Adhyaya 202

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि रामेश्वरमनुत्तमम् । मंकीशाद्दक्षिणे भागे आग्नेये तु कृतस्मरात् । पूर्वतस्तु सरस्वत्या बलभद्रप्रतिष्ठितम्

ອິສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ພຶງໄປຫາ ຣາເມສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ—ຢູ່ທາງໃຕ້ຂອງ ມັງກີສາ, ທາງອາກເນຍ (ໃຕ້ຕາເວັນອອກ) ຂອງ ກຣິຕະສະມະຣາ, ແລະທາງຕາເວັນອອກຂອງ ສະຣະສະວະຕີ—ອັນ ພະລະພະດຣະ ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້.

Verse 2

यत्र मुक्तोऽभवद्देवि रामो ब्रह्मवधात्किल । पातकात्प्रतिलोमां तामगाहत सरस्वतीम्

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ພຣະຣາມາ ໄດ້ພົ້ນຈາກບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມັນແທ້ໆ; ແລະທີ່ນັ້ນພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າສູ່ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ຜູ້ໄຫຼທວນກະແສດ້ວຍຄວາມສັກສິດພິເສດ.

Verse 3

देव्युवाच । कथं स पातकान्मुक्तः कथं पापमभूत्पुरा । कथं तत्स्थापितं लिंगं किंप्रभावं वदस्व मे

ເທວີກ່າວວ່າ: “ພຣະອົງພົ້ນຈາກບາບໄດ້ແນວໃດ? ບາບນັ້ນເກີດຂຶ້ນແຕ່ເດີມແນວໃດ? ລິງຄະນັ້ນຖືກສ້າງຕັ້ງແນວໃດ ແລະມີອຳນາດສັກສິດປານໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 4

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशिनीम् । यां श्रुत्वा मानवो देवि मुक्तः संसारसागरात् । सर्वान्कामान्स लभते सततं मनसि प्रियान्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງອັນທຳລາຍບາບ. ຜູ້ໃດໄດ້ຍິນມັນ ໂອ ເທວີ, ຈະພົ້ນຈາກມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສານ ແລະຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາອັນເປັນທີ່ຮັກໃນໃຈຢ່າງສະເໝີ.”

Verse 5

रामः पूर्वं परां प्रीतिं कृत्वा कृष्णस्य लांगली । चिन्तयामास बहुधा किं कृतं सुकृतं भवेत्

ພຣະບະລະຣາມາ—ຜູ້ຖືໄຖ—ໄດ້ຖືຄວາມຮັກອັນລຶກຊຶ້ງຕໍ່ພຣະກຣິດສະນະມາດົນນານ ແລະໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງຫຼາຍປະການວ່າ: “ການກະທຳໃດຈຶ່ງຈະເປັນສຸກຣິຕະ—ບຸນອັນແທ້?”

Verse 6

कृष्णेन हि विना नाहं यास्ये दुर्योधनान्तिकम् । पाण्डवान्वा समाश्रित्य कथं दुर्योधनं नृपम्

“ຖ້າບໍ່ມີພຣະກຣິດສະນະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄປຫາດຸຣະໂຢທະນະ. ແລະຖ້າຂ້າພະເຈົ້າໄປພຶ່ງພາພວກປານດະວະ ຈະກ້າເຜີຍໜ້າຕໍ່ກະສັດດຸຣະໂຢທະນະໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 7

जामातरं तथा शिष्यं घातयिष्ये नरेश्वरम् । तस्मान्न पार्थं यास्यामि नापि दुर्योधनं नृपम्

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະກາຍເປັນຜູ້ຂ້າລູກເຂີຍ ແລະ ສິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ທັງສອງເປັນກະສັດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄປຫາປາຣຖະ ຫຼື ກະສັດດຸຣຍໂອທະນ»។

Verse 8

तीर्थेष्वाप्लावयिष्यामि तावदात्मानमात्मना । कुरूणां पाण्डवानां च यावदंताय कल्पते

«ຈົນກວ່າວາລະສຸດທ້າຍຈະມາເຖິງສໍາລັບກຸຣຸ ແລະ ປານດະວະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈົມຕົວໃນທີ່ທ່ານ້ໍາສັກສິດ ເພື່ອຊໍາລະຕົນເອງດ້ວຍຄວາມພາກເພັງຂອງຕົນ»។

Verse 9

इत्यादिश्य हृषीकेशं पार्थदुर्योधनावपि । जगाम द्वारकां शौरिः स्वसैन्यैश्च परीवृतः

ເມື່ອໄດ້ຊີ້ນໍາຮຶສີເກຊະ (ກຣິດສະນະ) ແລະ ປາຣຖະ (ອາຣຊຸນ) ພ້ອມທັງດຸຣຍໂອທະນແລ້ວ, ຊາວຣິ (ພະລະຣາມ) ກໍເດີນທາງໄປດວາຣະກາ, ມີກອງທັບຂອງຕົນລ້ອມຮອບ.

Verse 10

गत्वा द्वारावतीं रामो हृष्टतुष्टजनाकुलाम् । स्वैरन्तःपुरगैः सार्धं पपौ पानं हलायुधः

ເມື່ອໄປຮອດດວາຣາວະຕີ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍຜູ້ຄົນທີ່ຍິນດີແລະພໍໃຈ, ຣາມະ (ພະລະຣາມ) ຜູ້ຖືອາວຸດໄຖ, ໄດ້ດື່ມນ້ໍາເມົາຮ່ວມກັບສະຫາຍໃນພະລາຊວັງຊັ້ນໃນ.

Verse 11

पीतपानो जगामाथ रैवतोद्यानमृद्धिमत् । हस्ते गृहीत्वा स गदां रेवत्यादिभिरन्वितः

ເມື່ອດື່ມແລ້ວ ພຣະອົງກໍໄປຍັງສວນໄຣວະຕະອັນຮຸ່ງເຮືອງມັ່ງຄັ່ງ; ຖືຄະທາໄວ້ໃນມື ແລະເດີນໄປພ້ອມກັບເຣວະຕີ ແລະຜູ້ອື່ນໆ.

Verse 12

स्त्रीकदंबकमध्यस्थो ययौ मत्तवदास्खलन् । ददर्श च वनं वीरो रमणीयमनुत्तमम्

ຢູ່ກາງຝູງນາງຫຼາຍ ລາວເດີນໄປດັ່ງຄົນເມົາ ສັ່ນເຊັກ; ແລ້ວວິລະຊົນໄດ້ເຫັນປ່າອັນງາມຍິ່ງ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ।

Verse 13

सर्वत्र तरुपुष्पाढ्यं शाखामृगगणाकुलम् । पुष्प पद्मवनोपेतं सपल्वलमहावनम्

ປ່າໃຫຍ່ນັ້ນທົ່ວທຸກແຫ່ງອຸດົມດ້ວຍດອກໄມ້ຕາມຕົ້ນໄມ້ ແລະແອອັດດ້ວຍຝູງສັດທີ່ຫາກິນຕາມກິ່ງງ່າ; ມີພົງດອກໄມ້ ແລະປ່າບົວບານ ພ້ອມທັງຫນອງນ້ຳ ແລະບ່ອນນ້ຳຊຸ່ມຫຼາຍ.

Verse 14

स शृण्वन्प्रीतिजनकान्वन्यान्मदकलाञ्छुभान् । श्रोत्ररम्यान्सुमधुराञ्छब्दान्खगसुखेरितान्

ລາວໄດ້ຟັງສຽງປ່າອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ກ່ອນໃຫ້ເກີດຄວາມປິຕິ—ເປັນສຽງຫວານລະມຸນ ຊື່ນຫູ ທີ່ນົກທັງຫຼາຍຂັບຂານດ້ວຍຄວາມສຸກ.

Verse 15

सर्वतः फलरत्नाढ्यान्सर्वतः कुसुमोज्ज्वलान् । अपश्यत्पादपांश्चैव विहगैरनुमोदितान्

ລາວເຫັນຕົ້ນໄມ້ທົ່ວທິດທີ່ແບກຫາບຜົນໄມ້ດັ່ງແກ້ວມະນີ ແລະທົ່ວໄປສະຫວ່າງໄສດ້ວຍດອກໄມ້—ດັ່ງວ່າຖືກນົກທັງຫຼາຍສັນລະເສີນ ແລະຊື່ນຊົມ.

Verse 17

आम्रानाग्रातकान्भव्यान्नालिकेरान्सतिंदुकान् । आबल्वनांस्था पीतान्दाडिमान्बीजपूरकान् । पनसांल्लकुचान्मोचांस्तापांश्चापि मनोहरान् । पालेवतान्कुसंकुल्लान्नलिनानथ वेतसान्

ລາວເຫັນຕົ້ນມ່ວງ ແລະຕົ້ນອາກຣາຕະກະອັນງາມ, ຕົ້ນຫມາກພ້າວ ແລະຕົ້ນຕິນດຸກະ; ຍັງມີຕົ້ນອາບັລວະນາ ຕົ້ນປີຕະ, ຫມາກທັບທິມ ແລະຫມາກຊີຕຣອນ; ຫມາກຂະໜຸນ, ລະກູຈາ, ກ້ວຍ ແລະຜົນໄມ້ອື່ນໆອັນນ່າຊົມ; ພ້ອມທັງຕົ້ນປາເລວະຕະ, ພົງຫຍ້າກຸສະ, ຕົ້ນບົວ ແລະກໍອ້ອຍປ່າ (reeds).

Verse 18

भल्लातकानामलकींस्तिन्दुकांश्च महाफलान् । इंगुदान्करमर्दांश्च हरीतकबिभीतकान्

ພຣະອົງຍັງໄດ້ເຫັນຕົ້ນພະລະລາຕະກະ, ອາມະລະກີ (ອຳລາ), ຕິນດຸກະທີ່ມີຜົນໃຫຍ່, ອິງກຸດະ ແລະ ກະຣະມະຣະດະ, ພ້ອມທັງ ຫະຣິຕະກະ ແລະ ບິພີຕະກະ ດ້ວຍ।

Verse 19

एतानन्यांश्च स तरून्ददर्श यदुनन्दनः । तथैवाशोकपुन्नागकेतकीबकुलांस्तथा

ຕົ້ນໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ອື່ນໆອີກຫຼາຍ ຜູ້ສືບສາຍຢະດຸໄດ້ເຫັນ; ແລະຍັງເຫັນຕົ້ນອະໂສກະ, ພຸນນາກະ, ເກຕະກີ, ແລະ ບະກຸລະ ດ້ວຍ।

Verse 20

चंपकान्सप्तपर्णांश्च कर्णिकारान्सुमालतीः । पारिजातान्कोविदारा न्मन्दारेन्दीवरांस्तथा

ທີ່ນັ້ນມີຕົ້ນຈຳປະກະ ແລະ ສັບຕະປັນນະ, ຕົ້ນກັນນິກາຣະ ແລະ ເຄືອມາລະຕີອັນຫອມ; ຍັງມີພາຣິຊາຕະ ແລະ ໂກວິດາຣະ, ພ້ອມທັງ ມັນດາຣະ ແລະ ບົວນ້ຳສີຟ້າ—ປະດັບປະດາແດນສັກສິດນັ້ນ।

Verse 21

पाटलान्पुष्पितान्रम्भान्देवदारुद्रुमांस्तथा । शालांस्तालांश्च स्तमालांनिचुलान्वञ्जुलांस्तथा

ມີຕົ້ນປາຕະລະທີ່ກຳລັງອອກດອກ, ດົງກ້ວຍ, ແລະ ຕົ້ນເທວະດາຣຸດ້ວຍ; ມີຕົ້ນຊາລະ ແລະ ຕາລະ, ສະຕະມາລະ, ນິຈຸລະ ແລະ ວັນຈຸລະ—ເຮັດໃຫ້ແດນສັກສິດນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມງາມ।

Verse 22

चकोरैः शतपत्रैश्च भृंगराजैः समावृतान् । कोकिलैः कलविंकैश्च हारीतैर्जीवजीवकैः

ບ່ອນນັ້ນຖືກຫ້ອມລ້ອມໄປດ້ວຍນົກຈະໂກຣ, ນົກສະຕະປັດຣະ, ແລະ ນົກພຶງກະຣາຊ; ພ້ອມທັງນົກໂກກິລ, ກະລະວິງກະ, ຮາຣີຕະ ແລະ ຈີວະຈີວະ—ໃຫ້ປ່າສັກສິດກ້ອງກັງວານດ້ວຍຊີວິດ।

Verse 23

प्रियपुत्रैश्चातकैश्च शुकैरन्यैर्विहंगमैः । श्रोत्ररम्यं सुमधुरं कूज द्भिश्चाप्यधिष्ठितैः

ທີ່ນັ້ນມີນົກປຣິຍະປຸດຕຣະ, ນົກຈາຕະກະ, ນົກແກ້ວ ແລະນົກມີປີກອື່ນໆ ອາໄສຢູ່ ດ້ວຍສຽງຮ້ອງຫວານຊື່ນ ຟັງແລ້ວຊື່ນໃຈ ເຮັດໃຫ້ສະຖານທີ່ນັ້ນຍິ່ງວິໄລງາມ।

Verse 24

सरांसि च सपद्मानि मनोज्ञसलिलानि च । कुमुदैः पुण्डरीकैश्च तथा रोचनकोत्पलैः

ມີສະຣາງນ້ຳທີ່ມີດອກບົວ ນ້ຳໃສງາມນ່າຊົມ ປະດັບດ້ວຍດອກກຸມຸດາ, ດອກບົວຂາວປຸນຑະຣີກະ ແລະດອກອຸດປະລະໂຣຈະນະກະອັນສະຫວ່າງໄສ।

Verse 25

कह्लारैः कमलैश्चापि चर्चितानि समंततः । कदंबैश्चक्रवाकैश्च तथैव जलकुक्कुटैः

ນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປະດັບທົ່ວທິດດ້ວຍດອກກະຫລາຣະ ແລະດອກບົວ; ພ້ອມດ້ວຍຕົ້ນກະດຳບະ, ນົກຈັກຣະວາກະ ແລະນົກນ້ຳອື່ນໆ ຊ່ວຍເພີ່ມສະຫງ່າງາມແຫ່ງສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ।

Verse 26

कारण्डवैः प्लवैर्हंसैः कूर्मैर्मंडुभिरेव च । एतैरन्यैश्च कीर्णानि तथान्यैर्जलवा सिभिः

ທະເລສາບເຫຼົ່ານັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍເປັດກາຣັນຑະວະ, ນົກປລະວະ ແລະຫົງ; ມີເຕົ່າ ແລະກົບດ້ວຍ, ກະຈາຍໄປດ້ວຍສັດນ້ຳອື່ນໆອີກຫຼາຍຊະນິດ।

Verse 27

क्रमेण संचरन्रामः प्रेक्षमाणो मनोरमम् । जगामानुगतः स्त्रीभिर्लतागृहमनुत्तमम्

ຣາມະເດີນໄປທີລະກ້າວ ພ້ອມຈ້ອງຊົມຄວາມງາມອັນນ່າຮັກ; ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ໄປຕໍ່ ໂດຍມີບັນດານາງຕາມຫຼັງ ເຖິງລະຕາຄຣິຫະ—ສາລາວັລລີ—ອັນຍອດຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 28

स ददर्श द्विजांस्तत्र वेदवेदांगपार गान् । कौशिकान्भार्गवांश्चैव भारद्वाजांश्च गौतमान्

ທີ່ນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຫັນພຣາຫມັນຫຼາຍທ່ານ—ຜູ້ຂ້າມຝັ່ງໄກແຫ່ງເວດ ແລະ ເວດາງຄະ: ກໍຊິກະ, ພາຣຄະວະ, ພາຣັດວາຊະ, ແລະ ໂກຕະມະ।

Verse 29

विविधेषु च संभूतान्वंशेषु द्विजसत्तमान् । कथाश्रवणसोत्कण्ठानुपविष्टान्महा त्मनः

ທ່ານໄດ້ເຫັນພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ເກີດໃນວົງສາຫຼາຍຫຼາຍ—ມະຫາຈິດໃຈນັ້ນນັ່ງຢູ່ ດ້ວຍຄວາມກະຫາຍຢາກຟັງກະຖາອັນສັກສິດ।

Verse 30

कृष्णाजिनोत्तरीयेषु कूर्चेषु च वृसीषु च । सूते च तेषां मध्यस्थं कथयानं कथाः शुभाः

ພວກ຤ິສີນຸ່ງໜັງກວາງດໍາເປັນຜ້າຄຸມບ່າ ນັ່ງເທິງເສື່ອຫຍ້າກຸສະ ແລະ ໜັງກວາງ; ແລ້ວໃຫ້ສູຕະນັ່ງກາງວົງ ເພື່ອເລົ່າກະຖາອັນມົງຄຸນອັນສັກສິດ।

Verse 31

पौराणिकाः सुरर्षीणामा द्यानां चरितक्रियाः । दृष्ट्वा रामं द्विजाः सर्वे मधुपानारुणेक्षणम्

ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ຊໍານານໃນປູຣານະ ແລະ ຮູ້ການປະພຶດກິດຈະຂອງເທວະດາ ແລະ ຤ິສີ; ເມື່ອເຫັນຣາມະ (ພະບະລະຣາມ) ຜູ້ມີດວງຕາແດງຈາກການດື່ມນ້ໍາເມົາ ທຸກຄົນກໍເຫັນແຈ້ງໃນທັນທີ।

Verse 32

मत्तोऽयमिति मन्वानाः समुत्तस्थुस्त्वरान्विताः । पूजयन्तो हलधरं तमृते सूतवंशजम्

ພວກເຂົາຄິດວ່າ “ທ່ານນີ້ເມົາ” ແລ້ວກໍລຸກຂຶ້ນຢ່າງຮີບດ່ວນ ເພື່ອບູຊາຮະລະທະຣະ (ພະບະລະຣາມ); ແຕ່ຍົກເວັ້ນຊາຍຜູ້ເກີດໃນວົງສາສູຕະຄົນນັ້ນ।

Verse 33

ततः क्रोधसमाविष्टो हली सूतं महाबलः । निजघान विवृत्ताक्षः क्षोभिताशेषदानवः

ຕໍ່ມາ ຮະລີ (ພະບະລະຣາມ) ຖືກໂທສະຄອບງໍາ—ມີພະລັງອັນໃຫຍ່, ຕາເປີດກວ້າງດ້ວຍໂທສະ ເຮັດໃຫ້ອະສຸຣະທັງປວງຫວັ່ນໄຫວ—ໄດ້ຟາດສູຕະໃຫ້ລົ້ມລົງ।

Verse 34

अन्वासिते पदं ब्राह्म्यं तस्मिन्सूते निपातिते । निष्क्रान्तास्ते द्विजाः सर्वे वनात्कृष्णाजिनांबराः

ເມື່ອສູຕະນັ້ນ—ຜູ້ນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະຂອງພຣາຫມັນ—ຖືກຟາດໃຫ້ລົ້ມລົງ, ດວິຊະທັງປວງ ຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມຜິວກວາງດໍາ ກໍຖອນຕົວ ແລະອອກຈາກປ່າໄປ।

Verse 35

अवधूतं तथात्मानं मन्यमानो हलायुधः । चिन्तयामास सुमहन्मया पापमिदं कृतम्

ຮະລາຍຸດ (ພະບະລະຣາມ) ຄິດວ່າຕົນເອງຕົກຕໍ່າ ແລະເສຍກຽດ, ຈຶ່ງຄິດພິຈາລະນາຢ່າງໃຫຍ່ວ່າ: “ບາບອັນໃຫຍ່ນີ້ ຂ້າໄດ້ກະທໍາແລ້ວ.”

Verse 36

ब्रह्मासनगतो ह्येष यः सूतो विनिपातितः । तथा ह्येते द्विजाः सर्वे मामवेक्ष्य विनिर्गताः

“ສູຕະຜູ້ທີ່ຂ້າຟາດໃຫ້ລົ້ມນັ້ນ ນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະຂອງພຣາຫມັນ; ແລະດວິຊະພຣາຫມັນເຫຼົ່ານີ້ທັງປວງ ເຫັນຂ້າແລ້ວ ກໍອອກໄປ.”

Verse 37

शरीरस्य च मे गन्धो लोहस्येवासुखावहः । आत्मानं चावगच्छामि ब्रह्मघ्नमिति कुत्सितम्

“ແມ່ນແຕ່ກິ່ນກາຍຂອງຂ້າ ກໍນໍາທຸກຂ໌ ເຫມືອນກິ່ນເຫຼັກ; ແລະຂ້າຮູ້ຕົນເອງວ່າເປັນຜູ້ຊົ່ວຊ້າ—ຜູ້ຖືກຕິດຕາວ່າ ‘ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ’.”

Verse 38

धिङ्ममार्थं तथा मद्यं महिमानमकीर्तिदम् । येना विष्टेन सुमहन्मया पापमिदं कृतम्

ຂໍສາບແຊ່ງຄວາມຍິ່ງຍໍຂອງຂ້າ—ແລະເຫຼົ້າມັດຍະ ທີ່ປົດປ່ອຍມະຫິມາແທ້ ແລະນຳມາແຕ່ອັບອາຍ. ເນື່ອງຈາກຄວາມເມົາອັນສົກປົກນັ້ນ ຂ້າໄດ້ກໍ່ບາບໃຫຍ່ຢ່າງຫຼວງນີ້।

Verse 39

स्मृत्युक्तं ते करिष्यामि प्रायश्चित्तं यथाविधि । उक्तमस्त्येव मनुना प्रायश्चित्तादिकं क्रमात्

ຂ້າຈະປະຕິບັດປຣາຍະຊິຕຕະ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ຕາມທີ່ສະມຣິຕິສອນໄວ້ ແລະຕາມພິທີທີ່ກຳນົດແທ້. ເພາະມະນູໄດ້ວາງລຳດັບຂັ້ນຕອນ ເລີ່ມຈາກປຣາຍະຊິຕຕະ ໄວ້ແລ້ວ.

Verse 41

क्षेत्रेश्वरस्य विज्ञानाद्विशुद्धिः परमा मता । शरीरस्य विशुद्धिस्तु प्रायश्चित्तैः पृथग्विधैः

ຄວາມບໍລິສຸດອັນສູງສຸດ ຖືກເຫັນວ່າເກີດຈາກການຮູ້ແຈ້ງພຣະເຈົ້າແຫ່ງກະເຂດສັກສິດ (Kṣetreśvara). ແຕ່ການຊຳລະກາຍນັ້ນ ບັນລຸໄດ້ດ້ວຍປຣາຍະຊິຕຕະ ຫຼາຍຮູບແບບແຕກຕ່າງກັນ.

Verse 42

ततोऽद्यतः करिष्यामि व्रतं द्वादशवार्षिकम् । स्वकर्मख्यापनं कुर्वन्प्रायश्चित्तमनुत्तमम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈາກມື້ນີ້ໄປ ຂ້າຈະຮັບວຣະຕະ 12 ປີ—ປະຕິບັດປຣາຍະຊິຕຕະອັນສູງສຸດ ພ້ອມກັບການເປີດເຜີຍຍອມຮັບກຳກັບກຳຂອງຕົນເອງ.

Verse 43

इयं विशुद्धिरज्ञानाद्धत्वा चाकामतो द्विजम् । कामतो ब्राह्मणवधे निष्कृतिर्न विधीयते

ການຊຳລະນີ້ ໃຊ້ໄດ້ເມື່ອດ້ວຍອະວິຊາ ໄດ້ຂ້າດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈ. ແຕ່ຖ້າຂ້າພຣາຫມະນະໂດຍຈົ່ງໃຈ ບໍ່ມີນິສກຣິຕິ (ທາງຊົດໃຊ້) ຖືກບັນຍັດໄວ້.

Verse 44

यः कामतो महापापं नरः कुर्य्नात्कथंचन । न तस्य निष्कृतिर्दृष्टा भृग्वग्निपतनादृते

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈົ່ງໃຈກະທຳບາບໃຫຍ່ ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດ ບໍ່ມີການຊຳລະບາບໃຫ້ເຫັນ ນອກແຕ່ການຕົກລົງໃນໄຟຂອງພຣິກຸ (Bhṛgu).

Verse 45

अकामतः कृते पापे प्रायश्चित्तं विदुर्बुधाः । कामकारकृतेऽप्याहुरेके श्रुतिनिदर्शनात्

ສຳລັບບາບທີ່ເຮັດໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈ ບັນດາຜູ້ຮູ້ກ່າວວ່າ ການປະຕິບັດປຣາຍະຊິດ (ການຊຳລະບາບ) ເໝາະສົມ. ບາງຄົນອ້າງອີງຄຳຊີ້ນຳໃນເວດາ ກໍກ່າວວ່າ ແມ່ນແຕ່ການກະທຳໂດຍຕັ້ງໃຈກໍຍັງມີການຊຳລະໄດ້.

Verse 46

विधिः प्राथमिकस्तस्माद्द्वितीये द्विगुणं चरेत् । तृतीये त्रिगुणं प्रोक्तं चतुर्थे नास्ति निष्कृतिः

ດັ່ງນັ້ນ ກົດເກນເບື້ອງຕົ້ນໃຫ້ປະຕິບັດໃນຄັ້ງທຳອິດ; ຄັ້ງທີສອງໃຫ້ເຮັດເປັນສອງເທົ່າ; ຄັ້ງທີສາມກ່າວວ່າເປັນສາມເທົ່າ. ຄັ້ງທີສີ່ ບໍ່ມີການຊຳລະບາບແລ້ວ.

Verse 47

औषधं स्नेहमाहारं ददद्गोब्राह्मणादिषु । दीयमाने विपत्तिः स्यान्न स पापेन लिप्यते

ຜູ້ໃດມອບຢາ ນ້ຳມັນ/ເນີຍ (ghee) ຫຼືອາຫານ ໃຫ້ແກ່ງົວ ພຣາຫມັນ ແລະອື່ນໆ; ຖ້າໃນຂະນະກຳລັງມອບເກີດເຫດຮ້າຍ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກບາບເປື້ອນເປັນມົນທິນ.

Verse 48

अकारणं तु यः कश्चिद्द्विजः प्राणान्परित्यजेत् । तस्यैव तत्र दोषः स्यान्न तु योऽस्मै ददाति तत्

ແຕ່ຖ້າດວິຈະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຄົນໃດໜຶ່ງ ໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນ ລະທິ້ງຊີວິດຂອງຕົນ ຄວາມຜິດນັ້ນຢູ່ທີ່ເຂົາເອງເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຢູ່ທີ່ຜູ້ທີ່ມອບການຊ່ວຍເຫຼືອໃຫ້ເຂົາ.

Verse 49

परिष्कृतो यदा विप्रो हत्वाऽत्मानं मृतो यदि । निर्गुणः सहसा क्रोधाद्गृहक्षेत्रादिकारणात्

ຖ້າພຣາຫມັນໄດ້ຮັບການຊໍາລະພິທີແລ້ວ ແຕ່ຍັງຕາຍໂດຍຂ້າຕົນເອງ—ຢ່າງກະທັນຫັນ ບໍ່ມີການຢັບຢັ້ງ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດທີ່ເກີດຈາກເຮືອນ ນາ ແລະອື່ນໆ—

Verse 50

त्रिवार्षिकं व्रतं कुर्या त्प्रतिलोमां सरस्वतीम् । गच्छेद्वापि विशुद्ध्यर्थं तत्पापस्येति निश्चितम्

ຄວນປະພຶດວຣະຕະສາມປີ ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ໃຫ້ໄປຫາແມ່ນ້ໍາສະຣັສວະຕີ (ທີ່ໄຫຼທວນ/ຂຶ້ນທາງ) ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ—ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ກໍານົດແນ່ນອນໃນການຊໍາລະບາບນັ້ນ।

Verse 51

उद्दिश्य कुपितो हत्वा तोषितं वासयेत्पुनः । तस्मिन्मृते न दोषोऽस्ति द्वयोरुच्छ्रावणे कृते

ຖ້າຜູ້ໃດໜຶ່ງ ໂດຍຄວາມໂກດ ແລະມີເຈດຈໍານົງຈົງໃຈ ຕີ (ຫຼືຂ້າ) ຄົນໜຶ່ງ ກໍຄວນຟື້ນຟູແລະຈັດໃຫ້ຜູ້ຖືກປອບໃຈແລ້ວ ຢູ່ອາໄສຢ່າງສະຫງົບອີກຄັ້ງ. ແລະຖ້າຜູ້ນັ້ນຕາຍ ກໍບໍ່ມີໂທດ—ເມື່ອໄດ້ປະກາດພິທີການຕໍ່ທັງສອງຝ່າຍແລ້ວ.

Verse 52

षण्ढं तु ब्राह्मणं हत्वा शूद्रहत्याव्रतं चरेत् । बहूनामेककार्याणां सर्वेषां शस्त्रधारिणाम्

ແຕ່ຖ້າຂ້າພຣາຫມັນຜູ້ເປັນຂັນທະ (ບໍ່ສົມບູນທາງເພດ) ກໍຄວນປະພຶດວຣະຕະແຫ່ງການໄຖ່ບາບ ທີ່ກໍານົດໄວ້ສໍາລັບການຂ້າຊູດຣະ. ແລະໃນກໍລະນີທີ່ມີຄົນຫຼາຍຮ່ວມກະທໍາການງານດຽວ—ເມື່ອທຸກຄົນຖືອາວຸດ—(ຄວາມຮັບຜິດຊອບຍ່ອມຮ່ວມກັນ).

Verse 53

यद्येको घातयेत्तत्र सर्वे ते घातकाः स्मृताः । प्रायश्चित्ते व्यवसिते यदि कर्ता विपद्यते

ຖ້າໃນພວກນັ້ນ ມີພຽງຄົນດຽວທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດການຂ້າ ທຸກຄົນກໍຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ຂ້າ. ແລະຖ້າຫຼັງຈາກກໍານົດການໄຖ່ບາບແລ້ວ ຜູ້ປະພຶດມັນກັບຕາຍໄປ…

Verse 54

एनस्तत्प्राप्नुयादेनमिह लोके परत्र च । तदहं किं करोम्येष क्व गच्छामि दुरात्मवान्

ບາບນັ້ນເອງຈະຄອບງຳເຂົາ—ໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າດ້ວຍ. «ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງ? ຂ້ອຍຈະໄປໃສ, ຂ້ອຍຜູ້ໃຈຊົ່ວ?»

Verse 55

धिङ्मां च पापचरितं महादुष्कृतकर्मिणम्

ຂໍໃຫ້ຄວາມອັບອາຍຕົກໃສ່ຂ້ອຍ—ຂ້ອຍຜູ້ປະພຶດບາບ ແລະເຮັດກຳຊົ່ວຢ່າງໃຫຍ່!

Verse 56

ईश्वर उवाच । इत्येवं विलपन्यावच्छोका कुलितमानसः । तावदाकाशसंभूता वागुवाचाशरीरिणी

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ເມື່ອເຂົາກຳລັງຄ່ຳຄວນຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງນັ້ນ ໃຈຖືກຄວາມໂສກຄອບງຳ ທັນໃດນັ້ນ ມີສຽງບໍ່ມີຮ່າງ ເກີດຈາກຟ້າ ໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ।

Verse 57

भोभो राम न संतापस्त्वया कार्यः कथंचन । गच्छ प्राभासिकं क्षेत्रं यत्र देवी सरस्वती

«ໂອ ຣາມາ, ຢ່າໄດ້ເສົ້າໂສກເລີຍ ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດກໍຕາມ. ຈົ່ງໄປສູ່ເຂດສັກສິດ ປຣາພາສິກະ ບ່ອນທີ່ພຣະເທວີ ສະຣັສວະຕີ ສະຖິດຢູ່»

Verse 58

पञ्चस्रोताः स्थिता तत्र पञ्चपातकनाशनी । नदीनां प्रवरा सा तु ब्रह्मभूता सरस्वती

ທີ່ນັ້ນ ນາງສະຖິດຢູ່ພ້ອມດ້ວຍສາຍນ້ຳຫ້າສາຍ ອັນທຳລາຍບາບໃຫຍ່ຫ້າປະການ. ໃນບັນດາແມ່ນ້ຳທັງຫມົດ ນາງເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດ—ສະຣັສວະຕີ ຜູ້ມີສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman).

Verse 59

एकतः सर्वतीर्थानि ब्रह्माण्डे सचराचरे । गंगादीनि नरश्रेष्ठ तेषां पुण्या सरस्वती

ຝ່າຍໜຶ່ງມີທີ່ຂ້າມອັນສັກສິດທັງປວງໃນພຣະຈັກກະວານ ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ແມ່ນແຕ່ແມ່ນ້ຳຄົງຄາແລະອື່ນໆ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ; ແຕ່ໃນບັນດານັ້ນ ສະຣັສວະຕີບໍລິສຸດສູງສຸດ।

Verse 60

तावद्गर्जंति पापानि ब्रह्महत्यादिकानि च । यावन्न दृश्यते देवी प्रभासस्था सर स्वती

ບາບທັງຫຼາຍ—ເລີ່ມຈາກບາບຂ້າພຣາຫມັນ (ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ) ແລະອື່ນໆ—ຈະຮ້ອງຄຳຮາມຢູ່ແຕ່ຕາມເວລາທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ເຫັນ ພຣະເທວີສະຣັສວະຕີ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ປຣະພາສາ.

Verse 61

तस्मात्तत्रैव गच्छ त्वं यत्र देवी सरस्वती । नान्यैस्तीर्थैः सहस्रैस्त्वं कर्तुं शक्यो विकल्मषः

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ—ໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ພຣະເທວີສະຣັສວະຕີສະຖິດຢູ່. ດ້ວຍທີ່ຂ້າມອື່ນໆນັບພັນ ເຈົ້າກໍບໍ່ອາດກາຍເປັນຜູ້ພົ້ນມົນທິນ(ບາບ)ໄດ້ງ່າຍເທົ່ານັ້ນ.

Verse 62

तन्मा कार्षीर्विलंबं त्वं गच्छ तीरं महोदधेः । प्राभासिके महादेवीं प्रतिलोमां विगाहय

ຢ່າເຮັດໃຫ້ຊ້າເລີຍ. ຈົ່ງໄປຫາຝັ່ງຂອງມະຫາສະມຸດ. ທີ່ປຣະພາສາ ຈົ່ງລົງອາບໃນພຣະເທວີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ (ທີ່ຂ້າມອັນສັກສິດ) ໂດຍເຄື່ອນໄປທາງກົງກັນຂ້າມ (pratiloma).

Verse 63

तत्रैवाराधय विभुं लिंगरूपिणमीश्वरम् । प्रतिष्ठाप्य महापापाच्छारी रात्त्वं विमोक्ष्यसि

ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຈົ່ງບູຊາອາຣາທະນາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ສະຫວ່າງໄສທົ່ວທັງ—ອີສະວະຣະ ໃນຮູບລິງຄະ. ເມື່ອສະຖາປະນາລິງຄະແລ້ວ ເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກບາບໃຫຍ່ ແລະຈາກພັນທະແຫ່ງກາຍ.

Verse 64

इति श्रुत्वा वचो रामः परमानंदपूरितः । प्रभासक्षेत्रगमने मतिं चक्रे महामनाः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຣະຣາມາ—ເຕັມໄປດ້ວຍອານັນດອັນສູງສຸດ—ຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່ ໄດ້ຕັ້ງໃຈຈະເດີນທາງໄປພຣະພາສະກເສດຣະ।

Verse 65

ततः स्वसैन्यसंयुक्तो द्रव्योपस्करसंयुतः । आजगाम महाक्षेत्रं प्रभासमिति विश्रुतम्

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ເດີນທາງມາພ້ອມກອງທັບຂອງພຣະອົງ ແລະພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງສະບຽງ ແລະອຸປະກອນຈໍາເປັນ ຈົນຮອດດິນແດນສັກສິດໃຫຍ່ ອັນລືຊື່ວ່າ «ພຣະພາສາ»।

Verse 66

दृष्ट्वा मनोरम तीर्थं सरस्वत्यब्धिसंगमे । चकार हृदि संकल्पं प्रति लोमावगाहने

ເມື່ອເຫັນຕີຣະຖານອັນງາມລໍາລຶກ ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ໍາສະຣັສວະຕີກັບທະເລ ພຣະອົງໄດ້ຕັ້ງສັງກັລປະໃນໃຈ ຢ່າງສັກສິດ ເພື່ອປະກອບພິທີຈົມນ້ໍາ «ປຣະຕິໂລມ».

Verse 67

आहूय ब्राह्मणांस्तत्र प्रभासक्षेत्रवासिनः । सम्यग्यात्राविधानेन यात्रां तत्राकरोद्विभुः

ພຣະອົງໄດ້ເຊີນບຣາຫມັນຜູ້ພໍານັກໃນພຣະພາສະກເສດຣະມາທີ່ນັ້ນ ແລະຜູ້ມີອໍານາດຍິ່ງໃຫຍ່ກໍໄດ້ປະກອບຍາຕຣາ ຕາມພິທີການທີ່ຖືກຕ້ອງຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 68

यानि प्राभासिके क्षेत्रे तीर्थानि विविधानि तु । रवियोजनसंस्थानि तेषु यात्रां चकार सः

ໃນແດນພຣາພາສາ ມີຕີຣະຫຼາຍປະເພດ—ກວ້າງໄກຕາມມາດຕາ «ຣະວິ-ໂຢຊະນະ»—ພຣະອົງໄດ້ເດີນຍາຕຣາໄປບູຊາທຸກໆແຫ່ງ।

Verse 69

प्रत्येकं च ददौ तेषु दानानि विविधानि तु । तथाऽधः स्थाप यामास सरस्वत्यब्धिसंगमे

ໃນແຕ່ລະຕີຣຖະ ພຣະອົງໄດ້ຖວາຍທານຫຼາຍປະເພດ. ແລະທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີກັບມະຫາສະໝຸດ ພຣະອົງກໍໄດ້ດຳເນີນການສະຖາປະນາສັກກາລະໃນທີ່ນັ້ນ.

Verse 70

पूर्वभागे महालिंगं कृत्वा यज्ञविधिक्रियाम् । एवं कृते महादेवि विमुक्तः पातकैरभूत्

ໃນພາກຕາເວັນອອກ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງແລະສະຖາປະນາລິງຄະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ພ້ອມປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີຍັດຍະ. ເມື່ອເຮັດສຳເລັດແລ້ວ ໂອ ມະຫາເທວີ ພຣະອົງກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 71

निर्मर्लांगस्ततो देवि दिनानि दश संस्थितः । ततस्तां चैव स स्नात्वा प्रतिलोमां क्रमाद्ययौ । प्लक्षावहरणं यावत्समुद्राच्च हिमाह्वयम्

ຕໍ່ມາ ໂອ ເທວີ ພຣະອົງໄດ້ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນສິບວັນ. ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ເດີນທາງກັບລຳດັບທີລະຂັ້ນ ຈາກມະຫາສະໝຸດໄປຫາຫິມາລະຍະ ຈົນເຖິງແດນທີ່ເອີ້ນວ່າ ປລັກສາວະຫະຣະນະ.

Verse 72

एवं मुक्तः स पापौघै रामोऽभूत्प्रथितः प्रिये । तस्य लिंगस्य माहात्म्यात्सरस्वत्याः प्रसादतः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາມະໄດ້ພົ້ນຈາກກອງບາບອັນຫຼາຍ ແລະກາຍເປັນຜູ້ມີຊື່ສຽງ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ; ເພາະອານຸພາບຂອງລິງຄະນັ້ນ ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງສະຣັສວະຕີ.

Verse 73

यस्तत्पूजयते देवि लिंगं पापभयापहम् । रामेश्वरेति कथितं सोऽपि मुच्येत पातकात्

ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະນັ້ນ ໂອ ເທວີ ຜູ້ຂັບໄລ່ບາບແລະຄວາມຢ້ານກົວ—ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຣາເມສະວະຣະ”—ຜູ້ນັ້ນກໍຈະພົ້ນຈາກກຳບາບເຊັ່ນກັນ.

Verse 74

अष्टम्यां च विशेषेण ब्रह्मकूर्चविधानतः । यस्तत्र कुरुते देवि सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ໂດຍພິເສດໃນວັນອັດຖະມີ (ວັນທີ 8 ຕາມຈັນທະຄະຕິ) ຜູ້ໃດປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີ «ພຣະພົມ-ກູຣຈ» ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ເທວີ, ຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດະ।

Verse 75

स्नात्वा तत्र वरारोहे सरस्वत्यब्धिसंगमे । रामेश्वरेतिनामानं ततः संपूज्य शंकरम् । गोदानं तत्र देयं तु सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີບັນຈົບກັບທະເລ, ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພຣະຊັງກະຣະໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ໃນນາມ «ຣາເມສະວະຣະ»; ຜູ້ປາຖະໜາຜົນຢ່າງເຕັມຂອງການຈາລະຈອນສັກສິດ ຄວນຖວາຍທານເປັນງົວຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 76

इत्येवं कथितं देवि रामेश्वरमहोदयम् । यच्छ्रुत्वा मानवः सम्यक्छ्रद्धावान्प्राप्नुयाद्दिवम्

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ, ໂອ ເທວີ, ຄວາມຮຸ່ງໂຮງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ «ຣາເມສະວະຣະ» ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້; ຜູ້ໃດຟັງຢ່າງຖືກຕ້ອງດ້ວຍສັດທາ ຈະໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ।