Manu’s Progeny and the Birth of Iḍā (Genealogy and Dharma-Choice)

Verse 1

सूत उवाच । मनोर्वैवस्वतस्यासन्पुत्रा वै नव तत्समाः । पश्चान्महोन्नता धीराः क्षत्रधर्मपरायणाः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ມະນຸ ວາຍວັສວະຕະ ມີພະລາຊະບຸດ 9 ອົງ ທຽບທຽມກັນໃນພະລັງ. ຕໍ່ມາ ຜູ້ມັ່ນຄົງ ແລະສູງສົ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ອຸທິດຕົນໃຫ້ແກ່ທຳຂອງກະສັດກະສັດຕະຣິຍະທຳ।

Verse 2

इक्ष्वाकुः शिबिनाभागौ धृष्टः शर्यातिरेव च । नरिष्यन्तोऽथ नाभागः करूषश्च प्रियव्रतः

ອິກສະວາກຸ, ຊິບິ, ນາພາກະ, ດຣິດຕະ, ຊາຣະຍາຕິ, ນະຣິສະຍັນຕະ ແລະ ນາພາກະອີກ; ພ້ອມດ້ວຍ ກະຣູສະ ແລະ ປຣິຍະວຣະຕະ—ບຸກຄົນກະສັດເຫຼົ່ານີ້ ຖືກກ່າວເຖິງຕາມລຳດັບ.

Verse 3

अकरोत्पुत्त्रकामस्तु मनुरिष्टिं प्रजापति । अनुत्पन्नेषु पुत्रेषु तत्रेष्ट्यां मुनिपुंगवः

ເພາະປາຖະນາຈະໄດ້ບຸດ, ພຣະປຣາຊາປະຕິ ມະນຸ ໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາ “ອິດຕິ” (iṣṭi). ເມື່ອບຸດຍັງບໍ່ເກີດ, ມຸນິຜູ້ຍິ່ງນັ້ນກໍສືບຕໍ່ພິທີອິດຕິ ເພື່ອຂໍພຣະພອນ.

Verse 4

सा हि दिव्यांबरधरा दिव्याभरणभूषिता । दिव्यसंहनना चैवमिला जज्ञे हि विश्रुता

ນາງນັ້ນນຸ່ງຫົ່ມຜ້າທິບ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທິບ. ມີຮູບກາຍສະຫວ່າງໄສດັ່ງສະຫວັນ, ນາງຜູ້ມີນາມລືຊາ “ມິລາ” ກໍໄດ້ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 5

तामिडेत्येव होवाच मनुर्दण्डधरस्तथा । अनुगच्छत्व मामेति तमिडा प्रत्युवाच ह

ຕໍ່ມາ ມະນຸ ຜູ້ຖືດັນດະແຫ່ງອຳນາດ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ອິດາ, ຈົ່ງມານີ້; ຈົ່ງຕາມເຮົາໄປ.” ແລ້ວ ອິດາ ກໍຕອບກັບພຣະອົງ.

Verse 6

इडोवाच । धर्मयुक्तमिदं वाक्यं पुत्रकामं प्रजापतिम् । मित्रावरुणयोरंशैर्जातास्मि वदतां वर

ອິດາ ກ່າວວ່າ: “ຖ້ອຍຄໍານີ້ສອດຄ່ອງກັບທຳມະ. ໂອ ປຣະຊາປະຕິ ຜູ້ປາຖະໜາບຸດ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຂ້າເກີດຈາກອໍານາດສ່ວນໜຶ່ງຂອງ ມິດຣະ ແລະ ວະຣຸນະ. ຂໍທ່ານກ່າວ, ໂອ ຜູ້ເວົ້າດີທີ່ສຸດ.”

Verse 7

तयोस्सकाशं यास्यामि न मे धर्मे रुचिर्भवेत् । एवमुक्त्वा सती सा तु मित्रावरुणयोस्ततः

“ຂ້າຈະໄປພົບພວກເຂົາ; ເພາະໃຈຂ້າບໍ່ຍິນດີໃນທຳມະນີ້.” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງສະຕີ ກໍອອກຈາກທີ່ນັ້ນ ໄປຫາ ມິດຣະ ແລະ ວະຣຸນະ.

Verse 8

गत्वांतिकं वरारोहा प्रांजलिर्वाक्यमब्रवीत् । अंशैस्तु युवयोर्जाता मनुयज्ञे महामुनी

ນາງສາວຜູ້ສູງສົ່ງ ເຂົ້າໄປໃກ້ພວກເຂົາ ແລະ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາມຸນີ, ໃນພິທີຍັດຍະຂອງ ມະນຸ ຂ້າເກີດມາເປັນພາກສ່ວນຂອງທ່ານທັງສອງ.”

Verse 9

आगता भवतोरंति ब्रूतं किं करवाणि वाम् । अन्यान्पुत्रान्सृज विभो तैर्वंशस्ते भविष्यति

“ທ່ານທັງສອງມາແລ້ວ” ພວກເຂົາກ່າວ. “ຈົ່ງບອກມາ—ຂ້າຈະເຮັດຫຍັງໃຫ້ທ່ານທັງສອງ? ໂອ ພຣະອົງ, ຈົ່ງສ້າງບຸດອື່ນໆ; ໂດຍພວກເຂົາ ວົງສາຂອງທ່ານຈະດໍາລົງຕໍ່ໄປ.”

Verse 10

सूत उवाच । तां तथावादिनीं साध्वीमिडां मन्वध्वरोद्भवाम् । मित्रावरुणानामानौ मुनी ऊचतुरादरात्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອເຫັນນາງ ອິດາ ຜູ້ມີຄຸນທຳ ຜູ້ເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ແລະເກີດຈາກພິທີຍັດຍະຂອງມະນຸ ມຸນີສອງອົງ ນາມ ມິດຣະ ແລະ ວະຣຸນ ໄດ້ກ່າວກັບນາງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 11

मित्रावरुणावूचतुः । अनेन तव धर्मज्ञे प्रश्रयेण दमेन च । सत्येन चैव सुश्रोणि प्रीतौ द्वौ वरवर्णिनि

ມິດຣະ ແລະ ວະຣຸນະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຳ, ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ; ໂດຍຄວາມຖ່ອມຕົນຂອງເຈົ້າ, ໂດຍການຂົ່ມໃຈ (ດະມະ), ແລະໂດຍຄວາມຈິງ, ໂອ ຜູ້ຍິງຜູ້ປະເສີດ, ພວກເຮົາສອງອົງພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ.”

Verse 12

आवयोस्त्वं महाभागे ख्यातिं चैव गमिष्यसि । मनोर्वशकरः पुत्रस्त्वमेव च भविष्यसि

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ໂດຍພວກເຮົາ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຊື່ສຽງອັນໂດ່ງດັງແນ່ນອນ; ແລະເຈົ້າເອງຈະເປັນບຸດຂອງມະນຸ ຊື່ ວະສະກະຣະ.

Verse 13

सुद्युम्न इति विख्यातस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः । जगत्प्रियो धर्मशीलौ मनुवंशविवर्द्धनः

ພຣະອົງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ “ສຸດຍຸມນະ” ໂດງດັງໃນສາມໂລກ ເປັນທີ່ຮັກຂອງສັດທັງປວງ ມັ່ນຄົງໃນທຳ ແລະເພີ່ມພູນວົງສາມະນຸ.

Verse 14

सूत उवाच । निवृत्ता सा तु तच्छ्रुत्वा गच्छंती पितुरंतिके । बुधेनांतरमासाद्य मैधुनायोपमंत्रिता

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ນາງກໍຫັນກັບ; ໃນຂະນະທີ່ໄປຫາພໍ່ ພຸດະໄດ້ພົບໂອກາດ ແລະເຊີນຊວນນາງໃຫ້ຮ່ວມສຳພັນຄູ່ຄອງ.

Verse 15

सोमपुत्रात्ततो जज्ञे तस्यां राजा पुरूरवाः । पुत्रोऽतिसुन्दरः प्राज्ञ उर्वशी पतिरुन्नतः

ຕໍ່ມາ ຈາກທິດາຂອງໂສມະ ໄດ້ປະສູດພຣະຣາຊາ ປຸຣູຣະວາສ ຜູ້ສູງສົ່ງ ງາມລ້ຳ ແລະມີປັນຍາ ໂດງດັງເປັນສາມີຂອງ ອຸຣະວະຊີ.

Verse 16

जनयित्वा च सा तत्र पुरूरवसमादरात् । पुत्रं शिवप्रसादात्तु पुनस्सुद्युम्नतां गतः

ທີ່ນັ້ນ ນາງໄດ້ໃຫ້ກໍາເນີດບຸດໜຶ່ງແກ່ ປູຣູຣະວະ ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມເຄົາລົບ; ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ ລາວໄດ້ກັບຄືນເປັນ ສຸດຍຸມນະ ອີກຄັ້ງ।

Verse 17

सुद्युम्नस्य तु दायादास्त्रयः परमधार्मिकाः । उत्कलश्च गयश्चापि विनताश्वश्च वीर्यवान्

ສຸດຍຸມນະ ມີທາຍາດສາມຄົນ ຜູ້ປະພຶດທຳອັນສູງສຸດ—ອຸດກະລະ, ກະຍະ, ແລະ ວິນະຕາສະວະ ຜູ້ກ້າຫານ ມີພະລັງຫຼາຍ।

Verse 18

उत्कलस्योत्कला विप्रा विनताश्वस्य पश्चिमाः । दिक्पूर्वा मुनि शार्दूल गयस्य तु गया स्मृताः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ນັກຮູ້ກ່າວວ່າ “ອຸດກະລາ” ແມ່ນທິດຕາເວັນອອກຂອງ ອຸດກະລະ; ທິດຕາເວັນຕົກ ຮູ້ຈັກວ່າ ວິນະຕາສະວະ; ແລະສໍາລັບແດນ ກະຍະ ທິດຕາເວັນອອກ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າ “ກະຍາ”.

Verse 19

प्रविष्टे तु मनौ तात दिवाकरतनुं तदा । दशधा तत्र तत्क्षेत्रमकरोत्पृथिवीं मनुः

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເມື່ອ ມະນຸ ເຂົ້າໄປສູ່ຮູບກາຍອັນເປັນດັ່ງດວງອາທິດ (ແດນແຫ່ງຕາເວັນ) ໃນເວລານັ້ນ, ລາວໄດ້ແບ່ງດິນແດນນັ້ນເປັນສິບສ່ວນ ແລະຈັດລະບຽບແຜ່ນດິນໃຫ້ເປັນສິບອານາເຂດຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 20

इक्ष्वाकुः श्रेष्ठदायादो मध्यदेशमवाप्तवान् । वसिष्ठवचनादासीत्प्रतिष्ठानं महात्मनः

ອິກຊະວາກຸ ຜູ້ເປັນທາຍາດອັນປະເສີດ ໄດ້ຮັບແດນ ມັດຍະເທສະ; ແລະຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງ ວະສິດຖະ ມະຫາອາດມານັ້ນໄດ້ສ້າງຕັ້ງທີ່ປະທັບອັນໝັ້ນຄົງ ຊື່ “ປຣະຕິດຖານ”.

Verse 21

प्रतिष्ठां धर्मराज्यस्य सुद्युम्नोथ ततो ददौ । तत्पुरूरवसे प्रादाद्राज्यं प्राप्य महायशाः

ຕໍ່ມາ ສຸດຍຸມນະ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງຖານຮາກອັນໝັ້ນຄົງຂອງອານາຈັກທີ່ປົກຄອງດ້ວຍທຳມະ. ເມື່ອໄດ້ຮັບອຳນາດກະສັດແລ້ວ ຜູ້ມີກຽດສຽງຍິ່ງນັ້ນ ໄດ້ມອບລາຊະອຳນາດໃຫ້ແກ່ ປຸຣູຣະວະສ.

Verse 22

मानवो यो मुनिश्रेष्ठाः स्त्रीपुंसोर्लक्षणः प्रभुः । नरिष्यंताच्छकाः पुत्रा नभगस्य सुतो ऽभवत्

ໂອ ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ພຣະເຈົ້າມານະວະ ຜູ້ມີລັກສະນະຂອງທັງແມ່ຍິງແລະຜູ້ຊາຍ ໄດ້ເກີດເປັນບຸດຂອງ ນະພາກະ; ແລະຈາກ ນະຣິສຍັນຕາ ໄດ້ເກີດບຸດທັງຫຼາຍທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ຊະກະ”.

Verse 23

अंबरीषस्तु बाह्लेयो बाह्लकं क्षेत्रामाप्तवान् । शर्यातिर्मिथुनं त्वासीदानर्तो नाम विश्रुतः

ອັມບະຣີຊະ ບຸດຂອງ ບາຫ໌ເລຍາ ໄດ້ຮັບດິນແດນທີ່ເອີ້ນວ່າ ບາຫ໌ລະກະ. ຊະຣະຍາຕິ ມີລູກແຝດ; ໜຶ່ງໃນນັ້ນໄດ້ໂດງດັງດ້ວຍນາມ ອານັຣຕະ.

Verse 24

पुत्रस्सुकन्या कन्या च या पत्नी च्यवनस्य हि । आनर्तस्य हि दायादो रैभ्यो नाम स रैवतः

ສຸກັນຍາ—ນາງຜູ້ໄດ້ເປັນພັນລະຍາຂອງມຸນີ ຈະຍະວະນະ—ໄດ້ມີບຸດຄົນໜຶ່ງ. ບຸດນັ້ນເປັນທາຍາດຂອງ ອານັຣຕະ; ມີນາມວ່າ ໄຣພະຍະ ແລະຍັງຮູ້ຈັກວ່າ ໄຣວະຕະ.

Verse 25

आनर्तविषये यस्य पुरी नाम कुशस्थली । महादिव्या सप्तपुरीमध्ये या सप्तमी मता

ໃນແດນອານະຣະຕະ ມີນະຄອນໜຶ່ງຊື່ ກຸຊະສະຖະລີ. ນະຄອນນັ້ນສັກສິດສູງສຸດ ແລະຖືກນັບເປັນອັນດັບທີ 7 ໃນສັບຕະປຸຣີ—ນະຄອນສັກສິດ 7 ແຫ່ງ.

Verse 26

तस्य पुत्रशतं त्वासीत्ककुद्मी ज्येष्ठ उत्तमः । तेजस्वी सुबलः पारो धर्मिष्ठो ब्रह्मपालकः

ພຣະອົງມີລູກຊາຍໜຶ່ງຮ້ອຍຄົນ. ໃນພວກນັ້ນ ກະກຸດມີ ເປັນຜູ້ໃຫຍ່ສຸດ ແລະດີເລີດທີ່ສຸດ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເຕຊະ, ແຂງແຮງມີພະລັງ, ໝັ້ນຄົງ, ຖືທຳມະຢ່າງຍິ່ງ, ແລະເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາລະບຽບພຣາຫມະນະ.

Verse 27

ककुद्मिनस्तु संजाता रेवती नाम कन्यका । महालावण्यसंयुक्ता दिव्यलक्ष्मीरिवापरा

ແກ່ກະກຸດມິນ ໄດ້ເກີດທິດານາມ ເຣວະຕີ—ງາມລ້ຳເລີດຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້, ດຸດດັ່ງພຣະລັກສະມີແຫ່ງສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງ.

Verse 28

प्रष्टुं कन्यावरं राजा ककुद्मी कन्यया सह । ब्रह्मलोके विधेस्सम्यक्सर्वाधीशो जगाम ह

ເພື່ອສອບຖາມຫາເຈົ້າບ່າວທີ່ເໝາະສົມໃຫ້ລູກສາວ ພະຣາຊາກະກຸດມີ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ ໄດ້ໄປພ້ອມລູກສາວສູ່ພຣະພຣົມໂລກ ເພື່ອຂໍຄໍາຊີ້ນໍາຈາກພຣະພຣົມາ ຜູ້ສ້າງ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 29

आवर्तमाने गांधर्वे स्थितो लब्धक्षणः क्षणम् । शुश्राव तत्र गांधर्वं नर्तने ब्रह्मणोंऽतिके

ເມື່ອສຽງດົນຕີຂອງຄັນທະວະພອນພັດພາຂຶ້ນແລະກ້ອງກັງວານ ພະອົງຢືນຢູ່ນັ້ນ ເພາະໄດ້ໂອກາດສັ້ນໆ. ຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ ໃກ້ພຣະພຣົມາ ບ່ອນທີ່ມີການຟ້ອນລໍາ ພະອົງໄດ້ຍິນທຳນອງຄັນທະວະພອນອັນທິບພະ।

Verse 30

मुहूर्तभूतं तत्काले गतं बहुयुगं तदा । न किंचिद्बुबुधे राजा ककुद्मी मुनयस्स तु

ໂອ ບັນດາລະສີ, ໃນໂລກນັ້ນ ສິ່ງທີ່ເຫັນຄືວ່າເປັນພຽງຊົ່ວຂະນະ ແທ້ຈິງແລ້ວໄດ້ກາຍເປັນການຜ່ານໄປຂອງຫຼາຍຍຸກ. ແຕ່ພະຣາຊາກະກຸດມີ ກໍບໍ່ໄດ້ຮູ້ສຶກຮັບຮູ້ອັນໃດເລີຍ।

Verse 31

तदासौ विधिमा नम्य स्वाभिप्रायं कृतांजलिः । न्यवेदयद्विनीतात्मा ब्रह्मणे परमात्मने

ໃນເວລານັ້ນ ລາວໄດ້ນ້ອມກາຍນະມັດສະການຕໍ່ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຜູ້ຈັດວາງພິທີກົດ (vidhi) ແລະດ້ວຍມືປະນົມ ລາວໄດ້ທູນແຈ້ງຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນ ດ້ວຍໃຈຖ່ອມຕົນ ແດ່ພຣະປະຣະມາຕະມັນ.

Verse 32

तदभिप्रायमाकर्ण्य स प्रहस्य प्रजापतिः । ककुद्मिनं महाराजं समाभाष्य समब्रवीत्

ເມື່ອພຣະປະຊາປະຕິ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ຟັງເຈດນານັ້ນ ກໍຍິ້ມຢ່າງປິຕິ; ແລ້ວຈຶ່ງເອີ້ນສົນທະນາກັບມະຫາກະສັດ ກະກຸດມິນ ແລະກ່າວດັ່ງນີ້។

Verse 33

ब्रह्मोवाच । शृणु राजन्रैभ्यसुत ककुद्मिन्पृथिवपिते । मद्वचः प्रीतितस्सत्यं प्रवक्ष्यामि विशेषतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ ໂອ ພຣະຣາຊາກະກຸດມິນ ບຸດແຫ່ງໄຣພຍາ—ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ ແລະຜູ້ອຸປະຖຳປົກປ້ອງ. ດ້ວຍໃຈເມດຕາ ຂ້າຈະກ່າວຄຳຂອງຂ້າດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ ແລະອະທິບາຍໃຫ້ແຈ້ງເປັນພິເສດ.”

Verse 34

कालेन संहृतास्ते वै वरा ये ते कृता हृदि । न तद्गोत्रं हि तत्रास्ति कालस्सर्वस्य भक्षकः

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງກາລະ ພອນທີ່ເຈົ້າເຄີຍຮັກສາໄວ້ໃນໃຈນັ້ນ ກໍຖືກລະລາຍສູນໄປແລ້ວ. ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີວົງຕະກູນໃດເຫຼືອຢູ່—ກາລະແມ່ນຜູ້ກິນກືນທຸກສິ່ງ.

Verse 35

त्वत्पुर्य्यपि हता पुण्यजनैस्सा राक्षसैर्नृप । अष्टाविंशद्द्वापरेऽद्य कृष्णेन निर्मिता पुनः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ແມ່ນແຕ່ນະຄອນຂອງເຈົ້າເອງ ໃນການກ່ອນ ຖືກພວກຣາກຊະສະທຳລາຍ ພ້ອມກັບຫມູ່ພຸນຍະຊະນະ. ແຕ່ບັດນີ້ ໃນດວາປະຣະຄັ້ງທີ 28 ພຣະກຣິດສະນະ (ກຣິດສະນະ) ໄດ້ສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ແລ້ວ.

Verse 36

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां मनुनवपुत्रवंशवर्णनंनाम षट्त्रिंशो ऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຈົບພາກທີສາມສິບຫົກ ທີ່ມີຊື່ວ່າ "ການພັນລະນາເຖິງວົງຕະກູນຂອງບຸດທັງເກົ້າຂອງພຣະມະນູ" ໃນ ອຸມາສັງຫິຕາ ພາກທີຫ້າຂອງ ສີສິວະມະຫາປຸຣານະ.

Verse 37

तद्गच्छ तत्र प्रीतात्मा वासुदेवाय कन्यकाम् । बलदेवाय देहि त्वमिमां स्वतनयां नृप

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ເບີກບານແລະເຊື່ອໝັ້ນ ໂອ້ພຣະຣາຊາ ແລະຈົ່ງມອບຍິງສາວຜູ້ນີ້—ບຸດສາວຂອງເຈົ້າເອງ—ໃຫ້ແຕ່ງງານກັບ ວາສຸເທວະ ຫຼື ພະລາເທວະ.

Verse 38

सूत उवाच । इत्यादिष्टो नृपोऽयं तं नत्वा तां च पुरीं गतः । गतान्बहून्युगाञ्ज्ञात्वा विस्मितः कन्यया युतः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາອົງນີ້ກໍໄດ້ກົ້ມຂາບເພິ່ນ ແລ້ວກໍສະເດັດໄປຍັງເມືອງນັ້ນ. ເມື່ອຮູ້ວ່າຫຼາຍຍຸກ (ຍຸກກະ) ໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ ພຣະອົງກໍຊົງປະຫຼາດໃຈ—ໃນຂະນະທີ່ຍັງຄົງຢູ່ກັບຍິງສາວຜູ້ນັ້ນ.

Verse 39

ततस्तु युवतीं कन्यां तां च स्वां सुविधानतः । कृष्णभ्रात्रे बलायाशु प्रादात्तत्र स रेवतीम्

ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍວິທີທີ່ເໝາະສົມແລະຖືກຕ້ອງ ພຣະອົງກໍໄດ້ມອບ ເຣວະຕີ ບຸດສາວຜູ້ນ້ອຍຂອງພຣະອົງໃຫ້ແກ່ ພະລາຣາມະ ຜູ້ເປັນອ້າຍຂອງ ພຣະກຣິດສະນະ ໃນທັນທີ.

Verse 40

ततो जगाम शिखरं मेरोर्दिव्यं महाप्रभुः । शिवमाराधयामास स नृपस्तपसि स्थितः

ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແລະສະຫງ່າງາມ ໄດ້ໄປຍັງຍອດອັນເທວະດາຂອງພູເມຣຸ। ທ່ານຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະສະ ແລະນະມັດສະການພຣະສິວະດ້ວຍພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງ।

Verse 41

ऋषय ऊचुः । तत्र स्थितो बहुयुगं ब्रह्मलोके स रेवतः । युवैवागान्मर्त्यलोकमेतन्नः संशयो महान्

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: “ເຣວະຕະຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນໂລກພຣະພຣະຫມາ ຫຼາຍຍຸກ; ແຕ່ເມື່ອກັບມາສູ່ໂລກມະນຸດ ກໍຍັງເປັນໜຸ່ມຢູ່. ນີ້ແມ່ນຄວາມສົງໄສອັນໃຫຍ່ຂອງພວກເຮົາ.”

Verse 42

सूत उवाच । न जरा क्षुत्पिपासा वा विकारास्तत्र संति वै । अपमृत्युर्न केषांचिन्मुनयो ब्रह्मणोंऽतिके

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ບໍ່ມີຄວາມແກ່, ບໍ່ມີຄວາມຫິວແລະກະຫາຍ, ແລະບໍ່ມີອາການຜິດປົກກະຕິຂອງຮ່າງກາຍ. ອີກທັງ ສຳລັບມຸນີບາງພວກທີ່ຢູ່ໃນພຣະພຣະຫມາ ກໍບໍ່ມີຄວາມຕາຍກ່ອນເວລາ.”

Verse 43

अतो न राजा संप्राप जरां मृत्युं च सा सुता । स युवैवागतस्तत्र संमंत्र्य तनयावरम्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາຈຶ່ງບໍ່ປະສົບຄວາມແກ່ ຫຼື ຄວາມຕາຍ ແລະພຣະທິດາຂອງທ່ານກໍບໍ່ເຊັ່ນກັນ. ທ່ານຍັງໜຸ່ມຢູ່ ໄດ້ມາທີ່ນັ້ນ ແລະເມື່ອໄດ້ປຶກສາພິຈາລະນາຢ່າງຄວນແລ້ວ ຈຶ່ງເລືອກຄູ່ຄອງອັນປະເສີດໃຫ້ພຣະທິດາ।

Verse 44

गत्वा द्वारावतीं दिव्यां पुरीं कृष्णविनिर्मिताम् । विवाहं कारयामास कन्यायाः स बलेन हि

ເມື່ອໄປຮອດນະຄອນທິບພະ “ດວາຣະວະຕີ” ອັນຮຸ່ງເຮືອງ ທີ່ພຣະກຣິດສະນາສ້າງໄວ້ ທ່ານໄດ້ໃຫ້ຈັດພິທີອະພິເສກຂອງນາງສາວນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍອຳນາດຂອງຕົນແທ້ໆ।

Verse 45

तस्य पुत्रशतं त्वासीद्धार्मिकस्य महाप्रभो । कृष्णस्यापि सुता जाता बहुस्त्रीभ्योऽमितास्ततः

ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຜູ້ທຳມະນັ້ນມີລູກຊາຍຮ້ອຍຄົນ. ແລະຈາກກຣິດສະນະດ້ວຍ, ຕໍ່ມາມີລູກຫຼານນັບບໍ່ຖ້ວນເກີດຈາກພັນລະຍາຫຼາຍຄົນ.

Verse 46

अन्ववायो महांस्तत्र द्वयोरपि महात्मनोः । क्षत्रिया दिक्षु सर्वासु गता हृष्टास्सुधार्मिकाः

ທີ່ນັ້ນ ສາຍຕະກູນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຈາກມະຫາວິນຍານທັງສອງ. ບັນດາກະສັດຕະຣິຍະຜູ້ດີງາມ ໝັ້ນຄົງໃນທຳມະ ໄດ້ອອກໄປທຸກທິດທາງ ດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ ແຜ່ຂະຫຍາຍໄປທົ່ວພາກພື້ນ.

Verse 47

इति प्रोक्तो हि शर्यातेर्वंशोऽन्येषां वदाम्यहम् । मानवानां हि संक्षेपाच्छृणुतादरतो द्विजाः

ດັ່ງນີ້ ສາຍຕະກູນຂອງຊະຣະຍາຕິໄດ້ຖືກເລົ່າແລ້ວ. ບັດນີ້ ຂ້າຈະເວົ້າເຖິງສາຍອື່ນໆຂອງມະນຸດດ້ວຍ—ໂອ ທ່ານດວິຊະ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຕາມສະຫຼຸບໂດຍຫຍໍ້ນີ້.

Verse 48

नाभागो दिष्टपुत्रोऽभूत्स तु ब्राह्मणतां गतः । स्वक्षत्रवंशं संस्थाप्य ब्रह्मकर्मभिरावृतः

ນາພາກາ ເກີດເປັນບຸດຂອງ ດິດຕະ ແຕ່ກໍໄດ້ບັນລຸສະຖານະເປັນພຣະພຣາຫມັນ. ຫຼັງຈາກສ້າງຕັ້ງວົງສາກະສັດຕຣິຍະຂອງຕົນ ກໍໝົດໃຈອຸທິດໃນພິທີກຳ ແລະວິໄນແຫ່ງພຣະພຣາຫມັນທຳ.

Verse 49

धृष्टाद्धार्ष्टमभूत्क्षत्रं ब्रह्मभूयं गतं क्षितौ । करूषस्य तु कारूषाः क्षत्रिया युद्धदुर्मदाः

ຈາກ ທຣິດຕະ ເກີດຂຶ້ນເປັນສາຍວົງ “ທາຣິດຕະ” ໃນພວກກະສັດຕຣິຍະ ແລະໃນໂລກນີ້ຍັງບັນລຸສະຖານະພຣະພຣາຫມັນອີກດ້ວຍ. ຈາກ ກະຣູສະ ເກີດພວກ “ກາຣູສະ” ເປັນກະສັດຕຣິຍະທີ່ເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຫຍິ້ງຍໍໃນສົງຄາມ.

Verse 50

नृगो यो मनुपुत्रस्तु महादाता विशेषतः । नानावसूनां सुप्रीत्या विप्रेभ्यश्च गवां तथा

ນຣຶກະ ບຸດຂອງມະນຸ ໂດດເດັ່ນເປັນພິເສດໃນຖານະມະຫາຜູ້ໃຫ້. ດ້ວຍໃຈປິຕິແລະສັດທາ ລາວໄດ້ມອບຊັບສິນນານາປະເພດໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນ ແລະ ມອບງົວດ້ວຍ.

Verse 51

गोदातव्यत्ययाद्यस्तु स्वकुबुद्ध्या स्वपापतः । कृकलासत्वमापन्नः श्रीकृष्णेन समुद्धृतः

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຜິດພາດໃນການໃຫ້ທານທີ່ຄວນໃຫ້ ເນື່ອງຈາກປັນຍາອັນໂງ່ຂອງຕົນ ແລະ ບາບຂອງຕົນ ຈົນຕົກໄປເປັນຈິ້ງແຈ້ (ກຣຶກະລາສ). ຕໍ່ມາຜູ້ນັ້ນຖືກພຣະສຣີກຣິດສະນະຊ່ວຍກູ້ ແລະ ຍົກຂຶ້ນ.

Verse 52

तस्येकोभूत्सुतः श्रेष्ठः प्रयातिर्धर्मवित्तथा । इति श्रुतं मया व्यासात्तत्प्रोक्तं हि समासतः

ລາວມີບຸດພຽງຄົນດຽວ ຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ ຊື່ວ່າ ປຣະຍາຕິ ແລະ ເປັນຜູ້ຮູ້ທັນທຳມະດ້ວຍ. ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ຂ້ອຍໄດ້ຍິນມາຈາກພຣະວະຍາສ ແລະ ບັດນີ້ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວສະຫຼຸບໄວ້ຕາມທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວ.

Verse 53

वृषघ्नस्तु मनोः पुत्रो गोपालो गुरुणा कृतः । पालयामास गा यत्तो रात्र्यां वीरासनव्रतः

ວຶສະຄະນະ ບຸດຂອງມະນຸ ຖືກອາຈານແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ລ້ຽງງົວ. ລາວປົກປ້ອງງົວດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ຍາມຄ່ຳຄືນລາວຮັກສາວຣະຕະວີຣາສະນະ ດ້ວຍຄວາມຕື່ນຮູ້ມີວິໄນ។

Verse 54

स एकदाऽऽगतं गोष्ठे व्याघ्रं गा हिंसितुं बली । श्रुत्वा गोकदनं बुद्धो हंतुं तं खड्गधृग्ययौ

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເສືອທີ່ມີກຳລັງແຮງໄດ້ເຂົ້າມາໃນຄອກງົວ ເພື່ອທຳຮ້າຍງົວ. ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງງົວຖືກກັດກິນ ຜູ້ມີປັນຍາຈຶ່ງຖືດາບອອກໄປ ເພື່ອຂ້າສັດຮ້າຍນັ້ນ.

Verse 55

अजानन्नहनद्बभ्रोश्शिरश्शार्दूलशंकया । निश्चक्राम सभीर्व्याघ्रो दृष्ट्वा तं खड्गिनं प्रभुम्

ເພາະບໍ່ຮູ້ຈັກທ່ານ ເຂົາໄດ້ຟັນຫົວສັດສີນ້ຳຕານ ໂດຍເຂົ້າໃຈຜິດວ່າເປັນເສືອ. ແຕ່ເມື່ອເສືອເຫັນພຣະອົງຜູ້ເປັນນາຍ ຖືດາບ ມັນກໍຖອນຕົວດ້ວຍຄວາມຢ້ານ.

Verse 56

मन्यमानो हतं व्याघ्रं स्वस्थानं स जगाम ह । रात्र्यां तस्यां भ्रमापन्नो वर्षवातविनष्टधीः

ເຂົາຄິດວ່າເສືອຖືກຂ້າແລ້ວ ແລະກໍກັບໄປບ່ອນຢູ່ຂອງຕົນ. ແຕ່ໃນຄືນນັ້ນ ເຂົາຫຼົງງົດ ສະຕິປັນຍາຖືກລົບລ້າງໂດຍຝົນແລະລົມ ເດີນຫຼົງຢູ່ໃນຄວາມສັບສົນ.

Verse 57

व्युष्टायां निशि चोत्थाय प्रगे तत्र गतो हि सः । अद्राक्षीत्स हतां बभ्रुं न व्याघ्रं दुःखितोऽभवत्

ເມື່ອຄືນຜ່ານໄປ ເຂົາລຸກຂຶ້ນ ແລະໄປທີ່ນັ້ນໃນຍາມເຊົ້າ. ທີ່ນັ້ນເຂົາເຫັນກວາງສີນ້ຳຕານຖືກຂ້ານອນຢູ່ ແຕ່ບໍ່ເຫັນເສືອ ແລະເຂົາກໍເສົ້າໃຈ.

Verse 58

श्रुत्वा तद्वृत्तमाज्ञाय तं शशाप कृतागसम् । अकामतोविचार्य्येति शूद्रो भव न क्षत्रियः

ເມື່ອໄດ້ຍິນເຫດການນັ້ນ ແລະຮູ້ແຈ້ງວ່າເກີດຫຍັງຂຶ້ນ ທ່ານໄດ້ສາບແຊ່ງຜູ້ກະທຳຜິດວ່າ: «ເນື່ອງຈາກເຈົ້າກະທຳໂດຍບໍ່ມີວິຈາລະນາ ແລະບໍ່ໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງສົມຄວນ ຈົ່ງເປັນ ຊູດຣະ (śūdra) ບໍ່ແມ່ນ ກະສັດຕຣິຍະ (kṣatriya) ອີກຕໍ່ໄປ»។

Verse 59

एवं शप्तस्तु गुरुणा कुलाचार्य्येण कोपतः । निस्सृतश्च पृषध्रस्तु जगाम विपिनं महत्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກຄູອາຈານ—ອາຈານປະຈຳຕະກູນ—ສາບແຊ່ງດ້ວຍຄວາມໂກດ, ພຣິສະດຣະ (Pṛṣadhra) ຖືກຂັບອອກ ແລະໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ປ່າໃຫຍ່ອັນກວ້າງໃຫຍ່।

Verse 60

निर्विण्णः स तु कष्टेन विरक्तोऽभूत्स योगवान् । वनाग्नौ दग्धदेहश्च जगाम परमां गतिम्

ເພາະຄວາມລໍາບາກ ລາວເກີດຄວາມເບື່ອໜ່າຍຢ່າງຫນັກ ແລະ ກາຍເປັນຜູ້ວາງໃຈຈາກໂລກ ມັ່ນຄົງໃນໂຢກະ. ເມື່ອຮ່າງກາຍຖືກໄຟປ່າເຜົາໝົດ ລາວໄດ້ເຖິງຄະຕິສູງສຸດ—ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະປະຕິສູງສຸດ (ພຣະສິວະ).

Verse 61

कविः पुत्रो मनोः प्राज्ञश्शिवानुग्रहतोऽभवत् । भुक्त्वा सुखं दिव्यं मुक्तिं प्राप सुदुर्लभाम्

ກະວິ ບຸດຜູ້ມີປັນຍາຂອງມະນຸ ໄດ້ຮັບຄວາມສົມບູນໂດຍພຣະອະນຸຄຣາະຂອງພຣະສິວະ. ຫຼັງຈາກເສວຍສຸກອັນເທວະ ລາວໄດ້ບັນລຸຄວາມຫຼຸດພົ້ນ—ອັນຫາໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງ.