Adhyaya 15

Verse 1

अगस्तिरुवाच । शृणु पत्नि महाभागे लोपामुद्रे सधर्मिणि । कथा विष्णुगणाभ्यां च कथितां शिवशर्मणे

ອະກັສຕະຍະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ພັນລະຍາຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ໂລປາມຸດຣາ ຜູ້ເປັນຄູ່ຮ່ວມທຳມະຂອງເຮົາ; ກະຖາທີ່ບໍລິວານສອງອົງຂອງພຣະວິສນຸ ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ຊິວະຊະຣະມັນຟັງນັ້ນ.

Verse 2

शिवशर्मोवाच । अहो गणौ विचित्रेयं श्रुता चांद्रमसी कथा । उडुलोककथां ख्यातं विष्वगाख्यानकोविदौ

ຊິວະຊະຣະມັນກ່າວວ່າ: ອ້າວ ໂອ ບໍລິວານທັງສອງ! ກະຖາແຫ່ງຈັນທຣະທີ່ຂ້າໄດ້ຟັງນີ້ ຊ່າງອັດສະຈັນຍິ່ງ. ທ່ານທັງສອງເປັນທີ່ລືອຊາວ່າເປັນຜູ້ຊຳນານໃນການເລົ່າອາຄະຍານ ແລະຊ່ຽວຊານໃນການບອກເລົ່າເລື່ອງອັນໂດ່ງດັງແຫ່ງອຸຑຸໂລກ ໂລກແຫ່ງດາວ.

Verse 4

गणावूचतुः । पुरा सिसृक्षतः सृष्टिं स्रष्टुरंगुष्ठपृष्ठतः । दक्षः प्रजाविनिर्माणे दक्षो जातः प्रजापतिः । षष्टिर्दुहितरस्तस्य तपोलावण्यभूषणाः । सर्वलावण्यरोहिण्यो रोहिणीप्रमुखाः शुभाः

ພວກຄະນະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນເກົ່າ ເມື່ອພຣະຜູ້ສ້າງປາດຖະນາຈະບັງເກີດສັນຕິສິ່ງທັງປວງ ດັກສະ ຜູ້ເປັນປຣະຊາປະຕິຜູ້ຊໍານານ ໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນຈາກຫຼັງນິ້ວໂປ້ງຂອງພຣະຜູ້ສ້າງ ຊໍານານໃນການສ້າງປະຊາ. ທ່ານມີທິດາ 60 ອົງ ອັນເປັນມງຄົນ ປະດັບດ້ວຍຕະປະແລະຄວາມງາມ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລາວັນຍະທັງປວງ ໂດຍມີໂຣຫິນີເປັນປະມຸກ.

Verse 5

ताभिस्तप्त्वा तपस्तीव्रं प्राप्य वैश्वेश्वरीं पुरीम् । आराधितो महादेवः सोमः सोमविभूपणः

ເມື່ອພວກນາງບໍາເນີນຕະປະອັນເຂັ້ມຂັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ເຖິງນະຄອນໄວສເວສະວະຣີ (ກາສີ)។ ທີ່ນັ້ນໄດ້ບູຊາພຣະມະຫາເທວະ ແລະໄດ້ອ້ອນວອນສົມະ—ຜູ້ເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງຈັນທຣາ ແລະເຈົ້າແຫ່ງນັກສັດຕຣະ—ໃຫ້ເປັນທີ່ພໍໃຈດ້ວຍ

Verse 6

यदा तुष्टोयमीशानो दातुं वरमथाययौ । उवाच च प्रसन्नात्मा याचध्वं वरमुत्तमम्

ເມື່ອພຣະອີສານະພໍພຣະໄທ ແລະເສດັດອອກມາເພື່ອປະທານພອນ ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດດ້ວຍໃຈອັນປິຕິວ່າ: “ຈົ່ງຂໍພອນອັນສູງສຸດ”

Verse 7

शंभोर्वाक्यमथाकर्ण्य ऊचुस्ताश्च कुमारिकाः । यदि देयो वरोऽस्माकं वरयोग्याः स्म शंकर

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະສັມພູ ບັນດານາງພຣະພົມຈາຣິນີຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະສັງກະຣາ! ຖ້າຈະປະທານພອນແກ່ພວກເຮົາ ພວກເຮົາກໍສົມຄວນແກ່ພອນນັ້ນ”

Verse 8

भवतोपि महादेव भवतापहरो हि यः । रूपेण भवता तुल्यः स नो भर्ता भवत्विति

“ໂອ ພຣະມະຫາເທວະ! ຂໍໃຫ້ຜູ້ທີ່ສາມາດລົບລ້າງຄວາມທະນົງຂອງພຣະອົງໄດ້ ແລະມີຮູບງາມເທົ່າທຽມພຣະອົງ ເປັນສາມີຂອງພວກເຮົາ; ຂໍໃຫ້ທ່ານນັ້ນເປັນເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຮົາ”

Verse 9

लिंगं संस्थाप्य सुमहन्नक्षत्रेश्वर संज्ञितम् । वारणायास्तटे रम्ये संगमेश्वरसन्निधौ

ພວກເຂົາໄດ້ສະຖາປະນາ ລິງຄະ ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຊື່ວ່າ “ນັກສະເຕຣສະວະຣະ” ຢູ່ຝັ່ງອັນງາມຂອງແມ່ນ້ຳວາຣະນາ ໃກ້ສະນິດສັງຄະເມສະວະຣະ.

Verse 10

दिव्यं वर्ष सहस्रं तु पुरुषायितसंज्ञितम् । तपस्तप्तं महत्ताभिः पुरुषैरपि दुष्करम्

ຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນປີທິບ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ປຸຣຸສາຍິຕະ” ບັນດາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ບຳເນັດຕະບະ ເປັນວິນັຍທີ່ຍາກ ແມ່ນແຕ່ບຸລຸດກໍຍັງຍາກຈະທຳໄດ້.

Verse 11

ततस्तुष्टो हि विश्वेशो व्यतरद्वरमुत्तमम् । सर्वासामेकपत्नीनामकत्रे स्थिरचेतसाम्

ແລ້ວພຣະວິສເວສະວະຣະ ພໍພຣະໄທ ໄດ້ປະທານພອນອັນສູງສຸດວ່າ ນາງທັງຫມົດຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງ ຈະໄດ້ມີສາມີພຽງຜູ້ດຽວຮ່ວມກັນ.

Verse 12

श्री विश्वेश्वर उवाच । न क्षांतं हि तपोत्युग्रमेतदन्याभिरीदृशम् । पुराऽबलाभिस्तस्माद्वो नाम नक्षत्रमत्र वै

ພຣະສີວິສເວສະວະຣະ ຕັດວ່າ: “ຕະບະອັນຮຸນແຮງຢ່າງນີ້ ບໍ່ເຄີຍມີຍິງອື່ນໃດເຊັ່ນພວກເຈົ້າອົດທົນມາກ່ອນ. ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ນີ້ແທ້ໆ ນາມຂອງພວກເຈົ້າຈະເປັນ ‘ນັກສະຕຣະ’.”

Verse 13

पुरुषायितसंज्ञेन तप्तं यत्तपसाधुना । भवतीभिस्ततः पुंस्त्वमिच्छया वो भविष्यति

“ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າໄດ້ບຳເນັດຕະບະທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ປຸຣຸສາຍິຕະ’ ຢ່າງຖືກທຳນອງ ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງພວກເຈົ້າເອງ ພາວະແຫ່ງຄວາມເປັນບຸລຸດ (ປຸງສະຕະວະ) ຈະບັງເກີດແກ່ພວກເຈົ້າ.”

Verse 14

ज्योतिश्चक्रे समस्तेऽस्मिन्नग्रगण्या भविष्यथ । मेषादीनां च राशीनां योनयो यूयमुत्तमाः

ໃນວົງລໍ້ແຫ່ງແສງທິບທັງມວນນີ້ ພວກເຈົ້າຈະຖືກນັບເປັນຜູ້ເລີດກ່ອນ; ແລະໃນບັນດາຣາສີເລີ່ມດ້ວຍເມສ (Aries) ພວກເຈົ້າແມ່ນຍົນີອັນປະເສີດ—ແຫຼ່ງກໍ່ກຳເນີດແລະຄັນທີ່ໃຫ້ກຳເນີດຣາສີທັງປວງ।

Verse 15

ओषधीनां सुधायाश्च ब्राह्मणानां च यः पतिः । पतिमत्यो भवत्योपि तेन पत्या शुभाननाः

ຜູ້ໃດເປັນພະເຈົ້າເຫນືອສະຫມຸນໄພຢາຮັກສາ ເຫນືອສຸທາ (ອະມຣິຕ) ແລະເຫນືອພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ—ໂດຍພະສະວາມີຜູ້ເປັນມົງຄຸນນັ້ນເອງ ໂອ້ຜູ້ໜ້າງາມ ພວກເຈົ້າຈະເປັນ ‘ປະຕິມະຕີ’ ຄືມີຜູ້ຄຸ້ມຄອງອັນຖືກທຳ ແລະມີໂຊກມີມົງຄຸນ।

Verse 16

भवतीनामिदं लिंगं नक्षत्रेश्वर संज्ञितम् । पूजयित्वा नरो गंता भवतीलोकमुत्तमम्

ລິງຄະນີ້ເປັນຂອງພວກເຈົ້າ ແລະເອີ້ນວ່າ ‘ນັກສະຕຣເອສະວະຣະ’ ຜູ້ໃດບູຊາມັນ ຈະໄດ້ເຖິງໂລກອັນປະເສີດຂອງພວກເຈົ້າ।

Verse 17

उपरिष्टान्मृगांकस्य लोको वस्तु भविष्यति । सर्वासां तारकाणां च मध्ये मान्या भविष्यथ

ເຫນືອດວງຈັນຂຶ້ນໄປ ຈະເປັນໂລກທີ່ພວກເຈົ້າພຳນັກຢູ່ແທ້; ແລະໃນບັນດາດາວທັງປວງ ທ່າມກາງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະເປັນທີ່ເຄົາລົບນັບຖື।

Verse 18

नक्षत्रपूजका ये च नक्षत्रव्रतचारिणः । ते वो लोके वसिष्यंति नक्षत्र सदृशप्रभाः

ຜູ້ທີ່ບູຊານັກສະຕຣ ແລະຜູ້ທີ່ປະພຶດວຣະຕະອຸທິດແກ່ນັກສະຕຣ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈະພຳນັກຢູ່ໃນໂລກຂອງພວກເຈົ້າ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງດາວນັກສະຕຣເອງ।

Verse 19

नक्षत्रग्रहराशीनां बाधास्तेषां कदाचन । न भविष्यंति ये काश्यां नक्षत्रेश्वरवीक्षकाः

ຜູ້ໃດໃນກາສີໄດ້ເບິ່ງແລະນະມັດສະການ “ນັກຊະເຕຣສະວະຣະ” ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ມີອຸປະສັກຈາກນັກຊະຕະ, ດາວເຄາະ ຫຼື ຣາສີເກີດຂຶ້ນເລີຍ.

Verse 20

अगस्त्य उवाच । अतिथित्वमवाप नेत्रयोर्बुधलोकः शिवशर्मणस्त्वथ । गणयोर्भगणस्य संकथां कथयित्रो रिति विष्णुचेतसोः

ອະກັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ຊິວະຊະຣະມັນ ຜູ້ໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງພຸດ ໄດ້ຮັບກະນະທັງສອງເປັນແຂກ; ແລະເລື່ອງຂອງຫມູ່ດາວນັ້ນ ຖືກເລົ່າໂດຍທັງສອງ ຜູ້ມີໃຈຍຶດໝັ້ນໃນພຣະວິສນຸ.

Verse 21

शिवशर्मोवाच । कस्य लोकोयमतुलो ब्रूतं श्रीभगवद्गणौ । पीयूषभानोरिव मे मनः प्रीणयतेतराम्

ຊິວະຊະຣະມັນກ່າວວ່າ: ໂອ ກະນະຜູ້ນ່ານະມັດສະການແຫ່ງພຣະພະຄະວານ, ຈົ່ງບອກເຖີດ—ໂລກອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນີ້ເປັນຂອງໃຜ? ໃຈຂ້າພະເຈົ້າປິຕິຢ່າງຍິ່ງ ດັ່ງໄດ້ຊົມຈັນທຣາແຫ່ງອະມຣິຕະ.

Verse 22

गणावूचतुः । शिवशर्मञ्छृणु कथामेतां पापापहारिणीम् । स्वर्गमार्गविनोदाय तापत्रयविनाशिनीम्

ກະນະທັງສອງກ່າວວ່າ: ໂອ ຊິວະຊະຣະມັນ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງນີ້ອັນຊຳລະບາບ; ມັນໃຫ້ຄວາມບັນເທີງໃນເສັ້ນທາງໄປສະຫວັນ ແລະທຳລາຍທຸກຂ໌ສາມປະການ.

Verse 23

योसौ पूर्वं महाकांतिरावाभ्यां परिवर्णितः । साम्राज्यपदमापन्नो द्विजराजस्तवाग्रतः

ຜູ້ນັ້ນແຫຼະຜູ້ມີສະຫງ່າງາມຍິ່ງ ທີ່ພວກເຮົາທັງສອງເຄີຍພັນລະນາໄວ້ກ່ອນ ບັດນີ້ໄດ້ບັນລຸຕຳແໜ່ງແຫ່ງອຳນາດອະທິປະໄຕ; “ຣາຊາໃນຫມູ່ດວິຊະ” ຍືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ.

Verse 24

दक्षिणा राजसूयस्य येन त्रिभुवनं कृता । तपस्तताप योत्युग्रं पद्मानां दशतीर्दश

ຜູ້ໃດໄດ້ເຮັດທັກສິນາແຫ່ງພິທີຣາຊະສູຍະໃຫ້ຄອບຄຸມໄຕໂລກ; ຜູ້ນັ້ນໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ ນານດຸຈ “ສິບສິບພັນວົງຈອນປັດມະ” ອັນປະມານບໍ່ໄດ້.

Verse 25

अत्रिनेत्रसमुद्भूतः पौत्रो वै द्रुहिणस्य यः । नाथः सर्वौषधीनां च ज्योतिषां पतिरेव च

ຜູ້ທີ່ເກີດຈາກນັຍນາຂອງອະຕຣິ; ເປັນຫຼານຂອງດຣຸຫິນ (ພຣະພຣົມ) ໂດຍແທ້; ເປັນນາຖະແຫ່ງສະຫມຸນໄພຢາທັງປວງ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງດວງສະຫວ່າງທັງຫຼາຍ.

Verse 26

निर्मलानां कलानां च शेवधिर्यश्च गीयते । उद्यन्परोपतापं यः स्वकरैर्गलहस्तयेत्

ຜູ້ທີ່ຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນຄັງແຫ່ງກະລາອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ; ແລະເມື່ອທ່ານອຸທັຍ ກໍໃຊ້ລັດສະມີຂອງຕົນຈັບຮັດ ແລະດັບຄວາມຮ້ອນແຜດເຜົາທີ່ກົດຂີ່ຜູ້ອື່ນ.

Verse 27

मुदंकुमुदिनीनांयस्तनोति जगता सह । दिग्वधू चारु शृंगारदर्शनादर्शमंडलः

ຜູ້ທີ່ແຜ່ຄວາມຍິນດີໃຫ້ແກ່ກຸມຸດິນີ—ດອກບົວທີ່ບານຍາມຄ່ຳ—ພ້ອມກັບໂລກທັງປວງ; ແລະດວງມົນທົນຂອງທ່ານເປັນດັ່ງກະຈົກໃຫ້ເຫັນເຄື່ອງປະດັບອັນງາມຂອງນາງທິດທັງຫຼາຍ.

Verse 28

किमन्यैर्गुणसंभारैरतोपि न समं विधोः । निजोत्तमांगे सर्वज्ञः कलां यस्यावतंसयेत्

ຈະຕ້ອງການກຸນສົມບັດອື່ນໆອີກເພື່ອຫຍັງ? ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມວິທຸ—ດວງຈັນ. ເພາະພຣະສິວະຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ໄດ້ນຳ “ກະລາ” ຂອງດວງຈັນມາເປັນອະວະຕັງສະ ປະດັບໄວ້ເທິງອະວັຍະອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ ຄືພຣະເສຍນ.

Verse 29

बृहस्पतेस्स वै भार्यामैश्वर्यमदमोहितः । पुरोहितस्यापिगुरोर्भ्रातुरांगिरसस्य वै

ເພາະຖືກມົວເມົາດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງໃນອຳນາດ ລາວໄດ້ຊິງເອົາພັນລະຍາຂອງພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ—ຜູ້ເປັນປຸໂຣຫິດ ແລະ ຄຸຣຸ ແທ້ໆ ທັງຍັງເປັນຄຸຣຸຂອງພີ່ນ້ອງຄື ອັງຄິຣະສ ອີກດ້ວຍ।

Verse 30

जहार तरसा तारां रूपवान्रूपशालिनीम् । वार्यमाणोपि गीर्वाणैर्बहुदेवर्षिभिः पुनः

ຜູ້ຮູບງາມໄດ້ພານາງຕາຣາໄປດ້ວຍກຳລັງ—ນາງຜູ້ງາມລ້ຳ—ແມ່ນແຕ່ຖືກເທວະ ແລະ ດີວະຣິສີຫຼາຍອົງຫ້າມປາມຊ້ຳໆກໍຕາມ।

Verse 31

नायं कलानिधेर्दोषो द्विजराजस्य तस्य वै । हित्वा त्रिनेत्रं कामेन कस्य नो खडितं मनः

ນີ້ບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດແທ້ຂອງຜູ້ເປັນຄລານິທິ ແລະ ຣາຊາໃນຫມູ່ດວິຊະນັ້ນດອກ। ເພາະດ້ວຍກາມະ ແມ່ນແຕ່ພຣະສິວະຜູ້ມີສາມເນດກໍຖືກລະທິ້ງ—ແລ້ວໃຈຂອງໃຜຈະບໍ່ແຕກສະລາຍແລະຫຼົງທາງ?

Verse 32

ध्वांतमेतदभितः प्रसारियत्तच्छमाय विधिनाविनिर्मितम् । दीपभास्करकरामहौषधं नाधिपत्य तमसस्तुकिंचन

ຄວາມມືດນີ້ແຜ່ກະຈາຍໄປທົ່ວທິດ; ເພື່ອລະງັບມັນ ພຣະຜູ້ສ້າງໄດ້ປັ້ນແຕ່ງຢາແກ້—ປະທີບ, ຕາເວັນ, ລຳແສງຈັນ ແລະ ສະຫມຸນໄພຍິ່ງໃຫຍ່; ແຕ່ຄວາມມືດບໍ່ມີອຳນາດແທ້ແຕ່ຢ່າງໃດ।

Verse 33

आधिपत्यमदमोहितं हितं शंसितं स्पृशति नो हरेर्हितम् । दुर्जनविहिततीर्थमज्जनैः शुद्धधीरिव विरुद्धमानसम्

ຄຳແນະນຳອັນດີ ແມ່ນແຕ່ກ່າວໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກໍບໍ່ອາດແຕະຕ້ອງຜູ້ທີ່ມົວເມົາດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງໃນອຳນາດ; ເຫມືອນທຳມະທີ່ເປັນທີ່ຮັກ ແລະ ເປັນປະໂຫຍດແກ່ພຣະຫຣິ ກໍບໍ່ຖືກເຂົ້າໃຈ. ດັ່ງຄົນໃຈບໍລິສຸດທີ່ຈິດກັບກາຍເປັນຕໍ່ຕ້ານ ເນື່ອງຈາກອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະປອມທີ່ຄົນຊົ່ວສ້າງ ສຸດທ້າຍໃຈຂອງຜູ້ນັ້ນກໍຄົດຄ້ຽວໄປ.

Verse 34

धिग्धिगेतदधिकर्द्धि चेष्टितं चंक्रमेक्षणविलक्षितं यतः । वीक्षते क्षणमचारुचक्षुषा घातितेन विपदःपदेन च

ຂໍສາບແຊ່ງການພະຍາຍາມອັນກະສັບກະສ່າຍເພື່ອຄວາມຮັ່ງມີເກີນຄວນ—ການພະເນຈອນໄປມາແລະຫຼຽວມອງທົ່ວທິດ. ເພາະແມ່ນແຕ່ສາຍຕາຊົ່ວຄາວຈາກຕາທີ່ບໍ່ງາມແລະບໍ່ສຳລວມ ພ້ອມກັບກ້າວໜຶ່ງໃນທາງອັນອັນຕະລາຍ ກໍທຳໃຫ້ຄົນຕົກສູ່ວິບັດໄດ້

Verse 35

कः कामेन न निर्जितस्त्रिजगतां पुष्पायुधेनाप्यहो कः क्रोधस्यवशंगतो ननच को लोभेन संमोहितः । योषिल्लोचनभल्लभिन्नहृदयः को नाप्तवानापदं को राज्यश्रियमाप्यनांधपदवीं यातोपि सल्लोचनः

ໃຜບໍ່ເຄີຍຖືກກາມຊະນະ—ໂດຍຜູ້ມີອາວຸດເປັນດອກໄມ້ຜູ້ຄອບງຳໄຕຣໂລກ? ໃຜບໍ່ເຄີຍຕົກໃຕ້ອຳນາດໂທສະ ແລະໃຜບໍ່ເຄີຍຖືກໂລພະຫຼອກລວງ? ຫົວໃຈໃຜຖືກລູກສອນແຫ່ງສາຍຕາສະຕຣີທະລຸແລ້ວບໍ່ພົບໄພພິບັດ? ແລະໃຜແມ່ນແຕ່ໄດ້ສິຣີແຫ່ງລາຊະສົມບັດ ກໍຍັງບໍ່ເດີນເຂົ້າທາງຕາບອດ ທັງທີ່ມີຕາ?

Verse 36

आधिपत्यकमलातिचंचला प्राप्यतां च यदिहार्जितं किल । निश्चलं सदसदुच्चकैर्हितं कार्यमार्यचरितैः सदैव तत्

ອຳນາດປົກຄອງ—ດຸດດັ່ງພຣະລັກສະມີເທິງດອກບົວ—ຊ່າງຜັນຜວນຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນໃນໂລກນີ້ກໍຕາມ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປະເສີດພຶງບຳເນົາສິ່ງທີ່ໝັ້ນຄົງ ແລະເປັນປະໂຫຍດແທ້ເສມອ: ຄວາມປະພຶດຊອບທີ່ຍືນຢູ່ໄດ້ທ່າມກາງສູງຕ່ຳ ດີຊົ່ວ

Verse 37

न यदांगिरसे तारां स व्यसर्जयदुल्बणः । रुद्रोथ पार्ष्णिं जग्राह गृहीत्वाजगवं धनुः

ເມື່ອຜູ້ດຸຮ້າຍນັ້ນບໍ່ຍອມປ່ອຍຕາຣາຄືນໃຫ້ແກ່ ອາງກິຣະສະ (ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ) ຣຸທຣະຈຶ່ງຖືຄັນທະນູ ອະຊະກະວະ ແລ້ວຈັບສົ້ນຕີນຂອງເຂົາໄວ້

Verse 38

तेन ब्रह्मशिरोनाम परमास्त्रं महात्मना । उत्सृष्टं देवदेवायतेन तन्नाशितं ततः

ໂດຍມະຫາຕະມະນັ້ນ ອາວຸດສູງສຸດນາມ ‘ພຣະຫມະສິຣະ’ ຖືກຂວ້າງໃສ່ພຣະເທວະເທວາ; ແຕ່ໂດຍພຣະອົງນັ້ນເອງ ອາວຸດນັ້ນກໍຖືກທຳລາຍລົງໃນທັນທີ

Verse 39

तयोस्तद्युद्धमभवद्घोरं वै तारकामयम् । ततस्त्वकांड ब्रह्मांड भंगाद्भीतोभवद्विधिः

ລະຫວ່າງທັງສອງນັ້ນ ການຮົບໄດ້ກາຍເປັນອັນນ່າຢ້ານຢ່າງແທ້ ເຕັມໄປດ້ວຍເລື່ອງຂອງຕາຣາ. ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ (ຜູ້ຈັດສັນ) ກໍຕົກໃຈ ເພາະຢ້ານວ່າພຣະຫມານະດະ (ໄຂ່ຈັກກະວານ) ຈະແຕກພັງກະທັນຫັນ

Verse 40

निवार्य रुद्रं समरात्संवर्तानलवर्चसम् । ददावांगिरसे तारां स्वयमेव पितामहः

ພຣະພຣະຫມາ (ປິຕາມະຫະ) ໄດ້ຫ້າມຣຸດຣະຈາກສະໜາມຮົບ—ຣຸດຣະຜູ້ສ່ອງໄສດັ່ງໄຟແຫ່ງການລ້າງໂລກ—ແລ້ວພຣະອົງກໍມອບຕາຣາຄືນໃຫ້ແກ່ ອາງຄິຣະສ (ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ

Verse 41

अथांतर्गर्भमालोक्य तारां प्राह बृहस्पतिः । मदीयायां न ते योनौ गर्भो धार्यः कथंचन

ແລ້ວເມື່ອພຣະພຶຫັດສະປະຕິເຫັນວ່າ ຕາຣາກຳລັງຖືພາ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໃນຕຽງແຕ່ງງານຂອງເຮົາ ໃນຄອບຄອງຂອງເຈົ້າ ຄັນນີ້ຢ່າໄດ້ຖືໄວ້ເດັດຂາດ”

Verse 42

इषीकास्तंबमासाद्य गर्भं सा चोत्ससर्ज ह । जातमात्रः स भगवान्देवानामाक्षिपद्वपुः

ເມື່ອໄປຮອດກຸ່ມກົກອໍ້ ນາງກໍປ່ອຍຄັນນັ້ນລົງທີ່ນັ້ນ. ທັນທີທີ່ເກີດ ອົງຜູ້ສ່ອງໄສນັ້ນ ກໍດຶງດູດສາຍຕາເທວະທັງຫຼາຍ ດ້ວຍຮູບກາຍຂອງຕົນ

Verse 43

ततः संशयमापन्नास्तारामूचुः सुरोत्तमाः । सत्यं बूहि सुतः कस्य सोमस्याथ बृहस्पतेः

ຕໍ່ມາ ເທວະຜູ້ສູງສຸດທັງຫຼາຍເກີດຄວາມສົງໄສ ແລ້ວກ່າວກັບຕາຣາວ່າ: “ຈົ່ງເວົ້າຄວາມຈິງ ບຸດນີ້ເປັນຂອງໃຜ—ຂອງໂສມະ ຫຼືຂອງພຣະພຶຫັດສະປະຕິ?”

Verse 44

पृच्छमाना यदा देवै र्नाह ताराऽतिसत्रपा । तदा सा शप्तुमारब्धा कुमारेणातितेजसा

ເມື່ອບັນດາເທວະດາຖາມນາງ ຕາຣາຖືກຄວາມອາຍຢ່າງແຮງຄອບງຳ ຈົນບໍ່ອາດຕອບໄດ້। ແລ້ວກຸມາຣະ (ສະກັນດະ) ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ ເລີ່ມກ່າວຄຳສາບນາງ។

Verse 45

तं निवार्य तदा ब्रह्मा तारां पप्रच्छ संशयम् । प्रोवाच प्रांजलिः सा तं सोमस्येति पितामहम्

ເມື່ອທ່ານຫ້າມໄວ້ ພຣະພຣະຫມາຈຶ່ງຖາມຕາຣາເພື່ອຂຈັດຄວາມສົງໄສ। ນາງປະນົມມືຕອບຕໍ່ພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ວ່າ: “(ເດັກນີ້) ເປັນຂອງໂສມະ”

Verse 46

तदा स मूर्ध्न्युपाघ्राय राजा गर्भं प्रजापतिः । बुध इत्यकरोन्नाम तस्य बालस्य धीमतः

ແລ້ວພຣະປຣະຊາປະຕິ ຜູ້ເປັນພຣະຣາຊາ ໄດ້ດົມທີ່ກະຫມ່ອມຂອງເດັກນ້ອຍນັ້ນ ແລະຕັ້ງນາມໃຫ້ກຸມານຜູ້ມີປັນຍາວ່າ “ພຸດະ (Budha)”

Verse 47

ततश्च सर्वदेवेभ्यस्तेजोरूपबलाधिकः । बुधः सोमं समापृच्छय तपसे कृतनिश्चयः

ຕໍ່ມາ ພຸດະ—ຜູ້ເກີນເທວະດາທັງປວງດ້ວຍລັດສະຫມີ ຮູບງາມ ແລະກຳລັງ—ໄດ້ຕັ້ງໃຈຈະບຳເພັນຕະປະ ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາໂສມະ ແລະຖາມພຣະອົງ

Verse 48

जगाम काशीं निर्वाणराशिं विश्वेशपालिताम् । तत्र लिगं प्रतिष्ठाप्य स स्वनाम्ना बुधेश्वरम्

ລາວໄດ້ໄປຍັງກາສີ ຄັງສົມບັດແຫ່ງໂມກສະ ອັນພຣະວິສເວສະປົກປ້ອງຮັກສາ। ທີ່ນັ້ນລາວໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາລິງຄະ ແລະຕັ້ງນາມຕາມຕົນວ່າ “ພຸເທສະວະຣະ (Budheśvara)”

Verse 49

तपश्चचार चात्युग्रमुग्रं संशीलयन्हृदि । वर्षाणामयुतं बालो बालेंदुतिलकं शिवम्

ເດັກນ້ອຍນັ້ນໄດ້ບຳເນັດຕະບະອັນຮຸນແຮງ ແລະຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ; ຕັ້ງຈິດພາຍໃນຫົວໃຈພິຈາລະນາພຣະສິວະຜູ້ມີຈັນທຣາເສົ້າເປັນຕິລະກະ ແລະກະທຳຢູ່ດັ່ງນັ້ນຕະຫຼອດໝື່ນປີ।

Verse 50

ततो विश्वपतिः श्रीमान्विश्वेशो विश्वभावनः । बुधेश्वरान्महालिंगादाविरासीन्महोदयः

ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ—ວິສເວສ (Viśveśa) ຜູ້ອຸປະຖຳສັບພະສິ່ງ—ໄດ້ປາກົດດ້ວຍສະຫງ່າລາສີອັນໃຫຍ່ຈາກມະຫາລິງຄະແຫ່ງບຸເທສະວະຣາ।

Verse 51

उवाच च प्रसन्नात्मा ज्योतीरूपो महेश्वरः । वरं ब्रूहि महाबुद्धे बुधान्य विबुधोत्तमः

ມະເຫສະວະຣາຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ ມີພຣະຫົວໃຈປິຕິ ແລ້ວຕັດວ່າ: “ໂອ ບຸດະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ນັກປັນຍາ ຈົ່ງກ່າວຂໍພອນເຖີດ”

Verse 52

तवानेनाति तपसा लिंगसंशीलनेन च । प्रसन्नोस्मि महासौम्य नादेयं त्वयि विद्यते

“ໂດຍຕະບະອັນພິເສດຂອງເຈົ້າ ແລະການປະຄອງບູຊາລິງຄະດ້ວຍສັດທາ ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນຍິ່ງ; ສຳລັບເຈົ້າ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຈະບໍ່ອາດປະທານໄດ້”

Verse 53

इति श्रुत्वा वचः सोथ मेघगंभीर निःस्वनम् । अवग्रहपरिम्लान सस्यसंजीवनोपमम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈານັ້ນ ເຂົາກໍໄດ້ປະສົບສຽງອັນເລິກດັ່ງຟ້າຮ້ອງໃນເມກ—ປານດັ່ງຝົນຊຸບຊີວິດໃຫ້ພືດຜົນທີ່ເຫືອດແຫ້ງເນື່ອງຈາກແຫ້ງແລ້ງ

Verse 54

उन्मील्यलोचने यावत्पुरः पश्यति बालकः । तावल्लिंगे ददर्शाथ त्र्यंबकं शशिशेखरम्

ທັນທີທີ່ເດັກນ້ອຍເປີດຕາແລ້ວເບິ່ງໄປຂ້າງໜ້າ ກໍໄດ້ເຫັນພາຍໃນລິງຄະ ພຣະຕຣະຍັມບະກະ—ພຣະສິວະຜູ້ມີສາມພຣະເນດ—ຜູ້ສວມຈັນທຣ໌ເສີຍວເປັນມົງກຸດ।

Verse 55

बुध उवाच । नमः पूतात्मने तुभ्यं ज्योतीरूप नमोस्तु ते । विश्वरूप नमस्तुभ्यं रूपातीताय ते नमः

ພຣະພຸດະກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນອາຕະມັນອັນບໍລິສຸດ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເປັນແສງ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງສາກົນ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເຫນືອພົ້ນທຸກຮູບ.

Verse 56

नमः सर्वार्ति नाशाय प्रणतानां शिवात्मने । सर्वज्ञाय नमस्तुभ्यं सर्वकर्त्रे नमोस्तु ते

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທຳລາຍທຸກຄວາມໂສກ; ແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີສະພາວະເປັນສິວະສຳລັບຜູ້ກົ້ມກາບຂໍພຶ່ງ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ກະທຳທຸກຢ່າງ.

Verse 57

कृपालवे नमस्तुभ्यं भक्तिगम्याय ते नमः । फलदात्रे च तपसां तपोरूपाय ते नमः

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ກະລຸນາ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍພັກຕິ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຕະປະ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເປັນຕະປະເອງ.

Verse 58

शंभो शिवशिवाकांत शांतश्री कंठशूलभृत् । शशिशेखरशर्वेश शंकरेश्वर धूर्जटे

ໂອ ສັມພູ, ໂອ ສິວະ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະນາງສິວາ; ໂອ ຜູ້ສະງົບແລະສະຫງ່າງາມ, ຜູ້ຊົງຕຣິສູນທີ່ພຣະສໍ; ໂອ ສະສິເສຂະຣະ ສະຣເວສະ; ໂອ ສັງກະເຣສະວະຣະ, ໂອ ທູຣຈະຕິ!

Verse 59

पिनाकपाणे गिरिश शितिकंठ सदाशिव । महादेव नमस्तुभ्यं देवदेव नमोस्तु ते

ໂອ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ, ໂອ ກິຣີຊະ, ໂອ ສະດາຊິວະຜູ້ຄໍສີຟ້າ! ໂອ ມະຫາເທວະ ຂ້າຂໍນົບນ້ອມ; ໂອ ເທວະເທວະ ຂ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ।

Verse 60

स्तुतिकर्तुं न जानामि स्तुतिप्रिय महेश्वर । तव पादांबुजद्वंद्वे निर्द्वंद्वा भक्तिरस्तु मे

ໂອ ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ພໍໃຈໃນການສັນລະເສີນ, ຂ້າບໍ່ຮູ້ຈະສັນລະເສີນໃຫ້ສົມຄວນ. ແຕ່ຂໍໃຫ້ພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງ ໄຮ້ຄວາມລັງເລ ສະຖິດຢູ່ທີ່ຄູ່ດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະອົງ।

Verse 61

अयमेव वरो नाथ प्रसन्नोसि यदीश्वर । नान्यं वरं वृणे त्वत्तः करुणामृतवारिधे

ໂອ ນາຖ, ພອນຂອງຂ້າມີພຽງນີ້: ໂອ ອີສະວະຣະ, ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ຂ້າບໍ່ຂໍພອນອື່ນໃດຈາກພຣະອົງ—ໂອ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງອະມຣິຕະແຫ່ງຄວາມເມດຕາ।

Verse 62

ततः प्राह महेशानस्तत्स्तुत्या परितोषितः । रौहिणेय महाभाग सौम्यसौम्यवचोनिधे

ແລ້ວ ມະເຫສານະ ຜູ້ປິຕິຍິນດີດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນັ້ນ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຣາວຫິເນຍະ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ; ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ ຄັງແຫ່ງວາຈາອັນຫວານລະມຸນ!”

Verse 63

नक्षत्रलोकादुपरि तव लोको भविष्यति । मध्ये सर्वग्रहाणां च सपर्यां लप्स्यसे पराम्

“ເໜືອກວ່າໂລກແຫ່ງດາວນັກສັດ ຈະມີໂລກຂອງເຈົ້າເກີດຂຶ້ນ; ແລະໃນທ່າມກາງບັນດາດາວເຄາະທັງປວງ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບກຽດສັກສີ ແລະການບູຊາອັນສູງສຸດ।”

Verse 64

त्वयेदं स्थापितं लिंगं सर्वेषां बुद्धिदायकम् । दुर्बुद्धिहरणं सौम्य त्वल्लोकवसतिप्रदम्

ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ລິງຄະນີ້ເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້; ມັນປະທານປັນຍາແກ່ທຸກຄົນ. ມັນກຳຈັດຄວາມຄິດຜິດ ແລະໃຫ້ພຳນັກໃນໂລກຂອງເຈົ້າເອງ

Verse 65

इत्युक्त्वा भगवाञ्छंभुस्तत्रैवांतरधीयत । बुधः स्वर्लोकमगमद्देवदेवप्रसादतः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະພະຄະວານ ສຳພູ ກໍອັນຕະທານໃນທີ່ນັ້ນເລີຍ. ແລະ ພຸດ ໂດຍພຣະກະລຸນາແຫ່ງເທວະເທວະ ໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນໂລກ

Verse 66

गणावूचतुः । काश्यां बुधेश्वरसमर्चनलब्धबुद्धिः संसारसिंधुमधिगम्य नरो ह्यगाधम् । मज्जेन्न सज्जनविलोचन चंद्रकांतिः कांताननस्त्वधिवसेच्च बुधेऽत्र लोके

ພວກຄະນະກ່າວວ່າ: ໃນກາສີ ຜູ້ໃດໄດ້ປັນຍາຕື່ນຮູ້ຈາກການບູຊາພຸເທສະວະ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຈົມລົງໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສານອັນຫຍັ່ງບໍ່ເຖິງ. ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດແສງຈັນທຣາແກ່ສາຍຕາຂອງສັດບຸລຸດ ແລະມີໃບໜ້າງາມ, ຜູ້ນັ້ນພຳນັກຢູ່ໃນໂລກຂອງພຸດທີ່ນີ້

Verse 67

चंद्रेश्वरात्पूर्वभागे दृष्ट्वा लिंगं बुधेश्वरम् । न बुद्ध्या हीयते जंतुरंतकालेपि जातुचित्

ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງຈັນເທຣສະວະ ເມື່ອໄດ້ເຫັນລິງຄະນາມ ພຸເທສະວະ ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເຄີຍຖືກພາກອອກຈາກປັນຍາ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມມໍລະນະ

Verse 68

गणौ यावत्कथामित्थं चक्राते बुधलोकगाम् । तावद्विमानं संप्राप्तं शुक्रलोकमनुत्तमम्

ໃນຂະນະທີ່ຄະນະທັງສອງກຳລັງເລົ່າຄະຖານີ້ຢ່າງນັ້ນ ອັນນຳໄປສູ່ໂລກຂອງພຸດ, ໃນເວລານັ້ນເອງ ວິມານທິບກໍມາຮອດ ມາຈາກໂລກອັນສູງສຸດຂອງສຸກຣະ