Adhyaya 33

Verse 1

। सूत उवाच । अगस्त्यस्याश्रमोऽन्योस्ति तथा तत्र द्विजोत्तमाः । यत्र तिष्ठति विश्वात्मा स्वयं देवो महेश्वरः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຍັງມີອາສຣົມອື່ນຂອງອະກັສຕະຍະ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະມະເຫສວະຣະ ຜູ້ເປັນອາດຕະສາກົນ ປະທັບຢູ່ດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 2

शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां चैत्रमासे दिवाकरः । स्वयमभ्येत्य देवेशं पूजयत्येव शंकरम्

ໃນວັນຈັດຕຸຣະດະສີ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນໄຈຕຣະ, ພຣະອາທິດເອງມາບູຊາ ພຣະຊັງກະຣະ ຈອມເທວະທັງປວງ.

Verse 3

तस्मादन्योऽपि यस्तस्यां भक्त्या चागत्य शंकरम् । तमेव पूजयेद्भक्त्या स याति देवमन्दिरम्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມາທີ່ນັ້ນດ້ວຍສັດທາ ແລະບູຊາພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ວິຫານເທວະອັນສູງສຸດ।

Verse 4

यस्तत्र कुरुते श्राद्धं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । पितरस्तस्य तृप्यंते पितृमेधे कृते यथा

ຜູ້ໃດປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (Śrāddha) ຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມດ້ວຍສັດທາ ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະອິ່ມໃຈ ດັ່ງໄດ້ກະທຳພິທີ Pitṛmedha ແລ້ວ.

Verse 5

ऋषय ऊचुः । अगस्त्यस्याश्रमं प्राप्य कस्माद्देवो दिवाकरः । प्रदक्षिणां प्रकुरुते वदैतन्मे सुविस्तरम्

ບັນດາລະສີກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ເຖິງອາສຣົມຂອງອະກັສຕະຍະ (Agastya) ແລ້ວ ເປັນເຫດໃດພຣະອາທິດອັນເທວະ (Divākara) ຈຶ່ງເຮັດປະທັກສິນາ? ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໂດຍລະອຽດ»។

Verse 6

सूत उवाच । कथयामि कथामेतां शृणुत द्विज सत्तमाः । अस्ति विंध्य इति ख्यातः पर्वतः पृथिवीतले

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງນີ້; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ. ໃນພື້ນພິພົບນີ້ ມີພູເຂົາອັນລືຊື່ວ່າ ວິນທະຍະ (Vindhya)»។

Verse 7

यस्य वृक्षाग्रशाखायां संलग्नास्तरणेः कराः । पुष्पपूगा इवाधःस्थैर्लक्ष्यंते मुग्धसि द्धकैः

ໃນພູເຂົານັ້ນ ລຳແສງຂອງພຣະອາທິດດູເໝືອນຈະເກາະຕິດຢູ່ທີ່ກິ່ງຍອດສູງສຸດຂອງຕົ້ນໄມ້; ສຳລັບສິດທະ (siddha) ຜູ້ບໍລິສຸດທີ່ຢູ່ຂ້າງລຸ່ມ ມັນປານດັ່ງພວງດອກໄມ້ຫ້ອຍລົງມາ.

Verse 8

अनभिज्ञास्तमिस्रस्य यस्य सानुनिवासिनः । रत्नप्रभाप्रणुन्नस्य कृष्णपक्षनिशास्वपि

ຜູ້ອາໄສຢູ່ຕາມໄຫຼ່ພູນັ້ນ ບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມມືດ ເພາະຮັດສະມີແຫ່ງແກ້ວມະນີຂັບໄລ່ມັນ ແມ່ນແຕ່ໃນຄືນຂອງຂ້າງແຮມມືດກໍຕາມ।

Verse 9

यस्य सानुषु मुंचंतो भांति पुष्पाणि पादपाः । वायुवेगवशान्नूनं नीरौघ नीरदा इव

ຕາມໄຫຼ່ພູນັ້ນ ຕົ້ນໄມ້ປ່ອຍດອກໄມ້ລົງມາ ດູປານດັ່ງເມກຝົນທີ່ຫຼັ່ງສາຍນ້ຳ ແນ່ນອນວ່າຖືກແຮງລົມພັດພາ।

Verse 10

यस्मिन्नानामृगा भांति धावमाना इतस्ततः । कलत्रपुत्रपुष्ट्यर्थं लोभार्थं मानवा इव

ທີ່ນັ້ນ ມີກວາງແລະສັດປ່າຫຼາຍຊະນິດ ແລ່ນໄປມາທົ່ວທິດ ດັ່ງມະນຸດທີ່ຮີບຮ້ອນດ້ວຍຄວາມໂລບ ເພື່ອຫາລ້ຽງເມຍແລະລູກ।

Verse 11

निर्यासच्छद्मना बाष्पं वासिताशेषदिङ्मुखम् । मुञ्चंति तरवो यत्र दन्तिदन्तक्षतत्वचः

ທີ່ນັ້ນ ຕົ້ນໄມ້ທີ່ເປືອກຖືກງາຊ້າງຂູດເຈັບ ປ່ອຍ ‘ນ້ຳຕາ’ ໃນຮູບຂອງຢາງໄມ້ ແລະກິ່ນຫອມຊຶມຊາບໄປທົ່ວທິດາ।

Verse 12

चीरिकाविरुतैर्दीर्घै रुदंत इव चापरे । हस्तिहस्तहता वृक्षा मन्यन्ते यस्य सानुषु

ອີກພວກໜຶ່ງ ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງຍາວໆຂອງນົກຈີຣິກາ ກໍຄິດວ່າ ຕົ້ນໄມ້ຕາມໄຫຼ່ພູທີ່ຖືກມື(ງວງ)ຊ້າງຟາດລົງ ດູປານກຳລັງຮ້ອງໄຫ້।

Verse 13

इतश्चेतश्च गच्छद्भिर्निर्झरांभोभिरावृतः । शुशुभे सितवस्त्राढ्यैः पुमानिव विभूषितः

ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍນ້ຳຕົກທີ່ໄຫຼໄປມາ ພູນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງ ດັ່ງຊາຍຜູ້ຖືກປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຂາວຫຼາຍຜືນ।

Verse 14

यस्य स्पर्द्धा समुत्पन्ना पूर्वं सह सुमेरुणा । ततः प्राह सहस्रांशुं गत्वा स क्रोधमूर्च्छितः

ສຳລັບພູວິນທະຍາ ຄວາມແຂ່ງຂັນໄດ້ເກີດຂຶ້ນກ່ອນກັບພູສຸເມຣຸ; ແລ້ວມັນໄປຫາພຣະອາທິດຜູ້ມີຮັງສີພັນ ແລະເວົ້າດ້ວຍຄວາມໂກດກຽວ.

Verse 15

कस्माद्भास्कर मेरोस्त्वं प्रकरोषि प्रदक्षिणाम् । कुलपर्वतसंज्ञेऽपि न करोषि कथं मयि

ວິນທະຍາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງເຮັດປະທັກສິນາອ້ອມພູເມຣຸ? ແມ່ນວ່າຂ້ອຍກໍມີນາມວ່າ ‘ກຸລະປະຣະວະຕະ’ ເຊັ່ນກັນ ເປັນຫຍັງທ່ານບໍ່ເຮັດອ້ອມຂ້ອຍ?”

Verse 16

भास्कर उवाच । न वयं श्रद्धया तस्य गिरेः कुर्मः प्रदक्षिणाम् । एष मे विहितः पन्था येनेदं विहितं जगत्

ພາສະກະຣະກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາອ້ອມພູນັ້ນເພາະຄວາມເຊື່ອສາທາສ່ວນຕົວ. ນີ້ແມ່ນເສັ້ນທາງທີ່ຖືກກຳນົດໃຫ້ຂ້ອຍ—ເປັນວິຖີທີ່ໂລກນີ້ຖືກຈັດວາງຢ່າງຖືກຕ້ອງ.”

Verse 17

तस्य तुंगानि शृंगाणि व्याप्य खं संश्रितानि च । तेन संजायते तस्य बलादेव प्रद क्षिणा

“ຍອດພູອັນສູງສົ່ງຂອງມັນແຜ່ກວ້າງ ແລະພິງພາຟ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍອຳນາດຂອງພູນັ້ນເອງ ເສັ້ນທາງແຫ່ງການອ້ອມວຽນຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.”

Verse 18

एतच्छ्रुत्वा विशेषेण संक्रुद्धो विंध्यपर्वतः । प्रोवाच पश्य भानो त्वं तर्हि तुंगत्वमद्य मे । रुरोधाथ नभोमार्गं येन गच्छति भास्करः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພູວິນທະຍະໂກດແຄ້ນຢ່າງແຮງ ແລະກ່າວວ່າ «ເບິ່ງເຖີດ ໂອ ພານຸ! ມື້ນີ້ເຈົ້າຈະເຫັນຄວາມສູງຂອງຂ້າ»। ແລ້ວມັນກໍຂັດຂວາງເສັ້ນທາງແຫ່ງຟ້າ ທີ່ພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ເດີນທາງໄປມາ।

Verse 19

अथ रुद्धं समालोक्य मार्गं वासरनायकः । चिन्तयामास चित्ते स्वे सांप्रतं किं करोम्यहम्

ເມື່ອເຫັນວ່າເສັ້ນທາງຂອງຕົນຖືກປິດກັ້ນ ພຣະອາທິດ—ເຈົ້າແຫ່ງວັນ—ກໍຄິດໃນໃຈວ່າ «ບັດນີ້ ຂ້າຈະເຮັດຢ່າງໃດ?»

Verse 20

करोमि यद्यहं चास्य पर्वतस्य प्रदक्षिणाम् । तद्भविष्यति कालस्य चलनं भुवनत्रये

«ຖ້າຂ້າເຮັດປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນບູຊາ) ຮອບພູນີ້ ເວລາເອງຈະຄົນລະທິດ ໃນສາມໂລກ»

Verse 21

मासर्तुभुवनानां च तथा भावी विपर्ययः । अग्निष्टोमादिकाः सर्वाः क्रिया यास्यंति संक्षयम् । नष्टयज्ञोत्सवे लोके देवानां स्यान्महाव्यथा

«ເດືອນຕ່າງໆ ລະດູການ ແລະໂລກທັງຫຼາຍ ຈະກັບຕາລະປັດ. ພິທີກຳທັງປວງ ເລີ່ມແຕ່ອັກນິສໂຕມາ ຈະເສື່ອມຖອຍ. ເມື່ອງານຍັດຍະ ແລະງານສະເຫຼີມສະຫຼອງຫາຍໄປຈາກໂລກ ເທວະທັງຫຼາຍຈະເຈັບປວດຢ່າງໃຫຍ່»

Verse 22

एवं संचिन्त्य चित्तेन बहुधा तीक्ष्णदीधितिः । जगाम मनसा भीतः सोऽगस्त्यं मुनिपुंगवम्

ເມື່ອຄິດພິຈາລະນາຫຼາຍປະການດັ່ງນັ້ນ ພຣະອາທິດຜູ້ມີລຳແສງແຫຼມຄົມ ກໍຫວາດຫວັ່ນໃນໃຈ ແລະຫັນໃຈໄປຫາ ພຣະອະກັດສະຕະຍະ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ।

Verse 23

नान्योस्ति वारणे शक्तो विंधस्यास्य हि तं विना । अगस्त्यं ब्राह्मणश्रेष्ठं मित्रावरुणसंभवम्

ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດສາມາດຫ້າມພູວິນທະນີ້ໄດ້ ນອກຈາກທ່ານ—ອະກັສຕະຍະ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ເກີດຈາກມິດຣະ ແລະ ວະຣຸນະ।

Verse 24

ततो द्विजमयं रूपं स कृत्वा तीक्ष्णदीधितिः । चमत्कारपुरक्षेत्रे तस्याश्रमपदं ययौ

ຕໍ່ມາ ພຣະອາທິດຜູ້ມີລຳແສງແຫຼມຄົມ ໄດ້ຮັບຮູບເປັນພຣາຫມັນ ແລ້ວໄປຍັງສຳນັກອາສຣົມຂອງອະກັສຕະຍະ ໃນເຂດສັກສິດແຫ່ງຈາມັດກາຣະປຸຣະ।

Verse 25

ततस्तु वैश्वदेवांते वेदोच्चारपरायणः । प्रोवाच सोऽतिथिः प्राप्तस्तवाहं मुनिसत्तम

ຕໍ່ມາ ໃນຕອນສິ້ນສຸດພິທີໄວສະວະເທວະ ແຂກນັ້ນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການສະດຸດສຽງພຣະເວດ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າມາເຖິງເປັນແຂກຂອງທ່ານ.”

Verse 26

ततोऽगस्त्यः कृतानन्दः स्वागतं ते महामुने । मनोरथ इवाध्यातो योऽग्निकार्यांत आगतः

ຕໍ່ມາ ອະກັສຕະຍະມີຄວາມປິຕິຍິນດີ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຂໍຕ້ອນຮັບ ໂອ ມະຫາມຸນີ! ທ່ານມາຮອດໃນຕອນສິ້ນສຸດພິທີໄຟຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ດັ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນຮັກທີ່ສຳເລັດຂຶ້ນທັນໃດ.”

Verse 27

तत्त्वं ब्रूहि मुनिश्रेष्ठ यद्ददामि तवेप्सितम् । अदेयं नास्ति मे किञ्चित्कालेऽस्मिन्प्रार्थितस्य च

“ຂໍທ່ານກ່າວຄວາມປະສົງອັນແທ້ຈິງ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າປະທານສິ່ງທີ່ທ່ານປາຖະໜາ. ໃນຍາມນີ້ ສຳລັບຜູ້ຂໍ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະຫວງຫ້າມ.”

Verse 28

भास्कर उवाच । अहं भास्कर आयातो विप्ररूपेण सन्मुने । सर्वकार्यक्षमं मत्वा त्वामेकं भुवनत्रये

ພຣະພາສະກະ ກ່າວວ່າ: «ເຮົາແມ່ນພຣະພາສະກະ (ພຣະອາທິດ) ໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ໃນຮູບພຣາຫມັນ; ເພາະຮູ້ວ່າ ໃນສາມໂລກ ທ່ານຜູ້ດຽວສາມາດສໍາເລັດກິດທຸກຢ່າງ»។

Verse 29

त्वया पूर्वं सुरार्थाय प्रपीतः पयसांनिधिः । वातापिश्च तथा दैत्यो भक्षितो द्विजकण्टकः

«ໃນກ່ອນນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະດາ ທ່ານໄດ້ດື່ມທະເລໃຫຍ່ໝົດສິ້ນ; ແລະດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ທ່ານໄດ້ກິນອະສຸລ Vātāpi ຜູ້ເປັນໜາມແກ່ພຣາຫມັນ»។

Verse 30

तस्माद्गतिर्भवास्माकं सांप्रतं मुनिसत्तम । देवानामिह वर्णानां त्वमेव शरणं यतः

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ຂໍໃຫ້ທ່ານເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງພວກເຮົາໃນບັດນີ້; ເພາະໃນທີ່ນີ້ ສໍາລັບເທວະດາ ແລະວັນນະທັງຫຼາຍ ທ່ານຜູ້ດຽວແມ່ນທີ່ພັກພິງ»។

Verse 31

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा स मुनिर्विप्रा विशेषेण प्रहर्षितः । अर्घ्यं दत्त्वा दिनेशाय ततः प्रोवाच सादरम्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ມຸນີນັ້ນ—ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ—ຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ. ທ່ານໄດ້ຖວາຍອັຣຄະຍະແດ່ດິເນຊະ (ພຣະອາທິດ) ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 32

धन्योऽस्म्यनुगृहीतोस्मि यन्मे त्वं गृहमागतः । तस्माद्ब्रूहि करिष्यामि तव वाक्यमखंडितम्

«ເຮົາເປັນຜູ້ມີບຸນ ເຮົາໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາ ເພາະທ່ານໄດ້ມາຮອດເຮືອນຂອງເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ກ່າວເຖີດ; ຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານ ເຮົາຈະປະຕິບັດໂດຍບໍ່ໃຫ້ຂາດຕົກ»។

Verse 33

भास्कर उवाच । एष विंध्याचलोऽस्माकं मार्गमावृत्य संस्थितः । स्पर्द्धया गिरिमुख्यस्य सुमेरोर्मुनिसतम

ພຣະພາສກະ ກ່າວວ່າ: «ພູວິນທະຍະນີ້ ຢືນຂວາງທາງຂອງພວກເຮົາ ເນື່ອງຈາກຄວາມແຂ່ງຂັນກັບພູສຸເມຣຸ ຜູ້ເປັນຈອມພູ—ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ!»

Verse 34

सामाद्यैर्विविधोपायैस्तस्मादेनं निवारय । कालात्ययो यथा न स्याद्गतेर्भंगस्तथा कुरु

«ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຫ້າມເຂົາ ດ້ວຍວິທີຫຼາຍປະການ ເລີ່ມຈາກການປອບໂຍນ. ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ບໍ່ມີການຊ້າເວລາ ແລະໃຫ້ເສັ້ນທາງຂອງພວກເຮົາບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ»

Verse 35

अगस्त्य उवाच । अहं ते वारयिष्यामि वर्धमानं कुलाचलम् । स्वस्थानं गच्छ तस्मात्त्वं सुखीभव दिवाकर

ອະກັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະຫ້າມພູບັນພະບຸລຸດນັ້ນ ທີ່ກຳລັງເຕີບໃຫຍ່. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທິວາກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຈົ່ງກັບໄປສູ່ສະຖານຂອງຕົນ ແລະຈົ່ງຢູ່ຢ່າງສະບາຍ»

Verse 36

ततः स प्रेषितस्ते न भास्करस्तीक्ष्णदीधितिः । स्वं स्थानं प्रययौ हृष्टस्तमामंत्र्य मुनीश्वरम्

ຕໍ່ມາ ພຣະພາສກະ ຜູ້ມີລຳແສງແຫຼມກ້າ ເມື່ອຖືກທ່ານສົ່ງໄປ ກໍໄດ້ກັບຄືນສູ່ສະຖານຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ຫຼັງຈາກລາອຳລາມຸນີເຈົ້ານັ້ນ

Verse 37

अगस्त्योऽपि द्रुतं गत्वा विंध्यं प्रोवाच सादरम् । न्यूनतां व्रज मद्वाक्याच्छीघ्रं पर्वतसत्तम

ອະກັສຕະຍະ ກໍໄດ້ໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະກ່າວກັບພູວິນທະຍະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ: «ຕາມຄຳຂ້າພະເຈົ້າ ຈົ່ງຫຼຸດລົງໃຫ້ຕ່ຳໄວໆ, ໂອ ຈອມພູ!»

Verse 38

दाक्षिणात्येषु तीर्थेषु स्नाने जाताद्य मे मतिः । तवायत्ता गिरे सैव तत्कुरुष्व यथोचितम्

ມື້ນີ້ ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຂ້າເກີດຂຶ້ນ ເພື່ອອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະອັນສັກສິດແຫ່ງທິດໃຕ້. ແຜນນັ້ນພຶ່ງພາເຈົ້າ ໂອ ພູ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກະທຳໃຫ້ຖືກຄວນ.

Verse 39

स तस्य वचनं श्रुत्वा विंध्यः पर्वतसत्तमः । अभजन्निम्नतां सद्यो विनयेन समन्वितः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງທ່ານ ວິນທະຍະ—ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງພູ—ກໍລົງຕ່ຳທັນທີ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ.

Verse 40

अगस्त्योऽपि समासाद्य तस्यांतं दक्षिणं द्विजाः । त्वयैवं संस्थितेनाथ स्थातव्यमित्युवाच तम्

ໂອ ພວກພຣາຫມັນ, ອະກັດສະຕະຍະກໍໄດ້ໄປຮອດປາຍທາງທິດໃຕ້ຂອງມັນ ແລ້ວກ່າວກັບມັນວ່າ: “ເມື່ອເຈົ້າຕັ້ງຢູ່ແບບນີ້ ກໍຈົ່ງຢືນຢູ່ແບບນີ້ເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 42

स तथेति प्रतिज्ञाय शापाद्भीतो नगोत्तमः । न जगाम पुनर्वृद्धिं तस्यागमनवांछया

ພູອັນຍອດນັ້ນ ຮັບປາກວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລະເພາະຢ້ານຄຳສາບ ຈຶ່ງບໍ່ເຕີບໃຫຍ່ອີກ ໂດຍປາຖະໜາການກັບຄືນຂອງອະກັດສະຕະຍະ.

Verse 43

सोऽपि तेनैवमार्गेण निवृत्तिं न करोति च । यावदद्यापि विप्रेंद्रा दक्षिणां दिशमाश्रित तः

ແລະທ່ານນັ້ນກໍບໍ່ຫັນກັບຄືນຕາມເສັ້ນທາງເດີມນັ້ນ. ຈົນຮອດມື້ນີ້ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພວກພຣາຫມັນ, ທ່ານຍັງສະຖິດຢູ່ໃນທິດໃຕ້.

Verse 44

अथ तत्रैव चानीय लोपामुद्रां मुनीश्वरः । समाहूय सहस्रांशुं ततः प्रोवाच सादरम्

ແລ້ວໃນທີ່ນັ້ນເອງ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ນຳ ໂລປາມຸດຣາ ມາ ແລະເຊີນ ສະຫັດສຣາອັມຊຸ (ພະອາທິດພັນຮັງສີ) ແລ້ວກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 45

तव वाक्यान्मया त्यक्तः स्वाश्रमस्तीक्ष्णदी धिते । तवार्थे च न गंतव्यं भूयस्तत्र कथंचन

«ເນື່ອງຈາກຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ ໂອ ຜູ້ມີຮັງສີແຫຼມຄົມ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລະທິ້ມອາສຣົມຂອງຕົນ. ແລະເພື່ອທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຄວນກັບໄປທີ່ນັ້ນອີກ—ຕະຫຼອດໄປ ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດ»।

Verse 46

तस्मान्मद्वचनाद्भानो चतुर्दश्यां मधौ सिते । यन्मया स्थापितं तत्र लिंगं पूज्यं हि तत्त्व या

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພານຸ (ພະອາທິດ), ຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໃນວັນຈະຕຸຣະດັດສີ ຂ້າງຂາວ ໃນເດືອນມະດຸ (ໄຈຕຣ), ລິງຄະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າສະຖາປະນາໄວ້ທີ່ນັ້ນ ພຶງຖືກບູຊາດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ແທ້ ແລະຫຼັກທຳອັນຖືກຕ້ອງ»।

Verse 47

भास्कर उवाच । एवं मुने करिष्यामि तव वाक्यादसंशयम् । पूजयिष्यामि तल्लिंगं वर्षांते स्वयमेव हि

ພາສະກະຣະ (ພະອາທິດ) ກ່າວວ່າ: «ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ ໂອ ມຸນີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໃນທ້າຍປີ ຂ້າພະເຈົ້າເອງຈະບູຊາລິງຄະນັ້ນ»।

Verse 48

योऽन्यो हि तद्दिने लिंगं पूजयिष्यति मानवः । मम लोकं समासाद्य स भविष्यति मुक्तिभाक्

«ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມອື່ນ ທີ່ບູຊາລິງຄະໃນວັນນັ້ນເອງ, ເມື່ອໄດ້ເຖິງໂລກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ໄດ້ຮັບໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)»।

Verse 49

सूत उवाच । एतस्मात्कारणात्तत्र भगवांस्तीक्ष्णदीधितिः । चैत्रशुक्लचतुर्दश्यां सांनिध्यं कुरुते सदा

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເນື່ອງຈາກເຫດນີ້ ພຣະອາທິດຜູ້ມີລັງສີແຫຼມແຮງ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈຶ່ງປະກົດສານນິທິຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ໃນວັນຈັດຕຸຣະດະສີ ຂ້າງຂາວເດືອນໄຈຕຣະ.

Verse 50

एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोस्मि द्विजोत्तमाः । भूयो वदत वै कश्चित्संदेहश्चे द्धृदि स्थितः

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານທັງຫມົດຟັງແລ້ວ ຕາມທີ່ຖືກຖາມ ໂອ ຜູ້ເປັນດວິຊະຜູ້ປະເສີດ. ຖ້າຍັງມີຄວາມສົງໄສໃດໆຕິດຢູ່ໃນໃຈ ຈົ່ງກ່າວຖາມອີກເຖີດ.”