Adhyaya 90

Verse 1

ऋषय ऊचुः । अग्नितीर्थं त्वया प्रोक्तं ब्रह्मतीर्थं च यत्पुरा । न तयोः कथितोत्पत्तिर्माहात्म्यं च महामते

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ກ່ອນນີ້ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງ ອັກນິຕີຣຖະ ແລະ ພຣະຫມະຕີຣຖະ. ແຕ່ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່, ທ່ານຍັງບໍ່ໄດ້ເລົ່າກໍ່ກຳເນີດ ແລະມະຫາມະຫິມາອັນສັກສິດຂອງທັງສອງ»។

Verse 2

तस्माद्विस्तरतो ब्रूहि एकैकस्य पृथक्पृथक् । न वयं तृप्तिमापन्नाः शृण्वतस्ते वचोऽमृतम्

«ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍຢ່າງລະອຽດ ແຕ່ລະຢ່າງແຍກກັນ. ເພາະພວກເຮົາຍັງບໍ່ອິ່ມໃຈ ໃນຂະນະທີ່ຟັງຖ້ອຍຄຳອັນດຸດອະມຣິຕະຂອງທ່ານ»។

Verse 3

सूत उवाच । अत्र वः कीर्तयिष्यामि कथां पातकनाशिनीम् । अग्नितीर्थसमुद्भूतां सर्वसौख्यावहां शुभाम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ພວກທ່ານຟັງ ນິທານທີ່ທຳລາຍບາບ ເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກ ອັກນິຕີຣຖະ; ເປັນມົງຄຸນ ແລະນຳພາຄວາມສຸກທຸກປະການ»។

Verse 4

सोमवंशसमुद्भूतः प्रतीपो नाम भूपतिः । पुरासीच्छौर्यसंपन्नो ब्रह्मज्ञानविचक्षणः

ໃນກາລກ່ອນ ມີພະມະຫາກະສັດນາມ ປຣະຕີປະ ເກີດຈາກວົງຈັນ (ໂສມະວົງ) ມີຄວາມກ້າຫານ ແລະ ຮູ້ແຈ້ງໃນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ຢ່າງລຶກຊຶ້ງ।

Verse 5

तस्य पुत्रद्वयं जज्ञे सर्वलक्षणलक्षितम् । देवापिः प्रथमस्तत्र द्वितीयः शंतनुर्द्विजाः

ພຣະອົງມີພຣະຣາຊະບຸດສອງອົງ ເກີດມາພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນຄົບຖ້ວນ: ອົງທຳອິດນາມ ເທວາປິ; ອົງທີສອງ, ໂອ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ເປັນດວິຊະ, ຄື ຊັນຕະນຸ।

Verse 6

अथो शिवपदं प्राप्ते प्रतीपे नृपसत्तमे । तपोऽर्थं राज्यमुत्सृज्य देवापिर्नियर्यौ वनम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພຣະປຣະຕີປະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງກະສັດ ໄດ້ເຖິງສະພາບແຫ່ງພຣະສິວະ, ເທວາປິໄດ້ສະລະລາຊະອານາຈັກເພື່ອການຕະປະ (tapas) ແລະອອກໄປສູ່ປ່າ।

Verse 7

ततश्च मंत्रिभिः सर्वैः शंतनुस्तस्य चानुजः । पितृपैतामहे राज्ये सत्वरं सन्नियोजितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍບັນດາມົນຕີທັງປວງ ຊັນຕະນຸ ຜູ້ເປັນນ້ອງຊາຍຂອງລາວ ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງຮີບດ່ວນ ໃຫ້ຄອງລາຊະອານາຈັກອັນເປັນມໍລະດົກຂອງພໍ່ແລະບັນພະບຸລຸດ।

Verse 8

एतस्मिन्नंतरे शक्रो न ववर्ष क्रुद्धाऽन्वितः । यावद्द्वादशवर्षाणि तस्मि न्राज्यं प्रशासति

ໃນຊ່ວງນັ້ນ ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ບໍ່ໄດ້ປະທານຝົນເລີຍ ຕະຫຼອດສິບສອງປີ ໃນຂະນະທີ່ລາວປົກຄອງອານາຈັກ।

Verse 9

अतः कृच्छ्रं गतः सर्वो लोकः क्षुत्परिपीडितः । चामुंडासदृशो जातो यो न मृत्युवशंगतः

ດັ່ງນັ້ນ ປະຊາຊົນທັງປວງຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກຢ່າງໜັກ ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍທໍລະມານ; ຜູ້ໃດທີ່ຍັງບໍ່ຕົກຢູ່ໃນອໍານາດແຫ່ງມໍລະນະ ກໍຜອມແຫ້ງດັ່ງຈາມຸນດາທີ່ຍັງມີຊີວິດ।

Verse 10

संत्यक्ताः पतिभिर्नार्यः पुत्राश्च पितृभिर्निजैः । मातरश्च तथा पुत्रैर्लोकेष्वन्येषु का कथा

ເມຍທັງຫຼາຍຖືກຜົວລະທິ້ງ ແລະລູກຊາຍທັງຫຼາຍຖືກພໍ່ຂອງຕົນລະທິ້ງ; ແມ່ກໍຖືກລູກລະທິ້ງ—ແລ້ວຈະຕ້ອງເວົ້າຫຍັງເຖິງຄົນອື່ນອີກ?

Verse 11

दैवयोगात्क्वचित्किंचित्कस्यचिद्यदि दृश्यते । सस्यं सिद्धमसिद्धं वा ह्रियते वीर्यतः परैः

ຖ້າໂຊກຊະຕານໍາພາໃຫ້ເຫັນເຂົ້າເມັດນ້ອຍໆຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ ເປັນຂອງຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ, ຄົນອື່ນກໍຊິງເອົາໄປດ້ວຍກໍາລັງ—ຈະສຸກແລ້ວຫຼືຍັງບໍ່ສຸກກໍຕາມ।

Verse 12

शुष्का महीरुहाः सर्वे तथा ये च जलाशयाः । नद्यश्च स्वल्पतोयाश्च गंगाद्या अपि संस्थिताः

ຕົ້ນໄມ້ທັງປວງແຫ້ງຫມົດ ແລະຫນອງນ້ໍາກັບອ່າງນ້ໍາກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ແມ່ນ້ໍາທັງຫຼາຍມີນ້ໍາເພີຍນ້ອຍ—ແມ່ນແຕ່ຄົງຄາ (Gaṅgā) ແລະແມ່ນ້ໍາໃຫຍ່ອື່ນໆ ກໍຫຼຸດເຫຼືອແຕ່ສາຍນ້ໍາບາງໆ।

Verse 13

एवं वृष्टेः क्षये जाते नष्टे धर्मपथे तथा । लोकेऽस्मिन्नस्थिसंघातैः पूरिते भस्मना वृते

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຝົນຂາດແຄນ ແລະເສັ້ນທາງແຫ່ງທັມມະສູນຫາຍ, ໂລກນີ້ກໍເຕັມໄປດ້ວຍກອງກະດູກ ແລະຖືກຂີ້ເທົ່າປົກຄຸມ।

Verse 14

न कश्चिद्यजनं चक्रे न स्वाध्यायं न च व्रतम् । एवमालोक्यते व्योम वृष्ट्यर्थं क्षुत्समाकुलैः

ບໍ່ມີຜູ້ໃດເຮັດພິທີບູຊາ, ບໍ່ມີການສຶກສາພຣະທຳ, ຫຼື ຖືສິນກິນເຈ. ດ້ວຍຄວາມຫິວໂຫຍ, ຜູ້ຄົນຈຶ່ງພາກັນແນມເບິ່ງທ້ອງຟ້າ, ປາຖະໜາຢາກໃຫ້ຝົນຕົກ.

Verse 15

एतस्मिन्नेव काले तु विश्वामित्रो महामुनिः । चर्मास्थिशेषसर्वांगो बुभुक्षार्त इतस्ततः

ໃນເວລານັ້ນ, ພຣະມະຫາລືສີ ວິສວາມິດ, ຜູ້ທີ່ມີຮ່າງກາຍເຫຼືອພຽງແຕ່ໜັງຫຸ້ມກະດູກ, ໄດ້ຍ່າງເລາະໄປມາດ້ວຍຄວາມຫິວໂຫຍ.

Verse 16

परिभ्रमंस्ततः प्राप्य कंचिद्ग्रामं निरुद्वसम् । मृतमर्त्योद्भवैव्याप्तमस्थिसंघैः समंततः

ເມື່ອຍ່າງຕໍ່ໄປ, ເພິ່ນໄດ້ໄປຮອດບ້ານຮ້າງແຫ່ງໜຶ່ງ, ເຊິ່ງເຕັມໄປດ້ວຍກອງກະດູກຂອງຄົນຕາຍຢູ່ທຸກທິດທຸກທາງ.

Verse 17

अथ तत्र भ्रमन्प्राप्तश्चंडालस्य निवेशनम् । शून्ये गोऽस्थिसमाकीर्णे दुर्गंधेन समावृते

ຈາກນັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ຍ່າງເລາະຢູ່ນັ້ນ, ເພິ່ນໄດ້ໄປຮອດທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງ ຈັນດານ (Caṇḍāla) - ເຊິ່ງຮ້າງເປົ່າ, ເຕັມໄປດ້ວຍກະດູກງົວ ແລະ ມີກິ່ນເໝັນຄຸ້ງໄປທົ່ວ.

Verse 19

अथापश्यन्मृतं तत्र सारमेयं चिरोषितम् । संशुष्कं गन्धनिर्मुक्तं गृहप्रांते व्यवस्थितम्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເພິ່ນໄດ້ເຫັນໝາຕາຍໂຕໜຶ່ງຊຶ່ງນອນຢູ່ຫັ້ນດົນນານແລ້ວ - ແຫ້ງກອບ, ບໍ່ມີກິ່ນ - ນອນຢູ່ແຄມເຮືອນ.

Verse 20

ततश्च श्रपयामास सुसमिद्धे हुताशने । क्षुत्क्षामो भोजनार्थाय ततः पाकाग्रमेव च

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ຕົ້ມມັນໃນໄຟທີ່ລຸກໂຊນດີ. ເນື່ອງຈາກຄວາມຫິວໂຫຍ ແລະອ່ອນແຮງ ເພື່ອຫາອາຫານ ລາວຈຶ່ງຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄອຍໃຫ້ສຸກສົມບູນ.

Verse 21

समादाय पितॄंस्तर्प्य यावदग्नौ जुहोति सः । तावद्वह्निः परित्यज्य समस्तमपि भूतलम्

ລາວຍົກມັນຂຶ້ນ ແລ້ວເຮັດຕັຣປະນະໃຫ້ແກ່ພິຕຣະ (Pitṛs) ໃຫ້ພໍໃຈ ແລະເລີ່ມຖວາຍຮົມລົງໃນໄຟ. ແຕ່ຕະຫຼອດເວລາທີ່ລາວກຳລັງຖວາຍນັ້ນ ໄຟໄດ້ລະທິ້ງທີ່ຂອງຕົນ ແລະແຜ່ກວ້າງໄປທົ່ວພື້ນດິນທັງປວງ.

Verse 22

गतश्चादर्शनं सद्यः सर्वेषां क्षितिवासिनाम् । चित्ते कोपं समाधाय शक्रस्योपरि भूरिशः

ແລະທັນທີ ລາວກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາຂອງຜູ້ອາໄສໃນແຜ່ນດິນທັງປວງ. ວາງຄວາມໂກດໄວ້ໃນໃຈ ຜູ້ມີ຤ິດທິໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ຫັນອາຄາດໄປຫາ ສັກຣະ (Śakra/Indra).

Verse 23

एतस्मिन्नंतरे वह्नौ मर्त्यलोकाद्विनिर्गते । विशेषात्पीडिता लोका येऽवशिष्टा धरातले

ໃນຂະນະນັ້ນ ເມື່ອໄຟໄດ້ລຸກພຸ່ງອອກຈາກໂລກມະນຸດ ສັດທັງຫຼາຍທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ ກໍຖືກບີບຄັ້ນທຸກທໍລະມານຫນັກຂຶ້ນອີກ.

Verse 24

एतस्मिन्नंतरे देवा ब्रह्मविष्णुपुरः सराः । वह्नेरन्वेषणार्थाय वभ्रमुर्धरणीतले

ໃນຂະນະນັ້ນ ບັນດາເທວະດາ ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ພາກັນພະເນຈອນໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ ເພື່ອຊອກຫາໄຟນັ້ນ.

Verse 25

अथ तैर्भ्रममाणैश्च प्रदृष्टोऽभूद्गजो महान् । निश्वसन्पतितो भूमौ वह्नितापप्रपीडितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພວກເຂົາພາກັນພະເລີນໄປມາ ກໍໄດ້ເຫັນຊ້າງໃຫຍ່ຕົວໜຶ່ງ—ຫາຍໃຈຫອບ ລົ້ມຢູ່ເທິງດິນ ຖືກຄວາມຮ້ອນແຫ່ງໄຟທໍລະມານຢ່າງໜັກ.

Verse 26

अथ देवा गजं दृष्ट्वा पप्रच्छुस्त्वरयाऽन्विताः । कच्चित्त्वया स दृष्टोऽत्र कानने पावको गज

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍເຫັນຊ້າງ ກໍຮີບຮ້ອນຖາມວ່າ: “ໂອ ຊ້າງເອີຍ, ເຈົ້າໄດ້ເຫັນໄຟນັ້ນໃນປ່ານີ້ບໍ?”

Verse 27

गज उवाच । वंशस्तंबेऽत्र संकीर्णे संप्रविष्टो हुताशनः । सांप्रतं तेन निर्दग्धः कृच्छ्रादत्राहमागतः

ຊ້າງກ່າວວ່າ: “ໄຟ (ຮຸຕາຊະນ) ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນກໍໄຜ່ທີ່ໜາແໜ້ນຢູ່ນີ້. ບັດນີ້ ຂ້ອຍຖືກມັນເຜົາໄໝ້ ແລະມາຮອດທີ່ນີ້ດ້ວຍຄວາມລໍາບາກຢ່າງຫນັກ.”

Verse 28

अथ तैर्वेष्टितस्तस्मिन्वंशस्तंबे हुताशनः । देवैर्दत्त्वा गजेंद्रस्य शापं पश्चाद्विनिर्गतः

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ລ້ອມຮອບໄຟນັ້ນໃນກໍໄຜ່ນັ້ນ. ແລ້ວໄຟຈຶ່ງອອກມາພາຍຫຼັງ—ໂດຍໄດ້ປະທານຄໍາສາບແຊ່ງແກ່ຊ້າງເຈົ້າກ່ອນ.

Verse 29

यस्मात्त्वयाहमादिष्टो देवानां वारणाधम । तस्मात्तव मुखे जिह्वा विपरीता भविष्यति

“ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ຊີ້ນໍາຂ້ອຍໃນນາມເທວະທັງຫຼາຍ, ໂອ ຊ້າງຜູ້ຕໍ່າຊ້າທີ່ສຸດ! ດັ່ງນັ້ນ ລີ້ນໃນປາກຂອງເຈົ້າຈະກັບດ້ານ.”

Verse 30

एवं शप्त्वा गजं शीघ्रं नष्टो वैश्वानरः पुनः । देवाश्चापि तथा पृष्ठे संलग्नास्तद्दिदृक्षया

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກສາບແຊ່ງຊ້າງຢ່າງວ່ອງໄວ ໄວສະວານະຣະ (ໄຟ) ກໍຫາຍໄປອີກຄັ້ງ; ແລະບັນດາເທວະທັງຫຼາຍກໍຕາມຢູ່ຂ້າງຫຼັງໃກ້ໆ ເພື່ອຢາກເຫັນວ່າຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນ।

Verse 31

अथ दृष्टः शुकस्तैश्च भ्रममाणैर्महावने । भोभोः शुक त्वया वह्निर्यदि दृष्टो निवेद्यताम्

ຕໍ່ມາ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາພາກັນພະເນຈອນໃນປ່າໃຫຍ່ ກໍເຫັນນົກແກ້ວຕົວໜຶ່ງ. “ໂຮໂຮ, ນົກແກ້ວເອີຍ—ຖ້າເຈົ້າເຫັນໄຟ (ວະຫນິ) ແລ້ວ ຈົ່ງແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້” ເຂົາກ່າວ។

Verse 32

शुक उवाच । योऽयं संदृश्यते दूराच्छमीगर्भे च पिप्पलः । एतस्मिंस्तिष्ठते वह्निरश्वत्थे सुरसत्तमाः

ນົກແກ້ວກ່າວວ່າ: “ຕົ້ນປິບປະລະ (ອັດສະວັດຖະ) ທີ່ເຫັນໄດ້ແຕ່ໄກ ແລະຢືນຢູ່ໃນອ້ອມອົງຂອງຕົ້ນຊະມີ—ໃນຕົ້ນອັດສະວັດຖະນັ້ນແຫຼະ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ, ໄຟ (ວະຫນິ) ສະຖິດຢູ່.”

Verse 33

अत्रस्थो यः कुलायो म आसीच्छिशुसमन्वितः । संदग्धस्तत्प्रतापेन अहंकृच्छ्राद्विनिर्गतः

“ຮັງຂອງຂ້ອຍທີ່ຢູ່ທີ່ນີ້ ພ້ອມລູກນ້ອຍຂອງຂ້ອຍ ຖືກໄໝ້ໂດຍຄວາມຮ້ອນອັນແຮງກ້າຂອງພຣະອົງ; ແລະຂ້ອຍເອງກໍຫຼົບອອກມາໄດ້ດ້ວຍຄວາມລຳບາກຢ່າງຫນັກ.”

Verse 34

तच्छ्रुत्वा तैः सुरैः सर्वैः शमीगर्भः स तत्क्षणात् । वेष्टितः पावकोऽप्याशु शुकं शप्त्वा विनिर्गतः

ເມື່ອເທວະທັງປວງໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ກໍພາກັນລ້ອມຮອບພາຍໃນຂອງຕົ້ນຊະມີໃນທັນທີ. ແລະພາວະກະ (ອັກນິ) ກໍອອກມາຢ່າງວ່ອງໄວ—ຫຼັງຈາກສາບແຊ່ງນົກແກ້ວແລ້ວ.

Verse 35

अहं यस्मात्त्वया पाप देवानां संनिवेदितः । तस्माच्छुक न ते वाणी विस्पष्टा संभविष्यति

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າ—ຜູ້ມີບາບ—ໄດ້ແຈ້ງເລື່ອງຂ້າໃຫ້ເທວະດາຮູ້, ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສຸກະ, ວາຈາຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ແຈ້ງຊັດ ແລະບໍ່ຄ່ອງແຄ່ວ.

Verse 36

एवमुक्त्वा जातवेदा देवादर्शनवांछया । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे देवस्य परमेष्ठिनः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ຈາຕະເວດາ (ອັກນິ) ຜູ້ປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນເທວະດາ, ໄດ້ໄປຍັງເຂດສັກສິດຮາຕະເກສະວະຣະ ອັນເປັນພື້ນທີ່ຂອງພຣະຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 37

जलाशयं सुगम्भीरं पूर्वोत्तरदिक्संस्थितम् । दृष्ट्वा तत्र प्रविष्टस्तु निभृतं च समाश्रितः

ເມື່ອເຫັນອ່າງນ້ຳອັນເລິກຫຼາຍ ຕັ້ງຢູ່ທາງທິດອີສານ, ລາວຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃນນັ້ນ ແລະອາໄສຢູ່ຢ່າງສະງົບ ໃນຄວາມລັບເງົາ.

Verse 38

एतस्मिन्नंतरे तत्र मत्स्यकच्छपदर्दुराः । वह्निप्रतापनिर्दग्धा दृश्यंते शतशो मृताः

ໃນຂະນະນັ້ນ ທີ່ນັ້ນເຫັນປາ, ເຕົ່າ, ແລະກົບ ຕາຍເປັນຮ້ອຍໆ ເນື່ອງຈາກຖືກຄວາມຮ້ອນແຜດເຜົາຂອງໄຟ.

Verse 39

अथ चैकोऽर्धनिर्दग्ध आयुःशेषेण दर्दुरः । तस्माज्जलाद्विनिष्क्रांतो दृष्टो देवैश्च दूरतः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ມີກົບໂຕໜຶ່ງ ຖືກເຜົາໄໝ້ເກືອບຄື່ງ ຍັງມີຊີວິດດ້ວຍເວລາອາຍຸທີ່ເຫຼືອນ້ອຍນິດ, ມັນອອກຈາກນ້ຳນັ້ນ ແລະເທວະດາເຫັນມັນແຕ່ໄກ.

Verse 40

पृष्टश्च ब्रूहि चेद्भेक त्वया दृष्टो हुताशनः । तदर्थमिह संप्राप्ताः सर्वे देवाः सवासवाः

ເຂົາໄດ້ຖາມວ່າ: «ຈົ່ງເວົ້າເຖີດ ໂອ ກົບ—ເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ຮຸຕາຊະນະ (ອັກນິ) ຫຼືບໍ? ເພາະເຫດນັ້ນ ທວງເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍ ວາສະວະ (ອິນທຣາ) ຈຶ່ງມາທີ່ນີ້»។

Verse 41

भेक उवाच । अस्मिञ्जलाशये वह्निः सांप्रतं पर्यवस्थितः । तस्यैते जलमध्यस्था मृता भूरिजलोद्भवाः

ກົບກ່າວວ່າ: «ໃນອ່າງນ້ຳນີ້ ວັຫນິ (ອັກນິ) ກຳລັງສະຖິດຢູ່ໃນບັດນີ້. ເນື່ອງຈາກພຣະອົງນັ້ນ ສັດທີ່ເກີດຈາກນ້ຳ—ຢູ່ກາງນ້ຳ—ໄດ້ຕາຍໝົດ»។

Verse 42

अस्माकं निधनं प्राप्तं कुटुम्बं सुरसत्तमाः । अहं कृच्छ्रेण निष्क्रांत एतस्माज्जलसंश्रयात्

«ໂອ ທ່ານເທວະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ຄອບຄົວຂ້ອຍທັງໝົດໄດ້ພົບຄວາມຕາຍ. ຂ້ອຍເອງຫຼຸດພົ້ນອອກມາໄດ້ດ້ວຍຄວາມລຳບາກຢ່າງຫນັກ ຈາກທີ່ພັກພິງນ້ຳນີ້»។

Verse 43

तच्छ्रुत्वा ते सुराः सर्वे सर्वतस्तं जलाशयम् । वेष्टयित्वा स्थितास्तत्र वह्निर्भेकं शशाप ह

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງປວງໄດ້ລ້ອມອ່າງນ້ຳນັ້ນທຸກທິດ ແລະຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລ້ວ ອັກນິ (ໄຟ) ໄດ້ສາບແຊ່ງກົບ.

Verse 44

यस्माद्भेक त्वया मूढ देवेभ्योऽहं निवेदितः । तस्मात्त्वं भविता नूनं विजिह्वोऽत्र धरातले

«ເນື່ອງຈາກເຈົ້າ ກົບຜູ້ໂງ່ ໄດ້ແຈ້ງເລື່ອງຂ້ອຍແກ່ເທວະທັງປວງ, ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີລີ້ນ ຢູ່ເທິງຜືນດິນນີ້ແນ່ນອນ»។

Verse 45

एवमुक्त्वा ततः स्थानात्ततो वह्निर्विनिर्गतः । तावत्स ब्रह्मणा प्रोक्तः स्वयमेव महात्मना

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອັກນີກໍອອກຈາກສະຖານນັ້ນ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ທ່ານດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 46

भोभो वह्ने किमर्थं त्वं देवान्दृष्ट्वा प्रगच्छसि । त्वमाद्यश्चैव सर्वेषामेतेषां संस्थितो मुखम्

“ໂອ ພຣະອັກນີ, ເຈົ້າເຫັນເທວະດາແລ້ວ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຈາກໄປ? ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ເປັນປະທານໃນບັນດາທັງປວງ ແລະເຈົ້າຍືນເປັນ ‘ປາກ’ ຂອງເທວະດາເຫຼົ່ານີ້”

Verse 47

त्वय्याहुतिर्हुता सम्यगादित्यमुपतिष्ठते । आदित्याज्जायते वृष्टिर्वृष्टेरन्नं ततः प्रजाः

“ເມື່ອຖວາຍອາຫຸຕິຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນເຈົ້າ ມັນຈະໄປຮອດພຣະອາທິດ. ຈາກພຣະອາທິດເກີດຝົນ; ຈາກຝົນເກີດອາຫານ; ແລະຈາກອາຫານ ສັດທັງປວງຖືກຫຼ້ຽງຊີວິດ”

Verse 48

तस्माद्धाता विधाता च त्वमेव जगतः स्थितः । संतुष्टे धार्यते विश्वं त्वयि रुष्टे विनंक्ष्यति

“ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ແລະຜູ້ຈັດວາງລະບຽບແຫ່ງໂລກ. ເມື່ອເຈົ້າພໍໃຈ ຈັກກະວານຖືກຄ້ຳຈຸນ; ເມື່ອເຈົ້າໂກດ ມັນຈະລົ້ມລົງສູ່ຄວາມພິນາດ”

Verse 49

अग्निष्टोमादिका यज्ञास्त्वयि सर्वे प्रतिष्ठिताः । अथ सर्वाणि भूतानि जीवंति तव संश्रयात्

“ຍັດຍະອັກນິສໂຕມ ແລະຍັດຍະອື່ນໆທັງປວງ ຕັ້ງຢູ່ໃນເຈົ້າເປັນຖານ. ແທ້ຈິງ ສັດທັງປວງດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສການຄຸ້ມຄອງຂອງເຈົ້າ”

Verse 50

त्वमग्ने सर्वभूतानामन्तश्चरसि सर्वदा । तेनैवान्नं च पानं च जठरस्थं पचत्यलम

ໂອ ພະອັກຄີ, ທ່ານສະຖິດຢູ່ໃນສັບພະສັດທັງຫຼາຍສະເໝີ. ດ້ວຍອຳນາດນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງຍ່ອຍອາຫານ ແລະ ເຄື່ອງດື່ມໃນທ້ອງໄດ້ຢ່າງພຽງພໍ.

Verse 51

तस्मात्कुरु प्रसादं त्वं सर्वेषां च दिवौकसाम् । कोपस्य कारणं ब्रूहि यतस्त्यक्त्वा प्रगच्छसि

ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງໂຜດເມດຕາຕໍ່ຊາວສະຫວັນທັງປວງເທີ້ນ. ຈົ່ງບອກສາເຫດແຫ່ງຄວາມຄຽດຂອງທ່ານ ທີ່ເຮັດໃຫ້ທ່ານຕ້ອງຈາກໄປ.

Verse 52

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा देवस्य परमेष्ठिनः । प्रोवाच प्रणयात्कोपं कृत्वा नत्वा च पद्मजम्

ພະສູດ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນວາຈານັ້ນຂອງພະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ (ພະພົມ), ພະອັກຄີ ຈຶ່ງກ່າວຕອບດ້ວຍຄວາມຄຽດທີ່ແຝງດ້ວຍຄວາມຮັກ ຫຼັງຈາກນ້ອມຄາລະວະຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ.

Verse 53

अग्निरुवाच । अहं कोपं समाधाय शक्रस्योपरि पद्मज । प्रणष्टो जगदुत्सृज्य यस्मात्तत्कारणं शृणु

ພະອັກຄີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງຄວາມຄຽດໄວ້ທີ່ພະອິນ, ຈຶ່ງໄດ້ຫາຍຕົວໄປ ໂດຍປະຖິ້ມໂລກໄວ້. ຈົ່ງຟັງສາເຫດນັ້ນເທີ້ນ.

Verse 54

अनावृष्ट्या महेन्द्रस्य संजातश्चौषधीक्षयः । ततोऽस्म्यहं श्वमांसेन विश्वामित्रेण योजितः

ຍ້ອນພະອິນບໍ່ປະທານຝົນຕົກລົງມາ, ພືດພັນ ແລະ ຢາສະຫມຸນໄພຈຶ່ງຫມົດໄປ. ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖືກ ພະລືສີ ວິສວາມິດ ບັງຄັບໃຫ້ກິນຊີ້ນຫມາ.

Verse 55

एतस्मात्कारणान्नष्टो न कामान्न च संभ्रमात् । अभक्ष्यभक्षणाद्भीतः सत्यमेतन्मयोदितम्

ດ້ວຍເຫດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຫາຍໄປ—ບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມປາຖະໜາ ຫຼືຄວາມສັບສົນ. ຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານການກິນຂອງຕ້ອງຫ້າມ; ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 56

तच्छ्रुत्वा स चतुर्वक्त्रः शक्रमाह ततः परम् । युक्तमेव शिखी प्राह किमर्थं न च वर्षसि

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະສັກກະ (ອິນທຣະ) ອີກວ່າ: “ອັກນີໄດ້ກ່າວຖືກແທ້. ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ໃຫ້ຝົນຕົກ?”

Verse 57

शक्र उवाच । ज्येष्ठं भ्रातरमुल्लंघ्य शंतनुः पृथिवीपतिः । पितृपैतामहे राज्ये स निविष्टः पितामह

ພຣະສັກກະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະປິຕາມະຫາ, ພຣະຣາຊາ ຊັນຕະນຸ ເຈົ້າແຜ່ນດິນ ໄດ້ຂ້າມຜ່ານພີ່ໃຫຍ່ ແລະໄດ້ນັ່ງຄອງລາຊະອານາຈັກອັນສືບທອດຈາກບິດາແລະບັນພະບຸລຸດ.”

Verse 58

एतस्मात्कारणाद्वृष्टिः संनिरुद्धा मया प्रभो । तद्ब्रूहि किं करोम्यद्य त्वं प्रमाणं पितामह

“ດ້ວຍເຫດນີ້ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກັ້ນຝົນໄວ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງບອກວ່າ ວັນນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຢ່າງໃດ—ພຣະປິຕາມະຫາ, ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ເປັນປະມານ.”

Verse 59

पितामह उवाच । तस्याक्रमस्य संप्राप्तं पापं तेन महीभुजा । उपभुक्तमवृष्ट्याद्य तस्माद्वृष्टिं कुरु द्रुतम्

ພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ກ່າວວ່າ: “ບາບທີ່ເກີດຈາກການລ່ວງເກີນນັ້ນ ໄດ້ມາຮອດກະສັດຜູ້ນັ້ນແລ້ວ; ວັນນີ້ເຂົາໄດ້ຮັບຜົນຜ່ານຄວາມແຫ້ງແລ້ງ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ຝົນຕົກໂດຍໄວ.”

Verse 60

मद्वाक्याद्याति नो नाशं यावदेतज्जगत्त्रयम् । अकालेनापि देवेन्द्र सस्याभावाद्बुभुक्षया

ດ້ວຍວາຈາຂອງຂ້າ ໂລກສາມພາກນີ້ຈະບໍ່ພິນາດ. ໂອ ຈອມເທວະ, ແມ່ນແຕ່ການຊ້າຊື່ນບໍ່ຖືກການ ເມື່ອພືດຜົນຂາດ ກໍນຳໃຫ້ເກີດຄວາມອຶດຫິວ.

Verse 61

एतस्मिन्नंतरे शक्र आदिदेश त्वरान्वितः । पुष्करावर्तकान्मेघान्वृष्ट्यर्थं धरणीतले

ໃນຂະນະນັ້ນ ສັກກະ (ອິນທຣະ) ດ້ວຍຄວາມຮີບດ່ວນ ໄດ້ສັ່ງເມກພຸສກະຣາວັດຕະກະ ໃຫ້ເທຝົນລົງເທິງຜືນດິນເພື່ອການຝົນ.

Verse 62

तेऽपि शक्रसमादेशात्समस्तधरणीतलम् । तत्क्षणात्पूरयामासुर्गर्जन्तो विद्युदन्विताः

ເມກເຫຼົ່ານັ້ນກໍຕາມພຣະບັນຊາຂອງອິນທຣະ ໃນພິບຕາດຽວກໍເຕັມທົ່ວຜືນດິນທັງໝົດ ດ້ວຍສຽງຟ້າຮ້ອງ ແລະສາຍຟ້າວາບວາບ.

Verse 63

अथाब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा देवैः सार्धं हुताशनम् । अग्निहोत्रेषु विप्राणां प्रत्यक्षो भव पावक । सांप्रतं त्वं वरं मत्तः प्रार्थयस्वाभिवांछितम्

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງຕໍ່ ຮຸຕາຊະນະ (ອັກນິ) ວ່າ: “ໂອ ປາວະກະ, ຈົ່ງປາກົດໃຫ້ເຫັນແຈ້ງ ໃນພິທີອັກນິໂຫຕຣະຂອງພຣາຫມະນ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຂໍພອນຈາກຂ້າ ຕາມທີ່ໃຈປາຖະໜາ.”

Verse 64

अग्निरुवाच । अयं जलाशयः पुण्यो मन्नाम्ना पृथिवीतले । ख्यातिं यातु चतुर्वक्त्र वह्नितीर्थमिति स्मृतम्

ອັກນິກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີສີ່ພັກ (ຈະຕຸຣະມຸກ), ຂໍໃຫ້ອ່າງນ້ຳອັນສັກສິດນີ້ໃນໂລກ ໂດງດັງດ້ວຍນາມຂອງຂ້າ; ແລະຂໍໃຫ້ຈື່ຈຳວ່າ ‘ວະຫນິຕີຣຖະ’.”

Verse 65

अत्र यः प्रातरुत्थाय स्नात्वा श्रद्धा समन्वितः । अग्निसूक्तं जपित्वा च त्वां प्रपश्यति सादरम् । तस्य तुष्टिस्त्वया कार्या द्रुतं मद्वाक्यतः प्रभो

ໃນບ່ອນນີ້ ຜູ້ໃດຕື່ນແຕ່ເຊົ້າຕູ່ ອາບນ້ຳດ້ວຍສັດທາ ສວດຈະປະມົນ “ອັກນິສູກຕະ” (Agni-sūkta) ແລ້ວຈຶ່ງເບິ່ງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ຂໍພຣະອົງປະທານຄວາມພໍໃຈ ແລະພຣະກະລຸນາໃຫ້ເຂົາໂດຍໄວ ຕາມຖ້ອຍຄຳຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ.

Verse 66

श्रीब्रह्मोवाच । अत्र यः प्रातरुत्थाय स्नात्वा वै वेदविद्द्विजः । अग्निसूक्तं जपित्वा च वीक्षयिष्यति मां ततः

ພຣະສີພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໃນບ່ອນນີ້ ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ເວດ ຜູ້ຕື່ນແຕ່ເຊົ້າຕູ່ ອາບນ້ຳ ແລະສວດ “ອັກນິສູກຕະ” (Agni-sūkta) ຈະໄດ້ເບິ່ງຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ມາ»।

Verse 67

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य सकलं लप्स्यते फलम् । अनेकजन्मजं पापं नाशमेष्यति पावक

ເຂົາຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຄົບຖ້ວນຂອງຍັດ “ອັກນິສໂຕມະ” (Agniṣṭoma) ແລະບາບທີ່ສະສົມມາຈາກຫຼາຍຊາດຈະສູນສິ້ນ ໂອ້ ພາວະກະ (ອັກນິ).

Verse 68

सूत उवाच । एवमुक्त्वा स भगवान्विरराम पितामहः । पावकोऽपि च विप्राणामग्निहोत्रेषु संस्थितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ຄວນເຄົາລົບກໍຢຸດນິ່ງ. ແລະ ພາວະກະ (ອັກນິ) ກໍໄດ້ຕັ້ງສະຖິດຢູ່ໃນພິທີອັກນິໂຫຕຣະ (agnihotra) ຂອງພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ.

Verse 69

एवं तत्र समुद्भूतं वह्नितीर्थं महाद्भुतम् । तत्र स्नातो नरः प्रातः सर्वपापैः प्रमुच्यते

ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນ “ວະຫນິຕີຣະຖະ” (Vahnitīrtha) ອັນນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນໃນຍາມເຊົ້າ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 70

अग्निरुवाच ममातृप्तस्य लोकेश तावद्द्वादशवत्सरान् । क्षुत्पीडासंवृते मर्त्ये न प्राप्तं कुत्रचिद्धविः

ອັກນິກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ, ສໍາລັບຂ້າຜູ້ບໍ່ເຄີຍອິ່ມ, ຕະຫຼອດສິບສອງປີໃນໂລກມະນຸດທີ່ຖືກຄວາມອຶດຫິວກົດຂີ່, ບໍ່ມີຮະວິສ (ເຄື່ອງບູຊາ) ໃດໆມາຮອດຂ້າເລີຍ»។

Verse 71

भविष्यंति तथा यज्ञा कालेन महता विभो । संजातैः पशुभिर्भूयः सस्यादैरपरैर्भुवि

«ໂອ ຜູ້ມີຣິດທິອໍານາດ, ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ, ພິທີຍັດຍະ (ການບູຊາ) ຈະເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງ; ເມື່ອສັດທັງຫຼາຍເກີດມາອຸດົມໃນແຜ່ນດິນ, ພ້ອມດ້ວຍເຂົ້າທັນຍາຫານ ແລະຜົນຜະລິດອື່ນໆ»។

Verse 72

श्रीब्रह्मोवाच । अत्र ये ब्राह्मणाः केचिन्निवसंति हुताशन । वसोर्द्धाराप्रदानेन ते त्वां नक्तंदिनं सदा

ພຣະສີພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ຮຸຕາຊະນະ (ໄຟ), ທີ່ນີ້ມີພຣາຫມະນະບາງຄົນອາໄສຢູ່. ໂດຍການຖວາຍ ‘ວະໂສຣະທາຣາ’ (ການຫຼັ່ງເນີຍໃສຕໍ່ເນື່ອງ) ພວກເຂົາຈະຫຼ້ຽງດູ ແລະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າອິ່ມໃຈຢູ່ເສມອ ທັງກາງຄືນແລະກາງວັນ»។

Verse 73

तर्पयिष्यंति सद्भक्त्या ततः पुष्टिमवाप्स्यसि । तेऽपि काम्यैर्मनोऽभीष्टैर्भविष्यंति समन्विताः

«ດ້ວຍພຣະສັດທາແຫ່ງພັກຕິອັນດີ, ພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າພໍໃຈ; ຈາກນັ້ນເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມອຸດົມແລະພະລັງ. ແລະພວກເຂົາເອງກໍຈະພ້ອມດ້ວຍຜົນສໍາເລັດອັນນ່າປາຖະໜາ ທີ່ໃຈປາຖະໜາ»។

Verse 74

संक्रांति समये येषां वसोर्धाराप्रदायिनाम् । भविष्यति क्षुतं वह्ने हूयमाने तवानल

«ໃນເວລາສັງກຣານຕິ, ສໍາລັບຜູ້ຖວາຍ ‘ວະໂສຣະທາຣາ’, ໂອ ໄຟ, ເມື່ອກໍາລັງຫຼັ່ງຮະວິສລົງໃນພຣະເຈົ້າ, ຈະເກີດ ‘ກະຊຸຕະ’—ເປັນເຄື່ອງໝາຍຕອບຮັບໃນແປວໄຟຂອງເຈົ້າ, ໂອ ອະນະລະ»។

Verse 75

तेषां पापं च यत्किंचिज्ज्ञानतोऽज्ञानतः कृतम् । तद्यास्यति क्षयं सर्वमाजन्ममरणांतिकम्

ບາບໃດໆຂອງເຂົາ—ເຮັດໂດຍຮູ້ຫຼືບໍ່ຮູ້—ທັງໝົດນັ້ນຈະຖືກທຳລາຍໃຫ້ສິ້ນ ແມ່ນແຕ່ທີ່ສະສົມຈາກເກີດຈົນສິ້ນຊີວິດກໍຈະຫາຍໄປ.

Verse 76

त्वयि तुष्टिं गते पश्चाद्भविष्यति महीपतिः । शिबिर्नाम सुविख्यात उशीनरसमुद्रवः

ເມື່ອທ່ານໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ແລ້ວ ຈະມີກະສັດອົງໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນໂລກ ມີນາມລືຊາ «ຊິບິ» ເກີດໃນສາຍອຸຊີນະຣະ.

Verse 77

स कृत्वा श्रद्धया युक्तः सत्रं द्वादशवार्षिकम् । वसोर्द्धाराप्रदानेन वर्षं त्वां तर्पयिष्यति । कलशस्य च वक्त्रेणाविच्छिन्नेन दिवानिशम्

ກະສັດນັ້ນ ມີສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ ຈະປະກອບພິທີສັດຣະ (satra) ເປັນເວລາ 12 ປີ. ແລ້ວດ້ວຍການຖວາຍວະໂສຣທາຣາ (vasordhārā) ຈະທຳໃຫ້ທ່ານພໍໃຈຕະຫຼອດ 1 ປີ—ໂດຍປາກກະລັດ (kalaśa) ທີ່ໄຫຼບໍ່ຂາດ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 78

ततस्तुष्टिं परां प्राप्य परां पुष्टिमवाप्स्यसि । पूज्यमानो धरापृष्ठे सर्वैर्वेदविदां वरैः

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈອັນສູງສຸດ ທ່ານຈະໄດ້ຮັບຄວາມອຸດົມແລະພະລັງອັນສູງສຸດ—ເພາະຖືກບູຊາຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂດຍບັນດານັກຮູ້ເວດະຜູ້ປະເສີດທັງຫມົດ.

Verse 79

अद्यप्रभृति यत्किंचित्कर्म चात्र भविष्यति । शांतिकं पौष्टिकं वापि वसोर्द्धारासमन्वितम् । संभविष्यति तत्सर्वं तव तृप्तिकरं परम्

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ພິທີກຳໃດໆທີ່ຈະຖືກປະກອບຢູ່ນີ້—ເພື່ອຄວາມສະຫງົບ (śānti) ຫຼືເພື່ອຄວາມອຸດົມ (puṣṭi)—ເມື່ອມີວະໂສຣທາຣາ (vasordhārā) ປະກອບຄຽງ ທຸກຢ່າງນັ້ນຈະເປັນການເຮັດໃຫ້ທ່ານພໍໃຈຢ່າງສູງສຸດ.

Verse 80

अपि यद्वैश्वदेवीयं कर्म किंचिद्द्विजन्मनाम् । वसोर्द्धाराविहीनं च निष्फलं संभविष्यति

ແມ່ນແຕ່ພິທີ vaiśvadeva ໃດໆ ທີ່ພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ປະກອບ ຖ້າຂາດ «vasordhārā» ກໍຈະເປັນອະໄຮ້ຜົນ.

Verse 81

यस्माद्भवति संपूर्णं कर्म यज्ञादिकं हि तत् । शांतिकं वैश्वदेवं च पूर्णाहुतिरिहोच्यते

ເນື່ອງຈາກດ້ວຍສິ່ງນີ້ ກຳມະ—ແມ່ນທັງຍັດຍະ ແລະພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ—ຈຶ່ງສົມບູນ; ດັ່ງນັ້ນທີ່ນີ້ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «pūrṇāhuti» ສຳລັບພິທີສັນຕິກະ ແລະ vaiśvadeva ດ້ວຍ.

Verse 82

यः सम्यक्छ्रद्धया युक्तो वसोर्द्धारां प्रदास्यति । स कामं मनसा ध्यातं समवाप्स्यति कृत्स्नशः

ຜູ້ໃດທີ່ມີສັດທາອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຖວາຍ «vasordhārā» ຢ່າງສົມຄວນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຢ່າງຄົບຖ້ວນ ທຸກຄວາມປາດຖະໜາທີ່ໄດ້ຄິດໄວ້ໃນໃຈ.