Adhyaya 42

Verse 1

नारद उवाच । ततो मया स्थापिते च स्थाने कालांतरेण ह । चिंतितं हृदये भूयो द्विजानुग्रहकाम्यया

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກຂ້ອຍໄດ້ສ້າງຕັ້ງມັນໄວ້ໃນທີ່ຂອງມັນແລ້ວ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ຂ້ອຍກໍຄິດຄືນໃນໃຈອີກ—ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໃຫ້ອະນຸກຣະຫາ ແລະຄວາມຜາສຸກແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ພຣາຫມັນ).

Verse 2

वासुदेवविहीनं हि तीर्थमेतन्न रोचते । असूर्यं हि जगद्यद्वत्स हि भूषण भूषणम्

ເພາະວ່າ ຕີຣຖະນີ້ບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຂ້ອຍ ຖ້າຂາດວາສຸເທວະ; ດັ່ງໂລກທີ່ບໍ່ມີຕາເວັນຍ່ອມໄຮ້ຄວາມຊື່ນບານ—ພຣະອົງແມ່ນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງເຄື່ອງປະດັບທັງປວງ।

Verse 3

यत्र नैव हरिः स्वामी तीर्थे गेहेऽथ मानसे । शास्त्रे वा तदसत्सर्वं हांसं तीर्थं न वायसम्

ບ່ອນໃດທີ່ຮະຣິ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນນາຍ ບໍ່ປະທັບຢູ່—ຈະເປັນໃນຕີຣຖະ, ໃນເຮືອນ, ໃນໃຈ, ຫຼືແມ່ນໃນຄຳພີ—ທຸກສິ່ງກໍກາຍເປັນຫວ່າງເປົ່າແຫ້ງແລ້ງ. ຕີຣຖະຄວນເປັນດັ່ງຫົງ (ບໍລິສຸດ ແລະຮູ້ແຍກແຍະ) ບໍ່ແມ່ນດັ່ງກາ.

Verse 4

तस्मात्प्रसाद्य वरदं तीर्थेऽस्मिन्पुरुषोत्तमम् । आनेष्ये कलया साक्षाद्विश्वनुग्रहकाम्यया

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະບູຊາໃຫ້ພໍໃຈແກ່ພຸຣຸໂສຕະມະ ຜູ້ປະທານພອນ ໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດນີ້; ແລະດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະອະນຸກຣະຫາແກ່ໂລກທັງປວງ ຂ້ອຍຈະນຳພຣະອົງມາທີ່ນີ້ ໃຫ້ປະຈັກຊັດ ໃນພາກສ່ວນທິບພະຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 5

इति संचिंत्य कौरव्य ततोऽहं चात्र संस्थितः । ज्ञानयोगेन योगींद्रं शतं वर्षाण्यतोषयम्

ເມື່ອຄິດພິຈາລະນາດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ໂອ ກໍຣະວະຍະ, ຂ້ອຍກໍຢືນຢັນຢູ່ທີ່ນີ້; ໂດຍວິທີຍະໂຍກະແຫ່ງປັນຍາ ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງຍະໂຍຄີພໍໃຈຕະຫຼອດຮ້ອຍປີ.

Verse 6

अष्टाक्षरं जपन्मंत्रं संनिगृह्येंद्रियाणि च । वासुदेवमयो भूत्वा सर्वभूतकृपापरः

ຂ້ອຍສວດຈະປະມັນຕຣາອັກສອນແປດ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີຍະ; ກາຍເປັນຜູ້ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍວາສຸເທວະ ແລະມຸ່ງເມດຕາຕໍ່ສັດທັງປວງ.

Verse 7

एवं मयाराध्यमानो गरुडं हरिरास्थितः । गणकोटिपरिवृतः प्रत्यक्षः समजायत

ເມື່ອຂ້ອຍບູຊາຢ່າງນີ້, ພຣະຫຣິ—ປະທັບເທິງຄຣຸດ—ກໍປາກົດໃຫ້ເຫັນຕໍ່ໜ້າ, ມີຫມູ່ຄະນະນັບເປັນກໍຕິລ້ອມຮອບ.

Verse 8

तमहं प्रांजलिर्भूत्वा दत्त्वार्घ्यं विधिवद्धरेः । प्रत्यवोचं प्रमम्याथ प्रबद्धकरसं पुटः

ແລ້ວຂ້ອຍກໍພົບມືຂຶ້ນນະມັດສະການ, ຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ແດ່ພຣະຫຣິຕາມພິທີ; ແລະເມື່ອກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຂ້ອຍກໍກ່າວຕໍ່ພຣະອົງ ໂດຍປະຄອງມືໄວ້ໃນທ່ານະມັດສະການ.

Verse 9

श्वेतद्वीपे पुरा दृष्टं मया रूपं तव प्रभो । अजं सनातनं विष्णो नरनारायणात्मकम्

ໃນການກ່ອນ, ທີ່ເສວຕະດວີປະ, ຂ້ອຍເຄີຍເຫັນຮູບພຣະອົງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ; ໂອ ວິສນຸ, ຜູ້ບໍ່ເກີດ ແລະນິລັນດອນ, ຜູ້ມີສະພາບເປັນນະຣະ-ນາຣາຍະນະ.

Verse 10

तद्रूपस्य कलामेकां स्थापयात्र जनार्दन । यदि तुष्टोऽसि मे विष्णो तदिदं क्रियतां त्वया

ໂອ ຈະນາດະນະ, ຂໍໃຫ້ທ່ານສະຖາປະນາຢູ່ນີ້ ພຽງສ່ວນທິບພະອົງອັນໜຶ່ງ ຈາກຮູບນັ້ນເອງ. ຖ້າພຣະວິດສະນຸພໍພຣະໄທຕໍ່ຂ້າ, ຂໍໃຫ້ການນີ້ສຳເລັດໂດຍພຣະອົງເອງ.

Verse 11

एवं मया प्रार्थितोऽथ प्रोवाच गरुडध्वजः । एवमस्तु ब्रह्मपुत्र यत्त्वयाभीप्सितं हृदि

ເມື່ອຂ້າໄດ້ອ້ອນວອນດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ມີຄຣຸດເປັນທຸງ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ—ສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາໃນໃຈ.”

Verse 12

तत्तथा भविता सर्वमप्यत्रस्थं सदैव हि । एवमुक्त्वा गते विष्णौ निवेश्य स्वकलां प्रभो

“ທຸກສິ່ງນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນຈິງ ແລະຈະສະຖິດຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ.” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະວິດສະນຸເສດັດໄປ; ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງສະຖາປະນາສ່ວນທິບພະອົງຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 13

मया संस्थापितो विष्णुर्लोकानुग्रहकाम्यया । यस्मात्स्वयं श्वेतद्वीपनिवास्यत्र हरिः स्थितः

ເພາະປາດຖະໜາຈະອະນຸເຄາະແກ່ສັດໂລກ ຂ້າໄດ້ສະຖາປະນາພຣະວິດສະນຸໄວ້ທີ່ນີ້—ເພື່ອໃຫ້ພຣະຫຣິເອງ ຜູ້ສະຖິດໃນ ສເວຕະດວີປະ ມາປະທັບຢູ່ໃນສະຖານນີ້.

Verse 14

वृद्धो विश्वस्य विश्वाख्यो वासुदेवस्ततः स्मृतः । कार्तिके शुक्लपक्षे या भवत्ये कादशी शुभा

ພຣະອົງຖືກລະລຶກນາມວ່າ ວາສຸເທວະ—ຜູ້ເກົ່າແກ່ແຫ່ງສາກົນ ແລະໂດງດັງໃນທົ່ວໂລກ. ເພາະສະນັ້ນ ເອກາດະສີອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ເກີດໃນຄື່ງເດືອນສວ່າງຂອງເດືອນກາຣຕິກະ ຈຶ່ງເປັນວັນສັກສິດຍິ່ງນັກ.

Verse 15

स्नानं कृत्वा विधानेन तोयप्रस्रवणादिषु । योर्चयेदच्युतं भक्त्या पंचोपचारपूजया

ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມພິທີຢູ່ບ່ອນນ້ຳໄຫຼອອກ ເຊັ່ນ ນ້ຳພຸ ແລະອື່ນໆ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອະຈຸຕະ (Acyuta) ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ໂດຍພິທີບູຊາຫ້າປະການ (pañcopacāra) ນັ້ນ।

Verse 16

उपोष्य जागरं कुर्याद्गीतवाद्यं हरेः पुरः । कथां वा वैष्णवीं कुर्याद्दंभक्रोधविवर्जितः

ເມື່ອຖືອຸໂປສະຖະ (ອົດອາຫານ) ແລ້ວ ຄວນຢູ່ເຝົ້າຕື່ນ (jāgara) ຮ້ອງເພງ ແລະບັນເລງດົນຕີຕໍ່ໜ້າພຣະຫຣິ; ຫຼືຄວນເລົ່າຄະຖາວະໄສນະວະ ໂດຍປາສະຈາກການສະແດງຫຼອກລວງ ແລະຄວາມໂກດ.

Verse 17

दानं दद्याद्यथाशक्त्या नियतो हृष्टमानसः । अनेकभवसंभूतात्कल्मषादखिलादपि

ຄວນໃຫ້ທານ (dāna) ຕາມກຳລັງ ດ້ວຍຄວາມສຳລວມ ແລະໃຈຊື່ນບານ; ໂດຍຜົນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຈາກກອງບາບທັງປວງ ທີ່ສະສົມມາຈາກຫຼາຍຊາດ—

Verse 18

मुच्यतेऽसौ न संदेहो यद्यपि ब्रह्मघातकः । गारुडेन विमानेन वैकुंठं पदमाप्नुयात्

—ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບແນ່ນອນ ແມ່ນແຕ່ເປັນຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະກໍຕາມ. ຖືກພາໄປໂດຍວິມານຂອງຄຣຸດ (Garuḍa-vimāna) ແລະຈະເຖິງຖິ່ນພຳນັກໄວກຸນຖະ (Vaikuṇṭha).

Verse 19

कुलानां तारयेत्पार्थ शतमेकोत्तरं नरः । श्रद्धायुक्तं मुदा युक्तं सोत्साहं सस्पृहं तथा

ໂອ ປາຣຖະ (Pārtha) ເອີຍ, ຄົນນັ້ນຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໄດ້ແກ່ຕະກູນ 101 ຕະກູນ. (ການປະຕິບັດນັ້ນ) ຄວນປະກອບດ້ວຍສັດທາ, ຄວາມຊື່ນບານ, ຄວາມຮື້ຮົງ, ແລະຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.

Verse 20

अहंकारविहीनं च स्नानं धूपानुपनम् । पुष्पनैवेद्यसंयुक्तमर्घदानसमन्वितम्

ຂໍໃຫ້ມີການອາບນ້ຳດ້ວຍໃຈບໍ່ມີອະຫັງການ ພ້ອມກັບການຖວາຍທູບ; ມີດອກໄມ້ ແລະ ເນໄວເດຍ (ອາຫານຖວາຍ) ພ້ອມທັງຖວາຍອັຣຄະຍະ ແລະ ທານໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 21

यामेयामे महाभक्त्या कृतारार्तिकसंयुतम् । चामराह्लादसंयुक्तं भेरीनादपुरस्कृतम्

ໃນແຕ່ລະຍາມແຫ່ງຄືນ ດ້ວຍມະຫາພັກຕິ ໃຫ້ປະກອບອາຣະຕິ; ພ້ອມຄວາມປິຕິໃນການພັດດ້ວຍຈາມະຣາ ແລະ ນຳໜ້າດ້ວຍສຽງເບຣີ (ກອງໃຫຍ່).

Verse 22

पुराणश्रुतिसंपन्नं भक्तिनृत्यसमन्वितम् । विनिद्रंक्षृत्तृषास्वादस्पृहाहीनं च भारत

ໂອ ພາຣະຕະ, ອຸດົມດ້ວຍການສວດພູຣານະ ແລະ ການຟັງພຣະທຳ; ພ້ອມການຟ້ອນຮຳແຫ່ງພັກຕິ; ບໍ່ຫຼັບ ແລະ ປາສະຈາກຄວາມຢາກໃນລົດຊາດ, ຄວາມຫິວ, ຄວາມກະຫາຍ, ແລະ ຄວາມປາຖະໜາເພີ່ມເຕີມ.

Verse 23

तत्पादसौरभघ्राणसंयुतं विष्णुवल्लभम् । सगीतं सार्चनकरं तत्क्षेत्रगमनान्वितम्

ຊື່ນຊົມກິ່ນຫອມແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງວິສນຸ; ມີການຂັບຮ້ອງ ແລະ ປະກອບອັຣຈະນາ (ບູຊາ); ພ້ອມທັງການເດີນທາງຈາລິກໄປຍັງເຂດສັກສິດຂອງພຣະອົງ.

Verse 24

पायुरोधेन संयुक्तं ब्रह्मचर्यसमन्वितम् । स्तुतिपाठेन संयुक्तं पादोदकविभूषितम्

ມັນປະກອບດ້ວຍການສຳລວມກາຍ ແລະ ມີພຣະພົມຈັນ (ພຣະພົມຈັນຍະ) ເປັນວິໄນ; ພ້ອມການອ່ານສະຕຸຕິ (ບົດສັນລະເສີນ) ແລະ ປະດັບດ້ວຍນ້ຳພຣະບາດ (ປາໂດດະກະ) ອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າ.

Verse 25

सत्यान्वितं सत्ययोगसंयुतं पुण्यवार्तया । पंचविंशतिभिर्युक्तं गुणैर्यो जागरं नरः । एकादश्यां प्रकुर्वीत पुनर्न जायते भुवि

ການຕື່ນຍາມອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຈິງ ປະສານກັບວິໄນແຫ່ງຄວາມຈິງ ແລະຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາທຳອັນບຸນ—ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳ 25—ຜູ້ໃດຮັກສາການຕື່ນຍາມໃນວັນເອກາດະຊີ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເກີດອີກໃນໂລກນີ້।

Verse 26

अत्र तीर्थवरे पूर्वमैतरेय इति द्विजः । सिद्धिं प्राप्तो महाभागो वासुदेवप्रसादतः

ໃນອະດີດ ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດອັນປະເສີດນີ້ ມີຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ຊື່ ໄອຕະເຣຍ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ໄດ້ບັນລຸສິດທິດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງ ວາສຸເທວະ।

Verse 27

अर्जुन उवाच । ऐतरेयः कस्य पुत्रो निवासः क्वास्य वा मुने । कथं सिद्धिमागाद्धीमान्वासुदेवप्रसादतः

ອາຣຊຸນກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ໄອຕະເຣຍເປັນລູກຂອງໃຜ? ທີ່ພັກອາໄສຂອງລາວຢູ່ໃສ? ແລະຜູ້ມີປັນຍານັ້ນໄດ້ບັນລຸສິດທິແນວໃດ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ວາສຸເທວະ?”

Verse 28

नारद उवाच । अस्मिन्नेव मम स्थाने हारीतस्यान्वयेऽभवत्

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ຢູ່ນີ້ແທ້ໆ ໃນສະຖານທີ່ຂອງຂ້າເອງນີ້ ລາວໄດ້ເກີດໃນສາຍຕະກູນຂອງ ຮາຣີຕະ।”

Verse 29

मांडूकिरिति विप्राग्र्यो वेदवेदांगपारगः

ມີພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເລີດຊື່ ມານດູກີ ຜູ້ຊໍານານຈົນຮອດຝັ່ງໃນ ພຣະເວດ ແລະ ເວດາງຄະ ທັງຫຼາຍ।

Verse 30

तस्यासी दितरा नाम भार्या साध्वीगुणैर्युता । तस्यामुत्पद्यत सुतस्त्वैतरेय इति स्मृतः

ທ່ານມີພັນລະຍາຊື່ ດິຕາຣາ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າແຫ່ງສະຕີຜູ້ສຸດທິ ແລະສັດຊື່. ຈາກນາງໄດ້ເກີດບຸດ ຜູ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ໄອຕະເຣຍ».

Verse 31

स च बाल्यात्प्रभृत्येव प्राग्जन्मन्यनुशिक्षितम् । जजापमंत्रं त्वनिशं द्वादशाक्षरसंज्ञितम्

ແລະຕັ້ງແຕ່ເປັນເດັກນ້ອຍ ດັ່ງຜູ້ໄດ້ຮັບການສອນມາແຕ່ຊາດກ່ອນ ລາວໄດ້ສວດຈະປະມັນຕຣາຢ່າງບໍ່ຂາດ ອັນເອີ້ນວ່າ «ມັນຕຣາສິບສອງພະຍາງ».

Verse 32

न श्रृणोति न वक्त्येव मनसापि च किंचन । एवंप्रभावः सोऽभूच्च बाल्ये विप्रसुतस्तदा

ລາວບໍ່ຟັງ ບໍ່ເວົ້າ ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈກໍບໍ່ຄິດພົວພັນກັບສິ່ງໃດ. ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ພະລັງອັນປະຫລາດຂອງລາວ ໃນຍາມທີ່ຍັງເປັນລູກພຣາຫມັນນ້ອຍ.

Verse 33

ततो मूकोऽयमित्येव नानोपायैः प्रबोधितः । पित्रा यदा न कुरुते व्यवहाराय मानसम्

ດັ່ງນັ້ນ ພໍ່ຈຶ່ງຄິດວ່າ “ເດັກນີ້ເປັນຄົນໃບ້” ແລະພະຍາຍາມປຸກເຂົາດ້ວຍອຸບາຍຫຼາຍປະການ. ແຕ່ເມື່ອເຂົາບໍ່ຫັນໃຈແມ່ນແຕ່ໄປສູ່ການດຳເນີນຊີວິດທົ່ວໄປ—

Verse 34

ततो निश्चित्य मनसा जडोयमिति भारत । अन्यां विवाहयामास दारान्पुत्रांस्तथादधे

ຕໍ່ມາ ພໍ່ໄດ້ຕັດສິນໃນໃຈວ່າ “ຄົນນີ້ໂງ່ທຶບ ໂອ ພາຣະຕະ” ແລ້ວໄດ້ແຕ່ງງານກັບຍິງອື່ນ; ຈາກນາງຈຶ່ງໄດ້ມີຄອບຄົວສົມບູນ ມີລູກຊາຍຫຼາຍຄົນ.

Verse 35

पिंगानाम च सा भार्या तस्याः पुत्राश्च जज्ञिरे । चत्वारः कर्मकुशला वेदवेदांगवादिनः

ພັນລະຍາຂອງລາວມີນາມວ່າ ປິງກາ (Piṅgā) ແລະຈາກນາງໄດ້ເກີດບຸດສີ່ຄົນ ຜູ້ຊໍານານໃນພິທີກຳ ແລະເປັນນັກອະທິບາຍວິທີວິຊາວິເທດ (ເວດ) ກັບອົງປະກອບຂອງມັນ (ເວດາງຄະ) ຢ່າງແມ່ນຍໍາ।

Verse 36

यज्ञेषु शांतिहोमेषु द्विजैः सर्वत्र पूजिताः । ऐतरेयोपि नित्यं च त्रिकालं हरिकंदिरे

ໃນພິທີຍັດ (ຍັກຍະ) ແລະການຈຸດໄຟບູຊາເພື່ອຄວາມສະຫງົບ (ຊານຕິໂຮມ) ພວກເຂົາໄດ້ຮັບການນະມັດສະການທົ່ວໄປຈາກພວກດວິຊະ. ແລະ ອາຍຕະເຣຍ (Aitareya) ກໍຢູ່ເປັນນິດ ໃນວິຫານຂອງພຣະຫຣິ (Hari) ທັງສາມເວລາ ທຸກມື້।

Verse 37

जजाप परमं जाप्यं नान्यत्र कुरुते श्रमम् । ततो माता निरीक्ष्यैव सपत्नीतनयांस्तथा

ລາວໄດ້ສວດຈະປະມັນຕຣາອັນສູງສຸດ ທີ່ຄວນແກ່ການຈະປະ ແລະບໍ່ໄດ້ອອກແຮງໃນສິ່ງອື່ນໃດ. ຕໍ່ມາ ແມ່ໄດ້ແຕ່ເບິ່ງເຫັນລູກຊາຍຂອງເມຍຮ່ວມ (ສະປັດນີ) ເຊັ່ນກັນ ແລ້ວໃຈກໍຖືກກະທົບດ້ວຍຄວາມທຸກ.

Verse 38

दार्यमाणेन मनसा तनयं वाक्यमब्रवीत् । क्लेशायैव च जातोऽसि धिग्मे जन्म च जीवितम्

ດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກຉີກຂາດດ້ວຍຄວາມທຸກ ນາງໄດ້ກ່າວກັບລູກຊາຍວ່າ: “ເຈົ້າເກີດມາເພື່ອຄວາມລໍາບາກແທ້ໆ. ຂໍໃຫ້ການເກີດ ແລະຊີວິດຂອງຂ້ອຍເປັນທີ່ອັບອາຍ!”

Verse 39

नार्यास्तस्या नृलोकेऽत्र वरैवाजननिः स्फुटम् । विमानिता या भर्त्रास्यान्न पुत्रः स्याद्गुणैर्युतः

ໃນໂລກມະນຸດນີ້ ໃນບັນດາຍິງທັງຫມົດ ແມ່ອີກຄົນນັ້ນແມ່ນດີກວ່າຢ່າງແຈ້ງເຈນ. ຍິງຜູ້ຖືກຜົວຫມິ່ນປະມາດ ລູກຊາຍຂອງນາງຈະມີຄຸນຄ່າແຫ່ງຄຸນທຳໄດ້ແນວໃດ?

Verse 40

पिंगेयं कृतपुण्या वै यस्याः पुत्रा महागुणाः । वेदवेदांगतत्त्वज्ञाः सर्वत्राभ्यर्चिता गुणैः

ນາງ ປິງຄາ ນີ້ເປັນຜູ້ມີບຸນວາດສະໜາແທ້ຈິງ ເພາະລູກຊາຍຂອງນາງລ້ວນແຕ່ມີຄຸນນະທຳອັນປະເສີດ ເປັນຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນພຣະເວດ ແລະ ເວດາງຄະ ແລະ ໄດ້ຮັບການຍ້ອງຍໍສັນລະເສີນໃນທຸກສະຖານທີ່.

Verse 41

तदहं पुत्र दुर्भाग्या महीसागरसंगमे । निमज्जीष्ये वरं मृत्युर्जीविते किं फलं मम । त्वमप्येवं महामौनी नन्द भक्तो हरेश्चिरम्

ດັ່ງນັ້ນ, ລູກເອີຍ, ແມ່ຜູ້ໂຊກຮ້າຍ ຈະຂໍໂດດລົງສູ່ບ່ອນບັນຈົບກັນຂອງແຜ່ນດິນ ແລະ ມະຫາສະໝຸດ; ຄວາມຕາຍນັ້ນປະເສີດກວ່າ. ການມີຊີວິດຢູ່ຂອງແມ່ຈະມີຜົນປະໂຫຍດຫຍັງ? ແລະ ລູກເອງ ກໍເປັນຜູ້ບຳເພັນຕົບະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະຫະຣິມາດົນນານແລ້ວ.

Verse 42

नारद उवाच । इति मातुर्वचः श्रुत्वा प्रहसन्नैतरेयकः

ພຣະນານາດ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຂອງແມ່ດັ່ງນັ້ນ, ໄອຕະເຣຍະກະ ກໍຍິ້ມອອກມາ.

Verse 43

ध्यात्वा मुहुर्तं धर्मज्ञो मातरं प्रणतोऽब्रवीत् । मातर्मिथ्याभिभूतासि अज्ञाने ज्ञानवत्यसि

ຫຼັງຈາກຄິດພິຈາລະນາຊົ່ວຄາວ, ຜູ້ຮູ້ພຣະທຳ ກໍກົ້ມຂາບແມ່ ແລ້ວກ່າວວ່າ: "ແມ່ເອີຍ, ແມ່ຖືກຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດຄອບງຳ; ໃນຄວາມບໍ່ຮູ້ ແມ່ກັບຄິດວ່າຕົນເອງສະຫຼາດ."

Verse 44

अशोच्ये शोचसि शुभे शोच्ये नैवाऽपि शोचसि । देहस्यास्य कृते मिथ्यासंसारे किं विमुह्यसि

ໂອ ຜູ້ຈະເລີນ, ທ່ານໂສກເສົ້າໃນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນໂສກເສົ້າ ແລະ ທ່ານບໍ່ໂສກເສົ້າໃນສິ່ງທີ່ຄວນໂສກເສົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ. ເພື່ອຮ່າງກາຍນີ້, ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງຫຼົງໄຫຼໃນວັດຕະສົງສານອັນຈອມປອມນີ້?

Verse 45

मूर्खाचरितमेतद्धि मन्मातुरुचितं न हि । अन्यत्संसारसारं च सारमन्यच्च मोहिताः

ນີ້ແມ່ນການປະພຶດຂອງຄົນໂງ່ຈ້າ ມັນບໍ່ເໝາະສົມກັບແມ່ຂອງຂ້ອຍເລີຍ. ຄົນທີ່ຫຼົງໄຫຼຖືເອົາສິ່ງໜຶ່ງວ່າເປັນ "ແກ່ນສານ" ຂອງຊີວິດທາງໂລກ, ໃນຂະນະທີ່ແກ່ນສານທີ່ແທ້ຈິງນັ້ນຢູ່ທີ່ອື່ນ.

Verse 46

प्रपश्यंति यथा रात्रौ खद्योतं दीपवत्स्थितम् । यदिदं मन्यसे सारं श्रृणु तस्याप्यसारताम्

ເໝືອນດັ່ງໃນຍາມກາງຄືນ ຜູ້ຄົນອາດເຂົ້າໃຈຜິດວ່າແມງຫິ່ງຫ້ອຍເປັນຕະກຽງ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖືວ່າ "ສຳຄັນ" ນັ້ນ - ຈົ່ງຟັງເຖິງຄວາມບໍ່ມີແກ່ນສານຂອງມັນດຽວນີ້.

Verse 47

एवंविधं हि मानुऽयमा गर्भादिति कष्टदम् । अस्थिपट्टतुलास्तम्भे स्नायुबन्धेन यंत्रिते

ຮ່າງກາຍມະນຸດນີ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ - ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດຕັ້ງແຕ່ຢູ່ໃນທ້ອງ - ປຽບເໝືອນໂຄງສ້າງຂອງກະດູກ ແລະ ເສົ້າຄ້ຳ, ທີ່ຖືກມັດ ແລະ ຜູກຮັດດ້ວຍເສັ້ນເອັນ.

Verse 48

रक्तमांसमदालिप्ते विण्मूत्रद्रव्यभाजने । केशरोमतृणच्छन्ने सुवर्णत्वक्सुधूतके

ເປື້ອນເປິໄປດ້ວຍເລືອດ ແລະ ຊີ້ນ, ເປັນພາຊະນະທີ່ບັນຈຸສິ່ງເປິເປື້ອນ ແລະ ປັດສະວະ - ປົກຫຸ້ມດ້ວຍຜົມປຽບເໝືອນຫຍ້າ - ແຕ່ຖືກລ້າງ ແລະ ປິດບັງດ້ວຍເປືອກນອກຄື "ຜິວໜັງສີທອງ".

Verse 49

वदनैकमहाद्वारे षड्गवाक्षवितभूषिते । ओष्ठद्वयकाटे च तथा दंतार्गलान्विते

ມີປາກເປັນປະຕູໃຫຍ່ທາງດຽວ, ປະດັບດ້ວຍ "ປ່ອງຢ້ຽມ" ຫົກປ່ອງ; ມີຮີມປາກສອງເບື້ອງເປັນບານປະຕູ, ແລະ ປະກອບດ້ວຍແຂ້ວເປັນກອນປະຕູ.

Verse 50

नाडीस्वेदप्रवाहे च कालवक्त्रानलस्थिते । एवंविधे गृहे गेही जीवो नामास्ति शोभने

ໃນເຮືອນອັນປະຫຼາດນີ້ ມີເສັ້ນນາດີ ແລະ ກະແສເຫື່ອໄຫຼບໍ່ຂາດ; ແລະ ໄຟແຫ່ງກາລະສະຖິດຢູ່ໃນປາກອັນກິນກວາງ—ໃນເຮືອນແບບນີ້ ໂອ ຜູ້ງາມ ມີຜູ້ຢູ່ອາໄສຊື່ «ຊີວະ» ເປັນເຈົ້າເຮືອນ।

Verse 51

गुणत्रयमयी भार्या प्रकृतिस्तस्य तत्र च । बोधाहंकारकामाश्च क्रोधलोभादयोऽपि च

ທີ່ນັ້ນ «ເມຍ» ຂອງເຂົາແມ່ນ ປຣະກຣິຕິ ອັນປະກອບດ້ວຍຄຸນະສາມ; ແລະທີ່ນັ້ນອີກມີ ຄວາມຮູ້ຕື່ນ, ອະຫັງກາຣ, ກາມະ ພ້ອມທັງ ໂກຣດ, ໂລບ ແລະອື່ນໆ.

Verse 52

अपत्यान्यस्य हा कष्टमेवं मूढः प्रवर्तते । तस्य योयो यथा मोहस्तथा तं श्रृणु तत्त्वतः

ໂອ້ ນ່າສົງສານ! «ລູກ» ທີ່ບໍ່ແທ້ຈິງເປັນຂອງເຂົາ! ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄົນຫຼົງຜິດຈຶ່ງດໍາເນີນການກະທໍາຕໍ່ໄປ. ມໍຫະຂອງເຂົາເກີດຂຶ້ນແບບໃດໆ ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍຕາມຄວາມຈິງ.

Verse 53

स्रोतांसि यस्य सततं प्रस्रवंति गिरेरिव । कफमूत्रादिकान्यस्य कृते देहस्य मुह्यति

ກະແສຕ່າງໆ ໃນກາຍຂອງເຂົາໄຫຼຢູ່ຕະຫຼອດ ເຫມືອນນ້ໍາຈາກພູ; ແຕ່ເພາະກາຍນີ້ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍເສມ, ປັດສະວະ ແລະອື່ນໆ ເຂົາກໍຫຼົງຜິດ.

Verse 54

सर्वाशुचिनिधानस्य शरीरस्य न विद्यते । शुचिरेकप्रदेशोऽपि विण्मूत्रस्य दृतेरिव

ໃນກາຍນີ້ ອັນເປັນກອງສະສົມແຫ່ງຄວາມບໍ່ສະອາດທຸກຢ່າງ ບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ຈຸດດຽວທີ່ສະອາດແທ້ ເຫມືອນຖົງໜັງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍອຸຈາລະ ແລະ ປັດສະວະ.

Verse 55

स्पृष्ट्वा स्वदेहस्रोतांसि मृत्तोयैः शोध्यते करः । तथाप्यशुचिभांडस्य न विरज्यति किं नरः

ເມື່ອແຕະຕ້ອງທາງອອກຂອງກາຍຕົນ ຄົນຍ່ອມລ້າງມືດ້ວຍດິນແລະນ້ຳ; ແຕ່ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ບໍ່ເກີດວິຣາກະຕໍ່ພາຊະນະອັນບໍ່ບໍລິສຸດນີ້ (ກາຍ)?

Verse 56

कायः सुगन्धतोयाद्यैर्यत्नेनापि सुसंस्कृतः । न जहाति स्वकं भावं श्वपुच्छमिव नामितम्

ແມ່ນແຕ່ຈະບຳລຸງກາຍດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງດີ ກາຍກໍບໍ່ລະທິ້ງສະພາບເດີມຂອງຕົນ—ເຫມືອນຫາງໝາ ທີ່ກົດໃຫ້ຕົງກໍບໍ່ຢູ່ຕົງ।

Verse 57

स्वदेहाशुचिगंधेन न विरज्यति यो नरः । विरागे कारणं तस्य किमन्यदु पदिश्यते

ຖ້າຄົນໃດບໍ່ເກີດວິຣາກະ ແມ່ນແຕ່ຈາກກິ່ນເໝັນຂອງຄວາມບໍ່ສະອາດໃນກາຍຕົນ, ຈະສອນເຫດອື່ນໃດເພື່ອຄວາມຫຼຸດພົ້ນໃຫ້ເຂົາໄດ້ອີກ?

Verse 58

गन्धलेपापनोदार्थं शौचं देहस्य कीर्तितम् । द्वयस्यापगमात्पश्चाद्भावशुद्ध्या विशुध्यति

ຄວາມສະອາດຂອງກາຍ ຖືກກ່າວວ່າເພື່ອກຳຈັດກິ່ນແລະຄວາມເປື້ອນ; ແຕ່ເມື່ອສອງຢ່າງນັ້ນຫາຍໄປແລ້ວ ຈຶ່ງຈະບໍລິສຸດແທ້ ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງຈິດໃຈ (bhāva).

Verse 59

गंगातोयेन सर्वेण मृद्भारैः पर्वतोपमैः । आ मृत्योराचरञ्छौचं भावदुष्टो न शुध्यति

ແມ່ນແຕ່ຈະປະພຶດການຊຳລະກາຍຈົນກວ່າຈະຕາຍ ໂດຍໃຊ້ນ້ຳຄົບທັງໝົດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະກອງດິນເທົ່າພູ, ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈເສື່ອມຊົ່ວກໍບໍ່ອາດບໍລິສຸດໄດ້.

Verse 60

तीर्थस्नानैस्तपोभिर्वा दुष्टात्मा नैव शुध्यति । स्वेदितः क्षालितस्तीर्थे किं शुद्धिमधिगच्छति

ດ້ວຍການອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະ ຫຼືດ້ວຍຕະປະສະຍາ ຄົນຈິດຊົ່ວບໍ່ອາດບໍລິສຸດໄດ້. ຖ້າພຽງແຕ່ເຫື່ອອອກແລ້ວລ້າງຕົວໃນຕີຣຖະ ຈະໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດອັນໃດແທ້?

Verse 61

अंतर्भावप्रदुष्टस्य विशतोऽपि हुताशनम् । न स्वर्गो नापपर्गश्च देहनिर्दहनं परम्

ສຳລັບຜູ້ທີ່ພາຍໃນເປື້ອນມົນ ແມ່ນແຕ່ເຂົ້າໄປໃນໄຟບູຊາ ກໍບໍ່ໄດ້ສະຫວັນ ບໍ່ໄດ້ໂມກສະ—ມີແຕ່ການເຜົາຮ່າງກາຍເປັນທີ່ສຸດເທົ່ານັ້ນ.

Verse 62

भावशुद्धिः परं शौचं प्रमाणं सर्वकर्मसु । अन्यथालिंग्यते कांता भावेन दुहिताऽन्यथा

ຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງເຈດຕະນາ ແມ່ນຄວາມສະອາດສູງສຸດ ແລະເປັນມາດຕະຖານແທ້ໃນກຳທັງປວງ. ບໍ່ຊັ້ນນັ້ນ ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຜິດ ອາດກອດຄູ່ຮັກເຫມືອນລູກສາວ ຫຼືກອດລູກສາວເຫມືອນຄົນອື່ນ.

Verse 63

अन्यथैव स्तनं पुत्रश्चिंतयत्यन्यथा पतिः । चित्तं विशोधयेत्तस्मात्किमन्यैर्बाह्यशोधनैः

ລູກຊາຍຄິດເຖິງອົງນົມໃນຄວາມໝາຍໜຶ່ງ ແຕ່ຜົວຄິດໃນຄວາມໝາຍອື່ນ. ດັ່ງນັ້ນຄວນຊຳລະຈິດໃຈ—ການຊຳລະພາຍນອກອື່ນໆຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ?

Verse 64

भावतः संविशुद्धात्मा स्वर्गं मोक्षं च विंदति । ज्ञानामलांभसा पुंसः सद्वैराग्यमृदा पुनः

ດ້ວຍຈິດໃຈແລະເຈດຕະນາພາຍໃນທີ່ຖືກຕ້ອງ ອັດຕາຈຶ່ງບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ ແລະບຸກຄົນຍ່ອມໄດ້ທັງສະຫວັນແລະໂມກສະ. ຄວາມເປື້ອນແຫ່ງອະວິຊາຖືກຊຳລະດ້ວຍນ້ຳໃສແຫ່ງປັນຍາອັນແທ້ ແລະພື້ນດິນໃນໃຈກໍຖືກທຳໃຫ້ໝັ້ນຄົງອີກຄັ້ງດ້ວຍວິໄຣາກະອັນຍືນຍົງ.

Verse 65

अविद्यारागविण्मूत्रलेपगंधविशोधनम् । एवमेतच्छरीरं हि निसर्गादशुचि विदुः

ກາຍນີ້ຄວນຖືກຊໍາລະລ້າງຈາກຄວາມສົກປົກຂອງອະວິຊາ ແລະ ຄວາມຕິດພັນ—ຈາກຂີ້ເຫຍື້ອ, ປັດສະວະ, ຄວາມເປື້ອນເປັນຄາບ ແລະ ກິ່ນເໝັນ. ດັ່ງນັ້ນ ນັກປັນຍາຮູ້ວ່າ ກາຍນີ້ບໍ່ບໍລິສຸດໂດຍທໍາມະຊາດ.

Verse 66

त्वङ्मात्रसारनिःसारं कदलीसारसंनिभम् । ज्ञात्वैवं दोषवद्देहं यः प्राज्ञः शिथिलीभवेत्

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ກາຍນີ້ວ່າງໂປ່ງ ມີແຕ່ຜິວໜັງເປັນ ‘ແກ່ນສານ’ ແລະ ຄ້າຍກັບໄສ້ໃນຂອງຕົ້ນກ້ວຍ, ນັກປັນຍາເຫັນກາຍທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຂໍ້ບົກພ່ອງນີ້ ຈຶ່ງຄ່ອຍຄາຍຈາກການຍຶດຕິດ.

Verse 67

स निष्क्रामति संसारे दृढग्राही स तिष्ठति । एवमेतन्महाकष्टं जन्म दुःखं प्रकीर्तितम्

ຜູ້ທີ່ຄ່ອຍຄາຍການຍຶດຕິດ ຍ່ອມອອກຈາກສັງສານ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຍຶດແນ່ນຫນາ ຍັງຄົງຢູ່. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ ຄວາມລໍາບາກອັນໃຫຍ່—ການເກີດເອງນັ້ນແມ່ນທຸກຂ໌.

Verse 68

पुंसामज्ञातदोषेण नानाकर्मवशेन च । यथा गिरिवराक्रांतः कश्चिद्दुःखेन तिष्ठति

ເນື່ອງຈາກບໍ່ຮູ້ຂໍ້ບົກພ່ອງຂອງຕົນ ແລະ ເນື່ອງຈາກອໍານາດຂອງກຳຫຼາຍປະເພດ, ຜູ້ຄົນຈຶ່ງຢູ່ໃນຄວາມທຸກ—ເຫມືອນຜູ້ຖືກພູໃຫຍ່ທັບ ຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມລໍາບາກ.

Verse 69

यथा जरायुणा देही दुःखं तिष्ठति वेष्टितः । पतितः सागरे यद्वद्दृःखमास्ते समाकुलः

ເຫມືອນສັດມີກາຍທີ່ຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍເຢື່ອຫຸ້ມທາຣົກ (jarāyu) ແລະ ຢູ່ໃນຄວາມທຸກ; ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ເຫມືອນຜູ້ຕົກລົງໃນທະເລ ຍ່ອມຢູ່ຢ່າງຫວັ່ນໄຫວ ແລະ ຖືກທຸກຂ໌ຖ້ວມທັບ.

Verse 70

गर्भोदकेन सिक्तांगस्तथाऽस्ते व्याकुलः पुमान् । लोहकुम्भे यथान्यस्त पच्यते कश्चिदग्निना

ຖືກຊຸມດ້ວຍນ້ຳໃນຄັນ ຜູ້ນັ້ນຢູ່ຢ່າງກະວົນກະວາຍ. ເຫມືອນຄົນຖືກວາງໃນໝໍ້ເຫຼັກ ແລ້ວຖືກໄຟຕົ້ມ ກໍເຫມືອນຖືກຕົ້ມຢູ່.

Verse 71

गर्भकुम्भे तथा क्षिप्तः पच्यते जठराग्निना । सूचीभिरग्निवर्णाभिर्विभिन्नस्य निरन्तरम्

ຖືກໂຍນເຂົ້າໃນຄັນດັ່ງໝໍ້ ລາວຖືກໄຟໃນທ້ອງຕົ້ມ. ແລະຖືກທຸກຂ໌ດັ່ງເຂັມສີໄຟ ທະລຸທະລວງຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 72

यद्दुःखं जायते तस्य तद्गर्भेऽष्टगुणं भवेत् । इत्येतद्गर्भदुःखं हि प्राणिनां परिकीर्तितम्

ທຸກຂ໌ໃດໆທີ່ເກີດແກ່ສັດມີຊີວິດ ທຸກຂ໌ນັ້ນໃນຄັນຈະເພີ່ມເປັນແປດເທົ່າ. ດັ່ງນີ້ແຫຼະ “ທຸກຂ໌ໃນຄັນ” ຂອງສັດທັງຫຼາຍ ຖືກກ່າວໄວ້.

Verse 73

चरस्थिराणां सर्वेषामात्मगर्भानुरूपतः । तत्रस्थस्य च सर्वेषां जन्मनां स्मरणं भवेत्

ສຳລັບສັດທັງປວງ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢູ່ນິ່ງ ຕາມສະພາບໃນຄັນຂອງຕົນ, ຜູ້ທີ່ສະຖິດຢູ່ນັ້ນຈະໄດ້ຄວາມລະລຶກເຖິງການເກີດທັງຫມົດ.

Verse 74

मृतश्चाहं पुनर्जातो जातश्चाहं पुनर्मृतः । नानायोनिसहस्राणि मया दृष्टान्वनेकधा

ຂ້ອຍໄດ້ຕາຍແລ້ວເກີດໃໝ່; ເກີດແລ້ວກໍຕາຍອີກ. ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນຄັນແລະການເກີດຫຼາຍພັນຢ່າງ ດ້ວຍຫຼາຍວິທີ.

Verse 75

अधुना जातमात्रोऽहं प्राप्तसंस्कार एव च । ततः श्रेयः करिष्यामि येन गर्भो न संभवेत्

ບັດນີ້ ຂ້ອຍເພິ່ງເກີດໃໝ່ ແລະກັບຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງສັງສາຣະສັງການອີກຄັ້ງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະສະແຫວງຫາຄຸນຄ່າສູງສຸດ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ມີການເຂົ້າສູ່ຄັນອີກເທື່ອໜຶ່ງ.

Verse 76

अध्येष्यामि हरेर्ज्ञानं संसारविनिवर्तनम् । एवं संचिंतयन्नास्ते मोक्षोपायं विचिन्तयन्

“ຂ້ອຍຈະສຶກສາປັນຍາແຫ່ງພຣະຫຣິ (Hari) ອັນເປັນທາງກູ້ພົ້ນ ທີ່ຫັນອອກຈາກສັງສາຣະ.” ຄິດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວຢູ່ຢ່າງຈົ່ງຈໍ່ ພິຈາລະນາອຸບາຍເຖິງໂມກຂະ.

Verse 77

गभात्कोटिगुणं दुःखं जायमानस्य जायते । गर्भवासे स्मृतिर्यासीत्सा जातस्य प्रणश्यति

ເມື່ອເກີດອອກມາ ຄວາມທຸກເກີດຂຶ້ນຫນັກກວ່າທຸກໃນຄັນເປັນລ້ານເທົ່າ. ແລະຄວາມຈື່ຈຳທີ່ເຄີຍມີໃນຍາມຢູ່ໃນຄັນ ກໍສູນໄປເມື່ອເກີດແລ້ວ.

Verse 78

स्पृष्टमात्रस्य बाह्येन वायुना मूढता भवेत् । संमूढस्य स्मृतिभ्रंशः शीघ्रं संजायते पुनः

ເມື່ອຖືກລົມພາຍນອກແຕະຕ້ອງພຽງຊົ່ວພິບຕາ ຄວາມຫຼົງກໍເກີດຂຶ້ນ. ແລະສຳລັບຜູ້ທີ່ຫຼົງນັ້ນ ຄວາມຈື່ຈຳຂາດຫາຍກໍເກີດຂຶ້ນອີກຢ່າງໄວ.

Verse 79

स्मृतिभ्रंशात्ततस्तस्य पूर्वकर्मवशेन च । रतिः संजायते तूर्णं जंतोस्तत्रैव जन्मनि

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຈື່ຈຳຂາດຫາຍ ແລະດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງກຳເກົ່າ ຄວາມໃຄ່ປາຖະໜາກໍເກີດຂຶ້ນຢ່າງໄວ ໃນຊາດນັ້ນເອງ ສຳລັບສັດຜູ້ມີກາຍ.

Verse 80

रक्तो मूढश्च लोकोयमकार्ये संप्रवर्तते । तत्रात्मानं न जानाति न परं न च दैवतम्

ໂລກນີ້ຖືກຍ້ອມດ້ວຍຣາຄະ ແລະ ໂມຫະ ຈຶ່ງຮີບເຮັດການທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດ. ຢູ່ນັ້ນມັນບໍ່ຮູ້ອາດຕະ, ບໍ່ຮູ້ບຣະມະ, ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍບໍ່ຮູ້.

Verse 81

न श्रृणोति परं श्रेयः सति चक्षुषि नेक्षते । समे पथि समैर्गच्छन्स्खलतीव पदेपदे

ມັນບໍ່ຟັງຄຸນປະໂຫຍດອັນສູງສຸດ; ມີຕາແຕ່ບໍ່ເຫັນ. ແມ່ນແຕ່ເດີນທາງຮາບພຽງກັບຜູ້ອື່ນ ກໍສະດຸດຮາວກັບທຸກກ້າວ.

Verse 82

सत्यां बुद्धौ न जानाति बोध्यमानो बुधैरपि । संसारे क्लिश्यते तेन रागमोहवशानुगः

ແມ່ນວ່າມີປັນຍາຖືກຕ້ອງ ກໍຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈ, ແມ່ນແຕ່ຖືກຊີ້ນຳໂດຍນັກປັນຍາກໍບໍ່ຮູ້. ດັ່ງນັ້ນມັນຈຶ່ງທຸກທໍລະມານໃນສັງສາຣະ ຕາມອຳນາດຣາຄະແລະໂມຫະ.

Verse 83

गर्भस्मृतेरभावेन शास्त्रमुक्तं महर्षिभिः । तद्दृःखकथनार्थाय स्वर्गमोक्षप्रसाधकम्

ເນື່ອງຈາກບໍ່ມີຄວາມຈື່ຈຳແຫ່ງຄັນທ້ອງ ມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍຈຶ່ງປະກາດຊາສະຕຣະ ເພື່ອເລົ່າຖຶງທຸກຂ໌ນັ້ນ ແລະເພື່ອສ້າງຫນທາງທີ່ນຳໄປສູ່ສະຫວັນ ແລະ ໂມກສະ.

Verse 84

ये शास्त्रज्ञाने सत्यस्मिन्सर्वकर्मार्थसाधके । न कुर्वंत्यात्मनः श्रेयस्तदत्र परमद्भुतम्

ຜູ້ທີ່ມີຄວາມຮູ້ຊາສະຕຣະອັນແທ້—ຄວາມຮູ້ທີ່ສຳເລັດເປົ້າໝາຍແຫ່ງກຳທຳອັນຖືກຕ້ອງທັງປວງ—ແຕ່ກໍບໍ່ປະພຶດເພື່ອຄຸນດີສູງສຸດຂອງຕົນ (śreyas); ນັ້ນແຫຼະແມ່ນຄວາມອັດສະຈັນສູງສຸດໃນນີ້.

Verse 85

अव्यक्तेन्द्रियवृत्तित्वाद्बाल्ये दुःखं महत्पुनः । इच्छन्नपि न शक्नोति वक्तुं कर्तुं च किञ्चन

ເນື່ອງຈາກການເຄື່ອນໄຫວຂອງອິນທຣີຍັງບໍ່ສຸກງອມ ວັຍເດັກນໍາມາທຸກຂ໌ໃຫຍ່; ແມ່ນຢາກກໍບໍ່ອາດເວົ້າ ຫຼືເຮັດສິ່ງໃດໄດ້ເລີຍ។

Verse 86

दंतोत्थाने महद्दुःखं मौलेन व्याधिना तथा । बालरोगैश्च विविधैः पीडा बालग्रहैरपि

ເມື່ອຟັນງອກຂຶ້ນຍ່ອມມີທຸກຂ໌ໃຫຍ່ ແລະໂຣກທີ່ສີສະກໍດັ່ງກັນ; ຖືກທໍລະມານດ້ວຍໂຣກເດັກນ້ອຍຫຼາຍປະການ ແລະຍັງມີການຮົບກວນຈາກບາລະຄຣະຫະ (bālagraha) ອີກດ້ວຍ।

Verse 87

तृड्बुभुक्षापरीतांगः क्वचित्तिष्ठति रारटन् । विण्मूत्रभक्षणाद्यं च मोहाद्बालः समाचरेत्

ຖືກຄວາມຫິວນໍ້າ ແລະຄວາມຫິວເຂົ້າຄອບງໍາ ເດັກນ້ອຍບາງຄັ້ງຢືນຮ້ອງໄຫ້ຮ້ອງຮຽກ; ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງ ອາດກະທໍາເຖິງຂັ້ນກິນອຸຈາລະ ແລະດື່ມປັດສະວະເປັນຕົ້ນ।

Verse 88

कौमारे कर्णवेधेन मातापित्रोर्विताडनैः । अक्षराध्ययनाद्यैश्च दुःखं स्याद्गुरुशासनात्

ໃນວັຍເດັກ ມີທຸກຂ໌ຈາກການເຈາະຫູ ຈາກການລົງໂທດຂອງແມ່ພໍ່ ແລະຈາກການຮຽນອັກສອນເປັນຕົ້ນ; ທຸກຂ໌ຍັງເກີດຈາກວິໄນທີ່ຄູອາຈານບັງຄັບອີກດ້ວຍ।

Verse 89

प्रमत्तेंद्रियवृत्तैश्च कामरागप्रपीडनात् । रागोद्वृत्तस्य सततं कुतः सौख्यं हि यौवने

ໃນວັຍໜຸ່ມ ອິນທຣີທັງຫຼາຍເຄື່ອນໄຫວຢ່າງປະມາດ ແລະຖືກບີບຄັ້ນດ້ວຍກາມະແລະຣາຄະ; ຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມຢາກພາໃຫ້ຟຸ້ງຊ່ານຢູ່ເລື້ອຍໆ ຈະມີຄວາມສຸກຈາກໃສ?

Verse 90

ईर्ष्यया सुमहद्दुःखं मोहाद्रक्तस्य जायते । मत्तस्य कुपितस्यैव रागो दोषाय केवलम्

ຈາກຄວາມອິດສາ ເກີດທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແກ່ຜູ້ທີ່ຈິດຖືກມົວຫະຍ້ອມສີ. ສໍາລັບຜູ້ເມົາແລະຜູ້ໂກດ ຕັນຫາກາມກາຍເປັນໂທດລ້ວນໆ.

Verse 91

न रात्रौ विंदते निद्रा कामाग्निपरिखेदितः । दिवापि हि कुतः सौख्यमर्थोपार्जनचिंतया

ຕອນກາງຄືນ ຜູ້ຖືກໄຟແຫ່ງຕັນຫາກາມເຜົາໄໝ້ ບໍ່ພົບນິດຣາ. ກາງວັນກໍຈະມີສຸກແຕ່ໃສ—ເມື່ອໃຈກັງວົນເລື່ອງຫາຊັບສິນ.

Verse 92

नारीषु त्वनुभूतासु सर्वदोषाश्रयासु च । विण्मुत्रोत्सर्गसदृशं सौख्यं मैथुनजं स्मृतम्

ແລະໃນບັນດາຍິງ—ເມື່ອໄດ້ປະສົບແລ້ວ ແລະເຫັນວ່າເປັນທີ່ອາໄສແຫ່ງໂທດທັງປວງ—ຄວາມສຸກຈາກການຮ່ວມເພດ ຖືກຈໍາໄວ້ວ່າ ຄ້າຍຄວາມໂລ່ງໃຈເມື່ອຂັບຖ່າຍອຸຈາລະແລະປັດສະວະ.

Verse 93

सन्मानमपमानेन वियोगेनेष्टसंगमः । यौवनं जरया ग्रस्तं क्व सौख्यमनुपद्रवम्

ກຽດສັກສີຖືກຕາມດ້ວຍການຫມິ່ນປະມາດ; ການພົບພາກັບຄົນຮັກຖືກຕາມດ້ວຍການພັດພາກ. ວັຍໜຸ່ມຖືກຊະລາພາບຄອບງໍາ—ແລ້ວຄວາມສຸກທີ່ບໍ່ມີຄວາມລົບກວນຢູ່ໃສ?

Verse 94

वलीपलितकायेन शिथिलीकृतविग्रहः । सर्वक्रियास्वशक्तश्च जरयाजर्ज्जरीकृतः

ດ້ວຍກາຍທີ່ມີຮອຍຍັບແລະຜົມຫງອກ ຮ່າງກາຍກໍອ່ອນປອຍແລະຫຍ່ອນຍານ. ບໍ່ມີແຮງໃນກິດຈະກໍາທັງປວງ ຖືກຊະລາພາບທໍາໃຫ້ຊໍາຮຸດຢ່າງໜັກ.

Verse 95

स्त्रीपुंसोर्यौवनं रूपं यदन्योन्याश्रयं पुरा । तदेवं जरया ग्रस्तमुभयोरपि न प्रियम्

ຄວາມໜຸ່ມແລະຄວາມງາມຂອງຍິງແລະຊາຍ ທີ່ເຄີຍອາໄສກັນແລະກັນ ເມື່ອຖືກຄວາມເຖົ້າຊະລາຄອບງຳແລ້ວ ກໍບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ທັງສອງອີກຕໍ່ໄປ।

Verse 96

जराभिभूतःपुरुषः पत्नीपुत्रादिबांधवैः । अशक्तत्वाद्दुराचारैर्भृत्यैश्च परिभूयते

ຊາຍຜູ້ຖືກຄວາມເຖົ້າຊະລາຄອບງຳ ເນື່ອງຈາກຄວາມອ່ອນແອ ຖືກເມຍ ລູກ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງອື່ນໆ ເບິ່ງຖືກ ແລະກົດຂີ່; ທັງຍັງຖືກຂ້າຮັບໃຊ້ທີ່ປະພຶດຊົ່ວຫຍາບຄາຍອີກດ້ວຍ।

Verse 97

धर्ममर्थं च कामं च मोक्षं च नातुरो यतः । शक्तः साधयितुं तस्माद्युवा धर्मं समाचरेत्

ເພາະຜູ້ທີ່ບໍ່ຖືກຄວາມເຖົ້າຫຼືໂລກໄພທຳລາຍ ຍ່ອມມີກຳລັງສຳເລັດ ທັງທຳມະ ທັງອັດຖະ ທັງກາມ ແລະກະທັ້ງໂມກສະ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັຍໜຸ່ມຄວນປະພຶດທຳມະ।

Verse 98

वातपित्तकफादीनां वैषम्यं व्याधिरुच्यते । वातादीनां समूहश्च देहोऽयं परिकीर्तितः

ຄວາມບໍ່ສົມດຸນຂອງ ວາຕະ ປິຕຕະ ກະຟະ ແລະອື່ນໆ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ໂລກໄພ”; ແລະກາຍນີ້ກໍຖືກກ່າວວ່າ ເປັນແຕ່ການຊຸມຮວມຂອງປັດໃຈເຫຼົ່ານັ້ນ ເລີ່ມຈາກວາຕະເປັນຕົ້ນ।

Verse 99

तस्माद्व्याधिमयं ज्ञेयं शरीरमिदमात्मनः । रोगैर्नानाविधैर्यांति देहे दुःखान्यनेकशः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຮູ້ວ່າ ກາຍນີ້ຂອງຕົນ ເປັນສິ່ງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໂລກໄພ; ໂດຍໂລກໄພຫຼາຍປະເພດ ຄວາມທຸກທໍລະມານນານາ ເກີດຂຶ້ນໃນກາຍນີ້ຢ່າງນັບບໍ່ຖ້ວນ।

Verse 100

तानि न स्वात्मवेद्यानि किमन्यत्कथयाम्यहम् । एकोत्तरं मृत्युशतमस्मिन्देहे प्रतिष्ठितम्

ທຸກຂ໌ກິເລດພາຍໃນເຫຼົ່ານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຕົນເອງກໍຮູ້ບໍ່ຄົບ—ຂ້ອຍຈະເວົ້າຫຍັງອີກ? ໃນກາຍນີ້ເອງ ມີ «ຄວາມຕາຍຮ້ອຍບວກໜຶ່ງ» ສະຖິດຢູ່.

Verse 101

तत्रैकः कालसंयुक्तः शेषास्त्वागंतवः स्मृताः । ये त्विहागंतवः प्रोक्तास्ते प्रशाम्यन्ति भेषजैः

ໃນບັນດານີ້ ມີຢ່າງໜຶ່ງທີ່ຜູກພັນກັບກາລະ (ເວລາ) ແລະຫຼີກບໍ່ພົ້ນ; ສ່ວນທີ່ເຫຼືອ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ເກີດຈາກພາຍນອກ»। ສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ «ເກີດຈາກພາຍນອກ» ນັ້ນ ສາມາດບັນເທົາໄດ້ດ້ວຍຢາ.

Verse 102

जपहोमप्रदानैश्च कालमृत्युर्न शाम्यति । विविधा व्याधयः शस्ताः सर्पाद्याः प्राणिनस्तथा

ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຈະປະ (ສວດມົນ) ແລະໂຮມະ (ບູຊາໄຟ) ພ້ອມທັງການໃຫ້ທານ ຄວາມຕາຍທີ່ມາຕາມກາລະກໍບໍ່ສະງົບ. ຍັງມີໂລກໄພຫຼາຍຢ່າງ, ບາດເຈັບຈາກອາວຸດ, ແລະສັດມີພິດເຊັ່ນງູ ເປັນເຫດນຳໄປສູ່ຄວາມຕາຍ.

Verse 103

विषाणि चाभिचाराश्च मृत्योर्द्वाराणि देहिनाम् । पीडितं सर्परोगाद्यैरपि धन्वंतरिः स्वयम्

ພິດ ແລະອະພິຈາຣະ (ຄາຖາອາຖັນ/ມົນດຳ) ແມ່ນປະຕູແຫ່ງຄວາມຕາຍສຳລັບຜູ້ມີກາຍ. ແມ່ນແຕ່ທ່ານທັນວັນຕະຣິ (Dhanvantari) ເອງ ກໍຖືກທຸກຂ໌ດ້ວຍງູກັດ, ໂລກໄພ ແລະອື່ນໆ.

Verse 104

स्वस्थीकर्तुं न शक्नोति कालप्राप्तं हि देहिनम् । नैषधं न तपो मंत्रा न मित्राणि न बांधवाः

ເມື່ອເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ມາຮອດສຳລັບຜູ້ມີກາຍ ກໍບໍ່ມີສິ່ງໃດຈະເຮັດໃຫ້ກັບຄືນສູ່ຄວາມສຸຂະພາບໄດ້—ບໍ່ແມ່ນຢາ, ບໍ່ແມ່ນຕະປະ (ຕະບະ), ບໍ່ແມ່ນມົນ, ບໍ່ແມ່ນມິດສະຫາຍ, ແລະບໍ່ແມ່ນຍາດພີ່ນ້ອງ.

Verse 105

शक्नुवंति परित्रातुं नरं कालेन पीडितम् । रसायनतपोजप्यैर्योगसिद्धैर्महात्मभिः

ມີແຕ່ມະຫາວິນຍານຜູ້ສຳເລັດໂຍຄະ ໂດຍການບຳລຸງຮ່າງກາຍ (ຣະສາຍະນະ) ຕະປະ ແລະ ຈະປະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງອາດປົກປ້ອງຄົນທີ່ຖືກກົດດັນໂດຍການເວລາໄດ້।

Verse 106

कालमृत्युरपि प्राज्ञैर्नीयते नापि संयुतैः । नास्ति मृत्युसमं दुःखं नास्ति मृत्युसमं भयम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ປັນຍາ ແລະຜູ້ພ້ອມພຽງທຸກຢ່າງ ກໍບໍ່ອາດຂັບໄລ່ «ຄາລະ-ມະຣະນະ» ໄດ້। ບໍ່ມີຄວາມໂສກໃດເທົ່າກັບຄວາມຕາຍ ແລະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານໃດເທົ່າກັບຄວາມຕາຍ।

Verse 107

नास्ति मृत्युसमस्रासः सर्वेषामपि देहिनाम् । सद्भार्यापुत्रमित्राणि राज्यैश्वर्यसुखानि च

ສຳລັບສັດມີກາຍທັງປວງ ບໍ່ມີຄວາມຫວາດຫວັນໃດເທົ່າກັບຄວາມຕາຍ—ແມ່ນແຕ່ຈະມີພັນລະຍາດີ ລູກ ໝູ່ມິດ ແລະຄວາມສຸກແຫ່ງອານາຈັກກັບຄວາມຮັ່ງມີກໍຕາມ।

Verse 108

आबद्धानि स्नेहपाशैर्मृत्युः सर्वाणि कृंतति । किं न पश्यसि मातस्त्वं सहस्रस्यापि मध्यतः

ຄວາມຕາຍຕັດຂາດທຸກສິ່ງ ທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍບ່ວງແຫ່ງຄວາມຮັກໃຄ່. ແມ່ເອີຍ—ເຈົ້າບໍ່ເຫັນມັນດອກຫຼື ແມ່ນແຕ່ຢູ່ກາງຄົນນັບພັນ?

Verse 109

जनाः शतायुषः पंचभवंति न भवन्ति वा । अशीतिका विपद्यन्ते केचित्सप्ततिका नराः

ຄົນບາງຄົນອາດມີອາຍຸຮ້ອຍປີ—ອາດຈະເກີນກໍໄດ້ ຫຼືບໍ່ກໍໄດ້. ບາງຄົນຕາຍໃນວັຍ 80 ແລະບາງຊາຍກໍຕາຍແມ່ນແຕ່ໃນວັຍ 70.

Verse 110

परमायुः स्थिता षष्टिस्तदप्यस्ति न निष्ठितम् । तस्य यावद्भवेदायुर्देहिनः पूर्वकर्म भिः

ອາຍຸສູງສຸດກ່າວວ່າ 60 ປີ ແຕ່ແມ່ນກໍບໍ່ແນ່ນອນ. ຜູ້ມີກາຍຈະມີຊີວິດໄດ້ເທົ່າໃດ ຂຶ້ນກັບກຳເກົ່າທີ່ເຄີຍກະທຳ.

Verse 111

तस्यार्धमायुषो रात्रिर्हरते मृत्युरूपिणी । बालभावेन मोहेन वार्धके जरया तथा

ໃນອາຍຸນັ້ນ ຄື່ງໜຶ່ງຖືກຄືນກິນໄປ—ຄືນນັ້ນເປັນຮູບແຫ່ງມະລະນະ. ແລະສ່ວນທີ່ເຫຼືອ ກໍຖືກເສຍໃນວັຍເດັກໂດຍຄວາມຫຼົງ ແລະໃນວັຍເຖົ້າໂດຍຊະຣາ.

Verse 112

वर्षाणां विंशतिर्याति धर्मकामार्थवर्जितः । आगन्तुकैर्भवैः पुंसां व्याधिशोकैरनेकधा

ຊາວປີຜ່ານໄປ ໂດຍຂາດທັງທຳມະ ຄວາມສຸກສົມປາດຖະໜາ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ. ຍັງມີເຫດການບໍ່ຄາດຄິດ—ໂລກໄພ ແລະຄວາມໂສກ—ກິນກອນຊີວິດຊາຍໃນຫຼາຍທາງ.

Verse 113

ह्रियतेर्द्धं हि तत्रापि यच्छेषं तद्धि जीवितम् । जीवितांतेच मरणं महाघोरमवाप्नुयात्

ແມ່ນແຕ່ໃນນັ້ນກໍຍັງຖືກລັກໄປອີກສ່ວນໜຶ່ງ. ສິ່ງທີ່ເຫຼືອນັ້ນແຫຼະແມ່ນ “ຊີວິດ” ຢ່າງແທ້. ແລະເມື່ອຊີວິດສິ້ນສຸດ ກໍພົບຄວາມຕາຍອັນນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 114

जायते योनिकोटीषु मृतः कर्मवशात्पुनः । देहभेदेन यः पुंसां वियोगः कर्मसंख्यया

ໂດຍອຳນາດແຫ່ງກຳ ຜູ້ທີ່ຕາຍແລ້ວຈະເກີດໃໝ່ໃນຄັນນັບລ້ານ. ສຳລັບມະນຸດ “ຄວາມຕາຍ” ແມ່ນພຽງການແຍກຈາກກາຍເກົ່າ ແລະຮັບກາຍໃໝ່ ຕາມຈຳນວນແລະພະລັງຂອງກຳ.

Verse 115

मरणं तद्विनिर्द्दिष्टं न नाशः परमार्थतः । महातमःप्रविष्टस्य च्छिद्यमानेषु मर्मसु

ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຄວາມຕາຍ»; ບໍ່ແມ່ນການສູນສິ້ນແທ້ຕາມປະຣະມາດ. ແມ່ນສະພາບຂອງຜູ້ທີ່ເຂົ້າສູ່ຄວາມມືດອັນໃຫຍ່ ເມື່ອຈຸດຊີວິດຖືກຕັດຂາດແຕກຫັກ.

Verse 116

यद्दुःखं मरणं जंतोर्न तस्येहोपमा क्वचित् । हा तात मातर्हा कांते क्रंदत्येवं सुदुःखितः

ຄວາມທຸກທີ່ເປັນ «ຄວາມຕາຍ» ສໍາລັບສັດມີຊີວິດ ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃນໂລກນີ້ຈະເທົ່າທຽບໄດ້. ໃນຄວາມທຸກອັນແຮງກ້ານັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຮ້ອງໄຫ້ວ່າ «ໂອ ພໍ່! ໂອ ແມ່! ໂອ ຄົນຮັກ!»

Verse 117

मण्डूक इव सर्पेण गीर्यते मृत्युना जनः । बांधवैः संपरित्यक्तः प्रियैश्च परिवारितः

ເຫມືອນກົບຖືກງູກືນ ມະນຸດກໍຖືກມະຕະຍູ (ຄວາມຕາຍ) ກືນເຊັ່ນນັ້ນ. ຖືກຍາດບາງຄົນລະທິ້ງ ແຕ່ຖືກຄົນຮັກຫ້ອມລ້ອມຢູ່.

Verse 118

निःश्वसन्दीर्घमुष्णं च मुकेन परिशुष्यता । चतुरंतेषु खट्वायाः परिवर्तन्मुहुर्मुहुः

ຫາຍໃຈອອກຍາວໆ ແລະຮ້ອນໆ ໃບໜ້າແຫ້ງຫຍຸ້ງ; ແລ້ວກໍກັບຕົວໄປມາ ຢູ່ຕາມມຸມທັງສີ່ຂອງຕຽງ ຊ້ໍາໆຫຼາຍເທື່ອ.

Verse 119

संमूढः क्षिपतेत्यर्थं हस्तपादावितस्ततः । खट्वातो वांछते भूमिं भूमेः खट्वां पुनर्महीम्

ດ້ວຍຄວາມຫຼົງມົວ ລາວສະບັດມືແລະຕີນໄປທຸກທິດ. ຢູ່ເທິງຕຽງກໍຢາກລົງພື້ນ; ຢູ່ເທິງພື້ນກໍຢາກຂຶ້ນຕຽງ—ແລ້ວກໍຢາກພື້ນອີກ.

Verse 120

विवस्त्रो मुक्तलज्जश्च विष्ठानुलेपितः । याचमानश्च सलिलं शुष्ककण्ठोष्ठतालुकः

ເປືອຍກາຍ ໄຮ້ຄວາມອາຍ ຖືກທາດ້ວຍອາຈົມ ແລະຂໍນ້ຳ—ຄໍ ຮິມປາກ ແລະເພດານປາກແຫ້ງຜາກ.

Verse 121

चिंतयानः स्ववित्तानि कस्यैतानि मृते मयि । पंचावटान्खनमानः कालपाशेन कर्षितः

ຄິດກັງວົນເຖິງຊັບຂອງຕົນວ່າ «ເມື່ອຂ້ອຍຕາຍ ນີ້ຈະເປັນຂອງໃຜ?»—ຖືກບ່ວງເຊືອກຂອງກາລະລາກໄປ ດັ່ງຄົນຂຸດຫາຊັບທີ່ຝັງໄວ້.

Verse 122

म्रियते पश्यतामेव गले घुर्घुररावकृत् । जीवस्तृणजलूकेव देहाद्देहं विशेत्क्रमात्

ລາວຕາຍຕໍ່ໜ້າຜູ້ຄົນ ມີສຽງຄໍຄືກກືກຢູ່ໃນຄໍ. ຈິດວິນຍານຜູ້ມີຊີວິດເຂົ້າຈາກຮ່າງໜຶ່ງໄປອີກຮ່າງໜຶ່ງຕາມລຳດັບ ດັ່ງປີ້ນດູດເລືອດຍ້າຍຈາກໃບຫຍ້າໜຶ່ງໄປອີກໃບ.

Verse 123

संप्राप्योत्तरमंशेन देहं त्यजति पूर्वकम् । मरणात्प्रार्थना दुःखमधिकं हि विवेकिनः

ເມື່ອໄດ້ຮອດສ່ວນຕໍ່ໄປ (ຮ່າງຕໍ່ໄປ) ກໍປະລະຮ່າງເກົ່າ. ສຳລັບຜູ້ມີປັນຍາພິຈາລະນາ ຄວາມທຸກຈາກການອ້ອນວອນຂໍຮ້ອງ ໜັກກວ່າຄວາມຕາຍເສຍອີກ.

Verse 124

क्षणिकं मरणे दुःखमनंतं प्रार्थनाकृतम् । ज्ञातं मयैतदधुना मृतो भवति यद्गुरुः

ຄວາມທຸກໃນຍາມຕາຍເປັນແຕ່ຊົ່ວຄາວ; ແຕ່ຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກການຂໍຮ້ອງແລະຕັນຫາ ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ບັດນີ້ຂ້ອຍເຂົ້າໃຈແຈ້ງແລ້ວ—ເພາະກູຣູຜູ້ນຳທາງຂອງຂ້ອຍເອງກໍໄດ້ຕາຍແລ້ວ.

Verse 125

न परः प्रार्थयेद्भूयस्तृष्णा लाघवकारणम् । आदौ दुःखं तथा मध्ये ह्यन्त्ये दुःखं च दारुणम्

ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ຄວນອ້ອນວອນຜູ້ອື່ນຊ້ຳໆ—ຕັນຫາເຮັດໃຫ້ຄົນຕ່ຳຕ້ອຍ ແລະນ່າດູໝິ່ນ. ເລີ່ມຕົ້ນກໍເຈັບ, ກາງທາງກໍເຈັບ, ແລະທ້າຍສຸດນຳມາທຸກຂ໌ອັນຮ້າຍແຮງ.

Verse 126

निसर्गात्सर्वभूतानामिति दुःखपरंपरा । क्षुधा च सर्वरोगाणां व्याधिः श्रेष्ठतमः स्मृतः

ໂດຍທຳມະຊາດ ສັດທັງປວງມີຂະບວນທຸກຂ໌ຕໍ່ເນື່ອງ. ແລະ “ຄວາມຫິວ” ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນໂລກທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດໃນບັນດາໂລກທັງຫມົດ.

Verse 127

स चान्नौषधिलेपेन क्षणमात्रं प्रशाम्यति । क्षुद्ध्याधेर्वेदना तीव्रा निःशेषबलकृन्तनी

ແມ່ນແຕ່ຄວາມຫິວນັ້ນ ກໍສົງບົບໄດ້ພຽງຊົ່ວຄາວ ໂດຍອາຫານ ຢາ ຫຼືຢາທາ. ຄວາມເຈັບປວດແຫ່ງໂລກຫິວນັ້ນຮຸນແຮງ ຕັດກຳລັງໃຫ້ໝົດສິ້ນ.

Verse 128

तयाभिभूतो म्रियते यथान्यैर्व्याधिभिर्न्नरः । राज्ञोऽभिमानमात्रं हि ममैव विद्यते गृहे

ເມື່ອຖືກມັນ (ຄວາມຫິວ) ຄອບງຳ ຄົນກໍຕາຍ ເຫມືອນຕາຍດ້ວຍໂລກອື່ນໆ. ໃນເຮືອນຂ້ອຍມີແຕ່ຄວາມທະນົງຕົນແຫ່ງລາຊະສະກຸນເທົ່ານັ້ນ—ບໍ່ມີຫຍັງອື່ນ.

Verse 129

सर्वमाभरणं भारं सर्वमालेपनं मम । सर्वं प्रलापितं गीतं नित्यमुन्मत्तचेष्टितम्

ເຄື່ອງປະດັບທັງໝົດຂອງຂ້ອຍເປັນພາລະ; ການທາແຕ່ງທັງໝົດຂອງຂ້ອຍເປັນຂອງໄຮ້ຄ່າ. ຄຳເວົ້າແລະບົດຮ້ອງທັງໝົດກໍເປັນແຕ່ຄຳພູດຫຼິ້ນ—ຕະຫຼອດເວລາ ເຫມືອນທ່າທາງຂອງຄົນບ້າ.

Verse 130

इत्येवं राज्यसंभोगैः कुतः सौख्यं विचारतः । नृपाणां व्यग्रचित्तानामन्योन्यविजिगीषया

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພິຈາລະນາໃຫ້ລຶກຊຶ້ງ ຄວາມສຸກຈະຢູ່ໃສໃນການເສບສຸກແຫ່ງລາຊະອານາຈັກ? ເພາະໃຈຂອງກະສັດທັງຫຼາຍຖືກກະວົນກະວາຍ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະຊະນະກັນແລະກັນ.

Verse 131

प्रायेण श्रीमदालेपान्नहुषाद्या महानृपाः । स्वर्गं प्राप्यापि पतिताः कः श्रियो विंदते सुखम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ກະສັດໃຫຍ່ໆ ເຊັ່ນ ນະຫຸສະ ຜູ້ດັ່ງຖືກທາດ້ວຍປະກາຍແຫ່ງສິຣີສົມບັດ ຍັງຕົກຕ່ຳໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຮອດສະຫວັນແລ້ວກໍຕາມ. ຜູ້ໃດຈະພົບຄວາມສຸກແທ້ ໂດຍອາໄສແຕ່ໂຊກລາບສິຣີ?

Verse 132

उपर्युपरि देवानामन्योन्यातिशये स्थितम् । नरैः पुण्यफलं स्वर्गे मूलच्छेदेन भुज्यते

ໃນຫມູ່ເທວະດາ ມີການຢູ່ສູງຂຶ້ນໆ ແຕ່ລະອົງເຫນືອກວ່າອີກອົງ. ໃນສະຫວັນ ມະນຸດເສບຜົນແຫ່ງບຸນ ແຕ່ເສບດ້ວຍການຕັດຮາກ ຄືບຸນທີ່ສະສົມໄວ້.

Verse 133

न चान्यत्क्रियते कर्म सोऽत्र दोषः सुदारुणः । छिन्नमूलतरुर्यद्वदवशः पतते क्षितौ

ແລະບໍ່ໄດ້ກະທຳກຳອື່ນໃດອີກ—ນີ້ແມ່ນຂໍ້ບົກພ່ອງອັນຮ້າຍແຮງໃນສະພາບນັ້ນ. ເຫມືອນຕົ້ນໄມ້ທີ່ຖືກຕັດຮາກ ມັນຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນຢ່າງຫມົດທາງ.

Verse 134

पुण्यमूलक्षये तद्वत्पातयंति दिवौकसः । इति स्वर्गेपि देवानां नास्ति सौख्यं विचारतः

ເມື່ອຮາກແຫ່ງບຸນຖືກໃຊ້ຈົນໝົດ ຜູ້ຢູ່ສະຫວັນກໍຖືກຜັກຕົກລົງເຊັ່ນດຽວກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພິຈາລະນາແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ໃນສະຫວັນ ເທວະດາກໍບໍ່ມີຄວາມສຸກອັນຍືນຍົງ.

Verse 135

तथा नारकिणां दुःखं प्रसिद्धं किं च वर्ण्यते । स्थावरेष्वपिदुःखानि दावाग्निहिमशोषणम्

ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມທຸກຂອງຜູ້ຢູ່ນະລົກນັ້ນ ເປັນທີ່ຮູ້ກັນດີແລ້ວ—ຈະພັນລະນາອີກເພື່ອຫຍັງ? ແມ່ນແຕ່ສິ່ງຢືນນິ່ງ (ພືດ) ກໍມີທຸກ—ໄຟປ່າ, ຄວາມໜາວ, ແລະໄພແຫ້ງແລ້ງທຳໃຫ້ເຫື່ອຍແຫ້ງ।

Verse 136

कुठारैश्ठेदनं तीव्रं वल्कलानां च तक्षणम् । पर्णशखाफलानां च पातनं चंडवायुना

ມີການຟັນຕັດຢ່າງຮຸນແຮງດ້ວຍຂວານ, ການຖາກເປືອກໄມ້, ແລະໃບ ກິ່ງ ໝາກ ຖືກລົມຮ້າຍພັດໃຫ້ຕົກລົງ।

Verse 137

अपमर्दश्च सततं गजैर्वन्यैश्च देहिभिः । तृड्बुभुक्षा च सर्पाणां क्रोधो दुःखं च दारुणम्

ມີການບີບຂະຍີ້ ແລະຖືກຢ່າງຕະຫຼອດໂດຍຊ້າງປ່າ ແລະສັດມີກາຍອື່ນໆ. ສໍາລັບງູກໍມີທໍລະມານ—ຫິວນ້ໍາ ແລະຫິວອາຫານ, ພ້ອມທັງຄວາມໂກດຮ້າຍທີ່ກາຍເປັນທຸກອັນດຸຮ້າຍເອງ।

Verse 138

दुष्टानां घातनं लोके पाशेन च निबन्धनम् । एवं सरीसृपाणां च दुःखं मातर्मुहुर्मुहुः

ໃນໂລກນີ້ ຄົນຊົ່ວຖືກຂ້າ ແລະບາງຄົນຖືກມັດດ້ວຍບ່ວງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ແມ່ເຈົ້າ, ສັດທີ່ຄານໄປມາກໍພົບທຸກຊ້ໍາໆ ອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລົ່າ।

Verse 139

अकस्माज्जन्ममरणं कीटादीनां तथाविधम् । वर्षाशीतातपैर्दुःखं सुकष्टं मृगपक्षिणाम्

ສໍາລັບແມງໄມ້ແລະອື່ນໆ ການເກີດແລະການຕາຍເກີດຂຶ້ນກະທັນຫັນຢ່າງນັ້ນ. ສໍາລັບກວາງແລະນົກ ຄວາມທຸກແຮງກ້າ—ຖືກທໍລະມານໂດຍຝົນ, ຄວາມໜາວ, ແລະແດດຮ້ອນແຜດເຜົາ।

Verse 140

क्षुत्तृट्क्लेशेन महता संत्रस्ताश्च सदा मृगाः । पशुनागनिकायानां श्रृणु दुःखानि यानि च

ສັດປ່າທັງຫຼາຍຍ່ອມຫວາດຫວັນເສມອ ຖືກທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ຳ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງທຸກຂ໌ຂອງຝູງງົວແລະຝູງຊ້າງດ້ວຍ.

Verse 141

क्षुत्तृट्छीतादिदमनं वधबन्धनताडनम् । नासाप्रवेधनं त्रासः प्रतोदांकुशताडनम्

ມີການຂົ່ມຂືນດ້ວຍຄວາມຫິວ ກະຫາຍນ້ຳ ຄວາມໜາວ ແລະອື່ນໆ; ການຂ້າ ການຈັບຂັງ ແລະການຕີ; ການເຈາະດັ່ງ ຄວາມຫວາດຫວັນບໍ່ຂາດ ແລະການຟາດດ້ວຍໄມ້ປະຕອດແລະຂໍຊ້າງ.

Verse 142

वेणुकुन्तादिनिगडमुद्गरांऽकुशताडनम् । भारोद्वहनसंक्लेशं शिक्षायुद्धादिपीडनम्

ມີຄຸກຄາມແລະໂຊ່ງຈາກໄມ້ໄຜ່ ຫອກ ແລະອື່ນໆ; ມີການຕີດ້ວຍຄ້ອນໄມ້ແລະຂໍ; ມີຄວາມທຸກຈາກການແບກຫາບນ້ຳໜັກ; ແລະການທໍລະມານຈາກການຝຶກ ການຮົບ ແລະບົດທົດລອງອື່ນໆ.

Verse 143

आत्मयूथवियोगश्च वने च नयनादिकम् । दुर्भिक्षं दुर्भगत्वं च मूर्खत्वं च दरिद्रता

ມີການພັດພາກຈາກຝູງຂອງຕົນ; ແລະໃນປ່າມີການເສຍຕາ ແລະອະວະອື່ນໆ. ຍັງມີທຸກຂ໌ຈາກຄວາມອຶດຢາກ, ຄວາມອັບໂຊກ, ຄວາມໂງ່ເຂົາ, ແລະຄວາມທຸກຍາກອີກດ້ວຍ.

Verse 144

अधरोत्तरभावश्च मरणं राष्ट्रविभ्रमः । अन्योन्याभिभवाद्दुःखमन्योन्यातिशयात्पुनः

ໃນໂລກນີ້ ມີການຂຶ້ນລົງຂອງຖານະ, ມີຄວາມຕາຍ, ແລະມີການລົ້ມສະລາຍຂອງອານາຈັກ. ຄວາມໂສກເກີດຈາກການຂົ່ມຂືນກັນແລະກັນ, ແລະອີກຄັ້ງຈາກການແຂ່ງຂັນບໍ່ຢຸດຢັ້ງເພື່ອເປັນເຫນືອກັນ.

Verse 145

अनित्यता प्रभावाणामुच्छ्रयाणां च पातनम् । इत्येवमादिभिर्दुःखैर्यस्माद्व्याप्तं चराचरम्

ອຳນາດແລະລິດທິໃນໂລກນີ້ບໍ່ຖາວອນ ແລະການສູງຂຶ້ນທັງປວງຍ່ອມຈົບລົງດ້ວຍການຕົກຕ່ຳ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍທຸກຂ໌ເຫຼົ່ານີ້ແລະອື່ນໆ ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ຖືກທຸກຂ໌ປົກຄຸມທົ່ວ.

Verse 146

निरयादिमनुष्यांतं तस्मात्सर्वं त्यजेद्बुधः । स्कन्धात्सकन्धं नयेद्भारं विश्रामं मन्यतेन्यथा

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນປະລະທຸກສິ່ງ ຕັ້ງແຕ່ພົບພາບນະລົກ ຈົນເຖິງການເກີດເປັນມະນຸດ. ບໍ່ຊັ້ນ ກໍເຫມືອນຄົນຍ້າຍພາລະຈາກບ່າໜຶ່ງໄປອີກບ່າໜຶ່ງ ແລ້ວເຂົາເຂົ້າໃຈຜິດວ່າ ການຍ້າຍນັ້ນແມ່ນການພັກຜ່ອນແທ້.

Verse 147

तद्वत्सर्वमिदं लोके दुःखं दुःखेन शाम्यति । एवमेतज्जगत्सर्वमन्योन्यातिशयोच्छ्रितम्

ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ທຸກສິ່ງໃນໂລກນີ້ແມ່ນທຸກຂ໌ ແລະທຸກຂ໌ຈະສົງບົບໄດ້ກໍໂດຍທຸກຂ໌ເທົ່ານັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈັກກະວານທັງປວງນີ້ຈຶ່ງຕັ້ງຢູ່ເທິງການແຂ່ງຂັນເກີນກວ່າ—ຕ່າງຝ່າຍພະຍາຍາມເກີນກັນ.

Verse 148

दुःखैराकुलितं ज्ञात्वा निर्वेदं परमाप्नुयात् । निर्वेदाच्च विरागः स्याद्विरागाज्ज्ञानसंभवः

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ໂລກນີ້ຖືກກວນກະວາຍດ້ວຍທຸກຂ໌ທັງຫຼາຍ ຄວນບັນລຸຄວາມເບື່ອໜ່າຍອັນລຶກຊຶ້ງ. ຈາກຄວາມເບື່ອໜ່າຍ ເກີດວິຣາກະ (ຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ) ແລະຈາກວິຣາກະ ເກີດປັນຍາຮູ້ແຈ້ງອັນນຳໄປສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 149

ज्ञानेन तं परं ज्ञात्वा विष्णुं मुक्तिमवाप्नुयात् । नाहमेतादृशे लोके रमेयं जननि क्वचित्

ດ້ວຍປັນຍາ ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງພຣະວິສະນຸຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ ຍ່ອມບັນລຸໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). «ໃນໂລກແບບນີ້ ໂອ ແມ່ເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຊື່ນຊົມຢູ່ໃສເລີຍ».

Verse 150

राजहंसो यथा शुद्धः काकामेध्यप्रदर्शकः । श्रृणु मातर्यत्र संस्थो रमेयं निरुपद्रवः

ດັ່ງຫົງຫຼວງຜູ້ບໍລິສຸດ ທີ່ເຜີຍໃຫ້ເຫັນຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດໃນຝູງກາ ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ແມ່ເຈົ້າ: ໃນບ່ອນທີ່ຂ້ອຍຢູ່ໄດ້ໂດຍບໍ່ຖືກລົບກວນ ນັ້ນແຫຼະຂ້ອຍຈຶ່ງຊື່ນບານ।

Verse 151

अविद्यायनमत्युग्रं नानाकर्मातिशाखिनम् । संकल्पदंशमकरं शोकहर्षहिमातपम्

ມັນເປັນພາຫະນະອັນນ່າຢ້ານຂອງອະວິຊາ ມີກຳຫຼາຍຢ່າງເປັນກິ່ງກ້ານແຜ່ກວ້າງ; ມີສັງກັບເປັນແມງກັດແລະມະກອນ; ມີໂສກແລະຍິນດີເປັນຄວາມໜາວແລະຄວາມຮ້ອນ।

Verse 152

मोहांधकारतिमिरं लोभव्यालसरीसृपम् । विषयानन्यथाध्वानं कामक्रोधविमोक्षकम्

ມັນມີຄວາມມືດມົນຂອງໂມຫະເປັນຄວາມມືດທຶບ ແລະມີໂລບະເປັນສັດເລື້ອຍຄານດຸຮ້າຍ; ເສັ້ນທາງຂອງມັນມຸ່ງໄປຫາອາລົມວິໄສຢ່າງຫຼີກບໍ່ພົ້ນ; ແລະຈະຫຼຸດພົ້ນໄດ້ກໍແຕ່ຜ່ານກາມະແລະໂກຣດ—ຜັກດັນໃຫ້ລົງໜ້າຢູ່ເສມອ.

Verse 153

तदतीत्य महादुर्गं प्रविष्टोऽस्मि महद्वनम् । न तत्प्रविश्य शोचंति न प्रदुष्यंति तद्विदः

ເມື່ອຂ້ອຍຂ້າມພົ້ນປ້ອມປາການອັນໃຫຍ່ແລະນ່າຢ້ານນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ເຂົ້າສູ່ປ່າໃຫຍ່ອັນກວ້າງໃຫຍ່. ຜູ້ຮູ້ແທ້ ເມື່ອເຂົ້າໄປແລ້ວ ບໍ່ໂສກເສົ້າ ແລະບໍ່ຖືກມົນທິນ.

Verse 154

न च बिभ्यति केषांचिन्नास्य बिभ्यति केचन

ບາງຄົນບໍ່ຢ້ານເລີຍ; ແລະບໍ່ມີໃຜຢ້ານສະຖານທີ່ນີ້.

Verse 155

तस्मिन्वने सप्तमहाद्रुमास्तु सप्तैव नद्यश्च फलानि सप्त । सप्ताश्रमाः सप्त समाधयश्च दीक्षाश्च सप्तैतदरण्यरूपम्

ໃນປ່ານັ້ນມີຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ 7 ຕົ້ນ, ມີແມ່ນ້ຳ 7 ສາຍ, ແລະຜົນໄມ້ 7 ປະເພດ. ມີອາສຣົມ 7, ມີສະມາທິ 7, ແລະພິທີດີກສາ (Dīkṣā) 7—ນີ້ແມ່ນຮູບຮ່າງແທ້ຂອງປ່າອັນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 156

पंचवर्णानि दिव्यानि चतुर्वर्णानि कानिचित् । त्रिद्विवर्णैकवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च

ມີດອກໄມ້ແລະຜົນໄມ້ອັນເທວະດາ ມີສີ 5 ສີ; ບາງຢ່າງມີ 4 ສີ; ແລະບາງຢ່າງມີ 3 ສີ, 2 ສີ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ສີດຽວ.

Verse 157

सृजंतः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद्वनम्

ທີ່ນັ້ນ ຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍຜະລິດການເຕີບໃຫຍ່ຢູ່ເສມອ, ແຜ່ກິ່ງກ້ານອອກ ແລະຢືນຢູ່ຄອບຄຸມປ່າທັງໝົດ.

Verse 158

सप्त स्त्रियस्तत्र वसंति सत्यस्त्ववाङ्मुख्यो भानुमतो भवंति । ऊर्ध्वं रसानाददते प्रजाभ्यः सर्वाश्च तास्तत्त्वतः कोपि वदे

ທີ່ນັ້ນມີນາງຜູ້ສັດຊື່ 7 ນາງອາໄສຢູ່; ໃບໜ້າຫັນຂຶ້ນເທິງ ຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງພະອາທິດ. ພວກນາງດຶງເອົາສານະສຳຄັນຂຶ້ນເທິງຈາກສັດທັງຫຼາຍ; ແລະໃຜຈະກ່າວບັນຍາຍຄວາມເປັນຈິງຂອງນາງໄດ້ຄົບຖ້ວນ?

Verse 159

सप्तैव गिरयश्चात्र धृतं यैर्भुवनत्रयम् । नद्यश्च सरितः सप्त ब्रह्मवारिवहाः सदा

ທີ່ນີ້ກໍມີພູ 7 ລູກ ທີ່ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງສາມ. ແລະມີແມ່ນ້ຳແລະລຳທານ 7 ສາຍ ທີ່ຂົນສົ່ງນ້ຳອັນສັກສິດຂອງພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ຢູ່ເສມອ.

Verse 160

तेजश्चाभयदानत्वमद्रोहः कौशलं तथा । अचापल्यम थाक्रोधः प्रियवादश्च सप्तमः

ຄວາມສະຫວ່າງໄສ, ການໃຫ້ອະໄພແຫ່ງຄວາມບໍ່ຢ້ານ, ບໍ່ປະທຸດຮ້າຍ ແລະ ຄວາມຊໍານານ; ຄວາມໝັ້ນຄົງ, ບໍ່ໂກດ, ແລະ ປະການທີ 7—ວາຈາອ່ອນໂຍນນ່າຮັກ.

Verse 161

इत्येते गिरयो ज्ञेयास्तस्मिन्विद्यावने स्थिताः । दृढनिश्चयस्तथा भासा समता निग्रहो गुणः

ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ພຶງຮູ້ວ່າເປັນ “ພູເຂົາ” ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນວິດຍາວະນະນັ້ນ: ຄວາມຕັ້ງໃຈໝັ້ນຄົງ, ແສງປັນຍາ, ຄວາມເສມພາບ, ການຂົ່ມໃຈ, ແລະ ຄຸນທຳ.

Verse 162

निर्ममत्वं तपश्चात्र सन्तोषः सप्तमो ह्रदः । भगवद्गुणविज्ञानाद्भक्तिः स्यात्प्रथमा नदी

ໃນນີ້ມີຄວາມບໍ່ຍຶດຖືຄອບຄອງ ແລະ ຕະປະ (ການບໍາເນັດ); ຄວາມພໍໃຈແມ່ນທະເລສາບທີ 7. ຈາກການຮູ້ເຂົ້າໃຈຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ ເກີດພັກຕິ (bhakti)—ນັ້ນແມ່ນແມ່ນ້ຳສາຍທຳອິດ.

Verse 163

पुष्पादिपूजा द्वितीया तृतीया च प्रदक्षिणा । चतुर्थी स्तुतिवाग्रूपा पञ्चमी ईश्वरार्पणा

ການບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະ ພິທີບູຊາອື່ນໆ ແມ່ນອັນທີ 2; ການປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນຮອບ) ແມ່ນອັນທີ 3. ອັນທີ 4 ແມ່ນວາຈາແຫ່ງການສັນລະເສີນ; ອັນທີ 5 ແມ່ນການຖວາຍທຸກສິ່ງແດ່ພຣະເຈົ້າ.

Verse 164

षष्ठी ब्रह्मैकता प्रोक्ता सप्तमी सिद्धिरेव च । सप्त नद्योऽत्र कथिता ब्रह्मणा परमेष्ठिना

ອັນທີ 6 ຖືກປະກາດວ່າເປັນຄວາມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະພຣະຫມັນ (Brahman), ແລະ ອັນທີ 7 ແມ່ນສິດທິ (siddhi) ຄືຄວາມສໍາເລັດ. ທີ່ນີ້ໄດ້ກ່າວເຖິງແມ່ນ້ຳສັກສິດ 7 ສາຍ—ດັ່ງທີ່ພຣະພຣະຫມາ ປະຣະເມດຖິນ ໄດ້ສອນໄວ້.

Verse 165

ब्रह्मा धर्मो यमश्चाग्निरिंद्रो वरुण एव च

ພຣະພຣະຫມາ, ທັມມະ, ພຣະຍະມະ, ອັກນິ, ອິນທຣະ, ແລະ ວະຣຸນະ—ທັງໝົດນີ້ໄດ້ຖືກເອີ້ນນາມໃນທີ່ນີ້.

Verse 166

धनदश्च ध्रुवादीनां सप्तकानर्चयंत्यमी । नदीनां संगमस्तत्र वैकुंठसमुपह्वरे

ແລະ ທະນະດະ (ກຸເບຣ) ດ້ວຍ—ພວກນີ້ນະມັດສະການກຸ່ມເຈັດປະການ ເລີ່ມຈາກ ທຣຸວະ. ທີ່ນັ້ນ ໃນບໍລິເວນສູງໃກ້ ໄວກຸນຖະ ມີຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ.

Verse 167

आत्मतृप्ता यतो यांति शांता दांताः परात्परम् । केचिद्द्रुमाः स्त्रियः केचित्केचित्तत्त्वविदोऽपरे

ເປັນຜູ້ອິ່ມໃນອາຕະມັນ, ສະຫງົບ ແລະ ສຳລວມຕົນ, ພວກເຂົາໄປສູ່ພຣະສູງສຸດເຫນືອກວ່າສູງສຸດ. ບາງຄົນດັ່ງຕົ້ນໄມ້, ບາງຄົນເປັນຍິງ, ແລະອື່ນໆເປັນຜູ້ຮູ້ຕັດຕະວະ.

Verse 168

सरितः केचिदाहुः स्म सप्तैव ज्ञानवित्तमाः । अनपेतव्रतकामोऽत्र ब्रह्मचर्यं चरामि च

ບາງຄົນ—ຜູ້ເລີດໃນປັນຍາແລະຄວາມຮູ້—ກ່າວວ່າ ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນແມ່ນ້ຳເຈັດສາຍແທ້. ທີ່ນີ້ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະຮັກສາວຣະຕະບໍ່ໃຫ້ຂາດ, ຂ້ອຍກໍປະພຶດພຣະຫມະຈັນທະ (brahmacarya) ດ້ວຍ.

Verse 169

ब्रह्मैव समिधस्तत्र ब्रह्माग्निर्ब्रह्म संस्तरः । आपो ब्रह्म गुरुब्रह्म ब्रह्मचर्यमिदं मम

ທີ່ນັ້ນ ໄມ້ຟືນບູຊາແມ່ນ ພຣະພຣະຫມັນ ແຕ່ຜູ້ດຽວ; ໄຟແມ່ນ ພຣະພຣະຫມັນ; ຜ້າປູ/ຫຍ້າສັກສິດແມ່ນ ພຣະພຣະຫມັນ. ນ້ຳແມ່ນ ພຣະພຣະຫມັນ; ຄູອາຈານແມ່ນ ພຣະພຣະຫມັນ—ນີ້ແມ່ນ ພຣະຫມະຈັນທະ (brahmacarya) ຂອງຂ້ອຍ.

Verse 170

एतदेवेदृशं सूक्ष्मं ब्रह्मचर्यं विदुर्बुधाः । गुरुं च श्रृणु मे मातर्यो मे विद्याप्रदोऽभवत्

ນັກປັນຍາທັງຫຼາຍຮູ້ວ່າ ພຣະຫມະຈັນຍາແບບນີ້ລະອຽດ ແລະ ລຶກຊຶ້ງຢູ່ພາຍໃນ. ແມ່ເອີຍ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງກູຣູຂອງຂ້ອຍ—ທ່ານໄດ້ເປັນຜູ້ປະທານວິຊາໃຫ້ຂ້ອຍ.

Verse 171

एकः शास्ता न द्वितीयोऽस्ति शास्ता हृद्येव तिष्ठन्पुरुषं प्रशास्ति । तेनाभियुक्तः प्रणवादिवोदकं यता नियुक्तोस्मि तथाचरामि

ມີຜູ້ປົກຄອງພຽງອົງດຽວ ບໍ່ມີອົງທີສອງ. ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈ ແລະ ຝຶກຝົນຄົນໃຫ້ມີວິໄນ. ໂດຍຖືກພຣະອົງມອບໝາຍ ດັ່ງນ້ຳທີ່ເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍສຽງປຣະນະວະ (Om) ຂ້ອຍປະພຶດຕາມທີ່ຖືກກຳນົດ.

Verse 172

एको गुरुर्नास्ति तथा द्वितीयो हृदि स्थितस्तमहं नृ ब्रवीमि । यं चावमान्यैव गुरुं मुकुन्दं पराभूता दानवाः सर्व एव

ມີກູຣູພຽງອົງດຽວ ບໍ່ມີອົງທີສອງ. ຂ້ອຍກ່າວແກ່ມະນຸດເຖິງພຣະອົງນັ້ນຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈ. ແລະເພາະດູໝິ່ນກູຣູນັ້ນ—ມຸກຸນດະ—ດານະວະທັງປວງຈຶ່ງພ່າຍແພ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 173

एको बंधुर्नास्ति ततो द्वितीयो हृदी स्थितं तमहमनुब्रवीमि । तेनानुशिष्टा बांधवा बंधुमंतः सप्तर्षयः सप्त दिवि प्रभांति

ມີຍາດແທ້ພຽງອົງດຽວ ເກີນກວ່າພຣະອົງບໍ່ມີອົງທີສອງ. ພຣະອົງນັ້ນຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈ ຂ້ອຍປະກາດເຖິງ. ໂດຍການອົບຮົມຂອງພຣະອົງ ຍາດທີ່ມີຍາດແທ້—ສັບຕະຣິສີເຈັດອົງ—ສ່ອງສະຫວ່າງເປັນເຈັດໃນສະຫວັນ.

Verse 174

ब्रह्मचर्यं च संसेव्यं गार्हस्थ्य श्रृणु यादृशम् । पत्नी प्रकृतिरूपा मे तच्चित्तो नास्मि कर्हिचित्

ເມື່ອໄດ້ປະພຶດພຣະຫມະຈັນຍາຢ່າງຄວນແລ້ວ ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງວ່າ ຊີວິດຄົນເຮືອນຂອງຂ້ອຍເປັນແນວໃດ. ພັນລະຍາຂອງຂ້ອຍເປັນຮູບແຫ່ງປຣະກຣິຕິ (ທຳມະຊາດ) ແຕ່ໃຈຂອງຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຖືກຜູກພັນກັບນາງເລີຍ.

Verse 175

मच्चित्ता सा सदा मातर्मम सर्वार्थसाधनी । घ्राणं जिह्वा च चक्षुश्च त्वक्च श्रोत्रं च पंचमम्

ໂອ ແມ່ພຣະມານດາ, ນາງມີໃຈຈົ່ງຈ້ອງຢູ່ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເສມອ ແລະສຳເລັດປະໂຫຍດທຸກປະການໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ. ແຕ່ ດັ່ງນັ້ນ ດັງ, ລີ້ນ, ຕາ, ຜິວ ແລະ ຫູເປັນອັນທີຫ້າ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຄື່ອງມືທີ່ເຮັດວຽກ.

Verse 176

मनो बुद्धिश्च सप्तैते दीप्यंते पावका मम । गंधो रसश्च रूपं च शब्दः स्पर्शश्च पंचमम्

ໃຈ ແລະ ປັນຍາ—ພ້ອມກັບທັງເຈັດນີ້—ແມ່ນໄຟຂອງຂ້າພະເຈົ້າທີ່ລຸກໂຊດ. ກິ່ນ, ລົດ, ຮູບ, ສຽງ ແລະ ການສຳຜັດເປັນອັນທີຫ້າ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນອາລົມວັດຖຸຂອງພວກມັນ.

Verse 177

मंतव्यमथ बोद्धव्यं सप्तैताः समिधो मम । हुतं नारायणध्यानाद्भुंक्ते नारायणः स्वयम्

ຄວນພິຈາລະນາ ແລະ ເຂົ້າໃຈໃຫ້ຖືກຕ້ອງວ່າ: ທັງເຈັດນີ້ແມ່ນໄມ້ເຊື້ອໄຟ (ສະມິດ) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ບູຊາທີ່ຖວາຍດ້ວຍການພິຈາລະນານາຣາຍະນະ—ນາຣາຍະນະເອງກໍຮັບປະທານບູຊານັ້ນ.

Verse 178

एवंविधेन यज्ञेन यजाम्यस्मि तमीश्वरम् । अकामयानस्य च सर्वकामो भवेदद्विषाणस्य च सर्वदोषः

ດ້ວຍຍັດຍະແບບນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບູຊາພຣະເຈົ້າຜູ້ນັ້ນ. ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ຈະສຳເລັດທຸກສິ່ງທີ່ພຶງປາຖະໜາ; ແລະຜູ້ບໍ່ມີຄວາມກຽດຊັງ ຄວາມຜິດພາດທັງປວງຈະຖືກຊຳລະ.

Verse 179

न मे स्वभावेषु भवंति लेपास्तोयस्य बिंदोरिव पुष्करेषु । नित्यस्य मे नैव भवंत्यनित्या निरीक्षमाणस्य बहुस्यभावात्

ບໍ່ມີມົນທິນໃດໆເກາະຕິດໃນສະພາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ເຫມືອນຢອດນ້ຳຢູ່ເທິງໃບບົວ. ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ຢູ່ໃນຄວາມນິລັນດອນ, ສິ່ງບໍ່ນິລັນດອນບໍ່ເກີດຂຶ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ, ເພາະຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຄວາມຫຼາກຫຼາຍເປັນພຽງສະພາບທີ່ຜັນແປ.

Verse 180

न सज्जते कर्मसु भोगजालं दिवीव सूर्यस्य मयूखजालम्

ໃນການກະທຳທັງຫຼາຍ ຕາຂ່າຍແຫ່ງຄວາມເພີດເພີນບໍ່ເກາະຕິດທ່ານ ເຫມືອນຕາຂ່າຍລຳແສງພະອາທິດໃນຟ້າບໍ່ເກາະຕິດ।

Verse 181

एवंविधेन पुत्रेण मा मातर्दुःखिनी भव । तत्पदं त्वा च नेष्यामि न यत्क्रतुशतैरपि

ແມ່ເອີຍ ຢ່າໂສກເສົ້າເລີຍ ເພາະແມ່ມີລູກຊາຍແບບນີ້। ຂ້ອຍຈະນຳແມ່ໄປສູ່ສະພາບນັ້ນ ທີ່ແມ່ນແມ່ນແຕ່ຍັນຕະກຳວິດະຍາຮ້ອຍຄັ້ງກໍບໍ່ອາດບັນລຸໄດ້।

Verse 182

इति पुत्रवचः श्रुत्वा विस्मिता इतराभवत् । चिंतयामास यद्येवं विद्वान्मम सुतो दृढम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງລູກຊາຍ ແມ່ນາງກໍຕົກຕະລຶງອັດສະຈັນ। ນາງຄິດວ່າ: “ຖ້າລູກຂ້ອຍເປັນຜູ້ຮູ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງແທ້…”

Verse 183

लोकेषु ख्यातिमायाति ततो मे स्याद्यशः परम् । इत्यादि चिंतयंत्यां च रजन्यां भगवान्हरिः

“ລູກຈະໄດ້ຊື່ສຽງໃນໂລກທັງຫຼາຍ; ແລ້ວຊື່ສຽງຂອງຂ້ອຍກໍຈະສູງສຸດ” — ໃນຂະນະທີ່ນາງຄິດຢ່າງນັ້ນ ແລະອື່ນໆ ໃນຍາມຄ່ຳ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຮະຣິ ກໍປາກົດຂຶ້ນ।

Verse 184

प्रहृष्टस्तस्य तैर्वाक्यैर्विस्मितः प्रादुरास च । मूर्तेः स्वयं विनिष्क्रम्य शंखचक्रगदाधराः

ພຣະອົງຊົມຊື່ນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ແລະຕົກຕະລຶງອັດສະຈັນ ຈຶ່ງປາກົດພຣະອົງ—ພຣະອົງອອກມາເອງຈາກມູຣຕິ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະຄະດາ।

Verse 185

जगदुद्भासयन्भासा सूर्यकोटिसमप्रभः । ततो निष्पत्य धरणीं हृष्टरोमाश्रुद्गदः

ດ້ວຍຮັດສະມີຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງໂລກທັງປວງ ມີສະຫວ່າງສົມດັ່ງພຣະອາທິດສິບລ້ານ; ແລ້ວພຣະອົງກໍໂດດລົງສູ່ພື້ນດິນ ຂົນລຸກ ນ້ຳຕາໄຫຼ ແລະສຽງຕິດຂັດດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 186

मूर्ध्नि बद्धांजलिं धीमानैतरेयोऽथ तुष्टुवे

ແລ້ວພຣະປັນຍາຊົນ ອາຍເຕເຣຍ ນຳຝາມືປະນົມວາງໄວ້ເທິງສະໝອງ ແລະເລີ່ມສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສະຕຸຕິ।

Verse 187

नमस्तुभ्यं भगवते वासुदेवाय धीमहि । प्रद्युम्नायानिरुद्धाय नमः संकर्षणाय च

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ພຣະພະຄະວານ ວາສຸເທວະ—ຜູ້ທີ່ພວກເຮົາເພັ່ງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ. ນະໂມແດ່ ປຣັດຍຸມນະ ແລະ ອະນິຣຸດທະ; ນະໂມແດ່ ສັງກະຣະສະນະ ດ້ວຍ।

Verse 188

नमो विज्ञानमात्राय परमानंदमूर्तये । आत्मारामाय शांताय निवृत्तद्वैतदृष्टये

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນແຕ່ຈິດຮູ້ອັນບໍລິສຸດລ້ວນໆ ແລະມີຮູບເປັນຄວາມສຸກອັນສູງສຸດ; ນະໂມແດ່ຜູ້ຊື່ນຊົມໃນອາຕະມາ ຜູ້ສະງົບ ແລະຜູ້ທີ່ທັດສະນະຖອນອອກຈາກຄວາມເປັນຄູ່ທັງປວງ।

Verse 189

आत्मानंदानुरुद्धाय सम्यक्तयक्तोर्मये नमः । हृषीकेशाय महते नमस्तेऽनंतशक्तये

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ສະຖິດໃນອານັນດາແຫ່ງອາຕະມາ ແລະຜູ້ທີ່ຄື້ນຄວາມຫວັ່ນໄຫວຖືກສະງົບລົງຢ່າງສົມບູນ. ນະໂມແດ່ ຮຶສີເກສະ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ຂໍຄຳນົບແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີພະລັງອັນອະນັນຕະ।

Verse 190

वचस्युपरते प्राप्यो य एको मनसा सह । अनामरूपचिन्मात्रः सोऽव्यान्नः सदसत्परः

ເມື່ອຖ້ອຍຄຳສງົບງຽບ ພຣະອົງຜູ້ດຽວນັ້ນເທົ່ານັ້ນທີ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້ ພ້ອມກັບການຫັນໃຈເຂົ້າຂ້າງໃນ—ເປັນຈິດຮູ້ບໍລິສຸດ ເກີນນາມແລະຮູບ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງນັ້ນ ຜູ້ເກີນທັງມີແລະບໍ່ມີ ປົກປ້ອງພວກເຮົາເຖີດ.

Verse 191

यस्मिन्निदं यतश्चेदं तिष्ठत्यपैति जायते । मृन्मयेष्विव मृज्जातिस्तस्मै ते ब्रह्मणे नमः

ຈັກກະວານນີ້ດຳລົງຢູ່ໃນພຣະອົງ; ຈາກພຣະອົງມັນເກີດຂຶ້ນ; ໂດຍພຣະອົງມັນດຳລົງຢູ່; ເຂົ້າສູ່ພຣະອົງມັນລະລາຍໄປ; ແລະຈາກພຣະອົງມັນເກີດໃໝ່—ເຫມືອນສິ່ງທີ່ເຮັດຈາກດິນທັງຫມົດ ລ້ວນແຕ່ເປັນດິນ. ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະພຣະຫມັນນັ້ນ ແດ່ພຣະອົງ.

Verse 192

यं न स्पृशंति न विदुर्मनोबुद्धींद्रियासवः । अंतर्बहिश्च विततं व्योमवत्प्रणतोऽस्म्यहम्

ຜູ້ທີ່ຈິດ ປັນຍາ ອິນຊີ ແລະລົມຫາຍໃຈຊີວິດ ບໍ່ອາດຈັບຕ້ອງ ຫຼືຮູ້ແທ້ໄດ້—ແຕ່ພຣະອົງແຜ່ກວ້າງທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກ ເຫມືອນອາກາດ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົ້ມກາບນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.

Verse 193

देहेंद्रियप्राणमनोधियोऽमी यदंशब्द्धाः प्रचरंति कर्मसु । नैवान्यदालोहमिव प्रतप्तं स्थानेषु तद्दृष्टपदेन एते

ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້—ກາຍ ອິນຊີ ລົມຊີວິດ ຈິດ ແລະປັນຍາ—ເຄື່ອນໄຫວໃນກຳກັບການງານ ເພາະຖືກຜູກພັນກັບສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ. ນອກຈາກນັ້ນມັນບໍ່ແມ່ນຫຍັງ—ເຫມືອນເຫຼັກທີ່ຈະເຜົາໄດ້ກໍຕ້ອງແດງຮ້ອນກ່ອນ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນຖານະຂອງຕົນໆ ພວກມັນດຳເນີນໄປໂດຍອຳນາດແຫ່ງການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະອົງ.

Verse 194

चतुर्भिश्च त्रिभिर्द्वाभ्यामेकधा प्रणमामि तम् । पूर्वापरापरयुगे शास्तारं परमीश्वरम्

ດ້ວຍການກົ້ມກາບແບບສີ່ປະການ ແບບສາມປະການ ແບບສອງປະການ ແລະດ້ວຍໃຈອັນເປັນໜຶ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ອາຈານອັນນິລັນດອນ ຜູ້ປະກົດຢູ່ທັງຍຸກກ່ອນແລະຍຸກຫຼັງ.

Verse 195

हित्वा गतीर्मोक्षकामा यं भजंति दशात्मकम् । तं परं सत्यममलं त्वां वयं पर्युपास्महे

ລະທິ້ງເສັ້ນທາງອື່ນທັງປວງ ຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະຈຶ່ງນະມັດສະການພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນສິບປະການ. ພຣະອົງແມ່ນສັດຈະສູງສຸດ ບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ; ພວກເຮົາບູຊາພຣະອົງຢ່າງສະເໝີໄປ.

Verse 196

ओंनमो भगवते महापुरुषाय महानुभावाय विभूतिपतये सकलसात्वतपरिवृढनिकरकरकमलोत्पलकुड्मलोपलालितचरणारविंदयुगल परमपरमेष्ठिन्नमस्ते

ໂອມ—ນະມັດສະການແດ່ພຣະພະຄະວານ ມະຫາບຸລຸດ ຜູ້ມີອານຸພາບຍິ່ງໃຫຍ່, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງວິພູຕິທັງປວງ; ຜູ້ມີພຣະບາດຄູ່ດັ່ງດອກບົວ ຖືກລູບໄລ້ບູຊາຢ່າງອ່ອນໂຍນໂດຍຝາມືດັ່ງກຸ່ມດອກບົວຂອງຫມູ່ສາວະກະຜູ້ປະເສີດ. ໂອ ຜູ້ສູງສຸດເຫນືອສູງສຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົ້ມກາບພຣະອົງ.

Verse 197

तवाग्निरास्यं वसुधांघ्रियुग्मं नभः शिरश्चंद्ररवी च नेत्रे । समस्तलोका जठरं भुजाश्च दिशश्चतस्रो भगवन्नमस्ते

ພຣະໂອກາດຂອງພຣະອົງແມ່ນໄຟ; ແຜ່ນດິນແມ່ນພຣະບາດຄູ່; ຟ້າແມ່ນພຣະເສົາ; ຈັນທຣາແລະສຸລິຍາແມ່ນພຣະເນດ. ໂລກທັງປວງແມ່ນພຣະອຸທອນ; ທິດທັງສີ່ແມ່ນພຣະພາຫຸ—ໂອ ພຣະພະຄະວານ ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ.

Verse 198

जन्मानि तावंति न संति देव निष्पीड्य सर्वाणि च सर्वकालम् । भूतानि यावंति मयात्र भीमे पीतानि संसारमहासमुद्रे

ໂອ ພຣະເທວະ, ການເກີດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຜ່ານມານັ້ນ ບໍ່ມີຈຳນວນພໍຈະນັບ—ຖືກບີບຄັ້ນ ແລະຖືກກົດຂີ່ຊ້ຳໆ ທຸກເວລາ. ແລະສັດທັງຫຼາຍທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈຳຕ້ອງ “ດື່ມເຂົ້າ” ຄືຮັບທຸກທົນ ໃນມະຫາສະມຸດແຫ່ງສັງສານອັນນ່າຢ້ານ ກໍຫາຈຳນວນບໍ່ໄດ້.

Verse 199

संपच्छिलानां हिमवन्महेंद्रकैलासमेर्वादिषु नैव तादृक् । देहाननेकाननुगृह्णतो मे प्राप्तास्ति संपन्महती तथेश

ຊັບສົມບັດຂອງພູເຂົາທັງຫຼາຍ—ຫິມະວັນ, ມະເຫນທຣະ, ໄກລາສ, ເມຣຸ ແລະອື່ນໆ—ກໍບໍ່ອາດເທົ່າທຽມກັບນີ້ໄດ້. ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ໂປດປານປະທານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍນັບບໍ່ຖ້ວນ, ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຮັບຄວາມຮັ່ງມີອັນໃຫຍ່ຫຼວງຊ້ຳໆ.

Verse 200

न संतिते देव भुवि प्रदेशा न येषु जातोऽस्मि तथा विनष्टः । भूत्वा मया येषु न जंतवश्च संभक्षितो वा न च भूतसंघैः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ບໍ່ມີບ່ອນໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເກີດ ແລ້ວຕ້ອງດັບສູນ; ແລະບໍ່ມີບ່ອນໃດທີ່ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າດຳລົງຢູ່ ບໍ່ເຄີຍກິນສັດທັງຫຼາຍ ຫຼືບໍ່ເຄີຍຖືກຝູງສັດກິນເສຍເລີຍ।