Adhyaya 32

Verse 1

। सूत उवाच । तथान्योऽस्ति द्विजश्रेष्ठास्तस्मिन्क्षेत्रे शुभावहे । सप्तर्षीणां सुविख्यात आश्रमः सर्वकामदः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ໃນເຂດສັກສິດອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ຍັງມີສະຖານທີ່ອື່ນ—ອາສຣົມອັນລືຊື່ຂອງພຣະຣິສີເຈັດອົງ ຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດແຫ່ງປາຖະນາທັງປວງ।

Verse 2

तत्र श्रावणमासस्य पंचदश्यां समाहितः । यः करोति नरः स्नानं स लभेद्वांछितं फलम्

ທີ່ນັ້ນ ໃນເດືອນສຣາວະນະ ວັນຂຶ້ນ 15 ຄ່ຳ, ຜູ້ໃດທີ່ມີໃຈສະຫງົບຕັ້ງມັ່ນ ປະກອບການອາບນ້ຳສັກສິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມທີ່ປາຖະນາ।

Verse 3

कन्दमूलफलैः शाकैर्यस्तत्र श्राद्धमाचरेत् । स प्राप्नोति फलं कृत्स्नं राजसूयाश्वमेधयोः

ຜູ້ໃດທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (Śrāddha) ໂດຍໃຊ້ຫົວມັນ ຮາກ ໝາກໄມ້ ແລະຜັກ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບບຸນຜົນຄົບຖ້ວນ ເທົ່າກັບພິທີຣາຊະສູຍະ ແລະ ອັດສະວະເມດະ।

Verse 4

पंचम्यां शुक्लपक्षे तु मासि भाद्रपदे द्विजाः । यस्तान्पूजयते भक्त्या पुष्पधूपानुलेपनैः । विधिनानेन विप्रेन्द्राः सर्वानेव यथाक्रमम्

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ທັງຫຼາຍ: ໃນເດືອນພາດຣະປະດະ ວັນຂຶ້ນ 5 ຄ່ຳ, ຜູ້ໃດບູຊາພວກທ່ານດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ໂດຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະນ້ຳຫອມທາ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດນີ້, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ແລະບູຊາທຸກອົງຕາມລຳດັບ—ຈະໄດ້ຮັບບຸນຜົນດັ່ງກ່າວ।

Verse 5

ॐ अत्रये नमः । ॐ वसिष्ठाय नमः । ॐ कश्यपाय नमः । ॐ भरद्वाजाय नमः । ॐ गौतमाय नमः । ॐ कौशिकाय नमः । ॐ जमदग्नये नमः । ॐ अरुंधत्यै नमः । पूजामंत्रः । जह्नुकन्यापवित्रांगा गृहीतजपमालिकाः । गृह्णंत्वर्घं मया दत्तमृषयः सर्वकामदाः

«ໂອມ ນະໂມ ແດ່ ອະຕຣິ. ໂອມ ນະໂມ ແດ່ ວະສິດຖະ. ໂອມ ນະໂມ ແດ່ ກັດຍະປະ. ໂອມ ນະໂມ ແດ່ ພະຣະດວາຊະ. ໂອມ ນະໂມ ແດ່ ໂກຕະມະ. ໂອມ ນະໂມ ແດ່ ເກົາສິກະ. ໂອມ ນະໂມ ແດ່ ຊະມະດັກນິ. ໂອມ ນະໂມ ແດ່ ອະຣຸນທະຕີ»—ນີ້ແມ່ນມົນພູຊາ. «ໂອ ລິສີທັງຫຼາຍ ຜູ້ມີກາຍບໍລິສຸດໂດຍທິດາຂອງ ຊະຫນຸ (ຄື ຄົງຄາ) ແລະຖືມາລາຈະປະ, ຂໍຈົ່ງຮັບອັຣຄະຍະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍ—ຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ»।

Verse 6

ऋषय ऊचुः । तत्र सप्तर्षिभिस्तीर्थं कस्मिन्काले व्यवस्थितम् । विस्तरात्सूतज ब्रूहि परं कौतूहलं हि नः

ລິສີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໃນສະຖານນັ້ນ ທີຣຖະນີ້ ຖືກສັງຖາປະນາໂດຍ ສັບຕະລິສີ ໃນເວລາໃດ? ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ລະອຽດ, ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງພວກເຮົາໃຫຍ່ຫຼາຍ»។

Verse 7

सूत उवाच । अनावृष्टिः पुरा जाता लोके द्वादशवार्षिकी । सर्वोषधिक्षयो जातस्ततो लोकाः क्षयार्दिताः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໃນອະດີດ ໄດ້ເກີດໄພແຫ້ງແລ້ງໃນໂລກ ຍາວນານສິບສອງປີ. ພືດຢາ ແລະ ພືດຜົນທັງປວງຖືກສິ້ນໄປ; ດັ່ງນັ້ນຜູ້ຄົນຖືກທຸກທ້ອນໂດຍຄວາມພິນາດແລະຄວາມເສື່ອມຖອຍ»។

Verse 8

अस्थिशेषा निरुत्साहास्त्यक्तधर्मव्रतक्रियाः । अभक्ष्यभक्षणपरास्तथैवापेयपायिनः

ພວກເຂົາເຫຼືອແຕ່ກະດູກ ໄຮ້ແຮງກຳລັງ, ລະທິ້ງທຳມະ, ວຣະຕະ ແລະ ພິທີກຳ. ພວກເຂົາມຸ່ງກິນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນກິນ ແລະດື່ມສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນດື່ມເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 9

त्यजंति मातरः पुत्रान्कलत्राणि तथा नराः । भृत्यान्स्वानपि वित्तेशाः का कथान्यसमुद्भवान्

ແມ່ທັງຫຼາຍລະທິ້ງລູກຊາຍຂອງຕົນ, ແລະຊາຍທັງຫຼາຍລະທິ້ງພັນລະຍາ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີຊັບສິນກໍຍັງລະທິ້ງຄົນຮັບໃຊ້ຂອງຕົນ—ຈະຕ້ອງເວົ້າຫຍັງອີກເຖິງຄົນຈາກເຮືອນອື່ນ?

Verse 10

संत्यक्तान्यग्निहोत्राणि ब्राह्मणैर्याजकैरपि । व्रतानि व्रतिभिर्दांतैरपि वृद्धतमैर्द्विजाः

ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນຜູ້ເຄີຍເປັນພຣະຍາຊົກ ກໍຍັງລະທິ້ງພິທີອັກນິໂຫຕຣ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຖືວຣະຕະຢ່າງມີວິໄນ—ກະທັ້ງດວິຊະຜູ້ເຖົ້າທີ່ສຸດ—ກໍລະທິ້ງຂໍ້ປະພຶດຂອງຕົນ।

Verse 11

दृश्यते चैव यत्रैव सस्यं वापि कथंचन । ह्रियते लज्जया हीनैस्तत्र क्षुत्क्षामकैर्नरैः

ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ເຫັນຂ້າວຫຼືພືດເມັດພຽງນ້ອຍ ກໍຖືກຄົນທີ່ຜອມແຫ້ງເພາະຄວາມຫິວ ແລະຂາດຄວາມອາຍ ກວາດເອົາໄປໃນທີ່ນັ້ນເອງ।

Verse 12

एवमन्नक्षये जाते पीडिते धरणीतले । सप्तर्षयः क्षुधाविष्टा बभ्रमुस्तत्रतत्र च

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອອາຫານຫມົດສິ້ນ ແລະຜືນດິນຖືກທຸກທໍລະມານ ພວກສັບຕະຣິຊິ (຤ິຊິເຈັດ) ຖືກຄວາມຫິວຄອບງຳ ຈຶ່ງພາກັນພະເນຈອນໄປມາຫຼາຍບ່ອນ।

Verse 13

अत्रिश्चैव वसिष्ठश्च कश्यपः सुमहातपाः । भरद्वाजस्तथा चान्यो गौतमः संशितव्रतः । कौशिको जमदग्निश्च तथैवारुंधती सती

ອັດຣິ ແລະ ວະສິດຖະ, ກັບທັງ ກັດຊະຍະປະ ຜູ້ມີຕະປະອັນຍິ່ງ; ພະຣະດວາຊະ ແລະ ໂກຕະມະ ຜູ້ຖືວຣະຕະໝັ້ນຄົງ; ເກົາຊິກະ ແລະ ຈະມະດັກນິ, ພ້ອມດ້ວຍ ອະຣຸນທະຕີ ສະຕີຜູ້ບໍລິສຸດ.

Verse 14

अथ तेषां समस्तानां चंडाभूत्परिचारिका । पशुवक्त्रस्तथा भृत्यो विनयेन समवितः

ແລ້ວໃນການນັ້ນ ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາທັງໝົດ ມີຍິງຈັນດາລາຜູ້ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ປາກົດຂຶ້ນ; ແລະຍັງມີຄົນຮັບໃຊ້ອີກຜູ້ໜ້າຄ້າຍສັດ, ທັງສອງລ້ວນມີຄວາມນອບນ້ອມດ້ວຍວິໄນ.

Verse 15

ततस्ते विषयं प्राप्ता वृषादर्भिमहीपतेः । क्षुत्क्षामा मुनयोऽत्यर्थं देशे चानर्तसंज्ञके

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ເຖິງອານາເຂດຂອງພະຣາຊາ ວຣິສາດັຣພີ; ບັນດາມຸນີຜູ້ອົດຫິວຈົນຜອມແຫ້ງ ໄດ້ມາຮອດດິນແດນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ອະນັຣຕະ”.

Verse 17

ततस्तैः पतितो भूमौ दृष्टो मृतकुमारकः । मंत्रयित्वा मिथः पश्चाद्गृहीतो भक्षणाय च

ແລ້ວພວກເຂົາເຫັນເດັກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງຕາຍ ນອນຢູ່ເທິງດິນ. ຫຼັງຈາກປຶກສາກັນແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຍົກເອົາເຂົາ—ແມ່ນແຕ່ເພື່ອຈະກິນ.

Verse 18

अपचन्यावदग्नौ तं क्षुधया परिपीडिताः । वृषादर्भिर्नृपः प्राप्तः श्रुत्वा तेषां विचेष्टितम्

ຖືກຄວາມຫິວຫຍາກບີບຄັ້ນ ພວກເຂົາເລີ່ມປຸງເຂົາໃນໄຟ. ໃນຂະນະນັ້ນ ພະຣາຊາ ວຣິສາດັຣພີ ກໍມາຮອດ ເມື່ອໄດ້ຍິນເຖິງການກະທຳອັນນ່າສະພຶງຂອງພວກເຂົາ.

Verse 19

वृषादर्भिरुवाच । किमिदं गर्हितं कर्म क्रियते मुनिसत्तमाः । राक्षसानामयं धर्मो महामांसस्य भक्षणम्

ວຣິສາດັຣພີ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ການກະທຳອັນນ່າຕຳນິນີ້ແມ່ນຫຍັງກັນ? ການກິນເນື້ອອັນຫຍາບໜາ ແມ່ນທຳຂອງພວກຣາກສະສາ.”

Verse 20

सोऽहं सस्यं प्रदास्यामि ग्रामान्व्रीहीन्यवानपि । मम वाक्यादसंदिग्धं त्यजर्ध्वं मृतबालकम्

“ເຮົາຈະໃຫ້ເຂົ້າທັນຍາຫານ—ທັງບ້ານເມືອງ, ເຂົ້າສານ ແລະ ເຂົ້າບາເລີກໍຈະໃຫ້. ຈົ່ງເຊື່ອຄຳເຮົາໂດຍບໍ່ລັງເລ; ຈົ່ງປ່ອຍເດັກຕາຍນັ້ນເສຍ.”

Verse 21

ऋषय ऊचुः । प्रायश्चित्तं समादिष्टं महामांसस्य भक्षणात् । प्रतिग्रहस्य भूपाला दापत्कालेऽपि नो नृप

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ໄດ້ມີການກໍານົດພິທີຊໍາລະບາບ (ປຣາຍະຊິດ) ສໍາລັບການກິນເນື້ອຫຍາບ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມພິບັດ ການຮັບຂອງຂວັນ (ປຣະຕິຄຣະຫະ) ກໍບໍ່ເໝາະກັບພວກເຮົາ.”

Verse 22

पश्चात्तपश्चरिष्यामो महामांससमुद्भवम् । पातकं नाशयिष्यामो भक्षयामो वयं ततः

“ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພວກເຮົາຈະປະພຶດຕະປະ (ຕະປັດ) ເພື່ອກໍາຈັດບາບທີ່ເກີດຈາກການກິນເນື້ອຫຍາບ; ເມື່ອທໍາລາຍຄວາມຜິດນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງຈະກິນ.”

Verse 23

वृषादर्भि रुवाच । प्रतिग्रहो द्विजातीनां प्रोक्ता वृत्तिरनिंदिता । ग्राह्यो मत्तस्ततः सर्वैर्नात्र कार्या विचारणा

ວຣຶສາດັຣພິ ກ່າວວ່າ: “ການຮັບຂອງຂວັນ (ປຣະຕິຄຣະຫະ) ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າເປັນວິຖີດໍາລົງຊີວິດທີ່ບໍ່ຖືກຕໍານິ ສໍາລັບຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊາຕິ). ດັ່ງນັ້ນ ທຸກຄົນຈົ່ງຮັບຈາກຂ້ອຍ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຄິດພິຈາລະນາ.”

Verse 24

ऋषय ऊचुः । राज प्रतिग्रहो घोरो मध्वास्वादो विषोपमः । स दूराद्ब्राह्मणैस्त्याज्यो विशेषात्कृतिभिर्नृप

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ການຮັບຂອງຂວັນນັ້ນນ່າຢ້ານກົວ—ຫວານດັ່ງນ້ໍາເຜິ້ງ ແຕ່ຄ້າຍພິດ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນຄວນຫຼີກຫ່າງແຕ່ໄກ, ໂດຍສະເພາະຜູ້ຮູ້ແຈ້ງແລະຜູ້ສໍາເລັດທາງທຳ, ໂອ ຜູ້ປົກຄອງ.”

Verse 25

दशसूनासमश्चक्री दशचक्रिसमो ध्वजी । दश ध्वजिसमा वेश्या दशवेश्यासमो नृपः

“ຜູ້ຖືຈັກ (cakrī) ໜຶ່ງຄົນ ເທົ່າກັບຜູ້ຂ້າສັດສິບຄົນ; ຜູ້ຖືທຸງ (dhvajī) ໜຶ່ງຄົນ ເທົ່າກັບຜູ້ຖືຈັກສິບຄົນ; ນາງໂສເພນີໜຶ່ງຄົນ ເທົ່າກັບຜູ້ຖືທຸງສິບຄົນ; ແລະ ພຣະຣາຊາໜຶ່ງພຣະອົງ ເທົ່າກັບນາງໂສເພນີສິບຄົນ.”

Verse 26

दशसूनासहस्रेण तुल्यो राजप्रतिग्रहः । कस्तस्य प्रतिगृह्णाति लोभाढ्यो ब्राह्मणो यथा

ທານຈາກພະຣາຊາ (rāja-pratigraha) ເທົ່າກັບຜູ້ຂ້າສັດ ສິບພັນເທົ່າ. ໃຜຈະຮັບທານນັ້ນ—ນອກແຕ່ພຣາຫມັນທີ່ອຸ້ມໄປດ້ວຍຄວາມໂລບ?

Verse 27

रौरवादिषु सर्वेषु नरकेषु स पच्यते । तस्माद्गच्छ गृहे भूप स्वस्ति तेऽस्तु सदैव हि

ຜູ້ນັ້ນຖືກຕົ້ມຢູ່ໃນນະລົກທັງປວງ ເລີ່ມຈາກ Raurava. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ພະຣາຊາ ຈົ່ງກັບເຮືອນ; ຂໍໃຫ້ຄວາມສະຫງົບສຸກຢູ່ກັບທ່ານຕະຫຼອດໄປ.

Verse 28

वयमन्यत्र यास्यामो ग्रहीष्यामो न ते धनम् । एवमुक्त्वाथ ते सर्वे मुनयः शंसितव्रताः

“ພວກເຮົາຈະໄປບ່ອນອື່ນ; ຈະບໍ່ຮັບຊັບຂອງທ່ານ.” ເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບັນດາມຸນີທັງປວງ—ຜູ້ມີວຣະຕະອັນຄວນສັນລະເສີນ—ກໍຈະອອກເດີນທາງ.

Verse 29

परित्यज्य कुमारं तं मृतं तमपि भूमिपम् । चमत्कारपुरं क्षेत्रं समुद्दिश्य ततो ययुः

ພວກເຂົາປະລະທິ້ງກຸມານຜູ້ຕາຍນັ້ນ ແລະແມ່ນແຕ່ພະຣາຊາຜູ້ນັ້ນດ້ວຍ; ແລ້ວຈຶ່ງອອກເດີນທາງ ມຸ່ງໃຈໄປຫາຂອບເຂດສັກສິດ Camatkārapura.

Verse 30

सोऽपि राजा ततस्तैस्तु भर्त्सितोऽतिरुषान्वितः । जिज्ञासार्थं ततस्तेषां चक्रे कर्म द्विजोत्तमाः

ພະຣາຊານັ້ນກໍຖືກພວກເຂົາຕຳນິ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດກ້າ. ຕໍ່ມາ ເພື່ອທົດລອງພວກເຂົາ ພະອົງໄດ້ວາງການກະທຳຢ່າງໜຶ່ງຕໍ່ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ.

Verse 31

ततः सुवर्णपूर्णानि विधायोदुम्बराणि च । तेषां मार्गाग्रतो भूमौ समंतादथ चाक्षिपत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ຈັດເຮັດພາຊະນະອຸດຸມພະຣະໃຫ້ເຕັມດ້ວຍຄຳ ແລ້ວໂຍນລົງສູ່ພື້ນດິນຮອບດ້ານ ຢູ່ຂ້າງໜ້າບັນດາລະສີຕາມເສັ້ນທາງຂອງພວກທ່ານ।

Verse 32

सूत उवाच । अथ ते मुनयो दृष्ट्वा पतितानि धरातले । उदुम्बराणि संदृष्ट्वा जगृहुः क्षुधयार्दिताः

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ແລ້ວບັນດາມຸນີເຫັນພາຊະນະອຸດຸມພະຣະຕົກຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ກໍໄດ້ເກັບເອົາໄປ ເນື່ອງຈາກຖືກຄວາມຫິວໂຫຍຮົບຮານ।

Verse 33

अथ तानि समालक्ष्य गुरूणि मुनिसत्तमाः । अत्रिरेकं परिस्फोट्य सुवर्णं वीक्ष्य चाब्रवीत्

ຕໍ່ມາ ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດເຫັນວ່າມັນໜັກ ອະຕຣິໄດ້ຜ່າອັນໜຶ່ງ ແລ້ວເມື່ອເຫັນຄຳຢູ່ຂ້າງໃນ ຈຶ່ງເວົ້າຂຶ້ນ।

Verse 34

अत्रिरुवाच । नास्माकं मुनयोऽज्ञानं नास्माकं गृहबुद्धयः । हैमानिमान्विजानंतो ग्रहीष्याम उदुम्बरान्

ອະຕຣິກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາມຸນີບໍ່ແມ່ນຜູ້ບໍ່ຮູ້ ແລະບໍ່ມີໃຈຜູກພັນກັບຄອບຄົວ. ຮູ້ວ່ານີ້ເປັນຄຳອັນຫລອກລວງ ພວກເຮົາຈະເອົາແຕ່ຜົນອຸດຸມພະຣະ.”

Verse 35

तस्मादेतानि संत्यज्य हेमगर्भाणि दूरतः । उदुम्बराणि यास्यामः फलानि विगतस्पृहाः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈະປະຖິ້ມອັນທີ່ມີຄຳຢູ່ໃນທ້ອງນີ້ໃຫ້ໄກ ແລ້ວຈະໄປຫາຜົນອຸດຸມພະຣະ ດ້ວຍໃຈທີ່ປາດສະຈາກຄວາມຢາກໄດ້।

Verse 36

सार्वभौमो महीपाल एकोऽन्यश्च निरीहकः । सुभगस्तु तयोर्नित्यं भूयाद्भूयो निरीहकः

ຄົນໜຶ່ງອາດເປັນຈັກກະພັດ ຜູ້ປົກປ້ອງແຜ່ນດິນ; ອີກຄົນໜຶ່ງອາດເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຢາກ ບໍ່ດິ້ນຮົນ. ແຕ່ໃນສອງນັ້ນ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນແທ້ ຊ້ຳໆ ແມ່ນຜູ້ພົ້ນຈາກຄວາມໂລບຢາກ.

Verse 37

धर्मार्थमपि विप्राणां संचयोऽर्थस्य गर्हितः । प्रक्षालनाद्धि पंकस्य दूरादस्पर्शनं वरम्

ແມ່ນແຕ່ເພື່ອທຳມະ ການສະສົມຊັບສິນຂອງພຣາຫມັນກໍຖືກຕຳນິ. ດີກວ່າການລ້າງຂີ້ຕົມ ຄືການບໍ່ໄປແຕະຕ້ອງມັນເລີຍຈາກໄກ.

Verse 38

त्यजतः संचयान्सर्वान्यांति हानिमुपद्रवाः । न हि सर्वार्थवान्कश्चिद्दृश्यते निरुपद्रवः

ຜູ້ທີ່ລະທິ້ງການສະສົມທັງປວງ ຄວາມທຸກຍາກແລະໄພພິບັດຈະຖອຍຫ່າງ ແລະເສຍກຳລັງ. ເພາະບໍ່ມີໃຜຖືກເຫັນວ່າມີຊັບທຸກຢ່າງ ແລ້ວຍັງປອດໄພຈາກເຄາະຮ້າຍ.

Verse 39

निर्धनत्वं तथा राज्यं तुलायां धारयेद्बुधः । अकिंचनत्वमधिकं जायते संमतिर्मम

ຜູ້ມີປັນຍາຄວນນຳຄວາມຈົນ ແລະ ຄວາມເປັນກະສັດ ມາຊັ່ງໃນຕາຊັ່ງ. ຕາມຄວາມເຫັນອັນພິຈາລະນາຂອງຂ້ອຍ ຄວາມບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍ (ອະກິນຈະນະ) ເປັນຄຸນຄ່າທີ່ສູງກວ່າ.

Verse 40

कश्यप उवाच । अनर्थोऽयं मुने प्राप्तो यदर्थस्य परिग्रहः । अर्थैश्वर्यविमूढात्मा श्रेयसा मुच्यते हि सः

ກັດສະຍະປະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ນີ້ແມ່ນເຄາະຮ້າຍ—ຄືການໄປຮັບເອົາຊັບສິນເກີດຂຶ້ນ. ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຖືກຫຼອກລວງໂດຍຄວາມຮັ່ງມີແລະອຳນາດ ຈະພົ້ນໄດ້ກໍແຕ່ໂດຍຄຸນຄ່າອັນສູງສຸດ (śreyas).”

Verse 41

अर्थसंपद्विमोहाय विमोहो नरकाय च । तस्मादर्थं प्रयत्नेन श्रेयोऽर्थी दूरतस्त्यजेत्

ຊັບສົມບັດນຳໃຫ້ເກີດຄວາມຫຼົງ ແລະຄວາມຫຼົງນຳໄປສູ່ນະລົກ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາຄຸນຄ່າສູງສຸດ ຄວນພາຍາຍາມລະທິ້ງຊັບຈາກໄກ.

Verse 42

योर्थेन साध्यते धर्मः क्षयिष्णुः स प्रकीर्तितः । यः पुनस्तपसा साध्यः स मोक्षायेति मे मतिः

ທຳມະທີ່ສຳເລັດດ້ວຍຊັບ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຂອງສຶກສາຍ. ແຕ່ທຳມະທີ່ສຳເລັດດ້ວຍຕະປະ (ຄວາມພາກເພັງ) ນັ້ນ—ຕາມຄວາມເຫັນຂອງຂ້ອຍ—ນຳໄປສູ່ໂມກຂະ.

Verse 43

भरद्वाज उवाच । जीर्यंति जीर्यतः केशा दंता जीर्यंति जीर्यतः । चक्षुः श्रोत्रे तथा पुंसस्तृष्णैका तरुणायते

ພະຣະດວາຊະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຄົນແກ່ລົງ ຜົມກໍແກ່, ແຂ້ວກໍແກ່, ຕາແລະຫູກໍແກ່. ແຕ່ຕຣິສນາ—ຄວາມຢາກ—ຢ່າງດຽວ ຍັງນຸ່ມນວນຢູ່ໃນໃຈເຂົາເສມອ.

Verse 44

सूच्या सूत्रं यथा वस्त्रं संचारयति सूचिका । तद्वत्संसारसूत्रं च वांछयात्मा नयत्यसौ

ດັ່ງເຂັມນ້ອຍນຳເສັ້ນດ້າຍຜ່ານຜ້າ ໃຫ້ເຄື່ອນໄປມາ, ຢ່າງນັ້ນແຫຼະ ອາດຕະມາທີ່ຖືກຄວາມຢາກຂັບດັນ ນຳເສັ້ນດ້າຍແຫ່ງສັງສາຣາໃຫ້ລາກຕໍ່ໄປ.

Verse 45

यथा शृंगं हि कायेन वर्द्धमानेन वर्धते । तद्वत्तृष्णापि वित्तेन वर्द्धमानेन वर्द्धते

ດັ່ງເຂົາສັດເຕີບໂຕຕາມຮ່າງກາຍທີ່ເຕີບໃຫຍ່, ຢ່າງນັ້ນ ຕຣິສນາ—ຄວາມຢາກ—ກໍເຕີບໂຕຕາມຊັບສິນທີ່ເພີ່ມພູນ.

Verse 46

अनंतपारा दुष्पूरा तृष्णा दुःखशतावहा । अधर्मबहुला चैव तस्मात्तां परिवर्जयेत्

ຕັນຫາບໍ່ມີຝັ່ງປາຍ ຍາກຈະເຕັມ ແລະນໍາມາທຸກຂ໌ນັບຮ້ອຍ; ມັນເຕັມໄປດ້ວຍອະທັມ ດັ່ງນັ້ນຄວນລະທິ້ງມັນ.

Verse 47

गौतम उवाच । संतुष्टः केन चाल्योऽस्ति फलैरपि विवर्जितः । सर्वोपीन्द्रियलौल्येन संकटे भ्रमति द्विजाः

ໂກຕະມະກ່າວວ່າ: ຜູ້ທີ່ພໍໃຈແລ້ວ ແມ່ນໃຜຈະເຮັດໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວໄດ້ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີຜົນຕອບແທນກໍຕາມ? ແຕ່ສັດທັງປວງ ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງໃນອິນທຣີຍ ຈຶ່ງພາກັນຫຼົງເຂົ້າສູ່ຄວາມຄັບຂັນ, ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ.

Verse 48

सर्वत्र संपदस्तस्य संतुष्टं यस्य मानसम् । उपानद्गूढपादस्य ननु चर्मास्तृतेव भूः

ຜູ້ໃດທີ່ໃຈພໍໃຈ ຄວາມຮັ່ງມີກໍມີຢູ່ທົ່ວໄປ. ສໍາລັບຜູ້ທີ່ສວມເກີບປົກປ້ອງຕີນ ແຜ່ນດິນກໍເຫມືອນຖືກປູດ້ວຍໜັງ.

Verse 49

संतोषामृततृप्तानां यत्सुखं शांतचेतसाम् । कुतस्तद्धनलुब्धानामितश्चेतश्च धावताम्

ຄວາມສຸກຂອງຜູ້ທີ່ໃຈສະຫງົບ ແລະອິ່ມເຕັມດ້ວຍນ້ໍາອະມຣິດແຫ່ງຄວາມພໍໃຈ—ຈະໄປມີແກ່ຜູ້ໂລບທຣັບ ທີ່ໃຈວິ່ງໄປມາໄດ້ແນວໃດ?

Verse 50

असंतोषः परं दुःखं संतोषः परमं सुखम् । सुखार्थी पुरुषस्तस्मात्संतुष्टः सततं भवेत्

ຄວາມບໍ່ພໍໃຈແມ່ນທຸກຂ໌ສູງສຸດ; ຄວາມພໍໃຈແມ່ນສຸກສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນຜູ້ໃຝ່ຫາຄວາມສຸກ ຄວນພໍໃຈຢູ່ເສມອ.

Verse 51

विश्वामित्र उवाच । कामं कामयमानस्य यदि कामः स सिध्यति । तथान्यो जायते पुंसस्तत्क्षणादेव कल्पितः

ວິສວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ທີ່ປາຖະນາ ແມ່ນແມ່ນວ່າ ຄວາມປາຖະນານັ້ນສຳເລັດ ແຕ່ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຄວາມປາຖະນາອື່ນກໍເກີດຂຶ້ນ ເຫມືອນຄວາມຄິດໃໝ່ທີ່ຖືກປັ້ນຂຶ້ນທັນທີ.

Verse 52

न जातु कामी कामानां सहस्रैरपि तुष्यति । हविषा कृष्णवर्त्मेव वांछा तस्य विवर्धते

ຄົນຜູ້ຕິດໃນກາມ ບໍ່ເຄີຍອິ່ມໃຈ ແມ່ນແມ່ນວ່າໄດ້ຮັບຄວາມເພີດເພີນນັບພັນ; ເຫມືອນໄຟທີ່ໄດ້ຮັບຮາວິດບູຊາ ຄວາມຢາກຂອງເຂົາຍິ່ງເພີ່ມພູນ.

Verse 53

कामानभिलषन्मोहान्न नरः सुखमाप्नुयात् । श्येनालयतरुच्छायां व्रजन्निव कपिञ्जलः

ຄົນທີ່ຖືກມົວໝອງດ້ວຍການໄລ່ຫາກາມ ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ; ເຫມືອນນົກຟຣານໂຄລິນທີ່ໄປພັກໃຕ້ເງົາໄມ້ ອັນເປັນຮັງຂອງນົກເຫຍື້ອ.

Verse 54

नित्यं सागरपर्यन्तां यो भुङ्क्ते पृथिवीमिमाम् । तुल्याश्मकाश्चनश्चैव स कृतार्थो महीपतेः

ແມ່ນແມ່ນວ່າ ກະສັດຜູ້ໜຶ່ງຈະເສບສຸກກັບແຜ່ນດິນນີ້ ທີ່ມີທະເລເປັນຂອບເຂດ ທຸກວັນ; ເມື່ອສຳລັບພຣະອົງ ຫີນແລະຄຳກາຍເປັນສິ່ງເທົ່າກັນ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ຜູ້ປົກຄອງນັ້ນສຳເລັດຄວາມໝາຍແທ້.

Verse 55

जमदग्निरुवाच । योऽर्थं प्राप्याधमो विप्रः शोचितव्येपि हृष्यति । न च पश्यति मन्दात्मा नरकं चा कुतोभयः

ຈະມະດັກນິ ກ່າວວ່າ: ພຣາຫມັນຜູ້ຕ່ຳຊ້າ ເມື່ອໄດ້ຊັບສິນແລ້ວ ກໍຍັງຍິນດີແມ່ນແມ່ນໃນສິ່ງທີ່ຄວນໂສກ. ຄົນໃຈທຶບນັ້ນບໍ່ເຫັນນະລົກ—ແລ້ວຈະມີຄວາມຢ້ານກົວແຕ່ໃສ?

Verse 56

प्रतिग्रहसमर्थानां निवृत्तानां प्रतिग्रहात् । य एव ददतां लोकास्त एवाप्रतिगृह्णताम्

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ສາມາດຮັບທານໄດ້ ແຕ່ຫຼີກເວັ້ນຈາກການຮັບ—ໂລກທີ່ຜູ້ໃຫ້ທານໄດ້ບັນລຸ ຜູ້ບໍ່ຮັບທານກໍໄດ້ບັນລຸເຊັ່ນກັນ।

Verse 57

अरुन्धत्युवाच । बिसतंतुर्यथाऽनन्तो नालमासाद्य संस्थितः । तृष्णा चैवमनाद्यन्ता स्थिता देहे शरीरिणाम्

ອຣຸນທະຕີກ່າວວ່າ: «ເຫມືອນເສັ້ນໃຍດອກບົວທີ່ເບິ່ງຄືບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ອາໄສກ້ານຂອງມັນຢູ່; ຕັນຫາກໍເຊັ່ນນັ້ນ ບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ ສະຖິດຢູ່ໃນກາຍຂອງຜູ້ມີກາຍ»។

Verse 58

या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्यति जीर्यतः । याऽसौ प्राणान्तिको रोगस्तां तृष्णां त्यजतः सुखम्

ຕັນຫານັ້ນ ຜູ້ມີຄວາມເຫັນຜິດລະທິ້ມຍາກ; ມັນບໍ່ແກ່ເຖົ້າແມ່ນແຕ່ເຮົາແກ່; ມັນເປັນໂລກທີ່ນໍາໄປສູ່ຄວາມຕາຍ—ຜູ້ລະຕັນຫານັ້ນຍ່ອມໄດ້ສຸກ।

Verse 60

पशुमुख उवाच यदाचरन्ति विद्वांसः सदा धर्मपरायणाः । तदेव विदुषा कार्यमात्मनो हितमिच्छता

ປະສຸມຸກກ່າວວ່າ: «ສິ່ງໃດທີ່ນັກຮູ້ຜູ້ອຸທິດຕົນແກ່ທຳມະ ປະພຶດຢູ່ເປັນນິດ—ນັ້ນແຫຼະຄວນເຮັດໂດຍຜູ້ສະຫລາດຜູ້ປາດຖະໜາປະໂຫຍດແທ້ແກ່ຕົນ»។

Verse 62

चमत्कारपुरेक्षेत्रे विविशुस्ते ततः परम् । ददृशुः सहसा प्राप्तं परिव्राजं शुनोमुखम्

ຈາກນັ້ນພວກເຂົາເຂົ້າໄປໃນເຂດສັກສິດແຫ່ງຈະມັດກາຣະປຸຣະ. ທີ່ນັ້ນພວກເຂົາເຫັນທັນທີ ນັກບວດພະເດີນທາງຜູ້ມາຮອດ—ຊຸໂນມຸກຂະ.

Verse 63

तेनैव सहितास्तत्र गत्वा किञ्चिद्वनान्तरम् । दृष्टवन्तस्ततो हृद्यं सरः पंकजशोभितम्

ໂດຍມີລາວໄປນຳ ພວກເຂົາເຂົ້າໄປໃນປ່າໄດ້ໄກບໍ່ຫຼາຍ ແລ້ວໄດ້ເຫັນສະນ້ຳອັນຊື່ນຊົມ ງາມດ້ວຍດອກບົວບານ।

Verse 64

ततो बुभुक्षयाविष्टा बिसान्यादाय भूरिशः । तीरे निक्षिप्य सरसश्चक्रुः पुण्यां जल क्रियाम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄວາມຫິວຫິວຫິວອາຫານຄອບງຳ ພວກເຂົາເກັບກ້ານບົວຫຼາຍໆ ວາງໄວ້ທີ່ຝັ່ງສະນ້ຳ ແລ້ວປະກອບພິທີນ້ຳອັນເປັນບຸນ।

Verse 65

अथोत्तीर्यजलात्सर्वे ते समेत्य परस्परम् । बिसानि तान्यपश्यन्त इदं वचनमब्रुवन्

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາທັງໝົດຂຶ້ນຈາກນ້ຳ ແລ້ວມາຊຸມກັນ; ເມື່ອບໍ່ເຫັນກ້ານບົວເຫຼົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງເວົ້າຖ້ອຍຄຳນີ້ຕໍ່ກັນ।

Verse 66

ऋषय ऊचुः । केन क्षुधाभितप्तानामस्माकं निर्दयात्मना । मृणालानि समस्तानि स्थानादस्माद्धृतानि च

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ໃຜໜໍ—ຜູ້ໃຈຮ້າຍ—ໄດ້ຍົກເອົາກ້ານບົວທັງໝົດອອກຈາກບ່ອນນີ້ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາຖືກຄວາມຫິວອາຫານທຸກທໍລະມານ?”

Verse 67

ते शंकमाना अन्योन्यमृषयः शंसितव्रताः । प्रचक्रुः शपथान्रौद्रानात्मनः प्रविशुद्धये

ພວກລຶສີຜູ້ໂດດເດັ່ນໃນວັດຕະປະຕິບັດ ສົງໄສກັນແລະກັນ; ເພື່ອຊຳລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ ຈຶ່ງປະກາດຄຳສາບານອັນຮຸນແຮງ।

Verse 68

कश्यप उवाच । सर्वभक्षः सदा सोऽस्तु न्यासलोभं करोतु वा । कूटसाक्षित्वमभ्ये तु बिसस्तैन्यं करोति यः

ກັສຍະປະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດລັກກ້ານດອກບົວ ຂໍໃຫ້ເຂົາເປັນຜູ້ກິນທຸກສິ່ງຢ່າງເປັນນິດ ແມ່ນແຕ່ຂອງບໍ່ບໍລິສຸດ; ຫຼືໃຫ້ຖືກຄວາມໂລບຕໍ່ຊັບທີ່ຝາກໄວ້ຄອບງຳ. ແລະຂໍໃຫ້ມີບາບແຫ່ງການເປັນພະຍານທຽມດ້ວຍ»។

Verse 69

धर्मं करोतु दंभेन राजानं चोपसेवताम् । मधुमांसं सदाश्नातु बिसस्तैन्यं करोति यः

«ຜູ້ໃດລັກກ້ານດອກບົວ ຂໍໃຫ້ເຂົາເຮັດທຳດ້ວຍຄວາມຫຼອກລວງ, ແລະໄປຮັບໃຊ້ກະສັດເພື່ອຫວັງຜົນປະໂຫຍດ; ຂໍໃຫ້ເຂົາກິນນ້ຳເຜິ້ງແລະເນື້ອສັດຢູ່ເປັນນິດ»។

Verse 70

वसिष्ठ उवाच । अनृतौ मैथुनं यातु दिवा वाप्यथ पर्वणि । अतिथिः स्यात्ततोऽन्योन्यं बिसस्तैन्यं करोति यः

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດລັກກ້ານດອກບົວ ຂໍໃຫ້ເຂົາເສບສົມກັນໃນເວລາບໍ່ຄວນ—ກາງວັນ ຫຼືໃນວັນບຸນອັນສັກສິດ; ແລະຂໍໃຫ້ເຂົາເປັນ ‘ແຂກ’ ທີ່ອາໄສຄົນອື່ນ ແລະກໍ່ຄວາມບາດໝາງກັນ»។

Verse 71

भरद्वाज उवाच । योधिगम्य गुरोः शास्त्रं निष्क्रयं न प्रयच्छति । तस्यैनसा स युक्तोस्तु बिसस्तैन्यं करोति यः

ພະຣະດວາຊະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດລັກກ້ານດອກບົວ ຂໍໃຫ້ເຂົາຖືກຜູກພັນກັບບາບເທົ່າກັບຜູ້ທີ່ຮຽນຄຳສອນອັນສັກສິດຈາກຄູ (ກຸຣຸ) ແຕ່ບໍ່ຖວາຍຄ່າຄູອັນຄວນ (ດັກຊິນາ)»។

Verse 72

नृशंसोऽस्तु स सर्वत्र समृद्ध्या चाप्यहंकृतः । मत्सरी पिशुनश्चैव बिसस्तैन्यं करोति यः

«ຜູ້ໃດລັກກ້ານດອກບົວ ຂໍໃຫ້ເຂົາເປັນຄົນໂຫດຮ້າຍທຸກແຫ່ງ; ແລະແມ່ນແຕ່ເມື່ອມີຄວາມຮັ່ງມີ ກໍໃຫ້ຫຍິ່ງຍະໂສດ້ວຍອະຫັງການ—ເປັນຄົນອິດສາ ແລະຊອກຫາໂທດຄົນອື່ນ»។

Verse 73

विश्वामित्र उवाच । एकाकी मृष्टम श्नातु प्रशंस्यादथ चात्मनः । वेदविक्रयकर्तास्तु बिसस्तैन्यं करोति यः

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ລັກກ້ານດອກບົວ ຂໍໃຫ້ກິນອາຫານດີຢູ່ຜູ້ດຽວ ຍ້ອງຍໍຕົນເອງ ແລະກາຍເປັນຜູ້ຂາຍພຣະເວດາ।

Verse 74

जमदग्निरुवाच । कन्यां यच्छतु वृद्धाय स भूयाद्वृषली पतिः । अस्तु वार्धुषिको नित्यं बिसस्तैन्यं करोति यः

ຈະມະດັກນິ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ລັກກ້ານດອກບົວ ຂໍໃຫ້ຍົກລູກສາວໃຫ້ຊາຍເຖົ້າ ໃຫ້ເປັນຜົວຂອງຍິງຊັ້ນຕ່ຳ ແລະເປັນຜູ້ກູ້ດອກເບ້ຍຕະຫຼອດໄປ।

Verse 75

गौतम उवाच । स गृह्णात्वविकादानं करोतु हयविक्रयम् । प्रकरो तु गुरोर्निंदां बिसस्तैन्यं करोति यः

ໂກຕະມະ ກ່າວວ່າ: ຄົນໜຶ່ງອາດຮັບສິ່ງທີ່ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ ຫຼືຄ້າຂາຍມ້າກໍໄດ້; ແຕ່ຜູ້ໃດດ່າທໍ່ຄູອາຈານ ຍ່ອມກໍ່ກຳອັນໜັກ ດຸດດັ່ງລັກກ້ານດອກບົວ।

Verse 76

अत्रिरुवाच । मातरं पितरं नित्यं दुर्मतिः सोऽवमन्यताम् । शूद्रं पृच्छतु धर्मार्थं बिसस्तैन्यं करोति यः

ອະຕຣິ ກ່າວວ່າ: ຄົນໃຈຊົ່ວນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ຫມິ່ນປະມາດແມ່ພໍ່ເປັນນິດ—ຜູ້ທີ່ໃນເລື່ອງທຳມະ ໄປຖາມຊູດຣະ ແລະລັກກ້ານດອກບົວ।

Verse 77

प्रतिश्रुत्य न यो दद्याद्ब्राह्मणाय गवादिकम् । तस्यैनसा स युज्येत बिसस्तैन्यं करोति यः

ຜູ້ໃດສັນຍາແລ້ວ ບໍ່ໃຫ້ງົວແລະອື່ນໆແກ່ພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກຜູກມັດດ້ວຍບາບນັ້ນ; ຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ລັກກ້ານດອກບົວ।

Verse 78

अरुंधत्युवाच । करोतु पत्युः पूर्वं सा भोजनं शयनं तथा । नारी दुष्टसमाचारा बिसस्तैन्यं करोति या

ອະຣຸນທະຕີ ກ່າວວ່າ: «ໃຫ້ນາງຮັບໃຊ້ສາມີກ່ອນ ຈັດອາຫານ ແລະ ທີ່ນອນໃຫ້ພ້ອມ. ຍິງຜູ້ໃດປະພຶດຊົ່ວ ແມ່ນຜູ້ທີ່ລັກກ້ານບົວ (ບິສະ)»។

Verse 79

चण्डोवाच । स्वामिनः प्रतिकूलास्तु धर्मद्वेषं करोतु च । साधुद्वेषपरा चैव बिसस्तैन्यं करोति या

ຈັນດະ ກ່າວວ່າ: «ຍິງຜູ້ໃດຕໍ່ຕ້ານສາມີ ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຊັງຕໍ່ທຳມະ ແລະ ມັກດູໝິ່ນຜູ້ດີ ພ້ອມທັງລັກແມ່ນແຕ່ເສັ້ນໃຍກ້ານບົວ (ບິສະ) ນາງນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າມີບາບ»។

Verse 80

पशुमुख उवाच । स्वामिद्रोहरतो नित्यं स भूयात्पापकृन्नरः । साधु द्वेषपरश्चैव बिसस्तैन्यं करोति यः

ປະສຸມຸຂະ ກ່າວວ່າ: «ຊາຍຜູ້ໃດມຸ່ງຫັນຈະທໍລະຍົດນາຍຂອງຕົນຢູ່ເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ກໍ່ບາບ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜູ້ໃດຫມົດໃຈຊັງຜູ້ດີ ແລະ ລັກກ້ານບົວ (ບິສະ) ຜູ້ນັ້ນກໍ່ເປັນຜູ້ກໍ່ບາບ»។

Verse 81

शुनोमुख उवाच । वेदान्स पठतु न्यायाद्गृहस्थः स्यात्प्रियातिथिः । सत्यं वदतु चाजस्रं बिसस्तैन्यं करोति यः

ຊຸນໂນມຸຂະ ກ່າວວ່າ: «ໃຫ້ຄົນຄອບຄົວສຶກສາພຣະເວດດ້ວຍຄວາມຖືກທຳ ແລະ ເປັນຜູ້ທີ່ແຂກຮັກ. ໃຫ້ເວົ້າຄວາມຈິງບໍ່ຂາດ. ແຕ່ຜູ້ໃດລັກບິສະ (ກ້ານບົວ) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມມີບາບ ແລະ ຕົກຈາກທຳມະ»។

Verse 82

ऋषय ऊचुः । इष्ट एव द्विजातीनां यस्त्वया शपथः कृतः । बिसस्तैन्यं हि चास्माकं तन्नूनं भवता कृतम्

ບັນດາລະສີ ກ່າວວ່າ: «ຄຳສາບານທີ່ເຈົ້າໄດ້ກະທຳ ນັ້ນເໝາະສົມແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ. ແຕ່ການລັກກ້ານບົວ (ບິສະ) ຂອງພວກເຮົາ ນັ້ນແນ່ນອນເຈົ້າເປັນຜູ້ເຮັດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»។

Verse 83

शुनोमुख उवाच । मया हृतानि सर्वेषां बिसानीमानि वो द्विजाः । धर्मान्वै श्रोतुकामेन मां जानीत पुरंदरम्

ຊຸໂນມຸຂະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານດວິຊະທັງຫຼາຍ, ຂ້າໄດ້ເອົາກ້ານບົວທັງໝົດຂອງພວກທ່ານໄປ. ແຕ່ຈົ່ງຮູ້ວ່າຂ້າແມ່ນ ປຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ເພາະຂ້າປາຖະນາຈະຟັງທຳມະ»។

Verse 84

युष्माकं परितुष्टोऽस्मि लोभाभावाद्द्विजोत्तमाः । तस्मात्स्वर्गं मया सार्द्धं शीघ्रमागम्यतामिति ।ा

«ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພໍໃຈພວກທ່ານຢ່າງເຕັມທີ ເນື່ອງຈາກບໍ່ມີຄວາມໂລບ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມາກັບຂ້າໄປສະຫວັນໂດຍໄວ» ເຂົາກ່າວ។

Verse 85

ऋषय ऊचुः । मोक्षमार्गं समासक्ता न वयं स्वर्गलिप्सवः । तस्मात्तपश्चरिष्यामः सरसीह विमुक्तये

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາຍຶດໝັ້ນໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງໂມກສະ; ບໍ່ໄດ້ປາຖະນາສະຫວັນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ອິນທຣະ, ພວກເຮົາຈະປະພຶດຕະປະສະຢູ່ທະເລສາບສັກສິດນີ້ ເພື່ອຄວາມຫຼຸດພົ້ນສຸດທ້າຍ»។

Verse 86

पूर्णा सागरपर्यंतां चरित्वा पृथिवी मिमाम् । प्राणयात्रां प्रकुर्वाणा मृणालैर्मुनिसत्तमाः । तस्माद्गच्छ तव श्रेयो भूयादस्मात्समागमात्

ເມື່ອໄດ້ທ່ອງທ່ຽວແຜ່ນດິນນີ້ຈົນຮອດທະເລທີ່ລ້ອມຮອບ, ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດກໍດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສກ້ານບົວ ແລະສືບຕໍ່ການເດີນທາງແຫ່ງຊີວິດ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປເຖີດ; ຂໍໃຫ້ຄວາມດີອັນໃຫຍ່ເກີດແກ່ເຈົ້າ ຈາກການພົບພາກັບພວກເຮົານີ້।

Verse 87

शक्र उवाच । न वृथा दर्शनं मे स्यात्कदाचिदपि सुव्रताः । तस्माद्गृह्णीत यच्चित्ते सदाभीष्टं व्यवस्थितम्

ສັກກະ (ອິນທຣະ) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນດີ, ການປາກົດຂອງຂ້າຕໍ່ໜ້າພວກເຈົ້າ ຢ່າໃຫ້ເປັນເລື່ອງເປົ່າປະໂຫຍດເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເລືອກສິ່ງທີ່ໃຈພວກເຈົ້າປາຖະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງ»។

Verse 88

ऋषय ऊचुः आश्रमोऽयं सुविख्यातो भूयाच्छक्र महीतले । नाम्नास्माकं तथा नृणां सर्वपातकनाशनः

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ເອີຍ, ຂໍໃຫ້ອາສຣົມນີ້ໂດ່ງດັງກວ້າງໄກໃນແຜ່ນດິນ. ແລະໂດຍຖືຊື່ຂອງພວກເຮົາ ຂໍໃຫ້ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງແກ່ມະນຸດ»។

Verse 89

वयं स्थास्यामहे नित्यमत्रैव सुरसत्तम । तपोऽर्थं भावितात्मानो यावन्मोक्षगतिर्ध्रुवा

«ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ພວກເຮົາຈະພັກອາໄສຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ—ຈິດໃຈຖືກຂັດເກົ່າເພື່ອຕະປະ—ຈົນກວ່າຈະບັນລຸເສັ້ນທາງອັນໝັ້ນຄົງໄປສູ່ໂມກສະ»។

Verse 90

इन्द्र उवाच । त्रैलोक्येऽपि सुविख्यात आश्रमो वो भविष्यति । तथा कामप्रदश्चैव लोकानां संभविष्यति

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: «ໃນສາມໂລກກໍຕາມ ອາສຣົມຂອງພວກເຈົ້າຈະໂດ່ງດັງ. ແລະຈະເກີດເປັນຜູ້ປະທານພອນຕາມປາຖະໜາແກ່ຊາວໂລກ»។

Verse 91

यो यं काममभिध्याय श्राद्धमत्र करिष्यति । श्रावणे पौर्णमास्यां च स तं सर्वमवा प्स्यति

«ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຄິດຖຶງຄວາມປາຖະໜາໃດໜຶ່ງ ແລ້ວເຮັດພິທີສຣາດທະ (Śrāddha) ຢູ່ນີ້—ໂດຍສະເພາະໃນວັນເຕັມເດືອນເດືອນສຣາວະນະ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນທັງໝົດຕາມປາຖະໜານັ້ນ»។

Verse 92

निष्कामो वा नरो यस्तु श्राद्धं दानमथापि वा । प्रकरिष्यति मोक्षं स समवाप्स्यत्यसंशयम्

«ຫຼືຖ້າຊາຍຜູ້ໃດເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ແລ້ວເຮັດສຣາດທະ ຫຼືເຮັດທານຢູ່ນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸໂມກສະ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»។

Verse 93

ये चात्र देहं त्यक्ष्यंति युष्माकं चाश्रमे शुभे । अपि पापसमायुक्तास्ते यास्यंति परां गतिम्

ແລະຜູ້ໃດທີ່ລະທິ້ງກາຍຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນອາສຣົມອັນເປັນມົງຄຸນຂອງທ່ານ—ແມ່ນແຕ່ຖືກພາບບາບຫຼາຍ—ກໍຈະໄປຮອດສະພາບສູງສຸດ.

Verse 94

इंगुदैर्बदरैर्वापि बिल्वैर्भल्लातकैरपि । पितॄनुद्दिश्य यः श्राद्धं करिष्यति समाहितः

ຜູ້ໃດມີໃຈສະຫງົບຮວບຮວມ ປະກອບພິທີ Śrāddha ອຸທິດແດ່ບັນພະບຸລຸດ ໂດຍໃຊ້ໝາກ iṅguda ຫຼື ໝາກພຸດຊາ (jujube) ຫຼື ໝາກ bilva ຫຼື ແມ່ນແຕ່ bhallātaka—ຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມຄວນ.

Verse 95

स यास्यति परां सिद्धिं दुर्लभां त्रिदशैरपि । सर्वपापविनिर्मुक्तः स्तूयमानश्च किंनरैः

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍາກຈະໄດ້—ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະຖືກສັນລະເສີນໂດຍກິນນະຣະ (Kiṃnara).

Verse 96

जगामादर्शनं तेऽपि स्थितास्तत्र द्विजोत्तमाः

ລາວໄດ້ຈາກໄປຈົນບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນ; ແລະພວກພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນກໍຍັງຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 97

ततः काले गते तेऽपि कृत्वा तीव्रं महत्तपः । संप्राप्ताः परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ພວກເຂົາກໍໄດ້ປະພຶດຕະປະສະ (tapas) ຢ່າງເຂັ້ມງວດແລະຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະໄດ້ບັນລຸສະຖານອັນສູງສຸດ ທີ່ປອດຈາກຄວາມແກ່ແລະຄວາມຕາຍ.

Verse 98

तैस्तत्र स्थापितं लिङ्गं देवदेवस्य शूलिनः । तस्य संदर्शनादेव नरः पापाद्विमुच्यते

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ປະດິດຕັ້ງ ລິງຄະ ຂອງພຣະຊູລິນ ພຣະເທວະເທວະ; ພຽງແຕ່ເຫັນ ມະນຸດກໍພົ້ນຈາກບາບ.

Verse 99

यस्तल्लिंगं पुनर्भक्त्या पुष्पधूपानुलेपनैः । अर्चयेत्स ध्रुवं मुक्तिं प्राप्नोति द्विजसत्तमाः

ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະນັ້ນອີກຄັ້ງດ້ວຍສັດທາ ດ້ວຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະນ້ຳຫອມທາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບມຸກຕິແນ່ນອນ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 100

एतत्पवित्र मायुष्यं सर्वपातकनाशनम् । सप्तर्षोणां समाख्यातमाश्रमस्यानुकीर्तनम्

ເລື່ອງລາວອັນບໍລິສຸດນີ້ ຊ່ວຍເພີ່ມອາຍຸ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ; ເປັນການຂັບຂານອາສຣົມຂອງພຣະຣິສີເຈັດອົງ (Saptarṣi) ອັນໂດ່ງດັງ.