Adhyaya 1

Verse 1

। ओंनमः पुरुषोत्तमाय । अथ स्कान्दे महापुराणे षष्ठनागरखण्डप्रारम्भः । व्यास उवाच । स धूर्जटि जटाजूटो जायतां विजयाय वः । यत्रैकपलितभ्रांतिं करोत्यद्यापि जाह्नवी

ໂອມ—ນະມະສະການແດ່ ປຸຣຸໂສດຕະມະ. ບັດນີ້ ໃນສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ຈະເລີ່ມ ນາກະຣະຂັນດະ ພາກທີ່ຫົກ. ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ຂໍໃຫ້ ທູຣະຊະຕິ ຜູ້ຖືຈະຕາຈູດ (ຜົມມັດ) ເປັນໄຊຊະນະແກ່ພວກເຈົ້າ; ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ທຸກມື້ນີ້ ຈາຫນະວີ (ຄົງຄາ) ຍັງເຮັດໃຫ້ເກີດພາບລວງເຫມືອນຜົມຂາວສາຍດຽວ.

Verse 2

ऋषय ऊचुः । हरस्य पूज्यते लिंगं कस्मादतन्महामते । विशेषात्संपरित्यज्य शेषांगानि सुरासुरैः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ເປັນຫຍັງລິງຄະຂອງ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງຖືກບູຊາ; ໂດຍພິເສດເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ ກໍລະທິ້ງອະວະຍະອື່ນໆຂອງພຣະອົງໄວ້?

Verse 3

तस्मादेतन्महाबाहो यथावद्वक्तुमर्हसि । सांप्रतं सूत कार्त्स्न्येन परं कौतूहलं हि नः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫາບາຫຸ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ, ທ່ານຄວນອະທິບາຍເລື່ອງນີ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ບັດນີ້ ໂອ ສູຕະ, ພວກເຮົາມີຄວາມຢາກຮູ້ຢ່າງແຮງກ້າ ເພື່ອຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນທັງໝົດ.

Verse 4

सूत उवाच । प्रश्नभारो महानेष यो भवद्भिरुदाहृतः । कीर्तयिष्ये तथाप्येनं नमस्कृत्य स्वयंभुवे

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຄຳຖາມອັນໜັກໜ່ວງນີ້ ທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຍົກຂຶ້ນ ແມ່ນໃຫຍ່ຫຼາຍ. ແຕ່ກໍຈະຂໍກ່າວເລົ່າມັນ—ໂດຍກ່ອນອື່ນ ຂໍນະມະສະການແດ່ ສະວະຍັມພູ (ພຣະອົງຜູ້ເກີດດ້ວຍພຣະອົງເອງ).

Verse 5

आनर्तविषये चास्ति वनं मुनिजनाश्रयम् । मनोज्ञं सर्वसत्त्वानां सर्वर्तुफलितद्रुमम्

ໃນແດນອານະຣະ ມີປ່າໜຶ່ງເປັນທີ່ພັກພິງຂອງພະມຸນີ; ງາມນ່າຊົມແກ່ສັດທັງປວງ ແລະມີຕົ້ນໄມ້ອອກຜົນທຸກລະດູການ.

Verse 6

तत्राश्रमपदं रम्यं सौम्यसत्त्वनिषेवितम् । अस्ति तापससंकीर्णं वेदध्वनिविराजितम्

ທີ່ນັ້ນມີສະຖານອາສຣົມອັນງາມ ເປັນທີ່ຢ້ຽມຢາມຂອງຜູ້ມີໃຈອ່ອນໂຍນ; ເຕັມໄປດ້ວຍນັກຕະປະ ແລະສະຫງ່າງາມດ້ວຍສຽງສະວາດຍາຍະແຫ່ງເວດາ.

Verse 7

अब्भक्षैर्वायुभक्षैश्च शीर्णपर्णाशिभिस्तथा । दन्तोलूखलिभिर्विप्रैः सेवितं चाश्मकुट्टकैः

ປ່າອັນສັກສິດນັ້ນມີພຣາຫມັນຜູ້ຖືວຣະຕະເຂັ້ມງວດມາພັກພິງ: ບາງຄົນດື່ມນ້ຳຢ່າງດຽວ, ບາງຄົນຢູ່ດ້ວຍລົມ, ບາງຄົນກິນແຕ່ໃບໄມ້ຫຼົ່ນ; ບາງຄົນບົດດ້ວຍແຂ້ວດັ່ງຄົກ, ແລະບາງຄົນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍເມັດທີ່ຕຳໃສ່ຫີນ—ດັ່ງນີ້ສະຖານທີ່ນັ້ນຖືກຮັບໃຊ້ໂດຍນັກຕະປະຜູ້ເຂັ້ມງວດ.

Verse 8

स्नानहोमपरैश्चैव जपस्वाध्यायतत्परैः । वानप्रस्थैस्त्रिदण्डैश्च हंसैश्चापि कुटीचरैः

ທີ່ນັ້ນຍັງມີຜູ້ອຸທິດໃຈໃນການອາບນ້ຳສັກສິດ ແລະການບູຊາໄຟ; ມຸ່ງໝັ້ນໃນຈະປະ ແລະການສະວາດຍາຍະ. ມີວານະປຣັສຖະຜູ້ຢູ່ປ່າ, ມີຕຣິດັນດິນຜູ້ຖືສາມຄັນ, ມີຫັງສະມຸນີ, ແລະຜູ້ຢູ່ກຸຕິກໍມີເຊັ່ນກັນ.

Verse 9

स्नातकैर्यतिभिर्दान्तैस्तथा पंचाग्निसाधकैः । कस्यचित्त्वथ कालस्य भगवांस्त्रिपुरांतकः

ສະຖານນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍສນາຕະກະຜູ້ສຳເລັດພິທີ, ຍະຕິຜູ້ຄວບຄຸມຕົນ, ແລະຜູ້ປະຕິບັດພິທີໄຟຫ້າ. ແລ້ວເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຕຣິປຸຣານຕະກະ—ຜູ້ທຳລາຍນະຄອນສາມ—ກໍປາກົດຂຶ້ນ.

Verse 10

सतीवियोगसंतप्तो भ्रममाण इतस्ततः । तस्मिन्वने समायातः सौम्यसत्त्वनिषेविते

ຖືກເຜົາໃຈດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດແຫ່ງການພັດພາກຈາກສະຕີ ພະອົງພະເດີນພະເດີນໄປມາ ແລ້ວໄດ້ມາຮອດປ່ານັ້ນ ທີ່ມີສັດຜູ້ອ່ອນໂຍນ ແລະສະງົບສຸກອາໄສຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 11

क्रीडंति नकुला यत्र सार्धं सर्पैःप्रहर्षिताः । पञ्चाननाश्च मातंगैर्वृषदंशास्तथाखुभिः । काकाः कौशिकसंघैश्च वैरभावविवर्जिताः

ທີ່ນັ້ນ ນາກຸລາ (ພັງພອນ) ເລີ່ນຢ່າງຊື່ນບານກັບງູ; ສິງໂຕຢູ່ກັບຊ້າງ; ສັດທີ່ປົກກະຕິກັດແລະເຮັດຮ້າຍ ກໍຢູ່ກັບໜູ; ແມ່ນແຕ່ກາກັບຝູງນົກເຄົາ—ທັງໝົດປາສະຈາກຄວາມເປັນສັດຕູ।

Verse 12

ततश्च भगवान्रुद्रो दृष्ट्वाश्रमपदं तदा । नग्नः कपालमादाय भिक्षार्थं प्रविवेश सः

ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຣຸດຣະ ເມື່ອເຫັນບ່ອນອາສຣົມນັ້ນ ກໍເຂົ້າໄປເພື່ອຂໍບິນດະບາດ—ພຣະອົງເປືອຍກາຍ ຖືຖ້ວຍກະໂຫຼກໄວ້ໃນພຣະຫັດ।

Verse 13

अथ तस्य समालोक्य रूपं गात्रसमुद्भवम् । अदृष्टपूर्वं तापस्यः सर्वाः कामवशं गताः

ແລ້ວເມື່ອເຂົາເຈົ້າເຫັນຄວາມງາມແຫ່ງພຣະວິຫານກາຍຂອງພຣະອົງ—ຄວາມງາມທີ່ບໍ່ເຄີຍເຫັນມາກ່ອນ—ນາງຕາປະສີທັງຫມົດກໍຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງກາມຕັນຫາ।

Verse 14

गृहकर्म परित्यज्य गुरुशुश्रूषणानि च । मिथः संभाषणं चक्रुः स्थानेस्थाने च ताः स्थिताः

ນາງເຫຼົ່ານັ້ນລະທິ້ງວຽກງານໃນເຮືອນ ແລະແມ່ນແຕ່ການປະຄອງຮັບໃຊ້ຄູອາຈານແລະຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ ແລ້ວພາກັນສົນທະນາກັນ ຢືນຢູ່ຕາມບ່ອນຕ່າງໆ ທີ່ນັ້ນທີ່ນີ້।

Verse 15

एका सा कापि धन्या या चक्रे तस्यावगूहनम् । विश्रब्धा सर्वगात्रेषु तापसस्य महात्मनः

ໃນບັນດານາງເຫຼົ່ານັ້ນ ມີນາງຜູ້ໜຶ່ງ ຄິດວ່າຕົນເປັນຜູ້ມີບຸນວາສະນາຍິ່ງ ໄດ້ກອດພຣະຕະປະສີຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຢ່າງໝັ້ນໃຈ ແນບຊິດທຸກອວຍະວະຂອງທ່ານ។

Verse 16

तथान्याः कौतुकाविष्टा धावंत्यः सर्वतोदिशम् । दृश्यंते तं समुद्दिश्य विस्तारितविलोचनाः

ສ່ວນນາງອື່ນໆ ກໍຖືກຄວາມຢາກຮູ້ຢາກເຫັນຄອບງຳ ພາກັນແລ່ນໄປທຸກທິດ; ເຫັນພວກນາງພຸ້ນໄປຫາທ່ານ ດ້ວຍດວງຕາເປີດກວ້າງຢ່າງກະຫາຍມອງ.

Verse 17

काश्चिदर्द्धानुलिप्तांग्यः काश्चिदेकांजितेक्षणाः । अर्धसंयमितैः कैशैस्तथान्यास्त्यक्तबालकाः

ນາງບາງຄົນທານ້ຳຫອມແຕ່ຄື່ງກາຍ; ບາງຄົນຂີດຂອບຕາດ້ວຍອັນຈະນະແຕ່ຂ້າງດຽວ. ບາງຄົນມັດຜົມໄວ້ພຽງຄື່ງ; ອີກບາງຄົນຕົກໃຈ ປະລູກນ້ອຍໄວ້ແລ້ວພາກັນແລ່ນອອກມາ.

Verse 18

एवमालोक्यमानः स कामिनीभिर्महेश्वरः । बभ्राम राजमार्गेण भिक्षां देहीति कीर्तयन्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກນາງທັງຫຼາຍຈ້ອງມອງ ພຣະມະເຫສະວະຣະໄດ້ເດີນພະເນຈອນຕາມທາງຫຼວງ ຮ້ອງກ່າວວ່າ “ຂໍທານແດ່!”

Verse 19

अथ ते मुनयो दृष्ट्वा तं तथा विगतांबरम् । कामोद्भवकरंस्त्रीणां प्रोचुः कोपारुणेक्षणाः

ແລ້ວບັນດາມຸນີເຫັນທ່ານຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ ບໍ່ນຸ່ງຫົ່ມ—ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ກາມະເກີດໃນໃຈນາງທັງຫຼາຍ—ຈຶ່ງເວົ້າຂຶ້ນ ດ້ວຍດວງຕາແດງກ່ຳເພາະຄວາມໂກດ.

Verse 20

यस्मात्पाप त्वयास्माकमाश्रमोऽयं विडंबितः । तस्माल्लिंगं पतत्वाशु तवैव वसुधातले

“ໂອ ຜູ້ມີບາບ! ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ເຢາະເຍີ້ຍ ແລະເຮັດໃຫ້ອາສຣົມຂອງພວກເຮົາເສຍກຽດ ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ລິງຄະຂອງເຈົ້າຕົກລົງທັນທີ ຢູ່ເທິງຜິວແຜ່ນດິນນີ້!”

Verse 21

एतस्मिन्नंतरे भूमौ लिंगं तस्य पपात तत् । भित्त्वाथ धरणीपृष्ठं पातालं प्रविवेश ह

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ລິງຄະຂອງເຂົາກໍຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ; ມັນແຕກຜິວແຜ່ນດິນ ແລ້ວເຂົ້າໄປສູ່ປາຕາລາ (ໂລກໃຕ້) ແທ້ໆ.

Verse 22

सोऽपि लिंगपरित्यक्तो लज्जायुक्तो महेश्वरः । गर्तां गुर्वीं समाश्रित्य भ्रूणरूपः समाविशत्

ແມ່ນແຕ່ມະເຫສະວະຣະກໍດ້ວຍ—ເມື່ອຖືກພາກອອກຈາກລິງຄະ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອາຍ—ພຣະອົງໄດ້ອາໄສຫຼຸມລຶກ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນນັ້ນ ໃນຮູບແບບຂອງຕົວອ່ອນ.

Verse 23

अथ लिंगस्य पातेन त्रैलोक्यभयशंसिनः । उत्पाता दारुणास्तस्थुः सर्वत्र द्विजसत्तमाः

ຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກການຕົກຂອງລິງຄະ ອຸປະຕາອັນນ່າຢ້ານກົວ ກໍເກີດຂຶ້ນທົ່ວທຸກແຫ່ງ ຊີ້ບອກຄວາມຫວາດຫວັນແກ່ສາມໂລກ, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາທະວິຊະ.

Verse 24

शीर्यते गिरिशृङ्गाणि पतंत्युल्का दिवापि च । त्यजंति सागराः सर्वे मर्यादां च शनैः शनैः

ຍອດພູກໍແຕກພັງ; ອຸລກາ (ດາວຕົກ) ກໍຕົກລົງແມ່ນແຕ່ຕອນກາງວັນ. ມະຫາສະໝຸດທັງປວງ ກໍເລີ່ມລະທິ້ງເຂດແດນຂອງຕົນ ຢ່າງຊ້າໆ.

Verse 25

अथ देवगणाः सर्वे भयसंत्रस्तमानसाः । शक्रविष्णुमुखा जग्मुर्यत्र देवः पितामहः

ແລ້ວບັນດາໝູ່ເທວະທັງປວງ ຈິດໃຈສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ—ມີພຣະອິນທຣ໌ ແລະ ພຣະວິສນຸ ເປັນຜູ້ນຳ—ໄດ້ໄປຫາທີ່ພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ປະທັບຢູ່।

Verse 26

प्रोचुश्च प्रणताः स्तुत्वा स्तोत्रैः सुश्रुतिसंभवैः । त्रैलोक्ये सृष्टिरूपं यत्कमलासनसंस्थितम्

ເຂົາເຈົ້າກໍກົດກົ້ມນົບນ້ອມ ສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະຕູຕິທີ່ເກີດຈາກພຣະເວດອັນສັກສິດ; ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງການສ້າງໃນສາມໂລກ ປະທັບເທິງອາສນະດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 27

किमिदं किमिदं देव वर्तते ह्यधरोत्तरम् । त्रैलोक्यं सकलं येन व्याकुलत्वमुपागतम्

«ນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ນີ້ແມ່ນຫຍັງແທ້ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ, ທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນຢ່າງຜິດປົກກະຕິ ດັ່ງກັບກັບຫົວກັບທ້າຍ? ເພາະສິ່ງນີ້ ສາມໂລກທັງປວງຈຶ່ງວຸ່ນວາຍ»।

Verse 28

प्रलयस्येव चिह्नानि दृश्यंते पद्मसंभव । किं सांप्रतमकालेऽपि भविष्यति परिक्षयः

«ໂອ້ ປັດມະສຳພະວະ (ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ), ສັນຍານດັ່ງກັບວັນປະລະຍະກຳລັງປາກົດ. ຈະມີການພິນາດໃນບັດນີ້ດ້ວຍບໍ—ນອກເວລາ ແລະ ກ່ອນກຳນົດ?»

Verse 29

सर्वेषां सुरमर्त्यानां दैत्यानां मन्त्रकोविदः । गतिर्भयार्तदेहानां सर्वलोकपितामहः

«ສຳລັບທຸກຜູ້—ເທວະ ແລະ ມະນຸດ ແມ່ນແຕ່ພວກໄດຕະຍະ—ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຮູ້ຊຳນານໃນມົນຕຣາ ແລະ ຄຳປຶກສາອັນສັກສິດ; ແລະສຳລັບຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມຢ້ານທຳໃຫ້ທຸກທ້ອນ ພຣະປິຕາມະຫາແຫ່ງທຸກໂລກ (ພຣະພຣະຫມາ) ແມ່ນທີ່ພຶ່ງ ແລະ ທາງອອກ»។

Verse 30

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा देवानां चतुराननः । उवाच सुचिरं ध्यात्वा ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະດາເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ກ່າວ—ຫຼັງຈາກເພ່ງສະມາທິດົນນານ ແລະເຫັນດ້ວຍຈັກຂຸທິບພະ।

Verse 31

प्रलयस्य न कालोऽयं सांप्रतं सुरसत्तमाः । शृणुध्वं यन्निमित्तोत्था महोत्पाता भवन्त्यमी

ເວລານີ້ບໍ່ແມ່ນເວລາແຫ່ງປຣະລະຍະ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະດາ. ຈົ່ງຟັງເຖີດ: ມະໂຫອຸປະຕາເຫຼົ່ານີ້ເກີດຈາກເຫດອັນແນ່ນອນ.

Verse 32

ऋषिभिः पातितं लिंगं देवदेवस्य शूलिनः । शापेनानर्तके देशे कलत्रार्थे महात्मभिः

ລິງຄະຂອງພຣະຊູລິນ—ເທວະເທວະ (ພຣະເຈົ້າເຫນືອເທວະດາ)—ຖືກລະສີທັງຫຼາຍໂຍນລົງ. ໂດຍຄໍາສາບແຊ່ງຂອງມະຫາຕະມະລະສີ ໃນແຜ່ນດິນອະນັດຕະກະ ເນື່ອງຈາກເລື່ອງກ່ຽວກັບພຣະຍາ.

Verse 33

तेनैतद्व्याकुलीभूतं त्रैलोक्यं सचराचरम् । तस्माद्गच्छामहे तत्र यत्र देवो महेश्वरः

ເນື່ອງຈາກນັ້ນ ຕຣິໂລກະທັງປວງ—ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຈຶ່ງວຸ້ນວາຍທຸກຂ໌. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ບ່ອນທີ່ພຣະມະເຫສະວະຣະປະທັບຢູ່.

Verse 34

येनास्मद्वचनाच्छीघ्रं तल्लिंगं निदधाति सः । नो चेद्भविष्यति व्यक्तमकाले चापि संक्षयः । त्रैलोक्यस्यापि कृत्स्नस्य सत्यमेतन्मयोदितम्

ຜູ້ໃດຟັງຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຮົາ ແລະຮີບຟື້ນຟູຕັ້ງລິງຄະນັ້ນຄືນ ຜູ້ນັ້ນຈະປັດເປົ່າພະຍັນຕະລາຍ. ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ຄວາມພິນາດຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງແນ່ຊັດ ແມ່ນແຕ່ກ່ອນເວລາອັນຄວນ ຕໍ່ຕຣິໂລກະທັງປວງ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້ອຍກ່າວ.

Verse 35

अथ देवगणाः सर्वे ब्रह्मविष्णुपुरःसराः । आदित्या वसवो रुद्रा विश्वेदेवास्तथाश्विनौ

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງປວງ ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ເປັນຜູ້ນຳ—ພ້ອມດ້ວຍ ອາທິຕະຍະ, ວະສຸ, ຣຸທຣະ, ວິສເວເທວະ ແລະ ອັສວິນສອງອົງ…

Verse 36

प्रजग्मुस्त्वरितास्तत्र यत्र देवो महेश्वरः । गर्तामध्यगतः सुप्तो लज्जया परया वृतः

ພວກເຂົາໄດ້ຮີບຮ້ອນໄປຍັງບ່ອນນັ້ນ ທີ່ພຣະມະເຫສວະຣະປະທັບຢູ່—ບັນທົມຫຼັບຢູ່ກາງຫຼຸມ ແລະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຄວາມອາຍອັນລຶກຊຶ້ງຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 37

देवा ऊचुः । नमस्ते देवदेवेश भक्तानामभयप्रद । नमस्ते जगदाधार शशिराजितशेखर

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະເທວະເທວເອສ, ຜູ້ປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານໃຫ້ແກ່ຜູ້ພັກດີ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ, ຜູ້ມີພຣະຈັນທຣາຣາຊາເປັນມົງກຸດເທິງເສົາຜົມ.

Verse 38

त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वमापस्त्वं मही विभो । त्वया सृष्टमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्

ພຣະອົງແມ່ນຍັດຍະ, ພຣະອົງແມ່ນສຽງ “ວະສັດ”, ພຣະອົງແມ່ນນ້ຳ, ພຣະອົງແມ່ນແຜ່ນດິນ, ໂອ້ພຣະຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກຫົວໜ່ວຍ. ໂດຍພຣະອົງ ທຸກສິ່ງນີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ—ສາມໂລກ ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 39

त्वं पासि च सुरश्रेष्ठ तथा नाशं नयिष्यसि । त्वं विष्णुस्त्वं चतुर्वक्त्रस्त्वं चंद्रस्त्वं दिवाकरः

ໂອ້ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ, ພຣະອົງຄຸ້ມຄອງ ແລະຍັງນຳພາໄປສູ່ການລະລາຍສິ້ນສຸດ. ພຣະອົງແມ່ນພຣະວິສນຸ; ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ໜ້າ; ພຣະອົງແມ່ນພຣະຈັນ; ພຣະອົງແມ່ນພຣະອາທິດ.

Verse 40

त्वया विना महादेव न किंचिदिह विद्यते । अपि कृत्वा महत्पापं नरो देव धरातले

ໂອ ມະຫາເທວະ, ຖ້າບໍ່ມີພຣະອົງ ໃນໂລກນີ້ກໍບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍ. ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໄດ້ກະທຳບາບໃຫຍ່—

Verse 41

तव नामापि संकीर्त्य प्रयाति त्रिदिवालयम् । महादेव महादेव महादेवेति कीर्तनात्

ແມ່ນແຕ່ການຮ້ອງສັນລະເສີນນາມຂອງພຣະອົງ ກໍພາໃຫ້ໄປຮອດຖິ່ນພຳນັກແຫ່ງສະຫວັນສາມຊັ້ນ. ໂດຍການຂັບຮ້ອງວ່າ «ມະຫາເທວະ, ມະຫາເທວະ, ມະຫາເທວະ»—ດ້ວຍການກີຣຕະນະນີ້.

Verse 42

कोटयो ब्रह्महत्यानामगम्यागमकोटयः । सद्यः प्रलयमायांति महादेवेति कीर्तनात्

ບາບນັບໂກດິດັ່ງບາບພຣະຫມັນຂ້າ (brahmahatyā) ແລະບາບອັນນ່າຢ້ານກົວອື່ນໆ ນັບໂກດິຊ້ອນໂກດິ ລ້ວນສູນສະລາຍໃນທັນທີ ໂດຍການຂັບຮ້ອງ «ມະຫາເທວະ».

Verse 43

विप्रो यथा मनुष्याणां नदीनां वा महार्णवः । तथा त्वं सर्वदेवानामाधिपत्ये व्यवस्थितः

ດັ່ງທີ່ພຣາຫມັນເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນມະນຸດ, ແລະດັ່ງທີ່ມະຫາສະຫມຸດເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນແມ່ນ້ຳ, ສັນນັ້ນພຣະອົງກໍສະຖິດຢູ່ໃນອຳນາດອະທິປະໄຕເໜືອເທວະທັງປວງ.

Verse 44

नक्षत्राणां यथा चंद्रः प्रदीप्तानां दिवाकरः । तथा त्वं सर्वदेवानामाधिपत्ये व्यवस्थितः

ດັ່ງທີ່ດວງຈັນເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນດາວນັກຂັດ, ແລະດັ່ງທີ່ດວງອາທິດເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາແສງສະຫວ່າງ, ສັນນັ້ນພຣະອົງກໍສະຖິດຢູ່ໃນອຳນາດອະທິປະໄຕເໜືອເທວະທັງປວງ.

Verse 45

धातूनां कांचनं यद्वद्गंधर्वाणां च नारदः । तथा त्वं सर्वदेवानामाधिपत्ये व्यवस्थितः

ດັ່ງທອງຄໍາເປັນສິ່ງສູງສຸດໃນບັນດາໂລຫະ ແລະ ນາຣະດະເປັນຜູ້ເດັ່ນໃນບັນດາຄັນທະວະ ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງສະຖິດໃນອຳນາດອະທິປະໄຕເຫນືອເທວະທັງປວງ।

Verse 46

ओषधीनां यथा सस्यं नगानां हेमपर्वतः । तथा त्वं सर्वदेवानामाधिपत्ये व्यवस्थितः

ດັ່ງເຂົ້າເປັນສິ່ງສູງສຸດໃນບັນດາພືດຢາ ແລະ ພູຄໍາເປັນຜູ້ເດັ່ນໃນບັນດາພູເຂົາ ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງສະຖິດໃນອຳນາດອະທິປະໄຕເຫນືອເທວະທັງປວງ।

Verse 47

तस्मात्कुरु प्रसादं नः सर्वेषां च नृणां विभो । संधारय पुनर्लिंगं स्वकीयं सुरसत्तम

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ໂປດປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ແກ່ມະນຸດທັງປວງ. ໂອ ເທວະຜູ້ປະເສີດສຸດ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງຍົກລິງຄະອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງຂຶ້ນອີກຄັ້ງ ແລະ ຊົງຄ້ຳຈຸນມັນໃຫ້ດຳລົງອີກເທື່ອ।

Verse 48

नोचेज्जगत्त्रयं देव नूनं नाशममुपेष्यति । यद्येतद्भूतले लिङ्गं पतति स्थास्यति प्रभो

ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ໂອ ເທວະເຈົ້າ ໂລກທັງສາມຈະຕ້ອງພິນາດແນ່ນອນ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ—ຖ້າລິງຄະນີ້ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ ແລະ ຢູ່ຄ້າງຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 49

सूत उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा भगवान्बृषभध्वजः । प्रोवाच प्रणतान्सर्वांस्तान्देवान्व्रीडयान्वितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາຄະວານ ຜູ້ຊູທຸງຮູບງົວ ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຂົາແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ເທວະທັງປວງນັ້ນ ຜູ້ກົ້ມກາບຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນປົນຄວາມກະອາຍ।

Verse 50

मया सतीवियोगार्तियुक्तेन सुरसत्तम । लिंगमेतत्परित्यक्तं शापव्याजाद्द्विजन्मनाम्

ໂອ ທ່ານເທວະຜູ້ສູງສຸດ, ດ້ວຍຄວາມທຸກເຈັບຈາກການພັດພາກຈາກສະຕີ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລະທິ້ງລິງຄະນີ້—ໂດຍອ້າງເປັນຂໍ້ອ້າງວ່າເປັນຄຳສາບຂອງພວກທະວິຊະຊົນ।

Verse 51

कोऽलं पातयितुं लिंगं ममैतद्भुवनत्रये । देवो वा ब्राह्मणो वापि वेत्थ यूयमपि स्फुटम्

ໃນສາມໂລກນີ້ ໃຜຈະສາມາດເຮັດໃຫ້ລິງຄະຂອງຂ້າພະເຈົ້ານີ້ຕົກລົງໄດ້—ຈະເປັນເທວະ ຫຼື ພຣາຫມະນກໍຕາມ? ພວກເຈົ້າເອງກໍຮູ້ຊັດແຈ້ງຢູ່ແລ້ວ।

Verse 52

तस्मान्नैव धरिष्यामि लिंगमेतद्धरातलात् । किमनेन करिष्यामि भार्यया परिवर्जितः

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ອຸ້ມຊູລິງຄະນີ້ໃຫ້ຢູ່ເທິງຜິວແຜ່ນດິນອີກ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຫຍັງກັບມັນ ໃນເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖືກພັດພາກຈາກພັນລະຍາ?

Verse 53

देवा ऊचुः । तव कांता सती नाम या मृता प्राक्सुरोत्तम । सा जाता मेनकागर्भे गौरी नाम हिमाचलात्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາເທວະ, ນາງສະຕີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງທ່ານ ຜູ້ເຄີຍມໍລະນະແຕ່ກ່ອນ ໄດ້ເກີດໃໝ່ໃນຄັນຂອງແມ່ນະກາ—ເປັນ «ເກົາຣີ» ທິດາແຫ່ງຫິມາຈະລາ।

Verse 54

भविष्यति पुनर्भार्या तवैव त्रिपुरांतक । तस्माल्लिंगं समादाय कुरु क्षेमं दिवौकसाम्

ນາງຈະເປັນພັນລະຍາຂອງທ່ານອີກຄັ້ງ ໂອ ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣາ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຮັບເອົາລິງຄະນີ້ ແລະຈົ່ງທຳໃຫ້ເກີດຄວາມສະຫງົບສຸກແກ່ຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນ।

Verse 55

देवदेव उवाच । अद्यप्रभृति मे लिंगं यदि देवा द्विजातयः । पूजयंति प्रयत्नेन तर्हीदं धारयाम्यहम्

ເທວະເທວະກ່າວວ່າ: ຈາກມື້ນີ້ໄປ ຖ້າເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ບູຊາລິງຄະຂອງເຮົາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ເຮົາຈະອຸ້ມຊູມັນໄວ້।

Verse 56

ब्रह्मोवाच । अहं तव स्वयं लिंगं पूजयिष्यामि शंकर । तथान्ये विबुधाः सर्वे किं पुनर्भुवि मानवाः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ຊັງກະຣະ, ເຮົາຈະບູຊາລິງຄະຂອງທ່ານດ້ວຍຕົນເອງ; ເທວະອື່ນໆທັງຫມົດກໍຈະເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ—ແລ້ວມະນຸດໃນໂລກຈະຍິ່ງເຮັດຫຼາຍປານໃດ!

Verse 57

ततः प्रविश्य पातालं देवैः सार्धं पितामहः । स्वयमेवाकरोत्पूजां तस्य लिंगस्य भक्तितः

ແລ້ວພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຂົ້າໄປສູ່ປາຕາລາພ້ອມກັບເທວະທັງຫຼາຍ ແລະໄດ້ບູຊາລິງຄະອັນສັກສິດນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ।

Verse 58

तस्मादनंतरं विष्णुः श्रद्धापूतेन चेतसा । तथान्ये विबुधाः सर्वे शक्राद्याः श्रद्धयान्विताः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນທັນທີ ພຣະວິສນຸ ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍສັດທາ ກໍໄດ້ບູຊາ; ແລະເທວະອື່ນໆທັງຫມົດ ເລີ່ມຈາກຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ກໍພ້ອມດ້ວຍສຣັດທາເຊັ່ນກັນ।

Verse 59

ततस्तुष्टो महादेवः पितामहमिदं वचः । प्रोवाच वासुदेवं च विनयावनतं स्थितम्

ແລ້ວມະຫາເທວະ ພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະແກ່ວາສຸເທວະ (ພຣະວິສນຸ) ຜູ້ຢືນກົ້ມດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ।

Verse 60

भवद्भ्यां परितुष्टोऽस्मि तस्मान्मत्तः प्रगृह्यताम् । वरमिष्टं महाभागौ यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ເຮົາພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ເຈົ້າທັງສອງ; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຮັບພອນທີ່ປາຖະໜາໄປຈາກເຮົາ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ແມ່ນແຕ່ຈະຫາໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ।

Verse 61

तावूचतुः । यदि तुष्टोसि देवेश त्रिभागेन समाश्रयम् । आवाभ्यां देहि लिंगेन येनैकत्राश्रयो भवेत्

ທັງສອງກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ, ໂອ ຈອມເທວະ, ຂໍປະທານທີ່ພຶ່ງພາຮ່ວມກັນເປັນສາມສ່ວນໂດຍຜ່ານລິງຄະ, ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາມີທີ່ພຶ່ງພາອັນດຽວຮ່ວມກັນ.”

Verse 62

सूत उवाच । स तथेति प्रतिज्ञाय लिंगमादाय च प्रभुः । स्थाने नियोजयामास सर्वदेवाधिपूजितम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ພຣະອົງກ່າວ “ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ” ແລ້ວຮັບປາກ; ແລະໄດ້ນຳລິງຄະມາ ສະຖາປະນາໄວ້ໃນສະຖານທີ່ອັນຄວນ—ລິງຄະທີ່ບັນດາຈອມເທວະທັງປວງບູຊາ.

Verse 63

ततो हाटकमादाय तदाकारं पितामहः । कृत्वा लिंगं स्वयं तत्र स्थापयामास हर्षितः

ຕໍ່ມາ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ນຳຄຳມາ ແລະປັ້ນລິງຄະໃຫ້ເປັນຮູບດຽວກັນນັ້ນ; ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ທີ່ນັ້ນດ້ວຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 64

प्रोवाच चाथ भो विप्राः साधुनादेन नादयन् । लोकत्रयं समस्तानां शृण्वतां त्रिदिवौकसाम्

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ປະກາດວ່າ: “ໂອ ພວກພຣາຫມັນ!” ພ້ອມກັບຮ້ອງ “ສາທຸ!” ໃຫ້ກັງວານ ຈົນທັງສາມໂລກສະທ້ອນສຽງ, ໃນຂະນະທີ່ຊາວສະຫວັນທັງປວງກຳລັງຟັງ.

Verse 65

मया ह्याद्यं त्विदं लिंगं हाटकेन विनिर्मितम् । ख्यातिं यास्यति सर्वत्र पाताले हाटकेश्वरम्

ມື້ນີ້ ຂ້າໄດ້ປັ້ນລິງຄະນີ້ດ້ວຍຄຳ; ມັນຈະໂດງດັງທົ່ວປາຕາລາ ໃນນາມ «ຮາຕະເກສະວະຣະ»។

Verse 66

तथान्ये मनुजा ये च हाटकादीनि भक्तितः । मणिमुक्तासुरत्नैश्च कृत्वा लिंगानि कृत्स्नशः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ມະນຸດອື່ນໆກໍ ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ໃຊ້ຄຳແລະວັດຖຸອື່ນໆ ພ້ອມທັງແກ້ວມະນີ ໄຂ່ມຸກ ແລະຮັດຕະນະອັນລ້ຳຄ່າ ປັ້ນລິງຄະໃຫ້ຄົບຖ້ວນຮູບແບບ।

Verse 67

त्रिकालं पूजयिष्यंति ते यास्यंति परां गतिम् । मृन्मयं संपरित्यज्य नीचधातुमयं तथा

ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະນີ້ໃນສາມຍາມຂອງວັນ ຈະໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ। ເຂົາລະທິ້ງລິງຄະດິນ ແລະລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍໂລຫະຕ່ຳ ແລ້ວຫັນສູ່ການບູຊາອັນຄວນຄ່າທີ່ສຸດໃນທີ່ນີ້।

Verse 68

एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रः सह सर्वैर्दिवालयैः । जगाम त्रिदिवं सोऽपि कैलासं शशिशेखरः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫມົດ ໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ສະຫວັນ; ແລະພຣະອົງຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ (ພຣະສິວະ) ກໍໄປສູ່ໄກລາສະເຊັ່ນກັນ।

Verse 69

एतस्मात्कारणाल्लिंगं पूज्यतेऽत्र सुरासुरैः । हरस्य चोत्तमांगानि परित्यज्य विशेषतः

ດ້ວຍເຫດນີ້ແຫຼະ ລິງຄະໃນທີ່ນີ້ຈຶ່ງຖືກບູຊາໂດຍທັງເທວະແລະອະສຸຣະ; ໂດຍພິເສດ ເຂົາວາງໄວ້ກ່ອນການນົບນ້ອມຕໍ່ອົງປະກອບອັນສູງສຸດອື່ນໆຂອງຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວຫັນມາບູຊາລິງຄະນີ້।

Verse 70

ततः प्रभृति तल्लिंगं स्वयं ब्रह्मा व्यवस्थितः । भगवान्वासुदेवश्च तेन पूज्यं शिवं हि तत्

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ກໍໄດ້ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍຕົນເອງ ກ່ຽວກັບລິງຄະນັ້ນ; ແລະພຣະວາສຸເທວ (Vāsudeva/Viṣṇu) ກໍພູຊາຢູ່ເຊັ່ນກັນ—ດັ່ງນັ້ນ ລິງຄະນັ້ນຄວນຖືກບູຊາເປັນພຣະສິວະ (Śiva) ແທ້ໆ.

Verse 71

यस्तु पूजयते नित्यं श्रद्धायुक्तेन चेतसा । त्र्यंबकाच्युतब्रह्माद्यास्तेन स्युः पूजितास्त्रयः

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບູຊາທຸກມື້ ດ້ວຍໃຈທີ່ປະກອບດ້ວຍສັດທາ—ໂດຍຜູ້ນັ້ນ ພຣະທັງສາມ: ຕຣຽມບະກະ (Tryambaka/Śiva), ອະຈຸຕະ (Acyuta/Viṣṇu) ແລະ ພຣະພຣະຫມາ ກໍຖືກບູຊາແລ້ວ.

Verse 72

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन शिवलिंगं प्रपूजयेत् । स्पर्शयेदीक्षयेन्नित्यं कीर्तयेच्च द्विजोत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພະຍາຍາມທຸກຢ່າງເພື່ອບູຊາ ສິວະ-ລິງຄະ. ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຄວນແຕະຕ້ອງມັນທຸກມື້ ເບິ່ງຊົມມັນ ແລະກ່າວສັນລະເສີນມັນດ້ວຍສຽງດັງ.