Adhyaya 5

Verse 1

पराशर उवाच । ततो ध्यानेन विश्वेशमालोक्य स मुनीश्वरः । सूत प्रोवाच तां पुण्यां लोपामुद्रामिदं वचः

ປະຣາຊະຣະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ມຸນີຜູ້ເປັນໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ເຫັນພຣະວິສເວສະວະຣ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ) ດ້ວຍສະມາທິ ແລ້ວເວົ້າຄໍານີ້ກັບນາງໂລປາມຸດຣາຜູ້ມີບຸນ ໂອ ສູຕະ.

Verse 2

अयि पश्य वरारोहे किमेतत्समुपस्थितम् । क्व तत्कार्यं क्व च वयं मुनिमार्गानुसारिणः

ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ ຈົ່ງເບິ່ງ—ນີ້ແມ່ນຫຍັງທີ່ເກີດຂຶ້ນ? ກິດນັ້ນຢູ່ໃສ ແລະພວກເຮົາຢູ່ໃສ ຜູ້ຕາມມາກຂອງມຸນີ?

Verse 3

येन गोत्रभिदा गोत्रा विपक्षा हेलया कृताः । भवेत्कुंठितसामर्थ्यः स कथं गिरिमात्रके

ຜູ້ທີ່ໄດ້ຊື່ວ່າ ‘ຜູ້ຍົກເຂົາໂກວັຣທະນະ’ ແລະເຮັດໃຫ້ກຸ່ມຕະກູນຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານເປັນອະສານໃນການຫຼິ້ນ—ພະລັງຂອງທ່ານຈະຖືກຫັກທອນເພາະພູເຂົາທີ່ເປັນແຕ່ຫີນນ້ອຍໆໄດ້ແນວໃດ?

Verse 4

कल्पवृक्षोंऽगणे यस्य कुलिशं यस्य चायुधम् । सिद्ध्यष्टकं हि यद्द्वारि स सिद्ध्यै प्रार्थयेद्द्विजम्

ຜູ້ທີ່ໃນລານເຮືອນມີຕົ້ນກັລປະວຣຶກສະ ຜູ້ທີ່ອາວຸດແມ່ນວັຊຣະ ແລະທີ່ປະຕູມີສິດທິທັງແປດຢືນຢູ່—ຜູ້ນັ້ນຈະຂໍຄວາມສໍາເລັດຈາກດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 5

क्रियंते व्याकुलाः शैला अहो दावाग्निना प्रिये । तद्वृद्धिस्तंभने शक्तिः क्व गतासाऽशुशुक्षणेः

ທີ່ຮັກ, ໄຟປ່າໄດ້ເຮັດໃຫ້ພູເຂົາທັງຫຼາຍວຸ້ນວາຍ—ໂອ! ພະລັງທີ່ສາມາດຫ້າມການລຸກລາມ ແລະເຮັດໃຫ້ມັນແຫ້ງລົງໂດຍໄວນັ້ນ ໄປຢູ່ໃສ?

Verse 6

नियन्ता सर्वभूतानां योसौ दण्डधरः प्रभुः । स किं दंडयितुं नालमेकं तं ग्रावमात्रकम्

ພຣະເຈົ້າຜູ້ຄຸ້ມຄອງສັດທັງປວງ ຜູ້ເປັນອົງອະທິປະໄຕຖືຄັນທັນ—ຈະບໍ່ສາມາດລົງໂທດແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເປັນພຽງກ້ອນກອກນ້ອຍໆ ໄດ້ດອກບໍ?

Verse 7

आदित्या वसवो रुद्रास्तुषिताः स मरुद्गणाः । विश्वेदेवास्तथा दस्रौ ये चान्येपि दिवौकसः

ພວກອາທິຕະຍະ ພວກວະສຸ ພວກຣຸທຣະ ພວກຕຸສິຕະ ໝູ່ມະຣຸດ ພວກວິສະເວເທວະ ອັສວິນສອງອົງ (ດັສຣາວ) ແລະເທວະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນອື່ນໆ…

Verse 8

येषां दृक्पातमात्रेण पतंति भुवनान्यपि । ते किं समर्था नो कांते नगवृद्धिनिषेधने

ຜູ້ທີ່ພຽງແຕ່ສາຍຕາຫຼຽວມອງ ໂລກທັງຫຼາຍກໍອາດລົ້ມລົງ—ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ສາມາດຫ້າມການພອງໂຕເຕີບໃຫຍ່ຂອງພູນັ້ນໄດ້ດອກບໍ?

Verse 9

आज्ञातं कारणं तच्च स्मृतं वाक्यं सुभाषितम् । काशीमुद्दिश्य यद्गीतं मुनिभिस्तत्त्वदर्शिभिः

ເຫດປັດໃຈນັ້ນໄດ້ຮູ້ແຈ້ງແລ້ວ ແລະຖ້ອຍຄຳອັນງາມນັ້ນກໍຖືກຈື່ຈຳ—ທີ່ບັນດາມຸນີຜູ້ເຫັນສັດທຳ ໄດ້ຂັບຂານໂດຍມຸ່ງໄປຫາກາສີ.

Verse 10

अविमुक्तं न मोक्तव्यं सर्वथैव मुमुक्षुभिः । किंतु विघ्ना भविष्यंति काश्यां निवसतां सताम्

ຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະ ບໍ່ຄວນລະທິ້ງອະວິມຸກຕະໂດຍປະການໃດໆ ແຕ່ອຸປະສັກຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ດີຜູ້ມີທຳ ທີ່ພຳນັກຢູ່ໃນກາສີ.

Verse 11

उपस्थितोयं कल्याणि सोंऽतरायो महानिह । न शक्यतेऽन्यथाकर्तुं विश्वेशो विमुखो यतः

ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ, ທີ່ນີ້ໄດ້ເກີດອຸປະສັກໃຫຍ່ຂຶ້ນແລ້ວ. ບໍ່ອາດຫຼີກລ້ຽງໄດ້ດ້ວຍວິທີອື່ນ, ເພາະພຣະວິສເວສະ—ອົງເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ໄດ້ຜິນພຣະພັກຈາກການປະທານພຣະກະລຸນາໃນເລື່ອງນີ້.

Verse 12

काशीद्विजाशीर्भिरहो यदाप्ता कस्तां मुमुक्षुर्यदिवामुमुक्षुः । ग्रासं करस्थं स विसृज्य हृद्यं स्वकूर्परं लेढि विमूढचेताः

ອ້າວ! ກາສີທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍພອນຂອງພຣາຫມັນແຫ່ງກາສີ—ຈະເປັນຜູ້ໃຝ່ຫາໂມກສະຫຼືບໍ່ກໍຕາມ—ໃຜຈະຍອມປະລະ? ມີແຕ່ໃຈຫຼົງເທົ່ານັ້ນທີ່ປ່ອຍຄຳຫວານໃນມື ແລ້ວໄປເລຍຂໍ້ສອກຂອງຕົນ.

Verse 13

अहो जना बालिशवत्किमेतां काशीं त्यजेयुः सुकृतैकराशिम् । शालूककंदः प्रतिमज्जनं किं लभेत तद्वत्सुलभा किमेषा

ອ້າວ! ເປັນຫຍັງຜູ້ຄົນຈຶ່ງຈະປະລະກາສີນີ້ດັ່ງເດັກນ້ອຍ, ທັງທີ່ເປັນກອງບຸນກຸສົນອັນໃຫຍ່? ບໍ່ດຳລົງລົງໄປ ຈະໄດ້ຫົວບົວຫຼື? ດັ່ງນັ້ນ ກາສີນີ້ຈະໄດ້ມາງ່າຍດາຍຫຼື?

Verse 14

भवांतरा वर्जित पुण्यराशिं कृच्छैर्महद्भिर्ह्यवगम् यकाशीम् । प्राप्यापि किं मूढधियोन्यतो वै यियासवो दुर्गतिमुद्यियासवः

ກາສີແມ່ນຄັງບຸນກຸສົນ ທີ່ບໍ່ຄວນປະລະແມ່ນແຕ່ຂ້າມຫຼາຍຊາດ, ແລະຈະເຂົ້າເຖິງໄດ້ກໍດ້ວຍຄວາມລຳບາກຢ່າງໃຫຍ່. ໄດ້ພົບນາງແລ້ວ ເປັນຫຍັງຄົນປັນຍາທຶບຈຶ່ງຢາກໄປທີ່ອື່ນ ດັ່ງກຳລັງຮີບໄປຫາຄວາມວິບັດ?

Verse 15

क्व काशिका विश्वपदप्रकाशिका क्व कार्यमन्यत्परितोतिदुःखम् । तत्पंडितोन्यत्र कुतः प्रयाति किं याति कूष्मांडफलं ह्यजास्ये

ທີ່ໃດມີກາສິກາ ຜູ້ສ່ອງແສງບົດສູງສຸດໃຫ້ແກ່ສັດທັງປວງ—ແລະທີ່ໃດມີກິດອື່ນທີ່ມີແຕ່ຄວາມທຸກລ້ອມຮອບ? ນັກປັນຍາແທ້ຈະໄປທີ່ອື່ນໄດ້ແນວໃດ? ໝາກຟັກທອງຈະເຂົ້າປາກແບ້ໄດ້ບໍ?

Verse 16

काशीं प्रकाशीं कृतपुण्यराशिं हा शीघ्रनाशी विसृजेन्नरः किम् । नूनं स्वनूनं सुकृतं तदीयं मदीयमेवं विवृणोति चेतः

ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ມະນຸດຜູ້ຈະດັບສູນໄວ—ໂອ້ ຜູ້ພິນາດໄວ—ຈຶ່ງລະທິ້ງກາສີອັນສະຫວ່າງໄສ ຄັງແຫ່ງກອງບຸນ? ແນ່ນອນໃຈຂອງຕົນເອງກ່າວວ່າ “ບຸນນັ້ນເປັນຂອງເຂົາ ບໍ່ແມ່ນຂອງຂ້ອຍ”

Verse 17

नरो न रोगी यदिहाविहाय सहायभूतां सकलस्य जंतोः । काशीमनाशी सुकृतैकराशिमन्यत्र यातुं यततां न चान्यः

ຜູ້ໃດລະທິ້ງກາສີຢູ່ນີ້—ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສັດທັງປວງ ບໍ່ເສື່ອມສູນ ແລະເປັນຄັງບຸນອັນດຽວ—ແລ້ວພາກພຽນໄປບ່ອນອື່ນ ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນຄົນເຈັບ; ບໍ່ໄດ້ໄປບ່ອນໃດແນ່ ແຕ່ໄປພຽງ “ບ່ອນອື່ນ” ເທົ່ານັ້ນ

Verse 18

वित्रस्तपापां त्रिदशैर्दुरापां गंगां सदापां भवपाशशापाम् । शिवाविमुक्ताममृतैकशुक्तिं भुक्ताविमुक्तानपरित्यजन्ति

ຜູ້ທີ່ໄດ້ຊິມລົດພຣະເມດຕາແລ້ວ ບໍ່ລະທິ້ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ—ຕໍ່ໜ້ານາງບາບສັ່ນກົວ ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍັງເຂົ້າເຖິງຍາກ; ນາງໃຫ້ຊີວິດເສມອ ສາບແຊ່ງບ່ວງແຫ່ງສັງສາຣ; ນາງແມ່ນ ‘ຊິວາວິມຸກຕາ’ ຫອຍມຸກດຽວແຫ່ງອະມຣິຕະ—ແລະພວກເຂົາກໍບໍ່ທິ້ງຜູ້ພັກດີຕໍ່ນາງດ້ວຍ

Verse 19

हंहो किमंहो निचिताः प्रलब्धा बंहीयसायास भरेण काशीम् । प्रभूतपुण्यद्रविणैकपण्यां प्राप्यापि हित्वा क्व च गंतुमुद्यताः

ໂອ້ ບາບໜັກປານໃດ! ສະສົມບຸນ ແລະອົດທົນພາລະແຫ່ງຄວາມພາກພຽນອັນໃຫຍ່ ຈົນໄດ້ກາສີ—ຕະຫຼາດດຽວທີ່ບຸນອັນອຸດົມແມ່ນຊັບສິນແທ້—ແລ້ວເປັນໄປໄດ້ແນວໃດຈຶ່ງພ້ອມລະທິ້ງນາງ ແລະຈະໄປໃສອີກ?

Verse 20

अहो जनानां जडता विहाय काशीं यदन्यत्र न यंति चेतः । परिस्फुरद्गांगजलाभिरामां कामारिशूलाग्रधृतां लयेपि

ໂອ້ ຄວາມທຶບທື່ນຂອງຜູ້ຄົນ! ລະທິ້ງກາສີແລ້ວໃຈກໍໄປບ່ອນອື່ນ—ກາສີທີ່ງາມດ້ວຍນ້ຳຄົງຄາອັນລະຍິບລະຍັບ ແລະແມ່ນແຕ່ຍາມປຣະລະຍະກໍຍັງຖືກຊູງໄວ້ທີ່ປາຍຕຣິສູນຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງກາມະ

Verse 21

रेरे भवे शोकजलैकपूर्णे पापेस्मलोकाः पतिताब्धिमध्ये । विद्राणनिद्राणविरोधिपापां काशीं परित्यज्यतरिं किमर्थम्

ໂອ້! ໃນພົບໂລກນີ້ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳແຫ່ງຄວາມໂສກ ຜູ້ຄົນຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງບາບ. ເມື່ອມີ “ກາຊີ” ເປັນເຮືອທີ່ທຳລາຍບາບ ແລະປຸກໃຫ້ຕື່ນຈາກນິທຣາແຫ່ງອະວິຊາ ແລ້ວ ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດຈຶ່ງລະທິ້ງມັນ ແລະຈະຂ້າມດ້ວຍວິທີອື່ນ?

Verse 22

न सत्पथेनापि न योगयुक्त्या दानैर्नवा नैव तपोभिरुग्रैः । काशी द्विजाशीर्भिरहो सुलभ्या किंवा प्रसादेन च विश्वभर्तुः

ກາຊີບໍ່ໄດ້ມາງ່າຍ ດ້ວຍທາງອັນຖືກຕ້ອງ ຫຼືດ້ວຍວິນັຍໂຍຄະ ຫຼືດ້ວຍທານ ຫຼືດ້ວຍຕະປະອັນເຂັ້ມຂັ້ນ. ແຕ່ໂອ້! ກາຊີກັບກາຍເປັນສິ່ງທີ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້ ໂດຍພອນຂອງທະວິຊະ ຫຼືໂດຍພຣະກະລຸນາ (ປຣະສາດ) ຂອງພຣະຜູ້ອຸ້ມຊູສາກົນ

Verse 23

धर्मस्तु संपत्तिभरैः किलोह्यतेप्यर्थो हि कामैर्बहुदानभोगकैः । अन्यत्रसर्वं स च मोक्ष एकः काश्यां न चान्यत्र तथायथात्र

ທີ່ອື່ນ ແມ່ນແຕ່ທຳມະກໍຖືກກົດທັບໂດຍພາລະແຫ່ງຊັບສົມບັດ ແລະອັດຖະກໍຕິດພັນກັບກາມຕັນຫາທີ່ໄລ່ຕາມການເສບສຸກແລະການໃຊ້ຈ່າຍຫຼາຍຢ່າງ. ແຕ່ໂມກສະມີຢ່າງດຽວ: ຢູ່ໃນກາຊີ—ບໍ່ແມ່ນທີ່ອື່ນ—ດັ່ງທີ່ມີຢູ່ນີ້

Verse 24

क्षेत्रं पवित्रं हि यथाऽविमुक्तं नान्यत्तथायच्छ्रुतिभिः प्रयुक्तम् । न धर्मशास्त्रैर्न च तैःपुराणैस्तस्माच्छरण्यं हि सदाऽविमुक्तम्

ບໍ່ມີເຂດສັກສິດໃດບໍລິສຸດເທົ່າ “ອະວິມຸກຕະ” ແລະບໍ່ມີທີ່ອື່ນໃດຖືກສັນລະເສີນໂດຍພຣະເວດເທົ່ານັ້ນ. ທັງທຳມະສາດຕຣະ ແລະປຸຣານະກໍບໍ່ປະກາດວ່າມີສິ່ງໃດເສມອັນ; ດັ່ງນັ້ນ “ອະວິມຸກຕະ” ແມ່ນທີ່ພຶ່ງອັນແທ້ຈິງຕະຫຼອດການ

Verse 25

सहोवाचेति जाबालिरारुणेसिरिडामता । वरणापिंगला नाडी तदंतस्त्वविमुक्तकम्

ຕາມປະເພນີກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນັ້ນ ຈາບາລີ ໄດ້ກ່າວແກ່ ອາຣຸນີ” ວະຣະນາ ແລະ ປິງກະລາ ແມ່ນນາດີ/ຊ່ອງທາງ; ພາຍໃນຂອບເຂດຂອງທັງສອງນັ້ນແມ່ນ “ອະວິມຸກຕະ”

Verse 26

सा सुषुम्णा परानाडी त्रयं वाराणसीत्वसौ । तदत्रोत्क्रमणे सर्वजंतूनां हि श्रुतौ हरः

ຊ່ອງນາດີອັນສູງສຸດນັ້ນແມ່ນ “ສຸສຸມນາ”; ນາດີສາມປະການນີ້ແມ່ນຮູບອົງຂອງ ວາຣານະສີ. ໃນຍາມຈາກໄປທີ່ນີ້ ສັດທັງປວງຈະໄດ້ຍິນ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ກ່າວອຸປະເທດຊ່ວຍພົ້ນໃນຫູ

Verse 27

तारकं ब्रह्मव्याचष्टे तेन ब्रह्म भवंति हि । एवं श्लोको भवत्येष आहुर्वै वेदवादिनः

ພຣະອົງຊີ້ແຈງ “ຕາຣະກະ” ໃຫ້ເປັນ ພຣະພຣົມັນ; ໂດຍອຸປະເທດນັ້ນ ສັດທັງປວງຍ່ອມເປັນພຣະພຣົມັນແທ້. ດັ່ງນີ້ແມ່ນຄາຖານີ້ ຕາມທີ່ນັກກ່າວວິທີແຫ່ງເວທະໄດ້ປະກາດ

Verse 28

भगवानंतकालेऽत्र तारकस्योपदेशतः । अविमुक्तेस्थिताञ्जन्तून्मोचयेन्नात्र संशयः

ໃນທີ່ນີ້ ໃນຍາມສຸດທ້າຍ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຈະເລີນ ໂດຍອຸປະເທດແຫ່ງ “ຕາຣະກະ” ຈະປົດປ່ອຍສັດທັງປວງຜູ້ພັກພິງໃນ ອະວິມຸກຕະ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສແຕ່ປະການໃດ

Verse 29

नाविमुक्तसमंक्षेत्रं नाविमुक्तसमा गतिः । नाविमुक्तसमं लिंगं सत्यं सत्यं पुनःपुनः

ບໍ່ມີເຂດສັກສິດໃດເທົ່າທຽມ ອະວິມຸກຕະ; ບໍ່ມີຄະຕິໃດເທົ່າທຽມ ອະວິມຸກຕະ; ບໍ່ມີລິງຄະໃດເທົ່າທຽມ ອະວິມຸກຕະ—ແທ້, ແທ້, ແທ້ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ

Verse 30

अविमुक्तं परित्यज्य योन्यत्र कुरुते रतिम् । मुक्तिं करतलान्मुक्त्वा सोन्यां सिद्धिं गवेषयेत्

ຜູ້ໃດລະທິ້ງ ອະວິມຸກຕະ ແລ້ວໄປຫຼົງຍິນດີທີ່ອື່ນ ຜູ້ນັ້ນເຫມືອນຄົນປ່ອຍມົກສະທີ່ຢູ່ໃນຝາມື ແລ້ວໄປຊອກຫາສິດທິອື່ນ

Verse 31

इत्थं सुनिश्चित्य मुनिर्महात्मा क्षेत्रप्रभावं श्रुतितः पुराणात् । श्रीविश्वनाथेन समं न लिंगं पुरी न काशी सदृशी त्रिकोट्याम्

ດັ່ງນັ້ນ ມຸນີຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ໄດ້ຕັດສິນໃຈແນ່ນອນຕາມອໍານາດແຫ່ງປຸຣານະ ແລະຄໍາພະຍານແຫ່ງສຣຸຕິ ຮູ້ພຣະມະຫິມາຂອງກາສີ-ເຂດສັກສິດ: ໃນບັນດາຕີຣຖະສາມກົດິ ບໍ່ມີລິງຄະໃດເທົ່າທັນ ສຣີ ວິສະວະນາຖ ແລະບໍ່ມີນະຄອນໃດເທົ່າກັບ ກາສີ।

Verse 32

श्रीकालराजं च ततः प्रणम्य विज्ञापयामास मुनीशवर्यः । आपृच्छनायाहमिहागतोस्मि श्रीकाशिपुर्यास्तु यतः प्रभुस्त्वम्

ຕໍ່ມາ ມຸນີຜູ້ປະເສີດໄດ້ກາບນົບນ້ອມຕໍ່ ກາລະຣາຊ ຜູ້ຄວນບູຊາ ແລະທູນວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າມາເພື່ອຂໍລາ ເພາະທ່ານແທ້ໆແມ່ນພຣະເຈົ້າແລະຜູ້ພິທັກຂອງ ສຣີກາສີປຸຣີ।”

Verse 33

हा कालराजप्रति भूतमत्र प्रत्यष्टमिप्रत्यवनीसुतार्कम् । नाराधये मूलफलप्रसूनैः किं मय्यनागस्यपराधदृक्स्याः

ອ້າຍ! ໂອ ກາລະຣາຊ! ໃນຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີຜິດນີ້ ທ່ານເຫັນຄວາມຜິດອັນໃດ ຈຶ່ງໃນທີ່ນີ້—ທຸກວັນອັດຖະມີ ແລະທຸກວັນອະມາວັດສະຍາ—ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ອາຣາທະນາທ່ານດ້ວຍຮາກ ໝາກ ແລະດອກໄມ້?

Verse 34

हा कालभैरव भवानभितो भयार्तान्माभैष्ट चे तिभणनैः स्वकरं प्रसार्य । मूर्तिं विधाय विकटां कटुपापभोक्त्रीं वाराणसीस्थितजनान्परिपाति किं न

ໂອ ກາລະໄພຣະວະ! ທ່ານບໍ່ໄດ້ປົກປ້ອງຊາວວາຣານະສີຜູ້ຫວາດກົວຈາກທຸກທິດດອກຫລື—ຍື່ນມືຂອງທ່ານອອກ ແລະກ່າວວ່າ “ຢ່າຢ້ານ”—ພ້ອມທັງຮັບຮູບອັນນ່າກົວ ຜູ້ກິນຜົນຂົມແຫ່ງບາບ?

Verse 35

हे यक्षराज रजनीकर चारुमूर्ते श्रीपूर्णभद्रसुतनायक दंडपाणे । त्वं वै तपोजनितदुःखमवैपि सर्वं किं मां बहिर्नयसि काशिनिवासिरक्षिन्

ໂອ ພຣະຣາຊາແຫ່ງຢັກສະ ຜູ້ມີຮູບງາມດັ່ງດວງຈັນ, ໂອ ຜູ້ນໍາບຸດທັງຫຼາຍຂອງ ສຣີ ປູຣະນະພັດຣະ, ໂອ ຜູ້ຖືຄະທາ! ທ່ານຮູ້ດີທຸກຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກຕະປະ; ແລ້ວເປັນຫຍັງຈຶ່ງຂັບຂ້າພະເຈົ້າອອກນອກ, ໂອ ຜູ້ພິທັກຜູ້ຢູ່ອາໄສໃນ ກາສີ?

Verse 36

त्वमन्नदस्त्वं किल जीवदाता त्वं ज्ञानदस्त्वं किल मोक्षदोपि । त्वमंत्यभूषां कुरुषे जनानां जटाकलापैरुरगेंद्रहारैः

ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານອາຫານ; ແທ້ຈິງພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານຊີວິດ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານປັນຍາ; ແທ້ຈິງພຣະອົງຍັງເປັນຜູ້ປະທານໂມກະດ້ວຍ. ດ້ວຍຜົມຊະຕາແລະພວງມາລາແຫ່ງນາກະຣາຊ ພຣະອົງເປັນເຄື່ອງປະດັບສຸດທ້າຍຂອງຊົນທັງຫຼາຍ.

Verse 37

गणौ त्वदीयौ किल संभ्रमोद्भ्रमावत्रस्थवृत्तांत विचारकोविदौ । संभ्रांतिमुत्पाद्यपरामसाधून्क्षेत्रात्क्षणं दूरयतस्त्वमुष्मात्

ກະນະສອງອົງຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຊໍານານໃນການສືບສວນເຫດການທຸກຢ່າງທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ນີ້ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນຢ່າງໃຫຍ່ ແລະຕາມພຣະບັນຊາ ກໍ່ຂັບໄລ່ຜູ້ບໍ່ຄວນອອກຈາກກະເຂດສັກສິດນີ້ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ.

Verse 38

शृणु प्रभो ढुंढिविनायक त्वं वाचं मदीयां तुरटाम्यनाथवत् । त्वत्स्थाः समस्ताः किल विघ्नपूगाः किमत्र दुर्वृत्तवदास्थितोहम्

ຂໍພຣະອົງ ດຸໍດິ-ວິນາຍະກະ ຈົ່ງຟັງຄໍາຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າຮ້ອງຂໍຢ່າງຮີບດ່ວນດັ່ງຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ. ເມື່ອກອງອຸປະສັກທັງປວງຢູ່ໃຕ້ອໍານາດຂອງພຣະອົງ ເປັນເຫດໃດຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຢືນຢູ່ນີ້ດັ່ງຄົນປະພຶດຊົ່ວ?

Verse 39

शृण्वंत्वमी पंच विनायकाश्च चिंतामणिश्चापि कपर्दिनामा । आशागजाख्यौ च विनायकौ तौ शृणोत्वसौ सिद्धिविनायकश्च

ຂໍໃຫ້ວິນາຍະກະທັງຫ້ານີ້ຈົ່ງຟັງຂ້າພະເຈົ້າ—ຈິນຕາມະນິ ແລະຜູ້ມີນາມວ່າ ກະປັຣດິ; ແລະວິນາຍະກະສອງອົງທີ່ເອີ້ນວ່າ ອາສາ ແລະ ກະຊະ. ແລະຂໍໃຫ້ ສິດທິ-ວິນາຍະກະ ອົງນັ້ນກໍຈົ່ງຟັງດ້ວຍ.

Verse 40

परापवादो न मया किलोक्तः परापकारोपि मया कृतो न । परस्वबुद्धिः परदारबुद्धिः कृता मया नात्र क एष पाकः

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍກ່າວຮ້າຍຜູ້ອື່ນ ແລະບໍ່ເຄີຍເຮັດຮ້າຍຜູ້ອື່ນ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໂລບຢາກຊັບສິນຂອງຜູ້ອື່ນ ແລະບໍ່ເຄີຍປາຖະໜາຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ. ແລ້ວເປັນເຫດໃດຜົນກຳແບບນີ້ຈຶ່ງມາຕົກໃສ່ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນີ້?

Verse 41

गंगा त्रिकालं परिसेविता मया श्रीविश्वनाथोपि सदा विलोकितः । यात्राः कृतास्ताः प्रतिपर्वसर्वतः कोयंविपाको मम विघ्नहेतुः

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບຳເນົາບູຊາແມ່ນ້ຳຄົງຄາໃນສາມເວລາຂອງວັນ ແລະໄດ້ເບິ່ງພຣະສີວິສະວະນາຖະຢູ່ເສມອ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດຍາຕຣາໃນທຸກບຸນກຸສົນ—ແຕ່ວິບາກກຳໃດນີ້ຈຶ່ງກາຍເປັນເຫດແຫ່ງອຸປະສັກແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ?

Verse 42

मातर्विशालाक्षि भवानिमंगले ज्येष्ठेशिसौभाग्यविधानसुंदरि । विश्वेविधे विश्वभुजे नमोस्तु ते श्रीचित्रघंटे विकटे च दुर्गिके

ໂອ ແມ່ພຣະເທວີ ວິສາລາກຊີ ຜູ້ມີນັຍນາກວ້າງ—ພະພະວານີ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ! ໂອ ຈເຍດຖເທສີ ຜູ້ງາມ ຜູ້ຈັດສັນສິຣິມົງຄຸນ! ໂອ ຜູ້ຈັດລຽງສາກົນ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ; ໂອ ພຣະສີ ຈິດຣະຄັນຏາ, ໂອ ວິກະຏາ, ແລະ ໂອ ທຸຣຄິກາ ທຸຣຄາ!

Verse 43

साक्षिण्य एता किलकाशिदेवताः शृण्वंतु न स्वार्थमहं व्रजाम्यतः । अभ्यर्थितो देवगणैः करो मि किं परोपकाराय न किं विधीयते

ຂໍໃຫ້ເທວະແຫ່ງກາສີເຫຼົ່ານີ້ຈົ່ງຟັງ ແລະເປັນພະຍານ: ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຈາກໄປເພື່ອປະໂຫຍດຕົນ. ເມື່ອຖືກຫມູ່ເທວະອ້ອນວອນ ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງ? ເພື່ອເກື້ອກູນຜູ້ອື່ນ ມີຫຍັງທີ່ບໍ່ຄວນກະທຳບໍ?

Verse 44

दधीचिरस्थीनि न किं पुरा ददौ जगत्त्रयं किं न ददेऽर्थिने बलिः । दत्तः स्म किं नो मधुकैटभौ शिरो बभूव तार्क्ष्योपि च विष्णुवाहनम्

ດະທີຈິ ໃນກ່ອນ ບໍ່ໄດ້ບໍລິຈາກແມ່ນແຕ່ກະດູກຂອງຕົນດອກຫຼື? ບາລິ ບໍ່ໄດ້ມອບໄຕໂລກໃຫ້ແກ່ຜູ້ຂໍດອກຫຼື? ຫົວຂອງ ມະທຸ ແລະ ໄກຏະພະ ບໍ່ໄດ້ຖືກມອບດອກຫຼື? ແລະ ຕາຣກຊະຍະ (ກະຣຸດ) ບໍ່ໄດ້ເປັນພາຫະນະຂອງພຣະວິສນຸດອກຫຼື?

Verse 45

आपृच्छ्य सर्वान्समुनीन्मुनीश्वरः सबालवृद्धानपि तत्रवासिनः । तृणानि वृक्षांश्चलताः समस्ताः पुरीं परिक्रम्य च निर्ययौ च

ພຣະມຸນີຜູ້ເປັນໃຫຍ່ໄດ້ລາບັນດາມຸນີທັງປວງ ແລະຊາວບ້ານເມືອງທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທັງເດັກແລະຜູ້ເຖົ້າ. ແລ້ວທ່ານໄດ້ເວຍນປະທັກສິນາຮອບນະຄອນ ແລະຈາກໄປ; ດັ່ງກັບວ່າຫຍ້າແລະຕົ້ນໄມ້ທັງປວງກໍເຄື່ອນຕາມທ່ານໄປດ້ວຍ

Verse 46

प्रोषितस्य परितोपि लक्षणैर्नीचवर्त्मपरिवर्तिनोपि वा । चंद्रमौलिमवलोक्य यास्यतः कस्य सिद्धिरिह नो परिस्फुरेत्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຈາກໄປດົນ ຫຼືຜູ້ທີ່ຫຼົງໄປທາງຕ່ຳ—ເມື່ອໄດ້ເບິ່ງພຣະສິວະຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ ແລ້ວອອກເດີນທາງ ໃນໂລກນີ້ຜູ້ໃດຈະບໍ່ໃຫ້ສິດທິທາງຈິດວິນຍານສ່ອງສະຫວ່າງ?

Verse 47

वरं हि काश्यां तृणवृक्षगुल्मकाश्चरंति पापं न चरंति नान्यतः । वयं चराणां प्रथमा धिगस्तु नो वाराणसींहाद्य विहाय गच्छतः

“ຫຍ້າ ຕົ້ນໄມ້ ແລະພຸ່ມໄມ້ໃນກາສີນັ້ນປະເສີດກວ່າ: ພວກມັນຢູ່ແລະ ‘ເດີນຢູ່’ ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ໄປບ່ອນອື່ນ. ແຕ່ພວກເຮົາ ຜູ້ພະເນຈອນທັງຫຼາຍກັບເປັນຜູ້ນຳ—ນ່າອາຍແທ້—ມື້ນີ້ກຳລັງລະທິ້ງວາຣານະສີແລ້ວຈາກໄປ”

Verse 48

असिं ह्युपस्पृश्य पुनःपुनर्मुनिः प्रासादमालाः परितो विलोकयन् । उवाच नेत्रे सरले प्रपश्यतं काशीं युवां क्वक्व पुरी त्वियं बत

ແຕະເຂດແດນອັນສັກສິດຊ້ຳໆ ນັກບວດ຤ິສີມອງໄປຮອບໆແຖວພະລາຊະວັງ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ດວງຕາສອງຂ້າທີ່ຊື່ສຸດ ຈົ່ງເບິ່ງກາສີໃຫ້ແຈ້ງ—ທີ່ໃດ, ທີ່ໃດຈຶ່ງຈະມີເມືອງເຊັ່ນນີ້ອີກ?”

Verse 49

स्वैरं हसंत्वद्य विधाय तालिकां मिथःकरेणापि करं प्रगृह्य । सीमाचरा भूतगणा व्रजाम्यहं विहाय काशीं सुकृतैकराशिम्

“ມື້ນີ້ຂໍໃຫ້ຝູງພູດະທີ່ທ່ອງຢູ່ຕາມເຂດແດນເມືອງ ຫົວເຮາະໄດ້ຕາມໃຈ ຕົບມື ແລະຈັບຝາມືກັນ—ເພາະຂ້າກຳລັງລະທິ້ງກາສີ ອັນເປັນກອງບຸນທີ່ສະສົມເປັນອັນດຽວ”

Verse 50

इत्थं विलप्य बहुशः स मुनिस्त्वगस्त्यस्तत्क्रौंचयुग्मवदहो अबलासहायः । मूर्च्छामवाप महतीं विरही वजल्पन्हाकाशिकाशि पुनरेहि च देहि दृष्टिम्

ດັ່ງນັ້ນເຂົາຄ່ຳຄວນຊ້ຳໆ; ຤ິສີອະກັດສະຕະ—ໂອ້, ເຫມືອນນົກກຣາວຍະຄູ່ໜຶ່ງທີ່ຂາດຄູ່—ຖືກຄວາມພັດພາກຄອບງຳ ຈົນລົ້ມສະຫຼົບຢ່າງໃຫຍ່ ແລະຮ້ອງວ່າ: “ຮາ ກາສີ, ຮາ ກາສີ—ຈົ່ງກັບຄືນມາອີກ ແລະປະທານໃຫ້ຂ້າໄດ້ເຫັນເຈົ້າ!”

Verse 51

स्थित्वा क्षणं शिवशिवेति शिवेति चोक्त्वा यावःप्रियेति कठिनाहि दिवौकसस्ते । किं न स्मरेस्त्रिजगती सुखदानदक्षं त्र्यक्षं प्रहित्यमदनं यदकारितैस्तु

ຢຸດຢູ່ຊົ່ວຄາວ ເຈົ້າໄດ້ຮ້ອງຊ້ຳໆວ່າ “ຊິວະ! ຊິວະ!” ແລ້ວຈຶ່ງວ່າ “ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຢາວາ!”—ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ພວກເຈົ້າໃຈແຂງເຫຼືອເກີນ! ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ລະລຶກພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສາມຕາ ຜູ້ປະທານສຸກແກ່ໄຕໂລກ—ຜູ້ທີ່ເຄີຍດ້ວຍພຣະປະສົງພຽງຢ່າງດຽວ ທຳໃຫ້ມະດະນະ (ກາມ) ພິນາດ?

Verse 52

यावद्व्रजेत्त्रिचतुराणि पदानि खेदात्स्वेदोदबिंदुकणिकांचितभालदेशः । प्रत्युद्गमाऽकरणतः किल मे विनाशस्तावद्धराभयवरादिव संचुकोच

ເຂົາເດີນໄດ້ພຽງສາມຫຼືສີ່ກ້າວດ້ວຍຄວາມເມື່ອຍ ໜ້າຜາກກໍປະດັບດ້ວຍຢອດເຫື່ອ. “ແທ້ໆ ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ອອກໄປຕ້ອນຮັບເຂົາ ຂ້ອຍຈະພິນາດ!”—ຄິດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພູເຂົາກໍຫົດຖອຍທັນທີ ຄືກັບຢ້ານພອນແຫ່ງການຄຸ້ມຄອງທີ່ມີອຳນາດຜູກມັດ

Verse 53

तपोयानमिवारुह्य निमेषार्धेन वै मुनिः । अग्रे ददर्श तं विंध्यं रुद्धांबरमथोन्नतम्

ດັ່ງກັບຂຶ້ນຂີ່ລົດສົງຄວາມຕະບະ ມຸນີໃນພຽງຄຶ່ງການກະພິບຕາ ກໍເຫັນພູວິນທະຢະຢູ່ຂ້າງໜ້າ—ສູງສົງ ແລະຄືກັບປິດກັ້ນຟ້າ

Verse 54

चकंपे चाचलस्तूर्णं दृष्ट्वैवाग्रस्थितम मुनिम् । तमगस्त्यं सपत्नीकं वातापील्वल वैरिणम्

ແລ້ວພູເຂົາກໍສັ່ນໄຫວທັນທີ ເມື່ອເຫັນມຸນີຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້າ—ອະກັສຕະຍະ ພ້ອມພັນລະຍາ ຜູ້ເປັນສັດຕູອັນໂດ່ງດັງຂອງວາຕາປີ ແລະ ອິລວະລະ

Verse 55

तपःक्रोधसमुत्थाभ्यां काशीविरहजन्मना । प्रलयानलवत्तीव्रं ज्वलंतं त्रिभिरग्निभिः

ລຸກໂຊນຮຸນແຮງດັ່ງໄຟແຫ່ງປະລະຍະ—ເກີດຈາກຕະບະແລະໂທສະ ແລະເກີດຈາກການພັດພາກຈາກກາສີ—ເຂົາໄໝ້ລຸກດ້ວຍໄຟສາມກອງ

Verse 56

गिरिः खर्वतरो भूत्वा विविक्षुरवनीमिव । आज्ञाप्रसादः क्रियतां किंकरोस्मीति चाब्रवीत

ພູເຂົານັ້ນຫຍໍ້ຕົວເປັນນ້ອຍ ດັ່ງຈະເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນ। ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພຣະບັນຊາອັນເມດຕາຂອງທ່ານສຳເລັດ—ຂ້າພະເຈົ້າຄວນຮັບໃຊ້ສິ່ງໃດ?”

Verse 57

अगस्त्य उवाच । विंध्य साधुरसि प्राज्ञ मां च जानासि तत्त्वतः । पुनरागमनं चेन्मे तावत्खर्वतरो भव

ອະກັສຕະຍະກ່າວວ່າ: “ໂອ ວິນທະຍະ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ດີແລະມີປັນຍາ ຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງ. ດັ່ງນັ້ນຈົນກວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະກັບມາ ຈົ່ງຢູ່ໃນສະພາບຫຍໍ້ຕົວນີ້”

Verse 58

इत्युक्त्वा दक्षिणामाशां सनाथामकरोन्मुनिः । निजैश्चरणविन्यासैस्तया साध्व्या तपोनिधिः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມຸນີໄດ້ເຮັດໃຫ້ທິດໃຕ້ມີຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ເຫມືອນມີທີ່ພຶ່ງ. ຄັງແຫ່ງຕະປະນັ້ນໄດ້ກ້າວໄປດ້ວຍຮອຍທ້າວຂອງຕົນ ມີນາງຜູ້ດີງາມນັ້ນຄຽງຂ້າງ

Verse 59

गते तस्मिन्मुनिवरे वेपमानस्तदा गिरिः । पश्यत्युत्कंठमिव च गतश्चेत्साध्वभूत्ततः

ເມື່ອມຸນິຜູ້ປະເສີດນັ້ນໄດ້ຈາກໄປ ພູເຂົາກໍສັ່ນໄຫວ ເບິ່ງຕາມດັ່ງມີຄວາມຄິດຮອດ; ແຕ່ເມື່ອທ່ານລັບໄປແລ້ວ ພູເຂົານັ້ນກໍຢູ່ຢ່າງສຸພາບຮຽບຮ້ອຍຕໍ່ໄປ

Verse 60

अद्याजातः पुनरहं न शप्तो यदगस्तिना । न मया सदृशो धन्य इति मेने स वै गिरिः

“ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫມືອນເກີດໃໝ່ອີກຄັ້ງ ເພາະອະກັສຕະຍະບໍ່ໄດ້ສາບແຊ່ງຂ້າພະເຈົ້າ. ບໍ່ມີໃຜຈະໂຊກດີເທົ່າຂ້າພະເຈົ້າ!”—ພູເຂົານັ້ນຄິດດັ່ງນີ້

Verse 61

अरुणोपि च तत्काले कालज्ञो ऽश्वानकालयत् । जगत्स्वास्थ्यमवापोच्चैः पूर्ववद्भानुसंचरैः

ໃນເວລານັ້ນ ອະຣຸນະຜູ້ຮູ້ການເວລາ ກໍໄດ້ເທີມມ້າຂອງພຣະສຸຣິຍະ. ເມື່ອພຣະພານຸເຄື່ອນໄປດັ່ງເກົ່າ ໂລກກໍກັບໄດ້ສຸຂະພາບແລະລະບຽບອີກຄັ້ງ.

Verse 62

अद्य श्वो वा परश्वो वाप्यागमिप्यति वै मुनिः । इति चिंतामहाभारैर्गिरिराक्रांतवत्स्थितः

“ມື້ນີ້ ຫຼືມື້ອື່ນ ຫຼືມື້ຖັດໄປ—ພຣະມຸນີຈະມາແນ່” ຄິດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວຢືນຢູ່ດັ່ງຖືກພູເຂົາກົດທັບ ໂດຍພາລະແຫ່ງຄວາມກັງວົນອັນໜັກ.

Verse 63

नाद्यापि मुनिरायाति नाद्यापिगिरिरेधते । यथा खलजनानां हि मनोरथमहीरुहः

ມື້ນີ້ກໍຍັງບໍ່ເຫັນພຣະມຸນີມາ ແລະມື້ນີ້ພູເຂົາກໍບໍ່ເຕີບໃຫຍ່—ດັ່ງຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາຂອງຄົນຊົ່ວ ບໍ່ເຄີຍງອກງາມ.

Verse 64

विवर्धिषति यो नीचः परासूयां समुद्वहन् । दूरे तद्वृद्धिवार्ताऽस्तां प्राग्वृद्धेरपि संशयः

ຖ້າຄົນຕໍ່າຊ້າພະຍາຍາມຈະເຈີຣິນ ແຕ່ຍັງແບກຄວາມອິດສາຕໍ່ຜູ້ອື່ນ ກໍຢ່າເວົ້າເຖິງ “ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ” ເລີຍ—ແມ່ນແຕ່ການເຕີບໃຫຍ່ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນກໍນ່າສົງໄສ.

Verse 65

मनोरथा न सिद्ध्येयुः सिद्धा नश्यंत्यपि ध्रुवम् । खलानां तेन कुशलि विश्वं विश्वेशरक्षितम्

ແຜນການຂອງຄົນຊົ່ວບໍ່ສຳເລັດ; ແມ່ນຈະສຳເລັດກໍຕ້ອງພິນາດແນ່. ດັ່ງນັ້ນໂລກຈຶ່ງປອດໄພ ໂດຍການຄຸ້ມຄອງຂອງ ວິສເວສະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ.

Verse 66

विधवानां स्तना यद्वद्धृद्येव विलयंति च । उन्नम्योन्नम्य तत्रोच्चैस्तद्वत्खलमनोरथाः

ດັ່ງດຽວກັບເຕົ້ານົມຂອງແມ່ຫມ້າຍທີ່ຍົກຂຶ້ນຊ້ຳໆ ແລ້ວກໍຈົມຫາຍເຂົ້າສູ່ອົກ ຄວາມປາຖະໜາຂອງຄົນຊົ່ວກໍສູງຂຶ້ນຊ້ຳໆ ແຕ່ທ້າຍສຸດກໍພັງທະລາຍລົງ।

Verse 67

भवेत्कूलंकपा यद्वदल्पवर्षेणकन्नदी । खलर्धिरल्पवर्षेण तद्वत्स्यात्स्वकुलंकपा

ດັ່ງລຳທານນ້ອຍທີ່ໄດ້ຝົນເພີຍນ້ອຍກໍກາຍເປັນນ້ຳຖ້ວມທະລາຍຝັ່ງ ຄວາມຮັ່ງມີຂອງຄົນຊົ່ວທີ່ໄດ້ມາຈາກເຫດນ້ອຍໆ ກໍກາຍເປັນຄວາມອັບອາຍທີ່ທຳລາຍເກຍດຂອງວົງຕະກູນຕົນ।

Verse 68

अविज्ञायान्य सामर्थ्यं स्वसामर्थ्यं प्रदर्शयेत । उपहासमवाप्नोति तथैवायमिहाचलः

ຜູ້ໃດບໍ່ຮູ້ພະລັງຂອງຜູ້ອື່ນ ແລ້ວອວດພະລັງຂອງຕົນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບແຕ່ການເຢາະເຍີ້ຍ; ພູເຂົານີ້ຢູ່ນີ້ກໍເປັນດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 69

व्यास उवाच । गोदावरीतटं रम्यं विचरन्नपि वै मुनिः । न तत्याज च तं तापं काशीविरहजं परम्

ພະຍາສະກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ມຸນີນັ້ນເດີນຈາລິກຕາມຝັ່ງອັນງາມຂອງແມ່ນ້ຳໂຄທາວະຣີ ກໍຍັງບໍ່ອາດລະທິ້ງໄຟເຜົາອັນແຮງກ້າ ທີ່ເກີດຈາກການພັດພາກຈາກກາສີໄດ້।

Verse 70

उदीची दिक्स्पृशमपि स मुनिर्मातरिश्वनम् । प्रसार्य बाहू संश्लिष्य काश्याः पृच्छेदनामयम्

ແມ່ນແຕ່ຈະແຕະໄດ້ພຽງທິດເໜືອ ມຸນີນັ້ນກໍຍັງກາງແຂນອອກ ໂອບກອດລົມ ແລ້ວຖາມໄຖ່ຂ່າວຄວາມສຸກສະບາຍຂອງກາສີ।

Verse 71

लोपामुद्रे न सा मुद्रा कापीह जगतीतले । वाराणस्याः प्रदृश्येत तत्कर्ता न यतो विधिः

ໂອ ລໂປາມຸດຣາ, ໃນໂລກນີ້ບໍ່ເຄີຍເຫັນມຸດຣາ (ຕາປະທັບສັກສິດ) ແບບນີ້ຢູ່ໃສເລີຍ. ນີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍພິເສດຂອງ ວາຣານະສີ, ເພາະກົດທຳມະດາ ຫຼືຜູ້ສ້າງທົ່ວໄປບໍ່ອາດປັ້ນໄດ້.

Verse 72

क्वचित्तिष्ठन्क्वचिज्जल्पन्क्वचिद्धावन्क्वचित्स्खलन् । क्वच्चिचोपविशंश्चेति बभ्रामेतस्ततो मुनिः

ບາງຄາວລາວຢືນ, ບາງຄາວລາວເວົ້າ; ບາງຄາວລາວແລ່ນ, ບາງຄາວລາວສະດຸດ; ແລະບາງຄາວກໍນັ່ງລົງ—ດັ່ງນີ້ມຸນີນັ້ນພະເນຈອນໄປ ດ້ວຍຄວາມຕື່ນຕະລຶງຕໍ່ສິ່ງທີ່ເຫັນ।

Verse 73

ततो व्रजन्ददर्शाग्रे पुण्यराशिस्तपोधनः । चंचच्चंद्रगताभासां भाग्यवानिव सुश्रियम्

ຕໍ່ມາເມື່ອລາວເດີນຕໍ່ໄປ, ຜູ້ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຕະປະນັ້ນໄດ້ເຫັນຂ້າງໜ້າເປັນປະກາຍອັນບໍລິສຸດດັ່ງກອງບຸນ, ສັ່ນພິບພິບເຫມືອນແສງຈັນທຣາທີ່ເຄື່ອນໄຫວ, ປານດັ່ງໂຊກດີໄດ້ຮັບຮູບເປັນຄວາມງາມ।

Verse 74

विजित्यभानु नाभानुं दिवापि समुदित्वराम् । निर्वापयंतीमिव तां स्वचेतस्तापसंततिम्

ລັດສະໝີຂອງນາງປານດັ່ງຊະນະແມ່ນແຕ່ພຣະອາທິດ; ແມ່ນກາງວັນກໍຍັງສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ. ນາງດູເຫມືອນກຳລັງເຮັດໃຫ້ຄວາມເຜົາຮ້ອນຕໍ່ເນື່ອງໃນໃຈຂອງລາວເຢັນລົງ ແລະດັບສິ້ນ।

Verse 75

तत्रागस्त्यो महालक्ष्मीं ददृशे सुचिरं स्थिताम्

ທີ່ນັ້ນ ອະກັດສະຕະໄດ້ເຫັນ ພຣະມະຫາລັກສະມີ ຜູ້ປະທັບຢູ່ໃນສະຖານນັ້ນມາເປັນເວລາຍາວນານ।

Verse 76

रात्रावब्जेषु संकोचो दर्शेष्वब्जः क्वचिद्व्रजेत् । क्षीरोदे मंदरत्रासात्तदत्राध्युषितामिव

ດັ່ງດອກບົວຫຸບໃນຍາມຄ່ຳ ແລະໃນຍາມອະຮຸນບາງຄັ້ງເຫັນດອກບົວບານອີກ ນາງກໍປານດັ່ງໄດ້ພຳນັກຢູ່ທີ່ນີ້—ເຫມືອນພຣະລັກສະມີໃນທະເລນ້ຳນົມ ຫຼັງຄວາມຫວາດກົວເນື່ອງຈາກພູມັນດະຣາ (Mandara)។

Verse 77

यदारभ्य दधारैनां माधवो मानतः किल । तदारभ्य स्थितां नूनं सपत्नीर्ष्यावशादिव

ນັບແຕ່ເວລາທີ່ມາທະວະ (ພຣະວິດສະນຸ) ຮັບນາງດ້ວຍກຽດຕິ ຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມານາງກໍແນ່ນອນຢູ່ທີ່ນີ້—ປານດັ່ງຖືກກັກໄວ້ໂດຍຄວາມອິດສາຂອງເມຍຮ່ວມ।

Verse 78

त्रैलोक्यं कोलरूपेण त्रासयंतं महासुरम् । विनिहत्य स्थितां तत्र रम्ये कोलापुरे पुरे

ເມື່ອປະຫານມະຫາອະສຸຣະຜູ້ໃນຮູບໝູປ່າ ທີ່ເຮັດໃຫ້ໄຕຣໂລກຫວາດຫວັນແລ້ວ ນາງກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນນະຄອນອັນງາມນາມ ໂກລາປຸຣະ (Kolāpura)។

Verse 79

संप्राप्याथ महालक्ष्मीं मुनिवर्यः प्रणम्य च । तुष्टाव वाग्भिरिष्टाभिरिष्टदां हृष्टमानसः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະມະຫາລັກສະມີ ມຸນີຜູ້ປະເສີດກໍກົ້ມກາບນະມັດສະການ; ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ທ່ານໄດ້ສັນລະເສີນພຣະນາງ—ຜູ້ປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ—ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນຮັກໃຄ່।

Verse 80

अगस्तिरुवाच । मातर्नमामि कमले कमलायताक्षि श्रीविष्णुहृत्कमलवासिनि विश्वमातः । क्षीरोदजे कमलकोमलगर्भ गौरि लक्ष्मि प्रसीद सततं नमतां शरण्ये

ອະກັດສະຕິກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະແມ່, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການພຣະອົງ—ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ, ຜູ້ມີນະຍະນາດຸຈບົວກວ້າງ; ຜູ້ສະຖິດໃນດອກບົວແຫ່ງພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະສີວິດສະນຸ, ແມ່ແຫ່ງສາກົນ. ໂອ ພຣະລັກສະມີຜູ້ເກີດຈາກທະເລນ້ຳນົມ, ໂອ ກໍຣີຜູ້ຜ່ອງໃສ, ຜູ້ມີຄັນອ່ອນນຸ່ມດຸຈກົກບົວ; ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາເປັນນິດ, ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ນົບນ້ອມກາບໄຫວ້.

Verse 81

त्वं श्रीरुपेंद्रसदने मदनैकमातर्ज्योत्स्नासि चंद्रमसि चंद्रमनोहरास्ये । सूर्ये प्रभासि च जगत्त्रितये प्रभासि लक्ष्मि प्रसीद सततं नमतां शरण्ये

ໃນພະວິຫານຂອງອຸເປນດຣະ (ພຣະວິສນຸ) ພຣະອົງແມ່ນສຣີ, ໂອ ແມ່ຂອງກາມເທວ; ໃນດວງຈັນ ພຣະອົງແມ່ນແສງຈັນ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມດັ່ງຈັນ. ໃນຕາເວັນ ພຣະອົງສ່ອງປະກາຍ ແລະສ່ອງແສງໃຫ້ໄຕໂລກ. ໂອ ພຣະລັກສະມີ, ຂໍໂປດເມດຕາເສມອ—ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ກ້ມກາບ.

Verse 82

त्वं जातवेदसि सदा दह्नात्मशक्तिर्वेधास्त्वया जगदिदं विविधं विदध्यात् । विश्वंभरोपि बिभृयादखिलं भवत्या लक्ष्मि प्रसीद सततं नमतां शरण्ये

ພຣະອົງແມ່ນຈາຕະເວດັສ (ໄຟຜູ້ຮູ້ທົ່ວ) ເອງ—ເປັນພະລັງວິນຍານຂອງໄຟຢູ່ເສມອ. ໂດຍພຣະອົງ ພຣະເວທາ (ພຣະພຣະຫມາ) ຈຶ່ງຈັດສ້າງຈັກກະວານອັນຫຼາກຫຼາຍ; ໂດຍພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ວິສວັມພະຣະ (ພຣະວິສນຸ) ກໍຄ້ຳຈຸນທຸກສິ່ງ. ໂອ ພຣະລັກສະມີ, ຂໍໂປດເມດຕາເສມອ—ທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ກ້ມກາບ.

Verse 83

त्वत्त्यक्तमेतदमले हरते हरोपि त्वं पासि हंसि विदधासि परावरासि । ईड्यो बभूव हरिरप्यमले त्वदाप्त्या लक्ष्मि प्रसीद सततं नमतां शरण्ये

ໂອ ຜູ້ບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ—ສິ່ງໃດທີ່ພຣະອົງປະລະ ແມ່ນແຕ່ຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍຍັງກຳຈັດ. ພຣະອົງຄຸ້ມຄອງ, ພຣະອົງດຶງກັບ, ພຣະອົງປະທານ; ພຣະອົງແມ່ນທັງສູງແລະຕ່ຳ—ທຸກສະພາບແຫ່ງການມີຢູ່. ໂອ ພຣະລັກສະມີຜູ້ຜຸດຜ່ອງ, ເມື່ອໄດ້ພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ຫະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ກໍກາຍເປັນຜູ້ຄວນບູຊາ. ໂອ ພຣະລັກສະມີ, ຂໍໂປດເມດຕາເສມອ—ທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ກ້ມກາບ.

Verse 84

शूरः स एव स गुणी बुधः धन्यो मान्यः स एव कुलशील कलाकलापैः । एकः शुचिः स हि पुमान्सकलेपि लोके यत्रापतेत्तव शुभे करुणाकटाक्षः

ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນແມ່ນວິລະຊົນແທ້; ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນມີຄຸນທຳ ມີປັນຍາ ເປັນຜູ້ມີພອນ ແລະຄວນເຄົາລົບ—ພ້ອມດ້ວຍຕະກູນສູງ ຄວາມປະພຶດດີ ແລະສິລະປະທຸກປະການ. ໃນໂລກທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນແມ່ນຄົນບໍລິສຸດ, ໂອ ເທວີຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບສາຍພຣະເນດອັນເມດຕາຂອງພຣະອົງ.

Verse 85

यस्मिन्वसेः क्षणमहोपुरुषे गजेऽश्वे स्त्रैणे तृणे सरसि देवकुले गृहेऽन्ने । रत्ने पतत्त्रिणि पशौ शयने धरायां सश्रीकमेव सकले तदिहास्तिनान्यत्

ບ່ອນໃດທີ່ພຣະອົງສະຖິດຢູ່—ແມ່ນແຕ່ພຽງຊົ່ວຂະນະ—ຈະໃນມະຫາບຸລຸດ, ໃນຊ້າງຫຼືມ້າ, ໃນຍິງ, ໃນຫຍ້າ, ໃນສະນ້ຳ, ໃນຕະກູນເທວະ, ໃນເຮືອນ, ໃນອາຫານ, ໃນແກ້ວມະນີ, ໃນນົກ, ໃນສັດລ້ຽງ, ໃນທີ່ນອນ ຫຼືເທິງຜືນດິນ—ທຸກສິ່ງທີ່ນັ້ນຈະເຕັມໄປດ້ວຍສຣີ (ສິຣິມົງຄຸນແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ). ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດໃຫ້ຄວາມເປັນມົງຄຸນນອກຈາກພຣະອົງ.

Verse 86

त्वत्स्पृष्टमेव सकलं शुचितां लभेत त्वत्त्यक्तमेव सकलं त्वशुचीह लक्ष्मि । त्वन्नाम यत्र च सुमंगलमेव तत्र श्रीविष्णुपत्नि कमले कमलालयेऽपि

ໂອ ພຣະລັກສະມີ! ສິ່ງໃດທີ່ພຣະອົງສຳຜັດ ຍ່ອມບໍລິສຸດທັງປວງ; ສິ່ງໃດທີ່ພຣະອົງລະທິ້ງ ຍ່ອມເປັນມົນທິນໃນໂລກນີ້. ບ່ອນໃດມີພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ບ່ອນນັ້ນເທົ່ານັ້ນແມ່ນມົງຄຸນແທ້—ໂອ ກະມະລາ ພຣະຊາຍາແຫ່ງພຣະສີວິສນຸ ຜູ້ສະຖິດໃນດອກບົວ.

Verse 87

लक्ष्मीं श्रियं च कमलां कमलालयां च पद्मां रमां नलिनयुग्मकरां च मां च । क्षीरोदजाममृतकुंभकरामिरां च विष्णुप्रियामिति सदाजपतां क्व दुःखम्

ຜູ້ໃດທີ່ຈະພະນົມຈິດຈົດຈຳ ແລະຈັບຈົດພຣະນາມຂອງນາງເສມອວ່າ “ລັກສະມີ, ສີ, ກະມະລາ, ກະມະລາລະຍາ, ປັດມາ, ຣະມາ, ຜູ້ມີຫັດຖະຖືດອກບົວຄູ່, ມາ, ກະສີໂຣດຈາ, ຜູ້ຖືຄຸ້ມອຳຣິຕະ, ອິຣາ, ແລະ ວິສນຸປຣິຍາ” ຄວາມໂສກຈະຢູ່ທີ່ໃດໄດ້?

Verse 88

इति स्तुत्वा भगवतीं महालक्ष्मीं हरिप्रियाम् । प्रणनाम सपत्नीकः साष्टांगं दंडवन्मुनिः

ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເທວີມະຫາລັກສະມີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຫຣິ ແລ້ວ ນັກບວດ຤ິສີ—ພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາ—ໄດ້ກົ້ມກາບສາສະຕາງຄະ ດຸດດັ່ງດັນຑະວັດ.

Verse 89

श्रीरुवाच । उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते मित्रावरुणसंभव । पतिव्रते त्वमुत्तिष्ठ लोपामुद्रे शुभव्रते

ພຣະສີກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ—ຂໍໃຫ້ຄວາມສະຫວັດດີຈົ່ງມີແກ່ເຈົ້າ ຜູ້ເກີດຈາກມິຕຣະ ແລະ ວະຣຸນ. ໂອ ຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ສາມີ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ; ໂອ ໂລປາມຸດຣາ ຜູ້ມີພຣະວຣະຕະອັນເປັນມົງຄຸນ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ.”

Verse 90

स्तुत्यानया प्रसन्नोहं व्रियतां यद्धृदीप्सितम् । राजपुत्रि महाभागे त्वमिहोपविशामले

“ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້ ເຮົາພໍໃຈ. ຈົ່ງເລືອກສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໃຈເຈົ້າປາຖະໜາ. ໂອ ທິດາແຫ່ງກະສັດ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ—ຈົ່ງນັ່ງຢູ່ນີ້ ໂອ ນາງຜູ້ບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ.”

Verse 91

त्वदंगलक्षणैरेभिः सुपवित्रैश्च ते व्रतैः । निर्वापयितुमिच्छामि दैत्यास्त्रैस्तापितां तनुम्

ດ້ວຍໝາຍມົງຄຸນແຫ່ງກາຍຂອງທ່ານ ແລະດ້ວຍພຣະວຣະຕະ (vrata) ອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ຂ້າປາຖະນາຈະດັບຄວາມຮ້ອນ ແລະປອບປະໂລມກາຍຂອງຂ້າ ທີ່ຖືກອາວຸດຂອງພວກໄດຕະຍະເຜົາໄໝ້।

Verse 92

इत्युक्त्वा मुनिपत्नीं तां समालिंग्य हरिप्रिया । अलंचकार च प्रीत्या बहुसौभाग्यमंडनैः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຫຣິປຣິຍາໄດ້ກອດພັນພັນລະຍາຂອງມຸນີນັ້ນ ແລະດ້ວຍຄວາມຮັກໄດ້ປະດັບນາງດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຫຼາຍຢ່າງອັນນຳສິຣິມົງຄຸນ।

Verse 93

पुनराह मुने जाने तव हृत्तापकारणम् । सचेतनं दुनोत्येव काशीविश्लेषजोऽनलः

ນາງກ່າວອີກວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ຂ້າຮູ້ເຫດແຫ່ງຄວາມເຜົາໄໝ້ໃນໃຈຂອງທ່ານ. ໄຟທີ່ເກີດຈາກການພັດພາກຈາກກາສີ ຍ່ອມທໍລະມານແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີສະຕິ ແລະໝັ້ນຄົງ.”

Verse 94

यदा स देवो विश्वेशो मंदरं गतवान्पुरा । तदा काशीवियोगेन जाता तस्येदृशी दशा

“ໃນການກ່ອນ ເມື່ອພຣະເທວະ ວິສເວສະ ໄດ້ໄປຍັງມັນດະຣະ ໃນເວລານັ້ນ ເນື່ອງຈາກການພັດພາກຈາກກາສີ ພຣະອົງກໍຕົກຢູ່ໃນສະພາບເຊັ່ນນີ້.”

Verse 95

तत्प्रवृत्तिं पुनर्ज्ञातुं ब्रह्माणं केशवं गणान् । गणेश्वरं च देवांश्च प्रेषयामास शूलधृक्

ເພື່ອຮູ້ເລື່ອງນັ້ນອີກຄັ້ງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ (ຜູ້ຖືສາມງ່າມ) ໄດ້ສົ່ງພຣະພຣະຫມາ, ເກສະວະ, ພວກຄະນະ, ຄະເນສະວະຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ ໄປ.

Verse 96

ते च काशीगुणान्सर्वे विचार्य च पुनःपुनः । व्रजंत्यद्यापि न क्वापि तादृगस्ति क्व वा पुरी

ພວກເຂົາໄດ້ພິຈາລະນາຄຸນຄ່າທັງປວງຂອງ ກາຊີ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ແລະຍັງພະເນຈອນຢູ່ຈົນທຸກມື້ນີ້; ເພາະບໍ່ມີນະຄອນໃດເທົ່າທຽມນາງ.

Verse 97

इति श्रुत्वाथ स मुनिः प्रत्युवाच श्रियं ततः । प्रणिपत्य महाभागो भक्तिगर्भमिदं वचः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ມຸນີຜູ້ມີບຸນວາສນາກໍຕອບແດ່ ສຣີ; ກ້ມກາບແລ້ວເວົ້າຖ້ອຍຄຳອັນເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ

Verse 98

यदि देयो वरो मह्यं वरयोग्योस्म्यहं यदि । तदा वाराणसी प्राप्तिः पुनरस्त्वेष मे वरः

ຖ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຖ້າຂ້າພະເຈົ້າສົມຄວນແກ່ພອນ ຂໍໃຫ້ພອນນີ້ເປັນພອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ: ຂໍໃຫ້ໄດ້ເຖິງ ວາຣານະສີ ອີກຄັ້ງ

Verse 99

ये पठिष्यंति च स्तोत्रं त्वद्भक्त्या मत्कृतं सदा । तेषां कदाचित्संतापो मास्तु मास्तु दरिद्रता

ແລະຜູ້ໃດທີ່ສະເໝີສະເມີອ່ານສະໂຕຕຣະນີ້ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮຽບຮຽງດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ ຂໍຢ່າໃຫ້ເຂົາມີຄວາມທຸກຮ້ອນເມື່ອໃດ; ຂໍຢ່າໃຫ້ຄວາມຍາກຈົນເຂົ້າມາເຖິງ

Verse 100

मास्तु चेष्टवियोगश्च मास्तु संपत्ति संक्षयः । सर्वत्र विजयश्चास्तु विच्छेदो मास्तु संततेः

ຂໍຢ່າໃຫ້ເຂົາພົ້ນຫ່າງຈາກການພາກເພຍອັນຖືກທຳຂອງຕົນ; ຂໍຢ່າໃຫ້ຄວາມຮັ່ງມີຫົດຫາຍ. ຂໍໃຫ້ມີໄຊຊະນະທຸກແຫ່ງ; ຂໍຢ່າໃຫ້ສາຍຕະກູນຂາດຕອນ

Verse 109

इति लब्ध्वा वरं सोथ महालक्ष्मीं प्रणम्य च । ययावगस्तिर्यत्रास्ति कुमारशिखिवाहनः

ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນນັ້ນແລ້ວ ລາວໄດ້ກາບນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະມະຫາລັກຊະມີ ແລ້ວອອກເດີນທາງໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ພຣະລິສີອະກັສຕະຍະພຳນັກ—ບ່ອນທີ່ພຣະກຸມານສະກັນທະ ຜູ້ຊົງພາຫະນະເປັນນົກຢູງ ປະທັບຢູ່