Adhyaya 83: The Slaying of Mahishasura’s Armies and the Final Death of Mahishasura

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयमहापुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे देवीमाहात्म्ये महिषासुरसैन्यवधो नाम द्व्यशीतितमोऽध्यायः । ऋषिरुवाच— निहन्यमानं तत्सैन्यमवलोक्य महासुरः । सेनानीश्चिक्षुरः कोपाद्ययौ योद्धुमथाम्बिकाम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ມາຣກັນເດຍ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສາວັນນີ ມັນວັນຕະຣະ ໃນ «ເທວີ ມາຫາຕະມະ» ບົດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ການປະຫານກອງທັບຂອງມະຫີສາສຸຣະ» (ບົດ 82) ໄດ້ສິ້ນສຸດ. ຣິສິກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນກອງທັບຂອງຕົນຖືກຂ້າ ອະສຸຣະໃຫຍ່—ແມ່ທັບ ຈິກຊຸຣະ—ໄດ້ອອກໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ເພື່ອຮົບກັບ ອັມບິກາ।

Verse 2

स देवीं शरवर्षेण ववर्ष समरेऽसुरः । यथा मेरुगिरेः शृङ्गं तोयवर्षेण तोयदः ॥

ໃນສະໜາມຮົບ ອະສຸຣະນັ້ນໄດ້ຍິງຝົນລູກສອນໃສ່ພຣະເທວີ—ດັ່ງເມກຝົນທີ່ເທລົງຝົນໃສ່ຍອດພູເມຣຸ।

Verse 3

तस्य छित्त्वा ततो देवी लीलयैव शरोत्करान् । जघान तुरगान् बाणैर्यन्तारं चैव वाजिनाम् ॥

ແລ້ວພຣະເທວີ ໄດ້ຕັດທຳລາຍຝົນລູກສອນຂອງເຂົາ ດັ່ງເຮັດຫຼິ້ນເທົ່ານັ້ນ; ແລະນາງໄດ້ຍິງລູກສອນປະຫານມ້າທັງຫຼາຍ—ພ້ອມທັງຄົນຂັບລົດສຶກຜູ້ຄຸມມ້ານັ້ນດ້ວຍ।

Verse 4

चिच्छेद च धनुः सद्यो ध्वजं चातिसमुच्छ्रितम् । विव्याध चैव गात्रेषु छिन्नधन्वानमाशुगैः ॥

ນາງໄດ້ຕັດຄັນທະນູຂອງເຂົາໃນທັນທີ ແລະຕັດທຸງທີ່ຊູງສູງນັ້ນດ້ວຍ; ແລ້ວດ້ວຍລູກສອນອັນໄວ ນາງໄດ້ທະລຸອະວັຍະວະຂອງເຂົາ—ຜູ້ທີ່ຄັນທະນູຖືກຕັດແລ້ວນັ້ນ।

Verse 5

स छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः । अभ्यधावत तां देवीं खड्गचर्मधरोऽसुरः ॥

ຄັນທະນູຂອງອະສຸຣະນັ້ນແຕກ ລົດຮົບພັງ ມ້າຖືກຂ້າ ແລະຄົນຂັບລົດກໍຖືກສັງຫານ; ອະສຸຣະນັ້ນຈຶ່ງພຸ່ງເຂົ້າຫາພຣະເທວີໂດຍກົງ ຖືດາບແລະໂລ່.

Verse 6

सिंहमाहत्य खड्गेन तीक्ष्णधारेण मूर्धनि । आजघान भुजे सव्ये देवीमप्यतिवेगवान् ॥

ຜູ້ທີ່ໄວຢ່າງຍິ່ງນັ້ນ ໄດ້ຟັນຫົວສິງໂຕດ້ວຍດາບຄົມກິ່ງ ແລະຍັງຟັນພຣະເທວີທີ່ແຂນຊ້າຍອີກດ້ວຍ.

Verse 7

तस्याः खड्गो भुजं प्राप्य पफाल नृपनन्दन । ततो जग्राह शूलं स कोपादरुणलोचनः ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນຊົມຂອງກະສັດ, ດາບຂອງນາງໄດ້ເຖິງແຂນຂອງເຂົາ ແລະຜ່າມັນອອກ. ແລ້ວເຂົາຜູ້ມີຕາແດງດ້ວຍໂທສະ ກໍຄວ້າຕຣິສູນ.

Verse 8

चिक्षेप च ततस्तत्तु भद्रकाल्यां महासुरः । जाज्वल्यमानं तेजोभी रविबिम्बमिवाम्बरात् ॥

ແລ້ວອະສຸຣະໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ຂວ້າງຕຣິສູນໄປຫາພຣະນາງພັດຣະກາລີ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຣັດສະມີ ດັ່ງດວງອາທິດຕົກລົງຈາກຟ້າ.

Verse 9

दृष्ट्वा तदापतच्छूलं देवी शूलममुंचत । तच्छूलं शतधा तेन नीतं स च महासुरः ॥

ເມື່ອພຣະເທວີເຫັນຕຣິສູນນັ້ນພຸ່ງເຂົ້າມາຫານາງ ນາງກໍປ່ອຍຕຣິສູນຂອງນາງເອງ. ດ້ວຍມັນ ຕຣິສູນນັ້ນແຕກເປັນຮ້ອຍຊິ້ນ ແລະອະສຸຣະໃຫຍ່ນັ້ນກໍຖືກປະຫານລົງ.

Verse 10

हते तस्मिन्महावीर्ये महिषस्य चमूपतौ । आजगाम गजारूढश्चामरस्त्रिदशार्दनः ॥

ເມື່ອວິລະຊົນຜູ້ແຂງກ້າ ຜູ້ບັນຊາການກອງທັບຂອງມະຫິສາ ຖືກສັງຫານ ຈາມາຣາ—ຜູ້ທຳລາຍເທວະ—ກໍມາຮອດ ຂີ່ຊ້າງມາ।

Verse 11

सोऽपि शक्तिं मुमोचाथ देव्यास्तामम्बिका द्रुतम् । हुङ्काराभिहतां भूमौ पातयामास निष्प्रभाम् ॥

ເຂົາກໍປ່ອຍຫອກຊັກຕິ (śakti) ໄປຫາພຣະເທວີ; ແຕ່ອຳບິກາ ກໍຕີມັນຕົກລົງດ້ວຍສຽງຮຸ່ມກາຣ (huṃkāra) ຢ່າງວ່ອງໄວ ໃຫ້ຕົກສູ່ພື້ນ ໄຮ້ປະກາຍ.

Verse 12

भग्नां शक्तिं निपतितां दृष्ट्वा क्रोधसमन्वितः । चिक्षेप चामरः शूलं बाणैस्तदपि साच्छिनत् ॥

ເມື່ອເຫັນຫອກຊັກຕິຂອງຕົນແຕກຫັກແລະຕົກລົງ ຈາມາຣາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ກໍຂວ້າງຕຣິສູນ; ແຕ່ນາງກໍຕັດມັນແຕກດ້ວຍລູກສອນ.

Verse 13

ततः सिंहः समुत्पत्य गजकुम्भान्तरे स्थितः । बाहुयुद्धेन युयुधे तेनोच्चैस्त्रिदशारिणा ॥

ແລ້ວສິງໂຕກໍໂດດຂຶ້ນ ໄປຢືນຢູ່ລະຫວ່າງຂມັບຂອງຊ້າງ ແລະຕໍ່ສູ້ກັບເຂົາ—ຈາມາຣາ ສັດຕູຜູ້ສູງສົ່ງຂອງເທວະ—ດ້ວຍການປະລະມືຕໍ່ມື.

Verse 14

युधायमानौ ततस्तौ तु तस्मान्नागान्महीं गतौ । युयुधातेऽतिसंरब्धौ प्रहारैरतिदारुणैः ॥

ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຕໍ່ສູ້ກັນ ທັງສອງກໍລົງຈາກຊ້າງນັ້ນສູ່ພື້ນ ແລະປະລະກັນດ້ວຍຄວາມເດືອດດານຢ່າງສຸດຂີດ ດ້ວຍການຕີທີ່ນ່າສະພຶງກົວ.

Verse 15

ततो वेगात्खमुत्पत्य निपत्य च मृगारिणा । करप्रहारेण शिरश्चामरस्य पृथक्कृतम् ॥

ແລ້ວ ສັດຕູຂອງກວາງ (ສິງ) ກະໂດດຂຶ້ນສູ່ຟ້າຢ່າງໄວ ແລ້ວພຸ້ນລົງມາ ຕີດ້ວຍອຸ້ງຕີນ ຕັດຫົວຂອງ ຈາມາຣະ ຂາດອອກ।

Verse 16

उदग्रश्च रणे देव्याः शिलावृक्षादिभिर्हतः । दन्तमुष्टितलैश्चैव करालश्च निपातितः ॥

ແລະ ອຸດາກຣະ ຖືກຂ້າໃນສົງຄາມໂດຍກອງທັບຂອງເທວີ ດ້ວຍຫີນ ຕົ້ນໄມ້ ແລະອື່ນໆ; ກາຣາລະ ກໍຖືກຕີລົງດ້ວຍແຂ້ວ ກຳປັ້ນ ແລະຝາມື।

Verse 17

देवी क्रुद्धा गदापातैश्चूर्णयामास चोद्धतम् । वाष्कलं भिन्दिपालेन बाणैस्ताम्रं तथान्धकम् ॥

ເທວີເມື່ອໂກດກ້າ ໄດ້ບົດຂີ້ຜູ້ອວດອົງດ້ວຍການຕີຂອງຄອນ (ຄະທາ). ວາສະກະລະ ນາງຜ່າດ້ວຍ ພິນທິປາລະ (ຫອກ/ຈາເວລິນ); ແລະ ຕາມຣະ ກັບ ອັນທະກະ ນາງຍິງລົງດ້ວຍລູກສອນ।

Verse 18

उग्रास्यमुग्रवीर्यञ्च तथैव च महाहनुम् । त्रिनेत्रा च त्रिशूलेन जघान परमेश्वरी ॥

ປະຣະເມສະວະຣີ ເທວີຜູ້ມີສາມຕາ ໄດ້ຂ້າ ອຸກຣາສະຍະ, ອຸກຣະວີຣະຍະ ແລະ ມະຫາຫະນຸ ດ້ວຍຕຣິສູລ (ຫອກສາມງ່າ) ຂອງນາງ।

Verse 19

बिडालस्यासिना कायात् पातयामास वै शिरः । दुर्धरं दुर्मुखं चोभौ शरैर्निन्ये यमक्षयम् । कालं च कालदण्डेन कालरात्रिरपातयत् ॥

ນາງຕັດຫົວຂອງ ບິຑາລະ ອອກຈາກກາຍດ້ວຍດາບ. ທັງ ດຸຣະທະຣະ ແລະ ດຸຣະມຸຂະ ນາງສົ່ງໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຍະມະ ດ້ວຍລູກສອນ. ແລະ ກາລະ ນັ້ນເອງ ກາລາຣາຕຣີ ກໍຕີລົງດ້ວຍຄທາແຫ່ງກາລະ (ເວລາ).

Verse 20

अग्रदर्शनमत्युग्रैः खड्गपातैरताडयत् । असिनैवासिलोमानमच्छिदत् सा रणोत्सवे । गणैः सिंहॆन देव्याः च जयक्ष्वेडाकृतोत्सवैः ॥

ນາງໄດ້ຟັນສັງຫານ ອະກຣະດັຣຊະນະ ດ້ວຍຄົມດາບອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ແລະໃນງານບຸນແຫ່ງສົງຄາມນັ້ນ ນາງກໍຟັນລົງ ອະສິໂລມາ ດ້ວຍດາບ—ໃນຂະນະທີ່ ຄະນະກະນະຂອງເທວີ ແລະ ສິງຂອງນາງ ຮ້ອງໂຮດຊະນະດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມ.

Verse 21

एवं संक्षीयमाणे तु स्वसैन्ये महिषासुरः । माहिषेण स्वरूपेण त्रासयामास तान् गणान् ॥

ເມື່ອກອງທັບຂອງຕົນຖືກທຳລາຍຢ່າງນັ້ນ ມະຫິສາສຸຣະ ໄດ້ແປງກາຍເປັນຮູບຄວາຍ ແລະເລີ່ມເຮັດໃຫ້ຄະນະກະນະເຫຼົ່ານັ້ນຫວາດກົວ.

Verse 22

कांश्चित्तुण्डप्रिहारेण खुरक्षेपैस्तथापरान् । लाङ्गूलताडितांश्चान्यान् शृङ्गाभ्याञ्च विदारितान् ॥

ບາງພວກລາວຖືກມັນຕີດ້ວຍການກະແທກດ້ວຍດັ່ງ; ບາງພວກຖືກມັນເຕະດ້ວຍກີບແລ້ວໂຍນອອກ; ບາງພວກຖືກມັນຟາດດ້ວຍຫາງ; ແລະບາງພວກຖືກມັນຂວັນຂາດດ້ວຍເຂົາ.

Verse 23

वेगेन कांश्चिदपरान् नादेन भ्रमणेन च । निश्वासपवनेनान्यान् पातयामास भूतले ॥

ບາງພວກຖືກມັນລົ້ມດ້ວຍຄວາມໄວອັນແຮງກ້າ; ບາງພວກດ້ວຍສຽງຮ້ອງຄຳຮາມ ແລະການຫມຸນວຽນຂອງມັນ; ແລະບາງພວກອື່ນ ມັນໂຍນລົງສູ່ພື້ນດ້ວຍລົມແຫ່ງລົມຫາຍໃຈຂອງມັນ.

Verse 24

निपात्य प्रमथानीकमभ्यधावत सोऽसुरः । सिंहं हन्तुं महादेव्याः कोपं चक्रे ततोऽम्बिका ॥

ເມື່ອມັນໄດ້ລົ້ມລົງຝູງພຣະມະຖະທັງຫມົດແລ້ວ ອະສຸຣະນັ້ນກໍພຸ່ງໄປເພື່ອຂ້າສິງຂອງພຣະເທວີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່; ແລ້ວ ອຳບິກາ ກໍເກີດຄວາມໂກດກ້າ.

Verse 25

सोऽपि कोपान्महावीऱ्यः खुरक्षुण्णमहीतलः । शृङ्गाभ्यां पर्वतानुच्चैश्चिक्षेप च ननाद च ॥

ເຂົາດ້ວຍຄວາມກ້າຫານອັນໃຫຍ່ ແລະໂກດເກຣີຍວ ໄດ້ກວນດິນດ້ວຍກີບ; ດ້ວຍເຂົາຂອງເຂົາ ເຂົາໂຍນພູສູງໆຂຶ້ນສູ່ຟ້າ ແລະຮ້ອງຄໍາຮາມກັງວານ।

Verse 26

वेगभ्रमणविक्षुण्णा मही तस्य व्यशीर्यत । लाङ्गूलेनाहतश्चाब्धिः प्लावयामास सर्वतः ॥

ດ້ວຍການຫມຸນວຽນອັນວ່ອງໄວຂອງເຂົາ ແຜ່ນດິນຖືກແຕກທະລາຍ; ແລະທະເລຖືກຫາງຂອງເຂົາຟາດຕີ ກໍ່ພຸ່ງຂຶ້ນ ແລະຖ້ວມທົ່ວທຸກທິດ।

Verse 27

धुतशृङ्गविभिन्नाश्च खण्डं खण्डं ययुर्घनाः । श्वासानिलास्ताः शतशो निपेतुर्नभसोऽचलाः ॥

ແລະເມກທັງຫຼາຍ ຖືກການສັ່ນໄຫວຂອງເຂົາຂອງເຂົາທໍາໃຫ້ແຕກອອກເປັນຊິ້ນໆ; ຖືກລົມຈາກລົມຫາຍໃຈຂອງເຂົາພັດພາ ພູນັບຮ້ອຍກໍ່ຕົກລົງຈາກຟ້າ।

Verse 28

इति क्रोधसमाध्मातमापतान्तं महासुरम् । दृष्ट्वा सा चण्डिका कोपं तद्वधाय तदाकरोत् ॥

ເມື່ອເຫັນອະສຸຣະຜູ້ໃຫຍ່ນັ້ນ ພຸ່ງເຂົ້າມາ ພອງດ້ວຍຄວາມໂກດ, ຈັນຑິກາ (Caṇḍikā) ຈຶ່ງຮັບເອົາພາວະແຫ່ງພຣະພິໂຣດ ເພື່ອປະຫານເຂົາ.

Verse 29

सा क्षिप्त्वा तस्य वै पाशं तं बबन्ध महासुरम् । तत्याज माहिषं रूपं सोऽपि बद्धो महामृधे ॥

ນາງໂຍນບ່ວງບາດ (noose) ຂອງນາງຄອບໃສ່ເຂົາ ແລະມັດອະສຸຣະຜູ້ໃຫຍ່ນັ້ນໄວ້. ແມ່ນແຕ່ຖືກມັດໃນສຶກອັນໃຫຍ່ ເຂົາກໍລະທິ້ງຮູບຄວາຍຂອງເຂົາ.

Verse 30

ततः सिंहोऽभवत् सद्यो यावत्तस्याम्बिका शिरः । छिनत्ति तावत्पुरुषः खड्गपाणिरदृश्यत ॥

ໃນທັນທີນັ້ນ ລາວກາຍເປັນສິງ; ແລະເມື່ອ ອັມບິກາ ກໍາລັງຈະຕັດຫົວຂອງລາວ ຊາຍຄົນໜຶ່ງປາກົດຂຶ້ນ ຖືດາບໃນມື।

Verse 31

तत एवाशु पुरुषं देवी चिच्छेद सायकैः । तं खड्गचर्मणा सार्धं ततः सोऽभून्महागजः ॥

ໃນທັນນັ້ນ ພຣະເທວີໄດ້ຍິງລູກສອນຢ່າງວ່ອງໄວ ຟັນລົງຊາຍນັ້ນ ພ້ອມທັງດາບແລະໂລ່; ແລ້ວລາວກາຍເປັນຊ້າງໃຫຍ່।

Verse 32

करेण च महासींहं तं चकर्ष जगर्‍ज च । कर्षतस्तु करं देवी खड्गेन निरकृन्तत ॥

ດ້ວຍງວງຂອງລາວ ລາວລາກສິງໃຫຍ່ແລະຮ້ອງຄໍາຮາມ; ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ລາກນັ້ນ ພຣະເທວີໄດ້ຟັນງວງຂອງລາວຂາດດ້ວຍດາບ।

Verse 33

ततो महासुरो भूयो माहिषं वपुरास्थितः । तथैव क्षोभयामास त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥

ແລ້ວ ອະສຸຣະໃຫຍ່ນັ້ນ ກໍກັບມາຮັບຮ່າງເປັນຄວາຍອີກຄັ້ງ; ແລະດັ່ງນັ້ນ ລາວຍັງຄົງເຮັດໃຫ້ໂລກທັງສາມສັ່ນສະເທືອນ ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວທັງປວງ।

Verse 34

ततः क्रुद्धा जगन्माता चण्डिका पानमुत्तमम् । पपौ पुनः पुनश्चैव जहासारुणलोचना ॥

ແລ້ວ ແມ່ແຫ່ງໂລກ ຈັນຑິກາ ໂກດເກຣີຍວ ດື່ມນ້ໍາດື່ມອັນປະເສີດຊ້ໍາໆ; ແລະນາງຫົວເຮາະ ດ້ວຍດວງຕາແດງກໍາ।

Verse 35

ननर्द चासुरः सोऽपि बलवीर्यमदोद्धतः । विषाणाभ्यां चिक्षेप चण्डिकां प्रति भूधरान् ॥

ອະສຸຣະນັ້ນກໍຮ້ອງຄຳຮາມດັງກ້ອງ ເພາະເມົາມົນໃນພະລັງແລະວິລະກຳຂອງຕົນ ແລ້ວໃຊ້ເຂົາຂວ້າງພູເຂົາໄປຫາ ຈັນຑິກາ।

Verse 36

सा च तान् प्रहितांस्तेन चूर्णयन्ती शरोत्करैः । उवाच तं मदोद्धूतमुखरागाकुलाक्षरम् ॥

ນາງນັ້ນ ໄດ້ບົດບີ້ພູເຂົາທີ່ເຂົາຂວ້າງມາ ດ້ວຍຝົນລູກສອນເປັນຊຸດໆ ແລ້ວກ່າວກັບເຂົາ—ຜູ້ທີ່ສຽງຄຳຮາມເພາະເມົາ ແລະຖ້ອຍຄຳສັບສົນ।

Verse 37

देव्युवाच गरज गरज क्षणं मूढ मधु यावत्पिबाम्यहम् । मया त्वयि हतेऽत्रैव गर्जिष्यन्त्याशु देवताः ॥

ເທວີກ່າວວ່າ: “ຮ້ອງເຖີດ, ຮ້ອງເຖີດ ອີກປານໜຶ່ງ ໂອ້ຄົນໂງ່—ຈົນກວ່າຂ້າຈະດື່ມນ້ຳເຜິ້ງນີ້. ເມື່ອເຈົ້າຖືກຂ້າໂດຍຂ້າ ຢູ່ນີ້ແຫຼະ, ພວກເທວະຈະຮ້ອງດັງໃນໄຊຊະນະໃນໄມ່ຊ້າ.”

Verse 38

ऋषिरुवाच एवमुक्त्वा समुत्पत्य सारूढा तं महासुरम् । पादेनाक्रम्य कण्ठे च शूलेनैनमताडयत् ॥

຤ິສີກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງກໍໂດດຂຶ້ນ ຂຶ້ນຂີ່ເທິງອະສຸຣະໃຫຍ່ນັ້ນ ກົດລົງດ້ວຍຕີນ ແລ້ວຟັນທີ່ຄໍດ້ວຍຫອກຂອງນາງ।

Verse 39

ततः सोऽपि पदाक्रान्तस्तया निजमुखात्ततः । अर्धनिष्क्रान्त एवासीद् देव्याः वीर्येण संवृतः ॥

ແລ້ວຕໍ່ມາ ແມ່ນແຕ່ຖືກກົດໄວ້ດ້ວຍຕີນຂອງນາງ ເຂົາກໍເລີ່ມຈະໂຜ່ອອກຈາກປາກຂອງຕົນ; ແຕ່ໂຜ່ອອກໄດ້ພຽງເຄິ່ງດຽວ ເພາະຖືກຂັດຂວາງ ແລະຖືກຈຳກັດໂດຍພະລັງຂອງເທວີ।

Verse 40

अर्धनिष्क्रान्त एवासौ युध्यमानो महासुरः । तया महासिना देव्याः शिरश्छित्त्वा निपातितः ॥

ໃນຂະນະທີ່ອະສຸຣະໃຫຍ່ນັ້ນ ຍັງປາກົດອອກມາໄດ້ແຕ່ເຄິ່ງ ແລະຍັງສູ້ຕໍ່ໄປ, ພຣະເທວີໄດ້ໃຊ້ດາບໃຫຍ່ຕັດສະຫຼັດສີສະ ໃຫ້ມັນລົ້ມລົງ។

Verse 41

एवं स महिषो नाम ससैन्यः ससुहृद्गणः । त्रैलोक्यं मोहयित्वा तु तया देव्याः विनाशितः ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ມີນາມວ່າ “ມະຫິສະ” ຖືກພຣະເທວີທຳລາຍ—ພ້ອມກັບກອງທັບ ແລະພວກພັນທະມິດທັງຫມົດ—ຫຼັງຈາກໄດ້ຫຼອກລວງສາມໂລກ।

Verse 42

त्रैलोक्यस्थैस्तदा भूतैर्महिषे विनिपातिते । जयेत्युक्तं ततः सर्वैः सदेवासुरमानवैः ॥

ແລ້ວເມື່ອມະຫິສະລົ້ມລົງ ສັດທັງປວງໃນສາມໂລກກໍປະກາດວ່າ “ຊະນະໄຊ!”—ທັງເທວະ, ອະສຸຣະ ແລະມະນຸດ।

Verse 43

ततो हाहाकृतं सर्वं दैत्यसैन्यं ननाश तत् । प्रहर्षं च परं जग्मुः सकला देवतागणाः ॥

ແລ້ວກອງທັບທັງໝົດຂອງໄດຕະຍະ ຮ້ອງວ່າ “ອະນິຈຈັງ!” ແລ້ວຖືກຕີແຕກ ແລະພິນາດ; ຝ່າຍຫມູ່ເທວະທັງປວງໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິຍິນດີສູງສຸດ।

Verse 44

तुष्टुवुस्तां सुरा देवीṃ सह दिव्यैर्महर्षिभिः । जगुर्गन्धर्वपतयो ननृतुश्चाप्सरोगणाः ॥

ເທວະທັງຫມົດໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເທວີ ພ້ອມກັບມະຫາຣິສີຜູ້ສັກສິດ; ບັນດາຈອມແຫ່ງຄັນທະຣະວະຮ້ອງຂັບ, ແລະຝູງອັບສະຣາກໍຟ້ອນລຳ।