Adhyaya 44

Verse 1

अर्जुन उवाच । दिव्यप्राकारमिच्छामि श्रोतुं चाहं मुनीश्वर । कथं कार्याणि कानीह स्फुटं यैः पुण्यपापकम्

ອາຣຊຸນກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີອິດສະວະຣະ, ຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນບັນດາລະດັບ຤ິສີ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຟັງວິທີການຂອງການທົດສອບທິວະ. ທີ່ນີ້ຄວນເຮັດກິດການໃດແນ່ ເພື່ອໃຫ້ບຸນແລະບາບປາກົດຊັດ?

Verse 2

नारद उवाच । शपषाः पोशघटकौ विषाग्न तप्तमाषकौ । फलं च तंदुलं चैव दिव्यान्यष्टौ विदुर्बुधाः

ນາຣະດາກ່າວວ່າ: ຊະປະສາ, ໂປສະ, ແລະ (ການທົດສອບ) ຄະຕະກະ; ພິດແລະໄຟ; ມາສະກະທີ່ເຜົາຮ້ອນ; ພ້ອມທັງຜົນໄມ້ແລະເຂົ້າ—ນີ້ແມ່ນທິວະ 8 ຢ່າງ ດັ່ງທີ່ບັນດາບັນດິດຮູ້ກັນ.

Verse 3

असाक्षिकेषु चार्थेषु मिथो विवदमानयोः । राजद्रोहाभिशापेषु साहसेषु तथैव च

ໃນເລື່ອງທີ່ບໍ່ມີພະຍານ, ເມື່ອສອງຝ່າຍໂຕ້ຖຽງກັນ; ໃນການກ່າວຫາກະບົດຕໍ່ກະສັດ; ໃນຄະດີທີ່ກ່ຽວກັບຄຳສາບແຊ່ງ ແລະການປະນາມ; ແລະໃນການກະທຳຮຸນແຮງ—ໃນສະພາບເຫຼົ່ານີ້ ຈຶ່ງໃຊ້ການທົດສອບທິວະ.

Verse 4

अविदस्तत्त्वतः सत्यं शपथेनाभिलंघयेत् । महर्षिभिश्च देवैश्च सत्यार्थाः शपथाः कृताः

ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ຄວາມຈິງຕາມທຳມະດາ ອາດຈະລ່ວງເກີນຄວາມຈິງໂດຍອາໄສຄຳສາບານ. ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາ຤ິສີແລະເທວະດາ ໄດ້ວາງຄຳສາບານໄວ້ ເພື່ອຄ້ຳຈຸນຄວາມຈິງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 5

जवनो नृपतिः क्षीणो मिथ्याशपथमाचरेत् । वसिष्ठाग्रे वर्षमध्ये सान्वयः किल भारत

ໂອ ພາຣະຕະ, ເຂົາເວົ້າກັນວ່າ ກະສັດ ຢະວະນະ ເມື່ອຕົກຕ່ຳພິນາດ ໄດ້ປະພຶດຄຳສາບານອັນເທັດ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ໜ້າ ວະສິດຖະ ໃນກາງປີ ພ້ອມດ້ວຍວົງສາຂອງຕົນ.

Verse 6

अंधः शत्रुगृहं गच्छेद्यो मिथ्याशपथांश्चरेत् । रौरवस्य स्वयं द्वारमुद्धाटयति दुर्मतिः

ຜູ້ໃດກ່າວຄຳສາບານອັນເທັດ ກໍເຫມືອນຄົນຕາບອດເດີນເຂົ້າໄປໃນເຮືອນສັດຕູ; ຄົນໃຈຊົ່ວນັ້ນ ເປີດປະຕູແຫ່ງ ຣໍຣະວະ (ນະລົກ) ດ້ວຍມືຂອງຕົນເອງ.

Verse 7

मन्यंते वै पापकृतो न कश्चितपश्यतीति नः । तांश्च देवाः प्रपश्यंति स्वस्यैवांतरपौरुषाः

ຜູ້ກະທຳບາບຄິດວ່າ “ບໍ່ມີໃຜເຫັນພວກເຮົາ”; ແຕ່ເທວະດາທັງຫຼາຍກໍເຫັນເຂົາ—ເປັນພະຍານແກ່ການກະທຳພາຍໃນ ແລະຄວາມພະຍາຍາມລັບໆຂອງຕົນເອງ.

Verse 8

आदित्यचंद्रावनिलोऽनलश्च द्यौर्भूमिरापो हृदयं यमश्च । अहश्च रात्रिश्च उभे च संध्ये धर्मो हि जानाति नरस्य वृत्तम्

ພຣະອາທິດ ແລະ ພຣະຈັນ, ລົມ ແລະ ໄຟ, ຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ, ນ້ຳທັງຫຼາຍ, ຫົວໃຈພາຍໃນ ແລະ ພຣະຍະມະ; ກາງວັນ ແລະ ກາງຄືນ, ແລະ ສອງຍາມສັນທະຍາ—ທັມມະ ຍ່ອມຮູ້ພຶດຕິກຳຂອງມະນຸດ.

Verse 9

एवं तस्मादभिज्ञाय सत्यर्थशपथांश्चरेत् । वृथा हि शपथान्कुर्वन्प्रेत्य चेह विनश्यति

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຮູ້ຊັດແລ້ວ ຄວນສາບານແຕ່ເພື່ອຄວາມຈິງ. ເພາະຜູ້ທີ່ສາບານໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນ ຈະພິນາດທັງໃນໂລກນີ້ ແລະຫຼັງຄວາມຕາຍ.

Verse 10

इदं सत्यं वदामीति ब्रुवन्साक्षी भवान्यतः । शुभाशुभफलं देहि शुचिः पादौ रवेः स्वृशेत्

ເວົ້າວ່າ «ຂ້ອຍເວົ້າຄວາມຈິງນີ້» ແລ້ວ ຄວນເປັນພະຍານ ໂດຍມີເທວະເປັນພະຍານ. ເມື່ອບໍລິສຸດ ໃຫ້ແຕະພຣະບາດຂອງພຣະອາທິດ ແລ້ວອະທິຖານວ່າ «ຂໍປະທານຜົນ—ດີຫຼືຮ້າຍ—ຕາມຄວາມຈິງຂອງຂ້ອຍ»។

Verse 11

अथ शास्त्रस्य विप्रोऽपि शस्त्रस्यापि च क्षत्रियः । मां संस्पृशंस्तथा वैश्यः शुद्रः स्वगुरुमेव च

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນເລື່ອງຄຳພີ ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນກໍອາດສາບານໄດ້; ໃນເລື່ອງອາວຸດ ແມ່ນກະສັດຕຣິຍະ. ທຳນອງດຽວກັນ ໄວຊະຍະໃຫ້ສາບານໂດຍແຕະຂ້ອຍ; ແລະ ຊູດຣະໃຫ້ແຕະຄູອາຈານຂອງຕົນເອງ.

Verse 12

मातरं पितरं पूज्यं स्पृशेत्साधारणं त्विदम् । कोशस्य रूपं पूर्वं ते व्याख्यातं पांडुनंदन

ອາດແຕະແມ່ ພໍ່ ຫຼືຜູ້ຄວນເຄົາລົບ—ນີ້ແມ່ນກົດທົ່ວໄປ. ໂອ ບຸດແຫ່ງພານດຸ, ຮູບແບບຂອງ «ໂກສະ» (ພາຊະນະ/ວິທີຮັບພິທີ) ນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວແຕ່ກ່ອນ.

Verse 13

विप्रवर्ज्यं तथा केशं वर्णिनां दापयेन्नृपः । यो यो यद्देवताभक्तः पाययेत्तस्य तं नरम्

ກະສັດຄວນໃຫ້ນຳເສັ້ນຜົມ (ຂອງວັນນະອື່ນໆ) ມາໃຫ້ເປັນສິ່ງແຕະໃນການສາບານ ໂດຍຍົກເວັ້ນພຣາຫມັນ. ແລະຜູ້ໃດບູຊາເທວະອົງໃດ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນດື່ມນ້ຳໃນນາມເທວະອົງນັ້ນ ເພື່ອເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄຳສາບານ.

Verse 14

समभक्तं च देवानामादित्यस्यैव पाययेत् । सर्वेषां चोग्रदेवानां स्नापयेदायुधास्त्रकम्

ຄວນແບ່ງອາຫານທີ່ຖວາຍບູຊາໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍຢ່າງເທົ່າທຽມ ແລະໂດຍພິເສດ ໃຫ້ຖວາຍນ້ຳບູຊາແດ່ພຣະອາທິດ (Āditya). ສໍາລັບເທວະຜູ້ດຸຮ້າຍທັງປວງ ຄວນປະກອບພິທີອາບນ້ຳບູຊາໃຫ້ແກ່ອາວຸດ ແລະ ອາສະຕຣະ (ອາວຸດພິເສດ) ຂອງພວກເຂົາ.

Verse 15

स्नानोदकं वा संकल्पं गृहीत्वा पाययेन्नवम् । त्रिसप्तरात्रमध्ये च फलं कोशस्य निर्दिशेत्

ເອົານ້ຳອາບທີ່ຖືກປະພອມເປັນນ້ຳສັກສິດ ຫຼືຮັບສັງກັນປະ (saṅkalpa) ເປັນຄຳປະຕິຍານ ແລ້ວຖວາຍນ້ຳບູຊາໃໝ່. ໃນຊ່ວງສາມເທື່ອເຈັດຄືນ ຈົ່ງປະກາດຜົນທີ່ເກືອບກັບໂກສະ (kośa) ຄັງທຣັບ.

Verse 16

अतः परं महादिव्यविधानं श्रृणु यद्भवेत् । संशयच्छेदि सर्वेषां धार्ष्ट्यत्तद्दिव्यमेव च

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຕໍ່ໄປເຖິງຂໍ້ບັນຍັດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະອັນອັດສະຈັນທີ່ເປັນທິບ. ມັນຕັດຂາດຄວາມສົງໄສຂອງທຸກຄົນ; ແລະດ້ວຍຄວາມກ້າຫານອັນໝັ້ນຄົງ ມັນເປັນ ‘ທິບ’ ແທ້.

Verse 17

सशिरस्कंप्रदातव्यमिति ब्रह्मा पुराब्रवीत् । महोग्राणां च दातव्यमशिरस्कमपि स्फुटम्

«ຄວນຖວາຍໃຫ້ພ້ອມກັບຫົວ (ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ)» ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ. ແຕ່ສຳລັບເທວະດາຜູ້ດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ (mahogra) ຄວນຖວາຍແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີຫົວກໍໄດ້—ກ່າວໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນ.

Verse 18

साधूनां वर्णिनां राजा न शिरस्कं प्रदापयेत् । न प्रवातेधटं देयं नोष्णकाले हुताशनम्

ສຳລັບຜູ້ດີມີທຳ ແລະຜູ້ຮຽນທີ່ໄດ້ຮັບພິທີ (varṇin) ກະສັດບໍ່ຄວນໃຫ້ «ຫົວ» ຖືກຖວາຍ. ບໍ່ຄວນຖວາຍ dhaṭa ໃນບ່ອນລົມແຮງ ແລະບໍ່ຄວນທຳພິທີບູຊາໄຟ (homa) ໃນເວລາຮ້ອນເກີນໄປ.

Verse 19

वर्णिनां च तथा कालं तंदुलं मुखरोगिणाम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ສຳລັບຜູ້ຮຽນຜູ້ໄດ້ຮັບພິທີ (varṇin) ຄວນໃຫ້ kāla ຕາມທີ່ກຳນົດ. ແລະສຳລັບຜູ້ທີ່ປ່ວຍໂຣກປາກ ຄວນໃຫ້ເມັດເຂົ້າ (taṇḍula).

Verse 20

कुष्ठपित्तार्दितानां च ब्राह्मणानां च नो विषम् । तप्तमाषकमर्हंति सर्वे धर्म्यं निरत्ययम्

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຖືກໂລກຂີ້ທູດ ແລະ ຄວາມຜິດປົກກະຕິແຫ່ງນ້ໍາດີ, ທັງສໍາລັບພຣາຫມັນ, ບໍ່ຄວນໃຫ້ຫຼືໃຊ້ພິດ. ທຸກຄົນສົມຄວນຮັບ «ມາສະກະ» ທີ່ອົບຮ້ອນ, ເປັນທາງທໍາ ແລະ ປອດໄພ.

Verse 21

न व्याधिमरके देशे शपथान्कोशमेव च । दिव्यान्यासुरकैर्मंत्रैः स्तंभयंतीह केचन

ໃນແຜ່ນດິນທີ່ຖືກໄພໂລກ ແລະ ຄວາມຕາຍຄອບງໍາ, ບໍ່ຄວນນໍາໃຊ້ຄໍາສາບານ ຫຼື ການທົດສອບດ້ວຍຄັງສົມບັດ. ເພາະຢູ່ນີ້ມີບາງຄົນໃຊ້ມົນອາສຸຣະ ເພື່ອສະກັດກັ້ນການທົດສອບອັນເທວະ.

Verse 22

प्रतिघातविदस्तेषां योजयेद्धर्मवत्सलान् । दिव्यानां स्तभकाञ्ज्ञात्वा पापान्नित्यं महीपतिः

ກະສັດຄວນແຕ່ງຕັ້ງນັກຊ່ຽວຊານຜູ້ຮັກທໍາ ແລະ ຮູ້ວິທີຕ້ານທານພວກນັ້ນ. ເມື່ອຮູ້ຈັກຜູ້ບາບທີ່ຂັດຂວາງການທົດສອບອັນເທວະແລ້ວ, ຈອມແຜ່ນດິນຄວນດໍາເນີນການຕໍ່ພວກເຂົາຢ່າງສະເໝີ.

Verse 23

विवासयेत्स्वकाद्राष्ट्रात्ते हि लोकस्य कंटकाः । तेषामन्वेषणे यत्नं राजा नित्यं समाचरेत्

ພຣະອົງຄວນໄລ່ພວກເຂົາອອກຈາກອານາຈັກຂອງພຣະອົງ, ເພາະພວກເຂົາເປັນໜາມຕໍ່ປະຊາຊົນ. ໃນການຕາມຫາພວກເຂົາ, ກະສັດຄວນພາກພຽນຢ່າງສະເໝີ.

Verse 24

ते हि पापसमाचारास्तस्करेभ्योऽपि तस्कराः । प्राग्दृष्टदोषान्स्वल्पेषु दिव्येषु विनियोजयेत्

ພວກນັ້ນມີການປະພຶດບາບ ແລະ ເປັນໂຈນຍິ່ງກວ່າໂຈນ. ກະສັດຄວນນໍາຜູ້ທີ່ເຄີຍຖືກຮູ້ວ່າມີຄວາມຜິດ ໄປໃຫ້ຮັບການທົດສອບອັນເທວະຂັ້ນນ້ອຍ, ຕາມຄວາມຜິດທີ່ເຄີຍປາກົດ.

Verse 25

महत्स्वपि न चार्थेषु धर्मज्ञान्धर्मवत्सलान् । न मिथ्यावचनं येषां जन्मप्रभृति विद्यते

ແມ່ນແຕ່ໃນເລື່ອງຊັບສົມບັດອັນໃຫຍ່ ຜູ້ຮູ້ທຳມະ ແລະຮັກທຳມະ ບໍ່ເຄີຍເບື້ອນອອກຈາກທຳມະ. ຄຳມຸສາບໍ່ມີໃນເຂົາ ຕັ້ງແຕ່ເກີດມາ.

Verse 26

श्रद्दध्यात्पार्थिवस्तेषां वचना देव भारत । ज्ञात्वा धर्मिष्ठतां राजा पुरुषस्य विचक्षणः

ໂອ ພາຣະຕະຜູ້ສູງສົ່ງ ກະສັດຄວນເຊື່ອຖືຄຳຂອງຄົນເຊັ່ນນັ້ນ. ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງຄວາມໝັ້ນຄົງໃນທຳມະຂອງຜູ້ໃດ ຜູ້ປົກຄອງຜູ້ຮອບຄອບຄວນພຶ່ງພາເຂົາ.

Verse 27

क्रोधाल्लोभात्कारयंश्च स्वयमेव प्रदुष्यति । तस्मात्पापिषु दिव्यं स्यात्तत्रादौ प्रोच्यते धटे

ຜູ້ໃດກະທຳດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະຄວາມໂລບ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປື້ອນມົນດ້ວຍກຳຂອງຕົນເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບຄົນບາບ ຄວນໃຊ້ການທົດສອບອັນເປັນເທວະ; ແລະໃນນີ້ ກ່ອນອື່ນຈະກ່າວເຖິງ ‘dhaṭa’ ຄືການທົດສອບດ້ວຍຕາຊັ່ງ.

Verse 28

सुसमायां पृथिव्यां च दिग्भागे पूर्वदक्षिणे । यज्ञियस्य तु वृक्षस्य स्थाप्यं स्यान्मुंडकद्वयम्

ໃນພື້ນດິນທີ່ຮາບພຽງ ແລະໃນທິດອາຄະເນ (ຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້) ຄວນຕັ້ງ ‘muṇḍaka’ ສອງອັນ ເຮັດຈາກໄມ້ທີ່ເໝາະສຳລັບພິທີຍັດຍະ.

Verse 29

स्तंभकस्य प्रमाणं च सप्तहस्तं प्रकीर्तितम् । द्वौ हस्तौ निखनेत्काष्ठं दृश्यं स्याद्धस्तपंचकम्

ຂະໜາດຂອງເສົາຖືກກ່າວໄວ້ວ່າ ຍາວເຈັດຮັດ. ຄວນຝັງໄມ້ລົງດິນສອງຮັດ ເພື່ອໃຫ້ເຫັນຢູ່ເທິງດິນຫ້າຮັດ.

Verse 30

अंतरं तु तयोः कार्यं तथा हस्तचतुष्टयम् । मुंडकोपरि काष्ठं च दृढं कुर्याद्विचक्षणः

ຊ່ອງຫ່າງລະຫວ່າງສອງອັນນັ້ນ ພຶງເຮັດໃຫ້ເທົ່າກັບສີ່ຝາມ. ຜູ້ຮູ້ທັນຄວນວາງຄານໄມ້ເທິງມຸນຑະກະ (ເສົາ) ໃຫ້ແນ່ນຫນາ.

Verse 31

चतुर्हस्तं तुलाकाष्ठमव्रणं कारयेत्स्थिरम् । खदिरार्जुनवृक्षाणां शिंशपाशालजं त्वथ

ຄວນໃຫ້ເຮັດຄານຕຸລາທີ່ຍາວສີ່ຝາມ ໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ແລະບໍ່ມີຕໍາໜິ. ໃຫ້ເຮັດດ້ວຍໄມ້ຂະດິຣະ ຫຼື ອັຣຈຸນະ; ຫາກບໍ່ໄດ້ ກໍໃຊ້ໄມ້ຊິມຊະປາ ຫຼື ຊາລະ.

Verse 32

तुलाकाष्ठे तु कर्तव्यं तथा वै शिक्यकद्वयम् । प्राङ्मुखो निश्चलः कार्यः शुचौ देशे धटस्तथा

ເທິງຄານຕຸລານັ້ນ ຄວນເຮັດຊິກຍະກະ (ກະຕ່າ/ສາຍຫ້ອຍ) ສອງອັນ. ຜູ້ປະກອບພິທີ ‘ດະຖະ’ ພຶງຢືນໃຫ້ນິ່ງ ແລະຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ; ພິທີຄວນເຮັດໃນບ່ອນສະອາດ.

Verse 33

पाषाणस्यापि जायेत् स्तंभेषु च धटस्तथा । वणिक्सुवर्णकारो वा कुशलः कांस्यकारकः

ເສົາອາດເຮັດດ້ວຍຫີນກໍໄດ້; ແລະໃນກໍລະນີນັ້ນດ້ວຍ ການຈັດຕັ້ງ ‘ດະຖະ’ ຄວນເຮັດເທິງເສົາ. ອາດໃຊ້ພໍ່ຄ້າຜູ້ຊໍານານ, ຊ່າງຄໍາ, ຫຼືຊ່າງທອງສໍາລິດຜູ້ສາມາດ.

Verse 34

तुलाधारधरः कार्यो रिपौ मित्रे च यः समः । श्रावयेत्प्राड्विवाकोऽपि तुलाधारं विचक्षणः

ຄວນແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ຖືຕຸລາໃຫ້ເປັນຜູ້ຍຸດຕິທໍາ ບໍ່ເລືອກຂ້າງ—ເທົ່າກັນຕໍ່ສັດຕູແລະມິດ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ພິພາກສາຜູ້ຮູ້ (ປຣາຑວິວາກະ) ກໍຄວນໃຫ້ຜູ້ຖືຕຸລາຟັງຄໍາສອນ ແລະປະຕິບັດຕາມຂັ້ນຕອນ.

Verse 35

ब्रह्मघ्ने ये स्मृता लोका ये च स्त्रीबालघातके । तुलाधारस्य ते लोकास्तुलां धारयतो मृषा

ໂລກນະລົກທີ່ກ່າວໄວ້ສໍາລັບຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ ແລະຜູ້ຂ້າແມ່ຍິງກັບເດັກນ້ອຍ—ໂລກເຫຼົ່ານັ້ນເອງຈະຕົກແກ່ຜູ້ຖືຕຸລາທີ່ຖືຕຸລາດ້ວຍຄວາມຫລອກລວງ (ໂກງໃນການຊັ່ງ)។

Verse 36

एकस्मिंस्तोलयेच्छिक्ये ज्ञातं सूपोषितं नरम् । द्वितीये मृत्तिकां शुभ्रां गौरां तु तुलयेद्बुधः

ໃນຖ້ວຍຂ້າງໜຶ່ງຂອງຕຸລາ ໃຫ້ຊັ່ງຊາຍຜູ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ ແລະຖືກບໍາລຸງດີ; ໃນຖ້ວຍທີສອງ ຜູ້ຮູ້ຄວນຊັ່ງດິນເຜົາທີ່ສະອາດ ສວ່າງ ແລະຂາວນວນ।

Verse 37

इष्टिकाभस्मपाषाणकपालास्थीनि वर्जयेत् । तोलयित्वा ततः पूर्वं तस्मात्तमवतारयेत्

ຄວນຫຼີກເວັ້ນອິດ, ຂີ້ເຖົ່າ, ຫີນ, ເສດຫມໍ້ໄຫ, ແລະກະດູກ. ເມື່ອຊັ່ງຕາມທີ່ກໍານົດໄວ້ແລ້ວ ຈຶ່ງໃຫ້ເຂົາກ້າວລົງຈາກຕຸລາ।

Verse 38

मूर्ध्नि पत्रं ततो न्यस्य न्यस्तपत्रं निवेशयेत् । पत्रे मंत्रस्त्वयं लेख्यो यः पुरोक्तः श्वयंभुवा

ແລ້ວຈຶ່ງວາງໃບໄມ້ໜຶ່ງໄວ້ເທິງສີສະຂອງເຂົາ ແລະຈັດໃຫ້ໃບທີ່ວາງນັ້ນຢູ່ນິ່ງແນ່ນອນ. ໃນໃບນັ້ນ ຄວນຂຽນມັນຕຣານີ້—ທີ່ສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 39

ब्रह्मणस्त्वं सुता देवी तुलानाम्नेति कथ्यते । तुकारो गौरवे नित्यं लकारो लघुनि स्मृतः

“ໂອ ເທວີ, ເຈົ້າເປັນທິດາຂອງພຣະພຣະຫມາ; ເຈົ້າຖືກເອີ້ນດ້ວຍນາມ ‘ຕຸລາ’ (ຕາຊັ່ງ). ພະຍາງ ‘tu’ ຜູກພັນກັບຄວາມໜັກເສມອ, ແລະພະຍາງ ‘lā’ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນຄວາມເບົາ.”

Verse 40

गुरुलाघवसंयोगात्तुला तेन निगद्यसे । संशयान्मोचयस्वैनमभिशस्तं नरं शुभे

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າປະສານຄວາມໜັກແລະຄວາມເບົາເຂົ້າກັນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນເຈົ້າວ່າ «ຕຸລາ»। ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ ຂໍໃຫ້ປົດປ່ອຍຊາຍຜູ້ຖືກກ່າວຫານີ້ຈາກຄວາມສົງໄສເຖີດ।

Verse 41

भूय आरोपयेत्तं तु नरं तस्मिन्सपत्रकम् । तुलितो यदि वर्धेत शुद्धो भवति धर्मतः

ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ນຳຊາຍນັ້ນຂຶ້ນວາງອີກຄັ້ງເທິງຕຸລາ ພ້ອມກັບໃບນັ້ນ. ຖ້າເມື່ອຊັ່ງແລ້ວນ້ຳໜັກເພີ່ມຂຶ້ນ ຕາມທຳມະແລ້ວຖືວ່າບໍລິສຸດ (ບໍ່ມີຜິດ).

Verse 42

हीयमानो न शुद्धः स्यादिति धर्मविदो विदुः । शिक्यच्छेदे तुलाभंगे पुनरारोपयेन्नरम्

ນັກຮູ້ທຳມະກ່າວວ່າ: ຖ້ານ້ຳໜັກຫຼຸດລົງ ບໍ່ຄວນນັບວ່າບໍລິສຸດ. ຖ້າສາຍຫ້ອຍຂອງຖາດຖືກຕັດ ຫຼືຕຸລາແຕກຫັກ ຈົ່ງນຳຊາຍນັ້ນຂຶ້ນວາງອີກຄັ້ງ (ເພື່ອທົດລອງໃໝ່).

Verse 43

एवं निःसंशयं ज्ञानं यच्चान्यायं न लोपयेत् । एतत्सर्वं रवौ वारे कार्यं संपूज्य भास्करम्

ດັ່ງນີ້ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ອັນປອດຈາກຄວາມສົງໄສ ແລະບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ອະທຳມະຊະນະ. ທັງໝົດນີ້ຄວນກະທຳໃນວັນອາທິດ ຫຼັງຈາກບູຊາພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 44

अथातः संप्रवक्ष्यामि विषदिव्यं श्रृणुष्व मे

ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນເຖິງ «ວິສະ-ດິວະຍະ» ຄືພິທີທົດສອບດ້ວຍພິດ; ຈົ່ງຟັງຂ້ອຍໃຫ້ດີ.

Verse 45

द्विप्रकारं च तत्प्रोक्तं घटसर्पविषं तथा । शृंगिणो वत्सनाभस्य हिमशैलभवस्य वा

ການທົດສອບດ້ວຍພິດນັ້ນ ຖືກກ່າວວ່າມີສອງປະເພດ: «ພິດງູໃນໝໍ້» ແລະພິດຂອງຜູ້ມີເຂົາ—ຈາກວັດສະນາພາ (aconite) ຫຼືພິດທີ່ເກີດໃນພູຫິມາລະຍະ.

Verse 46

यवाः सप्त प्रदातव्या अथवा षड्घृतप्लुताः । मूर्ध्नि विन्यस्तपत्रस्य पत्रे चैवं निवेशयेत्

ຄວນໃຫ້ເມັດບາເລ (ຢະວະ) 7 ເມັດ; ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ 6 ເມັດທີ່ຊຸມດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee). ສຳລັບຜູ້ທີ່ວາງໃບໄມ້ໄວ້ເທິງຫົວ ຈົ່ງວາງເມັດເຫຼົ່ານັ້ນລົງໃນໃບນັ້ນຕາມວິທີນີ້.

Verse 47

त्वं विष ब्रह्मणः पुत्र सत्यधर्मे व्यवस्थितः । त्रायस्वैनं नरं पापात्सत्येनास्य भवामृतम्

ໂອ ພິດເອີຍ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳແຫ່ງຄວາມຈິງ—ຈົ່ງຊ່ວຍຊີວິດຊາຍນີ້ໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບ; ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຄວາມຈິງ ຈົ່ງເປັນອະມຣິຕະແກ່ເຂົາ.

Verse 48

येन वेगैर्विना जीर्णं छर्दिमूर्च्छाविवर्जितम् । तं तु शुद्धं विजानीयादिति धर्मविदो विदुः

ຖ້າມັນຖືກຍ່ອຍໂດຍບໍ່ມີອາການຮຸນແຮງ ປາດສະຈາກການອາເມັນ ແລະການໝົດສະຕິ ນັກຮູ້ທຳຍ່ອມຮູ້ວ່າຜູ້ນັ້ນບໍລິສຸດ (ພິສູດຄວາມບໍລິສຸດ).

Verse 49

क्षुधितं क्षुधितः सर्पं घटस्थं प्रोच्य पूर्ववत् । संस्पृशेत्तालिकाः सप्त न दशेच्छुध्यतीति सः

ເມື່ອງູຫິວ ຜູ້ທົດສອບກໍຫິວເຊັ່ນກັນ ຈົ່ງກ່າວຕໍ່ງູທີ່ຢູ່ໃນໝໍ້ຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ແຕະມັນ 7 ຄັ້ງ ມັນຈະບໍ່ກັດ—ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈຶ່ງບໍລິສຸດ (ພິສູດໄດ້).

Verse 50

अग्निदिव्यं यथा प्राह विरंचिस्तच्छृणुष्व मे । सप्तमंडलकान्कुर्याद्देवस्याग्रे रवेस्तथा

ຈົ່ງຟັງຂ້ອຍ ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍເລົ່າພິທີທົດສອບດ້ວຍໄຟ (ອັກນິ-ດິວຍະ) ດັ່ງທີ່ ວິຣານຈິ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ສອນ. ຄວນວາດມັນດະລາ 7 ວົງ ຢູ່ໜ້າເທວະ ແລະດັ່ງດຽວກັນໜ້າພຣະອາທິດ.

Verse 51

मंडलान्मंडलं कार्यं पूर्वेणेति विनिश्चयः । षोडशांतुलकं कार्यं मंडलात्तावदं तरम्

ມັນດະລາຄວນວາດຕໍ່ກັນເປັນວົງໆ ຕາມລໍາດັບຈາກວົງກ່ອນ—ນີ້ແມ່ນກົດແນ່ນອນ. ຊ່ອງຫ່າງລະຫວ່າງວົງໜຶ່ງກັບວົງຕໍ່ໄປ ຄວນເປັນ 16 ອັງກຸລາ (ຄວາມກວ້າງນິ້ວ).

Verse 52

आर्द्रवाससमाहूय तथा चैवाप्युपोपितम् । कारयेत्सर्वदिव्यानि देवब्राह्मणसंनिधौ

ເມື່ອເອີ້ນຜູ້ທີ່ນຸ່ງຜ້າຊຸ່ມນ້ໍາ ແລະອີກຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຖືອົດອາຫານໄວ້ແລ້ວ, ຄວນປະກອບພິທີທົດສອບທັງປວງ ໃນທີ່ປະທັບຂອງເທວະ ແລະພຣາຫມະນະ.

Verse 53

प्रत्यक्षं कारयेद्दिव्यं राज्ञो वाधिकृतस्य वा । ब्राह्मणानां श्रुतवतां प्रकृतीनां तथैव च

ພິທີທົດສອບຄວນກະທໍາໃຫ້ເຫັນຊັດຕໍ່ໜ້າ—ຈະເຮັດຕໍ່ໜ້າພຣະຣາຊາ ຫຼືຕໍ່ໜ້າເຈົ້າໜ້າທີ່ທີ່ຖືກແຕ່ງຕັ້ງກໍໄດ້. ແລະຄວນມີພຣາຫມະນະຜູ້ຮູ້ຄໍາສອນ ແລະປະຊາຊົນເປັນພະຍານດ້ວຍ.

Verse 54

पश्चिमे दिनकाले हि प्राङ्मुखः प्राञ्जलिः शुचिः । चतुरस्रे मंडलेऽन्ये कृत्वा चैव समौ करौ

ໃນຍາມທ້າຍຂອງວັນ (ເວລາທາງຕາເວັນຕົກ) ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຊໍາລະກາຍໃຈໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ແລະປະນົມມື. ແລ້ວຈຶ່ງວາດມັນດະລາຮູບສີ່ຫຼ່ຽມແຍກອອກອີກອັນ ແລະວາງມືທັງສອງໃຫ້ເທົ່າກັນຕາມພິທີ.

Verse 55

लक्षयेयुः कृतादीनि हस्तयोस्तस्य हारिणः । सप्ताश्वत्थस्य पत्राणि भध्नीयुः करयोस्ततः

ໃຫ້ພິຈາລະນາເບິ່ງເຄື່ອງໝາຍ ແລະ ເສັ້ນລາຍຢູ່ໃນຝາມືຂອງຜູ້ນັ້ນກ່ອນ; ແລ້ວຈຶ່ງຜູກໃບອັດສະວັດຖະ (ໄມ້ໂພ) ເຈັດໃບໄວ້ທີ່ມືຂອງເຂົາ।

Verse 56

नवेन कृतसूत्रेण कार्पासेन दृढं यथा । ततस्तु सुसमं कृत्वा अष्टांगुलमथायसम्

ໃຫ້ໃຊ້ເສັ້ນດ້າຍຝ້າຍໃໝ່ ຜູກໃຫ້ແນ່ນຫນາ; ແລ້ວເຮັດໃຫ້ເທົ່າກັນ ແລະ ສະໝ່ຳເສມ, ຈຶ່ງຈັດເຮັດຊິ້ນເຫຼັກຍາວແປດອັງກຸລາ।

Verse 57

पिंडं हुताशसंतप्तं पंचाशत्पलिकं दृढम् । आदौ पूजां रवेः कृत्वा हुताशस्याथ कारयेत्

ໃຫ້ນຳກ້ອນເຫຼັກທີ່ແນ່ນຫນາ ນ້ຳໜັກຫ້າສິບປະລະ ໄປເຜົາໃຫ້ຮ້ອນໃນໄຟ; ກ່ອນອື່ນໃຫ້ບູຊາພຣະສຸລິຍະ ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບພິທີແກ່ອັກນິ (ໄຟສັກສິດ).

Verse 58

रक्तचंदनधूपाभ्यां रक्तपुष्पैस्तथैव च । अभिशस्तस्य पत्रं च बध्नीयाच्चैव मूर्धनि

ດ້ວຍຈັນທະນາແດງ ແລະ ທູບ, ພ້ອມດ້ວຍດອກໄມ້ແດງ, ໃຫ້ຜູກໃບໄມ້ໜຶ່ງໃບໄວ້ເທິງສີສະຂອງຜູ້ຖືກກ່າວຫາ/ຜູ້ຖືກທຸກທໍລະມານ (ອະພິຊັດຕະ) ດ້ວຍ।

Verse 59

मंत्रेणानेन संयुक्तं ब्राह्मणाभिहितेन च । त्वमग्ने वेदाश्चत्वारस्त्वं च यज्ञेषु हूयसे

ໃຫ້ປະກອບດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ແລະ ຕາມທີ່ພຣາຫມະນາກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ອັກນິ, ເຈົ້າແມ່ນເວດທັງສີ່, ແລະ ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ຖືກເຊີນໃນພິທີຍັດຍະ»।

Verse 60

पापं पुनासि वै यस्मात्तस्मात्पावक उच्यसे । त्वं मुखं सर्वदेवानां त्वं मुखं ब्रह्मवादिनाम्

ເນື່ອງຈາກທ່ານຊໍາລະບາບໄດ້ແທ້ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ປາວະກະ» (ຜູ້ຊໍາລະ). ທ່ານແມ່ນປາກຂອງເທວະທັງປວງ ແລະເປັນປາກຂອງຜູ້ປະກາດພຣະພຣະຫມັນ (ລິສີເວດ).

Verse 61

जठरस्थोऽसि भूतानां ततो वेत्सि शुभाशुभम् । पापेषु दर्शयात्मानमर्चिष्मान्भव पावक

ທ່ານສະຖິດຢູ່ໃນທ້ອງຂອງສັດທັງປວງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຮູ້ດີຮູ້ຊົ່ວ. ໃນກໍລະນີບາບ ຂໍໃຫ້ທ່ານປາກົດພຣະອົງ—ຈົ່ງສ່ອງສະຫວ່າງ, ໂອ ປາວະກະ.

Verse 62

अथवा शुद्धभावेषु शीतो भवमहाबल । ततोऽभिशस्तः शनकैर्मंडलानि परिक्रमेत्

ຫຼືອີກຢ່າງ ສໍາລັບຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດ ຈົ່ງເປັນຄວາມເຢັນ, ໂອ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່. ແລ້ວຜູ້ຖືກກ່າວໂທດ (ອະພິຊັດຕະ) ຄວນເດີນວຽນຮອບມັນດະລາຢ່າງຊ້າໆ.

Verse 63

परिक्रम्य शनैर्जह्याल्लोहपिंडं ततः क्षितौ । विपत्रहस्तं तं पश्चात्कारयेद्व्रीहिमर्दनम्

ເມື່ອວຽນຮອບຢ່າງຊ້າໆແລ້ວ ຄວນໂຍນກ້ອນເຫຼັກນັ້ນລົງສູ່ພື້ນດິນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເມື່ອມືພົ້ນຈາກໃບໄມ້ແລ້ວ ຈຶ່ງໃຫ້ເຂົາບົດ/ຂັດເມັດເຂົ້າ.

Verse 64

निर्विकारौ करौ दृष्ट्वा शुद्धो भवति धर्मतः । भयाद्वा पातयेद्यस्तु तदधो वा विभाव्यते

ເມື່ອກວດເບິ່ງແລ້ວ ຖ້າເຫັນວ່າມືທັງສອງບໍ່ມີການຜິດປົກກະຕິ ຫຼືບາດເຈັບ ກໍຖືວ່າບໍລິສຸດຕາມທຳ. ແຕ່ຖ້າເພາະຄວາມຢ້ານ ເຂົາເຮັດໃຫ້ມັນຕົກ ກໍຖືວ່າເປັນຜູ້ຕົກຕ່ໍາ (ຜິດ) ໂດຍເຫດນັ້ນ.

Verse 65

पुनस्त्वाहारयेल्लोहं विधिरेष प्रकीर्तितः । अथातः संप्रऐवक्ष्यामि तप्तमाषविधिं श्रृणु

ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ເຂົາຢືດເອົາເຫຼັກອີກຄັ້ງ—ພິທີນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງ ເມື່ອຂ້ອຍຈະກ່າວອະທິບາຍພິທີ «ຖົ່ວຮ້ອນ» (taptamāṣa) ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 66

कारयेदायसं पात्रं ताम्रं वा षोडशांगुलम् । चतुरंगुलखातं तु मृन्मयं वापि कारयेत्

ຄວນໃຫ້ເຮັດພາຊະນະເຫຼັກ ຫຼື ທອງແດງ ຍາວ 16 ອັງກຸລ; ແລະໃຫ້ມີຮູຮ່ອງລຶກ 4 ອັງກຸລ—ຫຼືຈະເຮັດເປັນດິນເຜົາກໍໄດ້.

Verse 67

पूरयेद्घृततैलाभ्यां पलैर्विशतिभिस्ततः । सुतप्ते निक्षिपेत्तत्र सुवर्णस्य तु माषकम्

ຈາກນັ້ນໃຫ້ເຕີມມັນເຄີຍ (ghee) ແລະນ້ຳມັນ ຈຳນວນ 20 ປະລາ (pala). ເມື່ອຮ້ອນດີແລ້ວ ໃຫ້ຫຍ່ອນຄຳນ້ຳໜັກ 1 ມາສະກະ (māṣaka) ລົງໃນນັ້ນ.

Verse 68

वह्न्युक्तं विन्यसेन्मंत्रमभिशस्तस्य मूर्धनि । अंगुष्ठांगुलियोगेन तप्तमाषं समुद्धरेत्

ໃຫ້ວາງມັນຕຣາທີ່ກຳນົດໄວ້ກ່ຽວກັບໄຟ (ອັກນິ) ໄວ້ເທິງສີສະຂອງຜູ້ຖືກກ່າວຫາ. ແລ້ວໃຊ້ນິ້ວໂປ້ງກັບນິ້ວມືປະກົບກັນ ຍົກ «ຖົ່ວຮ້ອນ» ອອກມາ.

Verse 69

शुद्धं ज्ञेयमसंदिग्धं विस्फोटादिविवर्जितम् । फालशुद्धिं प्रवक्ष्यामि तां श्रृणु त्वं धनंजय

ຄວນຮູ້ວ່າມັນບໍລິສຸດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ປາສຈາກຕຸ່ມພອງ ແລະອື່ນໆ. ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງການຊຳລະດ້ວຍຫົວໄຖ; ຈົ່ງຟັງ ໂອ ທະນັນຊະຍະ (Dhanañjaya).

Verse 70

आयसं द्वादशपलं घटितं फालमुच्यते । अष्टांगुलमदीर्घं च चतुरंगुलविस्तृतम्

ຫົວໄຖ (ຟາລ) ກ່າວວ່າ ປັ້ນຂຶ້ນຈາກເຫຼັກ ໜັກ 12 ປະລະ; ຍາວ 8 ອັງກຸລ ແລະ ກວ້າງ 4 ອັງກຸລ.

Verse 71

वह्न्युक्तं विन्यसेन्मंत्रमभिशस्तस्य मूर्धनि । त्रिःपरावर्तयेज्जिह्वा लिहन्नस्मात्षडंगुलम्

ຄວນວາງມັນຕຣາທີ່ກ່າວໄວ້ໂດຍອ້າງອີງຕໍ່ໄຟ ໄວ້ເທິງສີສະຂອງຜູ້ຖືກກ່າວຫາ; ແລ້ວໃຫ້ເຂົາຫັນລີ້ນກັບສາມຄັ້ງ ແລະ ເລຍຈາກເຄື່ອງຮ້ອນນີ້ ຍາວ 6 ອັງກຸລ.

Verse 72

गवां क्षीरं प्रदातव्यं जिह्वाशोधनमुत्तमम् । जिह्वापरीक्षणं कुर्याद्दग्धा चेन्न तु विमोच्यते

ຄວນໃຫ້ນ້ຳນົມງົວ ເພື່ອເປັນການຊຳລະລີ້ນອັນດີເລີດ. ຄວນກວດລີ້ນ; ຖ້າໄໝ້ພອງ ກໍບໍ່ຄວນປ່ອຍຕົວ.

Verse 73

तं विशुद्धं विजानीयाद्विशुद्धा चेत्तु जायते । तंदुलस्याथ वक्ष्यामि विधिधर्मं सनातनम्

ຖ້າຄວາມບໍລິສຸດເກີດຂຶ້ນແທ້ ກໍຄວນຮູ້ວ່າເຂົາບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ. ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງກົດລະບຽບບູຮານວ່າດ້ວຍເມັດເຂົ້າ (taṇḍula).

Verse 74

चौर्ये तु तंदुला देया न चान्यत्र कथंचन । तंदुलानुदके सिक्त्वा रात्रौ तत्रैव स्थापयेत्

ໃນກໍລະນີລັກຂະໂມຍ ຄວນໃຫ້ແລະໃຊ້ແຕ່ເມັດເຂົ້າ (taṇḍula) ເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ໃຫ້ໃຊ້ສິ່ງອື່ນເລີຍ. ເມື່ອພອຍນ້ຳລົງໃນເມັດເຂົ້າແລ້ວ ຄວນວາງໄວ້ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດຄືນ.

Verse 75

प्रभाते कारिणे देया भक्षणाय न संशयः । त्रिःकॉत्वः प्राङ्मुखश्चैव पत्रे निष्ठीवयेत्ततः

ໃນຍາມອາລຸນ ຈົ່ງມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ປະຕິບັດ (ຜູ້ກ່ຽວຂ້ອງ) ເພື່ອກິນ ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ. ແລ້ວໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ແລະຖົ່ມນ້ຳລາຍລົງໃສ່ໃບໄມ້ສາມຄັ້ງ.

Verse 76

पिप्पलस्याथ भूर्जस्य न त्वन्यस्य कथंचन । तांस्तु वै कारयेच्छुद्धांस्तंदुलाञ्छालिसंभवान्

ໃຫ້ໃຊ້ໃບພິບພະລະ (ໄມ້ໂພ) ຫຼືໃບພູຣຊະ (ໄມ້ເບີດ) ເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ໃຫ້ໃຊ້ຢ່າງອື່ນເລີຍ. ແລະຈົ່ງໃຫ້ເຂົ້າເມັດທີ່ເກີດຈາກເຂົ້າສາລິ ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 77

मृन्मये भाजने कृत्वा सवितुः पुरतः स्थितः । तन्दुलान्मंत्रयेच्छुद्धान्मन्त्रेणानेन धर्मतः

ນຳເຂົ້າເມັດນັ້ນໃສ່ໃນພາຊະນະດິນເຜົາ ແລ້ວຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າສະວິຕຣິ (ພຣະອາທິດ). ຕາມທຳ ຈົ່ງປະພອມເຂົ້າເມັດທີ່ບໍລິສຸດດ້ວຍມັນຕຣານີ້.

Verse 78

दीयसे धर्मतत्त्वज्ञैर्मानुषाणां विशोधनम् । स्तुतस्तन्दुल सत्येन धर्मतस्त्रातुमर्हसि

ເຈົ້າຖືກນຳໃຊ້ໂດຍຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງແຫ່ງທຳ ເພື່ອຊຳລະມະນຸດໃຫ້ບໍລິສຸດ. ໂອ ເຂົ້າເມັດ, ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍຄວາມຈິງ—ດ້ວຍທຳ ເຈົ້າຄວນແກ່ການປົກປ້ອງ (ແລະຢືນຢັນ).

Verse 79

निष्ठीवने कृते तेषां सवितुः पुरतः स्थिते । शोणितं दृश्यते यस्य तमशुद्धं विनिर्दिशेत्

ເມື່ອພິທີຖົ່ມນ້ຳລາຍໄດ້ກະທຳແລ້ວ ໃນຂະນະທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າສະວິຕຣິ (ພຣະອາທິດ) ຖ້າເຫັນເລືອດໃນນ້ຳລາຍຂອງຜູ້ໃດ ຈົ່ງກ່າວວ່າຜູ້ນັ້ນບໍ່ບໍລິສຸດ.

Verse 80

एवमष्टविधं दिव्यं पापसंशयच्छेदनम् । भट्टादित्यस्य पुरतो जायते कुरुनंदन

ດັ່ງນັ້ນ ການທົດສອບອັນທິບພະຍະ 8 ປະການນີ້ ອັນຕັດຂາດຄວາມສົງໄສເລື່ອງບາບ ປາກົດຜົນໃນພຣະພັກຂອງ ພັດຕາດິດະຍະ ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງກຸຣຸ।

Verse 81

जलदिव्यं तथा प्राहुर्द्विप्रकारं पुराविदः । जलहस्तं स्मृतं चैकं मज्जनं चापरं विदुः

ອີກທັງ ບັນດາຜູ້ຮູ້ເລື່ອງເກົ່າແກ່ ກ່າວວ່າ ‘ການທົດສອບດ້ວຍນ້ຳ’ ມີສອງປະເພດ: ໜຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ນ້ຳ-ມື’ ແລະອີກໜຶ່ງແມ່ນ ການຈົມນ້ຳ।

Verse 82

बाणक्षेपस्तथादानं यावद्वीर्यवता कृतम् । तावत्तं मज्जयेज्जीवेत्तथा तच्छुद्धिमादिशेत्

ຕາມລະຍະທີ່ຊາຍຜູ້ມີກຳລັງສາມາດຂວ້າງລູກສອນ ແລະກັບຄືນມາ (ພ້ອມລູກສອນ) ໃນເວລານັ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ເຂົາຈົມນ້ຳ; ຖ້າຍັງມີຊີວິດ ຈົ່ງປະກາດຄວາມບໍລິສຸດຂອງເຂົາຕາມນັ້ນ।

Verse 83

एवंविधमिदं स्थानं भट्टादित्यस्य भारत । ममैव कृपया भानोर्जातमेतन्महीतले

ໂອ ພາຣະຕະ ສະຖານທີ່ອັນສັກສິດຂອງ ພັດຕາດິດະຍະ ເປັນໄປດັ່ງນີ້. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າເອງ ການປາກົດຂອງ ພານຸ (ພຣະອາທິດ) ນີ້ ເກີດຂຶ້ນເທິງຜືນແຜ່ນດິນ।