गिरिजातपः-परीक्षा तथा सप्तर्षि-आह्वानम् (Girijā’s Austerity-Test and the Summoning of the Seven Sages)

Verse 1

नारद उवाच । गतेषु तेषु देवेषु विधि विष्ण्वादिकेषु च । सर्वेषु मुनिषु प्रीत्या किं बभूव ततः परम्

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສະນຸ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ແລະບັນດາມຸນີທັງຫມົດກໍ່ກັບໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຈາກນັ້ນເກີດຫຍັງຕໍ່ໄປ?

Verse 2

किं कृतं शंभुना तात वरं दातुंसमागतः । कियत्कालेन च कथं तद्वद प्रीतिमावहन्

«ທ່ານພໍ່ຜູ້ເຄົາລົບ, ພຣະສັມພຸ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ເຮັດຫຍັງ ເພື່ອຈະເສດັດມາປະທານພອນ? ຜ່ານໄປດົນເທົ່າໃດ ແລະມາດ້ວຍວິທີໃດ? ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຟັງ ໃຫ້ເກີດປິຕິໃນໃຈ»

Verse 3

ब्रह्मोवाच । गतेषु तेषु देवेषु ब्रह्मादिषु निजाश्रमम् । तत्तपस्सु परीक्षार्थं समाधिस्थोऽभवद्भवः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ—ເລີ່ມແຕ່ພຣະພຣະຫມາ—ໄດ້ກັບໄປຍັງຖິ່ນຂອງຕົນແລ້ວ, ພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ເພື່ອທົດສອບຄວາມຈິງ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງຕະປະນັ້ນ ຈຶ່ງອະນຸສົມບູນຢູ່ໃນສະມາທິ.

Verse 4

स्वात्मानमात्मना कृत्वा स्वात्मन्येव व्यचिंतयत् । परात्परतरं स्वस्थं निर्माय निरवग्रहम्

ພຣະອົງໄດ້ສ້າງຕັ້ງພຣະອາຕະມັນຂອງພຣະອົງດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະພິຈາລະນາຢູ່ໃນພຣະອາຕະມັນນັ້ນເອງ; ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ບັນດານໃຫ້ປະຈັກສັດຈະທຳ—ສູງກວ່າສູງສຸດ—ອັນຕັ້ງຢູ່ໃນຕົນເອງ ແລະປອດຈາກຕໍາໜິ ຫຼືຂໍ້ຈໍາກັດໃດໆ.

Verse 5

तद्वस्तुभूतो भगवानीश्वरो वृषभध्वजः । अविज्ञातगतिस्सूतिस्स हरः परमेश्वरः

ພຣະອົງໄດ້ກາຍເປັນຄວາມເປັນຈິງນັ້ນເອງ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ອີສະວະຣະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ. ວິຖີຂອງພຣະອົງບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້; ການປະກົດຂອງພຣະອົງເກີນກວ່າຄວາມຮູ້ທົ່ວໄປ. ພຣະອົງແມ່ນ ຮະຣະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 6

ब्रह्मोवाच । गिरिजा हि तदा तात तताप परमं तपः । तपसा तेन रुद्रोऽपि परं विस्मयमागतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ໃນເວລານັ້ນ ຄິຣິຈາ (ພາຣະວະຕີ) ໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາ (tapas) ອັນສູງສຸດ. ດ້ວຍພະລັງຂອງຕະປະສະຍານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ ຣຸດຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍຍັງເກີດຄວາມພິສົດຢ່າງລຶກຊຶ້ງ.

Verse 7

समाधेश्चलितस्सोऽभूद्भक्ताधीनोऽपि नान्यथा । वसिष्ठादीन्मुनीन्सप्त सस्मार सूतिकृद्धरः

ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງຕັ້ງຢູ່ໃນສະມາທິ ກໍຖືກກະຕຸ້ນໃຫ້ເຄື່ອນອອກຈາກມັນ—ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍສິ່ງອື່ນ ແຕ່ເປັນເພາະພັກຕິ (bhakti) ເທົ່ານັ້ນ, ເພາະພຣະອົງຊົງຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງຄວາມອຸທິດຂອງຜູ້ບູຊາ. ແລ້ວພຣະຜູ້ມີລິດອັນໃຫຍ່ ຜູ້ປັດເປົ່າຄວາມທຸກ ໄດ້ລະລຶກເຖິງມຸນີເຈັດອົງ ເລີ່ມຈາກ ວະສິດຖະ.

Verse 8

सप्तापि मुनयश्शीघ्रमाययुस्स्मृति मात्रतः । प्रसन्नवदनाः सर्वे वर्णयंतो विधिं बहु

ມຸນີທັງເຈັດອົງມາຮອດຢ່າງວ່ອງໄວ ປານດັ່ງຖືກເຊີນດ້ວຍການລະລຶກເທົ່ານັ້ນ. ທຸກອົງມີໃບໜ້າຍິ້ມແຍ້ມ ແລະໄດ້ກ່າວອະທິບາຍຢ່າງລະອຽດກ່ຽວກັບວິທີການອັນຖືກຕ້ອງຂອງພິທີສັກສິດ ອະທິບາຍຂໍ້ບັນຍັດໃນຫຼາຍແນວ.

Verse 9

प्रणम्य तं महेशानं तुष्टुवुर्हर्षनिर्भराः । वाण्या गद्गदया बद्धकरा विनतकंधराः

ເມື່ອໄດ້ກ້ອມກາບພຣະມະເຫສານະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍຄວາມປິຕິລົ້ນເຫຼືອ—ສຽງສັ່ນດ້ວຍອາລົມ, ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ແລະກ້ອມຄໍດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ។

Verse 10

सप्तर्षय ऊचुः । देवदेव महादेव करुणासागर प्रभो । जाता वयं सुधन्या हि त्वया यदधुना स्मृताः

ພວກສັບຕະຣິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະເທວະ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນນາຍ—ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຮົາໄດ້ເປັນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ເພາະພຣະອົງໄດ້ລະລຶກເຖິງພວກເຮົາໃນບັດນີ້.”

Verse 11

किमर्थं संस्मृता वाथ शासनं देहि तद्धि नः । स्वदाससदृशीं स्वामिन्कृपां कुरु नमोऽस्तु ते

“ເພາະເຫດໃດພຣະອົງຈຶ່ງລະລຶກເຖິງພວກເຮົາ? ຂໍພຣະອົງປະທານຄຳສັ່ງແກ່ພວກເຮົາ—ບອກເຖິງສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ. ໂອ ພຣະນາຍແລະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງເມດຕາພວກເຮົາເຫມືອນທີ່ພຣະອົງເມດຕາຕໍ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ. ຂໍນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ.”

Verse 12

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य नीनां तु विज्ञप्तिं करुणानिधिः । प्रोवाच विहसन्प्रीत्या प्रोत्फुल्लनयनाम्बुजः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາວິນຍາບຂອງນາງທັງຫຼາຍແລ້ວ ພຣະອົງຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງກະລຸນາ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອັນປິຕິ ດວງຕາດັ່ງດອກບົວບານເຕັມ.

Verse 13

महेश्वर उवाच । हे सप्तमुनयस्ताताश्शृणुतारं वचो मम । अस्मद्धितकरा यूयं सर्वज्ञानविचक्षणाः

ພຣະມະເຫສວຣາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະລິສີເຈັດອົງ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາໃຫ້ດີ. ພວກເຈົ້າເປັນຜູ້ກະທໍາເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເຮົາ ແລະຮູ້ແຈ້ງຊໍານານໃນວິຊາທັງປວງ»।

Verse 14

तपश्चरति देवेशी पार्वती गिरिजाऽधुना । गौरीशिखरसंज्ञे हि पार्वते दृढमानसा

ບັດນີ້ ພຣະເທວີປາຣະວະຕີ ທິດາແຫ່ງພູເຂົາ ກໍາລັງປະພຶດຕະປະສະຢ່າງແນ່ວແນ່ ຢູ່ເທິງຍອດພູທີ່ເອີ້ນວ່າ “ໂກຣີ-ສິຂະຣະ” ໂດຍມຸ່ງໃຈຕໍ່ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ.

Verse 15

मां पतिं प्राप्तुकामा हि सा सखीसेविता द्विजाः । सर्वान्कामान्विहायान्यान्परं निश्चयमागता

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ນາງ—ມີໝູ່ສະຫາຍຄອຍຮັບໃຊ້ຢູ່ຂ້າງກາຍ—ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນສາມີ ໄດ້ລະທິ້ງຄວາມປາຖະໜາທາງໂລກອື່ນໆທັງປວງ ແລະມາຮອດຄວາມຕັ້ງໃຈສູງສຸດອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 16

तत्र गच्छत यूयं मच्छासनान्मुनिसत्तमाः । परीक्षां दृढतायास्तत्कुरुत प्रेमचेतसः

“ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ, ຕາມພຣະບັນຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກແລະພັກຕິ ຈົ່ງກະທໍາການທົດສອບຄວາມໝັ້ນຄົງ (ແຫ່ງຄວາມຕັ້ງໃຈແລະສັດທາ) ນັ້ນ.”

Verse 17

सर्वथा छलसंयुक्तं वचनीयं वचश्च वः । न संशयः प्रकर्तव्यश्शासनान्मम सुव्रताः

ໃນທຸກຢ່າງ ພວກເຈົ້າຈົ່ງເວົ້າຖ້ອຍຄໍາທີ່ປະກອບດ້ວຍການຮອບຄອບແລະກົນລະຍຸດອັນສຸພາບ; ແລະຈົ່ງເວົ້າໃຫ້ສົມຄວນຕາມນັ້ນແທ້. ຕາມພຣະບັນຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ, ຢ່າໃຫ້ມີຄວາມສົງໄສຫຼືລັງເລ.

Verse 18

ब्रह्मोवाच । इत्याज्ञप्ताश्च मुनयो जग्मुस्तत्र द्रुतं हि ते । यत्र राजति सा दीप्ता जगन्माता नगात्मजा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາມຸນີທີ່ໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງ ກໍຮີບໄປທີ່ນັ້ນໂດຍໄວ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະມານາແຫ່ງຈັກກະວານ—ພາຣະວະຕີ ທິດາແຫ່ງພູ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີ.

Verse 19

तत्र दृष्ट्वा शिवा साक्षात्तपःसिद्धिरिवापरा । मूर्ता परमतेजस्का विलसंती सुतेजसा

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ພຣະສິວາ ໂດຍກົງ—ດັ່ງເປັນອີກຮູບໜຶ່ງຂອງຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຕະປະ—ນາງປາກົດເປັນຮູບອັນມີຕົວຕົນ ສ່ອງສະຫວ່າງສູງສຸດ ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຕະເຈະຂອງນາງເອງ।

Verse 20

हृदा प्रणम्य तां ते तु ऋषयस्सप्त सुव्रताः । सन्नता वचनं प्रोचुः पूजिताश्च विशेषतः

ຕໍ່ມາ ຣິສີທັງເຈັດຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີງາມ ໄດ້ນ້ອມນະມັດສະການນາງດ້ວຍໃຈ. ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງພິເສດ ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວຄໍາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 21

ऋषय ऊचुः । शृणु शैलसुते देवी किमर्थं तप्यते तपः । इच्छसि त्वं सुरं कं च किं फलं तद्वदाधुना

ຣິສີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງ ໂອ ເທວີ ທິດາແຫ່ງພູເຂົາ—ເຈົ້າປະຕິບັດຕະປະສະຍານີ້ເພື່ອຫຍັງ? ເຈົ້າປາຖະໜາເທວະອົງໃດ ແລະປາຖະໜາຜົນອັນໃດ? ຈົ່ງບອກເຮົາໃນບັດນີ້»។

Verse 22

ब्रह्मोवाच । इत्युक्ता सा शिवा देवी गिरींद्रतनया द्विजैः । प्रत्युवाच वचस्सत्यं सुगूढमपि तत्पुरः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກດວິຊະມຸນີທັງຫຼາຍກ່າວຖາມແລ້ວ ພຣະນາງສິວາເທວີ—ທິດາແຫ່ງຈອມພູ—ໄດ້ຕອບຕໍ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາສັດຈິງ ແມ່ນແຕ່ອັນມີນັຍະລຶກລັບລຶກຊຶ້ງກໍຕາມ।

Verse 23

पार्वत्युवाच । मुनीश्वरास्संशृणुत मद्वाक्यं प्रीतितो हृदा । ब्रवीमि स्वविचारं वै चिंतितो यो धिया स्वया

ພຣະນາງປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າດ້ວຍໃຈທີ່ຊື່ນບານເພາະຄວາມຮັກ. ຂ້າຈະເວົ້າຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຂ້າໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍປັນຍາຂອງຕົນເອງ.”

Verse 24

करिष्यथ प्रहासं मे श्रुत्वा वाचो ह्यसंभवाः । संकोचो वर्णनाद्विप्रा भवत्येव करोमि किम्

“ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າ—ອັນເຫັນຄືຈະເປັນໄປບໍ່ໄດ້—ພວກເຈົ້າອາດຈະຫົວເຮາະຂ້າ. ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ຂ້າມີຄວາມກະອາຍໃນການພັນລະນາໂດຍທໍາມະຊາດ; ຂ້າຈະເຮັດຢ່າງໃດໄດ້ ເມື່ອຄວາມອາຍເກີດຂຶ້ນໃນຍາມເລົ່າ?”

Verse 25

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखंडे सप्तर्षिंकृतपरीक्षावर्णनो नाम पंचविशोऽध्याय

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາຍໃນ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ພາກທີສອງ ແລະໃນພາກທີສາມ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ພາຣະວະຕີ-ຂັນດະ ບົດທີ 25 ຊື່ «ການພັນລະນາການທົດສອບທີ່ບັນດາລິສີເຈັດອົງໄດ້ກະທໍາ» ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ।

Verse 26

सुरर्षेश्शासनं प्राप्य करोमि सुदृढं तपः । रुद्रः पतिर्भवेन्मे हि विधायेति मनोरथम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາຈາກຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງບັນດາລິສີ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕະປະອັນໝັ້ນຄົງ ແລະເຂັ້ມງວດ ພ້ອມຖືຄວາມຕັ້ງໃຈນີ້ໃນໃຈວ່າ: «ຂໍໃຫ້ ຣຸດຣະ ເປັນສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າແທ້ໆ; ຂໍໃຫ້ເປັນໄປຕາມພຣະລິຂິດ»।

Verse 27

अपक्षो मन्मनः पक्षी व्योम्नि उड्डीयते हठात् । तदाशां शंकरस्वामी पिपर्त्तु करुणानिधिः

ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີປີກ ນົກແຫ່ງໃຈທີ່ຫຼົງມົນ ກໍຍັງພະຍາຍາມບິນຂຶ້ນຟ້າຢ່າງກະທັນຫັນ; ຂໍໃຫ້ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງກະຣຸນາ ຈົ່ງສຳເລັດຄວາມຫວັງນັ້ນເທີດ।

Verse 28

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्या विहस्य मुनयश्च ते । संमान्य गिरिजां प्रीत्या प्रोचुश्छलवचो मृषा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງນາງ ບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນກໍຫົວເຮາະ. ແລ້ວຈຶ່ງນັບຖືກິຣິຊາ (ພາຣະວະຕີ) ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳຫລອກລວງ—ແທ້ໆແລ້ວບໍ່ຈິງ—ເພື່ອຫຼິ້ນຢ່າງຂຳໆ।

Verse 29

ऋषय ऊचुः । न ज्ञातं तस्य चरितं वृथापण्डितमानिनः । देवर्षेः कूरमनसः सुज्ञा भूत्वाप्यगात्मजे

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ທິດາແຫ່ງພູ, ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າໄດ້ຮູ້ຊັດແລ້ວ ກໍຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈຈິດຈັກຂອງລິສີເທວະນັ້ນ. ລາວຈິດທຶບ ແຕ່ກັບອວດອ້າງວ່າເປັນບັນດິດ»។

Verse 30

नारदः कूटवादी च परचित्तप्रमंथकः । तस्य वार्त्ताश्रवणतो हानिर्भवति सर्वथा

ນາຣະດະເປັນຜູ້ເວົ້າຄໍາຄົດຄ້ຽວ ແລະເປັນຜູ້ກວນໃຈຄົນອື່ນ; ແມ່ນແຕ່ຟັງຂ່າວຄໍາຂອງລາວພຽງຢ່າງດຽວ ອັນຕະລາຍກໍເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນທຸກປະການ।

Verse 31

तत्र त्वं शृणु सद्बुध्या चेतिहासं सुशोभितम् । क्रमात्त्वां बोधयंतो हि प्रीत्या तमुपधारय

ດັ່ງນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຟັງດ້ວຍປັນຍາອັນດີ ແລະຈິດໃຈອັນໝັ້ນຄົງ ຕໍ່ນິທານທຳອັນງາມວິຈິດນີ້. ພວກເຮົາຈະຊີ້ແຈງເຈົ້າທີລະຂັ້ນດ້ວຍຄວາມເມດຕາ—ຈົ່ງຮັບໄວ້ໃນໃຈດ້ວຍຄວາມໃສ່ໃຈ।

Verse 32

ब्रह्मपुत्रो हि यो दक्षस्सुषुवे पितुराज्ञया । स्वपत्न्यामयुतं पुत्रानयुंक्त तपसि प्रियान्

ດັກສະ—ບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ—ຕາມພຣະບັນຊາຂອງບິດາ ໄດ້ໃຫ້ກໍ່ກຳເນີດບຸດທີ່ຮັກຍິ່ງຈຳນວນສິບພັນ ຈາກພັນລະຍາຂອງຕົນ ແລະໄດ້ນຳໃຫ້ພວກເຂົາເຂົ້າສູ່ວິໄນແຫ່ງຕະປະ (tapas)។

Verse 33

ते सुताः पश्चिमां दिशि नारायणसरो गताः । तपोर्थे ते प्रतिज्ञाय नारदस्तत्र वै ययौ

ບຸດເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກ ເຖິງສະຣະນ້ຳສັກສິດຊື່ ນາຣາຍະນະ-ສະຣະ (Nārāyaṇa-saras). ເມື່ອໄດ້ປະຕິຍານວ່າຈະປະກອບຕະປະເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ ນາຣະດະກໍໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນແທ້ໆ.

Verse 34

कूटोपदेशमाश्राव्य तत्र तान्नारदो मुनिः । तदाज्ञया च ते सर्वे पितुर्न गृहमाययुः

ທີ່ນັ້ນ ມຸນີນາຣະດະໄດ້ໃຫ້ພວກເຂົາຟັງຄໍາແນະນໍາອັນມີກົນລະຍຸດ; ແລະຕາມຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານ ພວກເຂົາທັງໝົດບໍ່ໄດ້ກັບໄປເຮືອນຂອງບິດາອີກເລີຍ।

Verse 35

तच्छ्रुत्वा कुपितो दक्षः पित्राश्वासितमानसः । उत्पाद्य पुत्रान्प्रायुंक्त सहस्रप्रमितांस्ततः

ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ດັກສະໂກດເກີນປານ; ແຕ່ໃຈຂອງລາວຖືກປອບໂຍນໂດຍຄໍາປອບໃຈຂອງບິດາ. ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ໃຫ້ກໍເກີດບຸດ ແລ້ວສົ່ງພວກເຂົາອອກໄປ—ຈໍານວນໜຶ່ງພັນ।

Verse 36

तेऽपि तत्र गताः पुत्रास्तपोर्थं पितुराज्ञया । नारदोऽपि ययौ तत्र पुनस्तत्स्वोपदेशकृत्

ບຸດເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ ເພື່ອປະຕິບັດຕະປະສະຍາ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງບິດາ. ນາຣະດະມຸນີກໍໄດ້ໄປອີກຄັ້ງ ເປັນຜູ້ໃຫ້ອຸປະເທດແກ່ເຂົາເຈົ້າອີກຄັ້ງໜຶ່ງ។

Verse 37

ददौ तदुपदेशं ते तेभ्यो भ्रातृपथं ययुः । आययुर्न पितुर्गेहं भिक्षुवृत्तिरताश्च ते

ເມື່ອນາຣະດະມຸນີໄດ້ໃຫ້ອຸປະເທດນັ້ນແກ່ເຂົາເຈົ້າແລ້ວ ເຂົາເຈົ້າກໍອອກເດີນຕາມທາງແຫ່ງຄວາມສາມັກຄີຂອງພີ່ນ້ອງ. ເຂົາເຈົ້າບໍ່ກັບໄປເຮືອນຂອງບິດາ; ມຸ່ງໝັ້ນໃນຊີວິດນັກບວດ ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍບິນທະບາດ.

Verse 38

इत्थं नारदसद्वृत्तिर्विश्रुत्ता शैलकन्यके । अन्यां शृणु हि तद्वृत्तिं वैराग्यकरणीं नृणाम्

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ທິດາແຫ່ງພູເຂົາ ເລື່ອງລາວອັນດີງາມຂອງນາຣະດະມຸນີອັນໂດ່ງດັງ ໄດ້ຖືກເລົ່າແລ້ວ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງອື່ນອີກ—ເລື່ອງທີ່ປຸກໃຫ້ເກີດວິຣາກະ (ຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ) ໃນມະນຸດ.

Verse 39

विद्याधरश्चित्रकेतुर्यो बभूव पुराकरोत् । स्वोपदेशमयं दत्त्वा तस्मै शून्यं च तद्गृहम्

ໃນກາລກ່ອນ ມີວິທະຍາທອນຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ຈິຕຣະເກຕຸ. ຫຼັງຈາກມອບຄຳສອນອັນເກີດຈາກອຸປະເທດຂອງຕົນແກ່ເຂົາ ກໍປະໄວ້ເຮືອນນັ້ນໃຫ້ວ່າງ ເພື່ອໃຫ້ສິດສະຫຼະຈາກພັນທະໂລກ ແລະຫັນໃຈເຂົ້າຫາພຣະສິວະ ພະປະຕິສູງສຸດ ເພື່ອສະແຫວງຫາມົກສະ.

Verse 40

प्रह्लादाय स्वोपदेशान्हिरण्यकशिपोः परम् । दत्त्वा दुखं ददौ चायं परबुद्धिप्रभेदकः

ເມື່ອມອບອຸປະເທດອັນສູງສຸດຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ ພຣະຫລາດ ອັນຂັດກັບໃຈປາຖະໜາຂອງ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ, ອາຈານນັ້ນກໍນຳທຸກຂ໌ມາໃຫ້ຕົນເອງ; ເພາະທ່ານເປັນຜູ້ທຳລາຍຄວາມດື້ດຶນອັນຊົ່ວ ໂດຍປຸກປັ້ນປັນຍາສູງ.

Verse 41

मुनिना निजविद्या यच्छ्राविता कर्णरोचना । स स्वगेहं विहायाशु भिक्षां चरति प्रायशः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກມຸນີ ວິຊາອັນສັກສິດຂອງຕົນ ທີ່ໄພເພາະແກ່ຫູ, ເຂົາກໍລະທິ້ງເຮືອນຂອງຕົນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະໂດຍສ່ວນໃຫຍ່ອອກຈາລິກຫາບິນທະບາດ.

Verse 42

नारदो मलिनात्मा हि सर्वदो ज्ज्वलदेहवान् । जानीमस्तं विशेषेण वयं तत्सहवासिनः

“ນາຣະດະ ແທ້ຈິງແລ້ວມີໃຈມົນທິນ ແຕ່ກໍເປັນຜູ້ໃຫ້ທຸກຢ່າງ ແລະມີກາຍສະຫວ່າງໄສ. ພວກເຮົາ—ຜູ້ຢູ່ຮ່ວມກັບທ່ານ—ຮູ້ຈັກທ່ານໂດຍຈຳເພາະແລະຊັດເຈນ.”

Verse 43

बकं साधुं वर्णयंति न मत्स्यानत्ति सर्वथा । सहवासी विजानीयाच्चरित्रं सहवासिनाम्

ຜູ້ຄົນອາດຈະສັນລະເສີນນົກບາກ (ນົກຍາງ) ວ່າເປັນ “ສາທຸ” ເພາະເຫັນຄືວ່າບໍ່ກິນປາເລີຍ; ແຕ່ຜູ້ຢູ່ຮ່ວມໃກ້ຊິດຈະຮູ້ຈັກຈິດຈັກສັນ ແລະຄວາມປະພຶດແທ້ຂອງຜູ້ທີ່ຢູ່ຮ່ວມກັນ.

Verse 44

लब्ध्वा तदुपदेशं हि त्वमपि प्राज्ञसंमता । वृथैव मूर्खीभूता तु तपश्चरसि दुष्करम्

ເຖິງແມ່ນເຈົ້າໄດ້ຮັບຄຳສອນນັ້ນແລ້ວ ແລະຖືກຍົກຍ້ອງວ່າເປັນຜູ້ຮູ້, ແຕ່ເຈົ້າກໍກາຍເປັນຄົນໂງ່ ແລະກຳລັງປະພຶດຕະປະສະຍາອັນຫນັກໜ່ວງໂດຍປ່າວໆ.

Verse 45

यदर्थमीदृशं बाले करोषि विपुलं तपः । सदोदासी निर्विकारो मदनारिर्नसंशयः

«ເພາະຫຍັງເດີ ແມ່ນາງນ້ອຍ, ເຈົ້າຈຶ່ງກະທຳຕະປະສະຍາອັນໃຫຍ່ຫຼວງເຊັ່ນນີ້? ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນສັດຕູຂອງກາມ ເປັນຜູ້ວາງເຉື່ອຍ ແລະບໍ່ແປປ່ຽນເສມອ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»।

Verse 46

अमंगलवपुर्धारी निर्लज्जोऽसदनोऽकुली । कुवेषी प्रेतभूतादिसंगी नग्नौ हि शूलभृत्

«ພຣະອົງຊົງມີຮູບກາຍທີ່ເບິ່ງແລ້ວບໍ່ເປັນມົງຄຸນ; ບໍ່ຮູ້ອາຍ, ບໍ່ມີທີ່ຢູ່, ແລະບໍ່ສະຫງົບ. ນຸ່ງຫົ່ມບໍ່ດີ, ຄົບຄົນກັບເປຣຕາ ແລະພູຕາ ເປັນຕົ້ນ—ແທ້ໆແລ້ວຊົງເປືອຍກາຍ ແລະຖືຕຣິສູນ»।

Verse 47

स धूर्तस्तव विज्ञानं विनाश्य निजमायया । मोहयामास सद्युक्त्या कारयामास वै तपः

ຄົນຫລອກລວງນັ້ນ ໂດຍມາຍາຂອງຕົນ ໄດ້ທຳໃຫ້ປັນຍາວິນິດໄສຂອງເຈົ້າຫວັ່ນໄຫວ; ດ້ວຍເຫດຜົນອັນຫວານຊື່ນ ລາວຫຼອກໃຫ້ເຈົ້າຫຼົງ ແລະໃຫ້ເຈົ້າປະຕິບັດຕະປະ (ຕະປັດ) ແທ້ໆ।

Verse 49

प्रथमं दक्षजां साध्वी विवाह्य सुधिया सतीम् । निर्वाहं कृतवान्नैव मूढः किंचिद्दिनानि हि

ແຕ່ເທື່ອທໍາອິດ ຫຼັງຈາກໄດ້ແຕ່ງງານກັບນາງສະຕີ ຜູ້ບໍລິສຸດ ທິດາຂອງດັກຊະ ຜູ້ຫຼົງໄຫຼນັ້ນ ກໍບໍ່ໄດ້ດໍາລົງຄອບຄົວແມ່ນແຕ່ບໍ່ກີ່ມື້ ແມ່ນວ່ານາງສະຕີຈະສະຫລາດຮູ້ທັນ.

Verse 50

तां तथैव स वै दोषं दत्त्वात्याक्षीत्स्वयं प्रभुः । ध्यायन्स्वरूप मकलमशोकमरमत्सुखी

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອງໄດ້ໂອນຄວາມຜິດນັ້ນໃຫ້ນາງ ແລ້ວກໍປະຖິ້ມມັນ; ພຣະອົງດໍາລົງຢູ່ໃນສະມາທິເພັ່ງພິຈາລະນາຮູບທີ່ແທ້ຂອງພຣະອົງ—ບໍ່ມີສ່ວນແຍກ, ບໍ່ມີໂສກ, ແລະອະມະຕະ—ສະຖິດໃນຄວາມສຸກອັນສູງ.

Verse 51

एकलः परनिर्वाणो ह्यसंगोऽद्वय एव च । तेन नार्याः कथं देवि निर्वाहः संभविष्यति

ພຣະອົງເປັນຜູ້ດຽວ ສະຖິດໃນນິຣວານອັນສູງສຸດ—ບໍ່ຍຶດຕິດ ແລະ ບໍ່ມີຄູ່ຕົວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ ຊີວິດລ້ຽງຊີບແລະຊີວິດຄູ່ຂອງແມ່ຍິງ ຈະເປັນໄປໄດ້ກັບພຣະອົງແນວໃດ?

Verse 52

अद्यापि शासनं प्राप्य गृहमायाहि दुर्मतिम् । त्यजास्माकं महाभागे भविष्यति च शं तव

ບັດນີ້ກໍດີ ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງຂອງພວກເຮົາແລ້ວ ຈົ່ງກັບເຮືອນ ແລະ ປະຖິ້ມຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຫຼົງຜິດນີ້. ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສະນາ, ຖ້າເຈົ້າເຊື່ອຟັງ ຄວາມສຸກແລະມົງຄຸນຈະເກີດແກ່ເຈົ້າແນ່ນອນ.

Verse 53

त्वद्योग्यो हि वरो विष्णुस्सर्वसद्गुणवान्प्रभुः । वैकुण्ठवासी लक्ष्मीशो नानाक्रीडाविशारदः

ແທ້ຈິງ ຄູ່ຄອງທີ່ເໝາະສົມກັບເຈົ້າ ແມ່ນພຣະວິສນຸ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອົງອະທິປະໄຕ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄວາມດີທັງປວງ. ພຣະອົງສະຖິດໃນໄວກຸນຖະ ເປັນພຣະສະຫວາມີຂອງລັກສະມີ ແລະ ຊໍານານໃນລີລາທິບພະຫຼາຍປະການ. (ແຕ່ຕາມທັດສະນະໄສວະ ການສັນລະເສີນນີ້ບໍ່ໄດ້ຫຼຸດລົງຄວາມເປັນສູງສຸດຂອງພຣະສິວະ ໃນຖານະພຣະປະທານໂມກສະ.)

Verse 54

तेन ते कारयिष्यामो विवाहं सर्वसौख्यदम् । इतीदृशं त्यज हठं सुखिता भव पार्वति

ດ້ວຍວິທີນັ້ນ ພວກເຮົາຈະຈັດພິທີແຕ່ງງານໃຫ້ເຈົ້າ ອັນປະທານຄວາມສຸກທຸກປະການ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ປາຣະວະຕີ ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມດື້ດຶນນີ້ ແລະຢູ່ຢ່າງສະຫງົບໃຈ.

Verse 55

ब्रह्मोवाच । इत्येदं वचनं श्रुत्वा पार्वती जगदम्बिका । विहस्य च पुनः प्राह मुनीन्ज्ञान विशारदान्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ນາງປາຣະວະຕີ—ແມ່ແຫ່ງສາກົນ—ຍິ້ມ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວອີກຄັ້ງແກ່ບັນດາມຸນີຜູ້ຊໍານານໃນປັນຍາທາງທຳ.

Verse 56

पार्वत्युवाच । सत्यं भवद्भिः कथितं स्वज्ञानेन मुनीश्वराः । परंतु मे हठो नैव मुक्तो भवति वै द्विजाः

ປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີເຈົ້ານາຍທັງຫຼາຍ ຖ້ອຍຄໍາທີ່ທ່ານກ່າວດ້ວຍປັນຍາຮູ້ແຈ້ງຂອງຕົນ ແມ່ນຄວາມຈິງ. ແຕ່ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ໄດ້ຄາຍລົງເລີຍ.

Verse 57

स्वतनोः शैलजातत्वात्काठिन्यं सहजं स्थितम् । इत्थं विचार्य सुधिया मां निषेद्धुं न चार्हथ

ເນື່ອງຈາກກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າເກີດຈາກພູເຂົາ ຄວາມແຂງແກ່ນແລະຄວາມອົດທົນຈຶ່ງສະຖິດຢູ່ໃນຂ້າພະເຈົ້າໂດຍທໍາມະຊາດ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍປັນຍາແລ້ວ ທ່ານທັງຫຼາຍບໍ່ຄວນຫ້າມຫຼືກັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈາກປະຕິຍານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 58

सुरर्षेर्वचनं पथ्यं त्यक्ष्ये नैव कदाचन । गुरूणां वचनं पथ्यमिति वेदविदो विदुः

ຖ້ອຍຄໍາຕັກເຕືອນອັນເປັນປະໂຫຍດຂອງລະສີເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ລະທິ້ງເລີຍບໍ່ວ່າເມື່ອໃດ. ແທ້ຈິງ ຜູ້ຮູ້ເວດາກ່າວວ່າ ຄໍາສອນຂອງຄູອາຈານແມ່ນສິ່ງທີ່ຄວນປະຕິບັດ ແລະເປັນທາງອັນດີ.

Verse 59

गुरूणां वचनं सत्यमिति येषां दृढा मतिः । तेषामिहामुत्र सुखं परमं नासुखं क्वचित्

ຜູ້ໃດມີຄວາມເຊື່ອມັ້ນແນ່ວ່າ «ພຣະວາຈາຂອງຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ແມ່ນສັດຈະ» ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສຸກອັນສູງສຸດ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ; ທຸກຂ໌ບໍ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ເຂົາເລີຍ।

Verse 60

गुरूणां वचनं सत्यमिति यद्धृदये न धीः । इहामुत्रापि तेषां हि दुखं न च सुखं क्वचित्

ຜູ້ໃດທີ່ໃນໃຈບໍ່ມີຄວາມເຊື່ອອັນແຈ້ງຊັດວ່າ «ຄໍາຂອງກຸຣຸແມ່ນສັດຈະ» ຜູ້ນັ້ນບໍ່ພົບສຸກໃນເວລາໃດເລີຍ; ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ສ່ວນຂອງເຂົາມີແຕ່ທຸກຂ໌.

Verse 61

सर्वथा न परित्याज्यं गुरूणां वचनं द्विजाः । गृहं वसेद्वा शून्यं स्यान्मे हठस्सुखदस्सदा

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ທັງຫຼາຍ, ຄໍາສັ່ງຂອງກຸຣຸບໍ່ຄວນຖືກລະທິ້ງໂດຍປະການໃດໆ. ແມ່ນແຕ່ຈະຕ້ອງຢູ່ໃນເຮືອນທີ່ຫວ່າງເປົ່າ, ຂໍໃຫ້ຄວາມມຸ່ງມັ້ນອັນແນ່ວແນ່ຂອງຂ້ອຍ ເປັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມສະຫງົບແລະສຸກສະບາຍຢູ່ເສມອ.

Verse 62

यद्भवद्भिस्सुभणितं वचनं मुनिसत्तमाः । तदन्यथा तद्विवेकं वर्णयामि समासतः

ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ, ຄໍາທີ່ພວກທ່ານໄດ້ກ່າວນັ້ນ ແມ່ນຄໍາດີຢ່າງແທ້ຈິງ. ແຕ່ໃນອີກແນວໜຶ່ງ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍໂດຍຫຍໍ້ ວິເວກ (ປັນຍາແຍກແຍະ) ອັນແທ້ຂອງມັນ ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໄດ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 63

गुणालयो विहारी च विष्णुस्सत्यं प्रकीर्तितः । सदाशिवोऽगुणः प्रोक्तस्तत्र कारण मुच्यते

ວິສນຸ (Viṣṇu) ຖືກສັນລະເສີນວ່າ ພຳນັກຢູ່ໃນຄຸນ (guṇa) ແລະເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນຄຸນເຫຼົ່ານັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນໃນຂອບເຂດນັ້ນ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ສັດຈະ (satya)». ແຕ່ ສະດາຊິວະ (Sadāśiva) ຖືກປະກາດວ່າ ເຫນືອຄຸນ ແມ່ນນິຣຄຸນ (nirguṇa); ເພາະສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຖືກສອນວ່າ ເປັນກາຣະນະ (kāraṇa) ອັນສູງສຸດ ຂອງສັບພະສິ່ງທັງປວງ.

Verse 64

शिवो ब्रह्माविकारः स भक्तहेतोर्धृताकृतिः । प्रभुतां लौकिकीं नैव संदर्शयितुमिच्छति

ພຣະສິວະ ບໍ່ແມ່ນຜົນຈາກການປ່ຽນແປງຂອງພຣະພຣະຫມາ; ແຕ່ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ ພຣະອົງຮັບເອົາຮູບທີ່ປາກົດໄດ້. ແມ່ນແຕ່ນັ້ນ ພຣະອົງບໍ່ປາດຖະນາຈະສະແດງອຳນາດແບບໂລກີ.

Verse 65

अतः परमहंसानां धार्यये सुप्रिया गतिः । अवधूतस्वरूपेण परानंदेन शंभुना

ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບພຣະມະຫັງສາ (ນັກສະຫຼະອັນສູງສຸດ) ທີ່ພັກພິເສດອັນເປັນທີ່ຮັກ ແລະຄ້ຳຈຸນໃຈ ແມ່ນການພິຈາລະນາ ແລະຍຶດຖື ພຣະສັມພູ—ຜູ້ສະຖິດໃນຮູບອະວະດູຕະ ເປັນອົງແຫ່ງອານັນດະສູງສຸດ.

Verse 66

भूषूणादिरुचिर्मायार्लिप्तानां ब्रह्मणो न च । स प्रभुर्निर्गुणोऽजो निर्मायोऽलक्ष्यगतिर्विराट्

ພຣະອົງບໍ່ແມ່ນ “ພຣະພຣະຫມັນ” ຂອງຜູ້ທີ່ຖືກມາຍາປົກຄຸມ ແມ່ນແຕ່ຈະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍການປະດັບພາຍນອກກໍຕາມ. ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ສູງສຸດ—ນິຣຄຸນ, ບໍ່ເກີດ, ບໍ່ຖືກມາຍາແຕະຕ້ອງ—ເສັ້ນທາງຂອງພຣະອົງບໍ່ອາດຈັບໄດ້ດ້ວຍອິນຊີຫຼືໃຈ, ແຕ່ພຣະອົງແມ່ນວິຣາດ ອົງຈັກກະວານອັນແຜ່ຊຶມທົ່ວ.

Verse 67

धर्मजात्यादिभिश्शम्भुर्नानुगृह्णाति व द्विजाः । गुरोरनुग्रहेणैव शिवं जानामि तत्त्वतः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈະ) ທັງຫຼາຍ, ພຣະສັມພູບໍ່ປະທານພຣະກະລຸນາຕາມທຳມະ, ວັນນະ, ຫຼືເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກອື່ນໆ. ມີແຕ່ດ້ວຍພຣະອະນຸຄຣະຫະຂອງຄູບາອາຈານເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຮູ້ຈັກພຣະສິວະຕາມຄວາມເປັນຈິງ.

Verse 68

चेच्छिवस्स हि मे विप्रा विवाहं न करिष्यति । अविवाहा सदाहं स्यां सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

“ຖ້າພຣະສິວະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ບໍ່ຈັດພິທີແຕ່ງງານ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ໂສດຕະຫຼອດໄປ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ—ຄວາມຈິງແທ້ ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວຢ່າງນັ້ນ.”

Verse 69

उदयति यदि भानुः पश्चिमे दिग्विभागे प्रचलति यदि मेरुश्शीततां याति वह्निः । विकसति यदि पद्मं पर्वताग्रे शिलायां न हि चलति हठो मे सत्यमेतद्ब्रवीमि

ແມ່ນແຕ່ດວງອາທິດຈະຂຶ້ນທາງທິດຕາເວັນຕົກ; ແມ່ນແຕ່ພູເມຣຸຈະເຄື່ອນໄຫວ; ແມ່ນແຕ່ໄຟຈະກາຍເປັນເຢັນ; ແມ່ນແຕ່ດອກບົວຈະບານເທິງຫີນທີ່ຍອດພູ—ແຕ່ຄວາມຕັ້ງໝັ້ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວ.

Verse 70

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा तान्प्रणम्याशु मुनीन्सा पर्वतात्मजा । विरराम शिवं स्मृत्वा निर्विकारेण चेतसा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທິດາແຫ່ງພູເຂົາໄດ້ກົ້ມກາບບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນໂດຍໄວ. ນາງລະນຶກເຖິງພຣະສິວາ ດ້ວຍໃຈທີ່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລະຢູ່ຢ່າງສະງົບນິ່ງ.

Verse 71

ऋषयोऽपीत्थमाज्ञाय गिरिजायास्सुनिश्चयम् । प्रोचुर्जयगिरं तत्र ददुश्चाशिषमुत्तमाम्

ເມື່ອບັນດາລິສີໄດ້ເຂົ້າໃຈດັ່ງນີ້ເຖິງຄວາມຕັ້ງໃຈອັນໝັ້ນຄົງຂອງ ກິຣິຈາ (ພາຣະວະຕີ) ພວກເຂົາຈຶ່ງຮ້ອງຄໍາໄຊຊະນະ ແລະປະທານພອນອັນສູງສຸດແກ່ນາງ।

Verse 72

अथ प्राणम्य तां देवीं मुनयो हृष्टमानसाः । शिवस्थानं द्रुतं जग्मुस्तत्परीक्षाकरा मुने

ແລ້ວບັນດາມຸນີໄດ້ນ້ອມກາບພຣະເທວີນັ້ນ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ແລະຮີບໄປຫາສະຖານອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ເພື່ອທົດສອບແລະຢືນຢັນສິຣິອັນຮຸ່ງເຮືອງ, ໂອ ມຸນີ।

Verse 73

तत्र गत्वा शिवं नत्वा वृत्तांतं विनिवेद्य तम् । तदाज्ञां समनुप्राप्य स्वर्लोकं जग्मुरादरात्

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ນ້ອມນະມັດສະການພຣະສິວະ ແລະທູນລາຍງານເລື່ອງລາວທັງໝົດແດ່ພຣະອົງ। ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງເດີນທາງໄປສູ່ສະວັນໂລກ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।