Adhyaya 77

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं तत्र तौ परमेश्वरौ । उमामहेश्वरौ सूत हरिश्चन्द्रेण भूभुजा

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ຕາມທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ ກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າສູງສຸດສອງພຣະອົງນັ້ນ—ອຸມາ ແລະ ມະເຫສະວະຣະ—ໂອ ສູຕະ, ພຣະອົງທັງສອງເກີດຄວາມກ່ຽວພັນກັບພຣະຣາຊາ ຫຣິສຈັນທຣະ ຢ່າງໃດ?

Verse 2

कृतौ कथयसीत्येवं वेदिमध्यं समाश्रितौ । उतान्यौ स्थापितौ तत्र चमत्कारपुरांतिकम्

ພວກເຂົາຖາມວ່າ “ພຣະອົງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກສ້າງ ຫຼື ສະຖາປະນາແນວໃດ?” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ກໍໄດ້ຍິນວ່າ ສອງພຣະອົງໄດ້ປະທັບຢູ່ກາງແທ່ນບູຊາ; ແລະຍັງມີອີກສອງອົງຖືກຕັ້ງໄວ້ທີ່ນັ້ນ ໃກ້ເມືອງທີ່ເອີ້ນວ່າ ຈະມັດກາຣາ.

Verse 3

वेदिमध्यगतौ नित्यं पार्वतीपरमेश्वरौ । एतत्संश्रूयते सूत विवाहः प्रागभूत्तयोः । ओषधिप्रस्थमासाद्य पुरं हिम वतः प्रियम्

ພຣະປາຣະວະຕີ ແລະ ພຣະອົງສູງສຸດ (ພຣະສິວະ) ປະທັບຢູ່ເທິງກາງແທ່ນບູຊາເປັນນິດ. ໄດ້ຍິນກັນວ່າ, ໂອ ສູຕະ, ພິທີອະພິເສກຂອງພຣະອົງທັງສອງເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນອະດີດ ເມື່ອໄດ້ໄປຮອດ ໂອສະທິປຣັສຖະ—ເມືອງອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງ ຮິມະວັດ.

Verse 4

अत्र नः संशयो जातः श्रद्धेयमपि ते वचः । श्रुत्वा किं वा भ्रमस्तेऽयं किं वाऽस्माकं प्रकीर्तय

ໃນບ່ອນນີ້ ຄວາມສົງໄສເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຮົາ ແມ່ນແມ່ນວ່າຄໍາຂອງທ່ານນ່າເຊື່ອຖື. ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ຄວາມສັບສົນນີ້ເປັນຂອງທ່ານ ຫຼື ຂອງພວກເຮົາ? ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍໃຫ້ແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 5

सूत उवाच । नास्माकं विभ्रमो जातो युष्माकं तु द्विजोत्तमाः । परं यत्कारणं कृत्स्नं तद्ब्रवीमि निबोध्यताम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຄວາມສັບສົນບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ແຕ່ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຄວາມສົງໄສເກີດຢູ່ໃນພວກທ່ານ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຫດຜົນອັນຄົບຖ້ວນແລະແທ້ຈິງ—ຈົ່ງຟັງແລະເຂົ້າໃຈເຖີດ.

Verse 6

य एष ओषधिप्रस्थे विवाहः प्रागभू त्तयोः । उमात्रिनेत्रयो रम्यः सर्वदेवप्रमोदकृत्

ການອຸປະສົມລົດທີ່ເກີດຂຶ້ນແຕ່ກ່ອນທີ່ໂອສະທິປຣັສຖະ ຂອງພຣະອຸມາ ແລະ ພຣະຜູ້ມີສາມຕາ ງາມສະຫງ່າ ນຳຄວາມຍິນດີແກ່ເທວະທັງປວງ।

Verse 7

वैवस्वतेऽन्तरे पूर्वं संजातो द्विजसत्तमाः । सप्तमस्य तु विख्यातो युष्माकं विदितोऽत्र यः

ມັນໄດ້ເກີດຂຶ້ນແຕ່ກ່ອນໃນໄວວັສວະຕະມັນວັນຕະຣະ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ; ແລະໃນມັນວັນຕະຣະທີ 7 ກໍມີຊື່ສຽງໂດງດັງ, ເປັນທີ່ຮູ້ກັນໃນທີ່ນີ້ແກ່ພວກເຈົ້າ.

Verse 8

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे यश्चोद्वाहस्तयोरभूत् । स्वायंभुवमनोराद्ये स संजातः सुविस्तरः

ການອຸປະສົມລົດຂອງທັງສອງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນເຂດສັກສິດຮາຏະເກສະວະຣະ ເກີດຂຶ້ນແຕ່ຄັ້ງທຳອິດໃນຍຸກດັ້ງເດີມຂອງສະວາຍັມພູວະມະນຸ ແລະໄດ້ໂດງດັງກວ້າງຂວາງໃນຄຳສອນອັນສັກສິດ.

Verse 9

ऋषय ऊचुः । विवाह ओषधिप्रस्थे यः पुरा समभूत्तयोः । पार्वतीहरयोः सूत सोऽस्माभिर्विस्तराच्छ्रुतः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ໂອ ສູຕະ, ພວກເຮົາໄດ້ຟັງຢ່າງລະອຽດແລ້ວ ກ່ຽວກັບການອຸປະສົມລົດໃນອະດີດຂອງພຣະປາຣະວະຕີ ແລະ ພຣະຫະຣະ ທີ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ໂອສະທິປຣັສຖະ.

Verse 10

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे दक्षयज्ञे मनोहरे । विवाहो वृषयानस्य मनौ स्वायंभुवे पुरा

ໃນເຂດສັກສິດຮາຏະເກສະວະຣະ—ໃນພິທີຍັດຍະຂອງທັກສະອັນງົດງາມນ່າຫຼົງໃຫຼ—ແຕ່ດົນນານໃນສະໄໝຂອງສະວາຍັມພູວະມະນຸ ການອຸປະສົມລົດຂອງວຣິສະຍານະໄດ້ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 11

सोऽस्माकं कीर्तनीयश्च त्वया सूतकुलोद्वह । विस्तरेण यथा वृत्तः एतन्न कौतुकं परम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ສູງສຸດໃນວົງສູຕະ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ ຢ່າງລະອຽດວ່າ ເຫດການນັ້ນເກີດຂຶ້ນແນວໃດ; ເພາະນີ້ແມ່ນຄວາມອັດສະຈັນສູງສຸດ.

Verse 12

सूत उवाच । अत्र वः कीर्तयिष्यामि सर्वपातकनाशनम् । विवाहसमयं सम्यग्देवदेवस्य शूलिनः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງ ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລະເປັນລຳດັບ ເຖິງວາລະມົງຄຸນສົມຣົດຂອງພຣະເທວະເທວາ ຜູ້ຖືສາມງ່າມ; ຄຳເລົ່ານີ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 13

ब्रह्मणो दक्षिणांगुष्ठाद्दक्षः प्राचेतसोऽभवत् । शतानि पञ्च कन्यानां तस्य जातानि च द्विजाः

ຈາກນິ້ວໂປ້ງຂວາຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ບັງເກີດ ທ່ານດັກສະ ປຣາເຈຕະສະ; ແລະ ໂອ ບັນດາດວິຊະຜູ້ບໍລິສຸດ, ລູກສາວຫ້າຮ້ອຍນາງໄດ້ເກີດແກ່ທ່ານ.

Verse 14

तासां ज्येष्ठतमा साध्वी सतीनाम शुचिस्मिता । बभूव कन्यका सर्वैर्गुणैर्युक्ताऽयतेक्षणा

ໃນບັນດານາງເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ເປັນພີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ແມ່ນກຸມາຣີຜູ້ມີຄຸນທຳ ຊື່ ສະຕີ ຜູ້ມີຮອຍຍິ້ມບໍລິສຸດ; ນາງພ້ອມດ້ວຍຄຸນງາມຄວາມດີທຸກປະການ ແລະມີດວງຕາຍາວອ່ອນຊ້ອຍ.

Verse 15

न देवी न च गंधर्वी नासुरी न च नागजा । तादृग्रूपाऽभवच्चान्या यादृशी सा सुमध्यमा

ບໍ່ວ່າໃນຫມູ່ເທວີ, ຫຼືໃນຫມູ່ກຸມາຣີຄັນທະວະ, ຫຼືໃນຫມູ່ອະສູຣີ, ຫຼືໃນຫມູ່ຍິງຜູ້ເກີດຈາກນາກາ—ກໍບໍ່ມີຜູ້ໃດງາມເທົ່ານາງສະຕີ ຜູ້ເອວບາງນັ້ນ.

Verse 17

ततः पुण्यतमं क्षेत्रं कन्यादानस्य स क्षमम् । संध्याय ससुतामात्यः सभृत्यः समुपस्थितः

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ເລືອກສະຖານທີ່ອັນບໍລິສຸດຍິ່ງ ເໝາະສົມສໍາລັບພິທີກັນຍາທານ (ຖວາຍບຸດຣີ). ເມື່ອເວລາສັນທະຍາ ພຣະອົງມາຮອດທີ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍລູກສາວ ອໍາມາດ ແລະຂ້າຮັບໃຊ້ທັງຫຼາຍ.

Verse 18

ततश्चोद्वाहयोग्यानि वसुनि विविधान्यपि । आनयामास भूरीणि मांगल्यानि विशेषतः

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ນໍາມາຊຶ່ງຊັບສິນ ແລະຂອງຫຼາຍປະເພດ ທີ່ເໝາະສົມສໍາລັບພິທີແຕ່ງງານ ໂດຍພິເສດແມ່ນຂອງມົງຄຸນອັນອຸດົມສໍາລັບພິທີກຳ.

Verse 19

अथ चैत्रस्य शुक्लस्य नक्षत्रे भगदैवते । त्रयोदश्यां दिने भानोः समायातो महेश्वरः

ຕໍ່ມາ ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ຝ່າຍຂາວ (ຊຸກລະ) ເມື່ອນັກຂັດຕຣະທີ່ມີພຣະພະຄະເປັນເທວະປະທານ ປະກົດຂຶ້ນ ໃນວັນທີ 13 ແລະເປັນວັນອາທິດ ພຣະມະເຫສະວະຣະໄດ້ເສດັດມາຮອດ.

Verse 20

सर्वैः सुरगणैः सार्धं देवविष्णुपुरःसरैः । आदित्यैर्वसुभी रुद्रैरश्विभ्यां च तथाऽपरैः

ພຣະອົງເສດັດມາພ້ອມກັບຫມູ່ເທວະທັງປວງ ໂດຍມີພຣະວິສະນຸເປັນຜູ້ນໍາຢູ່ດ້ານໜ້າ ພ້ອມດ້ວຍອາທິຕະຍະ, ວະສຸ, ຣຸດຣະ, ອັດສະວິນສອງອົງ ແລະເທວະອື່ນໆອີກ.

Verse 21

सिद्धैः साध्यगणैर्भूतैः प्रेतैर्वैनायकैस्तथा । गन्धर्वैश्चारणौघैश्च गुह्यकैर्यक्षराक्षसैः

ພ້ອມດ້ວຍສິດທະ, ຫມູ່ສາດຍະ, ພູຕະ ແລະເປຣຕະ, ພ້ອມທັງວະໄນຍາກະ; ພ້ອມດ້ວຍຄັນທັຣວະ ແລະຂະບວນຈາຣະນະອັນຫຼາຍ; ພ້ອມດ້ວຍກຸຫຍະກະ, ຢັກສະ ແລະຣາກສະສະ.

Verse 22

एतस्मिन्नंतरे दक्षः संप्रहृष्टतनूरुहः । प्रययौ संमुखस्तस्य युक्तः सर्वैः सुहृद्गणैः

ໃນຂະນະນັ້ນ ດັກສະ ມີຂົນກາຍລຸກຊັນດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ອອກໄປພົບພະອົງແບບຫນ້າຕໍ່ຫນ້າ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ມິດຜູ້ປາດຖະນາດີທັງປວງ।

Verse 23

वाद्यमानैर्महावाद्यैः सूतमागधबन्दिभिः । पठद्भिः सर्वतोऽनेकैर्गायद्भिर्गायनैस्तथा

ເມື່ອດົນຕີໃຫຍ່ໆກຳລັງບັນເລງ ມີສູຕະ ມາກະທະ ແລະນັກສັນລະເສີນອ່ານບົດສັນລະເສີນຈາກທຸກທິດ ແລະນັກຮ້ອງກໍຮ້ອງຂັບຂານດ້ວຍ।

Verse 24

ततः सर्वे सुरास्तत्र स्वयं दक्षेण पूजिताः । यथाश्रेष्ठं यथाज्येष्ठमुपविष्टा यथाक्रमम् । परिवार्याखिलां वेदिं मंडपांतरवर्तिनीम्

ຕໍ່ມາ ທຸກພະເທວະໃນທີ່ນັ້ນ ໄດ້ຮັບການບູຊາໂດຍດັກສະເອງ ແລະພວກເຂົາໄດ້ນັ່ງຕາມລຳດັບອັນຄວນ ຕາມຍົດແລະຄວາມອາວຸໂສ ໂດຍລ້ອມຮອບເວທີບູຊາທັງມວນທີ່ຢູ່ໃນມະນະດົບ।

Verse 25

ततः पितामहं प्राह दक्षः प्रीतिपुरःसरम् । प्रणिपत्य त्वया कर्म कार्यं वैवाहिकं विभोः

ຕໍ່ມາ ດັກສະ ຜູ້ມີຄວາມປິຕິນຳໜ້າ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ ພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລ້ວກໍກົ້ມກາບວ່າ: “ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະກອບພິທີກຳແຫ່ງການອະພິເສກນີ້.”

Verse 26

स्वयमेव सुताऽस्माकं येन स्यात्सुभगा सती । पुत्र पौत्रवती नित्यं सुशीला पतिवल्लभा

“ເພື່ອໃຫ້ບຸດສາວຂອງພວກເຮົາ ສະຕີ ໄດ້ເປັນຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນແທ້ ມີລູກແລະຫຼານຢູ່ເປັນນິດ ມີຄຸນທຳງາມ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງສາມີ.”

Verse 27

बाढमित्येव सोऽप्युक्त्वा प्रहृष्टेनांतरात्मना । समुत्थाय ततश्चक्रे कृत्यमर्हणपूर्वकम्

ລາວກໍໄດ້ກ່າວວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ດ້ວຍໃຈພາຍໃນຍິນດີ ແລ້ວລຸກຂຶ້ນ ແລະດໍາເນີນກິດທີ່ຄວນເຮັດ ໂດຍເລີ່ມຈາກການນະມັດສະການຢ່າງສົມຄວນ।

Verse 28

संप्रदानक्रियां कृत्वा तत्रैव विधिपूर्वकम् । ततो हस्तग्रहं ताभ्यां मिथश्चक्रे यथाक्रमम् । मातॄणां पुरतो वेधाः सतीशाभ्यां यथोचितम्

ເຂົາໄດ້ປະກອບພິທີມອບທານບຸດສາວ (kanyādāna) ຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມພິທີການ; ຈາກນັ້ນຈັດໃຫ້ທັງສອງຈັບມືກັນຕາມລໍາດັບອັນຄວນ; ແລະຕໍ່ໜ້າແມ່ພຣະ (Mātṛs) ພຣະເວທາ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ນໍາພິທີໃຫ້ແກ່ສະຕີ ແລະ ອີສະ ຕາມຄວາມເໝາະສົມ।

Verse 29

अथ वेदिं समासाद्य गृह्योक्तविधिनाऽखिलम् । अग्निकार्यं यथोद्दिष्टं चकाराथ सुविस्तरम्

ຕໍ່ມາ ເຂົາເຂົ້າໄປໃກ້ເວທີບູຊາ ແລະຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ໃນຄໍາສອນ Gṛhya ໄດ້ປະກອບພິທີໄຟ (agni-kārya) ທັງໝົດ ຕາມທີ່ກໍານົດ ຢ່າງລະອຽດພິສູດ।

Verse 30

यथायथा स रम्याणि वीक्षतेंऽगानि कौतुकात् । सत्याः पितामहो हृष्टः कामार्तोऽभूत्तथातथा

ແລະເມື່ອໃດທີ່ເຂົາ ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ເບິ່ງອະໄວຍະວະອັນງາມຂອງນາງຢູ່ເລື້ອຍໆ ພິຕາມະໂຫຂອງສັດຍາກໍຍິ່ງຍິນດີຂຶ້ນໆ ແລະພ້ອມກັນນັ້ນກໍຖືກທຸກຂ໌ໂດຍກາມຕັນຫາຫນັກຂຶ້ນໆ।

Verse 31

तेनैकं वदनं मुक्त्वा तस्या वस्त्रावगुंठितम् । वीक्षिताऽतिस्मरार्तेन यथा कश्चिन्न बुद्ध्यते

ດ້ວຍເຈດຕະນານັ້ນ ເຂົາປ່ອຍໃຫ້ເປີດເຜີຍພຽງແຕ່ໃບໜ້າຂອງນາງ ໃນຂະນະທີ່ສ່ວນອື່ນໆຖືກຄຸ້ມດ້ວຍຜ້າ; ແລ້ວເຂົາຈ້ອງເບິ່ງ ຖືກທຸກຂ໌ໂດຍກາມຮັກອັນແຮງກ້າ ຈົນເກືອບບໍ່ຮູ້ສຶກຕົວໃນປັນຍາ।

Verse 32

न शंभोर्लज्जया वक्त्रं प्रत्यक्षं स व्यलोकयत् । न च सा लज्जयाविष्टा करोति प्रकटं मुखम्

ດ້ວຍຄວາມອາຍຕໍ່ພຣະສັມພູ (Śambhu) ລາວບໍ່ໄດ້ເບິ່ງໃບໜ້ານາງໂດຍກົງ; ແລະນາງກໍຖືກຄວາມອາຍຄອບງຳ ບໍ່ເປີດເຜີຍໃບໜ້າຢ່າງຊັດເຈນ।

Verse 33

ततस्तद्दर्शनार्थाय स उपायं व्यलो कयत् । धूमद्वारेण कामार्तश्चकार च ततः परम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເພື່ອໄດ້ເຫັນນາງ ລາວຈຶ່ງຄິດຄົ້ນອຸບາຍໜຶ່ງ; ຖືກກາມຕັນຫາເຜົາໄໝ້ ລາວກ້າວຕໍ່ໄປ ໂດຍໃຊ້ຄວັນເປັນຂໍ້ອ້າງແລະເຄື່ອງມື।

Verse 34

आर्द्रेंधनानि भूरीणि क्षिप्त्वाक्षित्वा विभावसौ । स्वल्पाज्याहुतिविन्यासादार्द्रद्रव्योद्भव स्तथा

ລາວໂຍນໄມ້ຟືນຊຸ່ມຊື່ນຈຳນວນຫຼາຍເຂົ້າໃນໄຟ (Vibhāvasu) ແລະຈັດວາງການຖວາຍເນີຍຂີ (ghee) ແຕ່ເພີຍນ້ອຍ; ດັ່ງທີ່ຕັ້ງໃຈ ຄວັນກໍເກີດຂຶ້ນຈາກວັດຖຸຊຸ່ມນັ້ນ।

Verse 35

एतस्मिन्नंतरे धूमः प्रादुर्भूतः समंततः । तादृग्येन तमोभूतं वेदिमूलं विनिर्मितम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ຄວັນປາກົດຂຶ້ນຮອບດ້ານທຸກທິດ; ແລະດ້ວຍຄວາມໜາແນ່ນັ້ນ ຖານຂອງເວທີບູຊາ (vedi) ກໍຄ້າຍຖືກຄວາມມືດຫຸ້ມຫໍ່।

Verse 36

ततो धूमाकुलेनेत्रे भगवांस्त्रिपु रान्तकः । हस्ताभ्यां छादयामास येऽन्ये तत्र व्यवस्थिताः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວັນທີ່ຮົ່ມຮວມເຂົ້າຕາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ—ຕຣິປຸຣານຕະກະ (Tripurāntaka)—ໄດ້ໃຊ້ມືທັງສອງປິດຕາ; ຜູ້ອື່ນໆທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 37

ततो वस्त्रं समुत्क्षिप्य सतीवक्त्रं पितामहः । वीक्षयामास कामार्तः प्रहृष्टेनांतरात्मना

ແລ້ວນັ້ນ ພຣະປິຕາມະຫາ ຍົກຜ້າຂຶ້ນ ດ້ວຍໃຈຖືກກາມກວນ ໄດ້ເບິ່ງໜ້າພຣະສະຕີ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນຍິນດີສັ່ນໄຫວ।

Verse 38

तस्य रेतः प्रचस्कन्द ततस्तद्वीक्षणाद्द्रुतम् । पतितं च धरापृष्ठे तुषारचयसंनिभम्

ເພາະເຫັນຢ່າງນັ້ນ ນ້ຳເຊື້ອຂອງລາວໄດ້ພຸ່ງອອກທັນທີ ແລະຕົກລົງເທິງຜິວດິນຢ່າງໄວ ຄ້າຍກອງນ້ຳຄ້າງຂາວ।

Verse 39

ततश्च सिकतौघेना तत्क्षणात्पद्मसंभवः । छादयामास तद्रेतो यथा कश्चिन्न बुद्ध्यते

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະປັດມະສຳພະວະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ນຳກະແສຊາຍມາກົບປິດນ້ຳເຊື້ອນັ້ນ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ໃຜຮູ້ເຫັນ।

Verse 40

अथ तद्भगवाञ्च्छंभुर्ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा । रेतोऽवस्कन्दनात्तस्य कोपादेतदुवाच ह

ຕໍ່ມາ ພຣະພະຄະວານ ສັມພຸ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຮູ້ເຫັນດ້ວຍຕາທິບ ແລະໂກດຂຶ້ນຕໍ່ການໃຫ້ນ້ຳເຊື້ອຕົກນັ້ນ ຈຶ່ງກ່າວວ່າດັ່ງນີ້।

Verse 41

किमेतद्विहितं पाप त्वया कर्म विगर्हितम् । नैवार्हा मम कान्ताया वक्त्रवीक्षाऽनुरागतः

“ນີ້ແມ່ນຫຍັງ ໂອ້ຜູ້ບາບ—ເຈົ້າໄດ້ເຮັດກຳອັນນ່າຕຳນິນີ້ເພາະຫຍັງ? ເຈົ້າບໍ່ສົມຄວນຈະເບິ່ງໜ້າພຣະກັນຕາຂອງຂ້າ (ເທວີ) ເພາະເຈົ້າຕິດໃຈໃນການປະພຶດແບບນັ້ນ” ດັ່ງນີ້।

Verse 43

त्वं वेत्सि शंकरेणैतत्कर्मजालं न विंदितम् । त्रैलोक्येऽपि मयाऽप्यस्ति गूढं तत्स्यात्कथं विधे । यत्किञ्चित्त्रिषु लोकेषु जंगमं स्थावरं तथा । तस्याहं मध्यगो मूढ तैलं यद्वत्तिलांतगम्

«ເຈົ້າຄິດວ່າເຈົ້າຮູ້, ແຕ່ແມ່ນແຕ່ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ກໍຍັງບໍ່ອາດຮູ້ທັນຕາຂ່າຍແຫ່ງກຳນີ້. ໃນຕຣິໂລກກໍຍັງມີສິ່ງລັບຊ່ອນຈາກຂ້າ—ແລ້ວຂ້າຈະຮູ້ທຸກຢ່າງໄດ້ແນວໃດ, ໂອ ວິທາຕຣິ? ສິ່ງໃດໆໃນສາມໂລກ ທັງເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ—ຂ້າຢູ່ກາງມັນ ເຫມືອນນ້ຳມັນທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນເມັດງາ, ໂອ ຜູ້ຫຼົງ. »

Verse 44

तस्मात्स्पृश निजं शीर्षं ब्रह्मन्नेतदसंशयम् । यावदेवं गते ब्रह्मा शिरः स्पृशति पाणिना । तावत्तत्र स्थितः साक्षात्तद्रूपो वृषवाहनः

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະພຣາຫມັນ, ຈົ່ງແຕະສີສະຂອງເຈົ້າເອງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.» ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ໄດ້ເຮັດຕາມນັ້ນ ແລະແຕະສີສະດ້ວຍມື, ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະວຣິສະວາຫະນະ (Vṛṣavāhana) —ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ—ກໍປາກົດຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຮູບນັ້ນເອງ.

Verse 45

ततो लज्जापरीतांगः स्थितश्चाधोमुखो द्विजाः । इन्द्राद्यैरमरैः सर्वैः सहितः सर्वतः स्थितैः

ຕໍ່ມາ ກາຍຂອງລາວຖືກຄວາມອາຍປົກຄຸມ ແລະຢືນຢູ່ດ້ວຍໜ້າກົ້ມລົງ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ. ແລະບັນດາເທວະທັງປວງ—ອິນທຣະ ແລະອື່ນໆ—ກໍຢືນຢູ່ຮອບດ້ານທຸກທິດ.

Verse 46

अथाऽसौ लज्जयाविष्टः प्रणिपत्य महेश्वरम् । प्रोवाच च स्तुतिं कृत्वा क्षम्यतां क्षम्यतामिति

ແລ້ວນັ້ນ ລາວຖືກຄວາມອາຍຄອບງຳ ຈຶ່ງກົ້ມກາບພຣະມະເຫສະວະຣະ (Maheśvara) —ພຣະສິວະ— ແລະເມື່ອໄດ້ຖວາຍຄຳສັນລະເສີນແລ້ວ ກໍກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ອະໄພ, ຂໍໃຫ້ອະໄພ.»

Verse 47

अस्य पापस्य शुद्ध्यर्थं प्राय श्चित्तं वद प्रभो । निग्रहं च यथान्यायं येन पापं प्रयाति मे

«ເພື່ອຊຳລະບາບນີ້ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງກ່າວປຣາຍະຈິດຕະ (prāyaścitta) ອັນຄວນເຮັດ. ແລະຂໍຈົ່ງກຳນົດວິໄນຫຼືການຂັດເກົ່າຕາມຄວາມຍຸດຕິທຳ ເພື່ອໃຫ້ບາບຂອງຂ້າຈາກໄປ.»

Verse 48

श्रीभगवानुवाच । अनेनैव तु रूपेण मस्तकस्थेन वै ततः । तपः कुरु समाधिस्थो ममाराधनतत्परः

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: «ໃນຮູບນີ້ເທົ່ານັ້ນ ໃຫ້ຕັ້ງມັນໄວ້ເທິງສີສະ ແລ້ວປະພຶດຕະປະ; ດໍາລົງຢູ່ໃນສະມາທິ ແລະອຸທິດທັງໝົດແກ່ການບູຊາຂອງເຮົາ»។

Verse 49

ख्यातिं यास्यति सर्वत्र नाम्ना रुद्रशिरः क्षितौ । साधकः सर्वकृत्यानां तेजोभाजां द्विजन्म नाम्

«ມັນຈະໂດງດັງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ ໂດຍນາມ ‘ຣຸດຣະສິຣະ’; ແລະຈະສໍາເລັດກິດທາງທຳທັງປວງ ແກ່ພວກດວິຊະຜູ້ມີຕະເຈົາ»។

Verse 50

मानुषाणामिदं कृत्यं यस्माच्चीर्णं त्वयाऽधुना । तस्मात्त्वं मानुषो भूत्वा विचरिष्यसि भूतले

ເນື່ອງຈາກບັດນີ້ເຈົ້າໄດ້ກະທໍາກິດນີ້—ກິດທີ່ເໝາະແກ່ມະນຸດ—ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈະເປັນມະນຸດ ແລະຈະທ່ອງໄປເທິງແຜ່ນດິນ.

Verse 51

यस्त्वां चानेन रूपेण दृष्ट्वा पृच्छां करिष्यति । किमेतद्ब्रह्मणो मूर्ध्नि भगवांस्त्रिपुरांतकः

ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ ເຫັນເຈົ້າໃນຮູບນີ້ ແລ້ວຖາມວ່າ: «ນີ້ແມ່ນຫຍັງຢູ່ເທິງສີສະຂອງພຣະພຣະຫມາ, ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ຕຣິປຸຣານຕະກະ (ພຣະສິວະ)?»—

Verse 52

ततस्ते चेष्टितं सर्वं कौतुकाच्च शृणोति यः । परदारकृतात्पापात्ततो मुक्तिं प्रयास्यति

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຟັງເລື່ອງລາວທັງໝົດແຫ່ງການກະທໍາຂອງເຈົ້າ ດ້ວຍຄວາມສົນໃຈອັນເຄົາລົບ, ຈະໄດ້ມຸ່ງໄປສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ຈາກບາບທີ່ເກີດຈາກການລ່ວງລະເມີດຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ.

Verse 53

यथायथा जनस्त्वेतत्कृत्यं ते कीर्तयिष्यति । तथातथा विशुद्धिस्ते पापस्यास्य भविष्यति

ຕາມທີ່ຜູ້ຄົນຈະກ່າວສັນລະເສີນ ແລະປະກາດກິດການນີ້ຂອງເຈົ້າຫຼາຍເທົ່າໃດ ການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຈາກບາບນີ້ຂອງເຈົ້າກໍຈະເກີດຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 54

एतदेव हि ते ब्रह्मन्प्रायश्चित्तं प्रकीर्तितम् । जनहास्यकरं लोके तव गर्हाकरं परम्

ນີ້ແທ້ໆ ໂອ ພຣາຫມັນ ໄດ້ຖືກປະກາດເປັນປຣາຍະຊິດ (ການໄຖ່ບາບ) ຂອງເຈົ້າ; ມັນເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເປັນທີ່ຫົວເຮາະໃນໂລກ ແລະນໍາມາຊຶ່ງການຕໍານິຕິຕຽນອັນສູງສຸດແກ່ເຈົ້າ।

Verse 55

एतच्च तव वीर्यं तु पतितं वेदिमध्यगम् । कामार्तस्य मया दृष्टं नैतद्व्यर्थं भविष्यति

ແລະພະລັງວິຣະ/ເຊື້ອພັນຂອງເຈົ້ານັ້ນ ໄດ້ຕົກລົງໃນກາງແທ່ນບູຊາ (ເວທີ). ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນມັນເມື່ອເຈົ້າຖືກຄວາມປາຖະໜາຄອບງໍາ; ມັນຈະບໍ່ເປັນສິ່ງໄຮ້ປະໂຫຍດແນ່ນອນ।

Verse 56

यावन्मात्रैः परिस्पृष्टमेतत्सैकतरेणुभिः । तावन्मात्रा भविष्यंति मुनयः संशितव्रताः

ຕາມປະລິມານທີ່ສິ່ງນີ້ຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍເມັດຝຸ່ນຊາຍເທົ່າໃດ ຕາມປະລິມານນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ມຸນີຜູ້ມີວຣະຕະອັນແນ່ວແນ່ຈະເກີດຂຶ້ນ।

Verse 57

वालखिल्या इति ख्याताः सर्वेंऽगुष्ठप्रमाणकाः । तपोवीर्यसमोपेताः शापानुग्रहकारकाः

ພວກເຂົາໂດຍນາມເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ວາລະຂິລະຍາ” ແຕ່ລະອົງມີຂະໜາດເທົ່ານິ້ວໂປ້ງ; ພ້ອມດ້ວຍພະລັງທີ່ເກີດຈາກຕະປະ ແລະສາມາດທັງສາບແຊ່ງ ແລະປະທານພອນໄດ້।

Verse 58

एतस्मिन्नंतरे तस्माद्वेदिमध्याच्च तत्क्षणात् । अष्टाशीतिसहस्राणि मुनीनां भावितात्मनाम् । अंगुष्ठकप्रमाणानि निष्क्रान्तानि द्विजोत्तमाः

ໃນຂະນະນັ້ນທັນທີ ຈາກກາງແທ່ນບູຊາ ມີມຸນີ 88,000 ຜູ້ຝຶກຈິດດີ ປາກົດອອກມາ—ຕົວນ້ອຍເທົ່ານິ້ວໂປ້ງ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 59

ततस्ते प्रणिपत्योच्चैः प्रोचुर्देवं पितामहम् । स्थानं दर्शय नस्तात तपोऽर्थं कलिवर्जितम्

ແລ້ວພວກເຂົາກໍກົດກາບ ແລະເວົ້າດັງໆຕໍ່ພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ): “ພໍ່ເຈົ້າທີ່ຮັກ, ຂໍຊີ້ບອກສະຖານທີ່ເພື່ອຕະປະສະຍາ ທີ່ປອດຈາກມົນທິນຂອງກະລິ.”

Verse 60

पितामह उवाच । अस्मिन्क्षेत्रे मया सार्धं कुरुध्वं पुत्रकास्तपः । गमिष्यथ परां सिद्धिं येन लोके सुदुर्लभाम्

ພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ, ຈົ່ງປະກອບຕະປະສະຍາໃນກະເສດຕະອັນສັກສິດນີ້ ຮ່ວມກັບເຮົາ; ໂດຍນັ້ນ ເຈົ້າຈະບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ທີ່ຫາໄດ້ຍາກໃນໂລກ.”

Verse 61

ते तथेति प्रतिज्ञाय कृत्वा तत्राश्रमं शुभम् । वालखिल्यास्तपश्चक्रुः संसिद्धिं च परां गताः

ພວກເຂົາຮັບປາກວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວສ້າງອາສຣົມອັນເປັນມົງຄຸນຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ວາລະຂິລຍະທັງຫຼາຍຈຶ່ງປະກອບຕະປະສະຍາ ແລະບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ.

Verse 62

अथ ब्रह्मापि तत्कर्म सर्वं वैवाहिकं क्रमात् । समाप्तिमनयत्प्रोक्तं यच्छ्रुतौ तेन च स्वयम्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາກໍໄດ້ນຳພິທີແຕ່ງງານທັງໝົດນັ້ນໃຫ້ສຳເລັດລົງຕາມລຳດັບ—ຕາມທີ່ສຣຸຕິບັນຍັດໄວ້ ແລະຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວກຳນົດ.

Verse 63

पतत्सु पुष्पवर्षेषु समन्ताद्गगनांगणात् । वाद्यमानेषु वाद्येषु गीय मानैश्चगीतकैः

ເມື່ອຝົນດອກໄມ້ຕົກລົງຮອບດ້ານຈາກພື້ນຟ້າກວ້າງໃຫຍ່ ສຽງດົນຕີກໍດັງກັງວານ ແລະບົດຮ້ອງກໍຖືກຂັບຮ້ອງ។

Verse 64

पठत्सु विप्रमुख्येषु नृत्यमानासु रागतः । रंभादिषु पुरन्ध्रीषु देवानां दृङ्मनोहरम्

ໃນຂະນະທີ່ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເລີດກໍອ່ານສະດຸດີ ແລະນາງຟ້າ—ຣັມພາ ແລະອື່ນໆ—ຟ້ອນລຳດ້ວຍຄວາມຮື້ນເຮືອງ ພາບນັ້ນຊ່າງຊື່ນຕາຊື່ນໃຈແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 65

एवं महोत्सवो जज्ञे तत स्तुंबुरुपूर्वकैः । गीयमानेषु गीतेषु यथापूर्वं त्रिविष्टपे

ດັ່ງນັ້ນມະໂຫສົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍເກີດຂຶ້ນ; ເມື່ອທຸມບຸຣຸ ແລະຜູ້ອື່ນໆຂັບຮ້ອງບົດເພງ ມັນຄ້າຍກັບການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນຕຣິວິດສະປະ (ສະຫວັນ) ເຊັ່ນໃນການກ່ອນ.

Verse 66

अथ कर्मावसाने स भगवांस्त्रिपुरांतकः । प्रोवाच पद्मजं भक्त्या दक्षिणां ते ददामि किम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພິທີກຳສຳເລັດ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຕຣິປຸຣານຕະກະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກ່າວກັບ ປັດມະຊະ (ພຣະພຣະຫມາ) ດ້ວຍຄວາມສັດທາວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍດັກຊິນາ (ຄ່າພິທີ) ແກ່ທ່ານເປັນຫຍັງ?”

Verse 67

वैवाहिकी सुरश्रेष्ठ यद्यपि स्यात्सुदुर्लभा । ब्रूहि शीघ्रं महाभाग नादेयं विद्यते मम

“ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນໝູ່ເທວະ, ແມ່ນແຕ່ຄ່າສິນສອດແຫ່ງພິທີແຕ່ງງານຈະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ, ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວໃຫ້ໄວ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ; ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ຄວນໃຫ້.”

Verse 68

पितामह उवाच । अनेनैव तु रूपेण वेद्यामस्यां सुरेश्वर । त्वया स्थेयं सदैवात्र नृणां पापविशुद्धये

ພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ, ໃນຮູບນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ເປັນນິດໃນວິທີບູຊາອັນສັກສິດນີ້ ເພື່ອຊໍາລະບາບຂອງມະນຸດ»។

Verse 69

येन ते सन्निधौ कृत्वा स्वाश्रमं शशिशेखर । तपः करोमि नाशाय पापस्यास्य महत्तमम्

«ເພື່ອວ່າ ໂອ ສະສິເສກະຣະ (ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົກກຸດ), ເມື່ອຂ້ອຍຕັ້ງອາສຣົມຂອງຂ້ອຍໃນພຣະສັນນິທິຂອງພຣະອົງ ຂ້ອຍຈະປະພຶດຕະປະສະຍາ ເພື່ອທໍາລາຍບາບໃຫຍ່ນີ້ໃຫ້ສິ້ນສຸດ»។

Verse 70

चैत्रशुक्लत्रयोदश्यां नक्षत्रे भगदैवते । सूर्यवारेण यो भक्त्या वीक्षयिष्यति मानवः । तदैव तस्य पापानि प्रयास्यन्ति च संक्षयम्

ໃນວັນທີ 13 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນໄຈຕຣະ, ເມື່ອນັກຂັດຕຣະທີ່ມີພະພະຄະ (Bhaga) ເປັນເທວະປະຈໍາກໍາລັງປົກຄອງ, ແລະເປັນວັນອາທິດ—ຜູ້ໃດເບິ່ງເຫັນດ້ວຍສັດທາ (ພຣະສັນນິທິນີ້) ໃນທັນທີນັ້ນ ບາບຂອງເຂົາຈະຈາກໄປ ແລະສິ້ນສຸດລົງ।

Verse 71

या नारी दुर्भगा वन्ध्या काणा रूपविवर्जिता । साऽपि त्वद्दर्शनादेव भविष्यति सुरूपधृक् । प्रजावती सुभोगाढ्या सुभगा नात्र संशयः

ແມ່ຍິງໃດກໍຕາມທີ່ອັບໂຊກ, ເປັນໝັນ, ຕາຂ້າງດຽວ, ຫຼືຂາດຄວາມງາມ—ດ້ວຍການໄດ້ດາຣະຊະນະ (darśana) ຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ນາງກໍຈະໄດ້ຮູບງາມ, ມີບຸດທາຍາດ, ມີຄວາມສຸກແລະສົມບູນ, ແລະເປັນຜູ້ມີໂຊກ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 72

महेश्वर उवाच । हिताय सर्वलोकानां वेद्यामस्यां व्यवस्थितः । स्थास्यामि सहितः पत्न्या सत्यात्व द्वचनाद्विधे

ມະເຫສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກໂລກ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທັບຢູ່ໃນວິທີ (vedī) ນີ້, ພ້ອມກັບພຣະມະເຫສີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ), ຂໍໃຫ້ຄໍາຂອງທ່ານເຮັດໃຫ້ສິ່ງນີ້ເປັນຄວາມຈິງ»។

Verse 73

सूत उवाच । एवं स भगवांस्तत्र सभार्यो वृषभध्वजः । विद्यते वेदिमध्यस्थो लोकानां पापनाशनः ०

ສູຕະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ວຣິສະພະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ) ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກາງເວທີບູຊາ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບຂອງຊາວໂລກ.

Verse 74

एतद्वः सर्वमाख्यातं यथा तस्य पुराऽभवत् । विवाहो वृषनाथस्य मनौ स्वायंभुवे द्विजाः

ທັງໝົດນີ້ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວ, ໂອ ທ່ານດວິຊະ, ດັ່ງທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນການກ່ອນ—ພິທີອະພິເສກຂອງ ວຣິສະນາຖະ ໃນສະໄໝ ສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ.

Verse 76

कन्या च सुखसौभाग्य शीलाचारगुणान्विता । तथा स्यात्पुत्रिणी साध्वी पतिव्रतपरायणा

ແລະນາງກະນຍານັ້ນ ຈະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກ ແລະສິຣິມົງຄຸນ, ມີຄຸນຄວາມດີ ແລະຈິດຈັກການປະພຶດອັນຖືກຕ້ອງ; ນາງຈະເປັນແມ່ຜູ້ມີບຸດທິດາ, ເປັນສະຕຣີຜູ້ສຸພາບ, ມຸ່ງໝັ້ນໃນວຣະຕະແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ.

Verse 79

विवाहसमये प्राप्ते प्रारम्भे वा शृणोति यः । एतदाख्यानमव्यग्रं संपूज्य वृषभध्वजम् । तस्याऽविघ्नं भवेत्सर्वं कर्म वैवाहिकं च यत्

ຜູ້ໃດເມື່ອເວລາແຕ່ງງານມາຮອດ ຫຼືໃນຕອນເລີ່ມພິທີ ຟັງນິທານນີ້ດ້ວຍໃຈບໍ່ຟຸ້ງຊ່ານ ຫຼັງຈາກບູຊາ ວຣິສະພະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ) ຢ່າງສົມຄວນ ກຳມະພິທີແຕ່ງງານທັງໝົດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະປາສະຈາກອຸປະສັກ.