Adhyaya 63

Verse 1

सूत उवाच । अश्वत्थलाक्षावह्नौ च सर्षपान्केसरप्लुतान् । जुह्वतो मंत्रमुख्यैश्च बलातिबलसंज्ञकैः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພວກເຂົາກຳລັງຖວາຍອາຫູຕິລົງໃນໄຟ ທີ່ຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍໄມ້ອັດສະວັດຖະ ແລະ ລາກ, ໂຍນເມັດມັດສະຕາດທີ່ຊຸມດ້ວຍເກສອນ (ຊາຟຣອນ), ແລະເອີ້ນຂານມັນຕຣາອັນສູງສຸດທີ່ຊື່ «ບະລາ» ແລະ «ອະຕິບະລາ»,

Verse 2

यामे तु प्रथमे याते काचिन्नारी समाययौ । शोणिताक्तैकवसना महोच्चोर्ध्वशिरोरुहा

ເມື່ອຍາມທຳອິດຂອງຄືນຜ່ານໄປ ມີນາງຜູ້ໜຶ່ງມາຮອດ; ນາງນຸ່ງຜ້າຜືນດຽວທີ່ເປື້ອນເລືອດ ແລະຜົມຂອງນາງຊູງຕັ້ງ ຊັນຂຶ້ນເທິງ.

Verse 3

दारुणाक्षी शुक्लदन्ती भयस्यापि भयंकरी । सा रुरोद महारावं प्राप्य तां होमभूमिकाम्

ນາງມີດວງຕານ່າສະພຶງ ແລະຟັນຂາວ—ນ່າຢ້ານກົວແມ່ນແຕ່ຕໍ່ຄວາມຢ້ານກົວເອງ. ເມື່ອມາຮອດພື້ນທີ່ພິທີໂຮມ ນາງຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍສຽງໃຫຍ່ກັງວານ.

Verse 4

तां दृष्ट्वा चुक्षुभे सद्यो विजयो भीतिमानिव । बर्बरीकश्च निर्भीतिस्तस्याः संमुखमाययौ

ເມື່ອເຫັນນາງ ວິຊະຍະກໍສັ່ນສະເທືອນທັນທີ ດັ່ງຖືກຄວາມຢ້ານຄອບງຳ; ແຕ່ບາບບະຣີກະ ຜູ້ບໍ່ຢ້ານ ໄດ້ເດີນໄປປະຈັນໜ້ານາງໂດຍກົງ।

Verse 5

ततः कण्ठं समाश्लिष्य तस्या मतिमतां वरः । रुरोद द्विगुणं वीरो मेघवन्नादयन्बहु

ແລ້ວວິລະບຸລຸດ—ຜູ້ປັນຍາດີທີ່ສຸດ—ໄດ້ກອດຈັບຄໍນາງແນ່ນ ແລະຮ້ອງດັງຂຶ້ນສອງເທົ່າ ຮ້ອງກັບໄປກັບມາ ດັ່ງເມກຄຳຮ້ອງກຶກກ້ອງ।

Verse 6

तं दृष्ट्वा विस्मिता सा च यावन्मुंचति कर्तिकाम् । तावन्निष्पीडिते कंठे मोक्तुं तस्मिन्न चाशकत्

ເມື່ອນາງເຫັນເຂົາ ນາງກໍຕົກໃຈປະຫລາດ; ແລະຕາບໃດທີ່ເຂົາຍັງບໍ່ປ່ອຍນາງ ຄໍຖືກບີບແນ່ນ ນາງກໍບໍ່ອາດຫຼຸດພົ້ນຈາກເຂົາໄດ້।

Verse 7

पीड्यमाने च बलिना कंठे तस्या मुहुर्मुहुः । मुमुोच विविधाञ्छब्दान्वज्राहत इवाचलः

ເມື່ອຜູ້ແຂງແຮງບີບຄໍນາງຊ້ຳໆ ນາງກໍປ່ອຍສຽງຫຼາກຫຼາຍອອກມາຊ້ຳໆ—ດັ່ງພູຖືກຟ້າຜ່າດ້ວຍວັດຊະຣະ।

Verse 8

क्षणं रावांस्ततो मुक्त्वा त्राहि मुञ्चेति वक्त्यणु । ततः कृपालुना मुक्ता पादयोः पतिताऽब्रवीत्

ນາງຮ້ອງອອກມາຊົ່ວຄະນະໜຶ່ງ ແລ້ວອ້ອນວອນດ້ວຍສຽງເບົາໆວ່າ “ຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າ—ປ່ອຍຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ!” ແລ້ວຜູ້ເມດຕາໄດ້ປ່ອຍນາງ ນາງກໍລົ້ມລົງທີ່ຕີນຂອງເຂົາ ແລະເວົ້າຂຶ້ນ।

Verse 9

शरणं ते प्रपन्नास्मि दासी कर्मकरी तव । महाजिह्वेति मां विद्धि राक्षसीं कामरूपिणीम्

ຂ້ານ້ອຍຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງເປັນທີ່ພັກພິ່ງ. ຂ້ານ້ອຍເປັນນາງຮັບໃຊ້ ແລະຜູ້ເຮັດວຽກໃຫ້ພຣະອົງ. ຂໍໃຫ້ຮູ້ວ່າຂ້ານ້ອຍແມ່ນ “ມະຫາຈິຫວາ” — ຣາກະສີຜູ້ປ່ຽນຮູບໄດ້ຕາມໃຈ.

Verse 10

काशीश्मशाननिलयां देवदानवदर्पहाम् । ददासि यदि मे वीर दुर्लभां प्राणदक्षिणाम्

ໂອ ວີຣະບຸລຸດ, ຖ້າພຣະອົງປະທານຂອງຂວັນອັນຫາຍາກແຫ່ງຊີວິດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍ—(ຂ້ານ້ອຍຈະພັກອາໄສ) ທີ່ກາສີ, ເມືອງທີ່ມີສະມະສານເປັນທີ່ຢູ່ ແລະເປັນຜູ້ຫັກຫຼົບຄວາມຍິ່ງຍໂສຂອງເທວະແລະອະສຸຣະ.

Verse 11

ततस्तपश्चरिष्यामि सर्वभूताभयप्रदा । अस्मिन्नर्थे स्वदेवस्य शपथा मे तथात्मनः

ແລ້ວຈາກນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈະປະພຶດຕະປະສະ (ຕະປັດ) ເປັນຜູ້ປະທານອະໄພພົນແກ່ສັດທັງປວງ. ໃນເລື່ອງນີ້ ຂ້ານ້ອຍຂໍສາບານໂດຍເທວະຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະໂດຍຕົນເອງ.

Verse 12

यद्येतद्व्यत्ययं कुर्यां भस्मीभूयां ततः क्षणम् । एवं ब्रुवाणां तां वीरो निगृह्य शपथैर्दृढम्

ຖ້າຂ້ານ້ອຍລະເມີດຄໍານີ້ ຂໍໃຫ້ຂ້ານ້ອຍກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າໃນທັນທີ. ເມື່ອນາງເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ວີຣະບຸລຸດກໍຈັບຄຸມນາງໄວ້ຢ່າງແນ່ນຫນາ ແລະຜູກມັດນາງດ້ວຍຄໍາສາບານອັນສັກສິດຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 13

मुमोच सापि संहृष्टा कृच्छ्रान्मुक्ता ययौ वनम् । सोऽपि वीरः खङ्गधारी तत्रैवावस्थितोऽभवत्

ເຂົາໄດ້ປ່ອຍນາງ; ນາງກໍຍິນດີຊື່ນບານ—ພົ້ນຈາກຄວາມລໍາບາກ—ໄປສູ່ປ່າ. ສ່ວນວີຣະບຸລຸດຜູ້ຖືດາບນັ້ນ ກໍຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່າເດີມ.

Verse 14

ततो मध्यमरात्रौ च गर्जितं श्रूयते महत् । अन्धकारं च संजज्ञे तमोंऽधनरकप्रभम्

ຕໍ່ມາ ໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ມີສຽງຄໍາຮ້ອງຄໍາຮາມອັນໃຫຍ່ຫຼວງດັງຂຶ້ນ ແລະຄວາມມືດກໍເກີດຂຶ້ນ—ມືດຫມົດດັ່ງປະກາຍນະລົກອັນມືດບອດ।

Verse 15

ददृशे च ततः शैलः शतशृंगोऽतिविस्तरः । नानाशिलाः प्रमुमुचे नानावृक्षांश्च सोच्छ्रयान्

ຕໍ່ມາ ພູໜຶ່ງປາກົດຂຶ້ນ—ກວ້າງໃຫຍ່ ມີຍອດຮ້ອຍ. ມັນຂວ້າງຫີນນານາຊະນິດ ແລະຂວ້າງຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍຕົ້ນທີ່ສູງຕະຫຼອດຂຶ້ນໄປ.

Verse 16

नानानिर्झर संघोषं ववृषे शोणितं वहु । तं तथा नगमालोक्य निर्भीतो भैमिनंदनः

ດ້ວຍສຽງອື້ອອຶງດັ່ງນ້ຳຕົກຫຼາຍສາຍ ເລືອດຈໍານວນຫຼາຍກໍຕົກລົງດັ່ງຝົນ. ເຫັນພູນັ້ນໃນສະພາບນັ້ນ ບຸດແຫ່ງພີມາກໍບໍ່ຫວາດຫວັນ.

Verse 17

पर्वतो द्विगुणो भूत्वा पर्वतं सहसाप्लुतः । तदाभिजघ्ने संहृत्य पर्वतं स्वेन भूभृता

ພູນັ້ນເຕີບໃຫຍ່ເປັນສອງເທົ່າ ແລ້ວກະໂດດເຂົ້າໃສ່ພູອີກລູກຢ່າງກະທັນຫັນ. ແລ້ວມັນກໍຟາດທຸບ ຈັບກົດ ແລະບີບຂະຍີ້ດ້ວຍນ້ຳໜັກຂອງຕົນ.

Verse 18

तदा विशीर्णः सोऽभूच्च पर्वतो भूमिमंडले । ततो योजनदेहात्मा शतशीर्षः शतोदरः

ໃນຂະນະນັ້ນ ເທິງວົງພື້ນດິນ ຮູບພູນັ້ນກໍພັງທະລາຍ ແຕກອອກເປັນຊິ້ນໆ. ຈາກນັ້ນເກີດຂຶ້ນສັດຕະວະຫນຶ່ງ ມີກາຍຍາວໜຶ່ງໂຍຊະນາ ມີຫົວຮ້ອຍ ແລະທ້ອງຮ້ອຍ.

Verse 19

वक्त्रैर्मुंचन्महाज्वालां रेपलेन्द्रोऽभ्यधावत । तं धावमानं दृष्ट्वैव बर्बरीको महाबलः

ເຣປະເລນດຣາ ພຸ້ນໄປຂ້າງໜ້າ ພ້ອມພົ່ນໄຟອັນຍິ່ງໃຫຍ່ອອກຈາກປາກຫຼາຍປາກ. ບາບາຣີກະ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ເຫັນເຂົາພຸ້ນມາ ກໍພຸ້ນໄປຮັບປະຈັນໜ້າ.

Verse 20

विधाय तादृशं रूपं नर्दन्तं चाप्यधावत । ततो मध्यमरात्रौ ती लघु चित्रं च सुष्ठु च

ເຂົາໄດ້ປັ້ນຮູບຮ່າງເຊັ່ນນັ້ນ ແລະຮ້ອງຄຳຮາມ ກໍພຸ້ນໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍ. ແລ້ວໃນກາງຄືນອັນລຶກ ກໍເກີດເຫດການອັນວ່ອງໄວ ພິສົດ ແລະນ່າພິລຶກຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 21

युयुधाते बाणजालैर्यथा प्रावृषि तोयदौ । छिन्नचापौ च खङ्गाभ्यां छिन्नखड्गौ च मुष्टिभिः

ພວກເຂົາສູ້ກັນດ້ວຍຕາຂ່າຍລູກສອນ ດັ່ງເມກຝົນໃນລະດູຝົນ. ຄັນທະນູຖືກຟັນຂາດດ້ວຍດາບ ແລະດາບກໍຖືກຕີຫັກດ້ວຍກຳປັ້ນ.

Verse 22

पर्वताविव सत्पक्षौ चिरं युयुधतुः स्थिरम् । ततः कक्षे समुत्पाट्य भ्रामयित्वा मुहूर्तकम्

ດັ່ງພູສອງລູກທີ່ມີປີກອັນແຂງແກ່ນ ພວກເຂົາສູ້ກັນຢ່າງໝັ້ນຄົງເປັນເວລາດົນ. ແລ້ວຈັບທີ່ແອວຂອງຄູ່ຕໍ່ສູ້ ຍົກກະຊາກຂຶ້ນ ແລະຫມຸນວຽນຢູ່ຊົ່ວຄາວ.

Verse 23

भूमौ प्रधर्षयामास प्रसृतं च मुमोच ह । चिक्षेप चाग्निकोणे तं महीसागररोधसि

ເຂົາຟາດຄູ່ຕໍ່ສູ້ລົງສູ່ພື້ນດິນ ແລ້ວເມື່ອນອນແຜ່ອອກ ກໍປ່ອຍມື. ຈາກນັ້ນເຂົາໂຍນໄປທາງອາຄະເນ ໄປສູ່ແດນຂອບທີ່ດິນພົບທະເລ.

Verse 24

तद्दूरे रेपलेन्द्राख्यं ग्राममद्यापि वर्तते । एवं स रेपलोनाम वृत्रतुल्यपराक्रमः

ບໍ່ໄກຈາກທີ່ນັ້ນ ຍັງມີບ້ານໜຶ່ງຊື່ «ເຣປາເລນດຣະ» ດຳລົງຢູ່ຈົນທຸກມື້ນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ເຣປາລາ ມີພະລັງກ້າຫານດຸດັນດັ່ງ ວຣິຕຣະ.

Verse 25

नाथः श्मशानस्यावन्त्या विघ्नकृन्निहतोऽभवत् । तं निहत्य पुनर्वीरो बर्बरीकः स्थितोऽभवत्

ເຈົ້າແຫ່ງປ່າຊ້າຂອງອະວັນຕີ ຜູ້ກໍ່ເກີດອຸປະສັກ ຖືກປະຫານແລ້ວ. ເມື່ອຂ້າເຂົາແລ້ວ ວິລະຊົນ ບາບບະຣີກະ ກໍຢືນຢູ່ອີກຄັ້ງ ຢ່າງໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 26

ततस्तृतीययामे च प्रतीच्या दिश आययौ । पर्वताभा महानादा पादैः कम्पयतीव भूः

ຕໍ່ມາ ໃນຍາມທີສາມຂອງຄືນ ຈາກທິດຕາເວັນຕົກ ມີຜູ້ໜຶ່ງມາຮອດ ຮູບຮ່າງດັ່ງພູເຂົາ ຮ້ອງກັງວານດັງສະນັ່ນ ປານດັ່ງສັ່ນສະເທືອນແຜ່ນດິນດ້ວຍຝີຕີນ.

Verse 27

दुहद्रुहाख्याश्वतरी मेघभ्रष्टा तडिद्यथा । तामायांतीं तथा दृष्ट्वा सूर्यवैश्वानरप्रभाम्

ມີລໍ້າ-ມ້າເພດແມ່ ຊື່ «ດຸຫະດຣຸຫາ» ປານດັ່ງຟ້າຜ່າຕົກຈາກເມກ. ເມື່ອເຫັນນາງກຳລັງມາ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງພະອາທິດ ແລະໄຟ ວັຍສະວານະຣະ…

Verse 28

उपसृत्य जवाद्भैमी रुरोह प्रहसन्निव । वेगात्ततः प्रद्रवतीं तुण्डे प्राहत्य मुष्टिभिः

ບໄຫຣະວີ ພຸ່ງເຂົ້າໄປດ້ວຍຄວາມໄວ ແລ້ວຂຶ້ນຂີ່ເຂົາ ປານດັ່ງກຳລັງຫົວເຮາະ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອນາງພຸ່ງໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍແຮງ ເຂົາກໍຊົກໃສ່ໃບໜ້ານາງດ້ວຍກຳປັ້ນ.

Verse 29

स्थापयामास तत्रैव तस्थौ सा चातिपीडिता । ततः क्रुद्धा महारावं कृत्वाप्लुत्य दुहद्रुहा

ພະອົງໄດ້ກົດນາງລົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ນາງກໍຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດ. ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ, Duhadruhā ໄດ້ກະໂດດຂຶ້ນພ້ອມສົ່ງສຽງຮ້ອງຄຳລາມຢ່າງຮຸນແຮງ.

Verse 30

जगत्यामाशु चिक्षेप बर्बरीकं तथेच्छकम् । ततो नदित्वा चातीव पादघातममुंचत

ນາງໄດ້ໂຍນ Barbarīka ລົງພື້ນດິນຢ່າງໄວວາ ຕາມທີ່ນາງຕ້ອງການ. ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍສຽງຮ້ອງຄຳລາມທີ່ຮຸນແຮງ, ນາງໄດ້ເຕະຢ່າງແຮງ.

Verse 31

पादौ च वीरः संगृह्य चिक्षेप भुवि लीलया । ततः पुनः समुत्थाय धावंतीं तां निगृह्य सः

ວິລະບຸລຸດໄດ້ຈັບຕີນຂອງນາງ ແລະ ໂຍນນາງລົງພື້ນດິນຄືກັບການຫຼິ້ນ. ຈາກນັ້ນ, ລຸກຂຶ້ນອີກຄັ້ງ, ລາວໄດ້ຈັບ ແລະ ຢຸດນາງໃນຂະນະທີ່ນາງແລ່ນເຂົ້າມາ.

Verse 32

मुष्टिना पातयित्वैव दंतान्कंठमपीडयत् । क्लिन्नं वास इवापीड्य प्राणानत्याजयद्द्रुतम्

ຕີ ນາງ ລົງ ດ້ວຍ ຫມັດ, ລາວ ໄດ້ ບົດ ແຂ້ວ ຂອງ ນາງ ແລະ ບີບ ຄໍ ນາງ. ບີບ ນາງ ຄື ກັບ ຜ້າ ປຽກ, ລາວ ໄດ້ ເຮັດ ໃຫ້ ນາງ ສິ້ນ ຊີ ວິດ ຢ່າງ ໄວ ວາ.

Verse 33

एवं सीकोत्तरस्थाने स्मशानैकपदो द्भवा । शाकिनीनामधीशा सा बर्बरीकेण सूदिता

ດັ່ງນັ້ນ, ໃນເຂດທາງທິດເຫນືອຂອງ Sīka ທີ່ປ່າຊ້າຊື່ Eka-pada ນາງ, ຜູ້ເປັນຫົວຫນ້າຂອງ Śākinīs, ໄດ້ຖືກຂ້າໂດຍ Barbarīka.

Verse 34

हत्वा तां चापि चिक्षेप प्रतीच्यामेव लीलया । दुहद्रुहाख्यमद्यापि तत्र ग्रामं स्म वर्तते

ເມື່ອຂ້ານາງແລ້ວ ລາວຍັງໂຍນນາງໄປທາງຕາເວັນຕົກ ດັ່ງກັບເປັນການຫຼິ້ນ. ຈົນທຸກມື້ນີ້ ຍັງກ່າວກັນວ່າມີບ້ານຊື່ «ດູຫະດຣູຫາ» ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 35

ततस्तथैव संतस्थौ बर्बरीकोऽभिरक्षणे । ततश्चतुर्थे यामे च प्राप्तः क्षपणकोऽद्भुतः

ຕໍ່ມາ ບາບາຣີກະ ກໍຢືນປະຈຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເຝົ້າຮັກສາດັ່ງເກົ່າ. ແລະໃນຍາມທີສີ່ຂອງຄືນ ມີນັກບວດກະສະປະນະກະຜູ້ອັດສະຈັນມາຮອດ.

Verse 36

मुंडी नग्नो मयूराणां पिच्छधारी महाव्रतः । प्रोवाच चेदं वचनं हाहा कष्टमतीव भोः

ລາວຫົວໂລ້ນ ໂປ່ເປືອຍ ສວມຂົນນົກຢູງ ແລະຖືວຣະຕະອັນໃຫຍ່. ລາວເວົ້າຄຳນີ້ວ່າ: “ຮາຮາ, ຊ່າງເຈັບປວດຫນັກໜາ, ທ່ານເອີຍ!”

Verse 37

अहिंसा परमो धर्मस्तदग्निर्ज्वाल्यते कुतः । हूयमाने यतो वह्नौ सूक्ष्मजीववधो महान्

“ອະຫິງສາແມ່ນທຳອັນສູງສຸດ—ແລ້ວເປັນໄປໄດ້ແນວໃດຈຶ່ງຈຸດໄຟນີ້? ເພາະເມື່ອຫວ່ານເຄື່ອງບູຊາລົງໃນໄຟ ກໍເກີດການຂ້າຊີວິດຈຸລະຊີວະອັນຫຼາຍ” ດັ່ງນີ້.

Verse 38

श्रुत्वेदं वचनं तस्य बर्बरीकोऽब्रवीत्स्मयन् । वदने सर्वदेवानां हूयमाने स्म पावके

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງລາວ ບາບາຣີກະກໍຍິ້ມແລ້ວເວົ້າ. ໃນຂະນະນັ້ນ ໄຟບູຊາກຳລັງຖືກຈຸດ ແລະກຳລັງຫວ່ານອາຫູຕິ ເພື່ອເຊີນເທວະທັງປວງໃຫ້ປະທັບ.

Verse 39

अनृतं भाषसे पाप शिक्षायोग्योऽसि दुर्मते । इत्युक्त्वा सहसोत्पत्य कक्षामध्ये स्थिरोऽस्य च

“ເຈົ້າເວົ້າຄຳມຸສາ ໂອ້ຜູ້ມີບາບ—ໃຈຊົ່ວຂອງເຈົ້າຄວນຖືກອົບຮົມ!” ເວົ້າແລ້ວ ລາວກະໂດດຂຶ້ນທັນທີ ແລະຢືນໝັ້ນຢູ່ຂ້າງແອວ/ໃນວົງການຈັບຂອງຄູ່ຕໍ່ສູ້។

Verse 40

दन्तान्मुष्टिप्रहारैश्च समाहत्याभ्यपातयत् । रुधिराविलवक्त्रं तं मुमोच पतितं भुवि

ລາວຊົກດ້ວຍກຳປັ້ນໃສ່ຟັນ ແລ້ວຟາດລົງໃຫ້ລົ້ມ. ໃບໜ້າຂອງສັດຕູເປື້ອນເລືອດ ຖືກປ່ອຍອອກ ແລະຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 41

स क्षणाच्चेतनां प्राप्य घोरदैत्यवपुर्धरः । भयाद्भैमेः प्रदुद्राव गुहाविवरमाविशत्

ພຽງຊົ່ວພິບຕາ ມັນກໍໄດ້ສະຕິຄືນ—ຜູ້ນ່າຢ້ານທີ່ສວມຮູບດາຍຕະ. ດ້ວຍຄວາມຢ້ານຕໍ່ຜູ້ສືບສາຍຂອງພີມະ ມັນຈຶ່ງຫນີໄປ ແລະເຂົ້າສູ່ຮອຍແຍກໃນຖ້ຳ.

Verse 42

बहुप्रभेति नगरी षष्टियोजनमायता । तस्यां विवेश सहसा तं चानु बर्बरीककः

ມີນະຄອນໜຶ່ງຊື່ “ພະຫຸປະພາ” ສ່ອງສະຫວ່າງ ຍາວຫົກສິບໂຢຊະນະ. ມັນເຂົ້າໄປທັນທີ ແລະບາບາຣີກະກໍຕາມຕິດຢ່າງໃກ້ຊິດ.

Verse 43

बर्बरीकं ततो दृष्ट्वा नादोऽभूच्च पलाशिनाम् । धावध्वं हन्यतामेष छिद्यतां भिद्यतामिति

ເມື່ອເຫັນບາບາຣີກະ ສຽງໂຮຮ້ອງດັງຂຶ້ນໃນພວກປາລາຊິນ: “ຮີບໄປ! ຂ້າມັນ! ຟັນມັນ! ທະລຸມັນໃຫ້ແຕກພັງ!”

Verse 44

तच्छ्रुत्वा दैत्यवीराणां कोटयो नव भीषणाः । नानायुधधरा वीरं बर्बरीकमुपाद्रवन्

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງນັ້ນ ນັກຮົບອະສູຣະຜູ້ນ່າຢ້ານ 9 ໂກດິ ຖືອາວຸດນານາ ກໍພາກັນພຸ້ນເຂົ້າໃສ່ວິຣະບຸລຸດ ບາບາຣີກາ ຢ່າງຮວດເລັວ।

Verse 45

दृष्ट्वा तान्कोटिशो दैत्यान्क्रुद्धो भीमात्मजात्मजः । निमील्य सहसा नेत्रे तेषां मध्यमधावत

ເຫັນດາຍຕະຍາເປັນໂກດິໆ ລູກຫຼານຂອງພີມະກໍໂກດກະພື້ງ. ລາວຫຼັບຕາຊົ່ວພິບຕາ ແລ້ວພຸ້ນເຂົ້າໄປໃນກາງພວກນັ້ນທັນທີ।

Verse 46

पादघातैस्ततः कांश्चिद्भुजाघातैस्तथापरान् । हृदयस्याभिघातैश्च क्षणान्निन्ये यमक्षयम्

ຈາກນັ້ນ ບາງຄົນຖືກເຕະດ້ວຍຕີນ ບາງຄົນຖືກຟາດດ້ວຍແຂນ; ແລະດ້ວຍການກະແທກຫົວໃຈອັນຮຸນແຮງ ລາວສົ່ງພວກນັ້ນໄປສູ່ຖິ່ນຂອງພຣະຍົມ ໃນພິບຕາດຽວ।

Verse 47

यथा नलवनं क्र्रुद्धः कुर्याद्भूमिसमं करी । नवकोटीस्तथा जघ्ने सह तेन पलाशिना

ເຫມືອນຊ້າງທີ່ໂກດຈັດ ທຳໃຫ້ປ່າອໍ້ອຍຮາບກັບດິນ, ຢ່າງນັ້ນແຫຼະ ລາວຂ້າດາຍຕະຍາ 9 ໂກດິ ພ້ອມກັບພະລາຊິນນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 48

ततो नागाः समागम्य वासुकिप्रमुखास्तदा । तुष्टुबुर्विविधैर्वाक्यैरूचुः सुहृदयं च ते

ຕໍ່ມາ ພວກນາກາ ນຳໂດຍວາສຸກິ ກໍມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ພວກເຂົາປິຕິຍິນດີ ສັນລະເສີນສຸຫຶດະຍະດ້ວຍຖ້ອຍຄຳນານາ ແລະເວົ້າກັບລາວດ້ວຍນ້ຳໃຈມິດຕະພາບອັນລຶກຊຶ້ງ।

Verse 49

नागानां परमं कृत्यं कृतं ते भैमिनंदन । पलाशीनाम दैत्योयं नीतो यत्सानुगो यमम्

ໂອ ບຸດແຫ່ງພີມາ, ເຈົ້າໄດ້ກະທຳກິດອັນສູງສຸດເພື່ອພວກນາກ: ໄດຕະຍະນາມ ປະລາຊີ ນີ້ ພ້ອມບໍລິວານ ຖືກສົ່ງໄປຫາພະຍົມະແລ້ວ.

Verse 50

अनेन हि वयं वीर सानुगेन दुरात्मना । पीडिता विविधोपायैः पातालादप्यधः कृताः

ເພາະຄົນຊົ່ວນີ້ ພ້ອມບໍລິວານ, ພວກເຮົາຖືກທໍລະມານດ້ວຍວິທີການຫຼາຍຢ່າງ, ໂອ ວີຣະບຸລຸດ, ແລະຖືກຂັບໃຫ້ຕົກລົງໄປຈົນຕໍ່າກວ່າປາຕາລາ.

Verse 51

वरं वृणीष्व त्वं तस्मान्नागेभ्योऽभिमतं परम् । वरदाः सर्व एव स्म वयं तुभ्यं सुतोषिताः

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂອງປະທານອັນສູງສຸດທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ—ຈາກພວກນາກ. ພວກເຮົາທຸກອົງເປັນຜູ້ປະທານພອນ ເພາະພວກເຮົາປິຕິຍິນດີໃນເຈົ້າຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 52

सुहृदय उवाच । यदि देयो वरो मह्यं तदेनं प्रवृणोम्यहम् । सर्वविघ्नविनिर्मुक्तो विजयः सिद्धिमाप्नुयात्

ສຸຫຶຣະດະຍະ ກ່າວວ່າ: “ຖ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າ, ຂ້າຂໍເລືອກພອນນີ້: ຂໍໃຫ້ ວິຊະຍະ ພົ້ນຈາກອຸປະສັກທັງປວງ ແລະບັນລຸຄວາມສຳເລັດຢ່າງສົມບູນ.”

Verse 53

ततस्तथेति तं प्रोचुः प्रहृष्टा वायुभोजनाः । स च तेभ्यः पुरीं दत्त्वा निवृत्तो नागपूजितः

ແລ້ວພວກນາກຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍລົມ ກໍຕອບລາວດ້ວຍຄວາມປິຕິວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ”. ແລະລາວໄດ້ມອບນະຄອນໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ແລ້ວກັບຄືນໄປ ໂດຍໄດ້ຮັບການນະມັດສະການບູຊາຈາກນາກທັງຫຼາຍ.

Verse 54

विवरस्य च मध्येन समागच्छन्महाप्रभम् । सर्वरत्नमयं लिंगं स्थितं कल्पतरोरधः

ເຂົາໄດ້ຜ່ານກາງຮອຍແຕກ ແລ້ວພົບຄວາມສະຫວ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ: ລິງຄະທີ່ປະກອບດ້ວຍແກ້ວມະນີທຸກປະເພດ ຕັ້ງຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນກັນປະຕະຣຸ (ຕົ້ນສົມປາດຖະນາ)។

Verse 55

अर्च्यमानं सुवह्नीभिर्नागकन्याभिरैक्षत । ततोऽसौ विस्मयाविष्टो नागकन्या ह्यपृच्छत

ເຂົາເຫັນວ່າ ລິງຄະນັ້ນກຳລັງຖືກບູຊາໂດຍນາງນາກຜູ້ສະຫວ່າງໄສ. ແລ້ວເຂົາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ ແລະຖາມນາງນາກນັ້ນ.

Verse 56

केनेदं स्थापितं लिंगं सूर्यवैश्वानरप्रभम् । लिंगादपि चतुर्दिक्षु मार्गाश्चेमे तु कीदृशाः

“ລິງຄະນີ້ ໃຜເປັນຜູ້ປະດິດຕັ້ງ—ສະຫວ່າງດັ່ງພຣະອາທິດ ແລະໄຟສັກສິດ? ແລະຈາກລິງຄະນີ້ ທາງເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຍາວໄປສູ່ສີ່ທິດ ແມ່ນຢ່າງໃດ?”

Verse 57

इति वीरवचः श्रुत्वा बृहत्कटिपयोधरा । सव्रीडं सस्मितापांगनिर्मोक्षमिदमब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງວິລະຊົນ ນາງ—ສະໂພກກວ້າງ ແລະອົກເຕັມ—ກໍເວົ້າດັ່ງນີ້ ດ້ວຍຄວາມເຂີນອາຍ ແລະຮອຍຍິ້ມ ພ້ອມສາຍຕາຊຳເລືອງອ່ອນໂຍນ.

Verse 58

सर्वपन्नगराजेन शेषेण सुमहात्मना । तप स्तप्त्वा महालिंगमिदमत्र प्रतिष्ठितम्

ໂດຍເສສະ (Śeṣa) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ກະສັດແຫ່ງພະຍານາກທັງປວງ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ແລະໄດ້ປະດິດຕັ້ງລິງຄະພຣະສິວະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ໄວ້ທີ່ນີ້.

Verse 59

दर्शनात्स्पर्शनाद्ध्यानादर्चनात्सर्वसिद्धिदम् । लिंगात्पूर्वेण मार्गोयं याति श्रीपर्वतं भुवि

ດ້ວຍການເຫັນ ການສຳຜັດ ການພິຈາລະນາສະມາທິ ແລະການບູຊາ ລິງຄະນີ້ປະທານສິດທິທັງປວງ. ຈາກລິງຄະ ເສັ້ນທາງທິດຕາເວັນອອກນຳໄປຫາ Śrīparvata ໃນໂລກ.

Verse 60

एलापत्रेण विहितो नागानां तत्र प्राप्तये । दक्षिणेन च मार्गोऽयं याति शूर्पारकं भुवि

ເສັ້ນທາງນີ້ Elāpatra ໄດ້ຈັດວາງໄວ້ເພື່ອໃຫ້ພວກ Nāga ໄປຮອດທີ່ນັ້ນ. ແລະເສັ້ນທາງທິດໃຕ້ນີ້ ນຳໄປຫາ Śūrpāraka ໃນໂລກ.

Verse 61

कर्कोटकेन नागेन कृतोऽयं तत्र प्राप्तये । पश्चिमेन च मार्गोऽयं प्रभासं याति सुप्रभम्

ເສັ້ນທາງນີ້ Nāga ນາມ Karkoṭaka ໄດ້ສ້າງໄວ້ເພື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ. ແລະເສັ້ນທາງທິດຕາເວັນຕົກນີ້ ນຳໄປຫາ Prabhāsa ອັນສະຫງ່າງາມ.

Verse 62

ऐरावतेन विहितो नागानां गमनाय च । उत्तरेण च मार्गोयं येन यातुं भवान्स्थितः

ເສັ້ນທາງນີ້ Airāvata ໄດ້ຈັດວາງໄວ້ເພື່ອການເດີນທາງຂອງພວກ Nāga. ນີ້ແມ່ນເສັ້ນທາງທິດເໜືອ ທີ່ທ່ານບັດນີ້ພ້ອມຈະເດີນຕໍ່ໄປ.

Verse 63

गुप्तक्षेत्रे सिद्धलिंगं याति शक्तिगुहाऽकृतः । विहितस्तक्षकेणासौ यातुं तत्र महात्मना

ໃນເຂດສັກສິດທີ່ຖືກປິດບັງ ເສັ້ນທາງນີ້ໄປຮອດ Siddhaliṅga—ທີ່ Śaktiguhā ໄດ້ສ້າງໄວ້. ແລະເສັ້ນທາງນັ້ນເອງ ຖືກຈັດວາງໂດຍ Takṣaka ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງ ເພື່ອໄປທີ່ນັ້ນ.

Verse 64

इतीदं वर्णितं वीर विज्ञप्तिः श्रूयतां मम । को भवानधुनैवेतो दैत्यपृष्ठ गतोऽभवत् । अधुनैव तथैकाकी समायातोऽत्र नो वद

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ້ ວີຣະບຸລຸດ, ຂ້າໄດ້ພັນລະນາແລ້ວ; ບັດນີ້ຂໍໃຫ້ຟັງຄໍາວິນຍາບຂອງຂ້າ. ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ທີ່ພຶ່ງມາຮອດ ຂີ່ຢູ່ເທິງຫຼັງອະສູຣ? ແລະເຈົ້າມາທີ່ນີ້ດຽວໆໄດ້ແນວໃດ—ຈົ່ງບອກພວກເຮົາເຖີດ।

Verse 65

वयं च सर्वास्ते दास्यस्त्वां पतिं प्रवृणीमहे । अस्माभिः सहितः क्रीड विविधास्वत्र भूमिषु

ແລະພວກເຮົາທັງໝົດ—ເປັນນາງຮັບໃຊ້ຂອງເຈົ້າ—ຂໍເລືອກເຈົ້າເປັນນາຍຂອງພວກເຮົາ. ຈົ່ງຢູ່ກັບພວກເຮົາ ແລະຫຼິ້ນສະໜຸກ ທ່ອງທ່ຽວໃນສະຖານທີ່ອັນຮື່ນຮົມຫຼາຍໆໃນທີ່ນີ້।

Verse 66

बर्बरीक उवाच । अहं कुरुकुलोत्पन्नः पांडुपुत्रस्य पौत्रकः । बर्बरीक इति ख्यातस्तं दैत्यं हंतुमागतः

ບັບບະຣີກ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າເກີດໃນວົງສາກຸຣຸ, ເປັນຫຼານຂອງບຸດແຫ່ງປານດຸ. ຂ້າມີນາມວ່າ ບັບບະຣີກ, ແລະຂ້າມາເພື່ອປາບອະສູຣນັ້ນ»।

Verse 67

स च दैत्यो हतः पापः पुनर्यास्ये महीतलम् । भवतीभिश्च मे नास्ति कृत्यं भोभोः कथंचन

«ແລະອະສູຣຜູ້ບາບນັ້ນ ຖືກປາບແລ້ວ. ບັດນີ້ຂ້າຈະກັບໄປສູ່ໂລກມະນຸດ. ໂອ້ ທ່ານນາງທັງຫຼາຍ, ກັບພວກເຈົ້າ ຂ້າບໍ່ມີກິດທີ່ຕ້ອງເຮັດອີກແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ»។

Verse 68

ब्रह्मचारिव्रतं यस्मादहं सततमास्थितः । इत्युक्त्वाभ्यर्च्य तल्लिंगं प्रणिपत्य च दण्डवत्

ເມື່ອກ່າວວ່າ «ເນື່ອງຈາກຂ້າດໍາລົງຢູ່ໃນພຣະວິນັຍບຣະຫມະຈັນທະຢ່າງສະເໝີ» ລາວໄດ້ບູຊາລິງຄະນັ້ນ ແລ້ວກໍກົ້ມກາບລົງຢ່າງເຕັມທີ່ ເຫມືອນໄມ້ທ່ອນຕົງ।

Verse 69

ऊर्ध्वमाचक्रमे वीरः कातरं ताभिरीक्षितः । ततो बहिः समागत्य सप्रकाशं मुखं तदा

ແລ້ວວີຣະບຸລຸດນັ້ນກ້າວຂຶ້ນສູ່ເທິງ; ເມື່ອນາງທັງຫຼາຍເບິ່ງລາວດ້ວຍຄວາມຫ່ວງໃຍ ລາວອອກມາພາຍນອກ ແລະໃນຂະນະນັ້ນໃບໜ້າຂອງລາວສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປະກາຍອັນບໍລິສຸດ।

Verse 70

प्रहर्षेणैव पूर्वस्या विजयं ददृशे दिशः । तस्मिन्काले च विजयः कर्म सर्वं समाप्तवान्

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ລາວເຫັນຊັຍຊະນະມາຈາກທິດຕາເວັນອອກ; ແລະໃນເວລານັ້ນເອງ ວິຊະຍະໄດ້ສຳເລັດກິດທັງປວງແລ້ວ।

Verse 71

कांत्या सूर्यसमाभास ऊर्ध्वमाचक्रमे क्षणात् । ततो वियद्गतं देवैः पुष्पवर्षमभून्महत्

ລາວສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ ແລະຂຶ້ນສູ່ເທິງໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ. ຈາກນັ້ນ ຈາກຟ້າສະຫວັນ ເທວະດາທັງຫຼາຍໄດ້ປະພອຍຝົນດອກໄມ້ອັນໃຫຍ່ຫຼວງລົງມາ।

Verse 72

जगुर्गंधर्वमुख्याश्च ननृतुश्चाप्सरोगणाः । विजयो बर्बरीकं च ततो वचनमब्रवीत्

ພວກຄັນທະວະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າຮ້ອງຂັບຂານ ແລະຝູງອັບສະຣາກໍເຕັ້ນລຳ. ຈາກນັ້ນ ວິຊະຍະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳແກ່ ບາບາຣີກະ ດັ່ງນີ້।

Verse 73

तव प्रसादाद्वीरेश सिद्धिः प्राप्ता मयातुला । चिरं जीव चिरं नंद चिरं वस चिरं जय

«ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງວີຣະຊົນ, ໂດຍພຣະປະສາດຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ຂໍໃຫ້ທ່ານມີອາຍຸຍືນ, ມີຄວາມຍິນດີຍືນ, ພຳນັກຢູ່ຍືນ, ແລະຊະນະຍືນ!»

Verse 74

अत एव हि साधृनां संगमिच्छंति साधवः । औषधं सर्वदोषाणां भवेत्सत्यं गमो यतः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ດີຜູ້ສົມບູນຈຶ່ງປາຖະນາຄົບຫາຜູ້ດີ; ເພາະຈາກການຄົບຫານັ້ນ ເກີດທາງດຳເນີນຊີວິດຕາມສັດຈະ ເປັນດັ່ງຢາຮັກສາຄວາມຜິດທັງປວງ।

Verse 75

त्वं च होमस्थितं भस्म सिंदूरसदृशप्रभम् । निःशल्यं सविवरकं पूर्यमाणं गृहाण च

ແລະເຈົ້າ ຈົ່ງຮັບເອົາຂີ້ເຖົ່າຈາກພິທີໂຮມ—ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງສິນດູນແດງ; ບໍ່ມີບາດແຜ ແຕ່ມີຮູເປີດ ແລະສາມາດເຕີມໃຫ້ເຕັມໄດ້—ຈົ່ງຮັບໄວ້ເຖີດ।

Verse 76

अक्षय्यमेतत्संग्रामे प्रथमं ते प्रमुंचतः । शत्रूणां स्थानकं मृत्योर्देहं ध्वस्तं करिष्यति

ສິ່ງນີ້ເປັນອະຄະຍະ ໃນສົງຄາມ ບໍ່ຮູ້ຈັກໝົດ. ເມື່ອເຈົ້າປ່ອຍມັນເປັນອັນດັບທຳອິດ ມັນຈະທຳລາຍຖານທີ່ມັ່ນຄົງຂອງສັດຕູ ແລະເຮັດໃຫ້ແມ່ນແຕ່ກາຍຂອງພະຍົມກໍແຕກພັງ।

Verse 77

एवं सुखेन विजयः शत्रूणां ते भविष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມງ່າຍດາຍ ເຈົ້າຈະໄດ້ຊະນະເຫນືອສັດຕູທັງປວງຂອງເຈົ້າ।

Verse 78

बर्बरीक उवाच । उपकुर्यान्निराकांक्षो यः स साधुरितीर्यते । साकांक्षमुपकुर्याद्यः साधुत्वे तस्य को गुणः

ບັຣບະຣີກະ ກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດຊ່ວຍເຫຼືອໂດຍບໍ່ຫວັງສິ່ງຕອບແທນ ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ສາທຸ ຢ່າງແທ້. ຖ້າຜູ້ໃດຊ່ວຍເຫຼືອພ້ອມຄວາມຫວັງຕອບແທນ ຈະມີຄຸນຄ່າອັນໃດໃນການເອີ້ນວ່າ ‘ສາທຸ’?”

Verse 79

तद्देहि भस्म चान्यस्मै केनाप्यर्थो न मेऽण्वपि । प्रसादसुमुखां दृष्टिं विना नान्यद्वृणोमि ते

ຈົ່ງໃຫ້ຂີ້ເຖົ່ານັ້ນແກ່ຜູ້ອື່ນເຖີດ—ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາດຖະນາຜົນປະໂຫຍດໂລກີຈາກໃຜເລີຍ ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ. ນອກຈາກສາຍຕາເມດຕາປະສາດອັນອ່ອນໂຍນຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຂໍສິ່ງອື່ນໃດ.

Verse 80

देवा ऊचुः । कुरूणां पांडवानां च भविष्यति महान्रणः । ततो भूमिस्थितं भस्म प्राप्स्यंति यदि कौरवाः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ສົງຄາມໃຫຍ່ຈະເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງກຸຣຸ ແລະ ປານດະວະ. ຫາກຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກກໍຣະວະໄດ້ຮັບຂີ້ເຖົ່າທີ່ນອນຢູ່ເທິງດິນ…»

Verse 81

महाननर्थो भविता पांडवानां ततः स्फुटम् । तस्माद्गृहाण त्वं भस्म सोपि चक्रे तथो वचः

«ແລ້ວຈະເກີດໄພພິບັດໃຫຍ່ຢ່າງແນ່ຊັດແກ່ປານດະວະ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຮັບຂີ້ເຖົ່ານີ້ໄວ້» ແລະເຂົາກໍໄດ້ປະພຶດຕາມຖ້ອຍຄໍານັ້ນ.

Verse 82

देवीभिः सहिता देवाः संमान्य विजयं च ते । सिद्धैश्वर्यं ददुस्तस्मै सिद्धसेनेति नाम च

ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍເທວີທັງຫຼາຍ ໄດ້ຍົກຍ້ອງສັນລະເສີນວິຊະຍະ. ພວກເຂົາປະທານອິດທິສິດທິ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນສົມບູນໃຫ້ແກ່ເຂົາ ແລະຍັງປະທານນາມວ່າ «ສິດທະເສນ» ອີກດ້ວຍ.

Verse 83

एवं स विजयो विप्रः सिद्धिं लेभे सुदुर्लभाम् । बर्बरीकश्च कृत्वैतद्देवीभक्तिरतोऽवसत्

ດັ່ງນັ້ນ ວິຊະຍະ ຜູ້ເປັນພຣາຫມັນ ໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ. ແລະ ບາບາຣີກະ ເມື່ອໄດ້ເຮັດການນີ້ແລ້ວ ກໍດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ອຸທິດຕົນໃນການບູຊາເທວີ.