Adhyaya 17

Verse 1

अगस्त्य उवाच । रत्नेश्वरसमुत्पतिं कथयस्व षडानन । रत्नभूतं महालिंगं यत्काश्यां परिवर्ण्यते

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ສະດານະນະ ຈົ່ງເລົ່າກໍ່ກຳເນີດຂອງ ຣັດເນສະວະຣະ—ມະຫາລິງຄະອັນເປັນຮັດນະມະນີ ທີ່ກາສີສັນລະເສີນກັນ.

Verse 2

कोस्य लिंगस्य महिमा केनैतच्च प्रतिष्ठितम् । एतं विस्तरतो ब्रूहि गौरीहृदयनंदन

ລິງຄະນີ້ມີມະຫິມາຢ່າງໃດ ແລະໃຜເປັນຜູ້ປະດິດສະຖາປະນາ? ຈົ່ງອະທິບາຍໂດຍລະອຽດ ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມປິຕິແກ່ພຣະຫົວໃຈຂອງ ເກົາຣີ.

Verse 3

स्कंद उवाच । रत्नेश्वरस्य माहात्म्यं कथयिष्यामि ते मुने । यथा च रत्नलिंगस्य प्रादुर्भावोऽभवद्भुवि

ສະກັນດະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າມະຫາຕະມະຍະຂອງ ຣັດເນສະວະຣະ ແລະວ່າ ລິງຄະຮັດນະ ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນໃນໂລກຢ່າງໃດ.

Verse 4

श्रुतं नामापि लिंगस्य यस्य जन्मत्रयार्जितम् । वृजिनं नाशयेत्तस्य प्रादुर्भावं ब्रुवे मुने

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຍິນພຽງນາມຂອງລິງຄະນີ້ ກໍທຳລາຍບາບທີ່ສະສົມມາສາມຊາດໄດ້; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງການປາກົດຂອງມັນ.

Verse 5

शैलराजेन रत्नानि यानि पुंजीकृतान्यहो । उत्तरे कालराजस्य तानि तस्य गिरेर्वृषात्

ອ້າວ! ຮັດນະມະນີທີ່ພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາໄດ້ກອງສະສົມໄວ້ນັ້ນ ຢູ່ທາງເໜືອຂອງ ກາລະຣາຊາ ເທິງລາດຊັນສູງຂອງພູນັ້ນ.

Verse 6

सर्वरत्नमयं लिंगं जातं तत्सुकृतात्मनः । शक्रचापसमच्छायं सर्वरत्नद्युतिप्रभम्

ດ້ວຍຜົນບຸນຂອງຜູ້ມີຈິດທຳອັນສຸດທິນັ້ນ ລິງຄະອັນເຮັດດ້ວຍຮັດຕະນະທັງປວງໄດ້ປາກົດ—ສ່ອງປະກາຍດັ່ງສາຍຮຸ້ງຂອງພະອິນ ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງແກ້ວມະນີທຸກຊະນິດ।

Verse 7

तल्लिंगदर्शनादेव ज्ञानरत्नमवाप्यते । शैलेश्वरं समालोक्य शिवौ तत्र समागतौ

ແຕ່ພຽງໄດ້ດາຣະຊະນະລິງຄະນັ້ນ ກໍໄດ້ຮັບ ‘ຮັດຕະນະແຫ່ງຍານ’। ເມື່ອເຫັນໄສເລສະວະຣາ ພຣະສິວະ ແລະ(ພຣະປາຣະວະຕີ) ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນພ້ອມກັນ।

Verse 8

यत्र रत्नमयं लिंगमाविर्भूतं स्वयं मुने । तस्य स्फुरत्प्रभाजालैस्ततमंबरमंडलम्

ໂອ ມຸນີ, ບ່ອນທີ່ລິງຄະອັນເປັນຮັດຕະນະນັ້ນປາກົດຂຶ້ນໂດຍຕົນເອງ ມະນະດົມຟ້າທັງໝົດກໍຖືກແຜ່ຄຸມດ້ວຍຂ່າຍລັດສະໝີອັນວາບວັບຂອງມັນ।

Verse 9

तत्र दृष्ट्वा शुभं लिंगं सर्वरत्नसमुद्भवम् । भवान्यदृष्टपूर्वा हि परिपप्रच्छ शंकरम्

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອເຫັນລິງຄະອັນເປັນມົງຄຸນ ອັນເກີດຈາກຮັດຕະນະທັງປວງ ພະນາງພະວານີ ເນື່ອງຈາກບໍ່ເຄີຍເຫັນມາກ່ອນ ຈຶ່ງທູນຖາມພຣະສັງກະຣາຢ່າງລະອຽດ।

Verse 10

देवदेव जगन्नाथ सर्वभक्ताभयप्रद । कुतस्त्यमेतल्लिंगं द्विसप्तपातालमूलवत्

ໂອ ພຣະເທວະເທວະ ຈອມໂລກ ຜູ້ປະທານອະໄພແກ່ພັກຕະທັງປວງ—ລິງຄະນີ້ມາຈາກໃສ ດັ່ງວ່າມີຮາກຢຶດລົງໄປຮອດປາຕາລະທັງສິບສີ່?

Verse 11

ज्वालाजटिलिताकाशं प्रभाभासित दिङ्मुखम् । किमाख्यं किं स्वरूपं च किं प्रभावं भवांतक

ເປວໄຟຂອງມັນດູປານວ່າພັນພົວຟ້າໃຫ້ຍຸ່ງດັ່ງຊະຕາ ແລະຮັດສະມີຂອງມັນສ່ອງສະຫວ່າງໃສ່ໜ້າທິດທັງປວງ. ໂອ ພະວານຕະກະ ຜູ້ທຳລາຍພົບຊາດ, ມັນຊື່ຫຍັງ, ຮູບສະພາບແທ້ແມ່ນຫຍັງ, ແລະອານຸພາບເປັນແນວໃດ?

Verse 12

यस्य संवीक्षणादेव मनोमेतीव हृष्टवत् । इहैव रमते नाथ कथयैतत्प्रसादतः

ພຽງແຕ່ເບິ່ງມັນພໍ ໃຈກໍປານວ່າເມົາມາຍດ້ວຍປີຕິ ແລະຊື່ນບານຢູ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ. ໂອ ພະນາຖ, ດ້ວຍພຣະກະລຸນາ ຂໍໃຫ້ຕຣັດບອກເລື່ອງນີ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 13

देवदेव उवाच । शृण्वपर्णे समाख्यामि यत्त्वया पृच्छि पार्वति । स्वरूपमेतल्लिंगस्य सर्वतेजोनिधेः परम्

ເທວະເທວະຕຣັດວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ອະປັນນາ; ໂອ ປາຣະວະຕີ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມ ເຮົາຈະອະທິບາຍ—ສະພາບອັນສູງສຸດຂອງລິງຄະນີ້ ອັນເປັນຄັງແຫ່ງຮັດສະມີທຸກປະການ”

Verse 14

तव पित्रा हिमवता गिरिराजेन भामिनि । त्वामुद्दिश्य महारत्नसंभारोत्राप्यनायि हि

ໂອ ຜູ້ງາມສະຫວ່າງ, ບິດາຂອງເຈົ້າ ຄື ຫິມະວັດ ຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາ ໄດ້ນຳຄັງມະຫາຮັດນະອັນໃຫຍ່ມາທີ່ນີ້ດ້ວຍ ເພື່ອອຸທິດແດ່ເຈົ້າ.

Verse 15

अत्र तानि च रत्नानि राशीकृत्य हिमाद्रिणा । सुकृतोपार्जितान्येव ययौ स्वसदनं पुनः

ຫິມາດຣີໄດ້ຮວບຮວມຮັດນະເຫຼົ່ານັ້ນກອງໄວ້ທີ່ນີ້ ແລ້ວຈຶ່ງກັບໄປສູ່ທີ່ພຳນັກຂອງຕົນອີກຄັ້ງ—ແກ້ວມະນີເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ມາແຕ່ຜົນແຫ່ງບຸນກຸສົນທີ່ສະສົມເທົ່ານັ້ນ.

Verse 16

तवार्थं वाममार्थं वा श्रद्धया यत्समर्प्यते । काश्यां तस्य परीपाको भवेदीदृग्विधोऽनघे

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ! ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຖວາຍດ້ວຍສັດທາ—ເພື່ອເຈົ້າກໍດີ ຫຼືແມ່ນດ້ວຍເຈດຕະນາຕົງກັນຂ້າມກໍດີ—ເມື່ອຖວາຍໃນກາສີ ຜົນຍ່ອມສູງສົ່ງດັ່ງນີ້ແລ।

Verse 17

लिंगं रत्नेश्वराख्यं वै मत्स्वरूपं हि केवलम् । अस्य प्रभावो हि महान्वाराणस्यामुमे ध्रुवम्

ລິງຄ໌ນີ້ຊື່ ‘ຣັດເນສະວະຣະ’ ແທ້ຈິງແມ່ນຮູບສະພາບຂອງເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວ. ໂອ ອຸມາ! ໃນວາຣານະສີ ອານຸພາບຂອງທ່ານຍິ່ງໃຫຍ່ແທ້—ແນ່ນອນ

Verse 18

सर्वेषामिह लिंगानां रत्नभूतमिदं परम् । अतो रत्नेश्वरं नाम परं निर्वाणरत्नदम्

ໃນບັນດາລິງຄ໌ທັງປວງຢູ່ນີ້ ອັນນີ້ແມ່ນສູງສຸດ ດຸດດັ່ງຣັດນະອັນປະເສີດ. ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງຊື່ ‘ຣັດເນສະວະຣະ’ ຜູ້ປະທານຣັດນະແຫ່ງນິຣະວານ/ມົກຂະ ອັນສູງສຸດ

Verse 19

अनेनैव सुवर्णेन पित्रा राशीकृतेन च । प्रासादमस्य लिंगस्य विधापय महेश्वरि

ໂອ ມະເຫສະວະຣີ! ດ້ວຍຄຳນີ້ເອງທີ່ບິດາຂອງເຈົ້າສະສົມໄວ້ເປັນກອງໆ ຈົ່ງໃຫ້ສ້າງປຣາສາດ-ວິຫານສຳລັບລິງຄ໌ນີ້

Verse 20

लिंगप्रासादकरणात्खंडस्फुटित संस्कृतेः । लिंगस्थापनजं पुण्यं हेलयैवेह लभ्यते

ດ້ວຍການສ້າງປຣາສາດໃຫ້ແກ່ລິງຄ໌ ແລະການບູລະນະສິ່ງທີ່ແຕກຫັກຊຳຮຸດໃຫ້ດີງາມຄືນ ຢູ່ນີ້ແມ່ນແມ່ນດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມນ້ອຍໆ ກໍໄດ້ບຸນທີ່ເກີດຈາກການສະຖາປະນາລິງຄ໌

Verse 21

तथेति भगवत्योक्त्वा गणाः प्रासादनिर्मितौ । सोमनंदि प्रभृतयो ऽसंख्या व्यापारिता मुने

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ” ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະເທວີ ພວກຄະນະ (gaṇa) ກໍເລີ່ມກໍ່ສ້າງປຣາສາດວິຫານ. ໂອ ມຸນີ, ມີໂສມນັນດິນ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ເປັນຜູ້ນຳ ຄະນະນັບບໍ່ຖ້ວນຖືກໃຊ້ໃນວຽກນັ້ນ.

Verse 22

गणैश्च कांचनमयो नानाकौतुकचित्रितः । निर्ममे याममात्रेण प्रासादो मेरुशृंगवत्

ແລະພວກຄະນະໄດ້ສ້າງປຣາສາດເປັນຄຳ ປະດັບດ້ວຍລວດລາຍອັນນ່າພິສົດຫຼາຍປະການ; ໃນເວລາພຽງໜຶ່ງຢາມ ກໍສຳເລັດດັ່ງຍອດພູເມຣຸ.

Verse 23

देवी प्रदृष्टवदना दृष्ट्वा प्रासादनिर्मितिम् । गणेभ्यो व्यतरद्भूरि समानं पारितोषिकम्

ພຣະເທວີມີພຣະພັກສົດໃສດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ເມື່ອເຫັນປຣາສາດສຳເລັດແລ້ວ ພຣະນາງກໍປະທານບຳເນັດອັນຫຼາຍ ແລະເທົ່າທຽມ ແກ່ຄະນະທັງປວງ.

Verse 24

पुनश्च देवी पप्रच्छ प्रणिपातपुरःसरम् । महिमानं महादेवं लिंगस्यास्य महामुने

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວີໄດ້ທູນຖາມອີກຄັ້ງ—ໂດຍຖວາຍນະມັດການກ່ອນ—ຕໍ່ພຣະມະຫາເທວ ກ່ຽວກັບມະຫິມາຂອງລິງຄ໌ນີ້, ໂອ ມະຫາມຸນີ.

Verse 25

देवदेव उवाच । लिंगं त्वनादिसंसिद्धमेतद्देवि शुभप्रदम् । आविर्भूतमिदानीं च त्वत्पितुः पुण्यगौरवात्

ເທວເທວະຕັດວ່າ: ໂອ ພຣະເທວີ, ລິງຄ໌ນີ້ເປັນອະນາທິ ແລະສຳເລັດສົມບູນຕະຫຼອດການ, ເປັນຜູ້ປະທານສິຣິມົງຄຸນ. ແຕ່ບັດນີ້ມັນໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ ເນື່ອງດ້ວຍກຽດພູມແຫ່ງບຸນຂອງບິດາເຈົ້າ.

Verse 26

गुह्यानां परमं गुह्यं क्षेत्रेऽस्मिश्चिंतितप्रदम् । कलौ कलुषबुद्धीनां गोपनीयं प्रयत्नतः

ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບອັນສູງສຸດໃນບັນດາຄວາມລັບ ໃນເຂດສັກສິດກາສີນີ້ ເປັນຜູ້ປະທານຜົນຕາມທີ່ຄິດປາຖະໜາ. ດັ່ງນັ້ນໃນກາລີຍຸກ ໃນຫມູ່ຜູ້ມີປັນຍາມົນທິນ ພຶງຮັກສາໄວ້ໃຫ້ລັບດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 27

यथा रत्नं गृहे गुप्तं न कैश्चिज्ज्ञायते परैः । अविमुक्ते तथा लिंगं रत्नभूतं गृहे मम

ເຫມືອນດັ່ງຮັດຕະນະທີ່ຊ່ອນໄວ້ໃນເຮືອນ ຄົນອື່ນບໍ່ຮູ້ຈັກ ຉັນໃດ ໃນອະວິມຸກຕະ ພາຍໃນທີ່ພຳນັກຂອງເຮົາເອງ ກໍມີລິງຄະດຸດຮັດຕະນະຊ່ອນຢູ່ຉັນນັ້ນ.

Verse 28

यानि ब्रह्मांडमध्येत्र संति लिंगानि पार्वति । तैरर्चितानि सर्वाणि रत्नेशो यैः समर्चितः

ໂອ ປາຣະວະຕີ ລິງຄະທັງຫມົດທີ່ມີຢູ່ໃນກາງພຣະຈັກກະວານ ຜູ້ໃດບູຊາຣັດເນສະຢູ່ນີ້ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເທົ່າກັບບູຊາລິງຄະທັງປວງ ເພາະຣັດເນສະໄດ້ຮັບການສັກກາລະຢ່າງຄົບຖ້ວນຜ່ານລິງຄະເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 29

प्रमादेनापि यैर्गौरि लिंगं रत्नेशमर्चितम् । ते भवंत्येव नियतं सप्तद्वीपेश्वरा नृपाः

ໂອ ເກົາຣີ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະຣັດເນສະໂດຍຄວາມເຜີຍພາດ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະເປັນກະສັດເຈົ້າເຫນືອທະວີບທັງເຈັດໂດຍແນ່ນອນ

Verse 30

त्रैलोक्ये यानि वस्तूनि रत्नभूतानि तानि तु । रत्नेश्वरं समभ्यर्च्य सकृत्प्राप्नोति मानवः

ບັນດາສິ່ງຂອງອັນດຸດຮັດຕະນະທີ່ມີຢູ່ໃນໄຕໂລກ ມະນຸດເມື່ອບູຊາຣັດເນສະວະຣະແຕ່ຄັ້ງດຽວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບທັງຫມົດນັ້ນ

Verse 31

पूजयिष्यंति ये लिंगं रत्नेशं कामवर्जिताः । ते सर्वे मद्गणा भूत्वा प्रांते द्रक्ष्यंति मामिह

ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄ໌ «ຣັດເນຊະ» ໂດຍປາດຈາກກາມປາຖະໜາ ທຸກຄົນນັ້ນຈະເປັນຄະນະບໍລິວານຂອງເຮົາ ແລະໃນວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງຊີວິດ ຈະໄດ້ເຫັນເຮົາໃນດິນແດນສັກສິດນີ້

Verse 32

रुद्राणां कोटिजप्येन यत्फलं परिकीर्तितम् । तत्फलं लभ्यते देवि रत्नेशस्य समर्चनात्

ໂອ ເທວີ! ຜົນບຸນທີ່ຖືກກ່າວໄວ້ຈາກການຈະປະມັນຕຣາຣຸທຣະນັບໂກຕິຄັ້ງ ຜົນນັ້ນເອງຍ່ອມໄດ້ຮັບຈາກການບູຊາຣັດເນຊະຢ່າງຖືກພິທີ

Verse 33

लिंगे चानादिसंसिद्धे यद्वृत्तं तद्ब्रवीमि ते । इतिहासं महाश्चर्यं सर्वपापनिकृंतनम्

ບັດນີ້ເຮົາຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງເຖິງເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບລິງຄ໌ອັນບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ ແລະຕັ້ງມັ່ນດ້ວຍຕົນເອງ—ເປັນຕຳນານສັກສິດອັນນ່າອັດສະຈັນ ທີ່ຕັດບາບທັງປວງ

Verse 34

पुरेह नर्तकी काचिदासीन्नाट्यार्थकोविदा । सैकदा फाल्गुने मासि शिवरात्र्यां कलावती

ໃນນະຄອນນີ້ ເຄີຍມີນາງນັກຟ້ອນຜູ້ໜຶ່ງ ຊ່ຽວຊານໃນສິລະປະການສະແດງ ຄັ້ງໜຶ່ງໃນເດືອນພາລກຸນາ ໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ ນາງຜູ້ມີນາມວ່າ ກະລາວະຕີ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 35

ननर्त जागरं प्राप्य जगौ गीतं च पेशलम् । स्वयं च वादयामास नानावाद्यानि वाद्यवित्

ນາງໄດ້ຖືສິນຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນແລ້ວຟ້ອນລຳ; ນາງຍັງຂັບຮ້ອງເພງອັນອ່ອນຫວານງາມອີກດ້ວຍ ແລະເພາະເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານດົນຕຣີ ນາງໄດ້ບັນເລງເຄື່ອງດົນຕຣີນານາຊະນິດດ້ວຍຕົນເອງ

Verse 36

तेन तौर्यत्रिकेणापि प्रीणयित्वाथ सा नटी । रत्नेश्वरं महालिंगं देशमिष्टं जगाम ह

ນາງນັກຟ້ອນໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າຊື່ນບານດ້ວຍສາມປະການແຫ່ງການສະແດງ—ຮ້ອງເພງ ບັນເລງດົນຕີ ແລະ ຟ້ອນລຳ—ແລ້ວນາງກໍໄປຍັງຖິ່ນອັນເປັນທີ່ຮັກ ຄື ມະຫາລິງຄະນາມ «ຣັດເນສະວະຣ»។

Verse 37

कालधर्मवशंयाता तत्र सा वरनर्तकी । सुता गंधर्वराजस्य वसुभूतेर्बभूव ह

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງທຳມະຂອງການເວລາ (ລະສັງຂານ) ນາງນັກຟ້ອນຜູ້ຍອດຢ່າງນັ້ນ ໄດ້ເກີດເປັນທິດາຂອງ ວະສຸພູຕິ ກະສັດແຫ່ງຄັນທັຣວະ।

Verse 38

संगीतस्य सवाद्यस्य तस्य लास्यस्यपुण्यतः । तत्रेशाग्रे कृतस्येह जागरे शिवरात्रिजे

ດ້ວຍບຸນກຸສົນແຫ່ງດົນຕີທີ່ບັນເລງພ້ອມເຄື່ອງດົນຕີ ແລະ ດ້ວຍບຸນແຫ່ງການຟ້ອນລາສະຍະອັນອ່ອນຊ້ອຍນັ້ນ ທີ່ໄດ້ກະທຳຢູ່ເບື້ອງໜ້າພຣະອີສະ ໃນຄືນຕື່ນເຝົ້າແຫ່ງສິວະຣາຕຣີ—

Verse 39

रम्या रत्नावली नाम रूपलावण्यशालिनी । कलाकलापकुशला मधुरालापवादिनी

ນາງງາມນ່າຊົມ ຊື່ «ຣັດນາວະລີ» ມີຮູບງາມແລະເສນ່ຫາ; ຊໍານານໃນສິລະປະຫຼາຍປະການ ແລະ ເວົ້າຈາຫວານໄພເຣາະດັ່ງທຳນອງເພງ।

Verse 40

पितुरानंदकृन्नित्यं वसुभूतेर्घटोद्भव । सर्वगांधर्वकुशला गुणरत्नमहाखनिः

ນາງເກີດຈາກ ວະສຸພູຕິ ແລະ ນໍາຄວາມປິຕິມາໃຫ້ບິດາຢູ່ເສມອ; ຊໍານານໃນສິລະປະຄັນທັຣວະທຸກປະການ ເປັນດັ່ງມະຫາບໍ່ແຮ່ແຫ່ງຣັດນະຄຸນຄ່າ।

Verse 41

मुने सखीत्रयं तस्याश्चारु चातुर्यभाजनम् । शशिलेखानंगलेखा चित्रलेखेति नामतः

ໂອ ມຸນີ, ນາງມີສະຫາຍສາວສາມນາງ—ງາມພິລາດ ແລະເປັນພາຊະນະແຫ່ງປັນຍາຄວາມສະຫຼາດ—ຊື່ ສະສິເລຂາ, ອະນັງກະເລຂາ, ແລະ ຈິດຕະລະເລຂາ.

Verse 42

तिसृभिस्ताभिरेकत्र वाग्देवीपरिशीलिता । ताभ्यः सर्वाः कलाः प्रादात्परिप्रीता सरस्वती

ພ້ອມກັບສະຫາຍທັງສາມນັ້ນ ໄດ້ບຳເພັນສາທະນາແກ່ວາກເທວີ (ເທວີແຫ່ງວາຈາ) ຢ່າງພາກພຽນ; ເມື່ອພຣະນາງພໍພຣະໄທ ພຣະສະຣັສວະຕີຈຶ່ງປະທານສິລະປະທັງປວງໃຫ້ແກ່ພວກນາງ.

Verse 43

प्राप्य रत्नावली गौरि सा जन्मांतरवासनाम् । रत्नेश्वरस्य लिंगस्य जग्राह नियमं शुभम्

ໂອ ເກົາຣີ, ເມື່ອນາງໄດ້ເກີດເປັນ ຣັດນາວະລີ ນາງກໍໄດ້ຄືນໄດ້ຮອຍປະທັບໃນໃຈຈາກຊາດກ່ອນ ແລະຮັບຖືນິຍະມະອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ມີລິງຄະຂອງ ຣັດເນສະວະຣະ ເປັນສູນກາງ.

Verse 44

रत्नभूतस्य लिंगस्य काश्यां रत्नेश्वरस्य वै । नित्यं संदर्शनं प्राप्य वक्ष्याम्यपि वचो मुखे

ເມື່ອໄດ້ຮັບດັຣຊະນະທຸກມື້ຕໍ່ລິງຄະດຸດດັ່ງຮັດນະນັ້ນ—ຄື ຣັດເນສະວະຣະ ໃນກາສີແທ້ໆ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຖ້ອຍຄຳນັ້ນໂດຍກົງ ແບບປະຈັນໜ້າ.

Verse 45

इत्थं नियमवत्यासीत्सा गंधर्वसुतोत्तमा । ताभिः सखीभिः सहिता नित्यं लिंगं च पश्यति

ດັ່ງນັ້ນ ນາງຜູ້ເປັນທິດາກັນທັຣວະອັນປະເສີດ ຈຶ່ງໝັ້ນຄົງໃນນິຍະມະ; ນາງພ້ອມດ້ວຍສະຫາຍເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ເບິ່ງລິງຄະທຸກມື້.

Verse 46

एकदाराध्य रत्नेशं ममैतल्लिंगमुत्तमम् । समानर्च च सा बाला रम्यया गीतमालया

ເມື່ອນາງສາວໄດ້ບູຊາພຣະຣັດເນສະພຽງຄັ້ງດຽວ—ລິງຄ໌ອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ—ນາງກໍບູຊາອີກຄັ້ງຢ່າງເທົ່າທຽມ ແລະຖວາຍພວງມາລາແຫ່ງບົດເພງອັນງາມ।

Verse 47

सख्यः प्रदक्षिणीकर्तुं लिंगं तिस्रोऽप्युमे गताः । तस्या गीतेन तुष्टोहं लिंगस्थो वरदोभवम्

ໂອ ອຸມາ, ສະຫາຍສາວທັງສາມຂອງນາງກໍໄປເວັນປະທັກສິນາຮອບລິງຄ໌. ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈໃນບົດເພງຂອງນາງ, ເຮົາ—ຜູ້ສະຖິດໃນລິງຄ໌—ຈຶ່ງເປັນຜູ້ປະທານພອນ.

Verse 48

यस्त्वया रंस्यते रात्रावद्य गंधर्वकन्यके । तवनामसमानाख्यः स ते भर्ता भविष्यति

ໂອ ນາງສາວແຫ່ງຄັນທັບພະ, ຜູ້ໃດທີ່ເຈົ້າຈະເລີນຫຼິ້ນດ້ວຍໃນຄືນນີ້—ຜູ້ທີ່ມີນາມເທົ່າກັນກັບນາມຂອງເຈົ້າ—ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນສາມີຂອງເຈົ້າ.

Verse 49

इति लिंगांबुधेर्जातां परिपीय वचःसुधाम् । बभूवानंदसंदोह मंथरातीव ह्रीमती

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອນາງໄດ້ດື່ມດ່ຳຄໍາເວົ້າອັນດຸດອຳມະຣິດ ທີ່ເກີດຈາກມະຫາສະມຸດແຫ່ງລິງຄ໌ ແລ້ວ, ນາງຜູ້ຂີ້ອາຍກໍຖືກກະແສຄວາມປິຕິທ່ວມທົ່ວ ຈົນເຫມືອນຈະຊ້າລົງດ້ວຍຄວາມເຂີນ.

Verse 50

गताथ व्योममार्गेण सखीभिः स्वपितुर्गृहम् । कथयंती निजोदंतं तमालीनां पुरो मुदा

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ເດີນທາງຕາມທາງແຫ່ງນະພາ ພ້ອມກັບສະຫາຍສາວ ໄປຫາເຮືອນຂອງບິດາ ແລະເລົ່າເລື່ອງຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ຕໍ່ໜ້ານາງສາວຕະມາລີທັງຫຼາຍ.

Verse 51

ताभिर्दिष्ट्येति दिष्ट्येति सखीभिः परिनंदिता । अद्य ते वांछितं भावि रत्नेशस्य समर्चनात्

ໝູ່ສາວໆພາກັນສັນລະເສີນນາງດ້ວຍສຽງວ່າ “ໂຊກດີ! ໂຊກດີ!” ແລ້ວກ່າວວ່າ “ມື້ນີ້ ຄວາມປາຖະໜາຂອງເຈົ້າຈະສຳເລັດ ເນື່ອງຈາກການບູຊາຣັດເນຊະຢ່າງຖືກຕ້ອງ”

Verse 52

यद्यायाति स ते रात्रावद्य कौमारहारकः । चोरो बाहुलतापाशैः पाशितव्योतियत्नतः

ຖ້າຄືນນີ້ ໂຈນຜູ້ລັກພາສາວນ້ອຍນັ້ນມາຫາເຈົ້າ ຈົ່ງມັດເຂົາ—ດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງຢ່າງຍິ່ງ—ໂດຍບ່ວງແຫ່ງແຂນຂອງເຈົ້າທີ່ອ່ອນຊ້ອຍດຸດເຖົາໄມ້ເລື້ອຍ

Verse 53

गोचरीक्रियतेस्माभिर्यथा स सुकृतैकभूः । प्रातरेव तव प्रेयान्रत्नेशादिष्ट इष्टकृत्

ພວກເຮົາຈະຈັດການໃຫ້ເຂົາ—ຜູ້ເປັນດັ່ງຮູບແຫ່ງບຸນກຸສົນ—ເຂົ້າມາຢູ່ໃນຂອບເຂດທີ່ເຈົ້າເອື້ອມເຖິງ ແທ້ຈິງແລ້ວ ເມື່ອເຊົ້າມາຮອດ ຄົນຮັກຂອງເຈົ້າຜູ້ຣັດເນຊະແຕ່ງຕັ້ງ ຈະສຳເລັດກິດທີ່ປາຖະໜາ

Verse 54

यातास्वस्मासु हृष्टासु भवती शयगौरवात् । अहो रत्नेश्वरं लिंगं प्रत्यक्षीकृतवत्यसि

ເມື່ອພວກເຮົາຈາກໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເຈົ້າກໍຍັງຢູ່ເພາະຄວາມໜັກແຫ່ງນິທຣາ ໂອ້! ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ລິງຄ໌ຣັດເນຊະວະຣາ ປາກົດປະຈັກຕໍ່ໜ້າຕົນ

Verse 55

अहोभाग्योदयो नृणामहो पुण्यसमुच्छ्रयः । एकस्यैव भवेत्सिद्धिर्यदेकत्रापि तिष्ठताम्

ໂອ້ ຄວາມຕື່ນຂຶ້ນແຫ່ງໂຊກດີຂອງມະນຸດ—ໂອ້ ການສະສົມບຸນກຸສົນອັນສູງສົ່ງ! ເພາະແມ່ນແຕ່ຄົນຜູ້ດຽວກໍອາດໄດ້ຮັບສິດທິ (siddhi) ຫາກຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດແຫ່ງດຽວ

Verse 56

सत्यं वदंति नासत्यं दैवप्राधान्यवादिनः । दैवमेव फलेदेकं नोद्यमो नापरं बलम्

ຜູ້ທີ່ຍຶດຖືອຳນາດແຫ່ງໄດວະ (ພຣະລິຂິດ) ກ່າວແຕ່ຄວາມຈິງ ບໍ່ແມ່ນຄຳເທັດ: ‘ຜົນຍ່ອມສຸກງອມໂດຍໄດວະພຽງຢ່າງດຽວ; ຄວາມພະຍາຍາມຂອງມະນຸດບໍ່ແມ່ນກຳລັງແທ້ ແລະບໍ່ມີອຳນາດອື່ນ’

Verse 57

भवत्या अपि चास्माकमेक एव हि चोद्यमः । परं दैवं फलत्येकं यथा तव न नः पुरः

ສຳລັບເຈົ້າແລະສຳລັບພວກເຮົາ ຄວາມພະຍາຍາມກໍເປັນຢ່າງດຽວກັນ; ແຕ່ຜົນກັບເກີດຈາກໄດວະພຽງຢ່າງດຽວ—ດັ່ງນັ້ນໃນເລື່ອງນີ້ ມັນເອື້ອອຳນວຍເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນພວກເຮົາ

Verse 58

लोकानां व्यवहारोयमालिप्रोक्तप्रसंगतः । परं मनोरथावाप्तिस्तव या सैव नः स्फुटम्

ນີ້ເປັນແຕ່ວິທີຂອງໂລກ ເກີດຈາກກະແສຄຳສົນທະນາຂອງມິດສະຫາຍ; ແຕ່ການສຳເລັດມະໂນຣົດຂອງເຈົ້າ—ນັ້ນແຫຼະທີ່ປາກົດຊັດແກ່ພວກເຮົາ

Verse 59

इति संव्याहरंतीनामनंतोध्वाऽतितुच्छवत् । क्षणात्तासां व्यतिक्रांतः प्राप्ताश्च स्वंस्वमालयम्

ເມື່ອພວກນາງເວົ້າກັນດັ່ງນັ້ນ ຄືນອັນຍາວນານກໍຜ່ານໄປດັ່ງຂອງນ້ອຍນິດ; ໃນພິບຕາດຽວກໍລ່ວງໄປ ແລະທຸກນາງກໍເຖິງເຮືອນຂອງຕົນ

Verse 60

अथ प्रातः समुत्थाय पुनरेकत्र संगताः । सा च मौनवती ताभिः परिभुक्तेव लक्षिता

ຕໍ່ມາໃນຍາມອາລຸນ ພວກນາງລຸກຂຶ້ນແລ້ວມາຊຸມນຸມກັນອີກໃນບ່ອນດຽວ; ແລະນາງນັ້ນ—ບັດນີ້ນິ່ງງຽບ—ຖືກເຫັນດັ່ງຜູ້ຖືກຄວາມຮູ້ສຶກພາຍໃນຄອບງຳ

Verse 61

तूष्णीं प्राप्याथ काशीं सा स्नात्वा मंदाकिनीजले । सखीभिः सहितापश्यल्लिंगं रत्नेश्वरं मम

ນາງໄປຮອດກາຊີດ້ວຍຄວາມງຽບ ແລ້ວອາບນ້ຳໃນນ້ຳມັນດາກິນີອັນສັກສິດ; ຈາກນັ້ນພ້ອມສະຫາຍສາວ ນາງໄດ້ເບິ່ງລິງຄະຂອງຣັດເນສະວະຣະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 62

निर्वर्त्य नियमं साथ लज्जामुकुलितेक्षणा । निर्बंधेन वयस्याभिः परिपृष्टा जगाद ह

ເມື່ອນາງສຳເລັດນິຍົມວັດແລ້ວ ນາງກໍກົ້ມຕາລົງດັ່ງດອກຕູມແຫ່ງຄວາມອາຍ; ເມື່ອສະຫາຍສາວຖາມຊ້ຳໆ ນາງຈຶ່ງເວົ້າອອກມາ।

Verse 63

रत्नावल्युवाच । अथ रत्नेश यात्रायाः प्रयातासु स्वमंदिरम् । भवतीषु स्मरंत्येव तद्रत्नेशवचोऽमृतम्

ຣັດນາວະລີກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ມາ ເມື່ອພວກເຈົ້າໄດ້ເດີນທາງກັບເຮືອນຂອງຕົນ ຫຼັງຈາກຍາຕຣາໄປຫາຣັດເນສະວະຣະ ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຈື່ຈຳຊ້ຳໆ ຄຳກ່າວອັນດຸຈອະມຣິຕະຂອງຣັດເນສະວະຣະນັ້ນ”

Verse 64

सविशेषांगसंस्काराऽविशं संवेशमंदिरम् । निद्रादरिद्रनयना तद्विलोकनलालसा

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າປະດັບກາຍດ້ວຍການຕຽມອົງອັນພິເສດແລ້ວ ກໍເຂົ້າສູ່ຫ້ອງບັນທົມ; ດວງຕາຂາດນອນ ແຕ່ກະຫາຍຢາກເບິ່ງທ່ານອີກຄັ້ງ।

Verse 65

बलात्स्वप्नदशां प्राप्ता भाविनोर्थस्य गौरवात् । आत्मविस्मरणे हेतू ततो मे द्वौ बभूवतुः

ດ້ວຍນ້ຳໜັກແຫ່ງຄວາມໝາຍຂອງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຄອບງຳຈົນເຂົ້າສູ່ພາວະແຫ່ງຄວາມຝັນ; ແລະດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ ກໍເກີດເຫດສອງປະການ ທີ່ນຳໄປສູ່ການລືມຕົນ।

Verse 66

तंद्री तदंगसंस्पर्शौ मम बोधापहारकौ । तंद्र्या परवशा चासं ततस्तत्स्पर्शनेन च

ຄວາມງ່ວງແລະການສຳຜັດອະວັຍະຂອງລາວ ໄດ້ຊິງເອົາສະຕິຂອງຂ້າໄປ। ຖືກຄວາມງ່ວງຄອບງຳ ແລ້ວຖືກສຳຜັດນັ້ນຄອບງຳອີກ ຂ້າຈຶ່ງຂາດການຄວບຄຸມຕົນເອງ।

Verse 67

न जाने त्वथ किं वृत्तं काहं क्वाहं स चाथ कः । तं निर्जिगमिषुं सख्यो यावद्धर्तुं प्रसारितः

ແລ້ວຂ້າກໍບໍ່ຮູ້ວ່າເກີດຫຍັງຂຶ້ນ—ຂ້າແມ່ນໃຜ ຢູ່ໃສ ແມ່ນແຕ່ລາວເປັນໃຜກໍບໍ່ຮູ້. ເມື່ອລາວຈະຈາກໄປ ໂອ້ໝູ່ສະຫາຍ ຂ້າຈຶ່ງຍືດມືອອກເພື່ອຮັ້ງໄວ້ ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງກໍຕາມ।

Verse 68

दोः कंकणेन रिपुणा क्वणितं तावदुत्कटम् । महता सिंजितेनाहं तेनाल्पपरिबोधिता

ກຳໄລທີ່ແຂນຂອງລາວ—ດັ່ງສັດຕູ—ດັງກັງວານແຮງແລະແຫຼມ. ດ້ວຍສຽງກິ່ງກັງອັນດັງນັ້ນ ຂ້າຈຶ່ງຟື້ນສະຕິຂຶ້ນມາໄດ້ແຕ່ເລັກນ້ອຍ।

Verse 69

सुखसंतानपीयूष ह्रदे परिनिमज्य वै । क्षणेन तद्वियोगाग्निकीलासु पतिता बलात्

ຂ້າໄດ້ດຳລົງຈົນຈົມຢູ່ໃນທະເລສາບແຫ່ງອະມຣິຕະ—ສາຍສຸກອັນບໍ່ຂາດສາຍ—ແຕ່ໃນພຽງຊົ່ວຂະນະ ຂ້າກໍຖືກກະແທກລົງດ້ວຍແຮງໄປສູ່ຫຼັກແຫຼມແຫ່ງໄຟຄວາມພັດພາກຈາກລາວ।

Verse 70

किंकुलीयः स नो वेद्मि किंदेशीयः किमाख्यकः । दुनोति नितरां सख्यस्तद्विश्लेषानलो महान्

ຂ້າບໍ່ຮູ້ວ່າລາວເປັນຄົນຕະກູນໃດ ມາຈາກແດນໃດ ຫຼືຊື່ຫຍັງ. ແຕ່ໂອ້ໝູ່ສະຫາຍ ໄຟໃຫຍ່ແຫ່ງຄວາມພັດພາກຈາກລາວ ທຳໃຫ້ຂ້າທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກໜ່ວງ।

Verse 71

अनल्पोत्कलितं चेतः पुनस्तत्संगमाशया । प्राणानां मे यियासूनामेकमेव महौषधम्

ໃຈຂ້າພະເຈົ້າພຸ້ນພອງຊ້ຳໆ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຫວັງວ່າຈະໄດ້ພົບເຂົາອີກຄັ້ງ. ເມື່ອປຣານຊີວິດກຳລັງຈະຈາກໄປ ຄວາມຫວັງນັ້ນເອງເປັນມະຫາໂອສົດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 72

वयस्या निशिभुक्तस्य तस्यैव पुनरीक्षणम् । भवतीनामधीनं च तत्पुनर्दर्शनं मम

ໂອ ໝູ່ສະຫາຍຍິງທັງຫຼາຍ—ການໄດ້ເຫັນເຂົາອີກຄັ້ງ ຄົນດຽວກັນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ຮ່ວມຄືນນັ້ນ ຂຶ້ນກັບພວກເຈົ້າ. ໂອກາດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ພົບເຂົາອີກ ຢູ່ໃນມືພວກເຈົ້າແທ້ໆ।

Verse 73

काऽलीकमालयो वक्ति स्निग्धमुग्धेसखीजने । तद्दर्शनेन स्थास्यंति प्राणा यास्यंति चान्यथा

“ແນ່ນອນ ບໍ່ແມ່ນຄຳຕົວະ” ມາລະຍະໄດ້ກ່າວແກ່ກຸ່ມໝູ່ສະຫາຍຜູ້ອ່ອນໂຍນແລະບໍລິສຸດ. “ຖ້າໄດ້ເຫັນເຂົາ ປຣານຈະຢູ່; ບໍ່ຊັ້ນ ປຣານຈະຈາກໄປ”

Verse 74

दशम्यवस्था सन्नह्येद्बाधितुं माधुना भृशम् । इति तस्या गिरः श्रुत्वा दूनाया नितरां च ताः

“ຈົ່ງຈັດການສະພາບໃນວັນທີສິບໃຫ້ພ້ອມ ເພື່ອຕ້ານທານຄວາມທຸກນີ້ຢ່າງແຮງດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງນາງ ໝູ່ສະຫາຍເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ເຈັບປວດຫນັກ ກໍຍິ່ງເສົ້າໝອງຫນັກຂຶ້ນ

Verse 75

प्रवेपमानहृदयाः प्रोचुर्वीक्ष्य परस्परम्

ດ້ວຍໃຈທີ່ສັ່ນໄຫວ ພວກເຂົາເບິ່ງກັນແລ້ວເວົ້າຂຶ້ນ

Verse 76

सख्य ऊचुः । यस्य ग्रामो न नो नाम नान्वयो नापि बुध्यते । स कथं प्राप्यते भद्रे क उपायो विधीयताम्

ໝູ່ສາວເວົ້າວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ດີ, ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ບ້ານຂອງເຂົາ, ບໍ່ຮູ້ຊື່, ແມ່ນແຕ່ສາຍຕະກູນກໍບໍ່ຮູ້. ແລ້ວຈະເຂົ້າເຖິງເຂົາໄດ້ແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ກຳນົດອຸບາຍໃຫ້ແດ່”

Verse 77

इति रत्नावली श्रुत्वा ससंदेहां च तद्गिरम् । वयस्यास्तदवाप्तौ मे यूयं कुंठि मुमूर्छ ह

ເມື່ອຣັດນາວະລີໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ຍັງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສົງໄສ ຈຶ່ງເວົ້າກັບໝູ່ວ່າ: “ໃນການໃຫ້ຂ້າໄດ້ເຂົາ ພວກເຈົ້າກຳລັງລັງເລ” ແລ້ວນາງກໍສະຫຼົບໄປ

Verse 78

इत्यर्धोक्तेन सा बाला यूयं कुंठितशक्तयः । यद्वक्तव्यं त्विति तया यूयं कुंठीति भाषितम्

ດ້ວຍຄຳທີ່ເວົ້າໄດ້ແຕ່ຄື່ງ ສາວນ້ອຍໄດ້ສື່ວ່າ: “ຄວາມກ້າຫານຂອງພວກເຈົ້າອ່ອນລົງແລ້ວ” ສິ່ງທີ່ນາງຈະເວົ້າ ນາງເວົ້າອອກມາວ່າ: “ພວກເຈົ້າລັງເລ”

Verse 79

ततस्तास्त्वरिताः सख्यः परितापोपहारकान् । बहुशः शीतलोपायान्व्यधुर्मोहप्रशांतये

ແລ້ວໝູ່ສາວທັງຫຼາຍກໍຮີບຮ້ອນ ນຳໃຊ້ວິທີເຢັນຫຼາຍປະການຊ້ຳໆ ເພື່ອລົບຄວາມຮ້ອນແຫ່ງຄວາມທຸກ ແລະໃຫ້ຄວາມຫຼົງກັບຄວາມກະວົນກະວາຍຂອງນາງສົງົບ

Verse 80

व्यपैति न यदा मूर्छा तत्तच्छीतोपचारतः । तस्यास्तदैकयानीतं रत्नेशस्नपनोदकम्

ເມື່ອອາການສະຫຼົບຂອງນາງບໍ່ຫາຍ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການປິ່ນປົວແບບເຢັນນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງນຳນ້ຳສົງທີ່ໃຊ້ໃນພິທີອະພິເສກສະນານແດ່ພຣະຣັດເນສາ ມາໃຫ້ທັນທີ

Verse 81

तदुक्षणात्क्षणादेव तन्मूर्छा विरराम ह । सुप्तोत्थितेव सावादीन्मुहुः शिवशिवेति च

ທັນທີທີ່ປະພົມນ້ຳນັ້ນ ອາການໝົດສະຕິຂອງນາງກໍຫາຍໄປໃນພິບຕາ. ດັ່ງຄົນຕື່ນຈາກນອນ ນາງເລີ່ມເວົ້າ ແລະຮ້ອງຊ້ຳໆວ່າ “ຊິວະ! ຊິວະ!”

Verse 82

स्कदं उवाच । श्रद्धावतां स्वभक्तानामुपसर्गे महत्यपि । नोपायांतरमस्त्येव विनेश चरणोदकम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ແມ່ນແຕ່ເມື່ອມະຫາພິບັດຕົກຕໍ່ຜູ້ພັກດີຜູ້ມີສັດທາ ກໍບໍ່ມີທາງແກ້ອື່ນໃດ ນອກຈາກນ້ຳຈາກພຣະບາດຂອງພຣະເຈົ້າ”

Verse 83

ये व्याधयोपि दुःसाध्या बहिरंतः शरीरगाः । श्रद्धयेशोदकस्पर्शात्ते नश्यंत्येव नान्यथा

ແມ່ນແຕ່ໂລກໄພທີ່ຮັກສາຍາກ—ຢູ່ນອກກາຍຫຼືຢູ່ໃນກາຍ—ກໍຖືກທຳລາຍໂດຍການສຳຜັດນ້ຳຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍສັດທາ; ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ

Verse 84

सेवितं येन सततं भगवच्चरणोदकम् । तं बाह्याभ्यंतरशुचिं नोपसर्पति दुर्गतिः

ຜູ້ໃດທີ່ບູຊາ ແລະເຄົາລົບນ້ຳຈາກພຣະບາດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢູ່ເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບໍລິສຸດທັງນອກແລະໃນ; ຄວາມອັບອາຍບໍ່ເຂົ້າໃກ້

Verse 85

आधिभौतिकतापं च तापं वाप्याधिदैविकम् । आध्यात्मिकं तथा तापं हरेच्छ्रीचरणोदकम्

ນ້ຳຈາກພຣະບາດອັນສັກສິດ ຍ່ອມຂັບໄລ່ຄວາມທຸກຮ້ອນຈາກສັດແລະທາດ (ອາທິພະວະຕິກ), ຈາກອຳນາດເທວະ (ອາທິໄທວິກ), ແລະຄວາມທຸກຮ້ອນພາຍໃນຂອງຕົນ (ອາທະຍາດມິກ)

Verse 86

व्यपेतसंज्वरा चाथ गंधर्वतनया मुने । उचितज्ञेति होवाच ताः सखीः स्रिग्धधो रधीः

ເມື່ອທິດາແຫ່ງຄັນທັບພົ້ນຈາກໄຂ້ແລ້ວ ນາງຜູ້ມີໃຈອ່ອນໂຍນແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ ໄດ້ກ່າວກັບສະຫາຍທັງຫຼາຍວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຮູ້ສິ່ງອັນຄວນ…”

Verse 87

रत्नावल्युवाच । शशिलेखेनंगलेखे चित्रलेखे मदीहितं । यूयं कुंठितसामर्थ्याः कुतो वस्ताः कलाः क्व वा

ຣັດນາວະລີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຊະຊິເລຂາ ໂອ ນັງກະເລຂາ ໂອ ຈິດຣະເລຂາ—ຈົ່ງເຮັດຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າ. ສິລະປະຂອງເຈົ້າໄປໃສ ແລະເປັນເຫດໃດຄວາມສາມາດຈຶ່ງທື່ອມລົງ?”

Verse 88

मत्प्रियप्राप्तये सम्यगुपायोऽस्ति मयेक्षितः । रत्नेश्वरानुग्रहतोऽनुतिष्ठत हि तं हिताः

“ເພື່ອໄດ້ຮັບຜູ້ຮັກຂອງຂ້າ ຂ້າໄດ້ເຫັນອຸບາຍອັນຖືກຄວນແລ້ວ. ໂດຍພຣະອະນຸເຄາະຂອງ ຣັດເນສະວະຣະ ໂອ ສະຫາຍອັນເປັນທີ່ຮັກ ຈົ່ງປະຕິບັດໃຫ້ສຳເລັດ”

Verse 89

शशिलेखेभिलषितप्राप्त्यै लेखांस्त्वमालिख । संलिखानंगलेखे त्वं यूनः सर्वावनीचरान्

“ໂອ ຊະຊິເລຂາ ຈົ່ງວາດເສັ້ນຮູບເພື່ອໃຫ້ໄດ້ສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ. ແລະ ໂອ ນັງກະເລຂາ ຈົ່ງສະເກັດຮູບຊາຍໜຸ່ມ—ແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ທີ່ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນທັງປວງ”

Verse 90

चित्रगे चित्रलेखे त्वं पातालतलशायिनः । किंचिदाविर्भवच्चारु तारुण्यालंकृतींल्लिख

“ໂອ ຈິດຣະເລຂາ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນສິລະປະຮູບວາດ ຈົ່ງວາດຜູ້ທີ່ພັກອາໄສຢູ່ໃນຊັ້ນປາຕາລະດ້ວຍ; ໃຫ້ຄວາມງາມແຫ່ງວັຍໜຸ່ມສາວຂອງເຂົາປາກົດຢ່າງອ່ອນຫວານ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງວັຍອັນຮຸ່ງເຮືອງ”

Verse 91

अथाकण्येति ताः सख्यस्तच्चातुर्यं प्रवर्ण्य च । लिलिखुः क्रमशः सख्यो यूनो यौवन शेवधीन्

ແລ້ວເຫຼົ່າເພື່ອນສາວໄດ້ກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ” ແລະສັນລະເສີນຄວາມສະຫຼາດນັ້ນ ພ້ອມທັງວາດຮູບຊາຍໜຸ່ມ—ຂຸມຊັບແຫ່ງວັຍໜຸ່ມ—ທີລະຄົນຕາມລຳດັບ।

Verse 92

निर्यत्कौमारलक्ष्मीकान्पुंवत्त्व श्रीसमावृतान् । प्रातःसंध्येव गंधर्वी नृपाद्यांस्तानवैक्षत

ນາງສາວກັນທັຣວະໄດ້ເບິ່ງພວກເຂົາ—ກະສັດແລະອື່ນໆ—ຜູ້ມີສະຫງ່າຮາສີແຫ່ງຄວາມເປັນບຸລຸດ ແລະຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍປະກາຍວັຍໜຸ່ມອັນສົດໃສ; ນາງຈ້ອງມອງດັ່ງສະແດງແສງຂອງສວ່າງຍາມເຊົ້າ।

Verse 93

सर्वान्सुरनिकायान्सा व्यलोकत शुभेक्षणा । न चांचल्यं जहावक्ष्णोस्तेषु स्वर्लोकवासिषु

ນາງຜູ້ມີດວງຕາອັນເປັນມງຄົດໄດ້ຈ້ອງມອງຫມູ່ເທວະທັງປວງ; ແຕ່ສາຍຕາຂອງນາງບໍ່ໄດ້ຫວັ່ນໄຫວແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ ຕໍ່ຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນໂລກ।

Verse 94

ततो मध्यमलोकस्थान्मुनिराजकुमारकान् । विलोक्यापि न सा प्रीतिं क्वाप्याप प्रेमनिर्भरा

ຕໍ່ມານາງໄດ້ເບິ່ງຜູ້ຢູ່ໃນໂລກກາງ—ພະມຸນີ ກະສັດ ແລະເຈົ້າຊາຍ—ແຕ່ແມ່ນແຕ່ໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາແຫ່ງຮັກ ນາງກໍບໍ່ພົບຄວາມຍິນດີໃນຜູ້ໃດເລີຍ।

Verse 95

अथ रत्नावली बाला कर्णाभ्यर्णविलोचना । दृशौ व्यापारयामास बलिसद्मयुवस्वपि

ແລ້ວຣັດນາວະລີ ນາງນ້ອຍຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງໃຫຍ່ຈົນເຖິງໃກ້ຫູ ໄດ້ເຄື່ອນສາຍຕາຢ່າງໃສ່ໃຈ ແມ່ນແຕ່ໄປຫາໜຸ່ມໆໃນວັງຂອງພະຍາບາລີດ້ວຍ।

Verse 96

दितिजान्दनुजान्वीक्ष्य सा गंधर्वी कुमारकान् । रतिं बबंध न क्वापि तापिता मान्मथैः शरैः

ເມື່ອນາງກັນທະວີກຸມາຣີເຫັນບຸດຫນຸ່ມໆຂອງພວກໄດຕະຍະ ແລະ ດານະວະ ນາງຖືກລູກສອນຂອງກາມເທບເຜົາໃຈ; ຈິດຜູກຕິດຢູ່ໃນຣະຕິ ແລະບໍ່ພົບຄວາມສະຫງົບໃນທີ່ໃດເລີຍ।

Verse 97

सुधाकर करस्पृष्टाप्यतिदूनांगयष्टिका । पश्यंती नागयूनः सा किंचिदुच्छ्वसिताऽभवत्

ແມ່ນແຕ່ອວຍະວະອ່ອນບາງຂອງນາງອ່ອນແຮງຫນັກ—ດັ່ງແສງຈັນທີ່ຖືກພະຫັດຂອງຈັນທະຣາແຕະ—ເມື່ອນາງເຫັນນາກຫນຸ່ມ ນາງກໍຖອນໃຈເບົາໆໜຶ່ງຄັ້ງ।

Verse 98

भोगिनस्तान्विलोक्यापि चित्रंचित्रगतानथ । मनात्संभुक्तभोगेव क्षणमासीत्कुमारिका

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເບິ່ງເຫຼົ່ານາກາທິບທັງນັ້ນ—ອັດສະຈັນຊ້ອນອັດສະຈັນ—ຈິດນາງດັ່ງໄດ້ຊິມສຸກພອນແລ້ວ ກໍນິ່ງສະຫງົບຊົ່ວຂະນະ ແລະນາງກໍຢືນນິ່ງບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ।

Verse 99

यूनः प्रत्येकमद्राक्षीदशेषाञ्छेष वंशजान् । तक्षकान्वयगांस्तद्वदथ वासुकिगोत्रजान्

ນາງໄດ້ເບິ່ງນາກຫນຸ່ມທັງປວງທີ່ເກີດໃນສາຍວົງຂອງເສດະ ທີລະອົງ; ທັງຜູ້ສືບສາຍຕັກສະກະ ແລະຜູ້ສືບຈາກໂຄຕຣະຂອງວາສຸກີດ້ວຍ।

Verse 100

पुलीकानंत कर्कोट भद्रसंतानगानपि । दृष्ट्वा नागकुमारांस्ताञ्छंखचूडमथैक्षत

ເມື່ອນາງໄດ້ເບິ່ງນາກກຸມານແຫ່ງສາຍປູລີກາ ອະນັນຕະ ກັຣໂກຏ ແລະ ພັດຣະສັນຕານາ ແລ້ວ ນາງຈຶ່ງຫັນໄປຈ້ອງເບິ່ງສັງຂະຈູຑະ।

Verse 110

एतस्यावगतं सर्वं देशनामान्वयादिकम् । मा विषीदालिसुलभस्त्वेष रत्नेश्वरार्पितः

ທຸກຢ່າງກ່ຽວກັບເຂົາ—ດິນແດນ, ຊື່, ສາຍຕະກູນ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ຮູ້ແຈ້ງແລ້ວ. ໂອ້ສະຫາຍ, ຢ່າໂສກເສົ້າ; ດ້ວຍພັກຕິຍ່ອມເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ ແລະໄດ້ອຸທິດຖວາຍແດ່ ຣັດເນສະວະຣາ.

Verse 120

कोसौ मत्स्वामिनो नाम रत्नेशस्य महेशितुः । लिंगराजस्य गृह्णाति कर्मबंधनभेदिनः

ແທ້ໆແລ້ວ ຜູ້ໃດກັນທີ່ຮັບນາມແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າ—ຣັດເນສະ, ມະຫາອະທິຣາດ—ລິງຄະຣາຊາ, ຜູ້ຕັດຂາດພັນທະແຫ່ງກັມ?

Verse 130

हृदि रत्नेश्वरं लिंगं यस्य सम्यग्विजृंभते । अलातदंडवत्तस्मिन्कालदंडोपि जायते

ໃນໃຈຂອງຜູ້ໃດ ລິງຄະແຫ່ງຣັດເນສະວະຣາ ເບີກບານຢ່າງສົມບູນ, ໃນຜູ້ນັ້ນແມ່ນແຕ່ຄັນທອນແຫ່ງກາລະກໍເກີດຂຶ້ນດັ່ງຖ່ານໄຟລຸກໂຊນ—ບໍ່ອາດຜູກມັດເຂົາໄດ້ເຊັ່ນເກົ່າ।

Verse 140

अकारण सखा कोसौ प्रांतरे समुपस्थितः । निजप्राणान्पणीकृत्य येन त्राता स्म बालिकाः

ແມ່ນໃຜແມ່ນສະຫາຍຜູ້ບໍ່ມີເຫດຜົນນັ້ນ ທີ່ມາປາກົດໃນທີ່ປ່າເປົ່າ—ຜູ້ທີ່ຍອມສຽງຊີວິດຕົນ ແລະຊ່ວຍກູ້ສາວນ້ອຍທັງຫຼາຍ?

Verse 150

आरभ्य बाल्यमप्येषा लिंगं रत्नेश्वराभिधम् । यांति पित्राप्यनुज्ञाता काश्यामर्चयितुं सदा

ຕັ້ງແຕ່ວັຍເດັກ ໂດຍໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພໍ່, ນາງໄປກາສີເປັນນິດ ເພື່ອບູຊາລິງຄະທີ່ມີນາມວ່າ ຣັດເນສະວະຣາ.

Verse 160

निशम्येति स पुण्यात्मा नागराजकुमारकः । आश्वास्य ता भयत्रस्ताः प्रोवाचेदं च पुण्यधीः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພຣະກຸມານຜູ້ມີບຸນ ບຸດແຫ່ງພະຍານາກ ໄດ້ປອບໂຍນນາງທັງຫຼາຍທີ່ສັ່ນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ແລ້ວຜູ້ມີປັນຍາອັນບຸນກໍ່ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້

Verse 170

एषा मंदाकिनी नाम दीर्घिका पुण्यतोयभूः । यस्यां कृतोदका मर्त्या मर्त्यलोके विशंति न

ນີ້ແມ່ນສະລະນ້ຳສັກສິດຊື່ ມັນດາກິນີ ນ້ຳຂອງມັນເກີດຈາກບຸນກຸສົນ; ມະນຸດໃດເຮັດພິທີອຸທົກກຳຢູ່ນີ້ ຈະບໍ່ຫວນກັບສູ່ໂລກມະນຸດອີກ

Verse 180

वृद्धकालेश्वरस्यैष प्रासादो रत्ननिर्मितः । प्रतिदर्शं वसेद्यत्र रात्रौ चंद्रः सतारकः

ນີ້ແມ່ນພຣະວິຫານຂອງ ວຶດທະກາເລສະວະ ທີ່ກໍ່ດ້ວຍອັນມະນີ. ທຸກຄືນ ດວງຈັນທີ່ປະດັບດ້ວຍດາວ ດູປານວ່າມາພັກອາໄສຢູ່ເທິງນັ້ນ ເມື່ອປາກົດເຕັມດວງ

Verse 190

अथ सा कथयामास दनुजापहृतेः कथाम् । रत्नेश्वरं वरावाप्तिं स्वप्नावस्थां विहाय च

ຕໍ່ມານາງໄດ້ເລົ່າເລື່ອງການຖືກດານະວະລັກພາ ແລະໄດ້ກ່າວເຖິງ ຣັດເນສະວະ—ວ່າໄດ້ຮັບພອນນັ້ນແນວໃດ—ໂດຍລະທິ້ງຄວາມເຫັນວ່າເປັນແຕ່ພາວະຄວາມຝັນ

Verse 200

यावद्बहिः समागच्छेद्रम्याद्रत्नेशमंडपात । तावद्गंधर्वराजाय ताभिः स वसुभूतये

ເມື່ອເຂົາອອກຈາກມັນດົບອັນງາມຂອງ ຣັດເນສະ ທັນທີນັ້ນ ນາງທັງຫຼາຍເພື່ອຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ໄດ້ນໍາເລື່ອງນັ້ນໄປກາບທູນແດ່ພະຣາຊາແຫ່ງຄັນທັຣວະ

Verse 210

विनिवेदितवृत्तांतो रत्नेशानुग्रहस्य च । उवास ताभिः ससुखं पितृभ्यामभिनंदितः

ເມື່ອໄດ້ທູນລາຍງານເລື່ອງລາວອັນຄົບຖ້ວນແຫ່ງພຣະອະນຸຄຣາະຂອງ ຣັດເນຊະ ແລ້ວ, ລາວກໍຢູ່ກັບພວກນັ້ນດ້ວຍຄວາມສຸກ, ໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບແລະຍົກຍ້ອງຈາກພໍ່ແມ່.

Verse 220

मूर्तः षडाननस्तत्र तव पुत्रः सुमध्यमे । एतत्त्रयं नरो दृष्ट्वा न गर्भं प्रविशेदुमे

ທີ່ນັ້ນ ພຣະສັດອານະນະຜູ້ມີຫົກພັກຕຣ໌ ປາກົດໃນຮູບກາຍ—ເປັນບຸດຂອງເຈົ້າ ໂອ ອຸມາ ຜູ້ເອວອ່ອນງາມ. ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນຕຣິພາກອັນສັກສິດນີ້ ໂອ ອຸມາ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເຂົ້າສູ່ຄັນອີກເລີຍ.

Verse 225

इतिहासमिमं श्रुत्वा नारी वा पुरुषोपिवा । न जात्विष्टवियोगाग्नि तापेन परितप्यते

ເມື່ອໄດ້ຟັງອິຕິຫາສະອັນສັກສິດນີ້ແລ້ວ—ຈະເປັນຍິງຫຼືຊາຍ—ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຖືກໄຟແຫ່ງການພັດພາກຈາກຜູ້ຮັກເຜົາໄໝ້ອີກເລີຍ.