Adhyaya 29

Verse 1

स्कंद उवाच । आनंदबाष्पसलिलरुद्धकंठं विलोक्य तम् । मृडः पस्पर्श पाणिभ्यां सौधाभ्यां तु सुधांबुधिः

ສະກັນທະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນລາວມີຄໍຖືກອຸດຕັນດ້ວຍສາຍນ້ຳຕາແຫ່ງອານັນ, ພຣະຣຸທຣະຜູ້ອ່ອນໂຍນ—ດຸດດັ່ງມະຫາສະໝຸດແຫ່ງອະມຣິຕ—ໄດ້ແຕະຕ້ອງລາວດ້ວຍພຣະຫັດທັງສອງອັນເຢັນ ແລະປອບປະໂລມ.

Verse 2

अथ तत्स्पर्शसौख्येन धर्मराजो महातपाः । पुनरंकुरयामास तपोग्नि ज्वलितां तनुम्

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມສຸກສະບາຍຈາກການແຕະຕ້ອງນັ້ນ ທັມມະຣາຊາຜູ້ເປັນມະຫາຕະປະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ກາຍຂອງຕົນ—ທີ່ເຄີຍຖືກໄຟແຫ່ງຕະປະເຜົາໄໝ້—ກັບມາແຕກຍອດ ແລະຟື້ນຟູຮຸ່ງເຮືອງອີກຄັ້ງ.

Verse 3

ततः प्रोवाच स ब्राध्निर्देव देवमुमापतिम् । प्रसन्नवदनं शांतं शांतपारिषदावृतम्

ແລ້ວຜູ້ມີຮັດສະມີນັ້ນ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ ພຣະເທວະເຫນືອເທວະ ອຸມາປະຕິ—ຜູ້ມີພຣະພັກຜ່ອງໃສ ສະພາບສົງບ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍບໍລິວານອັນສົງບສຸກ।

Verse 4

प्रसन्नोसि यदीशान सर्वज्ञ करुणानिधे । किमन्येन वरेणात्र यत्त्वं साक्षात्कृतो मया

“ໂອ ອີຊານາ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ຄັງແຫ່ງກະລຸນາ! ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ແລ້ວຈະຕ້ອງການພອນອື່ນໃດອີກ ໃນເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະອົງໂດຍປະຈັກຕາ?”

Verse 5

यं न वेदा विदुः सम्यङ्न च तौ वेदपूरुषौ । ततोपि वरयोग्योस्मि तन्नाथ प्रार्थयाम्यहम्

“ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ພຣະເວດກໍບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະ ‘ບຸລຸດແຫ່ງພຣະເວດ’ ທັງສອງກໍບໍ່ຮູ້; ແຕ່ກໍຍັງ, ໂອ ນາຖ, ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຄວນຂໍພອນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຂໍອະທິຖານ.”

Verse 6

श्रीकंठांडज डिंभानाममीषां मधुरब्रुवाम् । मत्तपश्चिरसाक्षीणां मत्पुरः प्राप्तजन्मनाम्

“ກ່ຽວກັບເດັກນ້ອຍເຫຼົ່ານີ້—ເກີດຈາກໄຂ່ຂອງ ສຣີກັນຖະ ເວົ້າຈາຫວານ—ເປັນພະຍານຕໍ່ຕະບະຂອງຂ້າພະເຈົ້າມາດົນນານ ແລະເກີດໃນນະຄອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈົນມາຮອດຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ…”

Verse 7

पितृभ्यां परिहीनानामितिहास कथाविदाम् । त्यक्ताहारविहाराणां कीराणां वरदो भव

“ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ນົກແກ້ວເຫຼົ່ານີ້—ຜູ້ຂາດພໍ່ແມ່ ຊໍານານໃນອິຕິຫາສະ ແລະເລື່ອງລາວທຳມະອັນສັກສິດ ແລະໄດ້ລະອາຫານກັບການດໍາເນີນຊີວິດທົ່ວໄປໃນຕະບະຂອງພວກເຂົາ.”

Verse 8

एतत्प्रसूतिसमये आमयेन प्रपीडिता । शुकी पंचत्वमापन्ना शुकः श्येनेन भक्षितः

ໃນເວລາຄອດນັ້ນເອງ ນົກແກ້ວເພດແມ່ທີ່ຖືກໂລກາພາດບີບຄັ້ນ ໄດ້ສິ້ນຊີວິດ; ແລະລູກນົກແກ້ວຖືກນົກເຫຍື່ອຈັບກິນ

Verse 9

रक्षितानामनाथानां सदा मन्मुखदर्शिनाम् । अनाथनाथ भवता ह्यायुःशेषस्वरूपिणा

ພວກເຮົາຜູ້ອ່ອນແອ ຜູ້ໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງ ຍ່ອມເບິ່ງໄປຫາພຣະພັກຕຣຂອງພຣະອົງເສມອ; ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ໄຮ້ທີ່ພຶ່ງ, ພຣະອົງແມ່ນດັ່ງຮູບແຫ່ງອາຍຸທີ່ຍັງເຫຼືອຂອງພວກເຮົາ

Verse 10

इति धर्मवचः श्रुत्वा परोपकृतिनिर्मलम् । तानाहूय मुने शंभुर्विनयावनताननान्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງທຳມະອັນບໍລິສຸດ ຊຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຈິດເກື້ອກູນຜູ້ອື່ນ ໂອ ມຸນີ, ພຣະສັມພູຈຶ່ງເອີ້ນພວກເຂົາເຂົ້າມາ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກົ້ມໜ້າດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ

Verse 11

उवाच धर्मेति प्रीतः शुकशावानिदं वचः । अयि पत्त्ररथा ब्रूत साधवो धर्मसंगताः

ພຣະສິວະຊົມຊື່ນ ຕຣັດວ່າ “ທຳມະ!” ແລ້ວກ່າວກັບລູກນົກແກ້ວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເດີນທາງດ້ວຍປີກ, ຈົ່ງເວົ້າມາ—ໂອ ສາທຸຊົນ ຜູ້ສອດຄ່ອງກັບທຳມະ”

Verse 12

को वरो भवता देयो धर्मेश परिचारिणाम् । साधुसंसर्गसंक्षीण जन्मांतरमहैनसाम्

“ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຳມະ, ພຣະອົງຈະປະທານພອນໃດແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ—ຜູ້ທີ່ບາບໃຫຍ່ຂ້າມພົບຊາດໄດ້ຖືກລົບລ້າງໂດຍການຄົບຫາສາທຸຊົນ?”

Verse 13

इति श्रुत्वा महेशस्य वचनं ते पतत्त्रिणः । प्रोचुः प्रणम्य देवेशं नमस्ते भवनाशन

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະມະເຫສະ ຝູງນົກນັ້ນໄດ້ກົ້ມກາບພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ ຜູ້ທຳລາຍພະວະ!”

Verse 14

पक्षिण ऊचुः । अनाथनाथ सर्वज्ञ को वरो नः समीहितः । इतोपि त्र्यक्ष यत्साक्षात्तिर्यक्त्वेपि समीक्षिताः

ນົກທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ “ໂອ້ ທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ, ໂອ້ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ! ພວກເຮົາຈະຂໍພອນໃດອີກ? ໂອ້ ພຣະຜູ້ມີສາມພຣະເນດ, ພຽງແຕ່ນີ້ກໍພໍ—ທີ່ພຣະອົງໄດ້ທອດພຣະເນດເຫັນພວກເຮົາໂດຍກົງ ແມ່ນແຕ່ພວກເຮົາເປັນສັດຕິຣະຍັກ”

Verse 15

लाभाः संतूद्यमवतां गिरीशेह परः शताः । परं परोयं लाभोत्र यत्त्वं दृग्गोचरी भवेः

ໂອ້ ກິຣີຊະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ, ໃນໂລກນີ້ສັດທັງຫຼາຍອາດໄດ້ຮັບລາບຜົນນັບບໍ່ຖ້ວນ; ແຕ່ເໜືອກວ່າລາບທັງປວງ ລາບອັນສູງສຸດຄື—ພຣະອົງປາກົດໃຫ້ຕາພວກເຮົາເຫັນ

Verse 16

यदेतद्दृश्यते नाथ तत्सर्वं क्षणभंगुरम् । अभंगुरो भवानेकस्त्वत्सपर्याप्यभंगुरा

ໂອ້ ນາຖ, ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຫັນໄດ້ ລ້ວນແຕ່ບອບບາງ ແຕກສະລາຍໃນພິບຕາ. ມີແຕ່ພຣະອົງຜູ້ດຽວທີ່ບໍ່ສູນສະລາຍ; ແລະການຮັບໃຊ້-ບູຊາພຣະອົງກໍບໍ່ສູນສະລາຍເຊັ່ນກັນ

Verse 17

विचित्रजन्मकोटीनां स्मृतिर्नोत्र परिस्फुरेत् । एतत्तपस्विरचितलिंगपूजा विलोकनात्

ໃນທີ່ນີ້ ຄວາມຈື່ຈຳເຖິງການເກີດອັນຫຼາກຫຼາຍນັບບໍ່ຖ້ວນຂອງພວກເຮົາ ບໍ່ປາກົດຂຶ້ນ—ເພາະໄດ້ເຫັນການບູຊາລິງຄະ ທີ່ຕະປັສວີ (ນັກບຳເພັນຕະປະ) ສະຖາປະນາໄວ້

Verse 18

देवयोनिरपि प्राप्ता चिरमस्माभिरीशितः । दिव्यांगना सहस्राणि तत्र भुक्त्वा स्वलीलया

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ດົນນານມາແລ້ວ ພວກເຮົາຍັງໄດ້ຮັບກຳເນີດເປັນເທວະຍົນິ; ແລະທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍລີລາ-ກຳຂອງຕົນ ພວກເຮົາໄດ້ເສບສົມກັບນາງຟ້າທິບນັບພັນ।

Verse 19

आसुरी दानवी नागी नैरृती चापि कैन्नरी । विद्याधरी च गांधर्वी योनिरस्माभिरर्जिता

ພວກເຮົາຍັງໄດ້ສະສົມກຳເນີດເປັນ ອະສຸຣີ, ດານະວີ, ນາກີ, ໄນຣຶຕີ ແລະ ກິນນະຣີ; ພ້ອມທັງເປັນ ວິທຍາທະຣີ ແລະ ຄັນທັຣວີ ດ້ວຍ।

Verse 20

नरत्वे भूपतित्वं च परिप्राप्तमनेकशः । जले जलचरत्वं च स्थले च स्थलचारिता

ໃນພົບເປັນມະນຸດ ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງກະສັດຫຼາຍຄັ້ງ; ໃນນ້ຳເຮົາເປັນສັດນ້ຳ, ແລະໃນບົກເຮົາເຄື່ອນໄຫວເປັນຜູ້ອາໄສບົກ।

Verse 21

वने वनौकसो जाता ग्रामेषु ग्रामवासिनः । दातारो याचितारश्च रक्षितारश्च घातुकाः

ໃນປ່າ ພວກເຮົາເປັນຜູ້ຢູ່ປ່າ; ໃນບ້ານ ພວກເຮົາເປັນຊາວບ້ານ—ບາງຄາວເປັນຜູ້ໃຫ້ທານ, ບາງຄາວເປັນຜູ້ຂໍ, ບາງຄາວເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ, ແລະບາງຄາວເປັນຜູ້ຂ້າ।

Verse 22

सुखिनोपि वयं जाता दुःखिनो वयमास्म च । जेतारश्च वयं जाताः पराजेतार एव च

ພວກເຮົາເຄີຍເກີດເປັນຜູ້ມີສຸກ ແລະເຄີຍເປັນຜູ້ທຸກ; ພວກເຮົາເຄີຍເປັນຜູ້ຊະນະ ແລະເຄີຍເປັນຜູ້ພ່າຍແພ້ດ້ວຍ।

Verse 23

अधीतिनोपि मूर्खाश्च स्वामिनः सेवका अपि । चतुर्षु भूतग्रामेषु उत्तमाधममध्यमाः

ພວກເຮົາໄດ້ຮຽນຮູ້ແຕ່ຍັງໂງ່; ບາງຄັ້ງເປັນນາຍ ບາງຄັ້ງເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້—ໃນຫມູ່ສັດມີຊີວິດສີ່ພວກ ເຄີຍເປັນສູງ ຕ່ຳ ແລະປານກາງ.

Verse 24

अभूम भूरिशः शंभो न क्वापि स्थैर्यमागताः । इतोयोनेस्ततो योनौ ततो योनेस्ततोन्यतः

ໂອ້ ຊັມພູ ພວກເຮົາເຄີຍດຳລົງຢູ່ໃນຮູບແບບນັບບໍ່ຖ້ວນ ແຕ່ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຄວາມໝັ້ນຄົງໃນທີ່ໃດ; ຈາກການເກີດໜຶ່ງໄປອີກການເກີດໜຶ່ງ ແລ້ວຈາກນັ້ນໄປອີກຕໍ່ໆ.

Verse 25

पिनाकिन्क्वापि न प्रापि सुखलेशो मनागपि । इदानीं पुण्यसंभारैर्धर्मेश्वरविलोकनात्

ໂອ້ ພິນາກິນ ບ່ອນໃດໆພວກເຮົາກໍບໍ່ໄດ້ແມ່ນແຕ່ເສດເລັກໆຂອງຄວາມສຸກ; ແຕ່ບັດນີ້ ດ້ວຍການສະສົມບຸນ ແລະດ້ວຍການໄດ້ດາຣະຊັນພຣະທັມເມສະວະຣະ ພາວະໃໝ່ໄດ້ເກີດໃນເຮົາ.

Verse 26

तापनेःसुतपो वह्निज्वालाप्रज्वलितैनसः । संवीक्ष्य त्र्यक्ष साक्षात्त्वां कृतकृत्या बभूविम

ຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍບາບທີ່ລຸກໂຊນດັ່ງໄຟ ພວກເຮົາຈຶ່ງບຳເພັນຕະປະອັນເຂັ້ມງວດ; ໂອ້ ພຣະຜູ້ມີສາມຕາ ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງດ້ວຍຕາຕົນ ພວກເຮົາກໍເປັນຜູ້ສຳເລັດ—ກິດທີ່ຄວນເຮັດສຳເລັດແລ້ວ.

Verse 27

तथापि चेद्वरो देयस्तिर्यक्ष्वस्मासु धूर्जटे । कृपणेष्वपि शोच्येषु ज्ञानं सर्वज्ञ देहि तत्

ແຕ່ຖ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ພວກເຮົາ—ແມ່ນແຕ່ພວກເຮົາຕ່ຳຕ້ອຍ ແລະພະເນຈອນ ໂອ້ ທູຣະຈະຕິ—ຂໍພຣະຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ປະທານປັນຍາອັນນຳໄປສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ແກ່ພວກເຮົາຜູ້ຂັດສົນ ແລະນ່າສົງສານນີ້ເຖີດ.

Verse 28

येन ज्ञानेन मुक्ताः स्मोऽमुष्मात्संसारबंधनात् । यंत्रिताः प्राकृतैः पाशैरदुर्भेद्यैश्च मादृशैः

ໂດຍປັນຍານັ້ນ ພວກເຮົາໄດ້ພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງສັງສາຣະນີ້; ແມ່ນແຕ່ສັດທັງຫຼາຍເຊັ່ນພວກເຮົາຖືກມັດໄວ້ດ້ວຍບ່ວງທາງທໍາມະຊາດແລະວັດຖຸ ທີ່ຕັດຂາດຍາກຍິ່ງ.

Verse 29

ऐंद्रं पदं न वांछामो न चांद्रं नान्यदेव हि । वाञ्छामः केवलं मृत्युं काश्यां शंभोऽपुनर्भवम्

ພວກເຮົາບໍ່ປາຖະນາຕໍາແໜ່ງຂອງອິນທຣາ ບໍ່ປາຖະນາສະຖານະຂອງຈັນທຣາ ແລະບໍ່ປາຖະນາສະຖານະເທວະອື່ນໃດເລີຍ। ໂອ ສັມພູ, ພວກເຮົາປາຖະນາພຽງແຕ່: ຕາຍໃນກາສີ ແລະໄດ້ຮັບພາວະບໍ່ຫວນເກີດອີກ.

Verse 30

त्वत्सान्निध्याद्विजानीमः सर्वज्ञ सकलं वयम् । यथा चंदनसंसर्गात्सर्वे सुरभयो द्रुमाः

ໂອ ຜູ້ຮູ້ທົ່ວທັງປວງ, ໂດຍຄວາມໃກ້ຊິດກັບພຣະອົງ ພວກເຮົາຮູ້ແຈ້ງທຸກສິ່ງ; ເຫມືອນຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍເມື່ອສຳຜັດໄມ້ຈັນທະນາ ກໍຫອມຟຸ້ງໄປທົ່ວ.

Verse 31

एतदेव परं ज्ञानं संसारोच्छित्तिकारणम् । वपुर्विसर्जनं काले यत्तवानंदकानने

ນີ້ແຫຼະແມ່ນປັນຍາອັນສູງສຸດ ເປັນເຫດໃຫ້ສັງສາຣະສິ້ນສຸດ: ການສະລະກາຍໃນເວລາອັນກໍານົດ ໃນອານັນທະການນະຂອງພຣະອົງ.

Verse 32

निर्मथ्य विष्वग्वाग्जालं सारभूतमिदं परम् । ब्रह्मणोदीरितं पूर्वं काश्यां मुक्तिस्तनुत्यजाम्

ເມື່ອກວນຄັ້ນຂ່າຍຄໍາອັນກວ້າງໃຫຍ່ ກໍໄດ້ສານະສໍາຄັນອັນສູງສຸດນີ້—ທີ່ພຣະພຣົມໄດ້ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນວ່າ: ໃນກາສີ ຜູ້ລະທິ້ງກາຍຍ່ອມໄດ້ຮັບມຸກຕິ.

Verse 33

यद्वाच्यं बहुभिर्ग्रंथैस्तदष्टाभिरिहाक्षरैः । हरिणोक्तं रविपुरः कैवल्यं काशिसंस्थितौ

ສິ່ງທີ່ຄຳພີຫຼາຍເລື່ອງພະຍາຍາມອະທິບາຍ ທີ່ນີ້ກ່າວໄວ້ໃນ 8 ພະຍາງ: ຕໍ່ໜ້າພຣະຣະວິ ພຣະຫຣິຕັດວ່າ “ໄກວັນຍະ ມີແກ່ຜູ້ພຳນັກໃນກາສີ.”

Verse 34

याज्ञवल्क्यो मुनिवरः प्रोक्तवान्मुनिसंसदि । रवेरधीत्य निगमान्काश्यामंते परं पदम्

ໃນສະພາຂອງພຣະລະສີ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຢາຊະນະວັນກະຍະ ກ່າວວ່າ “ເມື່ອຮຽນນິຄະມະ (ເວດ) ຈາກພຣະຣະວິ ແລ້ວ ໃນບັ້ນປາຍຈະໄດ້ບັນລຸປະຣະມະປະທະ ທີ່ກາສີ.”

Verse 35

स्वामिनापि जगद्धात्री पुरतो मंदराचले । इदमेव पुरा प्रोक्तं काशीनिर्वाणजन्मभूः

ແມ່ນແຕ່ພຣະເຈົ້າເອງ ຕໍ່ໜ້າພຣະຊະກັດທາຕຣີ ທີ່ພູມັນດະຣາ ໃນການກ່ອນ ກໍໄດ້ປະກາດວ່າ “ກາສີແມ່ນພູມກຳເນີດແຫ່ງນິຣວານ (ການຫຼຸດພົ້ນສຸດທ້າຍ).”

Verse 36

कृष्णद्वैपायनोप्येवं शंभो वक्ष्यति नान्यथा । यत्रविश्वेश्वरः साक्षान्मुक्तिस्तत्र पदेपदे

ໂອ ສັມພູ, ກຣິສນະດວຍປາຍະນະ (ວະຍາສ) ກໍຈະກ່າວແບບນີ້ ບໍ່ແມ່ນອື່ນ: ທີ່ໃດພຣະວິສເວສະວະຣະ ປະທັບຢູ່ໂດຍປະຈັກ ທີ່ນັ້ນມີມຸກຕິໃນທຸກຍ່າງກ້າວ.

Verse 37

वदंत्यन्येपि मुनयस्तीर्थसंन्यासकारिणः । चिरंतना लोमशाद्याः काशिका मुक्तिकाशिका

ມຸນີອື່ນໆອີກ—ບັນພະບຸລຸດຜູ້ວາງຂົນທຳນຽມສັນຍາສ ແລະການເດີນທາງໄປຕີຣຖະ ເຊັ່ນ ໂລມະຊະ ແລະອື່ນໆ—ກ່າວວ່າ “ກາຊິກາແມ່ນ ມຸກຕິກາຊິກາ ຄືກາສີຜູ້ປະທານການຫຼຸດພົ້ນ.”

Verse 38

वयमप्येवं जानीमो यत्र स्वर्गतरंगिणी । आनंदकानने शंर्भोमोक्षस्तत्रैव निश्चितम्

ພວກເຮົາກໍຮູ້ຢ່າງນັ້ນ—ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳສະຫວັນໄຫຼ; ໃນອານັນທະການະນະ, ໂອ ສັມພູ, ໂມກສະຢູ່ທີ່ນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ ແນ່ນອນບໍ່ສົງໄສ.

Verse 39

भूतं भावि भविष्यं यत्स्वर्गे मर्त्ये रसातले । तत्सर्वमेव जानीमो धर्मेशानुग्रहात्परात्

ສິ່ງໃດເປັນອະດີດ ປັດຈຸບັນ ແລະອະນາຄົດ—ຢູ່ສະຫວັນ ໂລກມະນຸດ ຫຼື ຣະສາຕະລະ—ພວກເຮົາຮູ້ທັງໝົດໂດຍສິ້ນເຊີງ ເນື່ອງຈາກພຣະອະນຸຄຣາະອັນສູງສຸດຂອງທັມມະຣາຊາ.

Verse 40

अतो हिरण्यगर्भोक्तं हरिप्रोक्तं मुनीरितम् । भवतोक्तं च निखिलं शंभो जानीमहे वयम्

ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງທີ່ຫິຣັນຍະຄັຣພະ (ພຣະພຣົມ) ກ່າວ, ທີ່ຫຣິ (ພຣະວິສນຸ) ຕຣັດ, ທີ່ມຸນີທັງຫຼາຍໄດ້ປະກາດ, ແລະທີ່ທ່ານກ່າວທັງໝົດ—ໂອ ສັມພູ—ພວກເຮົາຮູ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 41

करामलकवत्सर्वमेतद्ब्रह्मांडगोलकम् । अस्मद्वाग्गोचरेऽस्त्येव धर्मपीठनिषेवणात्

ບຣະຫມານຑະໂກລະກະທັງໝົດນີ້ ສຳລັບພວກເຮົາດຸດຜົນອາມະລະກະໃນຝາມື; ເນື່ອງຈາກການບໍລິການພີຖະແຫ່ງທັມມະ ມັນຈຶ່ງຢູ່ໃນຂອບເຂດຄຳເວົ້າແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຮົາ.

Verse 42

धर्मराजस्य तपसा तिर्यञ्चोपि वयं विभो । जाताः स्म निर्विकल्पं हि सर्वज्ञानस्य भाजनम्

ດ້ວຍຕະປະຂອງທັມມະຣາຊາ—ແມ່ນແຕ່ພວກເຮົາເປັນພຽງນົກ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ—ພວກເຮົາກໍໄດ້ເປັນພາຊະນະອັນຄວນຄ່າສຳລັບຮັບສັບພະຍານ ໂດຍບໍ່ສົງໄສ.

Verse 43

मधुरं मृदुलं सत्यं स्वप्रमाणं सुसंस्कृतम् । हितं मितं सदृष्टांतं श्रुत्वा पक्षिसुभाषितम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາສຸພາສິດຂອງນົກ—ຫວານນຸ່ມ ອ່ອນໂຍນ ສັດຈິງ ເປັນຫຼັກຖານດ້ວຍຕົນເອງ ແລະຂັດເກົາງາມ; ເປັນປະໂຫຍດ ພອດປານກາງ ພ້ອມຕົວຢ່າງອັນເໝາະສົມ—ໃຈກໍຖືກກະທົບຢ່າງເລິກຊຶ້ງ।

Verse 44

देवोतिविस्मयापन्नो ऽवर्णयत्पीठगौरवम् । त्रैलोक्यनगरे चात्र काशीराजगृहं मम

ດ້ວຍຄວາມພິສົງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ເທວະໄດ້ພັນລະນາກຽດສັກສີຂອງປີຖະອັນສັກສິດນັ້ນ; ແລະໃນນະຄອນນີ້ອັນເປັນດັ່ງມະຫານະຄອນແຫ່ງໄຕຣໂລກ ທ່ານຍັງໄດ້ເວົ້າເຖິງພະຣາຊວັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນກາສີດ້ວຍ।

Verse 45

तत्रापि भोगभवनमनर्घ्यमणिनिर्मितम् । मोक्षलक्ष्मीविलासाख्यः प्रासादो मेति शर्मभूः

ທີ່ນັ້ນຍັງມີເຮືອນວິລາສແຫ່ງຄວາມສຸກ ກໍ່ສ້າງດ້ວຍແກ້ວມະນີອັນຫາຄ່າບໍ່ໄດ້; ພະຣາຊວັງຂອງຂ້າພະເຈົ້ານາມ ‘ໂມກສະລັກສະມີວິລາສ’ ເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງຄວາມປິຕິໃຫຍ່ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 46

पतत्त्रिणो पिमुच्यंते यं कुर्वाणाः प्रदक्षिणम् । स्वेच्छया विचरंतः खे खेचरा अपि देवताः

ແມ່ນແຕ່ສັດມີປີກກໍຖືກປົດປ່ອຍໄດ້ ໂດຍການເວັນປະທັກສິນຮອບນັ້ນ; ແລະເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ທ່ອງຟ້າເປັນ ‘ເຂຈຣ’ ກໍທ່ອງໄປທີ່ນັ້ນຕາມປາຖະໜາ।

Verse 47

मोक्षलक्ष्मीविलासाख्य प्रासादस्य विलोकनात् । शरीराद्दूरतो याति ब्रह्महत्यापि नान्यथा

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນພະຣາຊວັງນາມ ‘ໂມກສະລັກສະມີວິລາສ’ ເທົ່ານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ບາບ ‘ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ’ ກໍຖອຍຫ່າງຈາກກາຍໄປໄກ—ບໍ່ມີຜົນອື່ນນອກຈາກນີ້।

Verse 48

मोक्षलक्ष्मीविलासस्य कलशो यैर्निरीक्षतः । निधानकलशास्तांस्तु न मुंचंति पदेपदे

ຜູ້ໃດໄດ້ເບິ່ງ “ກະລະສະ” ຢອດວິຫານ ທີ່ໂມກສະແລະພຣະລັກສະມີສຳລານລີລາ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກໄຫຄັງສົມບັດທອດທິ້ງເລີຍ ທຸກກ້າວຍ່າງ

Verse 49

दूरतोपि पताकापि मम प्रासादमूर्धगा । नेत्रातिथी कृता यैस्तु नित्यं तेऽतिथयो मम

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໄກ ຜູ້ໃດເຮັດໃຫ້ທຸງທີ່ຢູ່ຍອດວິຫານຂອງເຮົາເປັນ “ແຂກແຫ່ງດວງຕາ” ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນແຂກຂອງເຮົາຕະຫຼອດໄປ

Verse 50

भूमिं भित्त्वा स्वयं जातस्तत्प्रासादमिषेण हि । आनंदाख्यस्य कंदस्य कोप्येष परमोंकुरः

ມັນໄດ້ທະລຸດິນແລ້ວເກີດຂຶ້ນເອງ—ປານດັ່ງອາໄສຂໍ້ອ້າງແຫ່ງວິຫານນັ້ນ; ມັນເປັນເຫມືອນໜໍ່ອັນສູງສຸດຂອງຮາກທີ່ຊື່ “ອານັນທະ”

Verse 51

ब्रह्मादिस्थावरांतानि यत्र रूपण्यनेकशः । मामेवोपासते नित्यं चित्रं चित्रगतान्यपि

ທີ່ນັ້ນ ຮູບຮ່າງຫຼາຍປະການ ຕັ້ງແຕ່ພຣະພຣົມລົງມາຈົນເຖິງສັດອັນນິ່ງສະຫງົບ ລ້ວນບູຊາເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນນິດ; ນ່າອັດສະຈັນ ແມ່ນແຕ່ຮູບໃນຮູບວາດກໍບູຊາເຊັ່ນນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 52

ससौधो मेखिले लोके स्थानं परमनिर्वृतेः । रतिशाला स मे रम्या स मे विश्वासभूमिका

ໃນໂລກອັນໂອບລ້ອມນີ້ ອາຄານນັ້ນແມ່ນບັນລັງແຫ່ງນິຣະວຶຕິອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ ຫ້ອງຮື່ນຮົມນັ້ນແມ່ນຫ້ອງສຳລານຂອງເຮົາ; ນັ້ນແຫຼະແມ່ນພື້ນດິນແຫ່ງຄຳຮັບຮອງອັນໃກ້ຊິດຂອງເຮົາແກ່ຜູ້ພັກຕະ

Verse 53

मम सर्वगतस्यापि प्रासादोयं परास्पदम् । परं ब्रह्म यदाम्नातं परमोपनिषद्गिरा । अमूर्तं तदहं मूर्तो भूयां भक्तकृपावशात्

ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າແຜ່ຊ່ອນຢູ່ທົ່ວທຸກສິ່ງ ແຕ່ພະຮາຊວັງນີ້ແມ່ນບັນລັງສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ। ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດທີ່ອຸປນິສັດອັນສູງສົ່ງປະກາດ; ແມ່ນແຕ່ອະຮູບ ກໍຮັບຮູບເພາະກະລຸນາຕໍ່ຜູ້ພັກຕະ।

Verse 54

नैःश्रेयस्याः श्रियो धाम तद्याम्यां मंडपोस्ति मे । तत्राहं सततं तिष्ठे तत्सदोमंडपं मम

ທາງທິດໃຕ້ມີມັນດະປະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງສິຣີຂອງໄນຫະສເຣຍະສ (ຄວາມເກສົມສູງສຸດ)។ ຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ; ນັ້ນແມ່ນມັນດະປະສະພາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 55

निमेषार्धप्रमाणं च कालं तिष्ठति निश्चलः । तत्र यस्तेन वै योगः समभ्यस्तः समाः शतम्

ຜູ້ໃດຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງນິ່ງສະຫງົບ ແມ່ນແຕ່ເວລາພຽງຄື່ງການກະພິບຕາ ດ້ວຍເທົ່ານັ້ນ ການຝຶກໂຍຄະທີ່ນັ້ນຍ່ອມເທົ່າກັບການຝຶກຮ້ອຍປີໃນທີ່ອື່ນ

Verse 56

निर्वाणमंडपं नाम तत्स्थानं जगतीतले । तत्रर्चं संजपन्नेकां लभेत्सर्वश्रुतेः फलम्

ສະຖານທີ່ນັ້ນໃນໂລກນີ້ເອີ້ນວ່າ ‘ມັນດະປະນິຣວານ’। ທີ່ນັ້ນ ການຈະປະມົນຕຣາພຽງບົດດຽວຕໍ່ໜ້າພຣະຮູບບູຊາ ຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງສຣຸຕິທັງປວງ

Verse 57

प्राणायामं तु यः कुर्यादप्येकं मुक्तिमंडपे । तेनाष्टांगः समभ्यस्तो योगोऽन्यत्रायुतं समाः

ແຕ່ຜູ້ໃດເຮັດປຣານາຍາມະ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວໃນ ‘ມັນດະປະແຫ່ງມຸກຕິ’ ດ້ວຍເທົ່ານັ້ນ ໂຍຄະອັດຖາງຄະຖືກນັບວ່າໄດ້ຝຶກເທົ່າກັບສິບພັນປີໃນທີ່ອື່ນ

Verse 58

निर्वाणमंडपे यस्तु जपेदेकं षडक्षरम् । कोटिरुद्रेण जप्तेन यत्फलं तस्य तद्भवेत्

ຜູ້ໃດຢູ່ໃນນິຣວານະມັນດະປະ ສວດມົນຕຣາຫົກພະຍາງ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັນກັບ ໂກຕິຣຸທຣະ-ຊະປະ ຄືການຈັບພຣະຣຸທຣະໜຶ່ງໂກຕິຄັ້ງ.

Verse 59

शुचिर्गंगांभसि स्नातो यो जपेच्छतरुद्रियम् । निर्वाणमंडपे ज्ञेयः स रुद्रो द्विजवेषभृत्

ຜູ້ໃດມີຄວາມບໍລິສຸດ ອາບນ້ຳໃນນ້ຳຄົງຄາ ແລ້ວສາທະຍາຍ «ສະຕະຣຸທຣີຍະ» ໃນນິຣວານະມັນດະປະ ພຶງຮູ້ວ່າຜູ້ນັ້ນແມ່ນພຣະຣຸທຣະເອງ ແມ່ນແຕ່ຈະນຸ່ງຄຣາບທະວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ກໍຕາມ.

Verse 60

ब्रह्मयज्ञसकृत्कृत्वा मम दक्षिणमंडपे । ब्रह्मलोकमवाप्याथ परं ब्रह्माधिगच्छति

ເມື່ອປະກອບ «ພຣະຫມະຍັດຍະ» ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ໃນມັນດະປະທາງໃຕ້ຂອງເຮົາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບັນລຸພຣະຫມະໂລກ ແລ້ວຕໍ່ມາຍ່ອມເຂົ້າເຖິງພຣະພຣະຫມັນອັນສູງສຸດ.

Verse 61

धर्मशास्त्रं पुराणानि सेतिहासानि तत्र यः । पठेन्निरभिलाषुः सन्स वसेन्मम वेश्मनि

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໃດອ່ານທັມມະສາດ, ປຸຣານະ ແລະ ອິຕິຫາສະ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມໂລບຫວັງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພັກອາໄສຢູ່ໃນເຮືອນຂອງເຮົາເອງ.

Verse 62

तिष्ठेदिंद्रियचापल्यं यो निवार्य क्षणं कृती । निर्वाणमंडपेन्यत्र तेन तप्तं महत्तपः

ຜູ້ມີຄວາມສາມາດຜູ້ໃດ ຢູ່ໃນນິຣວານະມັນດະປະ ແລ້ວຫ້າມຄວາມວອກແວກຂອງອິນທຣີຍະໄດ້ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ ຜູ້ນັ້ນຊື່ວ່າໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລ້ວ.

Verse 63

वायुभक्षणतोन्यत्र यत्पुण्यं शरदां शतम् । तत्पुण्यं घटिकार्धेन मौनं दक्षिणमंडपे

ບຸນທີ່ໄດ້ຈາກບ່ອນອື່ນໂດຍດຳລົງຊີວິດດ້ວຍລົມຕະຫຼອດຮ້ອຍລະດູສາຣະດະ ບຸນນັ້ນເອງໄດ້ດ້ວຍການຖືຄວາມມິດງຽບເພີງຄຶ່ງຄາບກະຕິກາ ທີ່ມັນດະປະທັກສິນາ.

Verse 64

मितं कृष्णलकेनापि योदद्यान्मुक्तिमंडपे । स्वर्णं सौवर्णयानेन स तु संचरते दिवि

ໃນມຸກຕິມັນດະປະ ຜູ້ໃດຖວາຍທານແມ່ນແຕ່ປະລິມານນ້ອຍທີ່ຊັ່ງວັດ—ແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງ ກຣິສນະລະກະ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມທ່ອງໄປໃນສະຫວັນດ້ວຍລົດທອງ.

Verse 65

तत्रैकं जागरं कुर्याद्यस्मिन्कस्मिन्दिनेपि यः । उपोषितोर्चयेल्लिंगं स सर्वव्रतपुण्यभाक्

ຜູ້ໃດໃນວັນໃດກໍຕາມ ຖືການຕື່ນເຝົ້າຄືນດຽວຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມອົດອາຫານ ແລະ ບູຊາພຣະລິງຄະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບສ່ວນບຸນແຫ່ງວຣະຕະທັງປວງ.

Verse 66

तत्र दत्त्वा महादानं तत्र कृत्वा महाव्रतम् । तत्राधीत्याखिलं वेदं च्यवते न नरो दिवः

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍມະຫາທານຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໄດ້ສົມາທານມະຫາວຣະຕະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ສຶກສາເວທະທັງປວງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບຸກຄົນນັ້ນຍ່ອມບໍ່ຕົກຈາກສະຫວັນ.

Verse 67

प्रयाणं कुर्वते यस्य प्राणा मे मुक्तिमंडपे । समामनुप्रविष्टोत्र तिष्ठेद्यावदहं खलु

ສຳລັບຜູ້ໃດທີ່ປຣານ (ລົມຫາຍໃຈຊີວິດ) ອອກໄປໃນມຸກຕິມັນດະປະຂອງເຮົາ ເຮົາເອງຈະເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນພ້ອມກັບປຣານນັ້ນ ແລະຈະສະຖິດຢູ່ກັບວິນຍານນັ້ນຕາມເວລາທີ່ເຮົາປະສົງ.

Verse 68

जलक्रीडां सदा कुर्यां ज्ञानवाप्यां सहोमया । यदंबुपानमात्रेण ज्ञानं जायेत निमर्लम्

ຂ້າພະເຈົ້າມັກຫຼິ້ນນ້ຳຢູ່ທີ່ ຍານະວາປີ (ບໍ່ແຫ່ງປັນຍາ) ຮ່ວມກັບພຣະອຸມາເສມອ; ພຽງດື່ມນ້ຳນັ້ນ ຍານະອັນບໍລິສຸດກໍເກີດຂຶ້ນ

Verse 69

तज्जलक्रीडनस्थानं मम प्रीतिकरं महत् । अमुष्मिन्राजसदने जाड्यहृज्जलपूरितम्

ສະຖານທີ່ຫຼິ້ນນ້ຳນັ້ນແຫຼະ ເປັນທີ່ພໍໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຍິ່ງ; ໃນວັງອັນສົງ່ານັ້ນ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳທີ່ຂັບໄລ່ຄວາມທຶບຊາໃນໃຈ

Verse 70

तत्प्रासादपुरोभागे मम शृंगारमंडपः श्री । पीठं तद्धि विज्ञेयं निःश्रीकश्रीसमर्पणम्

ທາງໜ້າຂອງພຣະຣາຊວັງນັ້ນ ມີສຣິງຄາຣະມັນດະປະອັນເປັນມົງຄຸນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແມ່ນສາລາແຫ່ງການປະດັບ; ພຶງຮູ້ວ່ານັ້ນແມ່ນປີຖະອັນສັກສິດ ທີ່ປະທານສິຣີແມ່ນແຕ່ຜູ້ໄຮ້ວາສະນາ

Verse 71

मदर्थं तत्र यो दद्याद्दुकूलानि शुचीन्यहो । माल्यानि सुविचित्राणि यक्षकर्दमवंति च

ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ ຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທີ່ສະອາດ ພ້ອມພວງມາລາວິຈິດຫຼາກຫຼາຍ ແລະຍັງຖວາຍຂີ້ເຜິ້ງ/ຄຣີມຫອມທີ່ຄວນແກ່ເທວະຍັກ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມໂປຣດປານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 72

नाना नेपथ्यवस्तूनि पूजोपकरणाऽन्यपि । स श्रियालंकृतस्तिष्ठेद्यत्र कुत्रापि सत्तमः

ເມື່ອຖວາຍເຄື່ອງປະດັບນານາຊະນິດ ແລະອຸປະກອນບູຊາອື່ນໆ ດ້ວຍ ຜູ້ປະເສີດນັ້ນຈະດຳລົງຢູ່ດ້ວຍສິຣີຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ບໍ່ວ່າຢູ່ທີ່ໃດກໍຕາມ

Verse 73

निर्वाणलक्ष्मीर्वृणुते तं निर्वाणपदाप्तये । यत्र कुत्रापि निधनं प्राप्नुयादपि स ध्रुवम्

ນິຣວານ-ລັກຊະມີ ເລືອກຜູ້ນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸບົດແຫ່ງໂມກສະ। ແມ່ນແຕ່ເຂົາຈະພົບຄວາມຕາຍຢູ່ໃສກໍຕາມ ຊະຕາແຫ່ງການພົ້ນນັ້ນຍ່ອມແນ່ນອນສໍາລັບເຂົາ।

Verse 74

मोक्षलक्ष्मीविलासाख्य प्रासादस्योत्तरे मम । ऐश्वर्यमडपं रम्यं तत्रैश्वर्यं ददाम्यहम्

ທາງທິດເໜືອຂອງພະຣາຊວັງຂອງເຮົາທີ່ຊື່ ‘ໂມກສະ-ລັກຊະມີ-ວິລາສ’ ມີມັນດົບອັນງາມຊື່ ‘ໄອສະວັຣຍະ-ມັນດົບ’ ຢູ່। ທີ່ນັ້ນເຮົາປະທານໄອສະວັຣຍະ ຄືຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະອໍານາດແຫ່ງຄວາມເປັນໃຫຍ່।

Verse 75

मत्प्रासादैंद्रदिग्भागे ज्ञानमंडपमस्ति यत् । ज्ञानं दिशामि सततं तत्र मां ध्यायतां सताम्

ໃນທິດຕາເວັນອອກຂອງພະຣາຊວັງຂອງເຮົາ ມີ ‘ຊະຍານະ-ມັນດົບ’ ຄືມັນດົບແຫ່ງປັນຍາ। ທີ່ນັ້ນ ເຮົາປະທານປັນຍາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແກ່ຜູ້ດີທີ່ເພ່ງພິຈາລະນາເຮົາ।

Verse 76

भवानि राजसदने ममास्ति हि महानसम् । यत्तत्रोपहृतं पुण्यं निर्विशामि मुदैव तत्

ໂອ ພະນາງພະວານີ, ໃນພະຣາຊສະຖານມີຫ້ອງຄົວໃຫຍ່ຂອງເຮົາຢູ່ແທ້। ບູຊາທານອັນບໍລິສຸດໃດທີ່ນໍາມາຖວາຍທີ່ນັ້ນ ເຮົາຮັບປະທານດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 77

विशालाक्ष्या महासौधे मम विश्रामभूमिका । तत्र संसृतिखिन्नानां विश्रामं श्राणयाम्यहम्

ໃນພະຣາຊວັງໃຫຍ່ຂອງ ວິຊາລາກຊີ ມີບ່ອນພັກຂອງເຮົາຢູ່। ທີ່ນັ້ນ ເຮົາປະທານການພັກຜ່ອນແກ່ຜູ້ທີ່ເຫນື່ອຍລ້າຈາກການພະເລີນໄປໃນສັງສາຣະ।

Verse 78

नियमस्नानतीर्थं च चक्रपुष्करिणी मम । तत्र स्नानवतां पुंसां तन्नैर्मल्यं दिशाम्यहम्

ນີ້ແມ່ນທີຣະທີ່ສັກສິດສໍາລັບການອາບນ້ໍາຕາມນິຍະມະຂອງເຮົາ ຄື ຈັກຣະ-ປຸສກະຣິນີ ຂອງເຮົາ. ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາຢູ່ນັ້ນ ເຮົາເອງປະທານຄວາມບໍລິສຸດແລະຄວາມໄຮ້ມົນທິນໃຫ້.

Verse 79

यदाहुः परमं तत्त्वं यदाहुर्ब्रह्मसत्तमम् । स्वसंवेद्यं यदाहुश्च तत्तत्रांते दिशाम्यहम्

ສິ່ງທີ່ທ່ານທັງຫຼາຍເອີ້ນວ່າ ຕັດຕະວະອັນສູງສຸດ, ສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ພຣະພຣະຫມັນອັນສູງຍິ່ງ, ແລະສິ່ງທີ່ກ່າວວ່າ ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງໂດຍກົງ—ເຮົາເຜີຍແຈ້ງສິ່ງນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນບັ້ນປາຍອັນສົມບູນທີ່ສຸດ.

Verse 80

यदाहुस्तारकं ज्ञानं यदाहुरतिनिर्मलम् । स्वात्मारामं यदाहुश्च तत्तत्रांते दिशाम्यहम्

ຍານທີ່ທ່ານທັງຫຼາຍເອີ້ນວ່າ “ຕາຣະກະ” ຜູ້ນໍາໃຫ້ຂ້າມພົ້ນ, ທີ່ເອີ້ນວ່າ ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ, ແລະທີ່ເອີ້ນວ່າ ຊື່ນບານໃນອາດມັນແຕ່ຜູ້ດຽວ—ເຮົາເຜີຍແຈ້ງຍານນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນບັ້ນປາຍອັນສົມບູນທີ່ສຸດ.

Verse 81

जगन्मंगलभूर्यात्र परमा मणिकर्णिका । विपाशयामि तत्राहं कर्मभिः पाशितान्पशून्

ມະນິກັນນິກາອັນສູງສຸດ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍມົງຄຸນແກ່ໂລກ ແມ່ນຍາຕຣາສະຖານອັນປະເສີດທີ່ສຸດ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເຮົາຄາຍແລະປົດປ່ອຍສັດທັງຫຼາຍທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍກຳຂອງຕົນ.

Verse 82

निर्वाणश्राणने यत्र पात्रापात्रं न चिंतये । आनंदकानने तन्मे दानस्थानं दिवानिशम्

ໃນ “ນິຣວານ-ສຣານະນະ” ທີ່ເຮົາບໍ່ພິຈາລະນາວ່າ ຜູ້ໃດຄວນ ຫຼື ບໍ່ຄວນ, ໃນ ອານັນດະການະນັ້ນແຫຼະ ແມ່ນສະຖານທານຂອງເຮົາ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 83

भवांबुधौ महागाधे प्राणिनः परिमज्जतः । भूत्वैव कर्णधारोंते यत्र संतारयाम्यहम्

ໃນມະຫາສະມຸດອັນກວ້າງໃຫຍ່ ແລະລຶກຫາຂອບບໍ່ໄດ້ ແຫ່ງພົບພາວະ-ສັງສານ ເມື່ອສັດທັງຫຼາຍກຳລັງຈົມ ໃນວາລະສຸດທ້າຍ ຂ້າເອງເປັນນາຍທ້າຍເຮືອ ພາເຂົາຂ້າມພົ້ນໄປ

Verse 84

सौभाग्यभाग्यभूर्या वै विख्याता मणिकर्णिका । ददामि तस्यां सर्वस्वमग्रजायांत्यजाय वा

ມະນິກັນນິກາ ເປັນທີ່ລືອຊາວ່າເປັນຜືນດິນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງສິຣິມົງຄົນ ແລະວາສະນາ. ທີ່ນັ້ນ ຂ້າເຈົ້າປະທານທຸກສິ່ງ—ແກ່ຜູ້ດີເລີດທີ່ສຸດ ຫຼືແມ່ນແກ່ຜູ້ຖືກທອດທິ້ງກໍຕາມ

Verse 85

महासमाधिसंपन्नैर्वेदांतार्थ निषेविभिः । दुष्प्रापोन्यत्र यो मोक्षः शोच्यैरपि स लभ्यते

ໂມກສະທີ່ຢູ່ບ່ອນອື່ນ ຍາກຈະໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີມະຫາສະມາທິ ແລະຜູ້ສະແຫວງຫາຄວາມໝາຍແຫ່ງເວທານຕະ—ທີ່ນີ້ກໍຍັງໄດ້ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນ່າສົງສານ ແລະຜູ້ຕົກຕ່ຳ

Verse 86

दीक्षितो वा दिवाकीर्तिः पंडितो वाप्यपंडितः । तुल्यो मे मोक्षदीक्षायां संप्राप्य मणिकर्णिकाम्

ຈະເປັນຜູ້ໄດ້ຮັບດີກສາ ຫຼືມີຊື່ສຽງແຈ້ງດັ່ງກາງວັນ ຈະເປັນບັນດິດ ຫຼືບໍ່ແມ່ນບັນດິດ—ເມື່ອມາຮອດມະນິກັນນິກາ ໃນດີກສາແຫ່ງໂມກສະຂອງຂ້າເຈົ້າ ທຸກຄົນເທົ່າກັນ

Verse 87

यत्त्यागेन्यत्र कृपणस्तत्प्राप्य मणिकर्णिकाम् । ददामि जंतुमात्राय सर्वस्वं चिरसंचितम्

ສິ່ງທີ່ຄົນຂີ້ຕື່ນຢູ່ບ່ອນອື່ນ ຈະຍອມປ່ອຍໄດ້ກໍດ້ວຍການສະລະອັນໃຫຍ່—ເມື່ອມາຮອດມະນິກັນນິກາ ຂ້າເຈົ້າປະທານແກ່ສັດທຸກຕົນ ທັງໝົດທີ່ສະສົມມາດົນນານ

Verse 88

यदि दैवादिह प्राप्तस्त्रिसंयोगोऽतिदुर्घटः । अविचारं तदा देयं सर्वस्वं चिरसंचितम्

ຖ້າໂດຍພຣະພອນແຫ່ງເທວະ ໄດ້ພົບ ‘ຕຣິສັງໂຍກ’ ອັນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງນີ້ໃນທີ່ນີ້ ກໍຄວນໃຫ້ທານໂດຍບໍ່ລັງເລ ແມ່ນແຕ່ຊັບທັງໝົດທີ່ສະສົມມາດົນນານ।

Verse 89

शरीरमथ संपत्तिरथ सा मणिकर्णिका । त्रिसंयोगोयमप्राप्यो देवैरिंद्रादिकैरपि

‘ຕຣິສັງໂຍກ’ ນີ້—ກາຍມະນຸດ, ຊັບສິນທາງໂລກ, ແລະ ມະນິກັນນິກາ—ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກອິນທຣາ ກໍຍັງບໍ່ອາດໄດ້ຮັບ।

Verse 90

पुनः पुनर्विचार्येति जंतुमात्रेभ्य एव च । निर्वाणलक्ष्मीं यच्छामि सदोपमणिकर्णिकम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າພິຈາລະນາຊ້ຳໆ—ເພື່ອສັດທັງປວງ—ແລ້ວປະທານສິຣິແຫ່ງຄວາມຫຼຸດພົ້ນ; ເພາະມະນິກັນນິກາເປັນສູງສຸດຢູ່ເສມອ।

Verse 91

मुक्तिदा न मही सा मे वाराणस्यां महीयसी । तन्मही रजसा साम्यं त्रिलोक्यपि न चोद्वहेत्

ດິນແດນຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນວາຣານະສີ ຍິ່ງໃຫຍ່ສຸດ; ມັນບໍ່ແມ່ນແຕ່ ‘ດິນ’ ແຕ່ເປັນຜູ້ປະທານມົກສະ. ແມ່ນແຕ່ສາມໂລກກໍບໍ່ອາດເທົ່າທັນຝຸ່ນຂອງມັນ।

Verse 92

परं लिंगार्चनस्थानमविमुक्तेश्वरेश्वरम् । तत्र पूजां सकृत्कृत्वा कृतकृत्यो नरो भवेत्

ອະວິມຸກເຕສະວະຣະ ແມ່ນສະຖານທີ່ສູງສຸດສໍາລັບການບູຊາລິງຄະ. ຜູ້ໃດບູຊາທີ່ນັ້ນແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ຍ່ອມເປັນຜູ້ສໍາເລັດເປົ້າໝາຍແຫ່ງຊີວິດ।

Verse 93

सायं पाशुपतीं संध्यां कुर्यां पशुपतीश्वरे । विभूतिधारणात्तत्र पशुपाशैर्न बध्यते

ຍາມແລງພຶງປະກອບສັນທະຍາປາສຸປະຕະ ທີ່ປະສຸປະຕີອີສະວະຣະ. ຜູ້ທີ່ສວມວິພູຕິ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ຢູ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍບາດຜູກສັດທັງຫຼາຍ

Verse 94

प्रातःसध्याकरोम्येव सदोंकारनिकेतने । तत्रैकापि कृता संध्या सर्वपातककृंतनी

ຍາມເຊົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າປະກອບສັນທະຍາ ຢູ່ນິເກຕນແຫ່ງໂອມກາຣະອັນດຳລົງຢູ່ເສມອ. ແມ່ນແຕ່ສັນທະຍາພຽງຄັ້ງດຽວທີ່ເຮັດຢູ່ນັ້ນ ກໍຕັດບາບທັງປວງ

Verse 96

रत्नेश्वरोर्चितो दद्यान्महारत्नानि भक्तितः । रत्नैः समर्च्य तल्लिंगं स्त्रीरत्नादि लभेन्नरः

ເມື່ອບູຊາຣັດເນສະວະຣະ ພຶງຖວາຍອັນມະນີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ດ້ວຍສັດທາ. ເມື່ອບູຊາລິງຄະນັ້ນດ້ວຍອັນມະນີ ບຸລຸດຍ່ອມໄດ້ພອນອັນລ້ຳຄ່າ—ເຊັ່ນ ພັນລະຍາຜູ້ປະເສີດ ແລະ ‘ອັນມະນີ’ ແຫ່ງຊີວິດອື່ນໆ

Verse 97

विष्टपत्रितयांतःस्थोप्यहं लिंगे त्रिविष्टपे । तिष्ठामि सततं भक्तमनोरथसमृद्धये

ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນຕຣິວິດສະຕະປະ ຄືສາມໂລກ ຂ້າພະເຈົ້າກໍສະຖິດຢູ່ໃນລິງຄະນີ້ຕະຫຼອດໄປ ເພື່ອໃຫ້ມໂນຣະຖະໃນໃຈຂອງພະກະຕະ ເຈີຣິນສົມບູນ

Verse 98

विरजस्कं महापीठं तत्र संसेव्य मानवः । विरजा जायते नूनं चतुर्नद कृतोदकः

ຜູ້ໃດຮັບໃຊ້ມະຫາປີຖະນາມວ່າ ວິຣະຈັສກະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກມົນທິນແນ່ນອນ. ຜູ້ໃດປະກອບພິທີນ້ຳ (ອຸດກະກຣິຍາ) ດ້ວຍນ້ຳແຫ່ງ ‘ສີ່ແມ່ນ້ຳ’ ຢູ່ນັ້ນ ຍ່ອມບໍລິສຸດແທ້

Verse 99

वसामि कृत्तिवासेहं सदा प्रति चतुर्दशि । अत्र जागरणं कृत्वा चतुर्दश्यां न गर्भभाक्

ເຮົາພັກອາໄສຢູ່ທີ່ ກຣິຕຕິວາສະ ເປັນນິດ ໃນທຸກວັນ ຈະຕຸຣະດະຊີ (ວັນທີ 14 ຕາມຈັນທະຄະຕິ)។ ຜູ້ໃດທຳການຕື່ນເຝົ້າບູຊາຢູ່ນີ້ໃນວັນນັ້ນ ຈະບໍ່ຕ້ອງເກີດໃນຄອບຄອງອີກເທື່ອ।

Verse 100

पितृप्रीतिप्रदं पीठं वृषभध्वजसंज्ञकम् । पितृतर्पणकृत्तत्र पितॄंस्तारयति क्षणात्

ພີຖະອັນສັກສິດນີ້ ມີນາມວ່າ “ວຣິສະພະດະວະຊະ” ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປິຕິແກ່ ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ)। ຜູ້ໃດເຮັດ ຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ໃຫ້ປິຕຣະຢູ່ນັ້ນ ຈະຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນບັນພະບຸລຸດໄດ້ໃນພິລຶກຕາ।

Verse 110

ममानुग्रहतः कीरानेतान्पश्य रवेः सुत । दिव्यविमानमारुह्य गंतारो मत्पुरं महत्

ດ້ວຍພຣະອະນຸຄຣະຫະຂອງເຮົາ ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະອາທິດ ຈົ່ງເບິ່ງນົກແກ້ວເຫຼົ່ານີ້। ເມື່ອຂຶ້ນສູ່ວິມານທິບແລ້ວ ພວກເຂົາຈະໄປສູ່ທີ່ພຳນັກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງເຮົາ।

Verse 113

आरुह्यते न यानेन दिव्यरूपवराः खगाः । कैलासमभिसंजग्मुर्धर्ममापृच्छ्यतेऽमलाः

ນົກເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ມີຮູບທິບອັນປະເສີດ ແລະບໍລິສຸດແລ້ວ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຂຶ້ນຍານໃດໆ। ພວກເຂົາໄດ້ໄປສູ່ໄກລາສ ເພື່ອທູນຖາມເລື່ອງທັມມະ।