Adhyaya 43

Verse 1

सुकलोवाच । एवं ते शूकराः सर्वे युद्धाय समुपस्थिताः । पुरः स्थितस्य ते राज्ञो ह्यवतस्थुश्च लुब्धकाः

ສຸກະລາ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ໝູປ່າທັງຫມົດໄດ້ຊຸມນຸມກັນເພື່ອສົງຄາມ. ແລະພວກນາຍພານທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຣາຊາ ກໍໄດ້ເຂົ້າປະຈຳຕຳແໜ່ງຂອງຕົນ.

Verse 2

महावराहो राजेंद्र गिरिसानुं समाश्रितः । महता यूथभावेन व्यूहं कृत्वा प्रतिष्ठति

ໂອ ກະສັດເຫນືອກະສັດທັງປວງ, ມະຫາວະຣາຫະ ອາໄສຊາຍເຂົາເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລ້ວຈັດວະຍູຫະອັນໃຫຍ່ຫຼວງດຸດຝູງໃຫຍ່ ແລະຢືນຢັນຕັ້ງມັ່ນ.

Verse 3

कपिलः स्थूलपीनांगो महादंष्ट्रो महामुखः । दुःसहः शूकरो राजन्गर्जते चातिभैरवम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໝູປ່າສີກະປິລນັ້ນ ຮ່າງກາຍໃຫຍ່ແນ່ນໜາ ມີງາໃຫຍ່ ແລະປາກກວ້າງ; ຕ້ານທານຍາກ ແລະຮ້ອງຄຳຮາມຢ່າງນ່າຢ້ານຢິ່ງ.

Verse 4

तानपश्यन्महाराजः शालतालवनाश्रयान् । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा मनुपुत्रः प्रतापवान्

ເມື່ອພຣະມະຫາກະສັດເຫັນພວກເຂົາອາໄສຢູ່ໃນດົງໄມ້ສາລະ ແລະ ຕາລະ ພຣະອົງ—ພຣະຣາຊະບຸດຜູ້ມີພຣະອຳນາດແຫ່ງມະນຸ—ກໍຊົງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ។

Verse 5

गृह्यतां शूर वाराहो विध्यतां बलदर्पितः । एवमाभाष्य तान्वीरो मनुपुत्रः प्रतापवान्

ພຣະຣາຊະບຸດແຫ່ງມະນຸຜູ້ກ້າຫານ ຕັດສັ່ງວ່າ: “ຈົ່ງຈັບວຣາຫາຜູ້ກ້ານັ້ນ; ຈົ່ງແທງຜູ້ມຶນເມົາດ້ວຍຄວາມອວດໃນພະລັງ!” ແລ້ວຈຶ່ງມີພຣະບັນຊາ

Verse 6

अथ ते लुब्धकाः सर्वे मृगया मदमोहिताः । संनद्धा दंशिताः सर्वे श्वभिः सार्द्धं प्रजग्मिरे

ຕໍ່ມາ ນາຍພານທັງຫມົດ ຜູ້ມຶນເມົາແລະຫຼົງໄຫຼໃນຄວາມຕື່ນເຕັ້ນແຫ່ງການລ່າ ຕ່າງກໍສວມເກາະ ຖືອາວຸດ ພ້ອມສັບພະອຸປະກອນ ແລະອອກເດີນທາງພ້ອມກັບຫມາຂອງຕົນ

Verse 7

हर्षेण महताविष्टो राजराजो महाबलः । अश्वारूढः सुसैन्येन चतुरंगेण संयतः

ພຣະຣາຊາເຫນືອຣາຊາທັງປວງ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ຖືກຄວາມປິຕິຍິ່ງໃຫຍ່ຄອບງຳ ຊົງຂຶ້ນມ້າ ແລ້ວຊົງເຄື່ອນທັບໄປດ້ວຍລະບຽບ ພ້ອມກອງທັບຈະຕຸຣັງຄະອັນງາມ

Verse 8

गंगातीरं समायातो मेरौ गिरिवरोत्तमे । रत्नधातुसमाकीर्णे नानावृक्षैरलंकृते

ພຣະອົງເສດັດມາເຖິງຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ຢູ່ເທິງເຂົາເມຣຸ—ພູອັນປະເສີດທີ່ສຸດ—ຊຶ່ງກະຈາຍໄປດ້ວຍແຮ່ທາດອັນໃຫ້ຮັດຕະນະ ແລະປະດັບດ້ວຍໄມ້ນານາພັນ

Verse 9

सुकलोवाच । यो बलधाम मरीचिचयकरनिकरमयप्रोत्तुंगोऽत्युच्चम् । गगनमेव संप्राप्तो नाना नगाचरितशोभो गिरिराजो भाति

ສຸກະລາກ່າວວ່າ: ພະຣາຊາແຫ່ງພູ—ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງພະລັງ—ສູງຕະຫຼອດ ດຸດດັ່ງຖືກປະກອບດ້ວຍກຸ່ມເສັ້ນໃຍຄ້າຍລຳແສງ ຍົກຂຶ້ນຮອດຍອດອັນສູງສຸດ ແລະຮູ້ສຶກຄ້າຍຈະເຖິງຟ້າ. ມັນສ່ອງງາມ ດ້ວຍການເຄື່ອນໄຫວຫຼາກຫຼາຍຂອງສັດທີ່ທ່ອງໄປຕາມພູເປັນເຄື່ອງປະດັບ

Verse 10

योजनबहलविमल गंगाप्रवाह समुच्चरत्तीरवीचीतरंगभंगैर्मुक्ताफलसदृशैर्निर्मलांबुकणैः । सर्वत्र प्रक्षालित धवलतलशिलातलोगिरींद्र सुःश्रियायुक्तः

ກະແສນ້ຳພຣະຄົງຄາອັນກວ້າງໃຫຍ່ຫຼາຍຍອດຍາວເຖິງຫຼາຍໂຍຊະນາ ແລະບໍລິສຸດ ພຸ້ງຂຶ້ນແລ້ວໄຫຼພັດພາ. ເມື່ອຄື້ນຕາມຝັ່ງແຕກກະຈາຍ ກໍເກີດຢອດນ້ຳໃສບໍລິສຸດດຸດໄຂ່ມຸກ. ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ພູເຈົ້າ—ແຜ່ນຫີນຂາວສະຫວ່າງແລະຜິວຫີນຖືກຊຳລະສະອາດ—ປາກົດງາມດ້ວຍສິຣິອັນສົມບູນ

Verse 11

देवैश्चारणकिन्नरैः परिवृतो गंधर्वविद्याधरैः सिद्धैरप्सरसांगणैर्मुनिजनैर्नागेंद्र विद्याधरैः । श्रीखंडैर्बहुचंदनैस्ससरलैः शालैस्तमालैर्गिरी रुद्रा क्षैर्वरसिद्धिदायकघनैः कल्पद्रुमैः शोभते

ພູນັ້ນຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍເທວະ ຈາຣະນະ ແລະກິນນະຣະ; ດ້ວຍຄັນທັຣວະ ແລະວິທະຍາທອນ; ດ້ວຍສິດທະ ໝູ່ອັບສະຣາ ຄະນະມຸນີ ແລະນາຄະຣາຊາໃນໝູ່ວິທະຍາທອນ ຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງຮຸ່ງເຮືອງ. ມັນງາມດ້ວຍໄມ້ສຣີຂັນທ໌ ແລະໄມ້ຈັນທະນາຫຼາຍຫຼາຍ ດ້ວຍໄມ້ສະຣະລະ ໄມ້ສາລະ ແລະໄມ້ຕະມາລະ; ດ້ວຍພົງຮຸດຣາກະສະໜາແໜ້ນອັນປະທານສິດທິອັນປະເສີດ; ແລະດ້ວຍກັນປະພຶກສາຜູ້ບັນດານຄວາມປາດຖະໜາ

Verse 12

नानाधातुविचित्रो वै नानारत्नविचित्रितैः । विमानैः कांचनैर्दंडैः कलत्रैरुपशोभते

ແທ້ຈິງແລ້ວ ມັນຖືກປະດັບຫຼາຍປະການ: ດ້ວຍແຮ່ທາດນານາສີ ດ້ວຍວິມານທີ່ປະດັບດ້ວຍຮັດນະຫຼາກຫຼາຍ ດ້ວຍຄັນທອງ ແລະດ້ວຍຄູ່ຄອງ ຈຶ່ງສ່ອງປະກາຍງາມສະຫງ່າ

Verse 13

नालिकेरवनैर्दिव्यैः पूगवृक्षैर्विराजते । दिव्यपुन्नागबकुलैः कदलीखंडमंडितैः

ມັນສ່ອງງາມດ້ວຍປ່າມະພ້າວອັນເປັນທິບ ແລະດ້ວຍຕົ້ນປູກະ (ໝາກພູ) ອັນສະຫງ່າ. ຍັງຖືກປະດັບດ້ວຍຕົ້ນພຸນນາກະ ແລະບະກຸລະແຫ່ງສະຫວັນ ແລະງາມດ້ວຍກຸ່ມກໍຂອງຕົ້ນກ້ວຍ

Verse 14

पुष्पकैश्चंपकैरद्रि पाःटलैः केतकैस्तथा । नानावल्लीवितानैश्च पुष्पितैः पद्मकैस्तथा

ແລະດ້ວຍດອກໄມ້—ດອກຈຳປາ (ຈັມປະກະ), ດອກປາຏະລະທີ່ເກີດໃນພູ, ແລະດອກເກຕະກະດ້ວຍ—ພ້ອມທັງຫຼັງຄາເຄືອວັນລີຫຼາຍຊະນິດທີ່ກຳລັງບານ ແລະດອກປັດມະກະທີ່ບານສະພັ່ງເຊັ່ນກັນ।

Verse 15

नानावर्णैः सुपुष्पैश्च नानावृक्षैरलंकृतः । दिव्यवृक्षैः समाकीर्णः स्फाटिकस्य शिलातलैः

ຖືກປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ງາມຫຼາຍສີ ແລະຕົ້ນໄມ້ນານາຊະນິດ; ເຕັມໄປດ້ວຍພຶກສາທິບ ແລະ(ພື້ນດິນ)ປູດ້ວຍແຜ່ນຫີນດຸດຜົນຶກໃສສະອາດ।

Verse 16

योगियोगीन्द्र संसिद्धैः कंदरांतर्निवासिभिः । निर्झरैश्चैव रम्यैश्च बहुप्रस्रवणैर्गिरिः

ພູນັ້ນງາມດ້ວຍບັນດາສິດທະຜູ້ສຳເລັດ—ໂຍຄີອິນທຣະ ຜູ້ເປັນຈອມໂຍຄີ—ຜູ້ພຳນັກຢູ່ໃນຖ້ຳ; ແລະດ້ວຍນ້ຳຕົກອັນງາມ ພ້ອມທັງນ້ຳພຸແລະຕານ້ຳຫຼາຍສາຍທີ່ໄຫຼອຸດົມ।

Verse 17

नदीप्रवाहसंह्रष्टैः संगमैरुपशोभते । ह्रदैश्च पल्वलैः कुंडैर्निर्मलोदकधारिभिः

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳທີ່ຄຶກຄື້ນດ້ວຍກະແສນ້ຳ; ແລະດ້ວຍທະເລສາບ ໜອງ ບຶງ ແລະກຸນຑະ (ສະນ້ຳສັກສິດ) ທີ່ມີທາລນ້ຳໃສບໍລິສຸດໄຫຼຮິນ।

Verse 18

गिरिराजो विभात्येकः सानुभिः सह संस्थितैः । शरभैश्चैव शार्दूलैर्मृगयूथैरलंकृतः

ພະຣາຊາແຫ່ງພູທັງປວງສ່ອງສະຫວ່າງໂດດເດັ່ນແຕ່ລຳພັງ ຕັ້ງມັ່ນພ້ອມສັນພູແລະແນວສັນຄົມ; ປະດັບດ້ວຍສະຣະພະ, ສາຣະດູນ (ເສືອ) ແລະຝູງກວາງຫຼາຍໝູ່।

Verse 19

महामत्तैश्च मातंगैर्महिषैरुरुभिः सदा । अनेकैर्दिव्यभावैश्च गिरिराजो विभाति सः

ພະຣາຊາແຫ່ງພູນັ້ນ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສິຣິ ເພາະຖືກປະດັບດ້ວຍຊ້າງໃຫຍ່ທີ່ເມົາມັດ ແລະຄວາຍຮ່າງກວ້າງ ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະທິບອັນຫຼາຍປະການ।

Verse 20

अयोध्याधिपतिर्वीर इक्ष्वाकुर्मनुनंदनः । तया सुभार्यया युक्तश्चतुरंगबलेन च

ອິກຊະວາກຸ ຜູ້ກ້າຫານ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງອະໂຍທະຍາ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານຂອງມະນຸ ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີຜູ້ດີ ແລະກອງທັບຈະຕຸຣັງຄະ (ສີ່ເຫຼົ່າ) (ໄດ້ອອກເດີນທາງ)។

Verse 21

पुरतो लुब्धका यांति शूराः श्वानश्च शीघ्रगाः । यत्रास्ते शूकरः शूरो भार्यया सहितो बली

ຂ້າງໜ້າແມ່ນພວກນາຍພານຜູ້ກ້າຫານ ແລະຫມາທີ່ແລ່ນໄວ ເດີນໄປຫາບ່ອນທີ່ໝູປ່າຜູ້ກ້າແຂງແຮງ ຢືນຢູ່ພ້ອມພັນລະຍາຂອງມັນ।

Verse 22

बहुभिः शूकरैर्गुप्तो गुरुभिः शिशुभिस्ततः । मेरुभूमिं समाश्रित्य गंगातीरं समंततः

ຕໍ່ມາ ໂດຍມີໝູປ່າຫຼາຍຕົວ ແລະລູກໜຸ່ມທີ່ໂຕໃຫຍ່ໜັກແນ່ນ ຄຸ້ມຄອງປ້ອງກັນ, ມັນໄດ້ອາໄສແຜ່ນດິນເມຣຸ ແລະຢູ່ລ້ອມຮອບຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ।

Verse 23

सुकलोवाच । तामुवाच वराहस्तु सुप्रियां हर्षसंयुतः । प्रिये पश्य समायातः कोशलाधिपतिर्बली

ສຸກະລາ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ວະຣາຫະ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ໄດ້ກ່າວກັບນາງສຸປຣິຍາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກວ່າ “ທີ່ຮັກ ເບິ່ງເຖີດ! ເຈົ້າແຫ່ງໂກສະລະຜູ້ມີພະລັງ ມາຮອດແລ້ວ”

Verse 24

मामुद्दिश्य महाप्राज्ञो मृगयां क्रीडते नृपः । युद्धमेव करिष्यामि सुरासुरप्रहर्षकम्

ໂດຍຍົກເອົາຂ້າເປັນເປົ້າໝາຍ ພະຣາຊາຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງກຳລັງສະໜຸກໃນການລ່າສັດ. ຂ້າຈະກໍ່ສົງຄາມແນ່ນອນ ທີ່ໃຫ້ຄວາມປິຕິແກ່ທັງເທວະແລະອະສຸຣະ.

Verse 25

अथ भूपो महातेजा बाणपाणिर्धनुर्धरः । सुदेवां सत्यधर्मांगीं तामुवाच प्रहर्षितः

ແລ້ວພະຣາຊາຜູ້ມີຣັດສະມີເດຊາອັນຍິ່ງ—ຖືລູກສອນໃນພະຫັດ ແລະຊົງທະນູ—ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມປິຕິແກ່ນາງສຸເທວາ ຜູ້ມີອົງອວຍະວະເປັນດັ່ງສັດຈະແລະທຳມະ.

Verse 26

पश्य प्रिये महाकोलं गर्जमानं महाबलम् । परिवारसमायुक्तं दुःसहं मृगघातिभिः

ເບິ່ງເຖີດ ທີ່ຮັກ—ນັ້ນແມ່ນໝູປ່າໃຫຍ່ ຮ້ອງຄຳຮາມ ມີກຳລັງຫຼາຍ. ມີຝູງລ້ອມຮອບ ຕ້ານທານຍາກ ແລະກຳລັງຟັນຟາດສັດປ່າທັງຫຼາຍ.

Verse 27

अद्यैवाहं हनिष्यामि सुबाणैर्निशितैः प्रिये । मामेव हि महाशूरो युद्धाय समुपाश्रयेत्

ມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ທີ່ຮັກ ຂ້າຈະສັງຫານມັນດ້ວຍລູກສອນດີໆອັນແຫຼມຄົມ. ແນ່ນອນ ໃຫ້ວີຣະບຸລຸດໃຫຍ່ນັ້ນພຶ່ງພາຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວເພື່ອການຮົບ.

Verse 28

एवमुक्त्वा प्रियो भार्यां लुब्धकान्वाक्यमब्रवीत् । यथा शूरो महाशूराः प्रेषयध्वं हि शूकरम्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແກ່ເມຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກແລ້ວ ນາຍພານໄດ້ກ່າວແກ່ນາຍພານທັງຫຼາຍວ່າ “ຈົ່ງອອກໄປດັ່ງວີຣະຊົນ—ດັ່ງມະຫາວີຣະຊົນ—ແລະຕ້ອນໝູປ່ານັ້ນໃຫ້ເຄື່ອນໄປ!”

Verse 29

अथ ते प्रेषिताः शूरा बलतेजः पराक्रमाः । गर्जमानाः प्रधावंति बलतेजः पराक्रमाः

ແລ້ວບັນດາວີລະຊົນທີ່ຖືກສົ່ງໄປ—ມີພະລັງ, ລັດສະໝີ ແລະ ຄວາມກ້າຫານ—ຮ້ອງຄຳຮາມດັງ ແລ້ວພຸ່ງໄປຂ້າງໜ້າ; ເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງແລະອຳນາດກ້າຫານ.

Verse 30

कोलं प्रतिगताः सर्वे वायुवेगेन सांप्रतम् । विध्यंति बाणजालैस्ते निशितैर्वनचारकाः

ບັດນີ້ທຸກຄົນໄດ້ເຖິງໂກລາ (Kola) ແລ້ວ ຖືກຂັບດັນດ້ວຍຄວາມໄວດຸຈລົມ; ນັກຮົບຜູ້ທ່ອງປ່ານັ້ນຍິງຫ່າລູກສອນຄົມໆ ເຈາະທະລຸສັດຕູ

Verse 31

नाना शस्त्रैरथास्त्रैश्च वाराहं वीररूपिणम्

ດ້ວຍອາວຸດນານາ ແລະ ອັສຕຣານານາ ພວກເຂົາໄດ້ໂຈມຕີພຣະວຣາຫະ ຜູ້ຊົງຮັບຮູບແຫ່ງວີລະຊົນ

Verse 32

सुकलोवाच । पतंति बाणतोमरा विमुक्ता लुब्धकैः शरा घनागिरिंप्रवर्षिणो यथातथा धरांतरे । हतो दृढप्रहारिभिः स निर्जितस्ततस्तथा शतैस्तु यूथपालकः स कोलः संगरंगतः

ສຸກະລາກ່າວວ່າ: “ລູກສອນແລະຫອກທີ່ນາຍພານປ່ອຍອອກ ຕົກລົງທົ່ວພື້ນດິນ ດຸຈຝົນຫນັກທີ່ໄຫຼລົງຈາກເມກພູເຂົາອັນໜາທຶບ. ຖືກຜູ້ຈົມຕີທີ່ຟັນຕີແຮງກະໜ່ຳ ມັນຈຶ່ງຖືກປະລາຍ; ແລ້ວເມື່ອຖືກລ້ອມດ້ວຍນັບຮ້ອຍ ໝູປ່າ—ຫົວໜ້າຝູງ—ຖືກຜັກເຂົ້າສູ່ກາງສົງຄາມ”

Verse 33

स्वपुत्रपौत्रबांधवैः परांश्च संहरेत्स वै पतंति ते स्वदंष्ट्रया हताहवेऽवलुब्धकाः । पतंति पादहस्तकाः स्थितस्य वेगभ्रामणैः सलुब्धगर्जमेवतं वराहोऽपश्यदागतम्

ມັນຟາດຟັນຜູ້ອື່ນພ້ອມທັງລູກ ຫຼານ ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ; ພວກທີ່ໂລບນັ້ນກໍລົ້ມລົງ ຖືກງາຂອງມັນເອງສັງຫານໃນສົງຄາມ. ດ້ວຍແຮງພຸ່ງວົນອັນຮຸນແຮງ ມືແລະຕີນກະເດັນກົກກິ້ງ; ແລະພຣະວຣາຫະເຫັນມັນກຳລັງເຂົ້າມາ—ຮ້ອງຄຳຮາມດຸຮ້າຍ ດ້ວຍຄວາມຫິວກະຫາຍສົງຄາມ

Verse 34

स्वतेजसा विनाशितं मुखाग्रदंष्ट्रया हतं । गतः स यत्र भूपतिः स वांछतेनसंगरम्

ຖືກທໍາລາຍດ້ວຍເດດໄຟແຫ່ງຕົນເອງ ແລະຖືກຟັນດ້ວຍການກັດຂອງຂຽວຫນ້າອັນແຫຼມຄົມ; ລາວໄປຫາບ່ອນທີ່ພະມະຫາກະສັດຢູ່ ແຕ່ບໍ່ປາດຖະນາສົງຄາມ.

Verse 35

इक्ष्वाकुनाथं सुमहत्प्रसह्य संत्रास्य क्रुद्धः स हि शूकरेशः । युद्धं वने वांछति तेन सार्द्धमिक्ष्वाकुणा संगरहर्षयुक्तः

ເມື່ອເຂົາໄດ້ກົດຂີ່ພະນາຖຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງວົງອິກສະວາກຸ ດ້ວຍກໍາລັງ ແລະເຮັດໃຫ້ພະອົງຫວາດຫວັນ ເຈົ້າແຫ່ງຫມູປ່ານັ້ນກໍໂກດກະຫຼຸມ. ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮື້ນເຮືອງແຫ່ງສົງຄາມ ຈຶ່ງປາດຖະນາຈະຮົບກັບອິກສະວາກຸໃນປ່ານັ້ນ.

Verse 36

वाराहः पुनरेव युद्धकुशलः संवांछते संगरं तुंडाग्रेण सुतीक्ष्णदंतनखरैः क्रुद्धो धरां क्षोभयन् । हुंकारोच्चारगर्वात्प्रहरति विमलं भूपतिं तं च राजञ्ज्ञात्वा विष्णुपराक्रमं मनुसुतस्त्वानन्दरोमांचितः

ໂອ ພະຣາຊາ! ວະຣາຫະ ຜູ້ຊໍານານໃນສົງຄາມ ປາດຖະນາການປະຈັນບານອີກຄັ້ງ. ດ້ວຍປາຍປາກຍາວ ແລະຂຽວກັບເລັບອັນແຫຼມຄົມຢ່າງຍິ່ງ ເມື່ອໂກດກໍເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນສັ່ນໄຫວ. ດ້ວຍຄວາມທະນົງໃນສຽງຮ້ອງຮື້ນ ລາວຟັນຕີພະພູປະຕິຜູ້ບໍລິສຸດນາມ ວິມະລະ; ແລະບຸດແຫ່ງມະນຸ ເມື່ອຮູ້ເດດພະວິສະນຸປະຣາກຣະມ ກໍປິຕິຈົນຂົນລຸກ.

Verse 37

दृष्ट्वा शूकरपौरुषं यमतुलं मेने पतिर्वावराड्देवारिं मनसा विचिन्त्य सहसा वाराहरूपेण वै । संप्रेक्ष्यैव महाबलं बहुतरं युक्तं त्वरेर्वारणं सैन्यं कोलविनाशनाय सहसा संगृह्य संगृह्यताम्

ເມື່ອເຫັນຄວາມກ້າຫານຂອງຫມູປ່າອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ດຸດດັ່ງພະຍົມ ເຈົ້ານາຍແຫ່ງວາວະຣາດ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງເທວະ ກໍຄິດໃນໃຈຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະໄດ້ຮັບຮູບວະຣາຫະແທ້. ເມື່ອເຫັນກອງທັບຂອງສັດຕູໃຫຍ່ຫຼາຍ ແລະແຂງແຮງ ຈຶ່ງສັ່ງດ່ວນວ່າ: “ຈົ່ງຮວບຮວມກໍາລັງ—ຮວບຮວມໃນທັນທີ—ເພື່ອທໍາລາຍຫມູປ່ານັ້ນ!”

Verse 38

प्रेषिताश्च वारणा रथाश्च वेगवत्तराः सुबाणखड्गधारिणो भुशुंडिभिश्च मुद्गरैः । सपाशपाणिलुब्धका नदंति तत्र तत्परा निवारितो न तिष्ठतो हयागजाश्च यद्गताः

ຊ້າງແລະລົດຮົບຖືກສົ່ງໄປດ້ວຍຄວາມໄວຢ່າງຫນັກ—ນັກຮົບຖືທະນູອັນດີແລະດາບ ພ້ອມອາວຸດພູຊຸນດິ ແລະຄ້ອນຕີ. ທີ່ນັ້ນພວກນາຍພານຖືບ່ວງໃນມື ຮ້ອງໂຮດ້ວຍຄວາມກະຫາຍ; ແລະມ້າກັບຊ້າງເມື່ອເຄື່ອນໄປແລ້ວ ແມ່ນຖືກຫ້າມກໍບໍ່ຢຸດຢືນ.

Verse 39

क्वचित्क्वचिन्न दृश्यते क्वचित्क्वचित्प्रदृश्यते क्वचिद्भयं प्रदर्शयेत्क्वचिद्धयान्प्रमर्दयेत्

ບາງບ່ອນບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນ ແລະບາງບ່ອນກໍປາກົດຊັດເຈນ. ບາງບ່ອນສະແດງຄວາມນ່າຢ້ານ ແລະອີກບາງບ່ອນກໍບົດຂີ້ສັດຕູຂອງຕົນ.

Verse 40

मर्दयित्वा भटान्वीरान्वाराहो रणदुर्जयः । शब्दं चकारदुर्धषं क्रोधारुणविलोचनः

ເມື່ອບົດຂີ້ນັກຮົບຜູ້ກ້າຫານແລ້ວ ວຣາຫະຜູ້ບໍ່ອາດພ່າຍໃນສົງຄາມ ກໍຮ້ອງຄຳຮາມອັນນ່າຢ້ານ; ດວງຕາແດງກ່ຳດ້ວຍໂທສະ.

Verse 41

कोशलाधिपतिर्वीरस्तं दृष्ट्वा रणदुर्जयम् । युध्यमानं महाकायं मुचंतं मेघवत्स्वनम्

ຈອມເມືອງໂກສະລະຜູ້ກ້າ ເຫັນຜູ້ຍາກຈະປະຫານໃນສົງຄາມນັ້ນ ກຳລັງຕໍ່ສູ້ ມີກາຍໃຫຍ່ມະຫານ ແລະຮ້ອງດັງດຸດຟ້າຮ້ອງໃນເມກ.

Verse 42

गर्जतिसमरं विचरति विलसति वीरान्स्वतेजसा धीरः । तडिदिव मुखेषु दंष्ट्रा तस्य विभात्युल्लसत्येव

ວິລະຊົນຜູ້ໝັ້ນຄົງ ຮ້ອງຄຳຮາມໃນສົງຄາມ ເຄື່ອນໄຫວໄປມາ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງທ່າມກາງນັກຮົບດ້ວຍເດດຂອງຕົນ. ໃນປາກຂອງລາວ ຂຽວຟັນສ່ອງວາບ—ດຸດຟ້າຜ່າ.

Verse 43

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे । त्रयश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານ ພູມິຂັນດະ ພາຍໃນເວໂນປາຂະຍານະ ບົດທີ່ສີ່ສິບສາມ ຊື່ “ສຸກະລາ-ຈະຣິຕ” ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ

Verse 44

नरपतिरुवाच सैन्याः किमिह न गृह्णंतु ओजसा शूराः । युध्यध्वं तत्र निशितैर्बाणैस्तीक्ष्णैरनेनापि

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ທະຫານເອີຍ! ວິລະຊົນທັງຫຼາຍເປັນຫຍັງບໍ່ຈັບເຂົາຢູ່ນີ້ດ້ວຍກຳລັງ? ຈົ່ງໄປຮົບທີ່ນັ້ນດ້ວຍລູກທະນູຄົມກິບ—ທັງເຂົາດ້ວຍ!”

Verse 45

समाकर्ण्य ततो वाक्यं क्रुद्धस्यापि महात्मनः । ततस्ते सैनिकाः सर्वे युद्धाय समुपस्थिताः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ກຳລັງໂກດ—ທະຫານທັງໝົດກໍມາຊຸມນຸມ ພ້ອມສຳລັບສົງຄາມ।

Verse 46

अनेकैर्भटसाहस्रैर्वने तं समरे स्थितम् । दिक्षु सर्वासु संहत्य बिभिदुः शूकरं रणे

ໃນປ່າ ທະຫານນັບພັນ—ຮວມກັນມາຈາກທຸກທິດ—ໄດ້ບຸກໂຈມ ແລະ ແທງທະລຸຫມູປ່ານັ້ນ ທີ່ຍືນຫຍັດໃນສົງຄາມ।

Verse 47

विद्धश्च कैश्चित्तदा बाणजालैः सुयोधैश्च संग्रामभूमौ विशालैः । क्वचिच्चक्रघातैः क्वचिद्वज्रपातैर्हतं दुर्जयं संगरे तं महांतैः

ຕໍ່ມາ ໃນສະໜາມຮົບອັນກວ້າງໃຫຍ່ນັ້ນ ນັກຮົບຜູ້ເກັ່ງກ້າບາງຄົນໄດ້ຍິງລູກທະນູເປັນຝົນແທງທະລຸ; ບາງແຫ່ງຖືກຟັນດ້ວຍຈັກຣາ, ບາງແຫ່ງຖືກກະແທກດຸດວັດຊຣະ—ດັ່ງນີ້ມະຫາວິລະຊົນຈຶ່ງສັງຫານສັດຕູຜູ້ຍາກຈະປະຫານນັ້ນໃນສົງຄາມ।

Verse 48

ततः पौरुषैः क्रोधयुक्तः स कोलः सुविच्छिद्य पाशान्रणे प्रस्थितः सः । महाशूकरैः सार्धमेव प्रयातस्ततः शोणितस्यापि धाराभिषिक्तः

ແລ້ວຫມູປ່ານັ້ນ ພະລັງຊາຍຊາດຣີລຸກໂຊນດ້ວຍໂທສະ ໄດ້ຕັດບ່ວງບາດໃຫ້ຂາດສະອາດ ແລ້ວອອກສູ່ສົງຄາມ. ມັນໄປພ້ອມກັບຫມູປ່າໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ ແລະຕໍ່ມາກໍຖືກຊຸກຊົມດ້ວຍສາຍທາລເລືອດ.

Verse 49

करोति प्रहारं च तुंडेन वीरहयानां द्विपानां च चिच्छेद वीरः । स्वदंष्ट्राग्रभागेन तीक्ष्णेन वीरान्पदातीन्हि संपातयेद्रोषभावैः

ວິລະບຸລຸດນັ້ນຟາດດ້ວຍປາກງອຍ ຕັດມ້າສົງຄາມແລະຊ້າງໃຫ້ລົ້ມ; ແລ້ວດ້ວຍປາຍງາອັນແຫຼມຄົມຂອງຕົນ ໃນຄວາມໂກດ ກໍ່ເຮັດໃຫ້ທະຫານຍ່າງທີ່ກ້າຫານລົ້ມລົງສູ່ດິນ।

Verse 50

जघानास्य शुंडं गजस्यापि रुष्टो भटान्हतान्पादनखैस्तु हृष्टः

ດ້ວຍຄວາມໂກດເກີນທົນ ລາວຟາດຈົນແມ່ນແຕ່ງວງຊ້າງກໍລົ້ມ; ແລ້ວດ້ວຍໃຈຍິນດີ ລາວຂ້າທະຫານດ້ວຍເລັບຕີນຂອງຕົນ।

Verse 51

ततस्ते शूकराः सर्वे लुब्धकाश्च परस्परम् । युयुधुः संगरं कृत्वा क्रोधारुणविलोचनाः

ຕໍ່ມາ ໝູປ່າທັງຫມົດນັ້ນ—ຜູ້ລ່າດ້ວຍ—ໄດ້ເຂົ້າສູ່ສົງຄາມ ແລະຕໍ່ສູ້ກັນເອງ; ດວງຕາແດງກ່ຳດ້ວຍຄວາມໂກດ।

Verse 52

लुब्धकैश्च हताः कोलाः कोलैश्चापि सुलुब्धकाः । निहताः पतिता भूमौ क्षतजेनापि सारुणाः

ພວກຜູ້ລ່າໄດ້ຂ້າໝູປ່າ ແລະຜູ້ລ່າຜູ້ໂລບຫນັກກໍຖືກໝູປ່າຂ້າຕອບ. ຖືກຟັນລົ້ມແລ້ວຕົກລົງສູ່ດິນ ແດງດ້ວຍເລືອດຈາກບາດແຜ।

Verse 53

जीवं त्यक्त्वा हताः कोलैर्लुब्धकाः पतिता रणे । मृताश्च शूकरास्तत्र श्वानः प्राणांश्च तत्यजुः

ເມື່ອສູນເສຍຊີວິດ ພວກຜູ້ລ່າຖືກໝູປ່າຂ້າ ແລະລົ້ມຢູ່ໃນສະໜາມຮົບ. ທີ່ນັ້ນໝູປ່າກໍຕາຍ ແລະຫມາທັງຫມົດກໍປ່ອຍຊີວິດເຊັ່ນກັນ।

Verse 54

यत्रयत्र मृता भूमौ पतिता मृगघातकाः । बहवः शूकरा राज्ञा खड्गपातैर्निपातिताः

ຢູ່ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ນາຍພານລ່າກວາງລົ້ມຕາຍລົງເທິງພື້ນດິນ, ໝູປ່າຈຳນວນຫລາຍກໍຖືກພະລາຊາຟັນດ້ວຍດາບຈົນລົ້ມລົງຢູ່ບ່ອນນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 55

कति नष्टा हताः कोला भीता दुर्गेषु संस्थिताः । कुंजेषु कंदरांतेषु गुहांतेषु नृपोत्तम

ໂອ້ ພະລາຊາຜູ້ປະເສີດ! ມີໝູປ່າຈັກໂຕທີ່ຕ້ອງຕາຍ ຫຼື ຖືກຂ້າ ທັງທີ່ຢ້ານກົວ ແລະ ລີ້ຊ່ອນຢູ່ໃນປ້ອມປາການ, ໃນພຸ່ມໄມ້, ໃນຮ່ອມພູ ແລະ ໃນຖ້ຳເລິກ?

Verse 56

लुब्धकाश्च मृताः केचिच्छिन्ना दंष्ट्राग्रसूकरैः । प्राणांस्त्यक्त्वा गताः स्वर्गं खंडशो विदलीकृताः

ນາຍພານຜູ້ໂລບມາກບາງຄົນຖືກຂ້າຕາຍ ໂດຍຖືກໝູປ່າຈີກຮ່າງດ້ວຍແຂ້ວອັນແຫຼມຄົມ. ເມື່ອສິ້ນໃຈແລ້ວ ພວກເຂົາກໍໄດ້ໄປສະຫວັນ ເຖິງແມ່ນວ່າຮ່າງກາຍຈະຖືກຈີກຂາດເປັນປ່ຽງໆກໍຕາມ.

Verse 57

वागुराः पाशजालाश्च कुटकाः पंजरास्तथा । नाड्यश्च पतिता भूमौ यत्रतत्र समंततः

ຕາໜ່າງດັກນົກ, ບ້ວງບາດ, ກັບດັກ, ກົງ ແລະ ເຄື່ອງດັກສັດ ຕົກລົງຢູ່ພື້ນດິນ ກະຈັດກະຈາຍໄປທົ່ວທຸກບ່ອນ.

Verse 58

एको दयितया सार्धं वाराहः परितिष्ठति । पौत्रकैः पंचसप्तभिर्युद्धार्थं बलदर्पितः

ໝູປ່າໂຕໜຶ່ງຢືນຢັດຢູ່ຄຽງຂ້າງຄູ່ຮັກຂອງມັນ ດ້ວຍຄວາມທະນົງຕົວໃນພະລັງກຳລັງ ພ້ອມທີ່ຈະຕໍ່ສູ້ຮ່ວມກັບຫຼານໆອີກຫ້າ ຫຼື ເຈັດໂຕ.

Verse 59

तमुवाच तदा कांतं शूकरं शूकरी पुनः । गच्छ कांत मयासार्द्धमेभिस्तु बालकैः सह

ໃນເວລານັ້ນ ແມ່ໝູປ່າໄດ້ກ່າວກັບໝູປ່າຜູ້ເປັນທີ່ຮັກອີກຄັ້ງວ່າ: “ໂອ ຄູ່ຮັກ, ມາເຖີດ—ໄປກັບຂ້ອຍ ພ້ອມກັບລູກນ້ອຍເຫຼົ່ານີ້”

Verse 60

प्राह प्रीतो वराहस्तां विवस्तां सुप्रियामिति । क्व गच्छामि प्रभग्नोहं स्थानं नास्ति महीतले

ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພຣະວຣາຫະໄດ້ກ່າວກັບນາງວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ບັດນີ້ເຈົ້າເປັນອິດສະລະແລ້ວ” (ນາງຕອບວ່າ) “ຂ້ອຍຈະໄປໃສ? ຂ້ອຍແຕກສະລາຍແລ້ວ—ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີທີ່ຢືນໃຫ້ຂ້ອຍ”

Verse 61

मयि नष्टे महाभागे कोलयूथं विनंक्ष्यति । द्वयोश्च सिंहयोर्मध्ये जलं पिबति शूकरः

ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ, ຖ້າຂ້ອຍຖືກທຳລາຍ ຝູງໝູປ່າກໍຈະພິນາດ. ໝູປ່າຈະດື່ມນ້ຳໄດ້ ກໍຕໍ່ເມື່ອຢືນຢູ່ກາງສິງສອງຕົວເທົ່ານັ້ນ.

Verse 62

द्वयोः शूकरयोर्मध्ये सिंहो नैव पिबत्यपः । एवं शूकरजातीषु दृश्यते बलमुत्तमम्

ຢູ່ກາງໝູປ່າສອງຕົວ ແມ່ນແຕ່ສິງກໍບໍ່ດື່ມນ້ຳ; ດັ່ງນັ້ນໃນຫມູ່ຊົນເຜົ່າໝູປ່າ ຈຶ່ງເຫັນພະລັງອັນສູງສຸດ.

Verse 63

तदहं नाशयाम्येव यदा भग्नो व्रजाम्यहम् । जाने धर्मं महाभागे बहुश्रेयोविधायकम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຂ້ອຍພ່າຍແພ້ແລ້ວຈາກໄປ ຂ້ອຍຈະທຳລາຍສິ່ງນັ້ນແນ່ນອນ. ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ, ຂ້ອຍຮູ້ທັນທຳມະທີ່ນຳມາຊຶ່ງສະຫວັດດີຫຼາຍປະການ ແລະຄວາມດີສູງສຸດ.

Verse 64

कस्माल्लोभाद्भयाद्वापि युध्यमानः प्रणश्यति । रणतीर्थं परित्यज्य सस्यात्पापी न संशयः

ຖ້າຜູ້ໃດພິນາດໃນສົງຄາມເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບ ຫຼືຄວາມຢ້ານ, ເມື່ອລະທິ້ງຣະນະຕີຣະຖະ—ສະໜາມສັກສິດແຫ່ງໜ້າທີ່—ຍ່ອມເປັນຜູ້ມີບາບແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 65

निशितं शस्त्रसंव्यूहं दृष्ट्वा हर्षं प्रगच्छति । अवगाह्यामरीं सिंधुं तीर्थपारं प्रगच्छति

ເມື່ອເຫັນກອງອາວຸດອັນແຫຼມຄົມ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີ; ດຳດິ່ງລົງໃນແມ່ນ້ຳສິນທຸ ‘ອະມະຣີ’ ແລ້ວໄປຮອດຝັ່ງພາຍນອກແຫ່ງຕີຣະຖະອັນສັກສິດ.

Verse 66

स याति वैष्णवं लोकं पुरुषांश्च समुद्धरेत् । समायांतं च तदहं कथं भग्नो व्रजामि वै

ຜູ້ນັ້ນໄດ້ເຖິງໂລກໄວສະນະວະ ແລະຍັງຊ່ວຍຍົກຜູ້ອື່ນໃຫ້ພົ້ນໄດ້. ແຕ່ຖ້າລາວກັບຄືນມາອີກ ແລ້ວຂ້ອຍ—ຜູ້ອັບອາຍແລະແຕກພ່າຍ—ຈະໄປທີ່ນັ້ນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 67

योधनं शस्त्रसंकीर्णं प्रवीरानन्ददायकम् । दृष्ट्वा प्रयाति संहृष्टस्तस्य पुण्यफलं शृणु

ເມື່ອເຫັນສະໜາມຮົບທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍອາວຸດ ອັນເຮັດໃຫ້ວີຣະຊົນຊື່ນບານ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມອອກເດີນທາງດ້ວຍໃຈຮ່າເຮີງ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນຂອງນັ້ນ.

Verse 68

पदेपदे महत्स्नानं भागीरथ्याः प्रजायते । रणाद्भग्नो गृहं याति यो लोभाच्च प्रिये शृणु

ທຸກກ້າວຍ່າງ ຍ່ອມເກີດບຸນໃຫຍ່ເທົ່າກັບການອາບນ້ຳມະຫາສະນານໃນພາຄີຣະຖີ (ຄົງຄາ). ແລະໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຈົ່ງຟັງ: ຜູ້ໃດເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບ ຫັນຫຼັງຈາກສະໜາມຮົບແລ້ວກັບເຮືອນ ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ຜູ້ພ່າຍໃນສົງຄາມ’.

Verse 69

मातृदोषं प्रकाशेत स्त्रीजातः परिकथ्यते । अत्र यज्ञाश्च तीर्थाश्च अत्र देवा महौजसः

ເຂົາກ່າວວ່າ ນາງຜູ້ເປັນສະຕຣີ ເຜີຍໂທດຂອງແມ່ຕົນ. ທີ່ນີ້ມີຍັດຍະ ແລະ ຕີຣຖະອັນສັກສິດ; ທີ່ນີ້ເທວະຜູ້ມີຮັດສະມີຍິ່ງໃຫຍ່ສະຖິດຢູ່.

Verse 70

पश्यंति कौतुकं कांते मुनयः सिद्धचारणाः । त्रैलोक्यं वर्तते तत्र यत्र वीरप्रकाशनम्

ໂອ້ ຄົນຮັກ, ບັນດາມຸນີ ພ້ອມດ້ວຍ ສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ ເບິ່ງເຫັນພາບອັນນ່າພິສົດນັ້ນ. ທີ່ໃດທີ່ຮັດສະມີແຫ່ງວີຣະພາບປາກົດ ທີ່ນັ້ນປານດັ່ງໄຕຣໂລກມາຊຸມຢູ່.

Verse 71

समराद्भग्नं प्रपश्यंति सर्वे त्रैलोक्यवासिनः । शपंति निर्घृणं पापं प्रहसन्ति पुनःपुनः

ເມື່ອເຫັນເຂົາແຕກພ່າຍໃນສົງຄາມ ຊາວໄຕຣໂລກທັງປວງກໍຈ້ອງເບິ່ງ. ພວກເຂົາສາບແຊ່ງຄົນບາບຜູ້ໂຫດຮ້າຍນັ້ນຊ້ຳໆ ແລະ ຫົວເຮາະຊ້ຳໆ.

Verse 72

दुर्गतिं दर्शयेत्तस्य धर्मराजो न संशयः । सम्मुखः समरे युद्धे स्वशिरः शोणितं पिबेत्

ສໍາລັບເຂົາ ທັມມະຣາຊ (ຍົມ) ຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນທຸກຄະຕິອັນຕໍ່າຕ້ອຍແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລະຖ້າເຂົາປະຈັນໜ້າໃນສົງຄາມ ໃນການຮົບນັ້ນເຂົາຈະດື່ມເລືອດຈາກຫົວຂອງຕົນເອງ.

Verse 73

अश्वमेधफलं भुंक्ते इंद्रलोकं प्रगच्छति । यदा जयति संग्रामे शत्रूञ्छूरो वरानने

ໂອ້ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ເມື່ອວີຣະຊົນຊະນະສັດຕູໃນສົງຄາມ ເຂົາຈະໄດ້ເສວຍຜົນບຸນແຫ່ງອັສວເມທະຍັດຍະ ແລະ ໄປສູ່ອິນທຣະໂລກ.

Verse 74

तदा प्रभुंजते लक्ष्मीं नानाभोगान्न संशयः । यदा तत्र त्यजेत्प्राणान्सम्मुखः सन्निराश्रयः

ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ເສວຍລັກສະມີ ຄືຄວາມຮັ່ງມີ ແລະຄວາມສຸກສະບາຍນານາ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລະເມື່ອຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ລາວສະລະລົມຫາຍໃຈ ຫັນໜ້າຕໍ່ພຣະເທວະ ໂດຍບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອື່ນ ກໍບັນລຸປາຍທາງສູງສຸດ.

Verse 75

स गच्छेत्परमं स्थानं देवकन्यां प्रभुंजते । एवं धर्मं विजानामि कथं भग्नो व्रजाम्यहम्

ລາວຈະໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດ ແລະເສວຍສຸກໃນການຄົບຄູ່ກັບນາງເທວະທິດາ. ຂ້ອຍເຂົ້າໃຈທຳມະວ່າເປັນດັ່ງນີ້—ແລ້ວຂ້ອຍຜູ້ໃຈແຕກສະລາຍຈະໄປຕໍ່ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 76

अनेन समरे युद्धं करिष्ये नात्र संशयः । मनोः पुत्रेण धीरेण राज्ञा इक्ष्वाकुणा सह

ກັບລາວ ຂ້ອຍຈະຮົບໃນສົງຄາມນີ້—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ພ້ອມກັບພະຣາຊາອິກສະວາກຸ ຜູ້ໝັ້ນຄົງ ບຸດແຫ່ງມະນູ.

Verse 77

डिंभान्गृहीत्वा याहि त्वं सुखं जीव वरानने । तस्य श्रुत्वा वचः प्राह बद्धाहं तव बंधनैः

“ເອົາເດັກນ້ອຍໄປເຖີດ; ຈົ່ງດຳລົງຊີວິດຢ່າງສຸກສະບາຍ ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ.” ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນ ນາງຕອບວ່າ “ຂ້ອຍຖືກຜູກມັດ—ຖືກຜູກມັດດ້ວຍພັນທະຂອງເຈົ້າ.”

Verse 78

स्नेहमानरसाख्यैश्च रतिक्रीडनकैः प्रिय । पुरतस्ते सुतैः सार्द्धं प्राणांस्त्यक्ष्यामि मानद

ໂອ ຜູ້ຮັກ! ໃນທ່າມກາງຄວາມອ່ອນໂຍນ ກຽດສັກທີ່ຖືກທຳຮ້າຍ ຄວາມສະໜິດສະໜົມອັນຫວານ ແລະການຫຼິ້ນຮັກ—ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດ—ຂ້ອຍຈະສະລະຊີວິດຢູ່ນີ້ ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ ພ້ອມກັບບຸດທັງຫຼາຍຂອງເຈົ້າ.

Verse 79

एवमेतौ सुसंभाष्य परस्परहितैषिणौ । युद्धाय निश्चितौ भूत्वा समालोकयतो रिपून्

ດັ່ງນັ້ນ ທັງສອງໄດ້ສົນທະນາກັນຢ່າງດີ ມຸ່ງຫວັງປະໂຫຍດແກ່ກັນ ແລ້ວຕັ້ງໃຈແນ່ວ່າຈະຮົບ ແລະເລີ່ມຈ້ອງມອງສັດຕູທັງຫຼາຍ।

Verse 80

कोशलाधिपतिं वीरं तमिक्ष्वाकुं महामतिम्

ອິກສະວາກຸ ຜູ້ກ້າຫານນັ້ນ ເປັນຈອມກະສັດແຫ່ງໂກສະລາ ແລະເປັນຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 81

यथैव मेघः परिगर्जते दिवि प्रावृट्सुकालेषु तडित्प्रकाशैः । तथैव संगर्जति कांतया समं समाह्वयेद्राजवरं खुराग्रैः

ເຫມືອນເມກຄຳຮ້ອງໃນຟ້າໃນລະດູຝົນ ສ່ອງວາບດ້ວຍແສງຟ້າຜ່າ ສັນໃດ ລາວກໍຄຳຮ້ອງຮ່ວມກັບນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກສັນນັ້ນ ແລະດ້ວຍປາຍກີບອັນແຫຼມ ລາວໄດ້ເຊີນທ້າລາຊາຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 82

तं गर्जमानं ददृशे महात्मा वाराहमेकं पुरुषार्थयुक्तम् । ससार अश्वस्य जवेनयुक्तः ससम्मुखं तस्य नृवीरधीरः

ວີລະບຸລຸດໃຈໃຫຍ່ໄດ້ເຫັນໝູປ່າຕົວດຽວນັ້ນກຳລັງຄຳຮ້ອງ ມີພະລັງອັນປະກອບດ້ວຍເປົ້າໝາຍ; ແລ້ວນະວີລະຜູ້ໝັ້ນຄົງກໍພຸ່ງຕົງເຂົ້າປະຈັນໜ້າ ດ້ວຍຄວາມໄວແຫ່ງມ້າຂອງຕົນ।