Adhyaya 54

Verse 1

नारद उवाच । ममापि पार्थ तत्रास्ति मूर्तिर्ब्राह्मणकाम्यया । तत्र नाहं त्यजाम्यंग च्छत्रदण्डविभूषिताम्

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ປາຣຖະ, ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ມີປາງປະກົດຂອງຂ້າ ທີ່ພຣາຫມະນະປາຖະນາ. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ທີ່ນັ້ນຂ້າບໍ່ລະທິ້ງມັນ—ປະດັບດ້ວຍຮົ່ມ ແລະ ໄມ້ເທົ້າ».

Verse 2

कार्तिकस्य तु या शुक्ला भवत्येकादशी शुभा । तस्यां मदर्चनं कृत्वा कलिदोषैर्विमुच्यते

ໃນວັນເອກາດະສີ ຂ້າງຂຶ້ນອັນເປັນມົງຄຸນ ໃນເດືອນກາຣຕິກະ, ເມື່ອໄດ້ບູຊາຂ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໂທດແຫ່ງກາລິຍຸກ.

Verse 3

अर्जुन उवाच । बाल्यात्प्रभृति संदेहो ममायं हृदि वर्तते । पृच्छतस्तं च मे विप्र न क्रोधं कर्तुमर्हसि

ອັຣຊຸນ ກ່າວວ່າ: «ຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍ ຄວາມສົງໄສນີ້ຢູ່ໃນໃຈຂ້າ. ເມື່ອຂ້າຖາມເຖິງມັນ, ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂໍຢ່າໂກດເລີຍ».

Verse 4

सदा त्वं मोक्षधर्मेषु परिनिष्ठां परां गतः । सर्वभूतसमो दांतो रागद्वेषविवर्जितः

ເຈົ້າຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນທຳມະທີ່ນຳໄປສູ່ໂມກສະ ຢ່າງສະເໝີ ແລະ ໄດ້ບັນລຸຄວາມໝັ້ນຄົງອັນສູງສຸດ. ເຈົ້າເສມພາກຕໍ່ສັດທັງປວງ, ສຳລວມຕົນ, ແລະ ປາສະຈາກຄວາມຕິດພັນແລະຄວາມຊັງ.

Verse 5

त्यक्तनिंदास्तुतिर्मौनी मोक्षस्थः परिकीर्त्यसे । त्वं च नारद लोकेषु वायुवच्चपलो मुने

ເຈົ້າຖືກສັນລະເສີນວ່າ ຜູ້ລະທິ້ງທັງການຕິຕຽນແລະການສັນລະເສີນ ເປັນຜູ້ນິ່ງສງົບ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນໂມກຂະ. ແຕ່ໂອ ນາຣະດະ ມຸນີ, ເຈົ້າກັບເຄື່ອນໄຫວໄປທົ່ວໂລກ ດັ່ງລົມທີ່ບໍ່ຢຸດ.

Verse 6

सौदामिनीव विचरन्दृश्यसे प्राज्ञसंमतः । सदा कलिकरो लोके निर्दयः सर्वप्राणिषु

ເຈົ້າຖືກເຫັນວ່າເຄື່ອນໄຫວໄປມາ ດັ່ງຟ້າຜ່າສາຍແສງ ແລະບັນດາຜູ້ຮູ້ກໍຍົກຍ້ອງເຈົ້າ. ແຕ່ເຈົ້າກໍເປັນຜູ້ກໍ່ການຂັດແຍ້ງໃນໂລກເສມອ ແລະໂຫດຮ້າຍຕໍ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ.

Verse 7

बहूनां हि सहस्राणि देवगंधर्वरक्षसाम् । राज्ञां मुनीन्द्रदैत्यानां कलेर्नष्टानि तेऽभवन्

ແທ້ຈິງ ໂດຍເຫດແຫ່ງເຈົ້າ ນັບພັນໆ—ທັງເທວະ, ຄັນທະວະ, ແລະຣັກສະສະ—ພ້ອມທັງບັນດາກະສັດ, ມຸນີເອກ, ແລະໄດຕະຍະ—ຖືກນໍາໄປສູ່ຄວາມພິນາດໂດຍຄວາມຂັດແຍ້ງ.

Verse 8

कस्मात्तदेषा चेष्टा ते संदेहं मे हर द्विज । संदेहान्न सुखं शेते बाणविद्धो मृगो यथा

ເປັນຫຍັງການປະພຶດນີ້ຈຶ່ງເປັນຂອງເຈົ້າ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າກໍາຈັດຄວາມສົງໄສຂອງຂ້ອຍ ໂອ ທະວິຊະ. ເພາະຜູ້ມີຄວາມສົງໄສ ບໍ່ອາດນອນຢ່າງສຸກໄດ້ ເຫມືອນກວາງທີ່ຖືກລູກສອນທະລຸ.

Verse 9

सूत उवाच । शौनकेदं वचः श्रुत्वा फाल्गुनान्नारदो मुनिः । प्रहसन्निव बाभ्रव्यवदनं स निरैक्षत

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ ຊາວນະກະ, ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານີ້ຈາກ ຟາລກຸນະ, ມຸນີນາຣະດະ—ຍິ້ມຄ້າຍຈະຫົວເຮາະ—ໄດ້ເບິ່ງໄປຫາໃບໜ້າຂອງ ບາບຣະວະຍະ.

Verse 10

स च बाभ्रव्यनामा वै हारीतस्यान्वयोद्भवः । ब्राह्मणो नारदमुनेः समीपे वर्तते सदा

ແລະທ່ານນັ້ນແທ້ໆ ເປັນພຣາຫມັນຊື່ ບາບຣະວະຍະ ເກີດໃນສາຍຕະກູນ ຮາຣີຕະ; ທ່ານຢູ່ໃກ້ພຣະມຸນີ ນາຣະດະ ເປັນນິດ।

Verse 11

स च ज्ञात्वा महाबुद्धिर्नारदस्य मनीषितम् । प्रहसन्निव प्रोवाच फाल्गुनं स्निग्धया गिरा

ແລະທ່ານຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຮູ້ເຖິງຄວາມປະສົງຂອງ ນາຣະດະ ແລ້ວ ກ່າວກັບ ພາລຄຸນະ ດ້ວຍວາຈາອ່ອນໂຍນ ພ້ອມຮອຍຍິ້ມດັ່ງຈະຫົວເບົາໆ।

Verse 12

बाभ्रव्य उवाच । सत्यमेतद्यथात्थ त्वं नारदं प्रति पांडव । सर्वोऽपि चात्र वृत्तांते संशयं याति मानवः

ບາບຣະວະຍະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ປານດະວະ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວຕໍ່ ນາຣະດະ ນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ. ໃນເລື່ອງນີ້ ມະນຸດທຸກຄົນຍ່ອມເກີດຄວາມສົງໄສ.”

Verse 13

तदहं ते प्रवक्ष्यामि यथा कृष्णान्मया श्रुतम् । स्तोककालांतरे पूर्वं सर्वं यादवनंदनः

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າ ຕາມທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຍິນມາຈາກ ພຣະກຣິດສະນະ. ໄມ່ດົນມານີ້ ຜູ້ເປັນຄວາມປິຕິຂອງຊາວຢາດະວະ ໄດ້ກ່າວເລື່ອງທັງປວງນີ້ແລ້ວ.

Verse 14

महीसागरयात्रायां कृष्णस्तत्राययौ प्रभुः । उग्रसेनेन सहितो वसुदेवेन बभ्रुणा

ເມື່ອມີການເດີນທາງຈາລິກໄປຍັງ ມະຫີສາຄະຣະ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ກຣິດສະນະ ໄດ້ເສດັດໄປຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ, ພ້ອມກັບ ອຸກຣະເສນະ ແລະ ວະສຸເທວະ (ບາບຣຸ).

Verse 15

रामेण रौक्मिणेयेन युयुधानादिभिस्तदा । स च ज्ञात्वा ज्ञातिसमं महीसागरसंगमे

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງມີ ຣາມາ, ຣອກມິເນຍ, ແລະ ຢຸຢຸທານາ ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ອື່ນໆ ເປັນຜູ້ຕິດຕາມ; ແລະເມື່ອຮູ້ວ່າ ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງພຣະອົງກໍໄດ້ຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງມະຫີສາກະຣ ພຣະອົງຈຶ່ງໄປຕາມນັ້ນ.

Verse 16

पिंडदानादिकं कृत्वा दत्त्वा दानानि भूरिशः । गुहेश्वरादिलिंगानि यत्नतः प्रतिपूज्य च

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີກຳເນີດດ້ວຍການຖວາຍປິນດາ (piṇḍa) ແລະພິທີອື່ນໆ ແລະໄດ້ໃຫ້ທານຢ່າງຫຼາຍ ພຣະອົງກໍໄດ້ບູຊາລິງຄະອັນສັກສິດ ເຊັ່ນ ກຸເຫສະວະຣ ແລະອື່ນໆ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 17

स्नानं कृत्वा कोटितीर्थे जयादित्यं समर्च्य च । पूजयन्नारदमुनिं युक्तः कृष्णो महामनाः

ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ໂກຕິຕີຣຖະ (Koṭitīrtha) ແລະບູຊາ ຊະຍາອາທິຕະ (Jayāditya) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ພຣະກຣິສນະ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະສະຫງົບສົມາທິ ກໍໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາ ມຸນີນາຣະດະ ດ້ວຍ.

Verse 19

उग्रसेन उवाच । कृष्ण प्रक्ष्यामि त्वामेकं संशयं वद तं मम

ອຸກຣາເສນ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ກຣິສນະ, ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະນາຈະຖາມຂໍ້ສົງໄສຢ່າງໜຶ່ງ; ຂໍພຣະອົງໄດ້ກ່າວອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 20

योऽयं नाम महाबुद्धिर्नारदो विश्ववंदितः । कस्मादेषोऽतिचपलो वायुवद्भ्रमते जगत्

“ນາຣະດະຜູ້ນີ້ ໂດງດັງວ່າເປັນຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ແລະໂລກທັງປວງນົບນ້ອມ; ແຕ່ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງກະວົນກະວາຍຫຼາຍນັກ ພາຕົນໄປທົ່ວໂລກດັ່ງລົມ?”

Verse 21

श्रीकृष्ण उवाच । सत्यं राजंस्त्वया पृष्टमेतत्सर्वं वदामि ते । दक्षेण तु पुरा शप्तो नारदो मुनिसत्तमः

ພຣະສີກຣິດສະນາຕັດວ່າ: «ແທ້ແລ້ວ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ສິ່ງທີ່ທ່ານຖາມນັ້ນສົມຄວນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງທັງໝົດ. ໃນອະດີດ ນາຣະດະ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຖືກດັກສະສາບແຊ່ງ.»

Verse 22

सृष्टिमार्गांस्तु तान्वीक्ष्य नारदेन विचालितान् । नावस्थानं च लोकेषु भ्रमतस्ते भविष्यति

ເມື່ອເຫັນເສັ້ນທາງແຫ່ງການສ້າງສັນທີ່ນາຣະດະໄດ້ເຮັດໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວແລະລົບກວນ ດັກສະຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ສໍາລັບເຈົ້າຜູ້ພະເລີນພະເລີນໄປ ຈະບໍ່ມີທີ່ພັກອັນໝັ້ນຄົງໃນໂລກໃດໆ»

Verse 23

पैशुन्य वक्ता च तथा द्वितीयानां प्रचालनात् । इति शापद्वयं प्राप्य द्विविधात्मजचालनात्

ແລະຍັງກ່າວອີກວ່າ: «ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ເວົ້າຄໍາໃສ່ຮ້າຍ» ເນື່ອງຈາກການຍຸຍົງໃຫ້ຜູ້ອື່ນແຕກແຍກ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາສາບສອງປະການ ເນື່ອງຈາກການຍຸຍົງລູກຫຼານສອງພວກ ນາຣະດະຈຶ່ງຕ້ອງພະເລີນພະເລີນໄປ.

Verse 24

निराकर्तुं समर्थोऽपि मुनिर्मेने तथैव तत् । एतावान्साधुवादो हि यतश्च क्षमते स्वयम्

ແມ່ນແທ້ ມຸນີນັ້ນສາມາດລົບລ້າງຄໍາສາບໄດ້ ແຕ່ທ່ານກໍຍອມຮັບມັນຕາມທີ່ເປັນ. ເພາະນີ້ແຫຼະແມ່ນຂອບເຂດແຫ່ງຄວາມເປັນສາທຸທີ່ແທ້: ຄືການອົດທົນ ແລະ ອະໄພດ້ວຍໃຈຕົນເອງ.

Verse 25

विनाशकालं चावेक्ष्य कलिं वर्धयते यतः । सत्यं च वक्ति तस्मात्स न च पापेन लिप्यते

ເນື່ອງຈາກທ່ານເຫັນກ່ອນເວລາແຫ່ງຄວາມພິນາດທີ່ກໍານົດໄວ້ ແລະຍອມໃຫ້ກາລີຍຸກເດີນໄປຕາມວົງຈອນຂອງມັນ; ແລະເນື່ອງຈາກທ່ານເວົ້າແຕ່ຄວາມຈິງ ທ່ານຈຶ່ງບໍ່ຖືກບາບເປື້ອນປົ່ນ.

Verse 26

भ्रमतोऽपि च सर्वत्र नास्य यस्मात्पृथङ्मनः । ध्येयाद्भवति नैव स्याद्भ्रमदोषस्ततोस्य च । यच्च प्रीतिर्मयि तस्य परमा तच्छृणुष्व च

ແມ່ນແຕ່ເຂົາເດີນໄປມາທົ່ວທຸກບ່ອນ ໃຈຂອງເຂົາກໍບໍ່ແຕກອອກ ເພາະຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນອາລົມທີ່ພຶງພິຈາລະນາ; ດັ່ງນັ້ນ ໂທດແຫ່ງຄວາມຟຸ້ງຊ່ານບໍ່ເກີດໃນເຂົາ. ແລະຈົ່ງຟັງດ້ວຍ ຄວາມຮັກອັນສູງສຸດຂອງເຂົາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 27

अहं हि सर्वदा स्तौमि नारदं देवदर्शनम् । महेंद्रगदितेनैव स्तोत्रेण शृणु तन्नृप

ແທ້ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າຍ້ອງຍໍ ນາຣະດະ ຜູ້ເຫັນເທວະດາ ຢູ່ເສມອ. ໂອ ພະຣາຊາ ຈົ່ງຟັງບົດສັນລະເສີນນັ້ນ ທີ່ມະເຫນທຣະໄດ້ກ່າວໄວ້ເອງ.

Verse 28

श्रुतचारित्रयोर्जाता यस्याहंता न विद्यते । अगुप्तश्रुत चारित्रं नारदं तं नमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມ ນາຣະດະ ຜູ້ທີ່ແມ່ນມີການຮຽນຮູ້ແລະຈັນຍາດີ ແຕ່ບໍ່ມີອະຫັງການ; ແລະຜູ້ທີ່ຄວາມຮູ້ກັບຈັນຍາຂອງຕົນເປີດເຜີຍ ບໍ່ປິດບັງ.

Verse 29

अरतिक्रोधचापल्ये भयं नैतानि यस्य च । अदीर्घसूत्रं धीरं च नारदं तं नमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມ ນາຣະດະ ຜູ້ທີ່ບໍ່ຫວາດກົວຕໍ່ຄວາມກະວົນກະວາຍ ໂກຣດ ແລະຄວາມຫວັ່ນໄຫວ; ຜູ້ບໍ່ຍືດເຢື້ອ ແລະເປັນຜູ້ໝັ້ນຄົງ ສະຫງົບເຢັນ.

Verse 30

कामाद्वा यदि वा लोभाद्वाचं यो नान्यथा वदेत् । उपास्यं सर्वजंतूनां नारदं तं नमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມ ນາຣະດະ ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍເວົ້າບິດເບືອນ ຈະເປັນເພາະກາມະ ຫຼືເພາະໂລພະ; ແລະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາຂອງສັດທັງປວງ.

Verse 31

अध्यात्मगतितत्त्वज्ञं क्षांतं शक्तं जितेंद्रियम् । ऋजुं यथार्थ वक्तारं नारदं तं नमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ ນາຣະດະ—ຜູ້ຮູ້ສັດຈະແຫ່ງທາງອາດມາ ອົດທົນ ມີພະລັງ ຊະນະອິນທຣີ ຊື່ສັດຕົງ ແລະເວົ້າຕາມຄວາມເປັນຈິງ।

Verse 32

तेजसा यशसा बुद्ध्या नयेन विनयेन च । जन्मना तपसा वृद्धं नारदं तं नमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ ນາຣະດະ—ຜູ້ເຕີບໃຫຍ່ດ້ວຍຕະເຈສະ ຊື່ສຽງ ປັນຍາ ຄວາມປະພຶດຖືກທາງ ແລະຄວາມຖ່ອມຕົນ; ຄວນເຄົາລົບດ້ວຍຊາດກຳເນີດ ແລະດ້ວຍຕະປະ (ຕະບະ)।

Verse 33

सुखशीलं सुखं वेषं सुभोजं स्वाचरं शुभम् । सुचक्षुषं सुवाक्यं च नारदं तं नमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ ນາຣະດະ—ນິໄສອ່ອນໂຍນ ແຕ່ງກາຍງ່າຍໆ ກິນຢ່າງພອດປານກາງ ປະພຶດດີເປັນມົງຄຸນ; ມີສາຍຕາແຈ້ງ ແລະວາຈາຫວານອ່ອນ।

Verse 34

कल्याणं कुरुते गाढं पापं यस्य न विद्यते । न प्रीयते परानर्थे यो ऽसौ तं नौमि नारदम्

ຂ້າພະເຈົ້າສັນລະເສີນ ນາຣະດະນັ້ນ—ຜູ້ກະທຳຄວາມດີຢ່າງເລິກຊຶ້ງ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ ແລະຜູ້ບໍ່ເຄີຍຍິນດີໃນຄວາມທຸກຍາກຂອງຜູ້ອື່ນ।

Verse 35

वेदस्मृतिपुराणोक्तधर्मे यो नित्यमास्थितः । प्रियाप्रियविमुक्तं तं नारदं प्रणमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ ນາຣະດະ—ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ເປັນນິດໃນທຳມະທີ່ກ່າວໄວ້ໃນ ເວດ ສະມຣິຕິ ແລະ ປຸຣານ; ແລະຜູ້ພົ້ນຈາກຄວາມຕິດພັນຕໍ່ສິ່ງທີ່ນ່າພໍໃຈ ແລະຄວາມຮັງກຽດຕໍ່ສິ່ງທີ່ບໍ່ນ່າພໍໃຈ।

Verse 36

अशनादिष्वलिप्तं च पंडितं नालसं द्विजम् । बहुश्रुतं चित्रकथं नारदं प्रणमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ ນາຣະດະ—ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທັນ ບໍ່ເປື້ອນດ້ວຍເລື່ອງອາຫານແລະອື່ນໆ ບໍ່ເກີດຄວາມເກັດຄ້ານ ຮູ້ຫຼາຍ ແລະເປັນນັກເລົ່າເລື່ອງອັນພິສົດຫຼາຍປະການ।

Verse 37

नार्थे क्रोधे च कामे च भूतपूर्वोऽस्य विभ्रमः । येनैते नाशिता दोषा नारदं तं नमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ ນາຣະດະຜູ້ນັ້ນ ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍມີຄວາມຫຼົງໃນຊັບສິນ ຄວາມໂກດ ຫຼືຕັນຫາ; ໂດຍທ່ານໄດ້ທຳລາຍຄວາມຜິດເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ।

Verse 38

वीतसंमोहदोषो यो दृढभक्तिश्च श्रेयसि । सुनयं सत्रपं तं च नारदं प्रणमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ ນາຣະດະ ຜູ້ທີ່ລະທິ້ງໂທດແຫ່ງຄວາມຫຼົງ ມີພັກດີແນ່ນອນໃນທາງອັນນຳໄປສູ່ຄວາມດີສູງສຸດ ມີຄວາມປະພຶດດີ ແລະມີຄວາມຖ່ອມຕົນສຸພາບ।

Verse 39

असक्तः सर्वसंगेषु यः सक्तात्मेति लक्ष्यते । अदीर्घसंशंयो वाग्ग्मी नारदं तं नमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ ນາຣະດະ—ຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດໃນການຄົບຄ້າທັງປວງ ແຕ່ຖືກຮູ້ຈັກວ່າມີໃຈຜູກພັນຕໍ່ພຣະສູງສຸດ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສຍືດຍາວ; ແລະເປັນຜູ້ມີວາຈາໄພເຮາະ।

Verse 40

न त्यजत्यागमं किंचिद्यस्तपो नोपजीवति । अवंध्यकालो यस्यात्मा तमहं नौमि नारदम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສັນລະເສີນ ນາຣະດະ ຜູ້ບໍ່ລະທິ້ງຄຳສອນອັນສັກສິດແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ, ບໍ່ໃຊ້ການບຳເພັນຕະປະເປັນອາຊີບຫາກິນ, ແລະຜູ້ທີ່ເວລາຊີວິດຂອງທ່ານບໍ່ເຄີຍສູນເປົ່າ।

Verse 41

कृतश्रमं कृतप्रज्ञं न च तृप्तं समाधितः । नित्यं यत्नात्प्रमत्तं च नारदं तं नमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ ນາຣະດະ ຜູ້ອຸທິດແຮງກາຍ ບໍ່ເຄີຍພໍໃຈຢູ່ໃນສະມາທິຂອງຕົນ ແລະຕື່ນຮູ້ພ້ອມພະຍາຍາມຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເປັນນິດ।

Verse 42

न हृष्यत्यर्थलाभेन योऽलाभे न व्यथत्यपि । स्थिरबुद्धिरसक्तात्मा तमहं नौमि नारदम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສັນລະເສີນ ນາຣະດະ ຜູ້ບໍ່ຫຼົງຍິນດີເມື່ອໄດ້ລາບ ແລະບໍ່ເສົ້າໃຈເມື່ອບໍ່ໄດ້; ຜູ້ມີປັນຍາໝັ້ນຄົງ ແລະຈິດບໍ່ຍຶດຕິດ।

Verse 43

तं सर्वगुणसंपन्नं दक्षं शुचिमकातरम् । कालज्ञं च नयज्ञं च शरणं यामि नारदम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາ ນາຣະດະ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທັງປວງ ຊ່ຽວຊານ ບໍລິສຸດ ແລະບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ; ຮູ້ເວລາອັນຄວນ ແລະຮູ້ທາງປະພຶດອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 44

इमं स्तवं नारदस्य नित्यं राजन्पठाम्यहम् । तेन मे परमा प्रीतिं करोति मुनिसत्तमः

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກ່າວຕໍ່ພຣະຣາຊາວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າອ່ານສະຕະວະນີ້ແດ່ ນາຣະດະ ທຸກມື້; ໂດຍອານຸພາບນັ້ນ ມຸນີຜູ້ປະເສີດສຸດ ປະທານຄວາມໂປດປານ ແລະຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 45

अन्योपि यः शुचिर्भूत्वा नित्यमेतां स्तुतिं जपेत् । अचिरात्तस्य देवर्षिः प्रसादं कुरुते परम्

ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຊຳລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວສວດສະຕຸຕິນີ້ເປັນນິດ, ດວງຣິຊີເທວະ ນາຣະດະ ຈະປະທານພຣະກະລຸນາອັນສູງສຸດໃຫ້ໃນໄມ່ຊ້າ।

Verse 46

एतान्गुणान्नारदस्य त्वमथाकर्ण्य पार्थिव । जप नित्यं स्तवं पुण्यं प्रीतस्ते भविता मुनिः

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຸນຄວາມດີຂອງ ນາຣະດະ ແລ້ວ, ຈົ່ງສວດສະຕະວະອັນມີບຸນນີ້ເປັນປະຈໍາທຸກມື້; ມຸນີຈະພໍໃຈໃນທ່ານ.

Verse 47

बाभ्रव्य उवाच । इति कृष्णमुखाच्छ्रुत्वा नारदस्य गुणान्नृपः । बभूव परमप्री तश्चक्रे तच्च तथा वचः

ບາບຣະວະຍະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາໄດ້ຟັງຈາກພະໂອດຂອງ ກຣິສນະ ເອງ ກ່ຽວກັບຄຸນຄວາມດີຂອງ ນາຣະດະ; ພະອົງຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລະໄດ້ປະພຶດຕາມຖ້ອຍຄໍານັ້ນທຸກປະການ.

Verse 48

ततो नारदमानर्च दत्त्वा दानं च पुष्कलम् । नारदीयद्विजाग्र्याणां नारदः प्रीयतामिति

ຕໍ່ມາ ພະອົງໄດ້ນະມັດສະການບູຊາ ນາຣະດະ ແລະໃຫ້ທານຢ່າງຫຼາຍ, ກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ ນາຣະດະ ພໍໃຈ”; ໂດຍຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທີ່ຍຶດຖືປະເພນີນາຣະດີຍະ.

Verse 49

ययौ द्वारवतीं कृष्णः सभ्रातृजातिबांधवः । तीर्थयात्रामिमां कृत्वा विधिवत्पुरुषोत्तमः

ຕໍ່ມາ ກຣິສນະ—ຜູ້ເປັນປຸຣຸສົດຕະມະ—ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດການເດີນທາງສັກສິດນີ້ຢ່າງຖືກພິທີແລ້ວ, ກໍໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ ດວາຣະວະຕີ ພ້ອມດ້ວຍພີ່ນ້ອງ ຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະວົງສາຄະນາ.

Verse 50

तथा त्वमपि कौरव्य नारदस्य गुणानिमान् । श्रुत्वा श्रद्धामयो भूत्वा शृणु कृत्यं यदत्र च

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານດ້ວຍເຊັ່ນກັນ, ໂອ ກໍຣະວະຍະ ຜູ້ສືບສາຍກຸຣຸ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຸນຄວາມດີເຫຼົ່ານີ້ຂອງ ນາຣະດະ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ, ຈົ່ງຟັງໜ້າທີ່ທີ່ຄວນປະຕິບັດຢູ່ນີ້ດ້ວຍ.

Verse 51

कार्तिके शुक्लद्वादश्यां प्रबोधिन्यामसौ मुनिः । विष्णोर्ध्यानसमाधेश्च प्रबुद्धो जायते सदा

ໃນວັນດວາດະສີຂ້າງຂຶ້ນເດືອນກາຣຕິກາ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ປຣະໂບທິນີ ມຸນີນາຣະດະນີ້ ໂດຍການພິຈາລະນາແລະສະມາທິໃນພຣະວິສນຸ ຍ່ອມຕື່ນຮູ້ເປັນນິດ।

Verse 52

तस्मिन्दिने नारदेन निर्मितेऽत्रैव कूपके । स्नानं कृत्वा प्रयत्नेन श्राद्धं कुर्यात्समाहितः

ໃນວັນນັ້ນ ໃນບໍ່ນ້ຳທີ່ນາຣະດະສ້າງໄວ້ຢູ່ນີ້ ຄວນອາບນ້ຳດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ຈຶ່ງປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຢ່າງຕັ້ງໃຈ।

Verse 53

तपो दानं जपश्चात्र कूपे भवति चाक्षयम्

ຕະປະ (ການບຳເນັດພະຍາຍາມ), ທານ, ແລະການສວດມົນຕຣາ ທີ່ປະກອບຢູ່ບໍ່ນ້ຳນີ້ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນບຸນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ।

Verse 54

इदं विष्ण्विति मंत्रेण ततो विष्णुं प्रबोधयेत् । नारदं च मुनिं पश्चान्मन्त्रेणानेन पांडव

ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມົນຕຣາ “Idaṃ Viṣṇu” ຄວນປຸກພຣະວິສນຸໃຫ້ຕື່ນ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ ປານດະວະ ຄວນເຊີນແລະນົບນ້ອມມຸນີນາຣະດະ ດ້ວຍມົນຕຣາດຽວກັນນີ້ດ້ວຍ।

Verse 55

योगनिद्रा यथा त्यक्ता हरिणा मुनिसत्तम । तथा लोकोपकाराय भवानपि परित्यज

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເຊັ່ນທີ່ພຣະຫຣິ (ຮາຣິ) ລະທິ້ງໂຍກນິດຣາຂອງພຣະອົງ, ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ທ່ານກໍຄວນລະທິ້ງເຊັ່ນກັນ।

Verse 56

इति मंत्रेण चोत्थाप्य नारदं परिपूजयेत् । कृष्णप्रोदितया स्तुत्या छत्रधोत्रार्चनैः शुभैः

ດັ່ງນີ້ ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ໃຫ້ປຸກນາຣະດະຂຶ້ນ ແລ້ວຄວນບູຊາທ່ານໃຫ້ສົມຄວນ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນທີ່ພຣະກຣິດສະນາສອນ ແລະດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາມົງຄຸນ ເຊັ່ນ ຮົ່ມ ແລະຜ້າຄຸມ।

Verse 57

शक्त्या द्विजानां देयं च छत्रं धोत्रं कमंडलुम् । प्रणम्य ब्राह्मणान्भक्त्या नारदः प्रीयतामिति

ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຄວນໃຫ້ແກ່ພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຮົ່ມ ຜ້າ ແລະກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ)। ກ້ົມກາບພຣາຫມະນະດ້ວຍສັດທາ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ນາຣະດະພໍໃຈ”।

Verse 58

एवं कृते प्रसादात्स मुनेः पापेन मुच्यते । जायते न कलिस्तस्य न चासौख्यं भवेदिह

ເມື່ອເຮັດແບບນີ້ແລ້ວ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງມຸນີນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບ. ສຳລັບເຂົາ ກະລິ (Kali) ບໍ່ເກີດຂຶ້ນ ແລະຄວາມອັບມົງຄຸນບໍ່ມີໃນຊີວິດນີ້।