Adhyaya 37

Verse 1

इती श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे षट्त्रिशो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः कथं दारुवनं प्राप्तो भगवान् गोवृषध्वजः / मोहयामास विप्रेन्द्रान् सूत वक्तुमिहार्हसि

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ພຣະຜູ້ເປັນພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ ໄດ້ມາຮອດປ່າດາຣຸວະນະແນວໃດ? ແລະພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທີ່ນັ້ນຫຼົງມົວແນວໃດ? ໂອ ສູຕະ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ»។

Verse 2

सूत उवाच पुरा दारुवन् रम्ये देवसिद्धनिषेविते / सपुत्रदारा मुनयस्तपश्चेरुः सहस्रशः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ໃນປ່າດາຣຸວະນະອັນງາມ ທີ່ເທວະແລະສິດທະຜູ້ສຳເລັດມັກມາຢ້ຽມ ມຸນີຫຼາຍພັນ—ພ້ອມລູກຊາຍແລະພັນລະຍາ—ໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຢ່າງເຂັ້ມງວດ।

Verse 3

प्रवृत्तं विविधं कर्म प्रकुर्वाणा यथाविधि / यजन्ति विविधैर्यज्ञैस्तपन्ति च महर्षयः

ມະຫາລິສີທັງຫຼາຍ ມຸ່ງໝັ້ນໃນກິດການຫຼາກຫຼາຍ ປະພຶດຕາມພິທີກົດເກນ; ພວກເຂົາບູຊາດ້ວຍຍັດຍະຫຼາຍປະເພດ ແລະກໍຝຶກຕະປະສະດ້ວຍ।

Verse 4

तेषां प्रवृत्तिविन्यस्तचेतसामथ शूलधृक् / ख्यापयन् स महादोषं ययौ दारुवनं हरः

ເມື່ອນັ້ນ ຮະຣະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ເຫັນວ່າໃຈຂອງພວກເຂົາຖືກວາງໄວ້ໃນການກະທຳພາຍນອກ ຈຶ່ງໄປສູ່ປ່າດາຣຸວະນະ ເພື່ອເປີດເຜີຍຄວາມຜິດໃຫຍ່ຂອງພວກເຂົາ।

Verse 5

कृत्वा विश्वगुरुं विष्णुं पार्श्वे देवो महेश्वरः / ययौ निवृत्तविज्ञानस्थापनार्थं च शङ्करः

ພຣະມະເຫສະວະຣະ ໄດ້ໃຫ້ພຣະວິສນຸ—ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ—ຢູ່ຂ້າງພຣະອົງ ແລ້ວຈຶ່ງອອກເດີນທາງ; ພຣະສັງກະຣະໄປເພື່ອສະຖາປະນາປັນຍາແຫ່ງການຖອນຄືນ (ນິວຣິຕຕິ-ຍານ) ໃຫ້ມັ່ນຄົງ।

Verse 6

आस्थाय विपुलं वेशमूनविंशतिवत्सरः / लीलालसो महाबाहुः पीनाङ्गश्चारुलोचनः

ພຣະອົງສວມເຄື່ອງນຸ່ງອັນສົງ່າງາມ ປາກົດເປັນຊາຍໜຸ່ມຍັງບໍ່ຮອດຊາວປີ; ມີອາການຫຼິ້ນລະເລີຍ, ແຂນໃຫຍ່ກ້າແຂງ, ຮ່າງກາຍເຕັມອົບອຸ່ນ ແລະດວງຕາງາມພິເສດ.

Verse 7

चामीकरवपुः श्रीमान् पूर्णचन्द्रनिभाननः / मत्तमातङ्गगामनो दिग्वासा जगदीश्वरः

ພຣະວິກາຍດັ່ງຄຳ ສົ່ງປະກາຍດ້ວຍສິຣີມົງຄຸນ, ໃບໜ້າດັ່ງຈັນເຕັມດວງ; ຍ່າງຢ່າງສົງ່າດັ່ງຊ້າງເມົາ, ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍທິດທັງສີ່ເປັນຜ້າ—ພຣະອົງແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ.

Verse 8

कुशेशयमयीं मालं सर्वरत्नैरलङ्कृताम् / दधानो भगवानीशः समागच्छति सस्मितः

ພຣະອົງຜູ້ເປັນພຣະອິສະ (Īśa) ຜູ້ມີພຣະພາກ ຖືມາລາດອກບົວ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີທຸກຊະນິດ ແລະເຂົ້າມາດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ.

Verse 9

यो ऽनन्तः पुरुषो योनिर्लोकानामव्ययो हरिः / स्त्रीवेषं विष्णुरास्थाय सो ऽनुगच्छति शूलिनम्

ຮຣິ (ວິສນຸ) ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ, ຜູ້ເປັນປຸຣຸສະອັນອະນັນຕະ ແລະເປັນຄັນທີ່ກໍ່ເກີດໂລກທັງປວງ, ກໍ່ຮັບຮູບແມ່ຍິງ ແລະຕາມຫຼັງຊູລິນ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຖືຕຣິສູນ.

Verse 10

सम्पूर्णचन्द्रवदनं पीनोन्नतपयोधरम् / शुचिस्मितं सुप्रसन्नं रणन्नुपुरकद्वयम्

ໃບໜ້າຂອງນາງດັ່ງຈັນເຕັມດວງ; ອົກເຕັມອຸ່ນແລະຍົກສູງ. ມີຮອຍຍິ້ມບໍລິສຸດອ່ອນໂຍນ ແລະໃບໜ້າສະຫງົບຜ່ອງໃສ; ນາງສວມກຳໄລຂໍ້ຕີນຄູ່ໜຶ່ງທີ່ດັງກິ່ງໆເມື່ອຍ່າງ.

Verse 11

सुपीतवसनं दिव्यं श्यामलं चारुलोचनम् / उदारहंसचलनं विलासि सुमनोहरम्

ພຣະອົງນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງອັນງາມສະຫງ່າ ແລະສະຫວ່າງໄສດັ່ງທິບ—ກາຍສີຄໍາ້, ດວງຕາງາມ—ຍ່າງຢ່າງອ່ອນຊ້ອຍດັ່ງຫົງຜູ້ສູງສົ່ງ; ມີທ່າທາງຫຼິ້ນລະເລີຍ ແລະຊວນໃຈຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 12

एवं स भगवानीशो देवदारुवने हरः / चचार हरिणा भिक्षां मायया मोहयन् जगत्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ—ອີສະ, ຫະຣະ—ໄດ້ທ່ອງໄປໃນປ່າເທວະດາຣຸ ຂໍບິນດະບາດ ມີກວາງເປັນຄູ່/ເປັນອາການ; ແລະດ້ວຍມາຍາ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງຫຼົງໄຫຼ।

Verse 13

दृष्ट्वा चरन्तं विश्वेशं तत्र तत्र पिनाकिनम् / मायया मोहिता नार्यो देवदेवं समन्वयुः

ເມື່ອເຫັນພຣະວິສະເວສະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກ ທ່ອງໄປມາທີ່ນັ້ນທີ່ນີ້, ບັນດານາງທັງຫຼາຍຜູ້ຖືກມາຍາຫຼອກລວງ ກໍໄດ້ຕິດຕາມພຣະເທວະເທວະ.

Verse 14

विस्त्रस्तवस्त्राभरणास्त्यक्त्वा लज्जां पतिव्रताः / सहैव तेन कामार्ता विलासिन्यश्चरन्तिहि

ເສື້ອຜ້າແລະເຄື່ອງປະດັບຂອງນາງທັງຫຼາຍກະຈັດກະຈາຍ, ປ່ອຍວາງຄວາມອາຍ—ແມ່ນແຕ່ເປັນຜູ້ຖືວຣະຕະແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ—ນາງຜູ້ຮັກຄວາມສຳລານ ຖືກກາມະບີບຄັ້ນ ກໍທ່ອງໄປຢ່າງລະເລີຍຄຽງຂ້າງພຣະອົງແທ້ໆ।

Verse 15

ऋषीणां पुत्रका ये स्युर्युवानो जितमानसाः / अन्वगच्छन् हृषीकेशं सर्वे कामप्रपीडिताः

ບຸດຂອງບັນດາຣິສີ ຜູ້ເປັນໜຸ່ມ ແລະຊະນະໃຈຕົນໄດ້, ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ, ພວກເຂົາທັງໝົດກໍຕິດຕາມ ຫຣິສີເກສະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງອິນທຣີຍະ, ດ້ວຍຖືກກາມະບີບຄັ້ນຢ່າງໜັກ.

Verse 16

गायन्ति नृत्यन्ति विलासबाह्या नारीगणा मायिनमेकमीशम् / दृष्ट्वा सपत्नीकमतीवकान्त- मिच्छन्त्यथालिङ्गनमाचरन्ति

ພວກນາງຮ້ອງເພງ ແລະ ຟ້ອນລຳດ້ວຍທ່າທາງຫຼິ້ນຊົນ; ເມື່ອເຫັນພຣະອີສະວະຣະອົງດຽວ—ຜູ້ມີມາຍາອັນອັດສະຈັນ—ທັງໆທີ່ມີພຣະສະຫະພັນຢູ່ຄຽງ ກໍຍັງງາມເກີນປະມານ; ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ ພວກນາງຂໍກອດ ແລະ ກະທຳຕາມນັ້ນ.

Verse 17

पदे निपेतुः स्मितमाचरन्ति गायन्ति गीतानि मुनीशपुत्राः / आलोक्य पद्मापतिमादिदेवं भ्रूभङ्गमन्ये विचरन्ति तेन

ບາງຄົນລົງກົ້ມຢູ່ທີ່ພຣະບາດ; ບາງຄົນຍິ້ມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບປິຕິ; ບຸດຂອງມະຫາມຸນີຮ້ອງສັນລະເສີນ. ແລະເມື່ອເຫັນພຣະປັດມາປະຕິ—ພຣະເທວະດາດັ້ງເດີມ—ບາງຄົນເດີນໄປມາດ້ວຍຄິ້ວຂມວດ ເພາະຖືກກະທົບດ້ວຍພາບນັ້ນອັນຫນັກໜ່ວງ.

Verse 18

आसामथैषामपि वासुदेवो मायी मुरारिर्मनसि प्रविष्टः / करोति भोगान् मनसि प्रवृत्तिं मायानुभूयन्त इतिव सम्यक्

ສຳລັບພວກເຂົາເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍ ວາສຸເທວະ—ມຸຣາຣິ ຜູ້ຖືມາຍາ—ເຂົ້າໄປສູ່ໃນໃຈ ແລະ ກໍ່ໃຫ້ເກີດພົບພາບແຫ່ງພະໂພກ (bhoga) ພ້ອມການເຄື່ອນໄຫວຂອງໃຈອອກນອກ. ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງປະສົບມາຍາຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມການເຮັດວຽກຂອງມັນ.

Verse 19

विभाति विश्वामरभूतभर्ता स माधवः स्त्रीगणमध्यविष्टः / अशेषशक्त्यासनसंनिविष्टो यथैकशक्त्या सह देवदेवः

ມາທະວະ—ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ ທັງເທວະ ແລະ ສັດທັງຫມົດ—ສ່ອງສະຫວ່າງ ປະທັບນັ່ງກາງຫມູ່ແຫ່ງຊັກຕິ. ທ່ານສະຖິດຢູ່ເທິງບັນລັງແຫ່ງພະລັງອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ ດັ່ງພຣະເທວະເທວະຜູ້ສະຖິດຮ່ວມກັບຊັກຕິສູງສຸດອົງດຽວ.

Verse 20

करोति नृत्यं परमप्रभावं तदा विरूढः पुनरेव भूयः / ययौ समारुह्य हरिः स्वभावं तदीशवृत्तामृतमादिदेवः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງຟ້ອນລຳດ້ວຍອຳນາດອັນສູງສຸດ. ແລ້ວເມື່ອລຸກຂຶ້ນອີກຄັ້ງ ຮະຣິ—ພຣະເທວະດາດັ້ງເດີມ—ໄດ້ຂຶ້ນສູ່ສະພາບທຳມະຊາດຂອງພຣະອົງ ແລະ ຈາກໄປ ປະໄວ້ເລື່ອງລາວອັນຫວານດັ່ງອະມຣິຕະແຫ່ງພຣະຈັຣິຍາຂອງພຣະເຈົ້າ.

Verse 21

दृष्ट्वा नारीकुलं रुद्रं पुत्राणामपि केशवम् / मोहयन्तं मुनिश्रेष्ठाः कोपं संदधिरे भृशम्

ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດ ເຫັນພຣະຣຸດຣະເຮັດໃຫ້ຝູງແມ່ຍິງຫຼົງມົວ ແລະພຣະເກສະວະ (ວິສນຸ) ລໍ້ລວງຈົນແມ່ນລູກຊາຍຂອງນາງໆກໍຫຼົງ ຈຶ່ງເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກ.

Verse 22

अतीव परुषं वाक्यं प्रोचुर्देवं कपर्दिनम् / शेषुश्च शापैर्विविधैर्मायया तस्य मोहिताः

ພວກເຂົາເວົ້າຄໍາຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ພຣະເທວະກະປັດດິນ (ສິວະ) ແລະຄົນອື່ນໆກໍ—ຖືກມາຍາຂອງພຣະອົງຫຼອກໃຫ້ຫຼົງ—ໄດ້ປາກສາບແຊ່ງຫຼາຍປະເພດໃສ່ພຣະອົງ.

Verse 23

तपांसि तेषां सर्वेषां प्रत्याहन्यन्त शङ्करे / यथादित्यप्रकाशेन तारका नभसि स्थिताः

ຕໍ່ໜ້າພຣະສັງກະຣະ ຕະປະຂອງພວກເຂົາທັງໝົດຖືກເຮັດໃຫ້ໝົດ຤ິດ ເຫມືອນດາວໃນຟ້າທີ່ຖືກຮັດສະໝີພຣະອາທິດກົດກັ້ນໃຫ້ຈາງຫາຍ.

Verse 24

ते भग्नतपसो विप्राः समेत्य वृषभध्वजम् / को भवानिति देवेशं पृच्छन्ति स्म विमोहिताः

ພຣາຫມະນະມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ທີ່ຕະປະຖືກທໍາລາຍ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ສິວະ) ແລະດ້ວຍຄວາມຫຼົງມົວ ໄດ້ຖາມພຣະເທວະເຈົ້າວ່າ: “ທ່ານແມ່ນໃຜ?”

Verse 25

सो ऽब्रवीद् भगवानीशस्तपश्चर्तुमिहागतः / इदानीं भार्यया देशे भवद्भिरिह सुव्रताः

ແລ້ວພຣະພຣະອົງຜູ້ເປັນອີສະວະຣະ ຕັດວ່າ: “ເຮົາມາທີ່ນີ້ເພື່ອປະພຶດຕະປະ. ບັດນີ້ ໂອ້ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ ເຮົາຈະພັກຢູ່ໃນແຜ່ນດິນນີ້ພ້ອມກັບພຣະມະເຫສີຂອງເຮົາ ຕໍ່ໜ້າພວກເຈົ້າ.”

Verse 26

तस्य ते वाक्यमाकर्ण्य भृग्वाद्या मुनिपुङ्गवाः / ऊचुर्गृहीत्वा वसनं त्यक्त्वा भार्यां तपश्चर

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານ ບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງ—ພຣິກຸ ແລະອື່ນໆ—ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງນຸ່ງຜ້າພະລະສະຫງົບ ສະລະພັນລະຍາ ແລະປະພຶດຕະປະ (tapas)»។

Verse 27

अथोवाच विहस्येशः पिनाकी नीललोहितः / संप्रेक्ष्य जगतो योनिं पार्श्वस्थं च जनार्दनम्

ແລ້ວພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ຖືພິນາກະ ຜູ້ມີສີຟ້າປົນແດງ—ຍິ້ມແລະກ່າວ. ພຣະອົງໄດ້ເບິ່ງໄປຫາ «ຄັນກໍ່ກໍາເນີດແຫ່ງຈັກກະວານ» ແລະຈະນາຣະດະນະທີ່ຢືນຂ້າງພຣະອົງ។

Verse 28

कथं भवद्भिरुदितं स्वभार्यापोषणोत्सुकैः / त्यक्तव्या मम भार्येति धर्मज्ञैः शान्तमानसैः

ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ມຸ່ງຮັກສາພັນລະຍາຂອງຕົນ ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ທຳ ມີໃຈສະຫງົບ—ຈະກ່າວໄດ້ແນວໃດວ່າ «ພັນລະຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຄວນຖືກສະລະ»?

Verse 29

ऋषय ऊचुः व्यभिचाररता नार्यः संत्याज्याः पतिनेरिताः / अस्माभिरेषा सुभगा तादृशी त्यागमर्हति

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ຍິງທີ່ຫຼົງໃນການນອກໃຈ ຄວນຖືກສະລະ ດັ່ງທີ່ບັນຍັດໄວ້ສໍາລັບຜົວ. ຕາມຄວາມເຫັນຂອງພວກເຮົາ ນາງຜູ້ມີສິຣິນີ້ກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ຈຶ່ງສົມຄວນຖືກປະຖິ້ມ»។

Verse 30

महादेव उवाच न कदाचिदियं विप्रा मनसाप्यन्यमिच्छति / नाहमेनामपि तथा विमुञ्चामि कदाचन

ມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ນາງນີ້ບໍ່ເຄີຍ—ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈ—ປາຖະໜາຜູ້ອື່ນ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ເຄີຍປະຖິ້ມນາງເລີຍ»។

Verse 31

ऋषय ऊचुः दृष्ट्वा व्यभिचरन्तीह ह्यस्माभिः पुरुषाधम / उक्तं ह्यसत्यं भवता गम्यतां क्षिप्रमेव हि

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ເຮົາໄດ້ເຫັນການປະພຶດຜິດຂອງເຈົ້າຢູ່ນີ້ແລ້ວ, ໂອ ບຸລຸດຕໍ່າຊ້າທີ່ສຸດ. ເຈົ້າໄດ້ເວົ້າຄຳບໍ່ຈິງ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງໄປໃນທັນທີ—ໄວໆ!»

Verse 32

एवमुक्ते महादेवः सत्यमेव मयेरितम् / भवतां प्रतिभात्येषेत्युक्त्वासौ विचचार ह

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມະຫາເທວະ (ພຣະສິວະ) ຕອບວ່າ: «ສິ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ເວົ້ານັ້ນ ແທ້ຈິງແທ້. ຖ້າມັນປາກົດຖືກຕ້ອງແກ່ພວກເຈົ້າ»—ເວົ້າແລ້ວ ພຣະອົງກໍໄປຕາມທາງຂອງພຣະອົງ.

Verse 33

सो ऽगच्छद्धरिणा सार्धं मुनिन्द्रस्य महात्मनः / वसिष्ठस्याश्रमं पुण्यं भिक्षार्थो परमेश्वरः

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ (ປຣະເມສວະຣະ) ຜູ້ອອກຂໍທານ ໄດ້ໄປພ້ອມກັບກວາງ ສູ່ອາສຣົມອັນບໍລິສຸດຂອງມຸນິເອກ ມະຫາອາດມາ—ວະສິດຖະ ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າໃນຫມູ່ລຶສີ.

Verse 34

दृष्ट्वा समागतं देवं भिक्षमाणमरुन्धती / वसिष्ठस्य प्रिया भार्या प्रत्युद्गम्य ननाम नम्

ເມື່ອອະຣຸນທະຕີ ພັນລະຍາອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງວະສິດຖະ ເຫັນພຣະເທວະມາຮອດ ໃນຮູບຂອງຜູ້ຂໍທານ ຂໍອາຫານ ນາງກໍອອກໄປຕ້ອນຮັບ ແລະກໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 35

प्रक्षाल्य पादौ विमलं दत्त्वा चासनमुत्तमम् / संप्रेक्ष्य शिथिलं गात्रमभिघातहतं द्विजैः / संधयामास भैषज्यैर्विष्णा वदना सती

ນາງໄດ້ລ້າງພຣະບາດໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຖວາຍອາສນະອັນປະເສີດ. ຈາກນັ້ນ ສະຕີ—ຜູ້ມີໃບໜ້າສ່ອງສະຫວ່າງດຸດວິສນຸ—ເຫັນອະວະຍະວະອ່ອນລ້າ ເນື່ອງຈາກຖືກຕີໂດຍພວກດວິຊະ ແລ້ວຈຶ່ງປະສານໃຫ້ຄືນດີດ້ວຍຢາຮັກສາ.

Verse 36

चकार महतीं पूजां प्रार्थयामास भार्यया / को भवान् कुत आयातः किमाचारो भवानिति / उवाच तां महादेवः सिद्धानां प्रवरो ऽस्म्यहम्

ລາວໄດ້ກະທຳພິທີບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະພ້ອມກັບພັນລະຍາ ໄດ້ອ້ອນວອນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: “ທ່ານແມ່ນໃຜ? ມາຈາກໃສ? ປະພຶດວິນັຍແນວໃດ?” ແລ້ວພຣະມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: “ເຮົາແມ່ນຜູ້ເລີດສຸດໃນຫມູ່ສິດທະ”।

Verse 37

यदेतन्मण्डलं शुद्धं भाति ब्रह्ममयं सदा / एषैव देवता मह्यं धारयामि सदैव तत्

ມັນດະລະອັນບໍລິສຸດນີ້ ສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ເສມອ ເປັນພຣະພຣະຫມັນອັນເຕັມປຽມ; ນີ້ແຫຼະແມ່ນເທວະທີ່ເຮົາເລືອກ ແລະເຮົາຍຶດຖື-ພິຈາລະນາມັນຢູ່ທຸກເວລາ।

Verse 38

हत्युक्त्वा प्रययौ श्रीमाननुगृह्य पतिव्रताम् / ताडयाञ्चक्रिरे दण्डैर्लोष्टिभिर्मुष्टिभिद्विजाः

ເມື່ອໄດ້ເວົ້າຄຳຮຸນແຮງນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີກໍໄດ້ໄປ ໂດຍໄດ້ໂປດປານແກ່ນາງຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ສາມີ. ແລ້ວພວກພຣາຫມັນກໍເລີ່ມຕີ (ຜູ້ກໍ່ເຫດ) ດ້ວຍໄມ້ຄ້ອນ, ກ້ອນດິນ, ແລະກຳປັ້ນມື।

Verse 39

दृष्ट्वा चरन्तं गिरिशं नग्नं विकृतलक्षणम् / प्रोचुरेतद् भवांल्लिङ्गमुत्पाटयतु दुर्मते

ເມື່ອເຫັນກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ເດີນໄປມາແບບເປືອຍກາຍ ແລະມີລັກສະນະປະຫລາດຜິດແປກ, ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: “ໃຫ້ຄົນໃຈຊົ່ວນີ້ ຖອນລິງຄະຂອງຕົນອອກ!”

Verse 40

तानब्रवीन्महायोगी करिष्यामीति शङ्करः / युष्माकं मामके लिङ्गे यदि द्वेषो ऽभिजायते

ພຣະສັງກະຣະ ມະຫາໂຍຄີ ກ່າວກັບພວກເຂົາວ່າ: “ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້. ຖ້າໃນເລື່ອງລິງຄະຂອງເຮົາ ຄວາມຊັງຊັງເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຈົ້າ…”

Verse 41

इत्युक्त्वोत्पाटयामास भगवान् भगनेत्रहा / नापश्यंस्तत्क्षणेनेशं केशवं लिङ्गमेव च

ເມື່ອພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ—ຜູ້ທຳລາຍດວງຕາຂອງພະພາກະ (Bhaganetra-hā)—ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກໍສະບັດຖອນອອກໃນທັນທີ; ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນທັງພຣະເກສະວະ (Keśava) ຫຼືສິ່ງໃດເລີຍ—ເຫຼືອພຽງພຣະລິງຄະເທົ່ານັ້ນ।

Verse 42

तदोत्पाता बभूवुर्हि लोकानां भयशंसिनः / न राजते सहस्रांशुश्चचाल पृथिवी पुनः / निष्प्रभाश्च ग्रहाः सर्वे चुक्षुभे च महोदधिः

ໃນເວລານັ້ນ ອາການລາງຮ້າຍອັນນ່າຢ້ານກໍເກີດຂຶ້ນ ຂູ່ຂວັນປວງຊົນ: ພຣະອາທິດຜູ້ມີພັນລຳແສງບໍ່ສ່ອງສະຫວ່າງ; ແຜ່ນດິນໄຫວອີກຄັ້ງ; ດາວເຄາະທັງປວງມືດຫມົດປະກາຍ; ແລະມະຫາສະມຸດກໍປັ່ນປ່ວນຄື້ນຄືນ।

Verse 43

अपश्यच्चानुसूयात्रेः स्वप्नं भार्या पतिव्रता / कथयामास विप्राणां भयादाकुलितेक्षणा

ອະນຸສູຍາ ພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ສາມີຂອງອະຕຣິ ໄດ້ເຫັນຄວາມຝັນໜຶ່ງ; ແລະດ້ວຍດວງຕາທີ່ສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ນາງໄດ້ເລົ່າໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນະລິສີທັງຫຼາຍຟັງ।

Verse 44

तेजसा भासयन् कृत्स्नं नारायणसहायवान् / भिक्षमाणः शिवो नूनं दृष्टो ऽस्माकं गृहेष्विति

“ແນ່ນອນ ພຣະສິວະໄດ້ປາກົດໃນເຮືອນຂອງພວກເຮົາ—ມາຂໍທານ—ສ່ອງສະຫວ່າງທຸກສິ່ງດ້ວຍພຣະເທຊະ; ແລະມີນາຣາຍະນະເປັນສະຫາຍຄູ່ຄຽງ.”

Verse 45

तस्या वचनमाकर्ण्य शङ्कमाना महर्षयः / सर्वे जग्मुर्महायोगं ब्रह्माणं विश्वसंभवम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງນາງ ບັນດາມະຫາລິສີກໍເກີດຄວາມສົງໄສ; ທຸກອົງພາກັນໄປຫາພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຜູ້ເປັນມະຫາໂຍຄີ ແລະເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງສາກົນຈັກກະວານ।

Verse 46

उपास्यमानममलैर्योगिभिर्ब्रह्मवित्तमैः / चतुर्वेदैर्मूर्तिमद्भिः सावित्र्या सहितं प्रभुम्

ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການພຣະອົງຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ຜູ້ຖືກບູຊາໂດຍໂຍຄີຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນຢ່າງສູງສຸດ—ພຣະອົງມີຮູບເປັນສີ່ເວດ ແລະມີສາວິຕຣີ (ຄາຍະຕຣີມັນຕຣາ) ຄຽງຂ້າງ।

Verse 47

आसीनमासने रम्ये नानाश्चर्यसमन्विते / प्रभासहस्रकलिले ज्ञानैश्वर्यादिसंयुते

ພຣະອົງປະທັບນັ່ງເທິງອາສນະອັນງາມ ປະດັບດ້ວຍອັດສະຈັນນານາ; ພຣະສະຫວ່າງຊຶມຊາບດ້ວຍຮັດສະມີພັນປະກາຍ ແລະພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍປັນຍາ, ອຳນາດອິດທິ (ໄອສະວະຣະຍະ) ແລະຄຸນທິບອື່ນໆ।

Verse 48

विभ्राजमानं वपुषा सस्तितं शुभ्रलोचनम् / चतुर्मुखं महाबाहुं छन्दोमयमजं परम्

ພຣະວິກາຍສ່ອງປະກາຍ ຕັ້ງມັ່ນແລະສະຫງົບຫນັກແນ່ນ; ພຣະເນດຂາວສະຫວ່າງຜ່ອງ. ມີສີ່ພຣະພັກ ແລະພຣະພາຫຸໃຫຍ່—ເປັນພຣະສະພາວະສູງສຸດ ບໍ່ເກີດ (ອະຊະ) ອັນປະກອບດ້ວຍສັນຕະວະແຫ່ງວິດາ (ສະຫຼອງ/ຉັນໂທ).

Verse 49

विलोक्य वेदपुरुषं प्रसन्नवदनं शुभम् / शिरोभिर्धरणीं गत्वा तोषयामासुरीश्वरम्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນ “ເວດະປຸຣຸສະ” ຜູ້ມີພຣະພັກຜ່ອງໃສ ແລະສະຫງົບສຸກ, ນາງໄດ້ກົ້ມກາບຈົນສີສະແຕະພື້ນດິນ ແລະດ້ວຍນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະອິດສະວະຣະ ຈອມແຫ່ງສັດທັງປວງ ພໍພຣະໄທ।

Verse 50

तान् प्रसन्नमना देवश्चतुर्मूर्तिश्चतुर्मुखः / व्याजहार मुनिश्रेष्ठाः किमागमनकारणम्

ແລ້ວພຣະເທວະພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ມີສີ່ພຣະພັກ ແລະປາກົດເປັນສີ່ພຣະມູຣຕິ—ດ້ວຍພຣະໄທຜ່ອງໃສ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດວ່າ: “ການມາຂອງພວກເຈົ້າ ເພາະເຫດໃດ?”

Verse 51

तस्य ते वृत्तमखिलं ब्रह्मणः परमात्मनः / ज्ञापयाञ्चक्रिरे सर्वे कृत्वा शिरसि चाञ्जलिम्

ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດຍົກມືພະນົມໄວ້ເທິງສີສະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະໄດ້ກ່າວລາຍງານທຸກຢ່າງຢ່າງຄົບຖ້ວນແດ່ພຣະພຣະຫມາ—ພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ—ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຕໍ່ພຣະອົງ (ພຣະເຈົ້າ).

Verse 52

ऋषय ऊचुः कश्चिद् दारुवनं पुण्यं पुरुषो ऽतीवशोभनः / भार्यया चारुसर्वाङ्ग्या प्रविष्टो नग्न एव हि

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ມີບຸລຸດຜູ້ໜຶ່ງງາມຍິ່ງນັກ ເຂົ້າໄປໃນປ່າດາຣຸອັນສັກສິດ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ລາວເຂົ້າໄປແບບເປືອຍກາຍ ໂດຍມີພັນລະຍາຜູ້ມີອະວະຍະວະງາມອ່ອນຊ້ອຍທົ່ວກາຍຕິດຕາມ.”

Verse 53

मोहयामास वपुषा नारीणां कुलमीश्वरः / कन्यकानां प्रिया चास्य दूषयामास पुत्रकान्

ພຣະອິດສະວະຣະຜູ້ມີອຳນາດ ໄດ້ສະແດງຮູບກາຍອັນຊວນຫຼົງ ເພື່ອໃຫ້ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍໃນຄອບຄົວຫຼົງໄຫຼ; ແລະເມື່ອກາຍເປັນທີ່ຮັກຂອງສາວນ້ອຍທັງຫຼາຍ ກໍໄດ້ນຳລູກຊາຍນ້ອຍໆໃຫ້ເສື່ອມຊົ່ວໄປ.

Verse 54

अस्माभिर्विविधाः शापाः प्रदत्ताश्च पराहताः / ताडितो ऽस्माभिरत्यर्थं लिङ्गन्तु विनिपातितम्

“ພວກເຮົາໄດ້ໃຫ້ຄຳສາບແຊ່ງຫຼາຍປະການ ແລະໂຍນອອກໄປ; ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ພວກເຮົາໄດ້ຕີຢ່າງແຮງກ້າ ຈົນລິງຄະເອງຖືກທຳໃຫ້ລົ້ມລົງ.”

Verse 55

अन्तर्हितश्च भगवान् सभार्यो लिङ्गमेव च / उत्पाताश्चाभवन् घोराः सर्वभूतभयङ्कराः

ແລ້ວພຣະພຣະພາກະວານ ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ—ແມ່ນແຕ່ລິງຄະນັ້ນເອງກໍຫາຍໄປດ້ວຍ. ບັນດາລາງຮ້າຍອັນນ່າສະພຶງກົວ ເກີດຂຶ້ນ ທຳໃຫ້ສັດທັງປວງຫວາດຫວັນ.

Verse 56

क एष पुरुषो देव भीताः स्म पुरुषोत्तम / भवन्तमेव शरणं प्रपन्ना वयमच्युत

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ບຸລຸດນີ້ແມ່ນໃຜ? ໂອ ບຸລຸດສູງສຸດ, ພວກເຮົາຢ້ານກົວ. ໂອ ອະຈຸຕະ, ພວກເຮົາຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນທີ່ພັກພິງ.

Verse 57

त्वं हि वेत्सि जगत्यस्मिन् यत्किञ्चिदपि चेष्टितम् / अनुग्रहेण विश्वेश तदस्माननुपालय

ໃນໂລກນີ້ ການເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ຈິດໃຈຄິດຫຍັງກໍຕາມ ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວຮູ້ທັງໝົດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ, ດ້ວຍພຣະກະລຸນາອະນຸຄຣາະ ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາ.

Verse 58

विज्ञापितो मुनिगणैर्विश्वात्मा कमलोद्भवः / ध्यात्वा देवं त्रिशूलाङ्कं कृताञ्जलिरभाषत

ເມື່ອຖືກຝູງມຸນີທັງຫຼາຍທູນຂໍດັ່ງນັ້ນ, ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ເປັນອາດຕະພາຍໃນຂອງສາກົນ ໄດ້ເຂົ້າສະມາທິລະລຶກເຖິງພຣະເທວະຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍຕຣິຊູນ (ພຣະສິວະ). ດ້ວຍມືພັບນົບ ທ່ານຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 59

ब्रह्मोवाच हा कष्टं भवतामद्य जातं सर्वार्थनाशनम् / धिग्बलं धिक् तपश्चर्या मिथ्यैव भवतामिह

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ອະນິດາ! ມື້ນີ້ໄພພິບັດອັນໜັກໜ່ວງໄດ້ຕົກມາເຖິງພວກເຈົ້າ ອັນທຳລາຍຈຸດປະສົງທັງປວງ. ຈົ່ງຕຳນິພຽງແຕ່ກຳລັງ! ຈົ່ງຕຳນິການບຳເນັດຕະປະ! ທີ່ນີ້ມັນກາຍເປັນອັນໄຮ້ຜົນສຳລັບພວກເຈົ້າແລ້ວ!»

Verse 60

संप्राप्य पुण्यसंस्कारान्निधीनां परमं निधिम् / उपेक्षितं वृथाचारैर्भवद्भिरिह मोहितैः

ເພາະອຳນາດແຫ່ງສັນສະການບຸນ ພວກເຈົ້າໄດ້ບັນລຸຂຸມຊັບສູງສຸດໃນບັນດາຂຸມຊັບທັງປວງ; ແຕ່ເພາະຄວາມຫຼົງໃນທີ່ນີ້ ພວກເຈົ້າກັບລະເລີຍມັນ ເພາະຫມົກມຸ່ນໃນການປະພຶດທີ່ຫວ່າງເປົ່າ ແລະ ບໍ່ເກີດຜົນ.

Verse 61

काङ्क्षन्ते योगिनो नित्यं यतन्तो यतयो निधिम् / यमेव तं समासाद्य हा भवद्भिरुपेक्षितम्

ບັນດາໂຍຄີຜູ້ບຳເນັດ ພາກພຽນຢ່າງບໍ່ຂາດ ແລະປາຖະໜາ “ຂຸມຊັບ” ນັ້ນເປັນນິດ; ແຕ່ເມື່ອໄດ້ພົບພຣະອົງຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແລ້ວ—ອະນິດາ! ພວກເຈົ້າກັບລະເລີຍພຣະອົງ.

Verse 62

यजन्ति यज्ञैर्विविधैर्यत्प्राप्त्यैर्वेदवादिनः / महानिधिं समासाद्य हा भवद्भिरुपेक्षितम्

ຜູ້ຖົມຖຽງວິທີວິທານແຫ່ງເວດ ບູຊາຍັດຍະຫຼາຍຮູບແບບ ເພື່ອໄດ້ພົບພຣະອົງນັ້ນ; ແຕ່ເມື່ອໄດ້ພົບຂຸມຊັບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລ້ວ—ອະນິດາ! ພວກເຈົ້າກັບລະເລີຍມັນ.

Verse 63

यं समासाद्य देवानैमैश्वर्यमखिलं जगत् / तमासाद्याक्षयनिधिं हा भवद्भिरुपेक्षितम्

ເມື່ອເທວະດາທັງຫຼາຍໄດ້ພົບພຣະອົງ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ອຳນາດເປັນເຈົ້າເຫນືອໂລກທັງປວງ; ແຕ່ເມື່ອພົບພຣະອົງຜູ້ນັ້ນ—ຂຸມຊັບອັນບໍ່ເສື່ອມ—ອະນິດາ! ພວກເຈົ້າກັບລະເລີຍພຣະອົງ.

Verse 64

यत्समापत्तिजनितं विश्वेशत्वमिदं मम / तदेवोपेक्षितं दृष्ट्वा निधानं भाग्यवर्जितैः

ຄວາມເປັນເຈົ້າເຫນືອສາກົນຂອງເຮົານີ້ ເກີດຈາກສະມາປັດຕິ (ການດຳດິ່ງສົມບູນ); ຂຸມຊັບນັ້ນແທ້ໆ ກັບຖືກຜູ້ຂາດວາສະນາດີ ລະເລີຍໃຫ້ເຫັນຢູ່.

Verse 65

यस्मिन् समाहितं दिव्यमैश्वर्यं यत् तदव्ययम् / तमासाद्य निधिं ब्राह्म हा भवद्भिर्वृथाकृतम्

ໃນຂຸມຊັບນັ້ນ ອຳນາດອັນທິບພະອິດສະວະຣະອັນສະຫງ່າງາມ ຖືກຮວບຮວມແລະສະຖິດຢູ່ ບໍ່ເສື່ອມສູນ; ແຕ່ເມື່ອໄດ້ພົບຂຸມຊັບນັ້ນແລ້ວ, ໂອ ພຣາຫມະນະ, ອະນິດາ! ພວກເຈົ້າກັບເຮັດໃຫ້ເປັນເລື່ອງເປົ່າປະໂຫຍດ.

Verse 66

एष देवो महादेवो विज्ञेयस्तु महेश्वरः / न तस्य परमं किञ्चित् पदं समधिगम्यते

ເທວະອົງນີ້ພຶງຮູ້ວ່າເປັນ ມະຫາເທວະ—ແທ້ຈິງແມ່ນ ມະເຫສະວະຣະ. ສໍາລັບພຣະອົງ ບໍ່ມີສະຖານະສູງສຸດໃດໆ ທີ່ຈະເຂົ້າເຖິງ ຫຼືເຂົ້າໃຈໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 67

देवतानामृषीणां च पितॄणां चापि शाश्वतः / सहस्रयुगपर्यन्ते प्रलये सर्वदेहिनाम् / संहरत्येष भगवान् कालो भूत्वा महेश्वरः

ໃນຍາມພຣະລະຍະ ເມື່ອພັນຍຸກຜ່ານພົ້ນໄປ ພຣະເຈົ້າຜູ້ນິລັນດອນນີ້—ເປັນເວລາເອງໃນນາມ ມະເຫສະວະຣະ—ຊົງຮວບຮວມສັດມີກາຍທັງປວງເຂົ້າສູ່ພຣະອົງ ທັງເທວະ, ລິສີ, ແລະບັນພະບຸລຸດ.

Verse 68

एष चैव प्रजाः सर्वाः सृजत्येकः स्वतेजसा / एष चक्री च वज्री च श्रीवत्सकृतलक्षणः

ພຣະອົງພຽງອົງດຽວ ໂດຍລັດສະຫມີແຫ່ງຕົນ ຊົງສ້າງສັດທັງປວງ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ຖືຈັກຣະ ແລະວັດຊະຣະ ມີເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນ ສຣີວັດສະ (Śrīvatsa) ເປັນລັກສະນະ.

Verse 69

योगी कृतयुगे देवस्त्रेतायां यज्ञ उच्यते / द्वापरे भगवान् कालो धर्मकेतुः कलौ युगे

ໃນກຣິຕະຍຸກ ພຣະເທວະຖືກເອີ້ນວ່າ “ໂຍຄີ”. ໃນເຕຣຕາຍຸກ ພຣະອົງເອີ້ນວ່າ “ຍັດຍະ” ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພິທີບູຊາ. ໃນດວາປະຣະຍຸກ ພຣະອົງແມ່ນ “ກາລະ” ເວລາອັນປະເສີດ; ແລະໃນກະລິຍຸກ ພຣະອົງແມ່ນ “ທັມມະເກຕຸ” ທຸງແລະໝາຍແຫ່ງທັມມະ.

Verse 70

रुद्रस्य मूर्तयस्तिस्त्रो याभिर्विश्वमिदं ततम् / तमो ह्यग्नी रजो ब्रह्मा सत्त्वं विष्णुरिति प्रभुः

ຣຸດຣະມີປາງສາມປະການ ດ້ວຍປາງເຫຼົ່ານັ້ນ ຈັກກະວານນີ້ຖືກແຜ່ຊຶມທົ່ວ. ໃນຕະໂມສ ພຣະອົງແມ່ນອັກນີ; ໃນຣະໂຈສ ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມາ; ແລະໃນສັດຕະວະ ພຣະອົງແມ່ນພຣະວິສນຸ—ພຣະຜູ້ເປັນຈອມອໍານາດ.

Verse 71

मूर्तिरन्या स्मृता चास्य दिग्वासा वै शिवा ध्रुवा / यत्र तिष्ठति तद् ब्रह्म योगेन तु समन्वितम्

ຮູບອື່ນຂອງພຣະອົງ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ ພຣະສິວະ (Śiva) ຜູ້ມົງຄຸນ ແລະໝັ້ນຄົງ ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍທິດທັງປວງ. ບ່ອນໃດທີ່ພຣະອົງສະຖິດ ບ່ອນນັ້ນແມ່ນ ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ອັນສົມບູນດ້ວຍໂຍຄະ (Yoga).

Verse 72

या चास्य पार्श्वगा भार्या भवद्भिरभिवीक्षिता / सा हि नारायणो देवः परमात्मा सनातनः

ແລະພຣະມະເຫສີຜູ້ຢືນຂ້າງພຣະອົງ ທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ເຫັນແລ້ວ—ນາງນັ້ນແທ້ໆແມ່ນ ພຣະນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ເທວະ, ພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ (Paramātman) ອັນນິລັນດອນ.

Verse 73

तस्मात् सर्वमिदं जातं तत्रैव च लयं व्रजेत् / स एव मोहयेत् कृत्स्नं स एव परमा गतिः

ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ສັບພະສິ່ງທັງປວງເກີດຂຶ້ນ ແລະກໍກັບໄປສູ່ການລະລາຍໃນພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ. ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ເຮັດໃຫ້ສັດທັງຫມົດຫຼົງ ແລະພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນຄວາມໝາຍສູງສຸດ.

Verse 74

सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् / एकशृङ्गो महानात्मा पुराणो ऽष्टाक्षरो हरिः

ພຣະບຸລຸດສູງສຸດ (Puruṣa) ມີພັນຫົວ ພັນຕາ ແລະພັນຕີນ; ເປັນ “ເຂົາດຽວ” ອັນເອກະແລະມຸ່ງໝັ້ນ, ເປັນມະຫາອາດຕະມັນ, ເປັນຜູ້ບູຮານ—ຮະຣິ (Hari) ຜູ້ປາກົດເປັນມົນຕຣາອັກສອນແປດອັນສັກສິດ.

Verse 75

चतुर्वेदश्चतुर्मूर्तिस्त्रिमूर्तिस्त्रिगुणः परः / एकमूर्तिरमेयात्मा नारायण इति श्रुतिः

ພຣະອົງແມ່ນວິດາທັງສີ່; ແມ່ນຮູບສີ່; ແມ່ນຕຣິມູຣຕິ (Trimūrti) ແລະເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຢູ່ເທິງສາມຄຸນ (guṇa). ແມ່ນແມ່ນປາກົດເປັນຫຼາຍຮູບ ແຕ່ສະພາບແທ້ແມ່ນຮູບດຽວ—ອາດຕະມັນອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ສຣຸຕິ (Śruti) ຈຶ່ງປະກາດວ່າ: «ພຣະອົງແມ່ນ ນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa)».

Verse 76

ऋतस्य गर्भो भगवानापो मायातनुः प्रभुः / स्तूयते विविधैर्मन्त्रैर्ब्राह्मणैर्धर्ममोक्षिभिः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ—ເປັນຄັນທ້ອງແຫ່ງ Ṛta (ລະບຽບສາກົນ), ເປັນນ້ຳທັງປວງ (Āpaḥ), ເປັນອົງອະທິປະໄຕທີ່ກາຍເປັນມາຍາ—ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍມັນຕຣາເວດຫຼາຍປະເພດ ໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ຍຶດທຳ ແລະ ມຸ່ງສູ່ໂມກສະ.

Verse 77

संहृत्य सकलं विश्वं कल्पान्ते पुरुषोत्तमः / शेते योगामृतं पीत्वा यत् तद् विष्णोः परं पदम्

ໃນທ້າຍກັລປະ ພຣະບຸລຸດສູງສຸດ (Purushottama) ຊັກຮວບໂລກທັງປວງເຂົ້າຄືນ; ເມື່ອໄດ້ດື່ມນ້ຳອະມະຕະແຫ່ງໂຍຄະ ພຣະອົງກໍ່ບັນທົມຢູ່ໃນສະພາວະສູງສຸດນັ້ນ—ພະທີ່ສູງສຸດຂອງພຣະວິດສະນຸ.

Verse 78

न जायते न म्रियते वर्धते न च विश्वसृक् / मूलप्रकृतिरव्यक्ता गीयते वैदिकैरजः

ມັນບໍ່ເກີດ ບໍ່ຕາຍ ບໍ່ເຕີບໃຫຍ່ ແລະບໍ່ແມ່ນຜູ້ສ້າງໂລກ. ນັກພະເວດຮ້ອງຂັບວ່າ ມັນແມ່ນ “ອະຈະ” ມູນປຣະກຣິຕິ (Mūla-Prakṛti) ອັນບໍ່ປາກົດ.

Verse 79

ततो निशायां वृत्तायां सिसृक्षुरखिलञ्जगत् / अजस्य नाभौ तद् बीजं क्षिपत्येष महेश्वरः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄືນໄດ້ຜ່ານໄປ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ປາຖະນາຈະສ້າງໂລກທັງປວງ ຈຶ່ງໂຍນເມັດພັນນັ້ນລົງໃນສະດືຂອງຜູ້ບໍ່ເກີດ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 80

तं मां वित्त महात्मानं ब्रह्माणं विश्वतो मुखम् / महान्तं पुरुषं विश्वमपां गर्भमनुत्तमम्

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ “ເຮົາ” ແມ່ນພຣະພຣະຫມັນຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່, ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີໜ້າທຸກທິດ; ແມ່ນມະຫາບຸລຸດຜູ້ເປັນໂລກທັງປວງເອງ, ເປັນ “ຄັນທ້ອງແຫ່ງນ້ຳ” (Apāṃ-garbha) ອັນສູງສຸດ, ເປັນບໍ່ເກີດອັນຍອດທີ່ການສ້າງກໍ່ຜຸດຂຶ້ນ.

Verse 81

न तं विदाथ जनकं मोहितास्तस्य मायया / देवदेवं महादेवं भूतानामीश्वरं हरम्

ເພາະຖືກມາຍາຂອງພຣະອົງຫຼອກລວງ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຈັກຜູ້ເກີດກໍາເນີດນັ້ນ—ຮະຣະ ພຣະເທວະເທວະ ມະຫາເທວະ ອິດສະວະຣະແຫ່ງສັດທັງປວງ।

Verse 82

एष देवो महादेवो ह्यनादिर्भगवान् हरः / विष्णुना सह संयुक्तः करोति विकरोति च

ເທວະອົງນີ້ແທ້ໆແມ່ນມະຫາເທວະ—ຮະຣະ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ. ຮ່ວມກັບວິດສະນຸ ພຣະອົງກໍ່ໃຫ້ເກີດ ແລະກໍ່ໃຫ້ແປປ່ຽນ/ສະລາຍດ້ວຍ.

Verse 83

न तस्य विद्यते कार्यं न तस्माद् विद्यते परम् / स वेदान् प्रददौ पूर्वं योगमायातनुर्मम

ສໍາລັບພຣະອົງ ບໍ່ມີກິດທີ່ຈໍາເປັນຕ້ອງເຮັດ ແລະບໍ່ມີສິ່ງໃດສູງກວ່າພຣະອົງ. ໃນການເລີ່ມຕົ້ນ ພຣະອົງໄດ້ປະທານພຣະເວດ—ພຣະອົງຜູ້ມີກາຍເປັນໂຍກະມາຍາຂອງຂ້ອຍ.

Verse 84

स मायी मायया सर्वं करोति विकरोति च / तमेव मुक्तये ज्ञात्वा व्रजेत शरणं भवम्

ພຣະອົງນັ້ນເປັນຜູ້ຖືມາຍາ; ໂດຍມາຍາຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໃຫ້ເກີດທຸກສິ່ງ ແລະໃຫ້ແປປ່ຽນ/ສະລາຍດ້ວຍ. ຮູ້ພຣະອົງພຽງອົງດຽວເປັນທາງແຫ່ງມຸກຕິ ຄວນໄປພຶ່ງພາເປັນສະຣະນະທີ່ພະພະວະ (ສີວະ).

Verse 85

इतीरिता भगवता मरीचिप्रमुखा विभुम् / प्रणम्य देवं ब्रह्माणं पृच्छन्ति स्म सुदुः खिताः

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາສອນຈາກພຣະຜູ້ມີພຣະພາກແລ້ວ ບັນດາລິສີນໍາໂດຍມະຣີຈິ ໄດ້ກົ້ມກາບພຣະເທວະພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງໜັກ ຈຶ່ງເລີ່ມຖາມພຣະອົງ.

Verse 86

मुनय ऊचुः कथं पश्येम तं देवं पुनरेव पिनाकिनम् / ब्रूहि विश्वामरेशान त्राता त्वं शरणैषिणाम्

ພວກມຸນີກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາຈະໄດ້ເຫັນພຣະເທວະນັ້ນ—ພິນາກິນ (ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູ)—ອີກຄັ້ງໄດ້ແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກເຮົາ ໂອ ຈອມເທວະແຫ່ງສາກົນ; ທ່ານແມ່ນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຜູ້ຂໍພຶ່ງພາ»។

Verse 87

पितामह उवाच यद् दृष्टं भवता तस्य लिङ्गं भुवि निपातितम् / तल्लिङ्गानुकृतीशस्य कृत्वा लिङ्गमनुत्तमम्

ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ກ່າວວ່າ: «ລິງຄະທີ່ພວກເຈົ້າເຫັນນັ້ນ ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ; ແລ້ວຈົ່ງປັ້ນລິງຄະອັນສູງສຸດ ເປັນດັ່ງຮູບແບບຂອງລິງຄະນັ້ນ—ລິງຄະຂອງອີສະ (ພຣະສິວະ)…»

Verse 88

पूजयध्वं सपत्नीकाः सादरं पुत्रसंयुताः / वैदिकैरेव नियमैर्विविधैर्ब्रह्मचारिणः

«ຈົ່ງບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພ້ອມກັບພັນລະຍາ ແລະລູກຊາຍທັງຫຼາຍ; ແລະໃຫ້ພວກພຣະພຣະຫມະຈາຣິນ ປະພຶດຕາມວິໄນ ແລະນິຍົມແຫ່ງເວດະອັນຫຼາກຫຼາຍ ເທົ່ານັ້ນ»

Verse 89

संस्थाप्य शाङ्करैर्मन्त्रैरृग्यजुः सामसंभवैः / तपः परं समास्थाय गृणन्तः शतरुद्रियम्

ເມື່ອສະຖາປະນາພິທີດ້ວຍມັນຕຣາແຫ່ງໄສວະ ອັນເກີດຈາກ ຣິກ, ຢະຊຸສ ແລະ ສາມະເວດະ, ພວກເຂົາໄດ້ສະຖິດໃນຕະປະອັນສູງສຸດ ແລະສວດ «ຊະຕະຣຸດຣີຍະ» ເພື່ອສັນລະເສີນຣຸດຣະ।

Verse 90

समाहिताः पूजयध्वं सपुत्राः सह बन्धुभिः / सर्वे प्राञ्जलयो भूत्वा शूलपाणिं प्रपद्यथ

ດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບ ຈົ່ງບູຊາພຣະອົງ—ພ້ອມກັບລູກຊາຍ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ. ພວກເຈົ້າທັງໝົດ ຈົ່ງປະນົມມື ແລະຂໍພຶ່ງພາຕໍ່ «ຊູລະປານິ» ຈອມເທວະຜູ້ຖືຕຣິສູນ।

Verse 91

ततो द्रक्ष्यथ देवेशं दुर्दर्शमकृतात्मभिः / यं दृष्ट्वा सर्वमज्ञानमधर्मश्च प्रणश्यति

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ຜູ້ຍາກຈະເຫັນສໍາລັບຜູ້ທີ່ຈິດບໍ່ຝຶກ. ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ອະວິຊາ ແລະ ອະທັມທັງໝົດ ຈະສູນສິ້ນໄປ.

Verse 92

ततः प्रणम्य वरदं ब्रह्माणममितौजसम् / जग्मुः संहृष्टमनसो देवदारुवनं पुनः

ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ກົດກາບນົບນ້ອມຕໍ່ ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ປະທານພອນ ຜູ້ມີຣັດສະຫມີອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້—ແລ້ວອອກເດີນທາງກັບໄປປ່າເທວະດາຣູອີກຄັ້ງ ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານ.

Verse 93

आराधयितुमारब्धा ब्रह्मणा कथितं यथा / अजानन्तः परं देवं वीतरागा विमत्सराः

ພວກເຂົາເລີ່ມປະຕິບັດການບູຊາພຣະອົງ ຕາມທີ່ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວໄວ້. ແມ່ນແຕ່ຍັງບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະເທວະສູງສຸດ ພວກເຂົາກໍປາສະຈາກຄວາມຕິດພັນ ແລະ ປາສະຈາກຄວາມອິດສາ.

Verse 94

स्थण्डिलेषु विचित्रेषु पर्वतानां गुहासु च / नदीनां च विविक्तेषु पुलिनेषु शुभेषु च

ໃນລານດິນທີ່ສະງົບສະຫງົບຫຼາກຫຼາຍ, ໃນຖ້ໍາຂອງພູເຂົາ, ແລະໃນຫາດຊາຍອັນເປັນມົງຄຸນທີ່ໂດດດ່ຽວຕາມແມ່ນ້ໍາ—ຄວນພໍານັກ ແລະ ພິຈາລະນາພາວະນາຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 95

शैवालभोजनाः केचित् केचिदन्तर्जलेशयाः / केचिदभ्रावकाशास्तु पादाङ्गुष्ठाग्रविष्ठिताः

ບາງຄົນກິນສາຫຼ່າຍເປັນອາຫານ; ບາງຄົນນອນຢູ່ໃນນ້ໍາພາຍໃນ; ບາງຄົນຢູ່ກາງແຈ້ງໃຕ້ຟ້າ; ແລະບາງຄົນຢືນຢູ່ຢ່າງສົມດຸນເທິງປາຍນິ້ວໂປ້ຕີນ.

Verse 96

दन्तो ऽलूखलिनस्त्वन्ये ह्यश्मकुट्टास्तथा परे / शाकपर्णाशिनः केचित् संप्रक्षाला मरीचिपाः

ບາງພວກດຳລົງຊີວິດດ້ວຍສິ່ງທີ່ຂົວກິນໄດ້ດ້ວຍແຂ້ວເທົ່ານັ້ນ; ບາງພວກຕຳອາຫານໃນຄົກ (ອະລູຄະລະ); ບາງພວກບົດດ້ວຍຫີນ. ບາງພວກກິນຜັກແລະໃບໄມ້; ບາງພວກລ້າງອາຫານໃຫ້ສະອາດຢ່າງຖີ່ຖ້ວນ; ແລະບາງພວກດື່ມແຕ່ແສງຕາເວັນ ເປັນຕະປະສະອັນຫນັກແນ່ນທີ່ສຸດ।

Verse 97

वृक्षमूलनिकेताश्च शिलाशय्यास्तथा परे / कालं नयन्ति तपसा पूजयन्तो महेश्वरम्

ບາງພວກຢູ່ອາໄສຢູ່ທີ່ໂຄນຮາກໄມ້; ບາງພວກນອນພັກເທິງຫີນເປົ່າເປັນທີ່ນອນ. ພວກເຂົາໃຊ້ເວລາດ້ວຍຕະປະສະ—ບູຊາມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍວິໄນແຫ່ງການຂັດເກົ່າຕົນ.

Verse 98

ततस्तेषां प्रसादार्थं प्रपन्नार्तिहरो हरः / चका भगवान् बुद्धिं प्रबोधाय वृषध्वजः

ແລ້ວເພື່ອປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ພວກເຂົາ, ຮະຣະ—ຜູ້ກຳຈັດຄວາມທຸກຂອງຜູ້ມາພຶ່ງພາ—ໄດ້ກະຕຸ້ນປັນຍາຂອງພວກເຂົາ; ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ວຶຣສະທະວະຈະ) ໄດ້ປຸກວິເວກປັນຍາໃຫ້ຕື່ນຮູ້.

Verse 99

देवः कृतयुगे ह्यस्मिन् शृङ्गे हिमवतः शुभे / देवदारुवनं प्राप्तः प्रसन्नः परमेश्वरः

ໃນກຣິຕະຍຸກນີ້, ພຣະເທວະ—ປະຣະເມສະວະຣະຜູ້ສະງົບແລະເປັນມົນຄຸນ—ໄດ້ມາຮອດຍອດອັນມົງຄຸນຂອງຮິມະວັດ ແລະເຂົ້າສູ່ປ່າເທວະດາຣູ.

Verse 100

भस्मपाण्डुरदिग्धाङ्गो नग्नो विकृतलक्षणः / उल्मुकव्यग्रहस्तश्च रक्तपिङ्गललोचनः

ພຣະອົງທາພຣະກາຍດ້ວຍຂີ້ເທົ່າ ຈົນຂາວຈາງດັ່ງຂີ້ເທົ່າ; ພຣະອົງເປືອຍກາຍ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກອັນແປກຂອງນັກບຳເນັດ. ພຣະຫັດຖືຄົບໄຟ (ອຸລມຸກ) ແລະພຣະເນດສີແດງນ້ຳຕານ, ປາກົດເປັນຮູບພະຍະຕິອັນດຸດັນ.

Verse 101

क्वचिच्च हसते रौद्रं क्वचिद् गायति विस्मितः / क्वचिन्नृत्यति शृङ्गारी क्वचिद्रौति मुहुर्मुहुः

ບາງຄາວ ພຣະອົງຫົວເຮາະດ້ວຍອາການດຸຮ້າຍແຫ່ງຣຸດຣະ; ບາງຄາວ ພຣະອົງຮ້ອງເພງດ້ວຍຄວາມພິລຶກພິລັນ. ບັດນີ້ ພຣະອົງຟ້ອນລຳດ້ວຍອາລົມແຫ່ງຄວາມຮັກ; ແລະອີກເທື່ອແລ້ວອີກເທື່ອ ພຣະອົງຮ້ອງໄຫ້ຂຶ້ນມາ.

Verse 102

आश्रमे ऽभ्यागतो भिक्षां याचते च पुनः पुनः / मायां कृत्वात्मनो रूपं देवस्तद् वनमागतः

ພຣະອົງເຂົ້າມາຮອດອາສຣົມ ແລ້ວຂໍບິນທະບາດຊ້ຳໆ. ໂດຍກະທຳມາຍາ ປັ່ນແປງຮູບຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະເທວະນັ້ນຈຶ່ງມາຮອດປ່ານັ້ນ.

Verse 103

कृत्वा गिरिसुतां गौरीं पार्श्वेदेवः पिनाकधृक् / सा च पूर्ववद् देवेशी देवदारुवनं गता

ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກະ ຜູ້ທີ່ໃນທີ່ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ປາຣສະວະເທວະ ໄດ້ປະກົດພຣະນາງເກົາຣີ ທິດາແຫ່ງພູເຂົາ. ແລະພຣະເທວີ ຈອມເທວະທັງປວງ ກໍໄດ້ໄປສູ່ປ່າເທວະດາຣຸ ອີກຄັ້ງ ດັ່ງເກົ່າ.

Verse 104

दृष्ट्वा समागतं देवं देव्या सह कपर्दिनम् / प्रणेमुः शिरसा भूमौ तोषयामासुरीश्वरम्

ເມື່ອເຫັນພຣະກະປັດດິນ (ພຣະສິວະ) ມາຮອດພ້ອມກັບພຣະເທວີ ພວກເຂົາກໍກົ້ມກາບ ໃຫ້ສີສະແຕະພື້ນ ແລະໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈອມເທວະທັງປວງພໍໃຈ.

Verse 105

वैदिकैर्विविधैर्मन्त्रैः सूक्तैर्माहेश्वरैः शुभैः / अथर्वशिरसा चान्ये रुद्राद्यैर्ब्रह्मभिर्भवम्

ດ້ວຍມັນຕຣາແຫ່ງເວທະອັນຫຼາກຫຼາຍ ແລະສຸກຕະມາເຫສວະອັນເປັນມົງຄຸນ; ອີກພວກໜຶ່ງດ້ວຍອະຖັຣວະສິຣະ; ພວກເຂົາໄດ້ນະມັດສະການພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍມັນຕຣາຣຸດຣະ ແລະບົດສັນລະເສີນພຣະພຣະຫມາອື່ນໆ.

Verse 106

नमो देवादिदेवाय महादेवाय ते नमः / त्र्यम्बकाय नमस्तुभ्यं त्रिशूलवरधारिणे

ນະໂມແດ່ພຣະເທວາທິເທວາ ພຣະມະຫາເທວາ; ນະໂມແດ່ພຣະຕຣຽມບະກະ ຜູ້ມີສາມຕາ ຜູ້ຖືຕຣິສູນອັນປະເສີດ।

Verse 107

नमो दिग्वाससे तुभ्यं विकृताय पिनाकिने / सर्वप्रणतदेहाय स्वयमप्रणतात्मने

ນະໂມແດ່ພຣະຜູ້ນຸ່ງຟ້າ (ດິກວາສະ) ຜູ້ພິສົດອັນນ່າຄາລົບ ຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກະ. ນະໂມແດ່ພຣະຜູ້ທີ່ສັບພະສັດກ້ມກາຍຕໍ່ພຣະວິກາຍ ແຕ່ພຣະອາດຕະມະບໍ່ກ້ມຕໍ່ໃຜເລີຍ।

Verse 108

अन्तकान्तकृते तुभ्यं सर्वसंहरणाय च / नमो ऽस्तु नृत्यशीलाय नमो भैरवरूपिणे

ນະໂມແດ່ພຣະຜູ້ພິຊິດຄວາມຕາຍ ແລະຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການສະຫຼາຍສິ້ນຂອງທຸກສິ່ງ. ນະໂມແດ່ພຣະຜູ້ຊື່ນຊອບໃນການຟ້ອນລຳແຫ່ງຈັກກະວານ; ນະໂມແດ່ພຣະຜູ້ປາກົດເປັນພຣະໄພຣະວະ.

Verse 109

नरनारीशरीराय योगिनां गुरवे नमः / नमो दान्ताय शान्ताय तापसाय हराय च

ນະໂມແດ່ພຣະຜູ້ມີພຣະກາຍເປັນຊາຍແລະຍິງພ້ອມກັນ ເປັນຄູບາອາຈານແຫ່ງໂຍຄີທັງຫຼາຍ. ນະໂມອີກຄັ້ງແດ່ພຣະຫະຣະ: ຜູ້ສຳລວມ, ຜູ້ສະຫງົບ, ຜູ້ເປັນຕະປະສະ (ນັກບຳເນັດ).

Verse 110

विभीषणाय रुद्राय नमस्ते कृत्तिवाससे / नमस्ते लेलिहानाय शितिकण्ठाय ते नमः

ນະໂມແດ່ພຣະຣຸທຣະຜູ້ນ່າຢ້ານກົວ, ຜູ້ນຸ່ງໜັງເປັນເຄື່ອງນຸ່ງ. ນະໂມແດ່ພຣະຜູ້ລຸກໂຊນດັ່ງໄຟກິນກວາດ; ນະໂມແດ່ພຣະສີຕິກັນຖະ (ຄໍສີຟ້າ) — ນະໂມແດ່ພຣະອີກເທື່ອແລ້ວອີກເທື່ອ.

Verse 111

अघोरघोररूपाय वामदेवाय वै नमः / नमः कनकमालाय देव्याः प्रियकराय च

ນະໂມແດ່ ວາມເທວະ ຜູ້ມີຮູບທັງບໍ່ນ່າຢ້ານ ແລະນ່າຢ້ານ. ນະໂມແດ່ ກະນະກະມາລາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວີ ແລະນຳຄວາມປິຕິມາໃຫ້ນາງ.

Verse 112

गङ्गासलिलधाराय शम्भवे परमेष्ठिने / नमो योगाधिपतये ब्रह्माधिपतये नमः

ນະໂມແດ່ ຊັມພູ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ທີ່ສາຍນ້ຳຄົງຄາໄຫຼລົງສູ່ພຣະອົງ. ຂໍນອບນ້ອມແດ່ ອົງອະທິປະຕິແຫ່ງໂຍຄະ; ຂໍນອບນ້ອມແດ່ ອົງອະທິປະຕິແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ.

Verse 113

प्राणाय च नमस्तुभ्यं नमो भस्माङ्गरागिने / नमस्ते घनवाहाय दंष्ट्रिणे वह्निरेतसे

ນະໂມແດ່ ພຣະອົງເປັນປຣານະ ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ. ນະໂມແດ່ ຜູ້ທາກາຍດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ. ນະໂມແດ່ ຜູ້ຂີ່ເມກ. ນະໂມແດ່ ຜູ້ມີງາດຸດດັ່ງຊ້າງ ແລະຜູ້ມີເຊື້ອແຫ່ງໄຟ.

Verse 114

ब्रह्मणश्च शिरो हर्त्रे नमस्ते कालरूपिणे / आगतिं ते न जनीमो गतिं नैव च नैव च / विश्वेश्वर महादेव यो ऽसि सो ऽसि नमो ऽस्तु ते

ນະໂມແດ່ ຜູ້ຊິງເອົາສິຣະຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະຜູ້ມີຮູບເປັນກາລະ ຄືເວລາ. ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ການມາຂອງພຣະອົງ ແລະບໍ່ຮູ້ການໄປຂອງພຣະອົງ. ໂອ ວິສະເວສະວະຣະ ມະຫາເທວະ—ພຣະອົງເປັນຢ່າງໃດ ກໍເປັນຢ່າງນັ້ນ; ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງ.

Verse 115

नमः प्रमथनाथाय दात्रे च शुभसंपदाम् / कपालपाणये तुभ्यं नमो मीढुष्टमाय ते / नमः कनकलिङ्गाय वारिलिङ्गाय ते नमः

ນະໂມແດ່ ພຣະອົງເປັນນາຍແຫ່ງປຣະມະຖະ ແລະເປັນຜູ້ປະທານສົມບັດອັນມົງຄຸນ. ນະໂມແດ່ ຜູ້ຖືກະໂຫຼກໃນພຣະຫັດ; ນະໂມແດ່ ຜູ້ໃຈດີຍິ່ງ ຜູ້ປະທານພອນ. ນະໂມແດ່ ລິງຄະທອງ; ນະໂມແດ່ ພຣະອົງເປັນລິງຄະແຫ່ງນ້ຳ.

Verse 116

नमो वह्न्यर्कलिङ्गाय ज्ञानलिङ्गाय ते नमः / नमो भुजङ्गहाराय कर्णिकारप्रियाय च / किरीटिने कुण्डलिने कालकालाय ते नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນລິງຄະແຫ່ງໄຟ ແລະ ຕາເວັນ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນລິງຄະແຫ່ງປັນຍາອັນສູງ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະດັບງູເປັນອາພອນ ແລະ ຜູ້ຮັກພອນດອກກັນນິກາຣາ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ສວມມົກກຸດ ແລະ ຕຸ້ມຫູ—ນະໂມແດ່ “ຄາລະຄາລາ” ຜູ້ເປັນຄວາມຕາຍຂອງຄວາມຕາຍ ເຫນືອເວລາ.

Verse 117

वामदेव महेशान देवदेव त्रिलोचन / क्षम्यतां यत्कृतं मोहात् त्वमेव शरणं हि नः

ໂອ ວາມະເທວາ, ໂອ ມະເຫສານາ, ໂອ ພຣະເທວະເທວາ, ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີສາມຕາ—ຂໍໃຫ້ອະໄພສິ່ງໃດໆທີ່ເຮົາໄດ້ກະທຳໄປດ້ວຍຄວາມຫຼົງ. ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແຫຼະເປັນທີ່ພຶ່ງອັນແທ້ຂອງພວກເຮົາ.

Verse 118

चरितानि विचित्राणि गुह्यानि गहनानि च / ब्रह्मादीनां च सर्वेषां दुर्विज्ञेयो ऽसि शङ्कर

ພຣະຈະລິດຂອງພຣະອົງນັ້ນວິຈິດພິສົດ—ລັບລຶກ ແລະ ລຶກລ້ຳຍາກຈະຢັ່ງຮູ້; ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ເທວະທັງປວງ ກໍຍັງຮູ້ເຖິງພຣະອົງໄດ້ຍາກ, ໂອ ສັງກະຣາ.

Verse 119

अज्ञानाद् यदि वा ज्ञानाद् यत्किञ्चित्कुरुते नरः / तत्सर्वं भगवानेन कुरुते योगमायया

ບໍ່ວ່າຈະເຮັດດ້ວຍອະວິຊາ ຫຼື ດ້ວຍປັນຍາ ສິ່ງໃດໆທີ່ມະນຸດກະທຳ—ທັງໝົດນັ້ນ ພຣະພະຄະວານເອງຊົງບັນດານໃຫ້ສຳເລັດ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງໂຍຄະມາຍາ.

Verse 120

एवं स्तुत्वा महादेवं प्रहृष्टेनान्तरात्मना / ऊचुः प्रणम्य गिरिशं पश्यामस्त्वां यथा पुरा

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະມະຫາເທວະ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນອັນປິຕິຍິນດີ, ພວກເຂົາໄດ້ກົ້ມກາບພຣະຄິຣີສະ ແລະ ກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ເຊັ່ນດັ່ງເມື່ອກ່ອນ.”

Verse 121

तेषां संस्तवमाकर्ण्य सोमः मोमविभूषणः / स्वमेव परमं रूपं दर्शयामास शङ्करः

ເມື່ອຊັງກະຣະໄດ້ຍິນບົດສັນລະເສີນຂອງພວກເຂົາ ໂສມະ—ຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາເສັ້ນ—ກໍໄດ້ສະແດງຮູບອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງໃຫ້ເຂົາເຫັນ।

Verse 122

तं ते दृष्ट्वाथ गिरिशं देव्या सह पिनाकिनम् / यथा पूर्वं स्थिता विप्राः प्रणेमुर्हृष्टमानसाः

ແລ້ວເມື່ອເຫັນກິຣີຊະ—ພຣະຊິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ—ຢູ່ຄຽງຄູ່ກັບເທວີ ບັນດາພຣາຫມະນະມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນ ຍືນດັ່ງເກົ່າ ແລະກໍກົ້ມກາບດ້ວຍໃຈປິຕິຍິນດີ।

Verse 123

ततस्ते मुनयः सर्वे संस्तूय च महेश्वरम् / भृग्वङ्गिरोवसिष्ठास्तु विश्वामित्रस्तथैव च

ຕໍ່ມາ ບັນດາມຸນີທັງປວງ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະມະເຫສະວະຣະ ແລະຢືນຢູ່ນັ້ນ—ຄື ພຣິກຸ, ອັງກິຣະ, ວະສິດຖະ ແລະ ວິສວາມິຕຣະ ດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 124

गौतमो ऽत्रिः सुकेशश्च पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः / मरीचिः कश्यपश्चापि संवर्तश्च महातपाः / प्रणम्य देवदेवेशमिदं वचनमब्रुवन्

ໂກຕະມະ, ອະຕຣິ, ສຸເກສະ, ປຸລັສຕະຍະ, ປຸລະຫະ, ກຣະຕຸ, ມະຣີຈິ, ກັສຍະປະ ແລະ ສັມວັຣຕະ—ຜູ້ບຳເນັດຕະປະອັນຍິ່ງ—ໄດ້ກົ້ມກາບພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້।

Verse 125

कथं त्वां देवदेवेश कर्मयोगेन वा प्रभो / ज्ञानेन वाथ योगेन पूजयामः सदैव हि

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ! ພວກເຮົາຈະບູຊາພຣະອົງເປັນນິດໄດ້ແນວໃດ—ດ້ວຍກັມມະໂຍຄະ ຫຼື ດ້ວຍຍານ (jñāna) ຫຼື ດ້ວຍໂຍຄະ?

Verse 126

केन वा देवमार्गेण संपूज्यो भगवानिह / किं तत् सेव्यमसेव्यं वा सर्वमेतद् ब्रवीहि नः

ໂດຍທາງເທວະໃດ ຈຶ່ງຄວນບູຊາພຣະຜູ້ມີພຣະພາກໃນທີ່ນີ້ໃຫ້ສົມບູນ? ສິ່ງໃດຄວນປະຕິບັດ ແລະສິ່ງໃດຄວນຫຼີກເວັ້ນ? ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ທັງໝົດນີ້.

Verse 127

देवदेव उवाच एतद् वः संप्रवक्ष्यामि गूढं गहनमुत्तमम् / ब्रह्मणे कथितं पूर्वमादावेव महर्षयः

ເທວະເທວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາລິສີທັງຫຼາຍ, ບັດນີ້ເຮົາຈະປະກາດໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງ ຄຳສອນອັນສູງສຸດ—ລຶກລັບ, ລຶກຊຶ້ງ, ແລະປະເສີດຍິ່ງ—ຊຶ່ງເຄີຍຖືກກ່າວແກ່ພຣະພຣະຫມາໃນການເລີ່ມຕົ້ນແຕ່ດັ່ງເດີມ.”

Verse 128

सांख्ययोगो द्विधा ज्ञेयः पुरुषाणां हि साधनम् / योगेन सहितं सांख्यं पुरुषाणां विमुक्तिदम्

ສາງຂະຍະ ແລະ ໂຍຄະ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນສອງປະການ ເປັນວິທີປະຕິບັດຂອງສັດຜູ້ມີກາຍ. ແຕ່ສາງຂະຍະເມື່ອປະສານກັບໂຍຄະ ຍ່ອມເປັນຜູ້ປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນແກ່ປຸຣຸສະ.

Verse 129

न केवलेन योगेन दृश्यते पुरुषः परः / ज्ञानं तु केवलं सम्यगपवर्गफलप्रदम्

ປຸຣຸສະສູງສຸດ ບໍ່ອາດປະຈັກໄດ້ດ້ວຍໂຍຄະຢ່າງດຽວ; ແຕ່ຄວາມຮູ້ອັນແທ້ຈິງຢ່າງດຽວ ເມື່ອຕັ້ງມັ່ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມປະທານຜົນແຫ່ງອະປະວັກຄະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 130

भवन्तः केवलं योगं समाश्रित्य विमुक्तये / विहाय सांख्यं विमलमकुर्वन्त परिश्रमम्

ພວກເຈົ້າອາໄສແຕ່ໂຍຄະຢ່າງດຽວເພື່ອຄວາມຫຼຸດພົ້ນ; ລະທິ້ງສາງຂະຍະອັນບໍລິສຸດ ແລະປາສະຈາກມົນທິນ, ຈຶ່ງເຮັດແຕ່ຄວາມເຫນື່ອຍຍາກເປົ່າໆ.

Verse 131

एतस्मात् कारणाद् विप्रानृणां केवलधर्मिणाम् / आगतो ऽहमिमं देशं ज्ञापयन् मोहसंभवम्

ດ້ວຍເຫດນີ້ແທ້ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ—ຜູ້ຍຶດຖືທຳມະລ້ວນໆ—ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາສູ່ແດນນີ້ ເພື່ອແຈ້ງໃຫ້ຮູ້ຕົ້ນຕໍ ແລະການເກີດຂຶ້ນຂອງໂມຫະ (ຄວາມຫຼົງ)។

Verse 132

तस्माद् भवद्भिर्विमलं ज्ञानं कैवल्यसाधनम् / ज्ञातव्यं हि प्रयत्नेन श्रोतव्यं दृश्यमेव च

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຄວນບຳລຸງປັນຍາອັນບໍລິສຸດ ອັນເປັນເຄື່ອງມືໄປສູ່ໄກວັນຍະ (kaivalya) ຄວາມຫຼຸດພົ້ນແບບເອກະ. ແທ້ຈິງຕ້ອງຮູ້ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ: ຕ້ອງຟັງເພື່ອຮຽນ ແລະຕ້ອງເຫັນດ້ວຍຕົນເອງໂດຍກົງ.

Verse 133

एकः सर्वत्रगो ह्यात्मा केवलश्चितिमात्रकः / आनन्दो निर्मलो नित्यं स्यादेतत् सांख्यदर्शनम्

ອາດມາ (Ātman) ເປັນອັນດຽວ ຄອບຄຸມທົ່ວທຸກບ່ອນ ແລະເປັນເອກະ—ເປັນແຕ່ຈິດຮູ້ອັນບໍລິສຸດເທົ່ານັ້ນ. ມັນເປັນອານັນທະ ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະນິດຕະການ: ນີ້ແມ່ນທັດສະນະຂອງສາງຂະຍະ.

Verse 134

एतदेव परं ज्ञानमेष मोक्षो ऽत्र गीयते / एतत् कैवल्यममलं ब्रह्मभावश्च वर्णितः

ນີ້ແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນປັນຍາອັນສູງສຸດ; ນີ້ແມ່ນໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ທີ່ຖືກຂັບຮ້ອງປະກາດໃນນີ້. ນີ້ແມ່ນໄກວັນຍະອັນບໍ່ມີມົນທິນ ແລະຍັງຖືກພັນລະນາວ່າເປັນພາວະແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ (brahma-bhāva) ອີກດ້ວຍ.

Verse 135

आश्रित्य चैतत् परमं तन्निष्ठास्तत्परायणाः / पश्यन्ति मां महात्मानो यतयो विश्वमीश्वरम्

ເມື່ອອາໄສພຶ່ງພາຄວາມເປັນຈິງອັນສູງສຸດນີ້—ຕັ້ງມັ່ນໃນນັ້ນ ແລະອຸທິດຕົນທັງໝົດໃຫ້ນັ້ນ—ມະຫາອາດມາ ຍະຕິ (ນັກບຳເນັດ) ທັງຫຼາຍ ຍ່ອມເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ ຄືອິດສະວະຣະ ຜູ້ແຜ່ຊຶມ ແລະປົກຄອງທົ່ວສາກົນ.

Verse 136

एतत् तत् परमं ज्ञानं केवलं सन्निरञ्जनम् / अहं हि वेद्यो भगवान् मम मूर्तिरियं शिवा

ນີ້ແມ່ນປັນຍາສູງສຸດ—ບໍລິສຸດ ແຕ່ພຽງອັນດຽວ ແລະ ປອດຈາກມົນທິນ. ຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນພຣະພະຄະວານຜູ້ຄວນຮູ້; ແລະ ພຣະສີວາ (Śivā) ນີ້ແມ່ນຮູບປະກົດຂອງຂ້າເອງ.

Verse 137

बहूनि साधनानीह सिद्धये कथितानि तु / तेषामभ्यधिकं ज्ञानं मामकं द्विजपुङ्गवाः

ໃນນີ້ໄດ້ກ່າວເຖິງວິທີປະຕິບັດ (ສາທະນາ) ຫຼາຍປະການເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດສິດທິ. ແຕ່ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນພວກທະວິຊະ, ປັນຍາອັນເປັນຂອງຂ້ານັ້ນສູງກວ່າທັງປວງ.

Verse 138

ज्ञानयोगरताः शान्ता मामेव शरणं गताः / ये हि मां भस्मनिरता ध्यायन्ति सततं हृदि

ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນໂຍຄະແຫ່ງປັນຍາ ມີຄວາມສະຫງົບ ແລະ ເຂົ້າພຶ່ງຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ—ແມ່ນຜູ້ທີ່ຈົມຢູ່ໃນຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (bhasma) ແລະ ພິຈາລະນາຂ້າຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນດວງໃຈ.

Verse 139

मद्भक्तिपरमा नित्यं यतयः क्षीणकल्मषाः / नाशयाम्यचिरात् तेषां घोरं संसारसागरम्

ບັນດາຍະຕິ (ນັກບຳເນັດ) ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນພັກຕິຕໍ່ຂ້າເປັນນິດ ແລະ ມົນທິນຖືກຊຳລະຈົນໝົດ—ຂ້າຈະທຳລາຍໃຫ້ເຂົາໃນໄມ່ຊ້າ ທະເລແຫ່ງສັງສາຣະອັນນ່າຢ້ານ.

Verse 140

प्रशान्तः संयतमना भस्मोद्धूलितविग्रहः / ब्रह्मचर्यरतो नग्नो व्रतं पाशुपतं चरेत्

ຜູ້ສະຫງົບສະຫງົບ ຄວບຄຸມໃຈໄດ້ ຮ່າງກາຍຖືກປັດດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (bhasma); ມຸ່ງໝັ້ນໃນພຣະຫມະຈັນທະ (ພຣະຫມະຈາຣະຍະ) ແລະ ຢູ່ແບບເປົ່າ (ບໍ່ຍຶດຕິດຊັບສິນ ແລະ ການອວດອ້າງ) ຄວນປະພຶດວຣະຕະປາຊຸປະຕະ (Pāśupata).

Verse 141

निर्मितं हि मया पूर्वं व्रतं पाशुपतं परम् / गुह्याद् गुह्यतमं सूक्ष्मं वेदसारं विमुक्तये

ແທ້ຈິງ ໃນການກ່ອນການ ຂ້າເຈົ້າເອງໄດ້ສ້າງຕັ້ງວຣະຕະປາຊຸປະຕະອັນສູງສຸດ—ລັບຍິ່ງກວ່າລັບ ລະອຽດໃນວິທີພາຍໃນ ເປັນແກ່ນສານຂອງເວດ—ເພື່ອມຸກຕິອັນສຸດທ້າຍ।

Verse 142

यद् वा कौपीनवसनः स्याद् वैकवसनो मुनिः / वेदाभ्यासरतो विद्वान् ध्यायेत् पशुपतिं शिवम्

ຫຼືອີກຢ່າງ ມຸນີຜູ້ນຸ່ງແຕ່ຜ້າຄາວປີນ ຫຼືນຸ່ງຜ້າພຽງຜືນດຽວ ເປັນຜູ້ຮູ້ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການສວດແລະສຶກສາເວດ ພຶງພິຈາລະນາສະມາທິໃນພຣະຊິວະ ປາຊຸປະຕິ ອົງເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ।

Verse 143

एष पाशुपतो योगः सेवनीयो मुमुक्षुभिः / भस्मच्छन्नैर्हि सततं निष्कामैरिति विश्रुतिः

ນີ້ແມ່ນໂຍຄະປາຊຸປະຕະ ທີ່ຜູ້ປາຖະໜາມຸກຕິພຶງປະພຶດຢ່າງພາກພຽນ. ປະເພນີກ່າວວ່າ ຜູ້ທາຂີ້ເທົ່າສັກສິດ ແລະຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາເພື່ອຕົນ ພຶງຖືປະພຶດມັນຢູ່ເສມອ.

Verse 144

वीतरागभयक्रोधा मन्मया मामुपाश्रिताः / बहवो ऽनेन योगेन पूता मद्भावमागताः

ຜູ້ທີ່ພົ້ນຈາກຄວາມຕິດພັນ ຄວາມຢ້ານ ແລະຄວາມໂກດ ມີໃຈຈົມຢູ່ໃນຂ້າເຈົ້າ ແລະອາໄສຂ້າເຈົ້າເປັນທີ່ພຶ່ງ—ຫຼາຍຄົນໄດ້ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍໂຍຄະນີ້ ແລະເຂົ້າເຖິງພາວະຂອງຂ້າເຈົ້າ.

Verse 145

अन्यानि चैव शास्त्राणि लोके ऽस्मिन् मोहनानितु / वेदवादविरुद्धानि मयैव कथितानि तु

ແລະຍັງມີຄຳພີອື່ນໆໃນໂລກນີ້ດ້ວຍ—ແທ້ຈິງແລ້ວມີລັກສະນະຊັກນຳໃຫ້ຫຼົງ—ຂັດກັບຄຳສອນແຫ່ງເວດ; ແຕ່ກໍແມ່ນຂ້າເຈົ້າເອງຜູ້ປະກາດມັນ.

Verse 146

वामं पाशुपतं सोमं लाकुलं चैव भैरवम् / असेव्यमेतत् कथितं वेदवाह्यं तथेतरम्

ທາງວາມະ, ປາຊຸປະຕະ, ສົມະ, ລາກຸລະ ແລະ ໄພຣະວະ ຖືກປະກາດວ່າບໍ່ຄວນປະຕິບັດ ເນື່ອງຈາກຢູ່ນອກວິທີວິເທດ ແລະຂັດກັບຈາຣິດວິເທດອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 147

वेदमुर्तिरहं विप्रा नान्यशास्त्रार्थवेदिभिः / ज्ञायते मत्स्वरूपं तु मुक्त्वा वेदं सनातनम्

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຂ້າແທ້ແມ່ນຮູບກາຍແຫ່ງວິເທດ. ສະພາບແທ້ຂອງຂ້າ ບໍ່ຖືກຮູ້ໂດຍຜູ້ຮູ້ແຕ່ຄວາມໝາຍຂອງຄຳພີອື່ນ; ຈະຮູ້ໄດ້ດ້ວຍວິເທດອັນນິລັນດອນເທົ່ານັ້ນ ແລະບໍ່ແມ່ນໂດຍການລະທິ້ງວິເທດ.

Verse 148

स्थापयध्वमिदं मार्गं पूजयध्वं महेश्वरम् / अचिरादैश्वरं ज्ञानमुत्पत्स्यति न संशयः

ຈົ່ງສ້າງຕັ້ງທາງອັນສັກສິດນີ້ ແລະ ບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ. ບໍ່ດົນ ປັນຍາອັນເກີດຈາກພຣະອີສະວະຣະຈະບັງເກີດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 149

मयि भक्तिश्च विपुला भवतामस्तु सत्तमाः / ध्यातमात्रो हि सान्निध्यं दास्यामि मुनिसत्तमाः

ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດ, ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກດີອັນກວ້າງໃຫຍ່ຕໍ່ຂ້າ ເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຈົ້າ. ເພາະດ້ວຍການລະລຶກແລະພິຈາລະນາພຽງແຕ່ນັ້ນ, ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າຈະປະທານການຢູ່ໃກ້ຊິດຂອງຂ້າໃຫ້.

Verse 150

इत्युक्त्वा भगवान् सोमस्तत्रैवान्तरधीयत / तो ऽपि दारुवने तस्मिन् पूजयन्ति स्म शङ्करम् / ब्रह्मचर्यरताः शान्ता ज्ञानयोगपरायणाः

ເມື່ອພຣະສົມະຜູ້ມີພຣະພາກ ກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ກໍຫາຍໄປໃນທີ່ນັ້ນເອງ. ແລະພວກເຂົາກໍຢູ່ໃນປ່າດາຣຸນັ້ນ ບູຊາພຣະຊັງກະຣະຕໍ່ໄປ—ຍຶດມັ່ນໃນພຣະຫມະຈັນຍະ, ສະງົບສຸກ, ແລະອຸທິດຕົນທັງໝົດໃຫ້ແກ່ໂຍກະແຫ່ງປັນຍາ.

Verse 151

समेत्य ते महात्मानो मुनयो ब्रह्मवादिनः / वितेनिरे बहून् वादान्नध्यात्मज्ञानसंश्रयान्

ເມື່ອບັນດາມຸນີຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່—ຜູ້ປະກາດພຣະພຣະຫມັນ—ໄດ້ຊຸມນຸມກັນ ກໍໄດ້ຍົກຂຶ້ນການຖົດຖຽງຫຼາຍປະການ ອີງໃສ່ປັນຍາອັດຍາດມະ ວ່າດ້ວຍອາດມັນພາຍໃນ।

Verse 152

किमस्य जगतो मूलमात्मा चास्माकमेव हि / को ऽपि स्यात् सर्वभावानां हेतुरीश्वर एव च

“ອັນໃດແມ່ນຮາກຖານຂອງຈັກກະວານນີ້? ແລະອາດມັນ (Ātman) ແທ້ໆແມ່ນຂອງເຮົາເອງບໍ? ຜູ້ໃດຈະເປັນເຫດຂອງສະພາວະທັງປວງ? ແມ່ນພຣະອີສະວະຣະ (Īśvara) ແຕ່ຜູ້ດຽວ.”

Verse 153

इत्येवं मन्यमानानां ध्यानमार्गावलम्बिनाम् / आविरासीन्महादेवी देवी गिरिवरात्मजा

ເມື່ອຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນມາກທາສະມາທິ ຄິດເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະເທວີຍິ່ງໃຫຍ່—ເທວີ ທິດາແຫ່ງພູຜາອັນປະເສີດ—ກໍປາກົດພຣະອົງຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ।

Verse 154

कोटिसूर्यप्रतीकाशा ज्वालामालासमावृता / स्वभाभिर्विमलाभिस्तु पूरयन्ती नभस्तलम्

ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດນັບສິບລ້ານ ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍພວງໄຟລຸກໂຊນ ແລະດ້ວຍລັດສະມີອັນບໍລິສຸດຂອງນາງ ກໍເຕັມທົ່ວອາກາດທັງປວງ।

Verse 155

तामन्वपश्यन् गिरिजाममेयां ज्वालासहस्रान्तरसन्निविष्टाम् / प्रणेमुरेकामखिलेशपत्नीं जानन्ति ते तत् परमस्य बीजम्

ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນກິຣິຈາ (Girijā) ຜູ້ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ສະຖິດຢູ່ກາງໄຟນັບພັນ ກໍກົ້ມກາບນາງຜູ້ດຽວ—ພຣະມະເຫສີແຫ່ງອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ. ຜູ້ຮູ້ແທ້ຍ່ອມຮັບຮູ້ໃນນາງ ວ່າເປັນບີຈະ (bīja) ອັນສູງສຸດຂອງພຣະສູງສຸດ।

Verse 156

असमाकमेषा परमेशपत्नी गतिस्तथात्मा गगनाभिधाना / पश्यन्त्यथात्मानमिदं च कृत्स्नं तस्यामथैते मुनयश्च विप्राः

ນາງແມ່ນທີ່ພຶ່ງພາສູງສຸດຂອງພວກເຮົາ—ເປັນມະເຫສີຂອງພຣະປະເມສະວະຣະ—ຮູ້ຈັກນາມ «ກະກະນາ» ດັ່ງຟ້າກວ້າງ ແລະເປັນອາດຕະມາແທ້. ໃນນາງນັ້ນ ມຸນີ ແລະ ພຣາຫມັນ ເຫັນອາດຕະມາ ແລະ ຈັກກະວານທັງປວງ.

Verse 157

निरीक्षितास्ते परमेशपत्न्या तदन्तरे देवमशेषहेतुम् / पश्यन्ति शंभुं कविमीशितारं रुद्रं बृहन्तं पुरुषं पुराणम्

ເມື່ອພຣະມະເຫສີຂອງພຣະປະເມສະວະຣະຈ້ອງເບິ່ງພວກເຂົາ, ໃນຊ່ວງນັ້ນເອງ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະເທວະຜູ້ເປັນເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ—ຊັມພຸ, ກະວີຜູ້ຢັ່ງຮູ້ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງ; ຣຸດຣະ, ຜູ້ກວ້າງໃຫຍ່, ປຸຣຸສະບູຮານ.

Verse 158

आलोक्य देवीमथ देवमीशं प्रणेमुरानन्दमवापुरग्र्यम् / ज्ञानं तदैशं भगवत्प्रसादा- दाविर्बभौ जन्मविनाशहेतु

ເມື່ອເຫັນພຣະເທວີ ແລະ ພຣະເຈົ້າອີສະ, ພວກເຂົາກໍກົ້ມກາບ ແລະ ໄດ້ຮັບອານັນດາອັນສູງສຸດ. ແລ້ວໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະພະຄະວານ ປັນຍາທິບພະກໍປາກົດ—ປັນຍາທີ່ເປັນເຫດໃຫ້ການທໍາລາຍການເກີດຊ້ໍາ.

Verse 159

इयं हि सा जगतो योनिरेका सर्वात्मिका सर्वनियामिका च / माहेश्वरीशक्तिरनादिसिद्धा व्योमाभिधाना दिवि राजतीव

ນາງນີ້ແທ້ແມ່ນຄັນທີ່ດຽວຂອງຈັກກະວານ—ເປັນອາດຕະມາຂອງທຸກສິ່ງ ແລະ ເປັນຜູ້ຄວບຄຸມທຸກຢ່າງ. ພະລັງມະເຫສະວະຣີນີ້ ບໍ່ມີເບື້ອງຕົ້ນ ແລະ ສຳເລັດສົມບູນຕະຫຼອດ, ຮູ້ຈັກນາມ «ວະໂຢມາ» (ຟ້າ/ອາກາດ) ສ່ອງສະຫວ່າງໃນສະຫວັນດັ່ງປະທັບບັນລັງ.

Verse 160

अस्या महत्परमेष्ठी परस्ता- न्महेश्वरः शिव एको ऽथ रुद्रः / चकार विश्वं परशक्तिनिष्ठां मायामथारुह्य स देवदेवः

ເຫນືອກວ່າມະຫັດ ແລະ ເຫນືອກວ່າພຣະປະເມດຖິນ ມີພຣະມະເຫສະວະຣະພຽງອົງດຽວ—ພຣະສິວະ, ຄືພຣະຣຸດຣະ. ພຣະເທວະເທວະນັ້ນ ຂຶ້ນສູ່ມາຍາທີ່ສະຖິດໃນພຣະພາຣາ-ຊັກຕິ ແລະ ກໍສ້າງຈັກກະວານ.

Verse 161

एको देवः सर्वभूतेषु गूढो मायी रुद्रः सकलो निष्कलश्च / स एव देवी न च तद्विभिन्न- मेतज्ज्ञात्वा ह्यमृतत्वं व्रजन्ति

ພຣະເຈົ້າອົງດຽວ—ຜູ້ຊ່ອນຢູ່ໃນສັດທັງປວງ—ແມ່ນ ຣຸດຣະ ຜູ້ຖືມາຍາ ທັງມີລັກສະນະ ແລະ ເກີນລັກສະນະ. ພຣະອົງເອງແມ່ນ ເທວີ(ສັກຕິ) ແລະບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກນາງ. ຮູ້ຄວາມຈິງນີ້ແລ້ວ ຍ່ອມໄປສູ່ອະມະຕະພາບ.

Verse 162

अन्तर्हितो ऽभूद् भगवानथेशो देव्या भर्गः सह देवादिदेवः / आराधयन्ति स्म तमेव देवं वनौकसस्ते पुनरेव रुद्रम्

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ—ອີຊະ, ພຣະພັກກະ(ພາກາ)ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ, ພຣະເທວະເຫນືອເທວະ—ໄດ້ຫາຍໄປພ້ອມກັບເທວີ. ດັ່ງນັ້ນຊາວປ່າເຫຼົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງນະມັດສະການບູຊາພຣະອົງດຽວນັ້ນອີກຄັ້ງ—ຄື ຣຸດຣະ ເອງ.

Verse 163

एतद् वः कथितं सर्वं देवदेवविचेष्टितम् / देवदारुवने पूर्वं पुराणे यन्मया श्रुतम्

ດັ່ງນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງທັງໝົດ ເຖິງການກະທຳອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະເທວະເຫນືອເທວະ; ດັ່ງທີ່ຂ້ອຍເຄີຍໄດ້ຍິນໃນປຸຣານະ ກ່ຽວກັບປ່າເທວະດາຣຸ ໃນອະດີດ.

Verse 164

यः पठेच्छृणुयान्नित्यं मुच्यते सर्वपातकैः / श्रावयेद् वा द्विजान् शान्तान् स याति परमां गतिम्

ຜູ້ໃດອ່ານ ຫຼື ຟັງເປັນນິດ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ແລະຜູ້ໃດໃຫ້ດວິຊະຜູ້ສະງົບ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ໄດ້ຟັງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ຄວາມເຖິງອັນສູງສຸດ.