Adhyaya 13

Verse 1

गणावूचतुः । इमां गंधवतीं पुण्यां पुरीं वायोर्विलोकय । वारुण्या उत्तरे भागे महाभाग्यनिधे द्विज

ພວກຄະນະ (ຂອງພຣະສິວະ) ກ່າວວ່າ: “ໂອ ທະວິຊະ ຄັງແຫ່ງໂຊກດີອັນຍິ່ງໃຫຍ່! ຈົ່ງເບິ່ງນະຄອນອັນບໍລິສຸດຫອມຫວນນີ້ຂອງພຣະວາຍຸ. ຢູ່ພາກເໜືອຂອງວາຣຸນີ (ນະຄອນນີ້ຕັ້ງຢູ່) ໂອ ພຣາຫມະນະ”

Verse 2

अस्यां प्रभंजनो नाम जगत्प्राणोदिगीश्वरः । आराध्य श्रीमहादेवं दिक्पालत्वमवाप्तवान्

ໃນທີ່ນີ້ ພຣະພຣະພັນຊະນະ ຄື ວາຍຸ—ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງໂລກ ແລະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງທິດ—ໄດ້ບູຊາພຣະສີມະຫາເທວ ແລ້ວບັນລຸຕຳແໜ່ງດິກປາລ ຜູ້ພິທັກທິດ.

Verse 3

पुरा कश्यपदायादः पूतात्मेति च विश्रुतः । धूर्जटे राजधान्यां स चचार विपुलं तपः

ໃນການກ່ອນ ມີຜູ້ສືບສາຍຈາກ ກັສຍະປະ ຜູ້ມີນາມລືຊາວ່າ ‘ປູຕາຕະມັນ’ (ຜູ້ມີຈິດວິນຍານບໍລິສຸດ) ໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາອັນກວ້າງໃຫຍ່ ຢູ່ໃນນະຄອນຫຼວງຂອງ ທູຣະຊະຏິ (ພຣະສິວະ).

Verse 4

वाराणस्यां महाभागो वर्षाणामयुतं शतम् । स्थापयित्वा महालिंगं पावनं पवनेश्वरम्

ໃນວາຣານະສີ ຜູ້ມີພະບຸນຍິ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກການຜ່ານໄປ ໜຶ່ງໝື່ນປີ ແລະ ອີກໜຶ່ງຮ້ອຍປີ ໄດ້ສ້າງສະຖາປະນາ ມະຫາລິງຄະ ອັນຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ນາມວ່າ ປະວະເນສະວະຣະ.

Verse 5

यस्य दर्शनमात्रेण पूतात्मा जायते नरः । पापकंचुकमुत्सृज्य स वसेत्पावने पुरे

ດ້ວຍການເຫັນພຣະອົງແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ມະນຸດກໍກາຍເປັນຜູ້ມີຈິດວິນຍານບໍລິສຸດ. ຈົ່ງຖອດຜ້າຄຸມແຫ່ງບາບ ແລ້ວພຳນັກໃນນະຄອນຂອງຜູ້ຊຳລະ ຄື ປາວນາ.

Verse 6

पलायमानो निहतः क्षणात्पंचत्वमागतः । अभक्षयच्च नैवेद्यं भाविपुण्यबलान्न सः

ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງຫຼົບໜີ ລາວຖືກຟັນລົ້ມ ແລະ ໃນພິບຕາກໍເຖິງຄວາມຕາຍ. ແຕ່ໂດຍພະລັງແຫ່ງບຸນທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນອະນາຄົດ ລາວຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຮັບປະທານ ໄນເວດຍະ ອາຫານບູຊານັ້ນ.

Verse 7

उवाच च प्रसन्नात्मा करुणामृतसागरः । उत्तिष्ठोत्तिष्ठ पूतात्मन्वरं वरय सुव्रत

ແລ້ວພຣະເຈົ້າ—ພຣະຫົວໃຈຜ່ອງໃສ ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງກະລຸນາແລະອະມຣິຕ—ຕຣັດວ່າ: “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ໂອ ປູຕາຕະມາ; ໂອ ຜູ້ມີວັດອັນປະເສີດ ຈົ່ງເລືອກພອນ”

Verse 8

अनेन तपसोग्रेण लिंगस्याराधनेन च । तवादेयं न पूतात्मंस्त्रैलोक्ये सचराचरे

“ດ້ວຍຕະປະອັນແຮງກ້ານີ້ ແລະດ້ວຍການອາຣາທະນາພຣະລິງຄະ, ໂອ ປູຕາຕະມາ, ໃນໄຕໂລກ—ທັງຈະລະແລະອະຈະລະ—ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ອາດປະທານໃຫ້ເຈົ້າໄດ້”

Verse 9

पूतात्मोवाच । देवदेवमहादेव देवानामभयप्रद । ब्रह्मनारायणेंद्रादि सर्वदेवपदप्रद

ປູຕາຕະມາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະເຫນືອເທວະ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ຜູ້ປະທານອະພັຍແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ; ຜູ້ປະທານຕຳແໜ່ງແກ່ເທວະທັງປວງ—ພຣະພຣະຫມາ, ນາຣາຍະນະ, ອິນທຣະ ແລະອື່ນໆ”

Verse 10

वेदास्त्वां न च विंदंति किमात्मक इति प्रभो । प्राप्ताः शतपथत्वं च नेतिनेतीतिवादिनः

“ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະເວທະກໍຍັງບໍ່ອາດຮູ້ຈັກພຣະອົງໄດ້ຄົບຖ້ວນວ່າ ສະພາວະແທ້ຂອງພຣະອົງແມ່ນຫຍັງ; ກ່າວວ່າ ‘ເນຕິ ເນຕິ’ (ບໍ່ແມ່ນນີ້ ບໍ່ແມ່ນນັ້ນ) ແລ້ວຈຶ່ງເດີນຫຼາຍຮ້ອຍເສັ້ນທາງ”

Verse 11

ब्रह्मविष्ण्वोपि गिरां गोचरो न च वाक्पतेः । प्रमथेशं कथं स्तोतुं मादृशः प्रभवेत्प्रभो

“ແມ່ນແຕ່ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ກໍບໍ່ຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງຖ້ອຍຄຳ, ແມ່ນແຕ່ ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ ເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ ກໍດຽວກັນ. ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ນາຍແຫ່ງພຣະມະຖະ, ຄົນເຊັ່ນຂ້ອຍຈະສາມາດສັນລະເສີນພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 12

प्रसह्य प्रमिमीतेश भक्तिर्मांस्तुतिकर्मणि । करोमि किं जगन्नाथ न वश्यानींद्रियाणि मे

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ! ພັກຕິບັງຄັບໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າສູ່ການສັນລະເສີນ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດແນວໃດ? ອິນທຣີຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຢູ່ໃນອຳນາດຕົນ.

Verse 13

विश्वं त्वं नास्ति वै भेदस्त्वमेकः सर्वगो यतः । स्तुत्यं स्तोता स्तुतिस्त्वं च सगुणो निर्गुणो भवान्

ພຣະອົງແມ່ນຈັກກະວານ; ແທ້ຈິງບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງຈາກພຣະອົງ ເພາະພຣະອົງເປັນໜຶ່ງ ແລະສະຫຼຸມທົ່ວທຸກສິ່ງ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຄວນສັນລະເສີນ, ຜູ້ສັນລະເສີນ, ແລະຄຳສັນລະເສີນເອງ; ພຣະອົງທັງມີຄຸນລັກສະນະ ແລະເຫນືອຄຸນລັກສະນະ.

Verse 14

सर्गात्पुरा भवानेको रूपनाम विवर्जितः । योगिनोपि न ते तत्त्वं विंदंति परमार्थतः

ກ່ອນການສ້າງສັນ ມີແຕ່ພຣະອົງພຽງອົງດຽວ ປາສຈາກຮູບແລະນາມ. ແມ່ນແຕ່ໂຍຄີກໍບໍ່ອາດຮູ້ຕັດຕະວະຂອງພຣະອົງໄດ້ຢ່າງແທ້ ໃນປະມັດຖະ.

Verse 15

यदैकलो न शक्नोषि रंतुं स्वैरचर प्रभो । तदिच्छा तवयोत्पन्ना सेव्या शक्तिरभूत्तव

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ເດີນໄປຢ່າງເສລີ! ເມື່ອພຣະອົງບໍ່ອາດຮື່ນຮົມຢູ່ລຳພັງ ໃນຂະນະນັ້ນ ດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ພະລັງອັນຄວນບູຊາ—ພຣະສັກຕິ—ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 16

त्वमेको द्वित्वमापन्नः शिवशक्तिप्रभेदतः । त्वं ज्ञानरूपो भगवान्स्वेच्छा शक्तिस्वरूपिणी

ພຣະອົງເປັນໜຶ່ງ ແຕ່ປາກົດເປັນສອງ ເນື່ອງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງແຫ່ງພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສັກຕິ. ໂອ ພຣະພະຄະວານ! ພຣະອົງແມ່ນສະພາບແຫ່ງຍານ/ຄວາມຮູ້ຕື່ນ; ແລະພຣະສັກຕິຂອງພຣະອົງແມ່ນຮູບແຫ່ງພຣະປະສົງເສລີຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 17

उभाभ्यां शिवशक्तिभ्या युवाभ्यां निजलीलया । उत्पादिता क्रियाशक्तिस्ततः सर्वमिदं जगत्

ຈາກພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສັກຕິທັງສອງ ໂດຍລີລາອັນທິບພະຂອງພຣະອົງ ໄດ້ບັງເກີດ ກຣິຍາ-ສັກຕິ (ພະລັງແຫ່ງການກະທຳ); ຈາກນັ້ນ ຈັກກະວານທັງປວງນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 18

ज्ञानशक्तिर्भवानीश इच्छाशक्तिरुमा स्मृता । क्रियाशक्तिरिदं विश्वमस्य त्वं कारणं ततः

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະພະວານີ! ພະພະວານີຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ ຍານ-ສັກຕິ (ພະລັງແຫ່ງປັນຍາ) ແລະ ອຸມາເປັນ ອິດສາ-ສັກຕິ (ພະລັງແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາ); ຈັກກະວານນີ້ແມ່ນ ກຣິຍາ-ສັກຕິ—ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງແມ່ນເຫດສູງສຸດ.

Verse 19

दक्षिणांगं तव विधिर्वामांगं तव चाच्युतः । चंद्रसूर्याग्निनेत्रस्त्वं त्वन्निःश्वासः श्रुतित्रयम्

ພຣະພຣະຫມາແມ່ນຂ້າງຂວາຂອງພຣະອົງ ແລະ ອະຈະຢຸຕະ (ພຣະວິດສະນຸ) ແມ່ນຂ້າງຊ້າຍ. ດວງຈັນ ດວງອາທິດ ແລະ ໄຟ ແມ່ນດວງເນດຂອງພຣະອົງ; ແລະ ວີດທັງສາມ ແມ່ນລົມຫາຍໃຈຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 20

त्वत्स्वेदादंबुनिधयस्तव श्रोत्रं समीरणः । बाहवस्ते दशदिशो मुखं ते ब्राह्मणाः स्मृताः

ຈາກເຫື່ອຂອງພຣະອົງ ໄດ້ເກີດມະຫາສະໝຸດທັງຫຼາຍ. ລົມແມ່ນຫູຂອງພຣະອົງ; ທິດທັງສິບແມ່ນແຂນຂອງພຣະອົງ; ແລະ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ.

Verse 21

राजन्यवर्यास्ते बाहु वैश्या ऊरुसमुद्भवाः । पद्भ्यां शूद्रस्तवेशान केशास्ते जलदाः प्रभो

ໂອ ອີສານະ! ກະສັດຕຣິຍະຜູ້ສູງສົງແມ່ນແຂນຂອງພຣະອົງ; ໄວສະຍະເກີດຈາກຂາອ່ອນຂອງພຣະອົງ; ຊູດຣະເກີດຈາກພຣະບາດ; ແລະ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະເກສາຂອງພຣະອົງແມ່ນກຸ່ມເມກ.

Verse 22

त्वं पुं प्रकृतिरूपेण ब्रह्मांडमसृजः पुरा । मध्ये ब्रह्मांडमखिलं विश्वमेतच्चराचरम्

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ພຣະອົງເປັນທັງປຸຣຸສະ ແລະ ປຣະກຣິຕິ ໄດ້ສ້າງພຣະຫມານຑະ (ໄຂ່ຈັກກະວານ) ແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ; ແລະໃນນັ້ນບັນຈຸຢູ່ຈັກກະວານທັງປວງ ທັງຈະລະແລະອະຈະລະ।

Verse 23

अतस्त्वत्तो न मन्येऽहं किंचिद्भिन्नं जगन्मय । त्वयि सर्वाणि भूतानि सर्वभूतमयो भवान्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວໂລກ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນວ່າມີສິ່ງໃດຈະແຍກອອກຈາກພຣະອົງໄດ້. ສັດທັງປວງຢູ່ໃນພຣະອົງ ແລະພຣະອົງເອງກໍເປັນຜູ້ປະກອບດ້ວຍສັດທັງປວງ।

Verse 24

नमस्तुभ्यं नमस्तुभ्यं नमस्तुऽभ्यं नमोनमः । अयमेव वरो नाथ त्वयि मेऽस्तु स्थिरा मतिः

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ, ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ, ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ—ນະໂມນະມະຫຼາຍເທື່ອ. ຂ້າແຕ່ນາຖ ພອນນີ້ເທົ່ານັ້ນ: ຂໍໃຫ້ປັນຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າມັ່ນຄົງຢູ່ໃນພຣະອົງ।

Verse 25

इत्युक्तवति देवेश स्तस्मिन्पूतात्मनि प्रभुः । स्वमूर्तित्वं समारोप्य दिक्पालपदमादधे

ເມື່ອຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດນັ້ນໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້ຕໍ່ເທວະເອສະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຮັບເຂົາເຂົ້າສູ່ພຣະຮູບຂອງພຣະອົງເອງ ແລະປະທານຕຳແໜ່ງດິກປາລ ຜູ້ພິທັກທິດ।

Verse 26

सर्वगो मम रूपेण सर्वतत्त्वावबोधकः । सर्वेषामायुषोरूपं भवानेव भविष्यति

ໃນພຣະຮູບຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈະແຜ່ຊາຍໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ ແລະເປັນຜູ້ປຸກໃຫ້ເກີດຄວາມເຂົ້າໃຈໃນຕັດຕະວະທັງປວງ; ແລະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນຈະເປັນຮູບອັນປະຈັກຂອງອາຍຸຂອງສັດທັງປວງ।

Verse 27

तव लिंगमिदं दिव्यं ये द्रक्ष्यंतीह मानवाः । सर्वभोगसमृद्धास्ते त्वल्लोकसुखभागिनः

ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນຢູ່ນີ້ ລິງຄະອັນທິບຂອງພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນຈະພຽງພໍດ້ວຍໂພກະແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທຸກປະການ ແລະໄດ້ຮັບສ່ວນໃນສຸກແຫ່ງໂລກຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 28

पवमानेश्वरं लिंगं मध्ये जन्मसकृन्नरः । यथोक्तविधिना पूज्य सुगंधस्नपनादिभिः

ບຸກຄົນໜຶ່ງ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວໃນກາງຊີວິດ ກໍຄວນບູຊາລິງຄະແຫ່ງ ປະວະມາເນສະວະຣ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ໂດຍການສົງນ້ຳຫອມ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ.

Verse 29

सुगंधचंदनैः पुष्पैर्मम लोके महीयते । ज्येष्ठेशात्पश्चिमेभागे वायुकुंडोत्तरेण तु

ດ້ວຍຈັນທະນຫອມ ແລະດອກໄມ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງເຮົາ. (ປະວະມາເນສະວະຣນີ້) ຢູ່ດ້ານຕາເວັນຕົກຂອງ ຊະເຢດຖະເອສະ ແລະຢູ່ທາງເໜືອຂອງ ວາຍຸ-ກຸນຑະ.

Verse 30

पावमानं समाराध्य पूतो भवति तत्क्षणात् । इति दत्त्वा वरान्देवस्तस्मिंल्लिंगे लयं ययौ

ເມື່ອອາຣາທະນາ ປາວະມານ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ບຸກຄົນຈະບໍລິສຸດໃນທັນທີ. ເມື່ອປະທານພອນດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະເທວະກໍໄດ້ລະລາຍລົງໃນລິງຄະນັ້ນເອງ.

Verse 31

गणावूचतुः । इति गंधवती पुर्याः स्वरूपं ते निरूपितम् । तस्याः प्राच्यां कुबेरस्य श्रीमत्येषालकापुरी

ພວກຄະນະ (Gaṇa) ກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນີ້ ຮູບລັກຂອງນະຄອນຫອມກອບ (Gandhavatī) ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ. ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງນະຄອນນັ້ນ ມີນະຄອນອັນສະຫງ່າງາມຂອງ ກຸເບຣ—ອະລະກາປຸຣີ—ຕັ້ງຢູ່.”

Verse 32

शंभोः सखित्वमापेदे नाथोस्या भक्तियोगतः । निधीनां पद्ममुख्यानां दाता भोक्ता हरार्चनात्

ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງພັກຕິໂຍຄະ ນາຖຂອງນາງໄດ້ບັນລຸສະຫາຍກັບສັມພູ; ແລະດ້ວຍການບູຊາພຣະຫະຣະ ລາວຈຶ່ງເປັນທັງຜູ້ໃຫ້ແລະຜູ້ເສວຍຊັບນິທິ—ໂດຍມີນິທິປັດມະເປັນປະທານ.

Verse 33

शिवशर्मोवाच । कोसौ कस्य पुनः कीदृग्भक्तिरस्य सदाशिवे । यया सखित्वमापन्नो देवदेवस्यधूर्जटेः

ຊິວະຊະຣະມັນກ່າວວ່າ: “ຜູ້ນັ້ນແມ່ນໃຜ ແລະເປັນນາຖຂອງໃຜ? ພັກຕິຂອງລາວຕໍ່ສະດາຊິວະເປັນແນວໃດ—ດ້ວຍພັກຕິນັ້ນລາວຈຶ່ງໄດ້ສະຫາຍກັບທູຣະຊະຏິ ເທວະເທວ?”

Verse 34

इति श्रोतुं मम मनः श्रुतिगोचरतां गतम् । युवयोर्वाक्सुधास्वाद मेदुरोदरमंथरम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຫັນໄປສູ່ການຟັງເລື່ອງນີ້ຢ່າງໝົດໃຈ. ລົດຊາດດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະໃນວາຈາຂອງພວກທ່ານ ຍັງເຮັດໃຫ້ໃຈທີ່ໜັກແລະເຊື່ອງຊ້າ ກະເພື່ອນແລະເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 35

गणावूचतुः । शिवशर्मन्महाप्राज्ञ परिशुद्धेंद्रियेश्वर । सुतीर्थक्षालिताशेषजन्मजातमहामल

ພວກຄະນະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຊິວະຊະຣະມັນ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງອິນທຣີຍະອັນບໍລິສຸດ! ມະຫາມົນທິນທີ່ເກີດຈາກຊາດຫຼາຍບໍ່ຖ້ວນຂອງທ່ານ ຖືກຕີຣຖະອັນປະເສີດຊຳລະລ້າງໝົດແລ້ວ”

Verse 36

सुहृदि प्रेमसंपन्ने त्वय्यनुद्यं न किंचन । साधुभिः सह संवादः सर्वश्रेयोऽभिवृद्धये

ໃນທ່ານ—ມິດສະຫາຍຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກແລະໄມຕຣີ—ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃຫ້ຕຳນິເລີຍ. ການສົນທະນາກັບສາທຸຊົນ ເພື່ອເພີ່ມພູນຄວາມດີອັນສູງສຸດທຸກປະການ.

Verse 37

आसीत्कांपिल्यनगरे सोमयाजिकुलोद्भवः । दीक्षितो यज्ञदत्ताख्यो यज्ञविद्याविशारदः

ໃນນະຄອນກາມປິລຍະ ມີພຣາຫມັນຜູ້ໄດ້ຮັບດີກສາ ເກີດຈາກຕະກູນຜູ້ປະກອບໂສມະຍັດ ຊື່ຍັດຍະດັດຕະ ຊໍານານໃນວິຊາຍັດຍະພິທີຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 38

वेदवेदांगवेदार्थान्वेदोक्ताचारचंचुरः । राजमान्यो बहुधनो वदान्यः कीर्तिभाजनम्

ລາວຮູ້ພຣະເວດ ເວດາງຄະ ແລະອັດຖະໝາຍແຫ່ງຄໍາສອນວິດິກ; ຂະຫຍັນໃນຈັນຍາທີ່ເວດກໍານົດ; ເປັນທີ່ນັບຖືຂອງກະສັດ ມັ່ງຄັ່ງ ໃຈບຸນ ແລະເປັນພາຊະນະແຫ່ງກຽດຕິຄຸນດີ।

Verse 39

अग्निशुश्रूषणरतो वेदाध्ययनतत्परः । तस्य पुत्रो गुणनिधिश्चंद्रबिंबसमाकृतिः

ລາວມຸ່ງໝັ້ນໃນການບໍລິການໄຟສັກສິດ ແລະຕັ້ງໃຈສຶກສາພຣະເວດ. ບຸດຂອງລາວຊື່ ຄຸນນິທິ ໃບໜ້າດັ່ງດວງຈັນເຕັມດວງ।

Verse 40

कृतोपनयनः सोथ विद्यां जग्राह भूरिशः । अथ पित्रानभिज्ञातो द्यूतकर्मरतोऽभवत्

ເມື່ອໄດ້ຮັບພິທີອຸປນະຍະນະ (ພິທີສາຍສັກສິດ) ແລ້ວ ລາວໄດ້ຮຽນຮູ້ວິຊາຫຼາຍ; ແຕ່ຕໍ່ມາໂດຍບິດາບໍ່ຮູ້ ລາວກໍຕິດໃຈໃນການພະນັນ।

Verse 41

आदायादाय बहुशो धनं मातुः सकाशतः । ददाति द्यूतकारेभ्यो मैत्री तैश्च चकार सः

ລາວໄດ້ເອົາເງິນຈາກແມ່ຢູ່ເລື້ອຍໆ ແລ້ວນໍາໄປໃຫ້ພວກນັກພະນັນ ແລະຍັງຜູກມິດກັບພວກເຂົາອີກດ້ວຍ।

Verse 42

संत्यक्त ब्राह्मणाचारः संध्यास्नानपराङ्मुखः । निंदको वेदशास्त्राणां देवब्राह्मणनिंदकः

ເຂົາໄດ້ລະທິ້ງຈັນຍາທີ່ຄວນແກ່ພຣາຫມັນ ຫັນຫນ້າອອກຈາກພິທີສັນທະຍາວັນດະນະ ແລະການອາບນ້ຳພິທີ; ກາຍເປັນຜູ້ດ່າທໍາລາຍພຣະເວດ ແລະສາດສະຕຣາ ທັງຍັງນິນທາທັງເທວະ ແລະພຣາຫມັນອີກດ້ວຍ।

Verse 43

स्मृत्याचारविहीनस्तु गीतवाद्यविनोदभाक् । नटपाखंडिभंडैश्च बद्धप्रेमपरंपरः

ເມື່ອຂາດຈັນຍາຕາມຄໍາສອນໃນສະມຣິຕິ ເຂົາກໍຫຼົງເພີດເພີນໃນເພງແລະດົນຕີ; ແລ້ວຖືກຜູກມັດໂດຍສາຍໂຊ່ແຫ່ງຄວາມຕິດພັນກັບນັກສະແດງ ພວກພາຂັນດີຫລອກລວງ ແລະພວກຕົວຕະຫຼົກ।

Verse 44

प्रेरितोपि जनन्या स न याति पितुरंतिकम् । गृहकार्यांतरव्यग्रो दीक्षितो दीक्षितायिनीम्

ແມ່ນແມ່ຈະເຕືອນເຕັ້ນກໍຕາມ ເຂົາກໍບໍ່ໄປໃກ້ພໍ່; ມົວວຸ່ນກັບວຽກເຮືອນອື່ນໆ ແລະຍັງຄອຍລົບກວນນາງເຈົ້າເຮືອນຜູ້ໄດ້ຮັບດີກສາຢູ່ເລື້ອຍໆ।

Verse 45

यदा यदैव तां पृच्छेदयेगुणनिधिः सुतः । न दृश्यते मया गेहे क्व याति विदधाति किम्

ເມື່ອໃດກໍຕາມ ລູກຊາຍຂອງນາງຄື ກຸນນິທິ ຖາມນາງວ່າ “ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນເຂົາຢູ່ໃນເຮືອນ; ເຂົາໄປໃສ ແລະເຮັດຫຍັງ?”

Verse 46

तदा तदेति सा ब्रूयादिदानीं स बहिर्गतः । स्नात्वा समर्च्य वै देवानेतावंतमनेहसम्

ເມື່ອນັ້ນນາງກໍຕອບທຸກຄັ້ງວ່າ “ດຽວນີ້ເຂົາພຶ່ງອອກໄປຂ້າງນອກ; ອາບນ້ຳແລ້ວ ແລະບູຊາເທວະຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ມີແຕ່ເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ມີຫຍັງອື່ນອີກ”

Verse 47

अधीत्याध्ययनार्थं स द्वित्रैर्मित्रैः समं ययौ । एकपुत्रेति तन्माता प्रतारयति दीक्षितम्

ເມື່ອຮຽນຈົບວິຊາເກົ່າແລ້ວ ລາວໄດ້ອອກໄປສືກສາຕໍ່ພ້ອມມິດສະຫາຍສອງຫຼືສາມຄົນ। ແຕ່ແມ່—ຄິດວ່າ “ເຂົາແມ່ນລູກຊາຍຄົນດຽວຂອງຂ້ອຍ”—ຈຶ່ງຄອຍລໍ້ລວງແລະປົກປິດໃຫ້ ດີກຊິຕະ ຢູ່ເລື້ອຍໆ।

Verse 48

न तत्कर्म च तद्वृत्तं किंचिद्वेत्ति स दीक्षितः । स च केशांतकर्मास्य कृत्वा वर्षेऽथ षोडशे

ດີກຊິຕະ ບໍ່ຮູ້ເລີຍກ່ຽວກັບການກະທຳນັ້ນ ແລະຄວາມປະພຶດຜິດນັ້ນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ। ແລ້ວເມື່ອເຮັດພິທີ ເກສານຕະ (keśānta) ໃຫ້ເຂົາໃນປີທີ່ສິບຫົກ…

Verse 49

गृह्योक्तेन विधानेन पाणिग्राहमकारयत् । प्रत्यहं तस्य जननी सुतं गुणनिधिं मृदु

ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ໃນ ຄຣິຫຍະສູຕຣະ (Gṛhya-sūtra) ນາງໄດ້ຈັດໃຫ້ມີພິທີ ປານິຄຣາຫະ (pāṇigraha) ຄືການແຕ່ງງານ “ການຈັບມື” ໃຫ້ເຂົາ। ທຸກມື້ ແມ່ໄດ້ເວົ້າກັບລູກຊາຍຢ່າງອ່ອນໂຍນວ່າ “ໂອ ຄັງແຫ່ງຄຸນຄວາມດີ…”

Verse 50

शास्ति स्नेहार्द्रहृदया क्रोधनस्ते पितेत्यलम् । यदि ज्ञास्यति ते वृत्तं त्वां च मां ताडयिष्यति

ດ້ວຍໃຈທີ່ອ່ອນລົງເພາະຄວາມຮັກ ນາງໄດ້ຕັກເຕືອນວ່າ “ພໍແລ້ວ—ພໍ່ຂອງເຈົ້າໂກດງ່າຍ; ຖ້າທ່ານຮູ້ຄວາມປະພຶດຂອງເຈົ້າ ທ່ານຈະຕີທັງເຈົ້າແລະຂ້ອຍ”

Verse 51

आच्छादयामि ते नित्यं पितुरग्रे कुचेष्टितम् । लोकमान्योस्ति ते तातः सदाचारैर्न वै धनैः

“ຂ້ອຍປົກປິດການກະທຳທີ່ບໍ່ງາມຂອງເຈົ້າຢູ່ຕໍ່ໜ້າພໍ່ຂອງເຈົ້າເປັນນິດ। ພໍ່ຂອງເຈົ້າເປັນຜູ້ທີ່ໂລກນັບຖື ບໍ່ແມ່ນເພາະຊັບສິນ ແຕ່ເພາະ ສະດາຈາຣະ (sadācāra) ຄືຄວາມປະພຶດດີ”

Verse 52

ब्राह्मणानां धनं पुत्र सद्विद्या साधुसंगमः । सच्छ्रोत्रियास्त्वनूचाना दीक्षिताः सोमयाजिनः

ໂອ ລູກເອີຍ ຊັບສິນແທ້ຂອງພຣາຫມັນແມ່ນ ສັດວິທະຍາ ແລະ ການຄົບຫາສາທຸ—ຄືການຢູ່ໃກ້ຊິດກັບ ຊໂຣຕຣິຍະຜູ້ຄວນນັບຖື ຜູ້ສວດເວດ ຜູ້ຮັບດີກສາ ແລະ ຜູ້ປະກອບໂສມຍັດຍະ

Verse 53

इति रूढिमिह प्राप्तास्तव पूर्वपितामहाः । त्यक्त्वा दुर्वृत्तसंसर्गं साधुसंगरतो भव

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າໄດ້ຮັບຮອງປະເພນີນີ້ໃນທີ່ນີ້ ຈົ່ງລະການຄົບຫາຄົນປະພຶດຊົ່ວ ແລ້ວອຸທິດໃຈໃຫ້ສາທຸສັງຄົມ

Verse 54

सद्विद्या सुमनो धेहि ब्राह्मणाचारमाचर । तवानुरूपारूपेण वयसाकुलशीलतः

ຈົ່ງສ້າງສັດວິທະຍາ ແລະ ສຸມະນະ—ໃຈດີຜ່ອງໃສ—ແລ້ວປະພຶດພຣາຫມະນາຈານ ເພາະດ້ວຍຄວາມຊຸກຊົນບໍ່ນິ່ງຂອງວັຍໜຸ່ມ ເຈົ້າບາງຄັ້ງກໍເໝາະ ບາງຄັ້ງກໍບໍ່ເໝາະກັບຕົນ

Verse 55

ऊनविंशतिकोऽसि त्वमेषा षोडशवार्षिकी । तव पत्नी गुणनिधे साध्वी मधुरभाषिणी

ເຈົ້າຍັງບໍ່ຄົບຊາວປີ ແລະນາງນີ້ອາຍຸສິບຫົກປີ ໂອ ຄັງແຫ່ງຄຸນຄ່າ ພັນລະຍາຂອງເຈົ້າເປັນສາທະວີ ແລະເວົ້າຈາຫວານອ່ອນ

Verse 56

एतां संवृणु सद्वृत्तां पितृभक्तियुता भव । श्वशुरोपि हि ते मान्यः सर्वत्र गुणशीलतः

ຈົ່ງຮັບເອົາແລະຖະນຸຖະນອມພັນລະຍາຜູ້ມີຄວາມປະພຶດດີນີ້ ແລະຈົ່ງມີພັກຕິຕໍ່ບິດາ ເພາະວ່າພໍ່ເຂີຍຂອງເຈົ້າກໍຄວນແກ່ການນັບຖືທຸກແຫ່ງ ດ້ວຍຄຸນທຳແລະຄວາມດີງາມຂອງທ່ານ

Verse 57

ततोऽपत्रपसे किं न त्यज दुर्वृत्ततां शिशो । मातुलास्तेऽतुलाः पुत्र विद्याशीलकुलादिभिः

ລູກເອີຍ, ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມລະອາຍ? ຈົ່ງປະຖິ້ມການກະທຳທີ່ຊົ່ວຊ້າຂອງເຈົ້າສາ. ລຸງຂອງເຈົ້າເປັນຜູ້ປະເສີດດ້ວຍຄວາມຮູ້, ຄຸນສົມບັດ ແລະ ວົງຕະກຸນ.

Verse 58

तेभ्योपि न बिभेषि त्वं शुद्धोस्युभय वंशतः । पश्यैतान्प्रतिवेश्मस्थान्ब्राह्मणानां कुमारकान्

ເຈົ້າບໍ່ຢ້ານກົວພວກເພິ່ນແດ່ບໍ ທັງທີ່ເຈົ້າມີເຊື້ອສາຍບໍລິສຸດທັງສອງຝ່າຍ? ຈົ່ງເບິ່ງເດັກນ້ອຍພຣາມທີ່ອາໄສຢູ່ໃນເຮືອນໃກ້ຄຽງເຫຼົ່ານີ້ແດ່.

Verse 59

गृहेपि शिष्यान्पश्यैतान्पितुस्ते विनयोचितान् । राजापि श्रोष्यति यदा तव दुश्चेष्टितं सुत

ເຖິງແມ່ນວ່າຢູ່ໃນເຮືອນ, ຈົ່ງເບິ່ງລູກສິດຂອງພໍ່ເຈົ້າທີ່ມີລະບຽບວິໄນ. ລູກເອີຍ, ເມື່ອພຣະລາຊາຮັບຮູ້ເຖິງການກະທຳທີ່ບໍ່ດີຂອງເຈົ້າ, ຜົນຮ້າຍຈະຕາມມາ.

Verse 60

श्रद्धां विहाय ते ताते वृत्तिलोपं करिष्यति । बालचेष्टितमेवैतद्वदंत्यद्यापि ते जनाः

ພໍ່ຂອງເຈົ້າຈະໝົດຄວາມເຊື່ອຖືໃນຕົວເຈົ້າ ແລະ ຕັດການລ້ຽງດູ. ດຽວນີ້ຜູ້ຄົນຍັງເວົ້າວ່າ "ນີ້ເປັນພຽງການກະທຳແບບເດັກນ້ອຍ".

Verse 61

अनंतरं हसिष्यंति युक्तं दीक्षिततास्त्विति । सर्वेप्याक्षारयिष्यंति तव विप्रं च मां च वै

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າຈະຫົວຂວັນວ່າ "ນີ້ຄືການບວດທີ່ເໝາະສົມ!" ແລະ ທຸກຄົນຈະຕຳນິທັງພຣາມຜູ້ເບິ່ງແຍງເຈົ້າ ແລະ ແມ່ເອງຍ້ອນເຈົ້າ.

Verse 62

मातुश्चरित्रं तनयो धत्ते दुर्भाषणैरिति । पिता पितेन पापीयाञ्च्छ्रुतिस्मृतिपथीनकिम्

ຜູ້ຄົນກ່າວວ່າ “ດ້ວຍຄໍາຫຍາບຄາຍ ລູກຊາຍຍ່ອມເຜີຍໃຫ້ເຫັນນິໄສຂອງແມ່.” ແລະ “ພໍ່ຍິ່ງຊົ່ວເພາະພໍ່ກ່ອນ—ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນຜູ້ດໍາເນີນຕາມທາງ Śruti ແລະ Smṛti ຫລື?”

Verse 63

तदंघ्रिलीनमनसो मम साक्षी महेश्वरः । न चर्तुस्नातयापीह मुखं दुष्टस्य वीक्षितम्

ສໍາລັບຂ້ອຍ ຜູ້ມີໃຈລຶງຢູ່ທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ມະເຫສະວະຣະເປັນພະຍານ. ທີ່ນີ້ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຊໍາລະດ້ວຍ “ອາບສີ່ຄັ້ງ” ກໍບໍ່ເບິ່ງໜ້າຄົນຊົ່ວ

Verse 64

अहो बलीयान्सविधिर्येन जाता भवानिति । प्रतिक्षणं जनन्येति शिक्ष्यमाणोतिदुर्मदः

ຜູ້ຄົນກ່າວວ່າ “ໂອ້ ຊະຕາກໍາຊ່າງແຂງແກ່ນນັກ ທີ່ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເກີດມາ!” ແຕ່ແມ່ນແຕ່ຖືກສອນສັ່ງ ລາວກໍຍັງໄປຫາແມ່ທຸກຂະນະ ດ້ວຍຄວາມຍິ່ງທະນົງ

Verse 65

न तत्याज च तद्धर्मं दुर्बोधो व्यसनी यतः । मृगया मद्य पैशुन्य वेश्याचौर्यदुरोदरैः

ລາວບໍ່ລະທິ້ງວິຖີນັ້ນ ເພາະເປັນຄົນປັນຍາທຶບ ແລະຕິດອະບາຍ—ລ່າສັດ ເຫຼົ້າ ນິນທາສ່ອງເສີຍ ຄົບຫານາງໂສເພນີ ລັກຂໂມຍ ແລະພະນັນອັນພາໃຫ້ພິນາດ

Verse 66

सपारदारैर्व्यसनैरेभिः कोत्र न खंडितः । यद्यन्मध्ये गृहे पश्येत्तत्तन्नीत्वा सुदुर्मतिः

ດ້ວຍອະບາຍເຫຼົ່ານີ້—ພ້ອມທັງການຜິດປະເວນີ—ໃນໂລກນີ້ຜູ້ໃດຈະບໍ່ແຕກສະລາຍ? ສິ່ງໃດທີ່ລາວເຫັນໃນເຮືອນ ລາວກໍຊິງເອົາແລ້ວຫອບໄປ ເພາະໃຈຄິດຊົ່ວຢ່າງຫນັກ

Verse 67

अर्पयेद्द्यूतकाराणां सकुप्यं वसनादिकम् । नवरत्नमयीं मातुः करतः पितुरूर्मिकाम

ເຂົາໄດ້ມອບໃຫ້ພວກນັກພະນັນ ທັງເຄື່ອງໃຊ້ໃນເຮືອນ ເສື້ອຜ້າ ແລະຂອງອື່ນໆ ພ້ອມທັງພາຊະນະ; ຈົນກະທັ້ງແຫວນນົບຣັດນະຂອງແມ່ ແລະແຫວນນິ້ວຂອງພໍ່ກໍຍົກໃຫ້ໄປ.

Verse 68

स्वपंत्यास्त्वेकदाऽदाय दुरोदरिकरेऽर्पयत् । एकदा गच्छता राजभवनान्निजमुद्रिका

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນຍາມນາງຫຼັບ ເຂົາໄດ້ຢືມເອົາມັນໄປ ແລ້ວນຳໄປວາງໃສ່ມືນັກພະນັນ. ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອເຂົາໄປພະລາຊະວັງ ກໍພົກແຫວນຕາປະຈຳຕົນໄປ.

Verse 69

दीक्षितेन परिज्ञाता दैवाद्द्यूतकृतः करे । उवाच दीक्षितस्तं च कुतो लब्धा त्वयोर्मिका । पृष्टस्तेनाथ निर्बंधादसकृत्प्रत्युवाच किम्

ໂດຍບັງເອີນ ພຣາຫມັນຜູ້ໄດ້ຮັບດີກສາ (ດີກຊິຕະ) ເຫັນວ່ານັກພະນັນສວມແຫວນນັ້ນຢູ່ໃນມື. ດີກຊິຕະຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ເຈົ້າໄດ້ແຫວນນີ້ມາຈາກໃສ?” ເມື່ອຖືກຖາມຢ່າງຍືນຍັນຊ້ຳໆ ເຂົາຕອບວ່າຢ່າງໃດ?

Verse 70

ममाक्षिपसि विप्रोच्चैः किं मया चौर्य कर्मणा । लब्धा मुद्रा त्वदीयेन पुत्रेणैषा ममार्पिता

“ໂອ ພຣາຫມັນ, ເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວຫາຂ້າດ້ວຍສຽງດັງເຊັ່ນນີ້ເພາະຫຍັງ? ຂ້າຈະເກີດກ່ຽວກັບການລັກໄດ້ແນວໃດ? ແຫວນຕານີ້ຂ້າໄດ້ມາຈາກລູກຊາຍຂອງເຈົ້າເອງ—ເຂົາເປັນຜູ້ມອບໃຫ້ຂ້າ.”

Verse 71

मम मातुर्हि पूर्वे द्युर्जित्वानीतो हि शाटकः । न केवलं ममाप्येतदंगुलीयं समर्पितम्

“ກ່ອນນີ້ ເມື່ອເຂົາຊະນະການພະນັນ ກໍໄດ້ນຳເອົາຜ້ານຸ່ງ (ຊາຕະກະ) ຂອງແມ່ຂ້າໄປ; ແລະບໍ່ແມ່ນແຕ່ນັ້ນ—ແຫວນຂອງຂ້ານີ້ກໍຖືກເຂົາມອບໃຫ້ໄປດ້ວຍ.”

Verse 72

अन्येषां द्यूतकर्तृणां भूरि तेनार्पितं वसु । रत्नकुप्यदुकूलानि भृंगारुप्रभृतीनि च

ແລະແກ່ນັກພະນັນອື່ນໆ ລາວກໍໄດ້ຖວາຍຊັບສິນຢ່າງຫຼາຍ—ແກ້ວມະນີ, ຂອງມີຄ່າໃນເຮືອນ, ຜ້າອັນປະນີດ, ແລະເຄື່ອງປະດັບເຊັ່ນກຳໄລແຂນເປັນຕົ້ນ।

Verse 73

भाजनानि विचित्राणि कांस्य ताम्रमयानि च । नग्नीकृत्यप्रति दिनं बद्ध्यंते द्यूतकारिभिः

ແມ່ນແຕ່ພາຊະນະຫຼາກຫຼາຍ ທີ່ເຮັດດ້ວຍທອງສຳລິດແລະທອງແດງ ກໍຖືກປົດເອົາໄປຈົນເຫມືອນຖືກລອກອອກ; ແລະທຸກມື້ ນັກພະນັນກໍຜູກມັດເຂົາໄວ້ ລາກໄປສູ່ຄວາມທຸກຍາກ।

Verse 74

न तेन सदृशः कश्चिदाक्षिको भूमिमंडले । अद्य यावत्त्वया विप्र दुरोदरशिरोमणिः

ໃນໂລກທັງປວງ ບໍ່ມີນັກຫຼິ້ນລູກເຕົ໋າຜູ້ໃດເທົ່າທຽມລາວໄດ້. ຈົນຮອດມື້ນີ້ ໂອ ພຣາຫມັນ ລາວແມ່ນດຸຈຣັດນະຍອດໃນຫມູ່ນັກພະນັນ।

Verse 75

कथं नाज्ञायि तनयो ऽविनयानयकोविदः । इति श्रुत्वा त्रपाभार विनम्रतरकंधरः

“ລູກຊາຍຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນການນຳໄປສູ່ຄວາມປະພຶດຜິດ ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຈັກ?” ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ລາວຖືກຄວາມອາຍກົດທັບ ຈຶ່ງກົ້ມຄໍລົງອີກຍິ່ງກວ່າເກົ່າ।

Verse 76

प्रावृत्य वाससा मौलिं प्राविशन्निजमंदिरम् । महापतिव्रतामास्य पत्नीं प्रोवाच तामथ

ລາວໃຊ້ຜ້າຄຸມສີສະ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງຕົນ. ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ກ່າວກັບພັນລະຍາຂອງຕົນ ຜູ້ເປັນມະຫາປະຕິວຣະຕາ ແບບຢ່າງແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ແລະຄຸນທຳ।

Verse 77

दीक्षितायिनि कुत्रासि क्व ते गुणनिधिः सुतः । अथ तिष्ठतु किं तेन क्व सा मम शुभोर्मिका

“ໂອ ດີກຊິຕາຍິນີ, ເຈົ້າຢູ່ໃສ? ລູກຊາຍຂອງເຈົ້າ ຜູ້ເປັນຄັງຄຸນທຳ ຢູ່ໃສ? ປ່ອຍເຂົາໄປ—ຈະເປັນຫຍັງ; ແຕ່ແຫວນມງຄົດຂອງຂ້ອຍຢູ່ໃສ?”

Verse 78

अंगोद्वर्तन काले या त्वया मेंऽगुलितो हृता । नवरत्नमयीं शीघ्रं तामानीय प्रयच्छ मे

“ແຫວນທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖອດຈາກນິ້ວຂອງຂ້ອຍ ໃນເວລາຖູອຸບຕັນຊະໂລມກາຍ—ແຫວນນັ້ນປະດັບນວະຣັດນະ—ຈົ່ງນຳກັບມາໄວໆ ແລະມອບໃຫ້ຂ້ອຍ”

Verse 79

इति श्रुत्वाथ तद्वाक्यं भीता सा दीक्षितायिनी । प्रोवाच सा तु माध्याह्नीं क्रियां निष्पादयत्वथ

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ດີກຊິຕາຍິນີກໍຢ້ານກົວ ແລ້ວນາງຕອບວ່າ “ຂໍໃຫ້ກິດການຍາມທ່ຽງສຳເລັດກ່ອນ”

Verse 80

व्यग्रास्मि देवपूजार्थमुपहारादि कर्मणि । समयोयमतिक्रामेदतिथीनां प्रियातिथे

“ຂ້ອຍກຳລັງວຸ່ນວາຍເພື່ອບູຊາເທວະ ແລະກິດການເຄື່ອງຖວາຍບູຊາຕ່າງໆ. ນີ້ແມ່ນເວລາ—ຢ່າໃຫ້ລ່ວງເລີຍ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຜູ້ຮັກອາຄັນຕຸກະ”

Verse 81

इदानीमेव पक्वान्नकरणव्यग्रया मया । स्थापिता भाजने क्वापि विस्मृतेति न वेद्म्यहम्

“ດຽວນີ້ເອງ ເນື່ອງຈາກວຸ່ນວາຍໃນການເຮັດອາຫານສຸກ ຂ້ອຍໄດ້ວາງມັນໄວ້ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງໃນພາຊະນະ; ຂ້ອຍລືມໄປ—ບໍ່ຮູ້ວ່າວາງໄວ້ທີ່ໃສ”

Verse 82

दीक्षित उवाच । हंहो सत्पुत्रजननि नित्यं सत्यप्रभाषिणि । यदायदा त्वां संपृच्छे तनयः क्व गतस्त्विति

ດີກສິຕະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ! ແມ່ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດດີ ຜູ້ເວົ້າຄວາມຈິງເປັນນິດ—ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ຂ້ອຍຖາມວ່າ ‘ລູກຊາຍໄປໃສ?’”

Verse 83

तदातदेति त्वं ब्रूया नाथेदानीं स निर्गतः । अधीत्याध्ययनार्थं च द्वित्रैर्मित्रैः सयुग्बहिः

“ເຈົ້າກໍເວົ້າແຕ່ ‘ເທື່ອນັ້ນ ເທື່ອນັ້ນ’ ເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ບັດນີ້ ທ່ານນາງເອີຍ ລາວໄດ້ອອກໄປແລ້ວ—ກັບມິດສອງຫຼືສາມຄົນ—ຫຼັງຈາກຮຽນ ເພື່ອບົດຮຽນຕໍ່ໄປ ຢູ່ພາຍນອກ”

Verse 84

कुतस्त्वच्छाटकः पत्नि मांजिष्ठो यो मयाऽर्पितः । लंबते वस्त्रधान्यांयस्तथ्यं ब्रूहि भयं त्यज

“ເມຍເອີຍ ເສື້ອຜ້າສີແດງອອກນ້ຳຕານ ທີ່ຂ້ອຍໃຫ້ເຈົ້າ ຢູ່ໃສ? ມັນເຄີຍຫ້ອຍຢູ່ໃນທີ່ເກັບຜ້າ; ຈົ່ງເວົ້າຄວາມຈິງ ແລະລະຄວາມຢ້ານ”

Verse 85

सांप्रतं नेक्ष्यते सोपि भृंगारुर्मणिमंडितः । पट्टसूत्रमयीसापि त्रिपटी क्व नृपार्पिता

“ບັດນີ້ ແມ່ນແຕ່ພາຊະນະປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີນັ້ນກໍບໍ່ເຫັນ. ແລະສາຍຜ້າໄໝສາມຊັ້ນນັ້ນຢູ່ໃສ—ທີ່ກະສັດປະທານ?”

Verse 86

क्व दाक्षिणात्यं तत्कांस्यं गौडी ताम्रघटी क्व सा । नागदंतमयी सा क्व सुखकौतुकमंचिका

“ພາຊະນະທອງສຳລິດຈາກແດນໃຕ້ນັ້ນຢູ່ໃສ? ໝໍ້ທອງແດງແຫ່ງເກົາຑະນັ້ນຢູ່ໃສ? ແລະຕຽງນ້ອຍເຮັດດ້ວຍງາຊ້າງ—ເພື່ອຄວາມສຸກແລະຄວາມພໍໃຈ—ຢູ່ໃສ?”

Verse 87

क्व सा पर्वतदेशीया चंद्रकांतशिलोद्भवा । दीपिका व्यग्रहस्ताग्रा सालंकृच्छालभंजिका

ໂຄມໄຟນັ້ນຈາກແດນພູຢູ່ໃສ—ເກີດຈາກຫີນຈັນທຣະການຕະ ແສງໄຟສັ່ນໄຫວຢູ່ປາຍມືທີ່ບໍ່ຢຸດນິ່ງ ປະດັບງາມວິຈິດ ດັ່ງຈະກ້າວຂ້າມຄວາມສະຫວ່າງຂອງຄະຫາສນ໌?

Verse 88

किं बहूक्तेन कुलजे तुभ्यं कुप्याम्यहं वृथा । तदाभ्यवहरिष्येहमुपयंस्याम्यहं यदा

ເວົ້າຫຼາຍໄປຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ, ໂອ້ຜູ້ເກີດໃນຕະກູນສູງ? ຂ້າພະເຈົ້າໂກດທ່ານກໍເປັນເລື່ອງເປົ່າ. ເມື່ອເຖິງການ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດການເອງ ແລະຈະຈັດຫາໃຫ້ເອງ.

Verse 89

अनपत्योस्मि तेनाहं दुष्टेन कुलदूषिणा । उत्तिष्ठानय दर्भांबु तस्मै दद्यां तिलांजलिम्

ເນື່ອງຈາກຄົນຊົ່ວຜູ້ເຮັດໃຫ້ຕະກູນເສື່ອມສີນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ມີບຸດທີ່ຄວນ. ລຸກຂຶ້ນ—ນຳຫຍ້າກຸສະ ແລະນ້ຳມາ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍອັນຈະລີນ້ຳປົນງາໃຫ້ເຂົາ ດັ່ງພິທີຕັຣປະນະແກ່ຜູ້ລ່ວງລັບ.

Verse 90

अपुत्रत्वं वरं नृणां कुपुत्रात्कुलपांसनात् । त्यजेदेकं कुलस्यार्थे नीतिरेषा सनातनी

ສຳລັບມະນຸດ ການບໍ່ມີບຸດຍັງດີກວ່າມີບຸດຊົ່ວ—ເປັນຄວາມສົກປົກຂອງຕະກູນ. ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງວົງສາ ອາດສະລະຄົນຜູ້ດຽວໄດ້; ນີ້ແມ່ນນີຕິທຳອັນຖາວອນ.

Verse 91

स्नात्वा नित्यविधिं कृत्वा तस्मिन्नेवाह्निकस्यचित् । श्रोत्रियस्य सुतां प्राप्य पाणिं जग्राह दीक्षितः

ເມື່ອອາບນ້ຳຊຳລະ ແລະປະກອບພິທີປະຈຳວັນຕາມວິທີແລ້ວ ໃນວັນນັ້ນເອງ ດີກຊິຕະໄດ້ຮັບທິດາຂອງຊຣໂຕຣິຍະ (ຜູ້ຮູ້ເວທ) ແລະໄດ້ຈັບມືນາງໃນພິທີວິວາຫະ

Verse 92

श्रुत्वा तथा स वृत्तांतं प्राक्तनं स्वं विनिंद्य च । कांचिद्दिशं समालोच्य निर्ययौ दीक्षितांगजः

ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງນັ້ນ ແລະຕຳນິການປະພຶດເກົ່າຂອງຕົນ ບຸດຂອງດີກຊິຕະໄດ້ພິຈາລະນາທິດໜຶ່ງ ແລ້ວອອກເດີນທາງໄປ

Verse 93

चिंतामवाप महतीं क्व यामि करवाणि किम् । नाहमभ्यस्तविद्योस्मि न चैवास्ति धनोस्म्यहम्

ເຂົາຕົກຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນຢ່າງໃຫຍ່ວ່າ: “ຂ້ອຍຈະໄປໃສ? ຈະເຮັດຫຍັງ? ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຝຶກຝົນວິຊາ ແລະບໍ່ມີຊັບສິນເລີຍ”

Verse 94

देशांतरे ह्यस्ति धनः सद्विद्यः सुखमेधते । भयमस्ति धने चौरात्सविद्यः सर्वतोऽभयः

ຊັບສິນອາດຈະມີໃນແດນອື່ນ ແຕ່ວິຊາອັນແທ້ (ສັດວິທະຍາ) ຍ່ອມເຈີຣິນງອກງາມດ້ວຍຄວາມສຸກ ຊັບສິນນຳຄວາມຢ້ານຈາກໂຈນ; ຜູ້ມີວິຊາຍ່ອມປອດໄພທຸກແຫ່ງ

Verse 95

यायजूके कुले जन्म क्वक्व मे व्यसनं तथा । अहो बलीयान्स विधिर्भाविकर्मानुसंधयेत्

ເກີດໃນຕະກູນຢາຍະຊູກະ ອັນເປັນຕະກູນພຣາຫມະນຜູ້ບູຊາຍັດ—ແຕ່ເຫດໃດ ແລະທີ່ໃສ ຄວາມວິບັດນີ້ຈຶ່ງມາຕົກໃສ່ຂ້ອຍ! ອະນິຈາ ວິທິ (ຊະຕາ) ແຂງແຮງຍິ່ງ ມັນຕາມສາຍໃຍແຫ່ງກຳທີ່ຈະໃຫ້ຜົນໃນພາຍໜ້າ

Verse 96

भिक्षितुं नाधिगच्छामि न मे परिचितः क्वचित् । न च पार्श्वे धनं किंचित्किमत्र शरणं भवेत्

ຂ້ອຍຫາທາງແມ່ນແຕ່ຈະຂໍທານກໍບໍ່ພົບ ບໍ່ມີຄົນຮູ້ຈັກຂ້ອຍເລີຍທຸກແຫ່ງ ແລະຂ້າງກາຍກໍບໍ່ມີຊັບສິນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ—ທີ່ນີ້ຂ້ອຍຈະມີທີ່ພຶ່ງໃດໄດ້

Verse 97

सदाभ्युदिते भानौ प्रसूर्मे मृष्टभोजनम् । दद्यादद्यात्र कं याचे याचेह जननी न मे

ເຂົາຄິດໃນໃຈວ່າ: “ເມື່ອພະອາທິດຍັງສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ເສມອ, ມານດາຂອງຂ້ອຍມື້ນີ້ຄົງໃຫ້ອາຫານອັນປະນີດ. ແຕ່ບັດນີ້ຢູ່ທີ່ນີ້—ຂ້ອຍຈະຂໍຈາກໃຜ? ທີ່ນີ້ຂ້ອຍບໍ່ມີແມ່ໃຫ້ອ້ອນວອນ.”

Verse 98

इति चिंतयतस्तस्य भानुरस्ताचलं गतः । एतस्मिन्नेव समये कश्चिन्माहेश्वरो नरः

ໃນຂະນະທີ່ເຂົາກຳລັງຄິດຢູ່ນັ້ນ ພະອາທິດກໍລົງສູ່ພູແຫ່ງອັດສະດົງ. ໃນເວລານັ້ນເອງ ຊາຍຄົນໜຶ່ງຜູ້ເປັນຜູ້ສັດທາຕໍ່ມະເຫສະວະ (ພະສິວະ) ກໍປາກົດຂຶ້ນ

Verse 99

महोपहारानादाय नगराद्बहिरभ्यगात् । समभ्यर्चितुमीशानं शिवरात्रावुपोषितः

ເຂົາໄດ້ນຳເຄື່ອງບູຊາອັນວິເສດອອກຈາກນະຄອນໄປພາຍນອກ ເພື່ອນະມັດສະການອີສານະ (ພະສິວະ) ໂດຍໄດ້ຖືອຸປະວາສໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ

Verse 100

पक्वान्नगंधमाघ्राय क्षुधितः स तमन्वगात् । इदमन्नं मया ग्राह्यं शिवायोपस्कृतं निशि

ເມື່ອໄດ້ກິ່ນຫອມຂອງອາຫານສຸກ ເພາະຄວາມຫິວ ເຂົາຈຶ່ງຕາມຊາຍນັ້ນໄປ ແລະຄິດວ່າ: “ອາຫານນີ້ຂ້ອຍຄວນເອົາ—ແມ່ນແຕ່ມັນຖືກຈັດເຮັດໃນຄືນເພື່ອຖວາຍແດ່ພະສິວະ”

Verse 110

कुलाचारप्रतीपोयं पित्रोर्वाक्यपराङ्मुखः । सत्यशौचपरिभ्रष्टःसंध्यास्नानविवर्जितः

“ຜູ້ນີ້ເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານຈາຣີດແຫ່ງຕະກູນ ຫັນໜ້າຫນີຈາກຄຳຂອງພໍ່ແມ່; ຕົກຈາກຄວາມຈິງແລະຄວາມບໍລິສຸດ ແລະລະທິ້ງພິທີສັນທະຍາ-ວັນທະນາກັບການອາບນ້ຳຊຳລະ”

Verse 120

कलिंगराजोभविताऽधुनाविधुतकल्मषः । एष द्विजवरो दूता यूयं यात यथागताः

ບັດນີ້ເຂົາຈະເປັນກະສັດແຫ່ງກະລິງຄະ ບາບທັງປວງຖືກຊໍາລະແລ້ວ. ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນີ້ແມ່ນທູດຂອງເຮົາ—ໂອ ທູດທັງຫຼາຍ ຈົ່ງກັບໄປດັ່ງທີ່ພວກເຈົ້າມາ។

Verse 130

स्वार्थदीपदशोद्योत लिंगमौलि तमोहरः । कलिंगविषये राज्यं प्राप्तो धर्मरतिः सदा

ເປັນຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດ ມີລິງຄະເປັນມົກກຸດ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງປະທີບສິບດວງແຫ່ງປະສົງຂອງຕົນ—ທ່ານໄດ້ຄອງລາຊະອານາຈັກໃນແດນກະລິງຄະ ແລະຊື່ນຊົມໃນທຳມະເສມອໄປ।

Verse 140

तावत्तताप स तपस्त्वगस्थिपरिशेषितम् । यावद्बभूव तद्वर्ष्म वर्षाणामयुतं शतम्

ທ່ານບຳເນີນຕະປະຈົນເຫຼືອແຕ່ຜິວໜັງແລະກະດູກ; ແລະທ່ານຍັງອົດທົນຢູ່ຢ່າງນັ້ນ ຈົນກາຍຂອງທ່ານທົນໄດ້ຕະຫຼອດຮ້ອຍອະຍຸດປີ।

Verse 150

क्रूरदृग्वीक्षते यावत्पुनःपुनरिदं वदन् । तावत्पुस्फोट तन्नेत्रं वामं वामा विलोकनात

ຕາມທີ່ເຂົາຍັງຈ້ອງດ້ວຍສາຍຕາດຸຮ້າຍ ແລະເວົ້າຄໍານີ້ຊໍ້າໆ ຕາມນັ້ນຕາຊ້າຍຂອງເຂົາກໍແຕກອອກ—ເນື່ອງຈາກການເຫຼືອບມອງທາງຊ້າຍຂອງແມ່ເທວີ।

Verse 160

देवेन दत्ता ये तुभ्यं वराः संतु तथैव ते । कुबेरो भव नाम्ना त्वं मम रूपेर्ष्यया सुत

ຂໍໃຫ້ພອນທີ່ເທວະປະທານແກ່ເຈົ້າ ຈົ່ງດໍາລົງຢູ່ດັ່ງເດີມ. ຕາມນາມ ເຈົ້າຈະເປັນ ‘ກຸເບຣ’ ໂອ ລູກເອີຍ—ຜູ້ເກີດຈາກຄວາມອິດສາໃນຄວາມງາມຂອງເຮົາ।

Verse 166

पुर्यां यक्षेश्वराणां ते स्वरूपमिति वर्णितम् । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो नरो मुच्येदसंशयम्

ດັ່ງນີ້ ສະພາບແທ້ຂອງພຣະຍັກເສວຣະທັງຫຼາຍໃນນະຄອນອັນສັກສິດນີ້ ໄດ້ຖືກພັນນາໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ। ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।