Adhyaya 263

Verse 1

ईश्वर उवाच । यदि चेत्तामसं कर्म त्यक्त्वा कर्मसु जायते । तदा ज्ञानमयो योगी जीवतां मोक्षदायकः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຖ້າຜູ້ໃດລະທິ້ງກຳທີ່ເປັນຕາມັດ (tāmasa) ແຕ່ຍັງດຳເນີນໃນກິດທີ່ຖືກທຳນອງ, ເມື່ອນັ້ນ ໂຍຄີຜູ້ເປັນດັ່ງຍານະ ຈະເປັນຜູ້ປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ແມ່ນແຕ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່.

Verse 2

यदा निर्ममता देहे यदा चित्तं सुनिर्मलम् । यदा हरौ भक्तियोगस्तदा बन्धो न कर्मणा

ເມື່ອບໍ່ຍຶດຕິດຕໍ່ກາຍ, ເມື່ອໃຈບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ, ແລະເມື່ອພັກຕິໂຍກະຕໍ່ ຮາຣິ ເປັນໂຍກະຂອງຕົນ—ເມື່ອນັ້ນ ກຳບໍ່ຜູກມັດອີກຕໍ່ໄປ.

Verse 3

कुर्वन्नेव हि कर्माणि मनः शांतं नृणां यदा । तदा योगमयी सिद्धिर्जायते नात्र संशयः

ແມ່ນແຕ່ກຳລັງເຮັດກຳຢູ່, ເມື່ອໃຈຂອງຄົນສະຫງົບລົງ, ເມື່ອນັ້ນ ຄວາມສຳເລັດອັນເປັນໂຍກະຈະເກີດຂຶ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 4

गुरुत्वं स्थानमसकृदनुभूय महामतिः । जीवन्विष्णुत्वमासाद्य कर्म संगात्प्रमुच्यते

ເມື່ອໄດ້ປະສົບສະພາບ «ຄຸຣຸຕະວະ» (ອຳນາດຄູອາຈານທາງທຳ) ຊ້ຳໆ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ຍ່ອມບັນລຸ «ຄວາມເປັນວິສນຸ» ໃນຂະນະຍັງມີຊີວິດ ແລະພົ້ນຈາກການຍຶດຕິດໃນກຳກັບກຳກຳມະ।

Verse 5

कर्माणि नित्यजातानि नित्यनैमित्तिकानि च । इच्छया नैव सेव्यानि दुःखतापविवृद्धये

ກິດຈະກຳປະຈຳວັນ ແລະພິທີກຳຕາມການກຳນົດເວລາ ບໍ່ຄວນປະຕິບັດເພື່ອສະໜອງຄວາມປາຖະໜາສ່ວນຕົວເທົ່ານັ້ນ; ເພາະມັນຈະເພີ່ມພູນທຸກຂ໌ ແລະຄວາມຮ້ອນໃນໃຈຈາກຄວາມທຸກທ້ອນ।

Verse 6

कर्मणामीशितारं च विष्णुं विद्धि महेश्वरि । तस्मिन्संत्यज्य सर्वाणि संसारान्मुच्यतेऽखिलात्

ໂອ ມະເຫສະວະຣີ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ວິສນຸແມ່ນຜູ້ເປັນເຈົ້າອຳນາດຄວບຄຸມກຳທັງປວງ. ເມື່ອສະຫຼະທຸກສິ່ງໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ—ນຳການກະທຳທັງໝົດໄປວາງໃນພຣະອົງ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກສັງສາຣະທັງມວນໂດຍສິ້ນເຊີງ।

Verse 7

एतदेव परं ज्ञानमेतदेव परं तपः । एतदेव परं श्रेयो यत्कृष्णे कर्मणोऽर्पणम्

ນີ້ແຫຼະແມ່ນປັນຍາສູງສຸດ; ນີ້ແຫຼະແມ່ນຕະປະ (ຕະປັສ) ສູງສຸດ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນຄວາມດີສູງສຸດ: ການອຸທິດການກະທຳທັງປວງແດ່ພຣະກຣິສນະ (Kṛṣṇa).

Verse 8

अयं हि निर्मलो योगो निर्गुणः स उदाहृतः । तद्विष्णोः कर्म जनितं शुभत्व प्रतिपादनम्

ນີ້ແທ້ໆແມ່ນຖືກເອີ້ນວ່າ ໂຢຄະອັນບໍລິສຸດປາສະຈາກມົນທິນ; ແລະຖືກປະກາດວ່າ ຢູ່ເຫນືອກວ່າຄຸນ (guṇa) ທັງສາມ. ມັນເກີດຈາກການກະທຳທີ່ເນື່ອງໃນວິສນຸ ແລະສ້າງຕັ້ງຄວາມມົງຄຸນ—ຄວາມບໍລິສຸດແລະຄວາມຜາສຸກ।

Verse 9

तावद्भ्रमंति संसारे पितरः पिंडतत्पराः । यावत्कुले भक्तियुतः स्तो नैव प्रजायते

ຕາມທີ່ບັນພະບຸລຸດ (ພິຕຣະ) ຍັງພາກັນພະເລີນວຽນໃນສັງສາຣ ໂດຍມຸ່ງແຕ່ການຖວາຍປິນດະ; ຈົນກວ່າໃນຕະກູນນັ້ນຈະເກີດຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.

Verse 10

तावद्द्विजानि गर्जंति तावद्गर्जति पातकम् । तावत्तीर्थान्यनेकानि यावद्भक्तिं न विंदति

ຕາມທີ່ພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຍັງຮ້ອງກັນດ້ວຍການໂຕ້ຖຽງ, ບາບກໍຮ້ອງຄືກັນ; ແລະຕີຣຖະຫຼາຍໆກໍປານດັ່ງມີຫຼາຍ—ຈົນກວ່າຈະໄດ້ພົບພັກຕິແທ້.

Verse 11

स एव ज्ञानवांल्लोके योगिनां प्रथमो हि सः । महाक्रतूनामाहर्ता हरिभक्तियुतो हि सः

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ມີປັນຍາແທ້ຄືຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ; ໃນຫມູ່ໂຢຄີ ທ່ານແມ່ນຜູ້ທຳອິດ. ທ່ານແມ່ນຜູ້ສຳເລັດມະຫາກຣະຕຸທັງຫຼາຍ—ເພາະມີພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ.

Verse 12

निमिषं निर्नयन्मेषं योगः समभिजायते । वाणीजये योगिनस्तु गोमेधश्च प्रकीर्तितः

ເມື່ອຄວບຄຸມໄດ້ແມ່ນແຕ່ການກະພິບຕາ ໂຢຄະກໍເກີດຂຶ້ນຢ່າງສົມບູນ. ແລະສຳລັບໂຢຄີ ຊັຍຊະນະເຫນືອວາຈາ (ຄຳເວົ້າ) ຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັບຍັດ «ໂກເມທ» (go-medha).

Verse 13

मनसो विजये नित्यमश्वमेधफलं लभेत् । कल्पनाविजयान्नित्यं यज्ञं सौत्रामणिं लभेत्

ດ້ວຍຊັຍຊະນະເຫນືອໃຈຢ່າງສະເໝີ ຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງອັດສະວະເມທ (Aśvamedha). ດ້ວຍຊັຍຊະນະເຫນືອການຄິດປຸງແຕ່ງແລະຈິນຕະນາການຢ່າງສະເໝີ ຍ່ອມໄດ້ບຸນແຫ່ງຍັດ «ເສົາຕຣາມະນີ» (Sautrāmaṇi).

Verse 14

देहस्योत्सर्जनान्नित्यं नरयज्ञः प्रकीर्तितः । पंचेंद्रियपशून्हत्वाऽनग्नौ शीर्षे च कुण्डले

ໂດຍການປ່ອຍວາງຄວາມຍຶດຕິດໃນກາຍຢ່າງສະເໝີ “ນະຣະ-ຍັດຍະ” ຖືກປະກາດ. ເມື່ອ “ຂ້າ” ສັດຫ້າແຫ່ງອິນທຣີ—ບໍ່ອາໄສໄຟພາຍນອກ—ໂຍຄີຈຶ່ງມີເຄື່ອງໝາຍທີ່ສີສະ ແລະຕຸ້ມຫູ ເປັນນິມິດແຫ່ງພິທີພາຍໃນ।

Verse 15

गुरूपदेशविधिना ब्रह्मभूतत्वमश्नुते । स योगी नियताहारोदण्डत्रितयधारकः

ດ້ວຍວິທີຕາມຄໍາສອນຂອງຄູບາອາຈານ ຜູ້ນັ້ນບັນລຸພາວະເປັນພຣະພຣະຫມັນ. ໂຍຄີນັ້ນຄວບຄຸມອາຫານຢ່າງເຂັ້ມ ແລະຖື “ດັນດະສາມ” ຄືການສຳລວມກາຍ ວາຈາ ແລະໃຈ.

Verse 16

त्रिदंडी स तु विज्ञेयो ज्ञाते देवे निरंजने । मनोदण्डः कर्मदण्डो वाग्दंडो यस्य योगिनः

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ໂຍຄີນັ້ນແທ້ໆແມ່ນ “ຕຣິດັນດິນ” ເມື່ອໄດ້ຮູ້ແຈ້ງພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ. ດັນດະຂອງລາວຄື ການສຳລວມໃຈ, ການສຳລວມການກະທຳ, ແລະການສຳລວມວາຈາ.

Verse 17

स योगी ब्रह्मरूपेण जीवन्नेव समाप्यते । अज्ञानी बाध्यते नित्यं कर्मभिर्बंधनात्मकैः

ໂຍຄີນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນຍັງມີຊີວິດຢູ່ກໍສຳເລັດສົມບູນໃນຮູບແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ. ແຕ່ຜູ້ບໍ່ຮູ້ ຖືກຜູກມັດແລະຖືກບີບຄັ້ນຢູ່ເສມອໂດຍກຳທີ່ເປັນພັນທະ.

Verse 18

कुर्वन्नेव हि कर्माणि ज्ञानी मुक्तिं प्रयाति हि । यदा हि गुरुभिः स्थानं ब्रह्मणः प्रतिपाद्यते

ແມ່ນແທ້ ແມ່ນແມ່ນກຳລັງເຮັດກຳຢູ່ ຜູ້ຮູ້ຈິງກໍໄປສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ. ເມື່ອຄູບາອາຈານທັງຫຼາຍ ຊີ້ແຈງແລະສະຖາປະນາ “ສະຖານະ/ຖິ່ນຢູ່” ຂອງພຣະພຣະຫມັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 19

तदैष मुक्तिमाप्नोति देहस्तिष्ठति केवलम् । यावद्ब्रह्मफलावाप्त्यै प्रयाति पुरुषोत्तमः

ແລ້ວເຂົາຍ່ອມບັນລຸໂມກສະ; ກາຍນັ້ນຄົງເຫຼືອຢູ່ແຕ່ພຽງກາຍ. ຈົນກວ່າເພື່ອໄດ້ຮັບຜົນສູງສຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ, ພຸຣຸສົດຕະມະຈຶ່ງນໍາເຂົາໄປຂ້າງໜ້າ (ສູ່ການສົມບູນສຸດທ້າຍ).

Verse 20

तावत्कर्ममयी वृत्तिर्ब्रह्म वृक्षांतराभवेत् । अवांतराणि पर्वाणि ज्ञेयानि मुनिभिः सदा

ຕາບໃດທີ່ການເຄື່ອນໄຫວຍັງຖືກປັ້ນແຕ່ງໂດຍກຳ, ພຣະພຣະຫມັນກໍເຫມືອນຢູ່ «ລະຫວ່າງກິ່ງໄມ້»—ເຫັນໄດ້ພຽງບາງສ່ວນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂັ້ນຕອນກາງໆ (parvan) ຄວນໃຫ້ມຸນີຮູ້ໄວ້ເສມອ.

Verse 21

मोक्षमार्गो द्विजैश्चैव श्रुतिस्मृतिसमुच्चयात् । मोक्षोऽयं नगराकारश्चतुर्द्वार समाकुलः

ເສັ້ນທາງໄປສູ່ໂມກສະ ຖືກບັນດາທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຊີ້ແຈງຈາກການຮວບຮວມພະຍານຂອງ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ. ໂມກສະນີ້ເຫມືອນເມືອງ ທີ່ມີປະຕູສີ່ດ້ານ.

Verse 22

द्वारपालास्तत्र नित्यं चत्वारस्तु शमादयः । त एव प्रथमं सेव्या मनुजैर्माक्षदायकाः

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ເຝົ້າປະຕູທີ່ມີຢູ່ເສມອມີສີ່ປະການ—ເລີ່ມດ້ວຍ ຊະມະ (ຄວາມສະງົບ). ມະນຸດຄວນບໍລິການເຂົາເຈົ້າກ່ອນ, ເພາະເຂົາເຈົ້າເປັນຜູ້ປະທານ «ຜົນ» ແຫ່ງໂມກສະ.

Verse 23

शमश्च सद्विचारश्च संतोषः साधुसंगमः । एते वै हस्तगा यस्य तस्य सिद्धिर्न दूरतः

ຊະມະ (ຄວາມສະງົບ), ສັດວິຈາຣະ (ການພິຈາລະນາອັນຖືກຕ້ອງ), ສັນໂຕສະ (ຄວາມພໍໃຈ), ແລະ ສາທຸສັງຄະມະ (ການຄົບຫາກັບຜູ້ບຸນ) — ຜູ້ໃດທີ່ຖືສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ເຫມືອນຢູ່ໃນມື, ຄວາມສໍາເລັດ (ໃນໂຍຄະແລະໂມກສະ) ບໍ່ໄກຈາກເຂົາ.

Verse 24

योगसिद्धिर्विष्णुभक्त्या सद्धर्माचरणेन च । प्राप्यते मनुजैर्देवि ह्येतज्ज्ञानमलं विदुः

ໂອ ເທວີ, ຄວາມສຳເລັດໃນໂຍຄະ ເກີດຈາກຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະວິສນຸ ແລະຈາກການປະພຶດຕາມທຳມະອັນແທ້; ບັນດາຜູ້ຮູ້ກ່າວວ່າ ນີ້ແມ່ນຄວາມບໍລິສຸດອັນບໍ່ມີມົນທິນຂອງປັນຍາວິນຍານ.

Verse 25

ज्ञानार्थं च भ्रमन्मर्त्यो विद्यास्थानेषु सर्वशः । सद्यो ज्ञानं सद्गुरुतो दीपार्चिरिव निर्मला

ເຖິງແມ່ນມະນຸດຜູ້ຕາຍໄດ້ຈະພາຕົນເອງພະເນຈອນຫາຄວາມຮູ້ທົ່ວທຸກສະຖານທີ່, ແຕ່ປັນຍາອັນບໍລິສຸດຍ່ອມເກີດຂຶ້ນທັນທີຈາກສັດກຸຣຸ—ດັ່ງແສງໄຟຕະກຽງອັນໄຮ້ມົນທິນ.

Verse 26

मुहूर्तमात्रमपि यो लयं चिंत यति ध्रुवम् । तस्य पापसहस्राणि विलयं यांति तत्क्षणात्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ພິຈາລະນາ “ລະລາຍ” (ລະຍະ) ອັນແນ່ນອນ ແມ່ນພຽງແຕ່ໜຶ່ງມຸຫູຣຕະ, ບາບນັບພັນຂອງຜູ້ນັ້ນ ຈະລະລາຍສູນໄປທັນທີໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 27

रागद्वेषौ परित्यज्य क्रोधलोभविवर्जितः । सर्वत्र समदर्शी च विष्णुभक्तस्य दर्शनम्

ລະທິ້ງຄວາມຕິດພັນແລະຄວາມຊັງ, ປາດສະຈາກໂກຣດແລະໂລບ, ແລະເຫັນທຸກທີ່ດ້ວຍສາຍຕາເທົ່າທຽມ—ນີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍຂອງຜູ້ທີ່ມີ “ດັຣຊະນະ” ອັນແທ້ ຂອງຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະວິສນຸ.

Verse 29

मायाधिपटलैर्हीनो मिथ्या वस्तुविरागवान् । कुसंसर्गविहीनश्च योगसिद्धेश्च लक्षणम्

ປາດສະຈາກມ່ານບັງຂອງມາຍາ, ບໍ່ຕິດໃຈຕໍ່ວັດຖຸອັນບໍ່ແທ້, ແລະຫ່າງໄກຈາກມິດຊົ່ວ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍຂອງຜູ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດໃນໂຍຄະ.

Verse 30

ममतावह्निसंयोगो नराणां तापदायकः । उत्पन्नः शमनं तस्य योगिनां शांतिचारणम्

ການປະສົມກັບໄຟແຫ່ງ “ຄວາມເປັນຂອງຂ້ອຍ” (ມະມະຕາ) ນຳໃຫ້ມະນຸດເກີດຄວາມຮ້ອນຮົ່ມທຸກທໍລະມານ. ເມື່ອມັນເກີດຂຶ້ນ ການລະງັບຂອງມັນຢູ່ໃນການປະພຶດຂອງໂຍຄີ ແລະ ເສັ້ນທາງແຫ່ງສັນຕິ।

Verse 31

इन्द्रियाणामथोद्धृत्य मनसैव निषेधयेत् । यथा लोहेन लोहं च घर्षितं तीक्ष्णतां व्रजेत्

ເມື່ອຄວບຄຸມອິນທຣີຍະທັງຫຼາຍແລ້ວ ຄວນຫ້າມມັນດ້ວຍໃຈພຽງຢ່າງດຽວ; ເຫມືອນເຫຼັກຖູກັບເຫຼັກ ຍ່ອມແຫຼມຄົມຂຶ້ນ।

Verse 32

बुद्धिर्हि द्विविधा देहे देया ग्राह्या विशुद्धिदा । संसारविषया त्याज्या परब्रह्मणि सा शुभा

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃນສະພາບທີ່ມີກາຍ ປັນຍາ (ພຸດທິ) ມີສອງຢ່າງ: ຢ່າງໜຶ່ງຄວນລະ ແລະ ອີກຢ່າງຄວນຮັບໄວ້—ຢ່າງຫຼັງນີ້ໃຫ້ຄວາມບໍລິສຸດ. ປັນຍາທີ່ໝົດໃຈໃນໂລກະວິສັຍຄວນລະ; ປັນຍາທີ່ພັກຢູ່ໃນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດນັ້ນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 33

अहंकारो यथा देवि पापपुण्यप्रदायकः । ज्ञाते तत्त्वे शुभफले कृतः संधाय नान्यथा

ໂອ ເທວີ, ອະຫັງກາຣ (ຄວາມຮູ້ສຶກ “ຂ້ອຍ”) ຍ່ອມເປັນຜູ້ໃຫ້ທັງບາບແລະບຸນ. ແຕ່ເມື່ອຮູ້ຕັດຕະວະອັນແທ້ ແລະ ເຂົ້າໃຈຜົນອັນມົງຄຸນແລ້ວ ຄວນນຳມັນໄປຜູກແລະຊັກນຳໃຫ້ຖືກທາງ—ບໍ່ໃຫ້ເປັນຢ່າງອື່ນ।

Verse 34

श्यामलं च उपस्थं च रूपातीतान्नराः शिवम् । हृदिस्थं सिरशिस्थं च द्वयं बद्धविमुक्तये

ເກີນກວ່າຮູບຮ່າງ ມະນຸດທັງຫຼາຍແສວຫາພຣະສິວະຜູ້ຢູ່ເຫນືອການປາກົດ. ແລະເພື່ອປົດປ່ອຍຜູ້ຖືກຜູກມັດ ພວກເຂົາພິຈາລະນາການປະທັບຢູ່ສອງປະການ—ພຣະສິວະຢູ່ໃນຫົວໃຈ ແລະ ພຣະສິວະຢູ່ໃນສິຣະ (ສ່ວນຫົວ)។

Verse 36

एतदक्षरमव्यकममृतं सकलं तव । रूपरूपविष्णुरूपरूपमूर्तिनिवेदितम्

ນີ້ແມ່ນອັກສອນອະມະຕະອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍຂອງພຣະອົງ—ບໍ່ປາກົດ, ບໍ່ຕາຍ, ແລະຄົບຖ້ວນ—ຖືກເປີດເຜີຍຜ່ານຮູບຫຼາຍຮູບ, ຜ່ານຮູບຂອງພຣະວິດສະນຸ ແລະຜ່ານມູຣຕິອັນຫຼາກຫຼາຍແຫ່ງການປະກາດທິບພະພາບ.

Verse 37

यदा गुरुः प्रसन्नात्मा तस्य विश्वं प्रसीदति । गुरुश्च तोषितो येन संतुष्टाः पितृदेवताः

ເມື່ອກູຣູມີໃຈປິຕິຍິນດີ ໂລກທັງປວງກໍອ່ອນໂຍນແລະເກື້ອກູນແກ່ສິດ. ແລະຜູ້ໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ກູຣູພໍໃຈ ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະ) ແລະເທວະທັງຫຼາຍກໍພໍໃຈດ້ວຍ.

Verse 38

गुरूपदेशः प्रतिमा सद्विचारः समे मनः । क्रिया च ज्ञानसहिता मोक्षसिद्धेर्हि लक्षणम्

ເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການບັນລຸມົກສະມີດັ່ງນີ້: ຄໍາສອນຈາກກູຣູ, ການນະມັດສະການຜ່ານພຣະຮູບ (ປະຕິມາ), ການພິຈາລະນາອັນດີ, ໃຈທີ່ເທົ່າທຽມແລະໝັ້ນຄົງ, ແລະການປະຕິບັດພິທີກຳຄຽງຄູ່ກັບປັນຍາອັນແທ້.

Verse 39

क्रियापतिर्विष्णुरेव स्वयमेव हि निष्क्रि यः । स च प्राणविरूपाय द्वादशाक्षरवीजकः

ພຣະວິດສະນຸເທົ່ານັ້ນແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງກິດຈະກຳສັກສິດ ແຕ່ພຣະອົງເອງກໍເປັນຜູ້ບໍ່ກະທຳ. ແລະເພື່ອໃຫ້ປຣານ (ລົມຊີວິດ) ແຜ່ຂະຫຍາຍອອກ ພຣະອົງສະຖິດເປັນບີຊະມັນຕຣາ ໃນຮູບຂອງສູດສິບສອງພະຍາງ.

Verse 40

द्वादशाक्षरकं चक्रं सर्वपापनिबर्हणम् । दुष्टानां दमनं चैव परब्रह्मप्रदायकम्

ວົງລໍ້ສິບສອງພະຍາງ ເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບທັງປວງ; ມັນປາບປາມຄົນຊົ່ວ ແລະປະທານພຣະພອນແຫ່ງປະຣະພຣະພຣະຫມັນ (Parabrahman).

Verse 41

एतदेव परं ब्रह्म द्वादशाक्षररूपधृक् । मया प्रकाशितं देवि स्कन्दे हि विमलं तव

ນີ້ແຫຼະແມ່ນ ພຣະພຣະມັນສູງສຸດ ຜູ້ຖືຮູບແຫ່ງມົນຕຣາສິບສອງພະຍາງ. ໂອ ເທວີ, ຂ້າໄດ້ເປີດເຜີຍມັນໃນປະເພນີສະກັນດະ ໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ ຢ່າງບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ.

Verse 42

एतत्सारं योगिनां ध्यानरूपं भक्तिग्राह्यं श्रद्धया चिन्तयेच्च । चातुर्मास्ये जन्मकोट्यां च जातं पापं दग्ध्वा मुक्तिदः कैटभारिः

ນີ້ແມ່ນແກ່ນສານອັນຍິ່ງ ເປັນຮູບແຫ່ງການພິຈາລະນາຂອງໂຍຄີ ແລະຮັບຮູ້ໄດ້ດ້ວຍພັກຕິ; ຄວນລະລຶກຄິດຖຶງມັນດ້ວຍສັດທາ. ໃນລະດູຈາຕຸຣມາສະຍະ ໄກຕະພາຣີ (ພຣະວິສນຸ) ເຜົາບາບທີ່ສະສົມມາຈາກການເກີດນັບໂກດິ ແລະປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 43

ब्रह्मोवाच । एतस्मिन्नगरे तत्र क्षीरसागरमध्यतः । उज्जहार विमानाग्रे तेजोभाराभिपीडितः

ພຣະພຣະມາກ່າວວ່າ: ໃນນະຄອນນັ້ນ ຈາກກາງມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ ພຣະອົງໄດ້ຊັກອອກມາ ແລ້ວວາງໄວ້ທີ່ສ່ວນໜ້າຂອງວິມານທິບ ດັ່ງຖືກກົດທັບດ້ວຍນ້ຳໜັກແຫ່ງລັດສະຫມີຂອງມັນ.

Verse 44

उरो बाहुकृतिं कुर्वन्सान्निध्यं समुपागतः । महामत्स्योऽज्ञातपूर्वः सन्निधानेऽनहंकृतिः

ພຣະອົງເຮັດທ່າທາງດ້ວຍອົກແລະແຂນ ແລ້ວເຂົ້າໄປສູ່ຄວາມໃກ້ຊິດ. ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ປາມະຫາຍັກທີ່ບໍ່ເຄີຍເຫັນມາກ່ອນ ປາກົດຂຶ້ນ ຢືນຢູ່ໃກ້ໆ ໂດຍບໍ່ມີອະຫັງການ.

Verse 45

हुंकारगर्भे मत्स्यं च दृष्ट्वा तं स महेश्वरः । तेजसा स्तंभयामास वाक्यमेतदुवाच ह

ເມື່ອມະເຫສວະຣະເຫັນປານັ້ນ ຢູ່ໃນຄັນຂອງສຽງ “ຮຸ່ມ” ພຣະອົງກໍໃຊ້ເຕຊະອັນເຜົາໄໝ້ຂອງພຣະອົງ ສະກັດໃຫ້ມັນນິ່ງ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 46

कस्त्वं मत्स्योदरस्थश्च देवो यक्षोऽथ मानुषः । कथं जीवसि देहांतर्गतो मम वद प्रभो

«ເຈົ້າແມ່ນໃຜ—ຢູ່ໃນທ້ອງປາ—ເປັນເທວະ ຢັກສະ ຫຼືມະນຸດ? ເຈົ້າດໍາລົງຊີວິດແນວໃດ ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນຮ່າງ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າ ໂອ້ພຣະອົງ»។

Verse 47

मत्स्य उवाच । अहं मत्स्योदरे क्षिप्तः समुद्रे क्षीरसंभवे । मात्रा तु पितृवाक्येन नायं मम कुलान्वितः

ປາກ່າວວ່າ: «ຂ້າຖືກໂຍນເຂົ້າໃນທ້ອງປາ ໃນມະຫາສະໝຸດທີ່ເກີດຈາກນ້ຳນົມ. ແຕ່ໂດຍແມ່ຂ້າ—ຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງພໍ່—ຜູ້ນີ້ບໍ່ແມ່ນຜູ້ສືບສາຍຂອງຂ້າ»។

Verse 48

कुलक्षयभयात्तेन जातं स्वकुलनाशनम् । गंडांतयोगजनितो बालो न गृहकर्मकृत्

ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວວ່າວົງສານຈະສູນສິ້ນ ຈຶ່ງເກີດ—ຢ່າງກັບກັນ—ການທໍາລາຍວົງສາຂອງຕົນ. ເດັກນ້ອຍເກີດໃນຍາມ gaṇḍānta ອັນນ່າຢ້ານ ແລະບໍ່ໄດ້ຮັບໜ້າທີ່ແຫ່ງຄອບຄົວ.

Verse 49

इति मात्रा दुःखितया निरस्तः शृणु वंशजः । झषेणापि गृहीतोऽस्मि कालो मेऽत्र महानभूत्

«ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ຂ້າຜູ້ເສົ້າໂສກໄດ້ຂັບໄລ່ຂ້າ—ຈົ່ງຟັງ ໂອ້ຜູ້ສືບສາຍ. ແມ່ນແຕ່ປາໃຫຍ່ກໍຈັບຂ້າໄປ ແລະເວລາຂອງຂ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນຍາວນານຫຼາຍ»។

Verse 50

तव वाक्यामृतैरेभिर्ज्ञानयोगो महानभूत् । तेन त्वं सकलो ज्ञातो मया मूर्तोऽथ मूर्त्तगः

ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນດຸດອຳມະຣິດຂອງເຈົ້າ ເສັ້ນທາງໃຫຍ່ແຫ່ງຍານະໂຍກະໄດ້ຕື່ນຂຶ້ນ. ໂດຍນັ້ນ ຂ້າຈຶ່ງຮູ້ຈັກເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນ—ເປັນພຣະອົງຜູ້ມີຮ່າງ ແລະຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນຮ່າງ.

Verse 51

अनुज्ञां मम देवेश देहि निष्क्रमणाय च । यथाऽहं पितृपो ब्रह्मन्भवान्याश्चापि लक्ष्यते

ຂໍພຣະອະນຸຍາດຈາກພຣະອົງ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ ເພື່ອອອກເດີນທາງຈາກນີ້ດ້ວຍ; ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຮູ້ຈັກວ່າໄດ້ຊົດໃຊ້ໜີ້ຕໍ່ບັນພະບຸລຸດແລ້ວ ໂອ ພຣະພຣາຫມັນ ແລະໃຫ້ພຣະນາງພະວານີກໍຮັບຮູ້ດ້ວຍ.

Verse 52

हर उवाच विप्रोऽसि सुतरूपोऽसि पूज्योस्यासि बभाषतः । बहिर्निष्क्रम वेगेन स्तंभितोऽसि महाझषः

ພຣະຫຣະ (ຮາຣະ) ກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າເປັນພຣາຫມັນ, ມີຮູບງາມຍິ່ງ, ເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ. ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າເວົ້າ ປາໃຫຍ່ນັ້ນຖືກສະກັດໃຫ້ນິ່ງແລ້ວ. ຈົ່ງອອກມາໄວໆ!”

Verse 53

ततोऽसौ शिरसा जात उत्क्लेशान्मत्स्ययोजितः । ततो हि विकृतं वक्त्रं क्षणाद्बहिरुपागतः

ແລ້ວຜູ້ນັ້ນກໍອອກມາກ່ອນດ້ວຍສີສະ, ດ້ວຍຄວາມທຸກລຳບາກ, ເນື່ອງຈາກຖືກຜູກຢູ່ໃນຕົວປາ. ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ລາວກໍອອກມາຂ້າງນອກ, ໃບໜ້າບິດເບືອນແລະຜິດຮູບເນື່ອງຈາກການທົນທຸກນັ້ນ.

Verse 56

यस्मान्मत्स्योदराज्जातो योगिनां प्रवरो ह्ययम् । तस्मात्तु मत्स्य नाथेति लोके ख्यातो भविष्यति

ເນື່ອງຈາກຜູ້ນີ້—ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ໂຍຄີ—ເກີດອອກຈາກທ້ອງປາ, ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກນີ້ລາວຈະໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ມັດສະຍະນາຖ” (Matsyanātha).

Verse 57

अच्छेद्यः स्यान्नरतनुर्ज्ञानयोगस्य पारगः । निर्मत्सरोऽपि निर्द्वंद्वो निराशो ब्रह्मसेवकः

ລາວຈະມີກາຍມະນຸດທີ່ບໍ່ອາດຖືກທຳລາຍ, ຈະຂ້າມໄປຮອດຝັ່ງອັນໄກຂອງຍານ-ໂຍຄະ, ແລະຈະປາສະຈາກຄວາມອິດສາ, ພົ້ນຈາກຄູ່ຕົວຕໍ່າງໆ, ບໍ່ມີຄວາມຢາກ, ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ພຣະພຣະຫມັນ.

Verse 58

जीवन्मुक्तश्च भविता भुवनानि चतुर्दश । इत्युक्तश्च महेशानं प्रणमंश्च पुनःपुनः । महेश्वरेण सहितो मंदराचलमाययौ

ລາວຈະເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຂະນະຍັງມີຊີວິດ ແລະຊື່ສຽງຈະແຜ່ໄປທົ່ວສິບສີ່ໂລກ. ເມື່ອໄດ້ຮັບຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ລາວກໍກົ້ມກາບມະເຫສານະຊໍ້າໆ; ແລະພ້ອມມະເຫສະວະຣະ ລາວໄດ້ໄປຍັງພູມັນດະຣາ.

Verse 59

ब्रह्मोवाच । कृत्वा प्रदक्षिणं देवीं स्कन्दमालिंग्य सोऽगमत्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ເດີນວຽນຂວາ (ປະທັກສິນາ) ຮອບພຣະເທວີ ແລະກອດອ້ອມພຣະສະກັນດະ ແລ້ວ ລາວກໍຈາກໄປ»។

Verse 60

ततः सा पार्वती हृष्टा प्राप्य ज्ञानमनुत्तमम् । एवं सा परमां सिद्धिं प्रणवस्यप्रभा जनम्

ຕໍ່ມາ ພຣະນາງປາຣະວະຕີມີຄວາມປິຕິຍິນດີ ໄດ້ບັນລຸປັນຍາອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະນາງໄດ້ຮອດສິດທິອັນສູງສຸດ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍອໍານາດແລະຣັດສະຫມີຂອງປຣະນະວະ (ໂອມ).

Verse 61

सा प्राप्य जगतां माता द्वादशाक्षरजांबुना । इमां मत्स्येन्द्रनाथस्य चोत्पत्तिं यः शृणोति च

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ແຫ່ງສັບພະໂລກໄດ້ບັນລຸສະພາວະນັ້ນ ໂດຍນ້ໍາອະມະຕະດັ່ງພະລັງຂອງມົນຕຣາສິບສອງພະຍາງ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຟັງເລື່ອງກໍາເນີດຂອງມັດສະເຍນດຣະນາຖ…

Verse 62

चातुर्मास्ये विशेषेण सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ໂດຍສະເພາະໃນໄລຍະຈາຕຸຣມາສະຍະ ລາວຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດະ (Aśvamedha).

Verse 263

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाह्स्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये मत्स्येन्द्रनाथोत्पत्तिकथनं नाम त्रिषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ່ມີຊື່ວ່າ «ການເລົ່າກ່ຽວກັບກຳເນີດຂອງ ມັດສະເຍນດຣະນາຖ» ເປັນບົດທີ 263 ໃນ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານ, ໃນ ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ, ພາກທີ 6 ນາກະຣະຂັນດະ; ພາຍໃນ ມາຫາຕມະຍະ ແຫ່ງເຂດສັກສິດ ຮາຏະເກສວະຣະ, ອຸປາຂະຍານ ເຊສະຊາຍີ ແລະ ສົນທະນາ ພຣະພຣະຫມາ–ນາຣະດະ ວ່າດ້ວຍມະຫິມາ ຈາຕຸຣມາສະຍະ.

Verse 281

सर्वेषामपि जीवानां दया यस्य हृदि स्थिरा । शौचाचारसमायुक्तो योगी दुःखं न विंदति

ໂຍຄີຜູ້ທີ່ມີເມດຕາກະຣຸນາຕໍ່ສັດທັງປວງຢູ່ໃນໃຈຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະປະກອບດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດກັບຈັນຍາທຳອັນຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມບໍ່ປະສົບທຸກຂ໌.

Verse 854

रूपवान्प्रतिमायुक्तो मत्स्यगंधेन संयुतः । सोमकांतिसमस्तत्र ह्यभवद्दिव्यगंधभाक्

ລາວກາຍເປັນຜູ້ມີຮູບງາມ ແລະສັດສ່ວນດີ ແຕ່ຍັງມີກິ່ນປາເປັນເຄື່ອງໝາຍ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງແສງຈັນ ແລະກໍໄດ້ຄອບຄອງກິ່ນຫອມອັນວິເສດອັນນ່າພິສົດ.

Verse 895

उमापि प्रणतं चामुं सुतं स्वोत्संगभाजनम् । चकार तस्य नामापि हरः परमहर्षितः

ອຸມາກໍຮັບເອົາລູກຊາຍນັ້ນຜູ້ກົ່ມກາບ ໃຫ້ນັ່ງໃນຕັກຂອງນາງ. ແລະຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ກໍໄດ້ປະທານນາມໃຫ້ເຂົາດ້ວຍ.