Adhyaya 9

Verse 1

अगस्त्य उवाच । सर्वज्ञ हृदयानंद गौरीचुंबितमूर्धज । तारकांतक षड्वक्त्र तारिणे भद्रकारिणे

ອະກັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ຜູ້ເປັນຄວາມປິຕິໃນໃຈ; ຜູ້ທີ່ພຣະເຄົາຣີຈູບເສຍະ; ຜູ້ປະຫານຕາຣະກະ; ພຣະຜູ້ມີຫົກພັກຕຣ; ຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ ແລະຜູ້ປະທານມົງຄຸນ!

Verse 2

सर्वज्ञाननिधे तुभ्यं नमः सर्वज्ञसूनवे । सर्वथा जितमाराय कुमाराय महात्मने

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງສັບພະຍານ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະບຸດຂອງຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ກຸມາຣະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຜູ້ຊະນະມາຣາໃນທຸກປະການ।

Verse 3

कामारिमर्धनारीशं वीक्ष्य कामकृतं किल । यो जिगाय कुमारोपि मारं तस्मै नमोस्तु ते

ເມື່ອເຫັນວ່າກາມະໄດ້ກໍ່ການໃດແມ່ນແຕ່ຕໍ່ພຣະອັຣທະນາຣີສະວະຣະ ຜູ້ປະຫານກາມະ ກຸມາຣະກໍຊະນະມາຣາ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີໄຊນັ້ນ

Verse 4

यदुक्तं भवता स्कंद मायाद्विजवपुर्हरिः । काश्यां पंचनदं तीर्थमध्यासातीव पावनम्

ໂອ ສະກັນດະ ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວ: ພຣະຫຣິໄດ້ໃຊ້ມາຍາແປງເປັນຮູບພຣາຫມັນ ແລະພັກອາໄສຢູ່ທີ່ປັນຈະນະດະຕີຣະຖະ ໃນກາສີ—ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ

Verse 5

भूर्भुवःस्वः प्रदेशेषु काशीपरमपावनम् । तत्रापि हरिणाज्ञायि तीर्थं पंचनदं परम्

ໃນບັນດາພື້ນຖິ່ນທັງຫມົດໃນ Bhūr, Bhuvaḥ ແລະ Svaḥ ກາຊີ (Kāśī) ແມ່ນຜູ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດສູງສຸດ; ແລະໃນກາຊີເອງ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງ ຫຣິ (Viṣṇu) ຕີຣະຖະອັນປະເສີດນາມ “ປັນຈະນະດ” (Pañcanada) ແມ່ນສູງສຸດ.

Verse 6

कुतः पंचनदं नाम तस्य तीर्थस्य षण्मुख । कुतश्च सर्वतीर्थेभ्यस्तदासीत्पावनं परम्

ໂອ້ Ṣaṇmukha, ຕີຣະຖະນັ້ນໄດ້ຮັບນາມ “ປັນຈະນະດ” ເນື່ອງຈາກເຫດໃດ? ແລະເນື່ອງຈາກຫຍັງຈຶ່ງເປັນຜູ້ຊໍາລະສູງສຸດໃນບັນດາຕີຣະຖະທັງປວງ?

Verse 7

कथं च भगवान्विष्णुरंतरात्मा जगत्पतिः । सर्वेषां जगतां पाता कर्ता हर्ता च लीलया

ແລ້ວພຣະວິສນຸ—ຜູ້ເປັນອັນຕະຣາຕະມັນ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ—ຜູ້ປົກປ້ອງໂລກທັງປວງ ແລະຜູ້ສ້າງກັບຖອນຄືນດ້ວຍລີລາ ຈຶ່ງເກີດຄວາມເກືອກກຽວກັບມະຫິມາຂອງຕີຣະຖະນີ້ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 8

अरूपो रूपमापन्नो ह्यव्यक्तो व्यक्ततां गतः । निराकारोपि साकारो निष्प्रपंचः प्रपंचभाक्

ຜູ້ບໍ່ມີຮູບຈະຮັບຮູບໄດ້ແນວໃດ? ຜູ້ບໍ່ປາກົດ (avyakta) ຈະເຂົ້າສູ່ຄວາມປາກົດ (vyakta) ໄດ້ແນວໃດ? ຜູ້ໄຮ້ຮ່າງ (nirākāra) ຈະເປັນຜູ້ມີຮ່າງ (sākāra) ແນວໃດ ແລະຜູ້ເຫນືອພົ້ນຈາກປະພັນຈະຮັບລີລາແຫ່ງປະພັນຈະໄດ້ແນວໃດ?

Verse 9

अजन्मानेकजन्मा च त्वनामास्फुटनामभृत् । निरालंबोऽखिलालंबो निर्गुणोपि गुणास्पदम्

ພຣະອົງບໍ່ເກີດແຕ່ເປັນຜູ້ມີການເກີດຫຼາຍຄັ້ງໄດ້ແນວໃດ? ບໍ່ມີນາມແຕ່ຖືກຖືກພານາມອັນແຈ້ງແລະນັບບໍ່ຖ້ວນໄດ້ແນວໃດ? ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງແຕ່ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງທຸກສິ່ງໄດ້ແນວໃດ? ເຫນືອພົ້ນກຸນແຕ່ເປັນຖານທີ່ກຸນທັງຫມົດປາກົດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 10

अहृषीकोहृषीकेशो प्यनंघ्रिरपिसर्वगः । उपसंहृत्य रूपं स्वं सर्वव्यापी जनार्दनः

ພຣະອົງບໍ່ມີອິນທຣີ ແຕ່ເປັນ ‘ຫຣິສີເກສະ’ ຈອມແຫ່ງອິນທຣີ ໄດ້ແນວໃດ? ບໍ່ມີຕີນ ແຕ່ສະຫວ່າງຢູ່ທົ່ວທຸກທີ່ໄດ້ແນວໃດ? ພຣະຊະນາຣະດະນະ ຜູ້ສະຫວ່າງທົ່ວສັບພະສິ່ງ ຈະຫົດຄືນຮູບທີ່ປາກົດຂອງພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 11

आदौ धर्मनदः पुण्यो मिश्रितो धूतपापया । यया धूतानि पापानि सर्वतीर्थीकृतात्मना

ແຕ່ເດີມ ແມ່ນ້ຳອັນສັກສິດ ‘ທັມມະນະດາ’ ໄດ້ຫຼວມກັບ ‘ທູຕະປາປາ’—ນາງຜູ້ຊຳລະບາບ ແລະຜູ້ມີສະພາບເປັນແກ່ນສານຂອງຕີຣຖະທັງປວງ

Verse 12

ततोपि मिलितागत्य किरणा रविणैधिता । यन्नामस्मरणादेव महामोहोंधतां व्रजेत्

ຕໍ່ມາ ‘ກິຣະນາ’ ກໍມາຮ່ວມ ໂດຍໄດ້ຮັບພະລັງຈາກພຣະສຸຣິຍະ; ແຕ່ພຽງລະລຶກນາມຂອງນາງ ມະຫາໂມຫະກໍຕົກສູ່ຄວາມມືດບອດ ແລະໝົດ຤ິດ

Verse 13

स्थितः सर्वात्मभावेन तीर्थे पंचनदे परे । एतदाख्याहि षड्वक्त्र पंचवक्त्राद्यथा श्रुतम्

ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນຕີຣຖະອັນສູງສຸດ ‘ປັນຈະນະດະ’ ດ້ວຍພາວະເປັນອາດມັນຂອງສັບພະສັດ. ໂອ ສັດວັກຕຣະ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ຍິນຈາກຜູ້ມີຫ້າພັກ (ພຣະສິວະ) ຢ່າງແທ້ຈິງ

Verse 14

प्रयागोपि च तीर्थेशो यत्र साक्षात्स्वयं स्थितः । पापिनां पापसंघातं प्रसह्य निजतेजसा

ແມ່ນແຕ່ ‘ປຣະຍາກ’ ຈອມແຫ່ງຕີຣຖະທັງປວງ ບ່ອນທີ່ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໂດຍກົງ ກໍທຳລາຍກອງບາບທີ່ສະສົມຂອງຜູ້ມີບາບ ດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງພຣະອົງເອງຢ່າງແຂງກ້າ

Verse 15

हरंति सर्वतीर्थानि प्रयागस्य बलेन हि । तानि सर्वाणि तीर्थानि माघे मकरगे रवौ

ແທ້ຈິງ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງ ປຣະຍາກະ ຕີຣຖະທັງປວງຍ່ອມດຶງພະລັງຊໍາລະບາບມາຮວມຢູ່ທີ່ນັ້ນ। ໃນເດືອນມາຆະ ເມື່ອພຣະອາທິດເຂົ້າສູ່ມະກະຣ (ມະກອນ) ຕີຣຖະທັງຫມົດກໍເຫມືອນມາພົບພ້ອມກັນທີ່ນັ້ນ।

Verse 16

प्रत्यब्दं निर्मलानि स्युस्तीर्थराज समागमात् । प्रयागश्चापि तीर्थेंद्रः सर्वतीर्थार्पितं मलम्

ທຸກໆປີ ເມື່ອໄດ້ມາພົບກັບ “ຣາຊາແຫ່ງຕີຣຖະ” ຕີຣຖະທັງຫມົດຍ່ອມກາຍເປັນບໍລິສຸດໃສ. ແລະ ປຣະຍາກະ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງຕີຣຖະ ຍ່ອມຮັບເອົາມົນທິນທີ່ຕີຣຖະອື່ນໆຝາກໄວ້ທັງປວງ.

Verse 17

महाघिनां महाघं च हरेत्पांचनदाद्बलात् । यं संचयति पापौघमावर्षं तीर्थनायकः । तमेकमज्जनादूर्जे त्यजेत्पंचनदे ध्रुवम्

ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງ ປັນຈະນະດ ແມ່ນແຕ່ມະຫາບາບຂອງຜູ້ມີບາບໜັກກໍຖືກລຶບລ້າງ. ກອງບາບທີ່ “ນາຍົກແຫ່ງຕີຣຖະ” ສະສົມຕະຫຼອດປີ—ດ້ວຍການອາບນ້ຳສັກສິດພຽງຄັ້ງດຽວໃນປັນຈະນະດ ໃນເດືອນອູຣຊະ (ກາຣຕຕິກ) ກໍຍ່ອມສະຫຼັດທິ້ງໄດ້ແນ່ນອນ.

Verse 18

यथा पंचनदोत्पत्तिस्तथा च कथयाम्यहम् । निशामय महाभाग मित्रावरुणनंदन

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເຖິງການກໍເກີດຂອງ ປັນຈະນະດ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່, ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນຍິ່ງ, ບຸດແຫ່ງ ມິຕຣະ ແລະ ວະຣຸນ.

Verse 19

पुरा वेदशिरा नाम मुनिरासीन्महातपाः । भृगुवंश समुत्पन्नो मूर्तो वेद इवापरः

ໃນກາລກ່ອນ ມີມຸນີນາມວ່າ ເວທະສິຣະ ຜູ້ມີຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ເກີດໃນວົງສາ ພຣຶກຸ ປານດັ່ງ ເວທະ ທີ່ມີຮູບກາຍເປັນຄັ້ງທີສອງ.

Verse 20

तपस्यतस्तस्य मुनेः पुरोदृग्गोचरं गता । शुचिरप्सरसां श्रेष्ठा रूपलावण्यशालिनी

ເມື່ອມຸນີນັ້ນກໍາລັງບໍາເພັນຕະປະ ນາງສຸຈີ—ອັບສະຣາຜູ້ຍອດ—ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຮູບງາມແລະລາວັນຍະ ກໍເຂົ້າມາຢູ່ໃນສາຍຕາຂອງທ່ານ।

Verse 21

तस्या दर्शनमात्रेण परिक्षुब्धं मुनेर्मनः । चस्कंद स मुनिस्तूर्णं साथ भीता वराप्सराः

ເພີຍແຕ່ເຫັນນາງ ໃຈຂອງມຸນີກໍຖືກກະທົບສັ່ນໄຫວ। ມຸນີນັ້ນກໍຫວັ່ນໄຫວຢ່າງໄວ ແລະອັບສະຣາຜູ້ດີເລີດນັ້ນກໍຢ້ານກົວຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 22

दूरादेव नमस्कृत्य तमृषिं साभ्यभाषत । अतीव वेपमानांगी शुचिस्तच्छापभीतितः

ນາງໄດ້ນົບນ້ອມນະມັດສະການຕໍ່ຣິສີນັ້ນແຕ່ໄກ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ। ສຸຈີມີອວັຍວະສັ່ນຫນັກ ເນື່ອງຈາກຢ້ານຄໍາສາບຂອງທ່ານ।

Verse 23

नापराध्नोम्यहं किंचिन्महोग्रतपसांनिधे । क्षंतव्यं मे क्षमाधार क्षमारूपास्तपस्विनः

“ໂອ ຄັງແຫ່ງຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກະທໍາຜິດແຕ່ຢ່າງໃດ. ໂອ ທີ່ພຶ່ງແຫ່ງຄະມາ, ຂໍໂປດອະໄພ; ເພາະຕະປະສະວິນແມ່ນຮູບແຫ່ງຄວາມອົດກັ້ນ.”

Verse 24

मुनीनां मानसं प्रायो यत्पद्मादपि तन्मृदु । स्त्रियः कठोरहृदयाः स्वरूपेणैव सत्तम

“ໃຈຂອງມຸນີທັງຫຼາຍໂດຍທົ່ວໄປນຸ່ມກວ່າດອກບົວດ້ວຍຊ້ໍາ. ແຕ່ສະຕຣີ—ໂດຍທໍາມະຊາດຂອງນາງ—ມີໃຈແຂງ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ.”

Verse 25

इति श्रुत्वा वचस्तस्याः शुचेरप्सरसो मुनिः । विवेकसेतुना स्तंभीन्महारोषनदीरयम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງ ສຸຈີ ອັບສະຣາ ນັ້ນ ມຸນີໄດ້ສ້າງ “ສະພານແຫ່ງວິເວກ” ໃນໃຈ ເພື່ອຢັບຢັ້ງກະແສໂທສະໃຫຍ່ທີ່ໄຫຼແຮງຂອງຕົນ।

Verse 26

उवाच च प्रसन्नात्मा शुचे शुचिरसि ध्रुवम् । न मेऽल्पोपि हि दोषोत्र न ते दोषोस्ति सुंदरि

ແລ້ວທ່ານກ່າວດ້ວຍໃຈຜ່ອງໃສວ່າ: “ໂອ ສຸຈີ ເຈົ້າບໍລິສຸດແທ້. ໃນເລື່ອງນີ້ ຂ້ອຍບໍ່ມີຄວາມຜິດແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ ແລະເຈົ້າກໍບໍ່ມີຄວາມຜິດເລີຍ ໂອ ຜູ້ງາມ।”

Verse 27

वह्निस्वरूपा ललना नवनीत समः पुमान् । अनभिज्ञा वदंतीति विचारान्महदंतरम्

“ຄົນບໍ່ຮູ້ກ່າວວ່າ ຍິງມີສະພາບດັ່ງໄຟ ແລະ ຊາຍດັ່ງເນີຍ; ແຕ່ເມື່ອພິຈາລະນາແລ້ວ ຄວາມຈິງລະອຽດອ່ອນ ແລະ ແຕກຕ່າງຫຼາຍ।”

Verse 28

स्निह्येदुद्धृतसारोपि वह्नेः संस्पर्शमाप्य वै । चित्रं स्त्र्याख्या समादानात्पुमान्स्निह्यति दूरतः

“ເນີຍແມ່ນແຕ່ຈະຄັ້ນເອົາສານະອອກແລ້ວ ກໍຍັງລະລາຍເມື່ອສຳຜັດໄຟ. ແຕ່ນ່າພິສົດ—ພຽງແຕ່ຍົກນາມ ແລະ ຄວາມຄິດວ່າ ‘ຍິງ’ ຂຶ້ນມາ ໃຈຂອງຊາຍກໍລະລາຍໄດ້ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໄກ।”

Verse 29

अतः शुचे न भेतव्यं त्वया शुचि मनोगते । अतर्कितोपस्थितया त्वया च स्खलितं मया

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສຸຈີ ຢ່າຢ້ານເລີຍ—ໂອ ຜູ້ບໍລິສຸດ ຜູ້ເຂົ້າມາຢູ່ໃນໃຈຂ້ອຍ. ເນື່ອງຈາກການປາກົດຢ່າງບໍ່ຄາດຄິດຂອງເຈົ້າ ຂ້ອຍກໍພາດພະລັ້ງ ແລະ ເຈົ້າກໍພາດພະລັ້ງເຊັ່ນກັນ।”

Verse 30

स्खलनान्न तथा हानिरकामात्तपसो मुनेः । यथा क्षणांधीकरणाद्धानिः कोपरयादरेः

ໂອ ມຸນີ! ການພາດພົນໂດຍບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈ ບໍ່ເຮັດໃຫ້ຕະປະສະຍາອັນບໍລິສຸດເສຍຫາຍເທົ່າກັບຄວາມພິນາດຈາກສັດຕູຊື່ “ຄວາມໂກດ” ທີ່ເຮັດໃຫ້ຕາບອດແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ।

Verse 31

कोपात्तपः क्षयं याति संचितं यत्सुकृच्छ्रतः । यथाभ्रपटलं प्राप्य प्रकाशः पुष्पवंतयोः

ເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດ ຕະປະທີ່ສະສົມດ້ວຍຄວາມລຳບາກຫນັກ ຍ່ອມເສື່ອມຖອຍ—ເຫມືອນແສງສວ່າງທີ່ຈາງລົງເມື່ອກອງເມກໜາປົກຄຸມຢູ່ຂ້າງໜ້າ।

Verse 32

स्कंद उवाच । कथयामि कथामेतां नमस्कृत्य महेश्वरम् । सर्वाघौघ प्रशमनीं सर्वश्रेयोविधायिनीम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ມະເຫສະວະຣະ ແລ້ວຈະເລົ່າຄະຖານີ້—ຄະຖາທີ່ລະງັບກະແສບາບທັງປວງ ແລະປະທານຄວາມມົງຄຸນອັນດີສຸດທຸກປະການ।

Verse 33

अमर्षे कर्षति मनो मनोभू संभवः कुतः । विधुंतुदे तुदत्युच्चैर्विधुं कुत्रास्ति कौमुदी

ເມື່ອຄວາມອົດທົນບໍ່ໄດ້ແລະຄວາມຄັບແຄ້ນລາກຈິດໃຈໄປມາ ພຣະກາມເທບຜູ້ເກີດຈາກໃຈ (ມໂນພະວະ) ຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງຜ່ອງໃສໄດ້ແນວໃດ? ເມື່ອດວງຈັນຖືກ “ວິທຸນຕຸດ” ຕີຢ່າງແຮງ ຄວາມງາມເຢັນອ່ອນຂອງແສງຈັນ (ກໍມຸດີ) ຈະຢູ່ໃສ?

Verse 34

ज्वलतो रोषदावाग्नेः क्व वा शांतितरोः स्थितिः । दृष्टा केनापि किं क्वापि सिंहात्कलभसुस्थता

ເມື່ອໄຟປ່າແຫ່ງຄວາມໂກດລຸກໂຊນ ຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງສັນຕິຈະຢືນຢູ່ໃສໄດ້? ມີໃຜເຄີຍເຫັນບ່ອນໃດບໍ ທີ່ຊ້າງນ້ອຍຈະຢູ່ຢ່າງສະບາຍໃຈຂ້າງສິງ?

Verse 35

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन प्रतीपः प्रतिघातुकः । चतुर्वर्गस्य देहस्य परिहेयो विपश्चिता

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ທັນຄວນພາກພຽນທຸກປະການເພື່ອຫຼີກເວັ້ນຜູ້ມີໃຈເປັນສັດຕູ ແລະຜູ້ຂັດຂວາງ ຜູ້ຕອບໂຕ້ດ້ວຍການທຳຮ້າຍ ແລະກໍ່ອຸປະສັກ; ເພາະຄົນແບບນັ້ນເປັນຜູ້ທຳລາຍການມຸ່ງໝາຍຈະຕຸວັກ—ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ໂມກສະ—ຂອງຜູ້ມີກາຍ.

Verse 36

इदानीं शृणु कल्याणि कर्तव्यं यत्त्वया शुचे । अमोघबीजा हि वयं तद्बीजमुररी कुरु

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງເຖີດ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ—ໂອ ນາງຜູ້ບໍລິສຸດ—ສິ່ງທີ່ເຈົ້າພຶງກະທຳ. ເມັດພັນຂອງເຮົາບໍ່ເຄີຍເສຍເປົ່າ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ອຸຣາຣີ ຈົ່ງຮັກສາເມັດພັນນັ້ນໃຫ້ດີ.

Verse 37

एतस्मिन्रक्षिते वीर्ये परिस्कन्ने त्वदीक्षणात् त्वया तव भवित्रेकं कन्यारत्नं महाशुचि

ເມື່ອພະລັງແຫ່ງເມັດພັນນີ້ຖືກຮັກສາໄວ້ ແລະເກີດຜົນດ້ວຍສາຍຕາຂອງເຈົ້າເອງ, ໂອ ຜູ້ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ, ຈະມີການເກີດຂຶ້ນຈາກເຈົ້າເປັນກັນຍາຣັດນະພຽງຜູ້ດຽວ—ແກ້ວມະນີໃນຫມູ່ກຸມາຣີ.

Verse 38

इत्युक्ता तेन मुनिना पुनर्जातेव साप्सराः । महाप्रसाद इत्युक्त्वा मुनेः शुक्रमजीगिलत्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສອນຈາກມຸນີນັ້ນ ອັບສະຣາກໍຮູ້ສຶກດັ່ງໄດ້ເກີດໃໝ່. ນາງກ່າວວ່າ “ນີ້ແມ່ນພຣະປະສາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ແລ້ວກໍກືນຊຸກຣະຂອງມຸນີເຂົ້າໄປ.

Verse 39

अथ कालेन दिव्यस्त्री कन्यारत्नमजीजनत् । अतीव नयनानंदि निधानं रूपसंपदाम्

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາສົມຄວນ ນາງສະຕຣີທິບນັ້ນໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດກັນຍາຣັດນະ—ງາມຈົນຊື່ນຕາຢ່າງຍິ່ງ ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມງາມ ແລະຄວາມສົມບູນແຫ່ງຮູບລັກ.

Verse 40

तस्यैव वेदशिरस आश्रमे तां निधाय सा । शुचिरप्सरसां श्रेष्ठा जगाम च यथेप्सितम्

ເມື່ອນາງໄດ້ຝາກນາງນັ້ນໄວ້ໃນອາສຣົມຂອງລະສີ ເວດະຊິຣະສ ແລ້ວ, ອັບສະຣາຜູ້ບໍລິສຸດແລະສູງສຸດກໍໄດ້ຈາກໄປ ຕາມທີ່ນາງປາດຖະນາ.

Verse 41

तां च वेदशिराः कन्यां स्नेहेन समवर्धयत् । क्षीरेण स्वाश्रमस्थाया हरिण्या हरिणीक्षणाम्

ແລະ ລະສີ ເວດະຊິຣະສ ໄດ້ລ້ຽງດູນາງນັ້ນດ້ວຍຄວາມຮັກໃຫຍ່—ໃຫ້ນາງຜູ້ມີດວງຕາດຸດກວາງ ດື່ມນ້ຳນົມຈາກກວາງເພດແມ່ທີ່ຢູ່ໃນອາສຣົມຂອງທ່ານ.

Verse 42

मुनिर्नाम ददौ तस्यै धूतपापेति चार्थवत् । यन्नामोच्चारणेनापि कंपते पातकावली

ມຸນີໄດ້ຕັ້ງນາມອັນມີນັຍໃຫ້ນາງວ່າ “ທູຕາປາປາ” ໝາຍເຖິງ “ຜູ້ສັດສະຫຼັດບາບອອກແລ້ວ” ແມ່ນແຕ່ເອີ້ນນາມນັ້ນ ຝູງບາບທັງຫມົດກໍສັ່ນສະທ້ານ.

Verse 43

सर्वलक्षणशोभाढ्यां सर्वावयव सुंदरीम् । मुनिस्तत्याज नोत्संगात्क्षणमात्रमपि क्वचित्

ນາງຜູ້ງາມພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ ງາມທຸກອະວະຍະ—ມຸນີບໍ່ເຄີຍປ່ອຍນາງອອກຈາກຕັກ ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະດຽວກໍບໍ່.

Verse 44

दिनेदिने वर्धमानां तां पश्यन्मुमुदे भृशम् । क्षीरनीरधिवद्रम्यां निशि चांद्रमसीं कलाम्

ເມື່ອເຫັນນາງເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນທຸກມື້ ທ່ານກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ—ດຸດດັ່ງໄດ້ເບິ່ງໃນຄືນ ສ່ວນສວ່າງຂອງຈັນທຣາອັນງາມພິສຸດ ຄ້າຍຄວາມງາມຂອງຄື້ນນ້ຳຂາວດຸດນ້ຳນົມທີ່ສ່ອງປະກາຍ.

Verse 45

अथाष्टवार्षिकीं दृष्ट्वा तां कन्यां स मुनीश्वरः । कस्मै देयेति संचित्य तामेव समपृच्छत

ແລ້ວພະມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ເຫັນນາງກຸມາຣີອາຍຸແປດປີນັ້ນ ຈຶ່ງຄິດວ່າ “ຄວນມອບນາງໃຫ້ແກ່ໃຜ” ແລະຖາມນາງເອງ।

Verse 46

वेदशिरा उवाच । अयि पुत्रि महाभागे धूतपापे शुभेक्षणे । कस्मै दद्यावराय त्वां त्वमेवाख्याहि तं वरम्

ເວທະສິຣາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ລູກສາວຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ—ທູຕະປາປາ ຜູ້ມີສາຍຕາເປັນມົງຄຸນ—ຈົ່ງບອກເອງເຖີດ ວ່າຂ້າພະເຈົ້າຄວນມອບເຈົ້າໃຫ້ແກ່ເຈົ້າບ່າວຜູ້ປະເສີດຜູ້ໃດ; ຈົ່ງເອີ້ນນາມຜູ້ທີ່ເຈົ້າເລືອກ”

Verse 47

अतिस्नेहार्द्रचित्तस्य जनेतुश्चेति भाषितम् । निशम्य धूतपापा सा प्रोवाच विनतानना

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງບິດາຜູ້ມີໃຈອ່ອນລົງດ້ວຍຄວາມຮັກລຶກຊຶ້ງ ທູຕະປາປາກໍກົ້ມໜ້າດ້ວຍຄວາມຂີ້ອາຍ ແລະເລີ່ມຕອບ

Verse 48

धूतपापोवाच । जनेतर्यद्यहं देया सुंदराय वराय ते । तदा तस्मै प्रयच्छ त्वं यमहं कथयामि ते

ທູຕະປາປາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພໍ່ເຈົ້າ, ຖ້າພໍ່ຈະມອບຂ້ອຍໃຫ້ແກ່ເຈົ້າບ່າວຜູ້ງາມແລະປະເສີດ ກໍຈົ່ງມອບຂ້ອຍໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນທີ່ຂ້ອຍຈະບອກແກ່ພໍ່ໃນບັດນີ້”

Verse 49

तुभ्यं च रोचते तात शृणोत्ववहितो भवान् । सर्वेभ्योतिपवित्रो यो यः सर्वेषां नमस्कृतः

“ໂອ ພໍ່ເຈົ້າ, ນີ້ກໍຈະເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ພໍ່ດ້ວຍ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ. ພຣະອົງນັ້ນບໍລິສຸດຍິ່ງເຫນືອທຸກຜູ້ ແລະເປັນຜູ້ທີ່ທຸກຄົນນົບນ້ອມນະມັດສະການ”

Verse 50

सर्वे यमभिलष्यंति यस्मात्सर्वसुखोदयः । कदाचिद्यो न नश्येत यः सदैवानुवर्तते

ທຸກຄົນລ້ວນປາຖະໜາພຣະອົງ ເພາະຈາກພຣະອົງເກີດຂຶ້ນຄວາມສຸກທັງປວງ. ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍສູນສະລາຍໃນການໃດ ແລະສະຖິດຢູ່ເສມອ ຕິດຕາມຄຸ້ມຄອງບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 51

इहामुत्रापि यो रक्षेन्महापदुदयाद्ध्रुवम् । सर्वे मनोरथा यस्मात्परिपूर्णा भवंति हि

ໃນໂລກນີ້ແລະໃນໂລກໜ້າ ພຣະອົງຄຸ້ມຄອງແນ່ນອນຈາກການເກີດຂຶ້ນຂອງມະຫາພິບັດ. ໂດຍພຣະອົງນັ້ນແທ້ ຄວາມປາຖະໜາທັງປວງຂອງຜູ້ບູຊາຍ່ອມສຳເລັດບໍລິບູນ.

Verse 52

दिनेदिने च सौभाग्यं वर्धते यस्य सन्निधौ । नैरंतर्येण यत्सेवां कुर्वतो न भयं क्वचित्

ໃນພຣະສັນນິທານຂອງພຣະອົງ ສິຣິມົງຄຸນເພີ່ມພູນທຸກມື້. ຜູ້ໃດບຳເນົາບູຊາຮັບໃຊ້ພຣະອົງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວເກີດຂຶ້ນໃນທີ່ໃດເລີຍ.

Verse 53

यन्नामग्रहणादेव केपि वाधां न कुर्वते । यदाधारेण तिष्ठंति भुवनानि चतुर्दश

ພຽງແຕ່ເອີ້ນນາມພຣະອົງ ອຸປະສັກໃດໆກໍບໍ່ອາດກະທົບໄດ້. ແລະໂດຍອາໄສພຣະອົງ ໂລກທັງສິບສີ່ຈຶ່ງຕັ້ງຢູ່ມັ່ນຄົງ.

Verse 54

एवमाद्या गुणा यस्य वरस्य वरचेष्टितम् । तस्मै प्रयच्छ मां तात मम तेपीहशर्मणे

ຄຸນຄວາມດີເຊັ່ນນີ້ແລະອື່ນໆ ເປັນຂອງທ່ານຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ມີຈະລິຍະວັດເປັນແບບຢ່າງອັນຍອດ. ພໍ່ເອີຍ ຂໍໃຫ້ມອບຂ້າພະເຈົ້າແດ່ທ່ານນັ້ນ ເພື່ອຄວາມສຸກສະຫງົບໃນຊີວິດນີ້.

Verse 55

एतच्छ्रुत्वापि ता तस्या भृशं मुदमवाप ह । धन्योस्मि धन्या मे पूर्वे येषामैषा सुतान्वये

ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ນາງກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ແລະກ່າວວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ ແລະບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍມີພອນ ເພາະໃນສາຍຕະກູນໄດ້ເກີດທິດາເຊັ່ນນີ້”

Verse 56

ध्रुवा हि धूतपापासौ यस्या ईदृग्विधा मतिः । ईदृग्विधैर्गुणगणैर्गरिम्णा कोत्र वै भवेत्

ແນ່ນອນ ຜູ້ໃດທີ່ມີຈິດໃຈແບບນີ້ ບາບຂອງນາງຍ່ອມຖືກຊຳລະແລ້ວ। ເມື່ອມີກຸ່ມຄຸນຄວາມດີອັນປະເສີດແບບນີ້ ຄວາມໜັກແຫ່ງຄວາມຜິດຈະຢູ່ໃສໄດ້ເລົ່າ

Verse 57

अथवा स कथं लभ्यो विना पुण्यभरोदयम् । इति क्षणं समाधाय मनः स मुनिपुंगवः

ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຖ້າບໍ່ມີການເກີດຂຶ້ນແຫ່ງບຸນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ຈະໄດ້ພົບຜູ້ເຊັ່ນນັ້ນໄດ້ແນວໃດ? ຄິດດັ່ງນີ້ແລ້ວ ມຸນີຜູ້ປະເສີດໄດ້ປະຄອງໃຈໃຫ້ນິ່ງສະຫງົບຊົ່ວຄາວ

Verse 58

ज्ञानेन तं समालोच्य वरमीदृग्गुणोदयम् । धन्यां कन्यां बभाषेथ शृणु वत्से शुभैषिणि

ດ້ວຍປັນຍາໄດ້ພິຈາລະນາວ່າ ເຈົ້າບ່າວຜູ້ປະເສີດນັ້ນມີຄຸນທຳເຊັ່ນນີ້ຜຸດຜ່ອງ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວແກ່ທິດາຜູ້ມີພອນວ່າ “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ລູກເອີຍ ຜູ້ແສວງຫາສິຣິມົງຄຸນ”

Verse 59

पितोवाच । वरस्य ये त्वया प्रोक्ता गुणा एते विचक्षणे । एषां गुणानामाधारो वरोस्तीति विनिश्चितम्

ບິດາກ່າວວ່າ “ໂອ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ຄຸນຄ່າຂອງເຈົ້າບ່າວທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວນັ້ນ ຍ່ອມມີເຈົ້າບ່າວຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງແລະເປັນຮູບປະຈັກຂອງຄຸນເຫຼົ່ານັ້ນແນ່ນອນ; ນີ້ແມ່ນຂໍ້ຕັດສິນແລ້ວ”

Verse 60

परं स सुखलभ्यो न नितरां सुभगाकृतिः । तपः पणेन स क्रय्यः सुतीर्थविपणौ क्वचित्

ພຣະອົງຜູ້ສູງສຸດນັ້ນບໍ່ງ່າຍຈະໄດ້ພົບ ແມ່ນແຕ່ພຣະຮູບຈະເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ. ພຣະອົງຖືກ ‘ຊື້’ ໄດ້ດ້ວຍລາຄາແຫ່ງຕະບະເທົ່ານັ້ນ—ບາງຄັ້ງໃນດຸຈຕະຫຼາດແຫ່ງຕີຣຖະອັນປະເສີດ।

Verse 61

तीर्थभारैः स सुलभो न कौलीन्येन कन्यके । न वेदशास्त्राभ्यसनैर्न चैश्वर्यबलेन वै

ໂອ ນາງກັນຍາ, ຖືກວ່າຈະໄປສັກກາລະຕີຣຖະເປັນກອງກໍບໍ່ງ່າຍຈະໄດ້ພຣະອົງ; ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຊາດຕະກູນສູງ, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍການຮຽນວິດ-ສາດຕຣາ, ແລະບໍ່ແມ່ນດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຊັບສິນແລະອຳນາດ.

Verse 62

न सौंदर्येण वपुषा न बुद्ध्या न पराक्रमैः । एकयैव मनः शुद्ध्या करणानां जयेन च

ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມງາມແຫ່ງກາຍ, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍປັນຍາ, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍວິລະກຳ—ແຕ່ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງໃຈແຕ່ຢ່າງດຽວ ແລະດ້ວຍການຊະນະອິນທຣີຍ໌ທັງຫຼາຍ ຈຶ່ງຈະໄດ້ພຣະອົງ.

Verse 63

महातपः सहायेन दमदानदयायुजा । लभ्यते स महाप्राज्ञो नान्यथा सदृशः पतिः

ໂດຍມີຕະບະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເປັນຜູ້ຊ່ວຍ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຳລວມຕົນ, ທານ ແລະ ຄວາມເມດຕາກະລຸນາ ຈຶ່ງໄດ້ສາມີຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ; ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວ ສາມີຜູ້ເທົ່າທຽມຍ່ອມບໍ່ໄດ້ພົບ.

Verse 64

इति श्रुत्वाथ सा कन्या पितरं प्रणिपत्य च । अनुज्ञां प्रार्थयामास तपसे कृतनिश्चया

ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ນາງກັນຍາໄດ້ກາບບິດາ ແລະຂໍອະນຸຍາດ ໂດຍມີຈິດຕັ້ງໝັ້ນຈະປະພຶດຕະບະ.

Verse 65

स्कंद उवाच । कृतानुज्ञा जनेत्रा सा क्षेत्रे परमपावने । तपस्तताप परमं यदसाध्यं तपस्विभिः

ສະກັນດາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກແມ່ແລ້ວ ນາງກຸມາຣີນັ້ນໃນເຂດສັກສິດທີ່ຊໍາລະບາບຢ່າງສູງສຸດນີ້ ໄດ້ບໍາເພັນຕະປະສະຍາສູງສຸດ—ຕະປະສະຍາທີ່ແມ່ນແຕ່ຕະປະສີຜູ້ສໍາເລັດກໍຍັງຍາກຈະບັນລຸ।

Verse 66

क्व सा बालातिमृद्वंगी क्व च तत्तादृशं तपः । कठोरवर्ष्मसंसाध्यमहो सच्चेतसो धृतिः

ຢູ່ໃສແມ່ນນາງເດັກສາວຜູ້ອ່ອນນຸ່ມບອບບາງ ແລະຢູ່ໃສແມ່ນຕະປະສະຍາແບບນັ້ນຈະມາຄູ່ກັນ? ການປະພຶດນີ້ເໝາະສໍາລັບກາຍທີ່ແຂງກ້າຈາກຄວາມເຄรັ່ງຄັດ; ນ່າພິສົດຍິ່ງຄືຄວາມໝັ້ນຄົງແຫ່ງປະຖິມານອັນບໍລິສຸດຂອງນາງ।

Verse 67

धारासारा सुवर्षासु महावातवतीष्वलम् । शिलासु सावकाशासु सा बह्वीरनयन्निशाः

ໃນຝົນຫນັກທີ່ຕົກເປັນສາຍໆ ແລະໃນພາຍຸໃຫຍ່ທີ່ລົມພັດແຮງ ນາງໄດ້ຜ່ານຄືນຫຼາຍໆເທິງຫີນໂປ່ງ ຢູ່ໃຕ້ຟ້າເປີດໂລ່ງ।

Verse 68

श्रुत्वा गर्जरवं घोरं दृष्ट्वा विद्युच्चमत्कृतीः । आसारसीकरैः क्लिन्ना न चकंपे मनाक्च सा

ໄດ້ຍິນສຽງຟ້າຮ້ອງອັນນ່າຢ້ານ ແລະເຫັນແສງຟ້າແລບອັນນ່າຕື່ນຕະລຶງ ແມ່ນແຕ່ຖືກລະອອງພາຍຸຊຸມຊໍາ ນາງກໍບໍ່ສັ່ນໄຫວແມ່ນແຕ່ນ້ອຍໜຶ່ງ।

Verse 69

तडित्स्फुरंतीत्वसकृत्तमिस्रासु तपोवने । यातायातं करोतीव द्रष्टुं तत्तपसः स्थितिम्

ໃນຄວາມມືດແຫ່ງປ່າຕະປະສະຍາ ຟ້າແລບວາບວາບຊໍ້າໆ ປານກັບເດີນໄປເດີນມາ—ເພື່ອຈະເບິ່ງສະພາບອັນໝັ້ນຄົງແຫ່ງຕະປະສະຍານັ້ນ।

Verse 70

तपर्तुरेव साक्षाच्च कुमारी कैतवात्किल । पंचाग्नीन्परिधायात्र तपस्यति तपोवने

ນາງກຸມາຣີນັ້ນບໍ່ມີການຫລອກລວງ ດັ່ງລະດູແຫ່ງຕະປະປາກົດໃຫ້ເຫັນຈິງ. ໃນປ່າຕະປະ ນາງໄດ້ບໍາເພັນຕະປະ ໂດຍລ້ອມຕົນດ້ວຍໄຟສັກສິດຫ້າ (ປັນຈາກນີ)។

Verse 71

जलाभिलाषिणी बाला न मनागपि सा पिबत् । कुशाग्रतोयपृषतं पंचाग्निपरितापिता

ແມ່ນແຕ່ນາງເປັນເດັກສາວທີ່ປາຖະໜານ້ຳ ກໍບໍ່ດື່ມແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ; ດື່ມພຽງຢອດນ້ຳທີ່ຄ້າງຢູ່ປາຍຫຍ້າກຸສະ ໃນຂະນະທີ່ຖືກໄຟຫ້າເຜົາຮ້ອນດ້ວຍຕະປະ.

Verse 72

रोमांच कंचुकवती वेपमानतनुच्छदा । पर्यक्षिपत्क्षपाः क्षामा तपसा हैमनीश्च सा

ຂົນລຸກຊັນດັ່ງເປັນເສື້ອຄຸ້ມ ຮ່າງອ່ອນແອສັ່ນໄຫວ. ນາງຜ່ານຄືນທັງຫຼາຍດ້ວຍຄວາມຜອມຈາກຕະປະ ແລະຍັງອົດທົນລະດູໜາວເປັນຕະປະອີກດ້ວຍ.

Verse 73

निशीथिनीषु शिशिरे श्रयंती सारसं रसम् । मेने सा सारसैः केयमुद्यताद्येति पद्मिनी

ໃນຄວາມໜາວຂອງຍາມທ່ຽງຄືນ ນາງດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍສານະສໍາຄັນແຫ່ງດອກບົວ. ຝູງຫົງເຫັນນາງດັ່ງສາວດອກບົວທີ່ພຶ່ງຜຸດຂຶ້ນຈາກນ້ຳໃນມື້ນີ້.

Verse 74

मनस्विनामपि मनोरागतां सृजते मधौ । तदोष्ठपल्लवाद्रागो जह्रे माकंदपल्लवैः

ໃນລະດູບານ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ສໍາລວມໃຈກໍຍັງເກີດຄວາມຫຼົງໃນໃຈ. ແຕ່ຄວາມແດງດັ່ງຕາດອກຂອງຮິມຝີປາກນາງ ກັບຖືກຍອດອ່ອນຂອງຕົ້ນມ່ວງອັນອ່ອນນຸ່ມຊິງເອົາໄປ ເຫມືອນຖືກກົດກັນໃຫ້ຈາງ.

Verse 75

वसंते निवसंती सा वने बालाचलंमनः । चक्रे तपस्यपि श्रुत्वा कोकिला काकलीरवम्

ໃນລະດູວະສັນຕະ ເມື່ອນາງພັກອາໄສໃນປ່າ ໃຈຂອງສາວນ້ອຍເຄີຍຫວັ່ນໄຫວ; ແຕ່ເຖິງຈະໄດ້ຍິນສຽງຫວານຂອງນົກໂກກິລາ ນາງກໍຍັງສືບຕໍ່ຕະປະສະຍາຢ່າງມັ່ນຄົງ।

Verse 76

बंधुजीवेऽधररुचिं कलहंसे कलागतीः । निक्षेपमिव सा क्षिप्त्वा शरद्यासीत्तपोरता

ນາງໄດ້ປະຖິ້ມ—ດັ່ງປະຖິ້ມຂອງຝາກໄວ້ຊົ່ວຄາວ—ທັງຄວາມແດງແຫ່ງຮິມຝີປາກດຸດດອກບັນທູກະ ແລະສິລະປະອ່ອນຊ້ອຍດຸດລີລາຫົງ; ແລ້ວເຂົ້າສູ່ລະດູສາຣະທະດ້ວຍຈິດອຸທິດໃຫ້ຕະປະສະຍາທັງມວນ।

Verse 77

अपास्तभोगसंपर्का भोगिनां वृत्तिमाश्रिता । क्षुदुद्बोधनिरोधाय धूतपापा तपस्विनी

ນາງຕັດຂາດຈາກການສຳພັນກັບຄວາມສຸກທັງປວງ ແລະຮັບເອົາວັດຕະປະຕິບັດອັນເຂັ້ມງວດຂອງນັກຕະປະ; ທ່ານທູຕະປາປາ ຕະປັສວິນີ ໄດ້ຂົ່ມກັ້ນແມ່ນແຕ່ການກະພື້ນຂອງຄວາມຫິວ ເພື່ອຊະນະຕົນພາຍໃນ।

Verse 78

शाणेन मणिवल्लीढा कृशाप्यायादनर्घताम् । तथापि तपसा क्षामा दिदीपे तत्तनुस्तराम्

ດັ່ງເຄືອແກ້ວມະນີທີ່ຖືກຫີນລັບຂັດເກົາ ແມ່ນແຕ່ຜອມບາງກໍກາຍເປັນຂອງລ້ຳຄ່າຫາປະເມີນບໍ່ໄດ້; ນາງກໍເຊັ່ນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຜອມລົງດ້ວຍຕະປະ ກໍບັນລຸຄຸນຄ່າອັນປະເສີດ; ແລະແມ່ນແຕ່ຮ່າງກາຍຊູບຊອຍ ກໍຍິ່ງສ່ອງປະກາຍສະຫວ່າງກວ່າເກົ່າ।

Verse 79

निरीक्ष्य तां तपस्यंतीं विधिः संशुद्धमानसाम् । उपेत्योवाच सुप्रज्ञे प्रसन्नोस्मि वरं वृणु

ເມື່ອເຫັນນາງກຳລັງບຳເພັນຕະປະດ້ວຍໃຈອັນບໍລິສຸດຜ່ອງໃສຢ່າງສົມບູນ ວິທິ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ເຂົ້າມາແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາດີ, ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ—ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ।”

Verse 80

सा चतुर्वक्त्रमालोक्य हंसयानोपरिस्थितम् । प्रणम्य प्रांजलिः प्रीता प्रोवाचाथ प्रजापतिम्

ເມື່ອນາງເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສີ່ພັກຕຣ໌ ປະທັບຢູ່ເທິງພາຫະນະຫົງ ນາງກໍກາບນົບນ້ອມ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວທູນຕໍ່ພຣະປະຊາປະຕິ (ພຣະພຣະຫມາ)

Verse 81

धूतपापोवाच । पितामह वरो मह्यं यदि देयो वरप्रद । सर्वेभ्यः पावनेभ्योपि कुरु मामतिपावनीम्

ທູຕະປາປາ ທູນວ່າ: “ຂ້າແຕ່ປິຕາມະຫະ ຜູ້ປະທານພອນ ຖ້າຈະປະທານພອນແກ່ຂ້ານ້ອຍ ຂໍໃຫ້ຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງສູງສຸດ ເຫນືອກວ່າທຸກສິ່ງທີ່ຊໍາລະໄດ້”

Verse 82

स्रष्टा तदिष्टमाकर्ण्य नितरां तुष्टमानसः । प्रत्युवाचाथ तां बालां विमलां विमलेषिणीम्

ພຣະຜູ້ສ້າງ ໄດ້ຍິນຄໍາຂໍອັນນາງປາຖະໜາ ກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງລຶກໃນພຣະໄທ; ແລ້ວຈຶ່ງຕອບແກ່ນາງສາວນ້ອຍນັ້ນ ຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະຜູ້ແສວງຫາຄວາມບໍລິສຸດ

Verse 83

ब्रह्मोवाच । धूतपापे पवित्राणि यानि संत्यत्र सर्वतः । तेभ्यः पवित्रमतुलं त्वमेधि वरतो मम

ພຣະພຣະຫມາ ຕັດວ່າ: “ໂອ ທູຕະປາປາ ອໍານາດອັນຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດທັງຫມົດທີ່ມີຢູ່ທົ່ວທິດ ດ້ວຍພອນຂອງເຮົາ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເປັນຜູ້ຊໍາລະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ເຫນືອກວ່າທັງປວງ”

Verse 84

तिस्रः कोट्योऽर्धकोटी च संति तीर्थानि कन्यके । दिवि भुव्यंतरिक्षे च पावनान्युत्तरोत्तरम्

“ໂອ ນາງສາວ ມີຕີຣຖະອັນສັກສິດ ສາມໂກຕິ ແລະອີກຄຶ່ງໂກຕິ—ຢູ່ໃນສະຫວັນ ໃນໂລກ ແລະໃນອາກາດກາງ—ແຕ່ລະແຫ່ງຍິ່ງຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂຶ້ນຕາມລໍາດັບ”

Verse 85

तानि सर्वाणि तीर्थानि त्वत्तनौ प्रतिलोम वै । वसंतु मम वाक्येन भव सर्वातिपावनी

“ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າ ຂໍໃຫ້ຕີຣຖະທັງປວງນັ້ນສະຖິດຢູ່ໃນກາຍຂອງເຈົ້າໂດຍລໍາດັບກັບຄືນ; ຈົ່ງເປັນຜູ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດສູງສຸດໃນທັງປວງ.”

Verse 86

इत्युक्त्वांतर्दधे वेधाः सापि निर्धूतकल्मषा । धूतपापोटजं प्राप्ताथो वेदशिरसः पितुः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເວທາ (ພຣະພຣົມ) ກໍອັນຕະທານໄປ; ນາງເອງກໍສັດສະຫຼັດມົນທິນ ແລະກັບໄປຫາບິດາ ເວທະສິຣະ ທີ່ອາສຣົມ ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດຈາກບາບ.

Verse 87

कदाचित्तां समालोक्य खेलंतीमुटजाजिरे । धर्मस्तत्तपसाकृष्टः प्रार्थयामास कन्यकाम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອເຫັນນາງຫຼິ້ນຢູ່ໃນລານອາສຣົມ ທ່ານທັມມະຜູ້ຖືກດຶງດູດໂດຍພະລັງຕະປະຂອງນາງ ຈຶ່ງຂໍນາງເປັນຄູ່ຄອງແຕ່ງງານ.

Verse 88

धर्म उवाच । पृथुश्रोणि विशालाक्षि क्षामोदरि शुभानने । क्रीतः स्वरूपसंपत्त्या त्वयाहं देहि मे रहः

ທັມມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກກວ້າງ ຕາກວ້າງ ແອວບາງ ແລະໃບໜ້າອັນມົງຄຸນ; ດ້ວຍຊັບຄືຄວາມງາມຂອງເຈົ້າ ຂ້າປານດັ່ງຖືກ ‘ຊື້’ ແລ້ວ; ຂໍໃຫ້ຂ້າໄດ້ພົບເຈົ້າແບບສ່ວນຕົວ.”

Verse 89

नितरां बाधते कामस्त्वत्कृते मां सुलोचने । अज्ञातनाम्ना सा तेन प्रार्थितेत्यसकृद्ग्रहः

“ເພາະເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາງາມ ກາມະຄວາມໃຄ່ປາຖະໜາທໍາໃຫ້ຂ້າທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກ.” ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຍັງບໍ່ຮູ້ນາມນາງ ນາງກໍຖືກເຂົາວິງວອນຄະຍັ້ນຄະຍໍຊໍ້າໆ.

Verse 90

उवाच सा पिता दाता तं प्रार्थय सुदुर्मते । पितृप्रदेया यत्कन्या श्रुतिरेषा सनातनी

ນາງກ່າວວ່າ: “ພໍ່ແມ່ນຜູ້ໃຫ້—ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຜິດ ໄປຂໍພໍ່ເຖີດ. ລູກສາວຕ້ອງໃຫ້ໂດຍພໍ່; ນີ້ແມ່ນບັນຍັດນິລັນດອນແຫ່ງ Śruti.”

Verse 91

निशम्येति वचो धर्मो भाविनोर्थस्य गौरवात् । पुनर्निबंधयांचक्रे ऽपधृतिर्धृतिशालिनीम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ທັມມະ—ເພາະເຫັນຄວາມໜັກແໜ້ນແຫ່ງຜົນໃນອະນາຄົດ—ຈຶ່ງກົດດັນຄໍາຂໍຂອງຕົນອີກ ແມ່ນແຕ່ນາງຈະໝັ້ນຄົງແລະແນ່ວແນ່ກໍຕາມ

Verse 92

धर्म उवाच । न प्रार्थयेहं सुभगे पितरं तव सुंदरि । गांधर्वेण विवाहेन कुरु मे त्वं समीहितम्

ທັມມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ຜູ້ງາມລໍ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄປຂໍພໍ່ຂອງເຈົ້າ. ດ້ວຍການແຕ່ງງານແບບ gāndharva ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດ”

Verse 93

इति निर्बंधवद्वाक्यं सा निशम्य कुमारिका । पितुः कन्याफलंदित्सुः पुनराहेति तं द्विजम्

ໄດ້ຍິນຄໍາເວົ້າອັນຍືນຍັນນັ້ນ ນາງສາວ—ປາຖະໜາຈະມອບ ‘ຜົນ’ ແຫ່ງການຖວາຍບຸດສາວ (kanyādāna) ແດ່ພໍ່—ຈຶ່ງກ່າວຕອບຊາຍຜູ້ມາສູ່ຂໍຜູ້ດຸດດັ່ງດວິຊະນັ້ນອີກຄັ້ງ

Verse 94

अरे जडमते मा त्वं पुनर्ब्रूहीति याह्यतः । इत्युक्तोपि कुमार्या स नातिष्ठन्मदनातुरः

“ເຮີຍ ຄົນປັນຍາທຶບ ຢ່າເວົ້າຊ້ຳອີກ; ໄປຈາກນີ້!” ແມ່ນແຕ່ນາງກ່າວແບບນັ້ນ ລາວ—ຖືກໄຂ້ແຫ່ງກາມຕັນຫາຜະລານ—ກໍບໍ່ຍອມຈາກໄປ

Verse 95

ततः शशाप तं बाला प्रबला तपसो बलात् । जडोसि नितरां यस्माज्जलाधारो नदो भव

ແລ້ວນາງສາວຜູ້ມີພະລັງດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຕະປະ ໄດ້ສາບເຂົາວ່າ: “ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໂງ່ທຶບຢ່າງຍິ່ງ ຈົ່ງເປັນແມ່ນ້ຳ ເປັນແຕ່ຜູ້ຮັບຖືນ້ຳເທົ່ານັ້ນ”

Verse 96

इति शप्तस्तया सोथ तां शशाप क्रुधान्वितः । कठोरहृदये त्वं तु शिला भव सुदुर्मते

ເມື່ອຖືກນາງສາບແລ້ວ ເຂົາກໍໂກດແຄ້ນ ແລະສາບນາງຕອບວ່າ: “ໂອ ຜູ້ໃຈແຂງ ໂອ ຜູ້ຄິດຮ້າຍ ຈົ່ງເປັນຫີນ”

Verse 97

स्कंद उवाच । इत्यन्योन्यस्य शापेन मुने धर्मो नदोऽभवत् । अविमुक्ते महाक्षेत्रे ख्यातो धर्मनदो महान्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ດ້ວຍຄຳສາບຕໍ່ກັນ ທຳມະໄດ້ກາຍເປັນແມ່ນ້ຳ. ໃນມະຫາເຂດສັກສິດ ອະວິມຸກຕະ ທ່ານໂດງດັງນາມ ‘ທຳມະນະດາ’ ອັນຍິ່ງໃຫຍ່”

Verse 98

साप्याह पितरं त्रस्ता स्वशिलात्वस्य कारणम् । ध्यानेन धर्मं विज्ञाय मुनिः कन्यामथाब्रवीत्

ນາງກໍຢ້ານກົວ ແລະໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພໍ່ຟັງເຖິງເຫດທີ່ນາງກາຍເປັນຫີນ. ມຸນີຮູ້ຄວາມຈິງເລື່ອງທຳມະດ້ວຍສະມາທິ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບນາງ

Verse 99

मा भैः पुत्रि करिष्यामि तव सर्वं शुभोदयम् । तच्छापो नान्यथा भूयाच्चंद्रकांतशिला भव

“ຢ່າຢ້ານເລີຍ ລູກສາວເອີຍ; ຂ້າຈະກະທຳໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ສິຣິມົງຄຸນທັງປວງ. ແຕ່ຄຳສາບນັ້ນບໍ່ອາດເປັນອື່ນ—ຈົ່ງເປັນຫີນຈັນທຣະການຕະ (ຫີນມູນສໂຕນ)”

Verse 100

चंद्रोदयमनुप्राप्य द्रवीभूततनुस्ततः । धुनी भव सुते साध्वि धूतपापेति विश्रुता

ເມື່ອຈັນທຣາຂຶ້ນ ກາຍຂອງເຈົ້າຈະລະລາຍ; ແລ້ວ ໂອ ທິດາຜູ້ດີງາມ ຈົ່ງເປັນສາຍນ້ຳໄຫຼ—ມີນາມລືອຊາ “ທູຕະປາປາ” ຜູ້ຊຳລະບາບ.

Verse 110

महापापांधतमसं किरणाख्या तरंगिणी । ध्वंसयेत्स्नानमात्रेण मिलिता धूतपापया

ສາຍນ້ຳມີຄື້ນຄືນ ຊື່ “ກິຣະນາ” ເມື່ອຮ່ວມກັບ “ທູຕະປາປາ” ແລ້ວ ຍ່ອມທຳລາຍຄວາມມືດບອດແຫ່ງມະຫາບາບ ໄດ້ດ້ວຍການອາບນ້ຳເທົ່ານັ້ນ.

Verse 120

स्नात्वा पंचनदे तीर्थे कृत्वा च पितृतर्पणम् । बिंदुमाधवमभ्यर्च्य न भूयो जन्मभाग्भवेत्

ໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະປັນຈະນະດາ ແລ້ວເຮັດຕັຣປະນະຖວາຍແດ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະນະມັດສະການບິນດຸມາທະວະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບໍ່ໄດ້ຮັບສ່ວນໃນການເກີດໃໝ່ອີກ.

Verse 130

पंचकूर्चेन पीतेन यात्र शुद्धिरुदाहृता । सा शुद्धिः श्रद्धया प्राश्य बिंदुं पांचनदांभसः

ທີ່ນີ້ກ່າວວ່າ ຄວາມບໍລິສຸດໄດ້ດ້ວຍການດື່ມ “ປັນຈະກູຣຈະ”; ແລະຄວາມບໍລິສຸດນັ້ນເກີດເມື່ອດ້ວຍສັດທາ ຈິບພຽງຢອດໜຶ່ງແຫ່ງນ້ຳປັນຈະນະດາ.

Verse 140

बिंदुतीर्थे नरो दत्त्वा कांचनं कृष्णलोन्मितम् । न दरिद्रो भवेत्क्वापि न स्वर्णेन वियुज्यते

ທີ່ບິນດຸຕີຣຖະ ຜູ້ຊາຍຜູ້ໃຫ້ທອງຄຳຕາມມາດຕາ “ກຣິສນະລະ” ຍ່ອມບໍ່ກາຍເປັນຄົນທຸກຍາກໃນທີ່ໃດເລີຍ ແລະບໍ່ຖືກພາກອອກຈາກຄວາມຮັ່ງມີແຫ່ງທອງຄຳ.