົນທີ່ໄດ້ເຖິງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ແລ້ວໄດ້ຂຶ້ນສະຫວັນ ພາຍຫຼັງຍັງຈື່ຈຳແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີອີກຄັ້ງ।