Adhyaya 21

Verse 1

अगस्त्य उवाच । कथं दुर्गेति वै नाम देव्या जातंमुमासुत । कथं च काश्यां सा सेव्या समाचक्ष्वेति मामिह

ອະກັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: “ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະອຸມາ, ເປັນແນວໃດພຣະເທວີຈຶ່ງໄດ້ນາມ ‘ທຸຣຄາ’? ແລະໃນກາສີຄວນບູຊາພຣະນາງຢ່າງຖືກພິທີແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນີ້”

Verse 2

स्कंद उवाच । कथयामि महाबुद्धे यथा कलशसंभव । दुर्गा नामाभवद्देव्या यथा सेव्या च साधकैः

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ໂອ ອະກັສຕະຍະ ຜູ້ເກີດຈາກກະລະສະ, ຂ້າຈະອະທິບາຍວ່າ ເທວີໄດ້ຮັບນາມ “ທຸຣຄາ” ແນວໃດ ແລະ ສາທະກະຄວນບູຊານາງແນວໃດ.

Verse 3

दुर्गो नाम मदादैत्यो रुरु दैत्यांगजोभवत् । यश्च तप्त्वा तपस्तीव्रं पुंभ्योजेयत्वमाप्तवान्

ມີໄທຕະຍະຜູ້ໜຶ່ງຊື່ “ທຸຣຄະ” ເກີດຈາກອະສຸຣະ ຣຸຣຸ. ລາວໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນຮຸນແຮງ ແລະໄດ້ພອນໃຫ້ບໍ່ອາດຖືກຊະນະໂດຍບຸລຸດ (ມະນຸດ).

Verse 4

ततस्तेनाखिला लोका भूर्भुवःस्वर्मुखा अपि । स्वसात्कृता विनिर्जित्य रणे स्वभुजसारतः

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ຊະນະໃນສົງຄາມດ້ວຍພຽງແຕ່ພະລັງແຂນຂອງຕົນ ແລະໄດ້ປະຫວັດຊະນະຄອບງຳລົກທັງປວງ ແມ່ນກະທັ້ງ Bhūḥ, Bhuvaḥ, Svaḥ.

Verse 5

स्वयमिंद्रः स्वयं वायुः स्वयं चंद्रः स्वयं यमः । स्वयमग्निः स्वयं पाशी धनदोभूत्स्वयं बली

ອິນທຣະເອງ, ວາຍຸເອງ, ຈັນທຣະເອງ, ຍະມະເອງ; ອັກນິເອງ, ວະຣຸນະຜູ້ຖືບາດ (pāśa) ເອງ, ແລະ ກຸເບຣະເຈົ້າແຫ່ງຊັບສິນເອງ—ລ້ວນເຫມືອນຈະໝົດພະລັງຕໍ່ໜ້າລາວ.

Verse 6

स्वयमीशानरुद्रार्क वसूनां पदमाददे । तत्साध्वसाद्विमुक्तानि तपांस्यति तपस्विभिः

ລາວໄດ້ຍຶດເອົາຕຳແໜ່ງຂອງ Īśāna, Rudra, ພະອາທິດ ແລະ ວະສຸ ໄວ້ເປັນຂອງຕົນ. ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວລາວ ນັກຕະປະໄດ້ລະທິ້ງຕະປະ ແລະຖອນຕົວຈາກວິນັຍການປະພຶດ.

Verse 7

न वेदाध्ययनं चक्रुर्ब्राह्मणास्तद्भयादिताः । यज्ञवाटा विनिर्ध्वस्तास्तद्भटैरतिदुःसहैः

ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ເຂົາ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍບໍ່ໄດ້ສືກສາພຣະເວດ; ແລະລານບູຊາຍັດຖືກທະຫານຂອງເຂົາຜູ້ຕ້ານທານຍາກຢ່າງຍິ່ງ ທຳລາຍສິ້ນ।

Verse 8

विध्वस्ता बहुशः साध्व्यस्तैरमार्गकृतास्पदैः । प्रसभं च परस्वानि अपहृत्य दुरासदाः

ສະຕີຜູ້ດີງາມຫຼາຍນາງຖືກພວກທີ່ເອົາຄວາມອະທຳເປັນທີ່ພັກ ລະເມີດຢ່າງຫຍາບຄາຍຊ້ຳໆ; ແລະພວກທີ່ຕ້ານທານຍາກນັ້ນ ກໍຊິງຊັບຂອງຜູ້ອື່ນດ້ວຍກຳລັງ।

Verse 9

अभोक्षिषुर्दुराचाराः क्रूरकर्मपरिग्रहाः । नद्यो विमार्गगा आसञ्ज्वलंति न तथाग्नयः

ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ ແລະຍຶດຕິດກັບກຳອັນໂຫດຮ້າຍ ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍ; ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍໄຫຼຜິດທາງ ແລະໄຟກໍບໍ່ລຸກໂຊຕິດັ່ງຄວນ।

Verse 10

ज्योतींषि न प्रदीप्यंति तद्भयाकुलितान्यहो । दिग्वधूवसनन्यासन्विच्छायानि समंततः

ໂອ້ອະນິຈາ! ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ເຂົາ ແສງສະຫວ່າງທັງຫຼາຍບໍ່ສ່ອງປະກາຍ; ແລະທົ່ວທຸກທິດກໍເບິ່ງຈືດຈາງ ປານດັ່ງ “ເຈົ້າສາວແຫ່ງທິດ” ໄດ້ວາງເສື້ອຜ້າລົງແລ້ວ।

Verse 11

धर्मक्रियाविलुप्ताश्च प्रवृत्ताः सुकृतेतराः । त एव जलदीभूय ववृषुर्निज लीलया

ພິທີກຳແຫ່ງທຳມະຫາຍສູນ ແລະຜູ້ຄົນຫັນໄປສູ່ສິ່ງທີ່ຕົກຕ່າງຈາກບຸນກຸສົນ; ພວກນັ້ນເອງກາຍເປັນເມກ ແລ້ວຫຼົ່ນຝົນຕາມລີລາຂອງຕົນ।

Verse 12

सस्यानि तद्भयात्सूते त्वनुप्तापि वसुंधरा । सदैव फलिनो जातास्तरवोप्यवकेशिनः

ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ລາວ ແມ່ນແຕ່ດິນທີ່ບໍ່ໄດ້ຫວ່ານເມັດກໍຍັງໃຫ້ເກີດພືດຜົນ; ແລະຕົ້ນໄມ້ທີ່ໄຮ້ໃບກໍກາຍເປັນຜູ້ໃຫ້ຜົນຢູ່ເນື່ອງນິດ।

Verse 13

बंदीकृताः सुरर्षीणां पत्न्यस्तेनातिदर्पिणा । दिवौकसः कृतास्तेन समस्ताः काननौकसः

ໂດຍຜູ້ອວດອ້າງຢ່າງຫນັກນັ້ນ ພັນລະຍາຂອງຣິຊີເທວະຖືກຈັບຂັງ; ແລະຊາວສະຫວັນທັງປວງຖືກເຮັດໃຫ້ຢູ່ດັ່ງຊາວປ່າ।

Verse 14

मर्त्या अमर्त्यान्स्वगृहं प्राप्तानपि भयार्दिताः । अपि संभाषमात्रेण नार्च्चयंति विपज्जुषः

ມະນຸດຜູ້ຖືກຄວາມຢ້ານກົວບີບຄັ້ນ ບໍ່ໄດ້ນົບນ້ອມແມ່ນແຕ່ອະມະຕະຜູ້ມາຮອດເຮືອນຕົນ; ຜູ້ຖືກໄພພິບັດຄອບງຳ ກໍບໍ່ອາດຖວາຍຄວາມເຄົາລົບແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຄຳທັກທາຍພຽງຄຳດຽວ।

Verse 15

स्कंद उवाच । न कौलीन्यं न सद्वृत्तं महत्त्वाय प्रकल्पते । एकमेव पदं श्रेयः पदभ्रंशो हि लाघवम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ບໍ່ແມ່ນຊາດກຳເນີດສູງ ຫຼືຄວາມປະພຶດດີແຕ່ລຳພັງ ຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແທ້. ກ້າວດຽວອັນໝັ້ນຄົງໃນທາງແຫ່ງຄວາມດີແມ່ນມົງຄຸນ; ແຕ່ການພລາດຕົກຈາກຕຳແໜ່ງຕົນ ແມ່ນຄວາມຕ່ຳຕ້ອຍ।

Verse 16

विपद्यपि हि ते धन्या न ये दैन्यप्रणोदिताः । धनैर्मलिनचित्तानामालभंतेंगणं क्वचित्

ຜູ້ໃດແມ່ນແຕ່ພົບວິບັດກໍບໍ່ຖືກຄວາມອັບຈົນຜັກດັນໃຫ້ຕ່ຳຕ້ອຍ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ມີບຸນ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈມົວໝອງດ້ວຍຊັບສິນ ບາງຄັ້ງກໍໄດ້ທີ່ຢືນໃນລານເຮືອນ ໂດຍອາໄສຊັບສິນລ້ວນໆ।

Verse 17

पंचत्वमेव हि वरं लोके लाघववर्ज्जितम् । नामरत्वमपि श्रेयो लाघवेन समन्वितम्

ໃນໂລກນີ້ ຄວາມຕາຍທີ່ປາດຈາກຄວາມຕໍ່າຊ້າ ແມ່ນດີກວ່າແທ້; ແມ່ນແຕ່ຄວາມອະມະຕະທີ່ໄຮ້ນາມ ກໍຍັງດີກວ່າຊີວິດທີ່ຄຽງຄູ່ຄວາມຕໍ່າຕ້ອຍ.

Verse 18

त एव लोके जीवंति पुण्यभाजस्त एव वै । विपद्यपि न गांभीर्यं यच्चेतोब्धिः परित्यजेत्

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ທີ່ມີຊີວິດຢ່າງແທ້ຈິງ—ແລະເປັນຜູ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງບຸນ—ແມ່ນຜູ້ທີ່ຫົວໃຈດຸດມະຫາສະໝຸດ ບໍ່ລະທິ້ງຄວາມເລິກແລະຄວາມສຸຂຸມ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມວິບັດ.

Verse 19

कदाचित्संपदुदयः कदाचिद्विपदुद्गमः । दैवाद्द्वयमपि प्राप्य धीरो धैर्यं न हापयेत्

ບາງຄັ້ງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງເກີດຂຶ້ນ ບາງຄັ້ງວິບັດກໍເກີດຂຶ້ນ; ໄດ້ຮັບທັງສອງຕາມພຣະພິທີແຫ່ງຊະຕາ ຜູ້ມັ່ນຄົງພຶງບໍ່ເສຍຄວາມກ້າຫານ.

Verse 20

उदयानुदयौ प्राज्ञैर्द्रष्टव्यौ पुष्पवंतयोः । सदैकरूपताऽत्याज्या हर्षाहर्षौ ततोऽध्रुवौ

ຜູ້ຮູ້ພຶງພິຈາລະນາການຂຶ້ນແລະການລົງ ເຫມືອນພືດມີດອກທີ່ມີຍາມບານແລະຍາມໂຮຍ. ຈົ່ງລະຄວາມຢາກໃຫ້ທຸກຢ່າງຄົງທີ່ເທົ່າເດີມ; ເພາະຄວາມຍິນດີແລະຄວາມເສົ້າໂສກບໍ່ແນ່ນອນ.

Verse 21

यस्त्वापदं समासाद्य दैन्यग्रस्तो विपद्यते । तस्य लोकद्वयं नष्टं तस्माद्दैन्यं विवर्जयेत्

ແຕ່ຜູ້ໃດເມື່ອພົບວິບັດແລ້ວຕົກຢູ່ໃນຄວາມທໍ້ແທ້ຈົນພັງທະລາຍ ຜູ້ນັ້ນຈະເສຍທັງສອງໂລກ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຫຼີກຫ່າງຄວາມສິ້ນຫວັງ.

Verse 22

आपद्यपि हि ये धीरा इह लोके परत्र च । न तान्पुनः स्पृशेदापत्तद्धैर्येणावधीरिता

ແທ້ຈິງ ຜູ້ມີຄວາມຫນັກແນ່ນອນ ແລະສະຫງົບໃນຍາມວິບັດ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ຈະບໍ່ຖືກໄພພິບັດມາແຕະຕ້ອງອີກ ເພາະຄວາມທຸກຖືກເຮັດໃຫ້ໝົດອຳນາດໂດຍຄວາມກ້າຫານຂອງເຂົາເຈົ້າ।

Verse 23

भ्रष्टराज्याश्च विबुधा महेशं शरणं गताः । सर्वज्ञेन ततो देवीप्रेरिताऽसुरमर्दने

ເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ຕົກຈາກອຳນາດແຫ່ງລາຊະສິດ ໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະມະເຫສ (ພຣະສິວະ) ເປັນທີ່ພຶ່ງ. ຕໍ່ມາ ດ້ວຍການຊີ້ນຳຂອງພຣະຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ພຣະເທວີຖືກສົ່ງອອກໄປເພື່ອປະຫານອະສຸຣາ।

Verse 24

माहेश्वरीं समासाद्य भवान्याज्ञां प्रहृष्टवत् । अमर्त्यायाऽभयं दत्त्वा समरायोपचक्रमे

ເມື່ອເຂົ້າໄປເຖິງພຣະມາເຫສວະຣີ ແລະໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາຂອງພຣະພະວານີດ້ວຍຄວາມປິຕິ ນາງໄດ້ປະທານ “ອະພະຍະ” ຄືຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວ ແກ່ເທວະອະມະຕະ ແລ້ວຈຶ່ງເລີ່ມກິດແຫ່ງສົງຄາມ।

Verse 25

कालरात्रीं समाहूय कांत्या त्रैलोक्यसुंदरीम् । प्रेषयामास रुद्राणी तमाह्वातुं सुरद्रुहम्

ພຣະຣຸດຣານີໄດ້ເອີ້ນກາລາຣາຕຣີ—ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຣັດສະມີ ເປັນຄວາມງາມແຫ່ງໄຕຣໂລກ—ແລ້ວສົ່ງນາງໄປເພື່ອເອີ້ນອອກມາເຈົ້າຜູ້ເປັນສັດຕູຂອງເທວະ।

Verse 26

कालरात्री समासाद्य तं दैत्यं दुष्टचेष्टितम् । उवाच दैत्याधिपते त्यज त्रैलोक्यसंपदम्

ກາລາຣາຕຣີເຂົ້າໄປໃກ້ອະສຸຣາຜູ້ມີການກະທຳຊົ່ວ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງດາຍຕະຍະ, ຈົ່ງປ່ອຍວາງອຳນາດແລະສົມບັດແຫ່ງໄຕຣໂລກເສຍเถິດ।”

Verse 27

त्रिलोकीं लभतामिंद्रस्त्वं तु याहि रसातलम् । प्रवर्तंतां क्रियाः सर्वा वेदोक्ता वेदवादिनाम्

ໃຫ້ພຣະອິນທຣາໄດ້ຄືນຄອງໄຕໂລກ; ແຕ່ທ່ານຈົ່ງລົງໄປສູ່ຣະສາຕະລະ. ໃຫ້ພິທີກຳທັງປວງຕາມທີ່ພຣະເວທບັນຍັດ ແລະທີ່ຜູ້ຮູ້ເວທປະຕິບັດ ດຳເນີນໄປໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ

Verse 28

अथ चेद्गर्वलेशोऽस्ति तदायाहि समाजये । अथवा जीविताकांक्षी तदिंद्रं शरणं व्रज

ຖ້າຍັງມີຄວາມຍິ່ງຍະໂສເຫຼືອຢູ່ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ ຈົ່ງມາ—ພົບກັນໃນສະໜາມຮົບ. ບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຖ້າປາດຖະນາຈະມີຊີວິດ ຈົ່ງໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະອິນທຣາ

Verse 29

इति वक्तुं महादेव्या महामंगलरूपया । त्वदंतिके प्रेषिताहं मृत्युस्ते तदुपेक्षया

ເພື່ອກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ ມະຫາເທວີຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງມະຫາມົງຄຸນ ໄດ້ສົ່ງຂ້າພະເຈົ້າມາຫາທ່ານ. ຖ້າທ່ານເມີນເຉີຍ ຄວາມຕາຍຈະເປັນຂອງທ່ານໂດຍເຫດແຫ່ງການເມີນເຉີຍນັ້ນ

Verse 30

अतो यदुचितं कर्तुं तद्विधेहि महासुर । परं हितं चेच्छृणुयाज्जीवग्राहं ततो व्रज

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຈົ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ. ຖ້າປາດຖະນາຈະຟັງສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແທ້ ຈົ່ງແສວງຫາວິທີຮັກສາຊີວິດ ແລ້ວຈາກໄປຕາມນັ້ນ

Verse 31

इत्याकर्ण्य वचो देव्या महाकाल्याः स दैत्यराट् । प्रजज्वाल तदा क्रोधाद्गृह्यतां गृह्यतामियम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເທວີມະຫາກາລີ ກະສັດແຫ່ງພວກໄດຕະຍະນັ້ນກໍລຸກໂຊນດ້ວຍໂທສະ ແລ້ວຮ້ອງວ່າ “ຈັບນາງ—ຈັບນາງ!”

Verse 32

त्रैलोक्यमोहिनी ह्येषा प्राप्ता मद्भाग्यगौरवैः । त्रैलोक्यराज्यसंपत्ति वल्ल्याः फलमिदं महत्

ແທ້ຈິງ ນາງຜູ້ທຳໃຫ້ສາມໂລກຫຼົງໄຫຼ ໄດ້ມາຮອດຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງກຽດສັກສີຂອງວາສະນາຂ້າພະເຈົ້າ. ຄວາມສຳເລັດອັນໃຫຍ່ນີ້ ແມ່ນຜົນສຸກງອມຂອງເຄືອແຫ່ງສິຣິ—ອຳນາດລາຊະ ແລະ ຊັບສົມບັດເຫນືອໄຕຣໂລກ.

Verse 33

एतदर्थं हि देवर्षि नृपा बंदी कृता मया । अनायासेन मे प्राप्ता गृहमेषा शुभोदयात्

ໂອ ເທວະຣິສີ ເພາະເຫດນີ້ແທ້ໆ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ບັນດາກະສັດເປັນນັກໂທດ. ບັດນີ້ ໂດຍການອຸດົມຂຶ້ນຂອງໂຊກມົງຄຸນ ນາງໄດ້ມາຮອດເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າໂດຍບໍ່ຕ້ອງພະຍາຍາມ.

Verse 34

अवश्यं यस्य योग्यं यत्तत्तस्येहोपतिष्ठते । अरण्ये वा गृहे वापि यतो भाग्यस्य गौरवात्

ສິ່ງໃດທີ່ແທ້ຈິງເໝາະຄວນກັບຜູ້ໃດ ສິ່ງນັ້ນຍ່ອມມາຮອດຜູ້ນັ້ນໃນໂລກນີ້ແນ່ນອນ—ຈະຢູ່ປ່າຫຼືຢູ່ເຮືອນກໍຕາມ—ເພາະອຳນາດອັນສົງ່າຂອງວາສະນາ.

Verse 35

अंतःपुरचरा एतां नयंत्वंतःपुरं महत् । अनया सदलं कृत्या मम राष्ट्रमलंकृतम्

ຂໍໃຫ້ນາງທັງຫຼາຍໃນພະລາຊວັງຊັ້ນໃນ ນຳນາງເຂົ້າໄປສູ່ພະລາຊວັງຊັ້ນໃນອັນໃຫຍ່. ໂດຍນາງນີ້—ພ້ອມບໍລິວານ ແລະ ການຮັບໃຊ້—ອານາຈັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກປະດັບປະດາໃຫ້ງາມສະຫງ່າ.

Verse 36

अहो महोदयश्चाद्य जातो मम महामते । केवलं न ममैकस्य सर्वदैत्यान्वयस्य च

ໂອ! ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາອັນໃຫຍ່ ມື້ນີ້ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນມະຫາສານໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ! ແລະມິໃຊ່ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ດຽວ ແຕ່ເພື່ອວົງສາຍຂອງໄທຕະຍະທັງປວງດ້ວຍ.

Verse 37

नृत्यंतु पितरश्चाद्य मोदंतां बांधवाः सुखम् । मृत्युः कालोंऽतको देवाः प्राप्नुवंत्वद्य मे भयम्

ມື້ນີ້ຂໍໃຫ້ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຟ້ອນລຳ; ຂໍໃຫ້ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າຊື່ນບານໃນຄວາມສຸກ. ຂໍໃຫ້ມຣິຕຍຸ, ກາລ, ອັນຕະກະ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ—ມື້ນີ້—ຢ້ານກົວຂ້າພະເຈົ້າ!

Verse 38

इति यावत्समायातास्तां नेतुं सौविदल्लकाः । तावत्तया कालरात्र्या प्रत्युक्तो दैत्यपुंगवः

ໃນຂະນະທີ່ເຂົາກ່າວຢູ່ນັ້ນ ຜູ້ຕິດຕາມສອວິດັລລະກະກໍມາຮອດເພື່ອນຳນາງໄປ. ໃນທັນໃດນັ້ນ ກາລະຣາຕຣີກໍຕອບກັບແກ່ຜູ້ເກັ່ງກ້າໃນຫມູ່ໄທຕະຍະ.

Verse 39

कालरात्र्युवाच । दैत्यराज महाप्राज्ञ नैतद्युक्तं भवादृशाम् । वयं दूत्यः परवशा राजनीतिविदुत्तम

ກາລະຣາຕຣີກ່າວວ່າ: “ໂອ ກະສັດແຫ່ງໄທຕະຍະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ສິ່ງນີ້ບໍ່ຄວນແກ່ຜູ້ເຊັ່ນທ່ານ. ພວກເຮົາເປັນແຕ່ທູດຍິງ ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຄຳສັ່ງຂອງຜູ້ອື່ນ, ໂອ ຜູ້ຮູ້ລັດນິຕິອັນສູງສຸດ.”

Verse 40

अल्पोपि दूतसंबाधां न विदध्यात्कदाचन । किं पुनर्ये भवादृक्षा महांतो बलिनोऽधिपाः

ແມ່ນແຕ່ຄົນທົ່ວໄປກໍບໍ່ຄວນເຮັດຮ້າຍ ຫຼືລົບກວນທູດເລີຍ. ແລ້ວຈະຍິ່ງກ່າວເຖິງທ່ານຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕໃຫຍ່ ແລະມີພະລັງອຳນາດ ທີ່ຄວນຫ້າມໃຈຍິ່ງກວ່ານັ້ນ!

Verse 41

दूतीषु कोनुरागोयं महाराजाल्पिकास्विह । अनायासेन च वयमायास्यामस्तदागमात्

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຄວາມຜູກພັນອັນໃດນີ້ຕໍ່ທູດຍິງນ້ອຍນິດເຊັ່ນພວກເຮົາ? ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ເມື່ອເຖິງເວລາທີ່ຄວນມາ ພວກເຮົາຈະກັບມາອີກໂດຍບໍ່ລຳບາກ

Verse 42

विजित्य समरे तां तु स्वामिनीं मम दैत्यप । मादृशीनां सहस्रणि परिभुंक्ष्व यथेच्छया

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ! ເມື່ອທ່ານຊະນະນາງນາຍຍິງຂອງຂ້າໃນສົງຄາມແລ້ວ ຈົ່ງເສບສະຕຣີນັບພັນເຊັ່ນຂ້າຕາມພຣະປະສົງເຖີດ।

Verse 43

अद्यैव ते महासौख्यं भावितस्याविलोकनात् । बांधवानां सुखं तेद्य भविता सह पूर्वजैः

ມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ເຈົ້າຈະໄດ້ມະຫາສຸກ ໂດຍໄດ້ເຫັນສິ່ງທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້; ແລະມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຄວາມສຸກຂອງຍາດພີ່ນ້ອງເຈົ້າກໍຈະສຳເລັດ ພ້ອມກັບບັນພະບຸລຸດທັງຫຼາຍ।

Verse 44

संपत्स्यंतेऽद्य ते कामाः सर्वे ये चिरचिंतिताः । अबला सा च मुग्धा च तस्यास्त्राता न कश्चन

ມື້ນີ້ ຄວາມປາຖະໜາທັງປວງທີ່ເຈົ້າຄິດຄຳນຶງມາດົນ ຈະສຳເລັດທັງໝົດ। ນາງນັ້ນອ່ອນແອ ແລະບໍ່ຮູ້ເລ່ຫຼຽມ; ບໍ່ມີໃຜປົກປ້ອງນາງເລີຍ।

Verse 45

सर्वरूपमयी चैव तां भवान्द्रष्टुमर्हति । अहं हि दर्शयिष्यामि यत्र साऽस्ति जगत्खनिः

ນາງເປັນຜູ້ປະກອບດ້ວຍຮູບທັງປວງ; ເຈົ້າສົມຄວນໄດ້ເຫັນນາງ। ຂ້າຈະຊີ້ໃຫ້ເຈົ້າເຫັນເອງວ່ານາງຢູ່ໃສ—ນາງຜູ້ເປັນດັ່ງແຫຼ່ງຂຸມຄັງ/ຕົ້ນທາງຂອງໂລກທັງປວງ।

Verse 46

धृतायामपि चैकस्यां कस्ते कामो भविष्यति । अहं ते सन्निधिं नैव त्यक्ष्याम्यद्य दिनावधि

ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າຈັບໄວ້ພຽງຄົນດຽວ ຄວາມປາຖະໜາໃດຂອງເຈົ້າຈະຍັງເຫຼືອຢູ່? ຂ້າຈະບໍ່ລະຈາກຄວາມໃກ້ຊິດຂອງເຈົ້າເລີຍ—ມື້ນີ້ຈົນກວ່າຈະສິ້ນວັນ।

Verse 47

ततो निवारयैतान्मामादित्सून्सौविदल्लकान् । इति श्रुत्वा वचस्तस्याः स कामक्रोधमोहितः

ແລ້ວນາງກ່າວວ່າ “ຈົ່ງຫ້າມພວກເສົາວິດັລລະກະເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ກຳລັງຈະຊິງຂ້າໄປ!” ໄດ້ຍິນຄຳນາງແລ້ວ ເຂົາຖືກກາມແລະໂກຣດຫຼອກລວງໃຈ

Verse 48

तामेव बह्वमंस्तैकां दूतीं मृत्योरिवासुरः । शुद्धांतरक्षिणश्चैतां शुद्धां तं प्रापयंत्वरम्

ອະສຸຣະນັ້ນເບິ່ງນາງທູດຜູ້ດຽວ ດັ່ງກັບເປັນຄວາມຕາຍເອງ ແລະຜູ້ພິທັກພາຍໃນ ແມ່ນແມ່ນບໍລິສຸດ ກໍຍັງນຳເຂົາໄປຫານາງຜູ້ປະເສີດນັ້ນໂດຍໄວ

Verse 49

इति तेन समादिष्टाः सर्वे वर्पवरा मुने । तां धर्तुमुद्यमं चक्रुर्बलेन बलवत्तराः

ດັ່ງນັ້ນຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຂົາ ໂອ ມຸນີ ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຜູ້ປະເສີດທັງຫມົດ ຜູ້ແຂງແກ່ກວ່າຄົນແຂງ ກໍພາກັນພະຍາຍາມຈັບນາງດ້ວຍກຳລັງ

Verse 50

सा तान्भस्मीचकाराशु हुंकारजनिताग्निना । ततो दैत्यपतिः क्रुद्धो दृष्ट्वा तान्भस्मसात्कृतान्

ນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກນັ້ນເປັນຂີ້ເທົ່າໃນທັນທີ ດ້ວຍໄຟທີ່ເກີດຈາກສຽງຮ້ອງກັມຂອງນາງ ແລ້ວເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ ເຫັນພວກນັ້ນກາຍເປັນຂີ້ເທົ່າ ກໍໂກຣດກະພືກ

Verse 51

क्षणेनैव तया दूत्या दैत्त्यास्त्र्ययुतसंमितान् । दृशा व्यापारयामास दुर्धरं दुर्मुखं खरम्

ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ນາງທູດນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ກຳລັງ—ດ້ວຍສາຍຕາຢ່າງດຽວ—ເຄື່ອນໄຫວເທົ່າກັບອາວຸດອະສຸຣະນັບຫມື່ນ: ຕ້ານບໍ່ໄດ້ ໜ້ານ່າຢ້ານ ແລະດຸຮ້າຍ

Verse 52

सीरपाणिं पाशपाणिं सुरेंद्रदमनं हनुम् । यज्ञारिं खङ्गलोमानमुग्रास्यं देवकंपनम्

“(ເຊີນອັນເຊີນ) ສີຣະປານິ, ປາຊະປານິ, ຜູ້ປາບພຣະອິນທຣ໌ ຄື ຮະນຸມານ; ສັດຕູແຫ່ງຍັຊະນະ ຂັງກະໂລມັນ, ອຸກຣາສະຍະ ແລະ ເທວະກຳປະນະ.”

Verse 53

बद्ध्वा पाशैरिमां दुष्टामानयंत्वाशु दानवाः । विध्वस्तकेशवेशां च विस्त्रस्तांबरभूषणाम्

“ຈົ່ງມັດນາງຜູ້ຊົ່ວນີ້ດ້ວຍບ່ວງ ແລ້ວນຳມາທີ່ນີ້ໂດຍໄວ, ໂອ ດານະວະ—ຜົມແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມກະຈັດກະຈາຍ, ຜ້າແລະເຄື່ອງປະດັບກໍກະຈາຍຫມົດ.”

Verse 54

इति दैत्याधिपादेशाद्दुर्धरप्रमुखास्ततः । पाशासिमुद्गरधरास्तामादातुं कृतोद्यमाः

ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງຈອມແຫ່ງໄດຕະຍະ ດຸຣະທະຣະ ແລະພວກອື່ນໆ ຈຶ່ງອອກໄປ—ຖືບ່ວງ ດາບ ແລະຄ້ອນກະບອງ—ພ້ອມຈະຈັບນາງ।

Verse 55

गिरींद्रगुरुवर्ष्माणः शस्त्रास्त्रोद्यतपाणयः । दिगंतं ते परिप्राप्तास्तदुच्छ्वासानिलाहताः

ຮ່າງກາຍຂອງເຂົາເຈົ້າໃຫຍ່ດັ່ງພູຜາ; ຊູອາວຸດແລະອາວຸດພຸ່ງໃນມື ພຸ່ງໄປຮອດຂອບແຫ່ງທິດ—ແຕ່ຖືກລົມຈາກລົມຫາຍໃຈຂອງນາງກະແທກ ໃຫ້ຖອຍກັບ।

Verse 56

तेषूड्डीनेषु दैत्येषु शतकोटिमितेषु च । निर्जगाम ततः सा तु कालरात्रिर्नभोध्वगा

ເມື່ອໄດຕະຍະທັງຫຼາຍ—ຈຳນວນເຖິງຮ້ອຍໂກຕິ—ຖືກປາດຂຶ້ນແລະກະຈາຍສະແຫຼງແລ້ວ ກາລະຣາຕຣີເອງກໍປາກົດ ເຄື່ອນໄປໃນນະພາ।

Verse 57

ततस्तां तु विनिर्यांतीमनुजग्मुर्महासुराः । कोटिकोटिसहस्राणि पूरयित्वा तु रोदसी

ເມື່ອນາງອອກໄປ ມະຫາອະສຸຣາທັງຫຼາຍກໍຕາມຫຼັງ; ເຕັມສອງໂລກດ້ວຍໂກຕິເທິງໂກຕິ ພັນເທິງພັນ.

Verse 58

दुर्गोनाम महादैत्यः शतकोटि रथावृतः । गजानामर्बुदशतद्वयेनपारिवारितः

ມະຫາໄດຕະຍະນາມ “ທຸຣຄາ” ປາກົດອອກມາ ຖືກລ້ອມດ້ວຍລົດຮົບຮ້ອຍໂກຕິ ແລະຖືກຫ້ອມຮອບດ້ວຍຊ້າງສອງຮ້ອຍອະຣພຸດ.

Verse 59

कोट्यर्बुदेन सहितो हयानां वातरंहसाम् । पदातिभिरसंख्यातैः पच्चूर्णितशिलोच्चयैः

ມີມ້າໂກຕິ-ອະຣພຸດ ໄວດຸຈລົມຕິດຕາມມາກັບລາວ; ແລະມີທະຫານຍ່າງຈຳນວນຫຼາຍຫາທີ່ນັບບໍ່ໄດ້ ຜູ້ບົດເນີນຫີນໃຫ້ແຕກເປັນຜົງ.

Verse 60

उदायुधैर्महाभीमैःकृतत्रिजगतीभयैः । समेतः स महादैत्यो दुर्गः क्रुद्धो विनिर्ययौ

ຖືອາວຸດມະຫານ່າສະພຶງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ໄຕໂລກຫວາດຫວັນ; ມະຫາໄດຕະຍະທຸຣຄາ ເມື່ອຊຸມກອງທັບພ້ອມແລ້ວ ກໍອອກໄປດ້ວຍຄວາມໂກດເກຣີຍວ.

Verse 61

अथ दृष्ट्वा महादेवी विंध्याचलकृतालयाम् । आगत्य कालरात्र्यां च निवेदित तदागसम्

ຕໍ່ມາ ມະຫາເທວີໄດ້ເຫັນຜູ້ມີທີ່ພຳນັກຢູ່ເຂົາວິນທະຍະ ແລ້ວໄດ້ມາແຈ້ງແກ່ ກາລະຣາຕຣີ ເຖິງຄວາມຜິດນັ້ນ.

Verse 62

महाभुजसहस्राढयां महातेजोभिबृंहिताम् । तत्तद्घोरप्रहरणां रणकौतुकसादराम्

ນາງເຕັມໄປດ້ວຍແຂນອັນກ້າຫານນັບພັນ ແລະພອງພູມດ້ວຍຮັດສະມີມະຫາເທດ; ຖືອາວຸດອັນນ່າຢ້ານຫຼາຍປະເພດ ດ້ວຍໃຈນົບນ້ອມແລະຮືຮົມຕໍ່ຄວາມຄຶກຄືນແຫ່ງສົງຄາມ।

Verse 63

प्रौद्यच्चंद्रसहस्रांशु निर्मार्जित शुभाननाम् । लावण्यवार्धि निर्गच्छच्चंचच्चंद्रैकचंद्रिकाम्

ໃບໜ້າອັນເປັນມົງຄຸນຂອງນາງ ດຸດດັ່ງຖືກຊຳລະແລະສ່ອງສະຫວ່າງໂດຍລັງສີຈາກຈັນທຣາທີ່ກຳລັງຂຶ້ນນັບພັນ; ຈາກສະມຸດແຫ່ງລາວັນຍະ ໄຫຼອອກມາເປັນແສງຈັນທຣາສາຍດຽວທີ່ສັ່ນໄຫວ।

Verse 64

महामाणिक्यनिचय रोचिःखचितविग्रहाम् । त्रैलोक्यरम्यनगरी सुप्रकाशप्रदीपिकाम्

ຮ່າງກາຍນາງຖືກຝັງປະດັບດ້ວຍປະກາຍແຫ່ງກອງມະນີທັບທິມອັນຍິ່ງ; ດຸດດັ່ງປະທີບສະຫວ່າງຈ້າ ໃຫ້ແກ່ນະຄອນອັນງາມລ້ຳທີ່ຮື່ນຮົມໃນໄຕຣໂລກ।

Verse 65

हरनेत्राग्निनिर्दग्ध कामजीवातुवीरुधम् । लसत्सौंदर्यसंभार जगन्मोहमहौषधिम्

ນາງເປັນດຸດດັ່ງພືດສະຫມຸນໄພແຫ່ງຊີວິດ ທີ່ຊຸບຊີວິດກາມເທວະຜູ້ຖືກໄຟຈາກເນດຂອງຫຣະເຜົາ; ເປັນມະຫາໂອສົດທີ່ມອບມົນສະເໜ່ໃຫ້ໂລກ ເຕັມໄປດ້ວຍຄັງແຫ່ງຄວາມງາມອັນສ່ອງປະກາຍ।

Verse 66

विषमेषु शरैर्भिन्नहृदयो दैत्यपुंगवः । आदिष्टवान्महासैन्यनायकानुप्रशासनः

ໃນຍາມອັນອັນຕະລາຍ ຫົວໃຈຂອງຈອມດານະວະຖືກລູກສອນທະລຸ; ລາວໄດ້ອອກຄຳສັ່ງ ກຳກັບແລະຊີ້ນຳແມ່ທັບໃນກອງທັບອັນມະຫາໃຫຍ່।

Verse 67

अयि जंभ महाजंभ कुजंभ विकटानन । लंबोदर महाकाय महादंष्ट्र महाहनो

ໂອ ຈັມພະ, ມະຫາຈັມພະ, ກຸຈັມພະ, ຜູ້ມີໃບໜ້ານ່າຢ້ານ! ໂອ ຜູ້ທ້ອງປ່ອງ ກາຍໃຫຍ່ ງາໃຫຍ່ ຂາກະໄຕແຂງກ້າ!

Verse 68

पिंगाक्ष महिषग्रीव महोग्रात्युग्रविग्रह । क्रूराक्ष क्रोधनाक्रंद संक्रंदन महाभय

ໂອ ຜູ້ມີຕາສີນ້ຳຕານອ່ອນ, ຜູ້ມີຄໍດັ່ງຄວາຍ, ຜູ້ມີຮູບອັນດຸຮ້າຍນ່າຢ້ານຢິ່ງ; ໂອ ຜູ້ມີຕາໂຫດ ຮ້ອງຄຳຮາມໃນໂທສະ—ໂອ ສັງກຣັນດະນະ, ຄວາມຢ້ານອັນໃຫຍ່!

Verse 69

जितांतक महाबाहो महावक्त्र महीधर । दुंदुभे दुंदुभिरव महादुंदुभिनासिक

ໂອ ຈິຕານຕະກະ, ຜູ້ມີແຂນແຮງກ້າ! ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າຍິ່ງໃຫຍ່, ຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ! ໂອ ດຸນດຸພະ, ຜູ້ມີສຽງດັ່ງກອງ! ໂອ ຜູ້ມີດັ່ງດັ່ງກອງໃຫຍ່!

Verse 70

उग्रास्य दीर्घदशनमेवकेश वृकानन । सिंहास्य सूकरमुख शिवाराव महोत्कट

ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າດຸຮ້າຍ ແຂ້ວຍາວ! ໂອ ຜູ້ມີຜົມດຽວ ໜ້າດັ່ງໝາປ່າ! ໂອ ໜ້າດັ່ງສິງ ປາກດັ່ງໝູປ່າ! ໂອ ສິວາຣາວ, ນ່າຄວາມຢ້ານຢິ່ງ!

Verse 71

शुकतुंड प्रचंडास्य भीमाक्ष क्षुदमानस । उलूकनेत्र कंकास्य काकतुंड करालवाक्

ໂອ ຜູ້ມີປາກດັ່ງນົກແກ້ວ, ຜູ້ມີປາກອັນດຸຮ້າຍ! ໂອ ຜູ້ມີຕານ່າຢ້ານ, ຈິດໃຈຄັບແຄບ! ໂອ ຜູ້ມີຕາດັ່ງນົກຮູກ, ໜ້າດັ່ງນົກແຮ້ງ! ໂອ ຜູ້ມີປາກດັ່ງກາ, ວາຈານ່າສະພຶງ!

Verse 72

दीर्घग्रीव महाजंघ क्रमेलक शिरोधर । रक्तबिंदो जपानेत्र विद्युज्जिह्वाग्नितापन

ໂອ ດີຣຄະກຣີວ, ມະຫາຈັງຄະ, ກຣະເມລະກະ, ສິໂຣທະຣ; ໂອ ຣັກຕະບິນດຸ, ຈະປາເນຕຣ, ວິດຍຸຈິຫວາ ແລະ ອັກນີຕາປະນ—

Verse 73

धूम्राक्ष धूमनिःश्वास चंडचंडांशुतापन । महाभीषणमुख्याश्च शृण्वंत्वाज्ञां ममादरात्

ໂອ ທູມຣາກສະ, ທູມນິຫສະວາສ, ຈັນຑະ, ຈັນຑາງສຸຕາປະນ, ແລະ ພວກທ່ານທີ່ມີ ມະຫາພີສະນະ ເປັນຫົວໜ້າ—ຈົ່ງຟັງຄຳສັ່ງຂອງຂ້າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ

Verse 74

भवत्स्वेतेषु चान्येषु एतां विंध्यवासिनीम् । धृत्यानेष्यति बुद्ध्या वा बलेनापि च्छलेन वा

ໃນພວກເຈົ້າ—ແລະໃນພວກອື່ນໆ ດ້ວຍ—ຈະມີຜູ້ໜຶ່ງນຳ ວິນທະຍະວາສິນີ ນີ້ມາທີ່ນີ້ ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງ; ຈະເປັນດ້ວຍກົນອຸບາຍ ຫຼືດ້ວຍກຳລັງ ຫຼືແມ່ນດ້ວຍການຫລອກລວງກໍຕາມ

Verse 76

यांतु क्षिप्रं नयावन्मे पंचेषु शरपीडितम् । मनोविह्वलतां गच्छेदेतत्प्राप्तेरभावतः

ໃຫ້ພວກເຂົາໄປໂດຍໄວ ແລະນຳນາງມາຫາຂ້າ; ເພາະຂ້າຖືກລູກສອນທັງຫ້າ (ຂອງເທວະແຫ່ງກາມ) ທຳລາຍໃຈ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ຮັບນີ້ ໃຈຂ້າຈະວຸ້ນວາຍຢ່າງຫນັກ

Verse 77

इत्याकर्ण्य वचस्तस्य दुर्गस्य दनुजेशितुः । प्रोचुः सर्वे तदा दैत्याः प्रबद्धकरसंपुटाः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າແຫ່ງດານະວະຜູ້ໃຈແຂງນັ້ນແລ້ວ ພວກໄດຕະທັງປວງຈຶ່ງປະນົມມື ແລະຕອບກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ

Verse 78

अवधेहि महाराज किमेतत्कर्मदुष्करम् । अनाथायास्तथैकस्या अबलया विशेषतः

ໂອ້ ມະຫາຣາຊາ ຂໍຈົ່ງພິຈາລະນາ: ກິດນີ້ຈະຍາກໄດ້ແນວໃດ, ໂດຍສະເພາະເມື່ອນາງຢູ່ລຳພັງ ບໍ່ມີຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລະເປັນສະຕຣີກຳລັງນ້ອຍ?

Verse 79

अस्या आनयने कोयं महायत्नविधिः प्रभो । कोऽस्मान्प्रलयकालाग्निमहाज्वालावलीसमान्

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ເພື່ອນຳນາງມາ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຕ້ອງໃຊ້ຄວາມພະຍາຍາມໃຫຍ່ ແລະວິທີການລະອຽດ? ຜູ້ໃດຈະທົນຕໍ່ພວກເຮົາ ຜູ້ດຸດັ່ງແຖວເປວໄຟມະຫາຮຸນແຮງແຫ່ງໄຟປຣະລັຍ?

Verse 80

सहेत त्रिषु लोकेषु त्वत्प्रसादात्कृतोद्यमान् । यद्यादेशो भवेदद्य तदेंद्रं स मरुद्गणम्

ດ້ວຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ, ເມື່ອພວກເຮົາເລີ່ມລົງມື ກໍສາມາດອົດທົນ ແລະພິຊິດໄດ້ໃນສາມໂລກ. ຖ້າມີພຣະບັນຊາໃນມື້ນີ້ ແມ່ນແຕ່ອິນທຣະພ້ອມຫມູ່ມະຣຸດກໍຈະຖືກປະຫັດປະຫານໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ

Verse 81

सांतःपुरं समानीय क्षिप्नुमस्त्वत्पदाग्रतः । भूर्भुवःस्वरिदं सर्वं त्वदाज्ञावशवर्तितम्

ນຳນາງມາພ້ອມອັນຕະປຸຣະ ແລະບໍລິວານ ພວກເຮົາຈະນຳນາງໄປວາງໄວ້ຢ່າງໄວທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ. ພູ ພຸວະ ສະວະ—ທັງໝົດນີ້ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງພຣະບັນຊາ

Verse 82

महर्जनस्तपःसत्यलोकास्त्वदधिकारिणः । तत्राप्यसाध्यं नास्माकं त्वन्निदेशान्महासुर

ໂລກມະຫຣ, ໂລກຊະນະ, ໂລກຕະປະ ແລະໂລກສັດຕະຍະ ກໍຢູ່ໃນອຳນາດຂອງພຣະອົງ. ໂອ້ ມະຫາອະສຸຣ, ດ້ວຍຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ທີ່ນັ້ນກໍບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ພວກເຮົາເຮັດບໍ່ໄດ້

Verse 83

वैकुंठनायको नित्यं त्वदाज्ञापरिपालकः । यानि रम्याणि रत्नानि तानि संप्रेषयन्मुदा

ພຣະນາຍົກແຫ່ງໄວກຸນຖະ ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງເສມອ; ອັນມະນີອັນງາມທັງຫຼາຍ ພຣະອົງສົ່ງມາໃຫ້ພວກເຮົາດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 84

अस्माभिरेव संत्यक्तः कैलासाधिपतिः स वै । विपाशी चातिनिःस्वत्वाद्भस्मकृत्त्यहिभूषणः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໄກລາສະນັ້ນ ຖືກພວກເຮົາເມີນ; ເນື່ອງຈາກຂາດແຄນຢ່າງຫນັກ ຈຶ່ງຫິວໂຫຍ—ທາດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ ນຸ່ງຫົ່ມໜັງ ແລະປະດັບດ້ວຍງູ.

Verse 85

अर्धांगेनास्मद्भयतो योषिदेका निगूहिता । तस्य ग्रामेपि सकले द्वितीयो न चतुष्पदः

ເນື່ອງຈາກຢ້ານພວກເຮົາ ລາວໄດ້ຊ່ອນນາງຜູ້ຍິງພຽງຜູ້ດຽວໄວ້ໃນກາຍຄື່ງໜຶ່ງ; ແລະໃນບ້ານທັງໝົດຂອງລາວ ບໍ່ມີສັດສີ່ຂາຕົວທີສອງເລີຍ.

Verse 86

एकोऽजरद्गवः सोपि नान्यस्मात्परिजीवति । श्मशानवासिनः सर्वे सर्वे कौपीनवाससः

ມີພຽງງົວພະສຸດທີ່ບໍ່ແກ່ຕົວດຽວ; ແມ່ນແຕ່ມັນກໍດຳລົງຊີວິດໂດຍບໍ່ພຶ່ງພາໃຜ. ທຸກຄົນຢູ່ຕາມປ່າຊ້າ, ທຸກຄົນນຸ່ງພຽງຜ້າຄາວີນ (ຜ້າປິດສ່ວນລ່າງ) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 87

सर्वे विभूतिधवला सर्वेप्येक कपर्द्दिनः । समस्ते नगरे तस्य वसंत्येवंविधा गणाः

ທຸກຄົນຂາວຜ່ອງດ້ວຍວິພູຕິ (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ); ທຸກຄົນກໍໄວ້ຈະຕາມ້ວນດຽວ. ທົ່ວທັງນະຄອນຂອງລາວ ມີພວກກະນະ (gaṇa) ແບບນີ້ອາໄສຢູ່.

Verse 88

तेषां गणानां किं कुर्मो दरिद्राणां वयं विभो । समुद्रा रत्नसंभारं प्रत्यहं प्रेषयंति च

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່! ພວກເຮົາຈະເຮັດຫຍັງໃຫ້ແກ່ຫມູ່ຄະນະ (gaṇa) ທີ່ຍາກຈົນນັ້ນ? ແມ່ນແຕ່ທະເລກໍຍັງສົ່ງກອງຮັດນະມາທຸກມື້।

Verse 89

नागा वराकाश्चास्माकं सायंसायं स्वयं प्रभो । प्रदीपयंति सततं फणा रत्नप्रदीपकान्

ແລະນາກຜູ້ຖ່ອມຕົນຂອງພວກເຮົາ ໂອ ພຣະອົງ, ທຸກໆແລງ ພວກເຂົາຈຸດປະທີບຮັດນະເທິງພັງພານຂອງຕົນເອງ ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ

Verse 90

कल्पद्रुमः कामगवी चिंतामणिगणा बहु । तव प्रसादादस्माकमपि तिष्ठंति वेश्मसु

ຕົ້ນກັລປະດຣຸມ, ໂຄກາມະເທນູ ແລະກຸ່ມແກ້ວຈິນຕາມະນິຫຼາຍປະການ—ດ້ວຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ ມັນຍັງຕັ້ງຢູ່ໃນເຮືອນຂອງພວກເຮົາດ້ວຍ

Verse 91

वायुर्व्यजनतां यातस्त्वां सेवेत प्रयत्नतः । स्वच्छान्यंबूनि वरुणः प्रत्यहं पूरयत्यहो

ວາຍຸເປັນຜູ້ຖືພັດ ຮັບໃຊ້ພຣະອົງດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ແລະວະຣຸນ—ນ່າອັດສະຈັນ—ເຕີມໃຫ້ເຕັມດ້ວຍນ້ຳໃສທຸກມື້

Verse 92

वासांसि क्षालयेदग्निश्चंद्रश्छत्रधरः स्वयम् । सूर्यः प्रकाशयेन्नित्यं क्रीडावाप्यंबुजानि च

ອັກນິລ້າງເສື້ອຜ້າ; ຈັນທຣາເອງຖືພະສຸວັນ (ຮົ່ມພິທີ); ແລະສຸຣິຍະສ່ອງສະຫວ່າງເປັນນິດ ແມ່ນແຕ່ດອກບົວໃນສະນ້ຳສຳລານ

Verse 93

कस्त्वत्प्रसादं नेक्षेत मर्त्यामर्त्योरगेषु च । सर्वे त्वामुपजीवंति सुराऽसुरखगादयः

ໃນຫມູ່ມະນຸດ ຜູ້ອະມະຕະ ແລະຊົນນາກ ຜູ້ໃດຈະບໍ່ແສວງຫາພຣະກະລຸນາປະສາດຂອງທ່ານ? ເທວະ ອະສຸຣ ນົກ ແລະສັດທັງປວງດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສທ່ານ.

Verse 94

पश्य नः पौरुषं राजन्नानयामो बलादिमाम् । इत्युक्त्वा युगपत्सर्वे क्षुब्धास्तोयधयो यथा

“ຂໍພຣະຣາຊາເບິ່ງຄວາມກ້າຫານຂອງພວກເຮົາ—ພວກເຮົາຈະນຳນາງມາດ້ວຍກຳລັງ!” ເວົ້າແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດກໍພຸ່ງພ້ອມກັນ ດັ່ງນ້ຳທີ່ຖືກກວນໃຫ້ປັ່ນປ່ວນທັນໃດນັ້ນ.

Verse 95

संवर्तकालमासाद्य प्लावितुं जगतीमिमाम् । रणतूर्य निनादश्च समुत्तस्थौ समंततः

ປານດັ່ງເວລາແຫ່ງປະລະຍະມາຮອດເພື່ອຖ້ວມໂລກນີ້ ສຽງແກ້ວແຕຣສົງຄາມກໍລຸກຂຶ້ນດັງກັບທຸກທິດ.

Verse 96

रोमांचिता यच्छ्रवणात्कातरा अप्यकातराः । ततो देवा भयत्रस्ताश्चकंपे च वसुंधरा

ພຽງໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນ ຂົນລຸກຊູ່; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກ້າກໍຫວັ່ນໄຫວ. ຕໍ່ມາເທວະທັງຫຼາຍຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ ແລະແຜ່ນດິນກໍສັ່ນໄຫວ.

Verse 97

क्षुब्धा अंबुधयः सर्वे पेतुर्नक्षत्रमालिकाः । रोदसीमंडलं व्याप्तं तेन तूर्यरवेण वै

ມະຫາສະໝຸດທັງໝົດປັ່ນປ່ວນ ແລະພວງດາວປານດັ່ງຈະຫຼົ່ນລົງ; ດ້ວຍສຽງຕູຣຍະແຫ່ງສົງຄາມນັ້ນ ທັງມວນຟ້າແລະດິນຖືກເຕັມໄປທົ່ວ.

Verse 98

ततो भगवती देवी स्वशरीरसमुद्भवाः । शक्तीरुत्पादयामास शतशोऽथ सहस्रशः

ແລ້ວພຣະເທວີຜູ້ເປັນພະພະຄະວະຕີ ໄດ້ບັງເກີດສັກຕິທັງຫຼາຍຈາກພຣະວະກາຍຂອງພຣະນາງເອງ—ເປັນຮ້ອຍ ແລ້ວເປັນພັນສັກຕິ.

Verse 99

ताभिः शक्तिभिरेतेषां बलिनां दितिजन्मनाम् । प्रत्येकं परितो रुद्ध उद्वेलः सैन्यसागरः

ໂດຍສັກຕິເຫຼົ່ານັ້ນ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງກອງທັບຂອງອະສູຣຜູ້ກ້າແຂງ ຜູ້ເກີດຈາກທິຕິ ທີ່ກຳລັງພຸ້ນພອງ ຖືກປິດລ້ອມທຸກທິດ—ແຕ່ລະກອງຖືກລ້ອມແລະກັ້ນໄວ້ແຍກກັນ.

Verse 100

शस्त्रास्त्राणि महादैत्यैर्यान्युत्सृष्टानि संगरे । ताभिः शक्तिभिरुग्राणि तृणीकृत्योज्झितान्यरम्

ອາວຸດແລະອັດສະຕຣາອັນດຸຮ້າຍທີ່ອະສູຣໃຫຍ່ໆ ຂວ້າງໃນສົງຄາມ ຖືກສັກຕິອັນເກຣັ່ງກ້ານັ້ນເຮັດໃຫ້ເປັນດັ່ງໃບຫຍ້າ ແລ້ວປັດທິ້ງໄປໂດຍວ່ອງໄວ.

Verse 110

स च बाणस्तया देव्या निज बाणैर्महाजवैः । निवारितोपि वेगेन तां देवीमभ्यगान्मुने

ແຕ່ລູກສອນນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ຖືກພຣະເທວີສະກັດດ້ວຍລູກສອນຂອງພຣະນາງເອງອັນໄວຢິ່ງ—ກໍຍັງດ້ວຍແຮງຂອງມັນ ພຸ່ງເຂົ້າຫາພຣະເທວີນັ້ນ, ໂອ ມຸນີ.

Verse 119

तावञ्जगज्जनन्याताः प्रेरिता निज शक्तयः । विचेरुर्दैत्यसैन्येषु संवर्ते मृत्युसैन्यवत्

ຕະຫຼອດເວລານັ້ນ ສັກຕິຂອງແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ—ຖືກຂັບເຄື່ອນດ້ວຍພຣະບັນຊາ—ໄດ້ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນກອງທັບອະສູຣ ດັ່ງກອງທັບແຫ່ງຄວາມຕາຍໃນຍາມປະລະຍະ.