इति धर्मवचः श्रुत्वा परोपकृतिनिर्मलम् । तानाहूय मुने शंभुर्विनयावनताननान्
iti dharmavacaḥ śrutvā paropakṛtinirmalam | tānāhūya mune śaṃbhurvinayāvanatānanān
ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງທຳມະອັນບໍລິສຸດ ຊຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຈິດເກື້ອກູນຜູ້ອື່ນ ໂອ ມຸນີ, ພຣະສັມພູຈຶ່ງເອີ້ນພວກເຂົາເຂົ້າມາ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກົ້ມໜ້າດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ
Narrator (Skanda in Kāśī-khaṇḍa narration)
Altruistic, dharmic speech and humility draw divine attention—Śiva responds to purity of intention and vinaya.
The setting is Kāśī in the Skanda Purāṇa; the verse highlights the ethos of Kāśī’s dharma rather than naming a particular tīrtha.
None directly; the verse emphasizes inner discipline—paropakāra and humility—as spiritual qualifications.