Adhyaya 21

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे विशो ऽध्यायः व्यास उवाच स्नात्वा यथोक्तं संतर्प्य पितॄंश्चन्द्रक्षये द्विजः / पिण्डान्वाहार्यकं श्राद्धं कुर्यात् सौम्यमनाः शुचिः

ດັ່ງນີ້ໃນ ສຣີກູຣມະປຸຣານະ ສັມຫິຕາ 6,000 ຄາຖາ ພາກຫຼັງ ບົດທີ 21. ວະຍາສະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ ແລະ ບຳລຸງປິຕຣະໃຫ້ອິ່ມພໍ ໃນຍາມຈັນທຣາຂ້າງແຮມ ດວິຊະຄວນປະກອບ ອາວາຫາຣະຍະກະ-ສຣາດທະ ດ້ວຍພິນດະ ດ້ວຍໃຈອ່ອນໂຍນ ແລະ ຄວາມບໍລິສຸດ»។

Verse 2

पूर्वमेव परीक्षेत ब्राह्मणं वेदपारगम् / तीर्थं तद् हव्यकव्यानां प्रदाने चातिथिः स्मृतः

ຄວນກວດສອບກ່ອນ ພຣາຫມະນະຜູ້ຊຳນານໃນເວດ. ຜູ້ນັ້ນຖືກນັບເປັນ ຕີຣຖະ ສຳລັບການຖວາຍຮັວຍ-ກັວຍາ ແກ່ເທວະ ແລະ ປິຕຣະ; ແລະໃນການໃຫ້ ທ່ານນັ້ນແມ່ນ ອະຕິຖິ (ແຂກແທ້).

Verse 3

ये सोमपा विरजसो धर्मज्ञाः शान्तचेतसः / व्रतिनो नियमस्थाश्च ऋतुकालाभिगामिनः

ຜູ້ທີ່ດື່ມໂສມະ, ຜູ້ບໍ່ມີຝຸ່ນແຫ່ງກິເລດ, ຮູ້ທັນທຳມະ ແລະ ມີໃຈສະງົບ—ເປັນຜູ້ຖືວຣະຕະ ຕັ້ງຢູ່ໃນນິຍະມະ ແລະ ເຂົ້າຫາພັນລະຍາແຕ່ໃນລະດູການອັນຄວນ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ສຳລວມແທ້.

Verse 4

पञ्चाग्निरप्यधीयानो यजुर्वेदविदेव च / बह्वृचश्च त्रिसौपर्णस्त्रिमधुर्वाथ यो भवेत्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດເປັນຜູ້ຮັກສາໄຟຫ້າ (ປັນຈາກນິ) ແລະ ຂະຫຍັນຮຽນເວດ—ຮູ້ຢະຊຸຣເວດ, ເປັນຜູ້ສວດຣຶກເວດ, ແລະ ຊຳນານໃນສາວະປັນນະສາມ ແລະ ມະທຸສູກຕະສາມ—ຜູ້ນັ້ນຖືກກ່າວເຖິງດ້ວຍຄຸນວຸດທິແຫ່ງເວດເຫຼົ່ານີ້.

Verse 5

त्रिणाचिकेतच्छन्दोगो ज्येष्ठसामग एव च / अथर्वशिरसो ऽध्येता रुद्राध्यायी विशेषतः

ຄວນເປັນຜູ້ຮູ້ຈັກຄຳສອນແຫ່ງ ຈັນໂດກະ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນ ຕຣິນາຈິເກຕະ (ພິທີ/ວົງບົດສັນລະເສີນ) ແລະເປັນນັກຂັບ ເຈຍດຖະ-ສາມັນ; ເປັນຜູ້ສຶກສາ ອະຖັຣວະຊິຣະ ແລະໂດຍພິເສດ ອຸທິດໃຈໃນການຮຽນແລະສວດ ຣຸດຣະ-ອັດຍາຍາ।

Verse 6

अग्निहोत्रपरो विद्वान् न्यायविच्च षडङ्गवित् / मन्त्रब्राह्मणविच्चैव यश्च स्याद् धर्मपाठकः

ເປັນບຸກຄົນຮູ້ທັນ—ອຸທິດໃຈໃນອັກນິໂຫຕຣະປະຈຳວັນ, ຊ່ຽວຊານໃນ ນະຍາຍະ (ເຫດຜົນ), ຮູ້ຈັກ ເວດາງຄະ ຫົກປະການ, ແລະຮູ້ທັງມັນຕຣະເວດ ແລະພາກ ບຣາຫມະນະ—ຜູ້ນັ້ນເໝາະສົມເປັນຄູ ແລະຜູ້ສວດຖ່າຍທອດທຳມະ।

Verse 7

ऋषिव्रती ऋषीकश्च तथा द्वादशवार्षिकः / ब्रह्मदेयानुसंतानो गर्भशुद्धः सहस्रदः

ຜູ້ຖື ‘ຣິສິ-ວຣະຕະ’, ຜູ້ປະພຶດຕາມວິໄນຂອງດຸດສີ (ຣິສີກະ), ແລະຜູ້ປະຕິບັດພິທີສິບສອງປີ; ຜູ້ຮັກສາສາຍສືບຕໍ່ຂອງ ບຣະຫມະ-ເດຍ (ທານແດ່ພຣະພຣະຫມະ) ບໍ່ໃຫ້ຂາດ, ຜູ້ມີວົງສານບໍລິສຸດຕັ້ງແຕ່ໃນຄັນ—ຜູ້ນັ້ນໄດ້ບຸນດຸດດັ່ງ ‘ຜູ້ໃຫ້ພັນເທົ່າ’.

Verse 8

चान्द्रायणव्रतचरः सत्यवादी पुराणवित् / गुरुदेवाग्निपूजासु प्रसक्तो ज्ञानतत्परः

ລາວປະພຶດວຣະຕະ ຈັນດຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa), ເວົ້າຄວາມຈິງ ແລະຮູ້ພຣະປຸຣານະ; ອຸທິດໃຈໃນການບູຊາຄູ, ເທວະ ແລະໄຟສັກສິດ, ພ້ອມທັງມຸ່ງໝັ້ນໃນປັນຍາທາງວິນຍານ।

Verse 9

विमुक्तः सर्वतो धीरो ब्रह्मभूतो द्विजोत्तमः / महादेवार्चनरतो वैष्णवः पङ्क्तिपावनः

ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຢ່າງສົມບູນ, ໝັ້ນຄົງທຸກສະພາບ, ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນ ພຣະພຣະຫມະນ; ດວິຊະອຸດຕະມະ ຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ ອຸທິດໃຈໃນການບູຊາ ມະຫາເທວະ; ແລະຍັງເປັນ ໄວສະນະວະ ຢ່າງແທ້ຈິງ, ຜູ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດແກ່ທັງແຖວກິນ (ພັງກະຕິ) ດ້ວຍການປາກົດຕົວຂອງລາວ.

Verse 10

अहिंसानिरतो नित्यमप्रतिग्रहणस्तथा / सत्रिणो दाननिरता विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः

ຜູ້ທີ່ຍຶດຫມັ້ນໃນອະຫິງສາເປັນນິດ ບໍ່ຮັບຂອງຂວັນເພື່ອປະໂຫຍດຕົນ ຮັກສາສັດຣະ (ທານກຸສົນແບບຍັດ) ແລະຫມັ້ນໃນການໃຫ້—ຄວນຮູ້ວ່າເປັນ «ຜູ້ຊໍາລະແຖວອາຫານ» (paṅkti-pāvana)។

Verse 11

युवानः श्रोत्रियाः स्वस्था महायज्ञपरायणाः / सावित्रीजापनिरता ब्राह्मणाः पङ्क्तिपावनाः

ພຣາຫມັນໜຸ່ມ ຜູ້ເປັນຊຣໂຕຣິຍະ (ຮຽນຮູ້ເວດ) ມີສຸຂະພາບ ແລະສະຫງົບຕົນ ອຸທິດໃຈໃນມະຫາຍັດ ແລະຫມັ້ນໃນການຈະປະສາວິຕຣີ (ກາຍັດຣີ)—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນ «ຜູ້ຊໍາລະແຖວອາຫານສັກສິດ» (paṅkti-pāvana)។

Verse 12

कुलीनाः श्रुतवन्तश्च शीलवन्तस्तपस्विनः / अग्निचित्स्नातका विप्रा विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः

ພຣາຫມັນຜູ້ມີຕະກູນດີ ຮູ້ຊໍານານໃນຄໍາສອນສັກສິດ (ສຣຸຕິ) ມີຄຸນທຳດີ ແລະອຸທິດໃນຕະປະ—ໂດຍສະເພາະຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກອບອັກນິຈະຍະນະ (Agnicayana) ແລະຜູ້ສໍາເລັດວຣະຕະສນາຕະກະ—ຄວນຮູ້ວ່າເປັນ «ຜູ້ຊໍາລະແຖວອາຫານ» (paṅkti-pāvana)។

Verse 13

मातापित्रोर्हिते युक्तः प्रातः स्नायी तथा द्विजः / अध्यात्मविन्मुनिर्दान्तो विज्ञेयः पङ्क्तिपावनः

ດວິຊະຜູ້ອຸທິດໃຈເພື່ອປະໂຫຍດຂອງແມ່ແລະພໍ່ ອາບນ້ໍາໃນຍາມເຊົ້າຕອນຮຸ່ງ ຮູ້ອາດຕະມາພາຍໃນ ເປັນດັ່ງມຸນິ ແລະສຳລວມຕົນ—ຄວນຮູ້ວ່າເປັນ «ຜູ້ຊໍາລະແຖວອາຫານ» (paṅkti-pāvana)។

Verse 14

ज्ञाननिष्ठो महायोगी वेदान्तार्थविचिन्तकः / श्रद्धालुः श्राद्धनिरतो ब्राह्मणः पङ्क्तिपावनः

ພຣາຫມັນຜູ້ຕັ້ງຫມັ້ນໃນຍານະແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ ເປັນມະຫາໂຍຄີ ພິຈາລະນາຄວາມໝາຍແຫ່ງເວດານຕະ ມີສັດທາ ແລະຫມັ້ນໃນພິທີສຣາດທະ (ບູຊາບັນພະບຸລຸດ)—ເປັນ «ຜູ້ຊໍາລະແຖວອາຫານທັງໝົດ» (paṅkti-pāvana)។

Verse 15

वेदविद्यारतः स्नातो ब्रह्मचर्यपरः सदा / अथर्वणो मुमुक्षुश्च ब्राह्मणः पङ्क्तिपावनः

ພຣາຫມັນຜູ້ອຸທິດໃຈໃນວິຊາເວດາ ໄດ້ຮັບການຊໍາລະດ້ວຍພິທີອາບນ້ໍາຫຼັງຈາກສິດສະພາບ ຮັກສາພຣະຫມະຈັຣຍະເປັນນິດ ຕັ້ງຢູ່ໃນປະເພນີອະຖັຣວະ ແລະປາຖະໜາໂມກສະ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຊໍາລະແຖວກິນທັງໝົດດ້ວຍການປາກົດຕົວຂອງທ່ານເອງ।

Verse 16

असमानप्रवरको ह्यसगोत्रस्तथैव च / असंबन्धी च विज्ञेयो ब्राह्मणः पङ्क्तिपावनः

ພຣາຫມັນຄວນຖືກເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຜູ້ຊໍາລະແຖວກິນ (paṅkti-pāvana) ເມື່ອທ່ານມີພຣະວະຣະ (pravara) ຕ່າງກັນ ບໍ່ແມ່ນກົດຣະ (gotra) ດຽວກັນ ແລະບໍ່ໄດ້ເປັນຍາດພີ່ນ້ອງກັບຜູ້ອື່ນໆ।

Verse 17

भोजयेद् योगिनं पूर्वं तत्त्वज्ञानरतं यतिम् / अलाभे नैष्ठिकं दान्तमुपकुर्वाणकं तथा

ກ່ອນອື່ນໃດ ຄວນຖວາຍອາຫານແກ່ໂຍຄີ—ຍະຕິຜູ້ຫມັ້ນໃນຄວາມຮູ້ແຫ່ງຕັດຕະວະ (ສັດຈະ). ຖ້າບໍ່ມີ ຈຶ່ງຄວນຖວາຍແກ່ຜູ້ສະຫລະທີ່ໝັ້ນຄົງ ມີວິໄນຄວບຄຸມຕົນ ແລະຕໍ່ຜູ້ທີ່ກໍາລັງກະທໍາການຮັບໃຊ້ເພື່ອເກື້ອກູນຜູ້ອື່ນດ້ວຍ।

Verse 18

तदलाभे गृहस्थं तु मुमुक्षुं सङ्गवर्जितम् / सर्वालाभे साधकं वा गृहस्थमपि भोजयेत्

ຖ້າບໍ່ມີຜູ້ຮັບແບບນັ້ນ ຄວນຖວາຍອາຫານແກ່ຄົນຄອບຄົວ (gṛhastha) ຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະ ແລະປາສະຈາກຄວາມຍຶດຕິດໂລກີ. ຖ້າບໍ່ອາດໄດ້ເລີຍ ໃນຍາມຂາດແຄນທັງໝົດ ກໍອາດຖວາຍແກ່ຄົນຄອບຄົວຜູ້ເປັນສາທະກະ (sādhaka) ຜູ້ປະຕິບັດທາງຈິດວິນຍານໄດ້ເຊັ່ນກັນ।

Verse 19

प्रकृतेर्गुणतत्त्वज्ञो यस्याश्नाति यतिर्हविः / फलं वेदविदां तस्य सहस्रादतिरिच्यते

ບຸນຜົນຂອງຜູ້ທີ່ພຽງແຕ່ຮູ້ເວດາ ຍັງຖືກເກີນໄປເປັນພັນເທົ່າ ໂດຍບຸນຂອງຄົນນັ້ນ ຜູ້ທີ່ຍະຕິ—ຜູ້ຮູ້ຄວາມເປັນຈິງຂອງປຣະກຣິຕິ ແລະຄຸນ (guṇa) ຂອງນາງ—ໄດ້ຮັບປະທານຮະວິ (havis) ເຄື່ອງບູຊາຂອງລາວ।

Verse 20

तस्माद् यत्नेन योगीन्द्रमीश्वरज्ञानतत्परम् / भोजयेद् हव्यकव्येषु अलाभादितरान् द्विजान्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນແລະຄວາມລະມັດລະວັງ ຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ຍອກຄີຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະອີສະວະຣະ ໃນພິທີຮະວະ–ກະວະ (ບູຊາເທວະດາແລະບັນພະບຸລຸດ)؛ ຖ້າບໍ່ພົບຜູ້ນັ້ນ ຈຶ່ງເລີ້ຍງດວິຊະອື່ນໆ.

Verse 21

एष वै प्रथमः कल्पः प्रिदाने हव्यकव्ययोः / अनुकल्पस्त्वयं ज्ञेयः सदा सद्भिरनुष्ठितः

ນີ້ແທ້ແມ່ນກົດວິທີຫຼັກອັນທຳອິດ ສຳລັບການຖວາຍຮະວະແລະກະວະ (ບູຊາເທວະດາແລະບັນພະບຸລຸດ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ແລະນີ້ກໍຄວນຮູ້ວ່າເປັນວິທີສຳຮອງທີ່ຖືກອະນຸຍາດ ຊຶ່ງຄົນດີປະພຶດປະຕິບັດເປັນນິດ.

Verse 22

मातामहं मातुलं च स्वस्त्रीयं श्वशुरं गुरुम् / दौहित्रं विट्पतिं बन्धुमृत्विग्याज्यौ च भोजयेत्

ໃນການປະຕິບັດສຣາດທະ ຄວນຖວາຍອາຫານແກ່ ຕາຝ່າຍແມ່, ລຸງຝ່າຍແມ່, ລູກຊາຍຂອງເອື້ອຍ/ນ້ອງສາວ, ພໍ່ເຖົ້າ (ພໍ່ຂອງຄູ່ສົມລົດ), ຄູອາຈານ, ຫຼານຊາຍທາງລູກສາວ, ຫົວໜ້າຊຸມຊົນ, ຍາດພີ່ນ້ອງ, ແລະທັງພຣະປະໂລຫິດຜູ້ປະກອບພິທີ (ṛtvij) ກັບຜູ້ທີ່ພິທີນີ້ຖວາຍໃຫ້ (yājya) ດ້ວຍ.

Verse 23

न श्राद्धे भोजयेन्मित्रं धनैः कार्यो ऽस्य संग्रहः / पैशाची दक्षिणा सा हि नैवामुत्र फलप्रदा

ໃນພິທີສຣາດທະ ບໍ່ຄວນເລີ້ຍງມິດສະຫາຍ ແລະບໍ່ຄວນ “ຮັບປະກັນ” ເຂົາດ້ວຍເງິນເພື່ອຊັກຊວນ. ທານຕອບແທນແບບນັ້ນເອີ້ນວ່າ ໄປສາຈີ (paiśācī) ມີລັກສະນະດຸຈອກອະສູຣ ແລະບໍ່ໃຫ້ຜົນໃນປະໂລກ.

Verse 24

काम श्राद्धे ऽर्चयेन्मित्रं नाभिरूपमपि त्वरिम् / द्विषता हि हविर्भुक्तं भवति प्रेत्य निष्फलम्

ໃນພິທີສຣາດທະ ບໍ່ຄວນເພາະຄວາມຢາກສ່ວນຕົວ ໄປຍົກຍ້ອງເປັນຜູ້ຮັບ ແມ່ນແຕ່ມິດສະຫາຍ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູບງາມແລະຮີບຮ້ອນກໍບໍ່ຄວນ. ເພາະເມື່ອຜູ້ມີຄວາມຊັງກິນຮະວິ (havis) ແລ້ວ ມັນຈະເປັນໄຮ້ຜົນໃນປະໂລກ.

Verse 25

ब्राह्मणो ह्यनधीयानस्तृणाग्निरिव शाम्यति / तस्मै हव्यं न दातव्यं न हि भस्मनि हूयते

ພາມຜູ້ທີ່ບໍ່ສຶກສາພຣະເວດ ຍ່ອມມອດດັບໄປຄືກັບໄຟໄໝ້ຫຍ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ຄວນຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແກ່ເຂົາ ເພາະເຄື່ອງບູຊານັ້ນບໍ່ຄວນເທລົງໃສ່ຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 26

यथेरिणे बीजमुप्त्वा न वप्ता लभते फलम् / तथानृचे हविर्दत्त्वा न दाता लभते फलम्

ເຊັ່ນດຽວກັບຜູ້ຫວ່ານເມັດພືດ ຍ່ອມບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນຈາກການຫວ່ານລົງໃນດິນທີ່ແຫ້ງແລ້ງ, ຜູ້ໃຫ້ກໍຍ່ອມບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນບຸນ ຈາກການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ພຣະເວດ.

Verse 27

यावतो ग्रसते पिण्डान् हव्यकव्येष्वमन्त्रवित् / तावतो ग्रसते प्रेत्य दीप्तान् स्थूलांस्त्वयोगुडान्

ຄົນໂງ່ເຂົາກິນກ້ອນເຂົ້າຈາກເຄື່ອງບູຊາເທວະດາ ແລະ ບັນພະບຸລຸດຫລາຍປານໃດ, ຫລັງຈາກຕາຍໄປ ເຂົາຈະຕ້ອງກືນກິນກ້ອນເຫລັກແດງທີ່ລຸກໄໝ້ຫລາຍປານນັ້ນ.

Verse 28

अपि विद्याकुलैर्युक्ता हीनवृत्ता नराधमाः / यत्रैते भुञ्जते हव्यं तद् भवेदासुर द्विजाः

ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຄວາມຮູ້, ແຕ່ຜູ້ທີ່ມີຄວາມປະພຶດຊົ່ວຊ້າ ຍ່ອມກາຍເປັນພາມຜູ້ມີຈິດໃຈຍັກມານ. ບ່ອນໃດທີ່ຄົນເຫລົ່ານີ້ກິນເຄື່ອງບູຊາ, ພິທີນັ້ນຖືວ່າເປັນຂອງພວກອະສູນ.

Verse 29

यस्य वेदश्च वेदी च विच्छिद्येते त्रिपूरुषम् / स वै दुर्ब्राह्मणो नार्हः श्राद्धादिषु कदाचन

ຜູ້ໃດທີ່ການສຶກສາພຣະເວດ ແລະ ເຊື້ອສາຍຂາດຊ່ວງໄປສາມຊົ່ວຄົນ ຖືວ່າເປັນ "ພາມຊົ່ວ"; ເຂົາບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະປະກອບພິທີກຳກ່ຽວກັບບັນພະບຸລຸດຈັກເທື່ອ.

Verse 30

शूद्रप्रेष्यो भृतो राज्ञो वृषलो ग्रामयाजकः / बधबन्धोपजीवी च षडेते ब्रह्मबन्धवः

ຜູ້ຮັບໃຊ້ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຊູດຣະ, ຜູ້ຖືກລ້ຽງດ້ວຍຄ່າຈ້າງຈາກພະຣາຊາ, ຄົນຕົກຕໍ່າ, ພຣາຫມັນປະຈໍາບ້ານທີ່ເຮັດພິທີເພື່ອຫາລ້ຽງຊີວິດ, ແລະຜູ້ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍການຂ້າ ຫຼືການຈັບມັດຂັງ—ທັງຫົກນີ້ເອີ້ນວ່າ «ພຣາຫມະ-ບັນທຸ» ແມ່ນພຣາຫມັນແຕ່ຊື່.

Verse 31

दत्तानुयोगान् वृत्यर्थं पतितान् मनुरब्रवीत् / वेदविक्रायिणो ह्येते श्राद्धादिषु विगर्हिताः

ມະນຸໄດ້ກ່າວວ່າ ຜູ້ທີ່ຮັບວຽກພິທີດ້ວຍຄ່າຈ້າງເພື່ອຫາລ້ຽງຊີວິດ ແມ່ນ «ຜູ້ຕົກຕໍ່າ». ເພາະພວກເຂົາເປັນຜູ້ຂາຍວິທະຍາພຣະເວດ ແລະຈຶ່ງຖືກຕໍານິໃນພິທີຊຣາດທະ ແລະພິທີອື່ນໆ.

Verse 32

श्रुतिविक्रयिणो ये तु परपूर्वासमुद्भवाः / असमानान् याजयन्ति पतितास्ते प्रकीर्तिताः

ແຕ່ຜູ້ທີ່ຄ້າຂາຍພຣະເວດ (ຄວາມຮູ້ອັນສັກສິດ), ຜູ້ທີ່ເກີດມານອກລໍາດັບບັນພະບຸລຸດອັນຖືກຕ້ອງ, ແລະຜູ້ທີ່ເປັນປຸໂຣຫິດທໍາຍັດຍະໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ເທົ່າທຽມກັບຕົນ—ພວກນັ້ນຖືກກ່າວວ່າ «ຕົກຕໍ່າ».

Verse 33

असंस्कृताध्यापका ये भृत्या वाध्यापयन्ति ये / अधीयते तथा वेदान् पतितास्ते प्रकीर्तिताः

ຜູ້ທີ່ສອນພຣະເວດໂດຍບໍ່ມີການຊໍາລະພິທີ (ສັງສະກາຣະ) ແລະວິໄນອັນຄວນ, ແລະຜູ້ທີ່ໃຫ້ຂ້າຮັບໃຊ້ ຫຼືຜູ້ພຶ່ງພາຄ່າຈ້າງມາສອນພຣະເວດ—ພວກນັ້ນ ແລະຜູ້ທີ່ຮຽນພຣະເວດໃນວິທີອັນບໍ່ຖືກຕ້ອງ ຖືກກ່າວວ່າ «ຕົກຕໍ່າ».

Verse 34

वृद्धश्रावकनिर्ग्रन्थाः पञ्चरात्रविदो जनाः / कापालिकाः पाशुपताः पाषण्डा ये च तद्विधाः

ສຣາວະກະຜູ້ເຖົ້າ ແລະນິຣະຄຣັນຖະ, ຜູ້ຮູ້ປັນຈະຣາຕຣະ, ກາປາລິກະ, ປາຊຸປະຕະ, ແລະຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປາສັນດະ» ພ້ອມທັງຜູ້ອື່ນໆທີ່ມີລັກສະນະຄ້າຍກັນ—(ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນນີ້).

Verse 35

यस्याश्नन्ति हवींष्येते दुरात्मानस्तु तामसाः / न तस्य तद् भवेच्छ्राद्धं प्रेत्य चेह फलप्रदम्

ຖ້າອາຫານບູຊາ (ຮະວີສ) ຖືກກິນໂດຍຄົນໃຈຊົ່ວ ມີຄຸນທະມັດ (ຕາມັສ) ແລ້ວ ພິທີນັ້ນບໍ່ແມ່ນ «ສຣາດທະ» ແທ້ສໍາລັບຜູ້ທີ່ອຸທິດ ແລະບໍ່ໃຫ້ຜົນ ທັງຫຼັງຕາຍ ແລະໃນໂລກນີ້।

Verse 36

अनाश्रमो यो द्विजः स्यादाश्रमी वा निरर्थकः / मिथ्याश्रमी च ते विप्रा विज्ञेयाः पङ्क्तिदूषकाः

ໂອ ວິປຣາ, ດວິຊະຜູ້ຢູ່ໂດຍບໍ່ມີອາສຣະມະ, ຫຼືຜູ້ຖືຊື່ວ່າອາສຣະມີແຕ່ບໍ່ປະພຶດວິໄນ, ແລະຜູ້ປອມແປງເປັນອາສຣະມີ—ພວກພຣາຫມັນເຫຼົ່ານີ້ພຶງຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ເປື້ອນແຖວການກິນ (ປັງກຕິ) ບໍ່ຄວນຮ່ວມໃນພິທີອາຫານສັກສິດ।

Verse 37

दुश्चर्मा कुनखी कुष्ठी श्वित्री च श्यावदन्तकः / विद्धप्रजननश्चैव स्तेनः क्लीबो ऽथ नास्तिकः

ຜູ້ນັ້ນຈະປະສົບໂລກຜິວໜັງ, ເລັບຜິດຮູບ, ໂລກກຸດຖະ (ຂີ້ທູດ), ໂລກຜິວດ່າງຂາວ, ແລະຟັນຄໍາດໍາ; ພະລັງການສືບພັນຖືກທໍາລາຍ; ແລ້ວກາຍເປັນຂໂຈນ, ຄົນໄຮ້ສົມັດທາງເພດ, ແລະສຸດທ້າຍເປັນນາສຕິກ (ຜູ້ປະຕິເສດທຳສັກສິດ).

Verse 38

मद्यपो वृषलीसक्तो वीरहा दिधिषूपतिः / आगारदाही कुण्डाशी सोमविक्रयिणो द्विजाः

ດວິຊະຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າ, ຜູ້ຕິດພັນກັບຍິງຊູດຣະ, ຜູ້ຂ້າວີຣະບຸລຸດ, ຜູ້ເອົາຍິງທີ່ຍັງມີຜົວຢູ່ມາເປັນເມຍ, ຜູ້ເຜົາເຮືອນ, ຜູ້ກິນອາຫານຈາກຫມໍ້ທີ່ຖວາຍແກ່ໄຟສັກສິດຢ່າງບໍ່ຖືກທໍາ, ແລະຜູ້ຂາຍໂສມະ—ດວິຊະເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ຕົກຕໍ່າໃນຫມູ່ດວິຊະ।

Verse 39

परिवेत्ता तथा हिंस्त्रः परिवित्तिर्निराकृतिः / पौनर्भवः कुसीदी च तथा नक्षत्रदर्शकः

ອີກທັງ ຜູ້ທີ່ແຕ່ງງານກ່ອນພີ່ຊາຍໃຫຍ່, ຄົນຮຸນແຮງ, ພີ່ຊາຍໃຫຍ່ທີ່ຖືກຂ້າມ (ເມື່ອນ້ອງແຕ່ງກ່ອນ), ຄົນຖືກຂັບອອກຈາກວັນນະ, ຜູ້ແຕ່ງງານໃໝ່, ຜູ້ກິນດອກເບ້ຍ, ແລະຜູ້ທໍາມາຫາກິນດ້ວຍການທໍານາຍດາວ—ທັງໝົດນີ້ເປັນຜູ້ຄວນຕໍານິ।

Verse 40

गीतवादित्रनिरतो व्याधितः काण एव च / हीनाङ्गश्चातिरिक्ताङ्गो ह्यवकीर्णिस्तथैव च

ຜູ້ທີ່ຫມົດໃຈຕິດການຮ້ອງເພງແລະດົນຕີ, ຜູ້ເຈັບໄຂ້, ຜູ້ມີຕາຂ້າງດຽວ, ຜູ້ຂາດອະວະຍະວະ, ຜູ້ມີອະວະຍະວະເກີນ, ແລະຜູ້ເປັນ “ອະວະກີຣະນິນ” (ຕົກຈາກພິທີ/ບໍ່ບໍລິສຸດ) — ຖືກນັບວ່າບໍ່ຄວນເຂົ້າຮ່ວມວິນັຍອັນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 41

कन्यादूषी कुण्डगोलौ अभिशस्तो ऽथ देवलः / मित्रध्रुक् पिशुनश्चैव नित्यं भार्यानुवर्तकः

ຜູ້ລ່ວງລະເມີດສາວພຣະຈັນ, ຜູ້ເກີດຈາກການຮ່ວມພັນຜິດທຳ (ກຸນດະ ແລະ ໂກລະ), ຜູ້ຖືກປະຊາຊົນຕຳນິ, ພຣາຫມະນທີ່ຫາຊີວິດດ້ວຍການຮັບຈ້າງບໍລິການຮູບເທວະ, ຜູ້ຫັກຫຼັງມິດ, ຜູ້ໃສ່ຮ້າຍ, ແລະຜູ້ຖືກເມຍຄອບງຳເສມອ — ເຫຼົ່ານີ້ຖືກນັບເປັນຜູ້ຕົກຕ່ຳ ແລະນ່າຕຳນິ.

Verse 42

मातापित्रोर्गुरोस्त्यागी दारत्यागी तथैव च / गोत्रभिद् भ्रष्टशौचश्च काण्डस्पृष्टस्तथैव च

ຜູ້ທີ່ລະທິ້ງແມ່ພໍ່ ຫຼືອາຈານ, ຜູ້ລະທິ້ງເມຍ, ຜູ້ລະເມີດຂອບເຂດສາຍຕະກູນດ້ວຍການຮ່ວມພັນຜິດ, ຜູ້ຕົກຈາກຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງຄວາມປະພຶດແລະຄວາມສະອາດຕາມພິທີ, ແລະຜູ້ຖືກປົນເປື້ອນດ້ວຍກິດຕ້ອງຫ້າມ — ເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດວ່າມີມົນທິນໃນເລື່ອງທຳມະ.

Verse 43

अनपत्यः कूटसाक्षी याचको रङ्गजीवकः / समुद्रयायी कृतहा तथा समयभेदकः

ຜູ້ບໍ່ມີບຸດຫຼານ, ຜູ້ໃຫ້ພະຍານເທັດ, ຜູ້ຂໍທານເປັນອາຊີບ, ຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການສະແດງເທິງເວທີ, ຜູ້ເດີນທາງຂ້າມທະເລ, ຜູ້ຂ້າຄົນຕາມສັນຍາ/ຈ້າງວານ, ແລະຜູ້ທຳລາຍຂໍ້ຕົກລົງ ຫຼືຂົນທຳນຽມທີ່ໄດ້ຮັບຮອງ — ເຫຼົ່ານີ້ຖືກນັບເປັນວິຖີຊີວິດອັນນ່າຕຳນິ.

Verse 44

देवनिन्दापरश्चैव वेदनिन्दारतस्तथा / द्विजनिन्दारतश्चैते वर्ज्याः श्राद्धादिकर्मसु

ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນດ່າທໍ້ເທວະ, ຜູ້ທີ່ພໍໃຈໃນການດ່າທໍ້ພຣະເວດ, ແລະຜູ້ທີ່ພໍໃຈໃນການດ່າທໍ້ຜູ້ “ດວິຈະ” (ເກີດສອງຄັ້ງ) — ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຄວນຖືກຫ້າມຈາກພິທີສຣາດທະ ແລະພິທີອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ.

Verse 45

कृतघ्नः पिशुनः क्रूरो नास्तिको वेदनिन्दकः / मित्रध्रुक् कुहकश्चैव विशेषात् पङ्क्तिदूषकाः

ຜູ້ບໍ່ຮູ້ບຸນຄຸນ, ຜູ້ໃສ່ຮ້າຍ, ຜູ້ໂຫດຮ້າຍ, ຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ, ຜູ້ດ່າວິເທດ, ຜູ້ຫັກຫຼັງມິດ, ແລະຜູ້ຫລອກລວງ—ໂດຍພິເສດ ພວກນີ້ເປັນຜູ້ເຮັດໃຫ້ແຖວກິນຮ່ວມ (ປາງກຕິ) ເປື້ອນ ແລະທຳລາຍສາຍສຳພັນແຫ່ງທຳມະ.

Verse 46

सर्वे पुनरभोज्यान्नास्त्वदानार्हाश्च कर्मसु / ब्रह्मभावनिरस्ताश्च वर्जनीयाः प्रयत्नतः

ຄົນທັງຫມົດຢ່າງນັ້ນ ຄວນຖືວ່າບໍ່ຄວນໄດ້ຮັບອາຫານສັກສິດອີກ; ໃນກິດຈະກຳພິທີກຳ ກໍບໍ່ຄວນເປັນຜູ້ຮັບທານ. ຜູ້ທີ່ປະຖິ້ມການພິຈາລະນາພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ຄວນຫຼີກເວັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 47

शूद्रान्नरसपुष्टाङ्गः संध्योपासनवर्जितः / महायज्ञविहीनश्च ब्राह्मणः पङ्क्तिदूषकः

ພຣາຫມັນຜູ້ທີ່ຮ່າງກາຍຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍອາຫານຈາກຊູດຣະ, ຜູ້ລະເລີຍການບູຊາສັນທະຍາປະຈຳວັນ, ແລະຜູ້ຂາດມະຫາຍັດ—ພຣາຫມັນແບບນັ້ນກາຍເປັນຜູ້ເຮັດໃຫ້ແຖວພິທີ/ແຖວກິນ (ປາງກຕິ) ເປື້ອນ.

Verse 48

अधीतनाशनश्चैव स्नानहोमविवर्जितः / तामसो राजसश्चैव ब्राह्मणः पङ्क्तिदूषकः

ພຣາຫມັນຜູ້ທີ່ທຳລາຍຫຼືລະເລີຍການຮຽນອັນສັກສິດຂອງຕົນ, ຜູ້ຂາດການອາບນ້ຳແລະການໂຮມ (ບູຊາໄຟ), ແລະຜູ້ຖືກຄອບງຳໂດຍຕາມັດແລະຣາຈັດ—ພຣາຫມັນແບບນີ້ເຮັດໃຫ້ແຖວກິນ (ປາງກຕິ) ເປື້ອນ.

Verse 49

बहुनात्र किमुक्तेन विहितान् ये न कुर्वते / निन्दितानाचरन्त्येते वर्जनीयाः प्रयत्नतः

ທີ່ນີ້ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຮັດໜ້າທີ່ທີ່ຖືກບັນຍັດ ແຕ່ກັບປະພຶດສິ່ງທີ່ຖືກຕຳນິ—ຄົນແບບນັ້ນຄວນຫຼີກເວັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.