Adhyaya 20

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे एकोनविंशो ऽध्यायः व्यास उवाच अथ श्राद्धममावास्यां प्राप्य कार्यं द्विजोत्तमैः / पिण्डान्वाहार्यकं भक्त्या भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີກູຣມະປຸຣານະ» ສັງຫິຕາ 6,000 ຄຳກອນ ໃນພາກຫຼັງ—ເປີດບົດທີ 19. ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ເມື່ອວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ມາຮອດ ບັນດາດວິຊະຜູ້ປະເສີດຄວນປະກອບພິທີສຣາດທະ ຄື «ປິນດານວາຫາຣຍະກະ» ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ເພາະມັນໃຫ້ຜົນທັງພົບພາບແລະການຫຼຸດພົ້ນ।

Verse 2

पिण्डान्वाहार्यकं श्राद्धं क्षीणे राजनि शस्यते / अपराह्ने द्विजातीनां प्रशस्तेनामिषेण च

ເມື່ອອຳນາດຄຸ້ມຄອງຂອງກະສັດອ່ອນລົງ ພິທີສຣາດທະ «ປິນດານວາຫາຣຍະກະ» ຖືກສັນລະເສີນເປັນພິເສດ. ສຳລັບດວິຊະ ຄວນປະກອບໃນເວລາບ່າຍ (ອະປະຣາຫນະ) ແລະອາດຖວາຍດ້ວຍເນື້ອທີ່ຖືກອະນຸຍາດຢ່າງຖືກຕ້ອງດ້ວຍ।

Verse 3

प्रतिपत्प्रभृति ह्यन्यास्तिथयः कृष्णपक्षके / चतुर्दशीं वर्जयित्वा प्रशस्ता ह्युत्तरोत्तराः

ນັບແຕ່ວັນທີ 1 (ປະຕິປັດ) ເປັນຕົ້ນໄປ ຕິຖີອື່ນໆໃນກຣິສນະປັກສະ (ຄື່ງເດືອນມືດ) ລ້ວນນ່າສັນລະເສີນ—ຍົກເວັ້ນວັນທີ 14 (ຈະຕຸຣະດະຊີ); ແລະຈະຍິ່ງມີມົງຄຸນຂຶ້ນຕາມລຳດັບ।

Verse 4

अमावास्याष्टकास्तिस्त्रः पौषमासादिषु त्रिषु / तिस्त्रश्चान्वष्टकाः पुण्या माघी पञ्चदशी तथा

ມີອັດຖະກາ 3 ປະການ ທີ່ຜູກພັນກັບວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ເກີດໃນ 3 ເດືອນເລີ່ມຈາກເປົາສະ; ແລະຍັງມີອັນວັດຖະກາ 3 ວັນ ອັນເປັນບຸນ—ພ້ອມທັງວັນທີ 15 (ເດືອນເຕັມ) ຂອງເດືອນມາຄະດ້ວຍ।

Verse 5

त्रयोदशी मघायुक्ता वर्षासु तु विशेषतः / शस्यापाकश्राद्धकाला नित्याः प्रोक्ता दिने दिने

ຕິຖີທີ 13 (ຕຣະໂຍດະຊີ) ເມື່ອປະກົບກັບນັກສັດ «ມາຄາ»—ໂດຍສະເພາະໃນລະດູຝົນ—ຖືກກ່າວວ່າເປັນເວລາອັນເໝາະສົມທີ່ເກີດຊ້ຳໆ ສຳລັບພິທີ Śrāddha ອັນເກືອກກູນກັບການສຸກງອມຂອງພືດຜົນ (ການຖວາຍໃນລະດູເກັບກ່ຽວ).

Verse 6

नैमित्तिकं तु कर्तव्यं ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः / बान्धवानां च मरणे नारकी स्यादतो ऽन्यथा

ພິທີກຳ «ໄນມິດຕິກະ» (ພິທີຕາມເຫດການ) ຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດໃນເວລາຈັນທຣະຄາດ ແລະ ສຸຣະຄາດ (ຄາດດວງຈັນ-ຄາດດວງອາທິດ) ພ້ອມທັງເມື່ອຍາດພີ່ນ້ອງເສຍຊີວິດ; ຖ້າບໍ່ເຮັດ ຈະເປັນຜູ້ຄວນໄປນະຣົກ.

Verse 7

काम्यानि चैव श्राद्धानि शस्यान्ते ग्रहणादिषु / अयने विषुवे चैव व्यतीपाते ऽप्यनन्तकम्

ພິທີ Śrāddha ແບບກາມຍະ (ເຮັດເພື່ອປາດຖະໜາ) ກໍຖືກສັນລະເສີນໃນທ້າຍລະດູເກັບກ່ຽວ ແລະໃນໂອກາດເຊັ່ນ ຄາດດວງຈັນ-ຄາດດວງອາທິດ ແລະອື່ນໆ; ອີກທັງໃນອະຍະນະ (solstice), ວິສຸວະ (equinox) ແລະໃນວັນວະຍະຕີປາຕະ (vyatīpāta) ດ້ວຍ—ເປັນບຸນທີ່ບໍ່ມີວັນໝົດສິ້ນ.

Verse 8

संक्रान्त्यमक्षयं श्राद्धं तथा जन्मदिनेष्वपि / नक्षत्रेषु च सर्वेषु कार्यं काम्यं विशेषतः

ໃນວັນສັງກຣານຕິ (saṃkrānti) ການທຳ śrāddha ເກີດບຸນກຸສົນບໍ່ຮູ້ຈົບ; ໃນວັນເກີດກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ແລະໃນນັກສັດທຣາທັງປວງ ພິທີ kāmya ຄວນທຳເປັນພິເສດ.

Verse 9

स्वर्गं च लभते कृत्वा कृत्तिकासु द्विजोत्तमः / अपत्यमथ रोहिण्यां सौम्ये तु ब्रह्मवर्चसम्

ເມື່ອດວງຈັນຢູ່ໃນ Kṛttikā ຜູ້ເປັນດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ທຳວຣະຕະຕາມພິທີ ຈະໄດ້ສະຫວັນ. ໃນ Rohiṇī ຈະໄດ້ລູກຫຼານດີ; ແລະໃນ Saumya ຈະໄດ້ brahma-varcas—ລັດສະຫມີທາງວິນຍານ ແລະຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງເວດະ.

Verse 10

रौद्राणां कर्मणां सिद्धिमार्द्रायां शौर्यमेव च / पुनर्वसौ तथा भूमिं श्रियं पुष्ये तथैव च

ໃນ Ārdrā ຈະໄດ້ຄວາມສຳເລັດໃນກິດການອັນດຸດັນ (raudra) ແລະໄດ້ຄວາມກ້າຫານ. ໃນ Punarvasu ຈະໄດ້ຜືນດິນ. ແລະໃນ Puṣya ຈະໄດ້ śrī—ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະສິລິມົງຄຸນ.

Verse 11

सर्वान् कामांस्तथा सार्पे पित्र्ये सौभाग्यमेव च / अर्यम्णे तु धनं विन्द्यात् फाल्गुन्यां पापनाशनम्

ໃນ Sārpa ນັກສັດທຣາແຫ່ງງູ ຈະໄດ້ສົມຫວັງທຸກປະການ; ໃນ Pitrya ຈະໄດ້ໂຊກດີ. ພາຍໃຕ້ Aryaman ຈະໄດ້ຊັບສິນ; ແລະໃນ Phālgunī ບາບຈະຖືກລ້າງຜານ.

Verse 12

ज्ञातिश्रैष्ठ्यं तथा हस्ते चित्रायां च बहून् सुतान् / वाणिज्यसिद्धिं स्वातौ तु विशाखासु सुवर्णकम्

ເກີດໃນ Hasta ຈະໄດ້ຄວາມເປັນເລີດໃນຫມູ່ຍາດ. ໃນ Citrā ຈະໄດ້ລູກຊາຍຫຼາຍ. ໃນ Svātī ຈະສຳເລັດໃນການຄ້າ. ແລະໃນ Viśākhā ຈະໄດ້ຄຳ ແລະຊັບສິນມາກມາຍ.

Verse 13

मैत्रे बहूनि मित्राणि राज्यं शाक्रे तथैव च / मूले कृषिं लभेद् यानसिद्धिमाप्ये समुद्रतः

ໃນນັກສັດ «ໄມຕຣ» ຈະໄດ້ມິດສະຫາຍຫຼາຍ; ໃນ «ຊາກຣ» ຈະໄດ້ອຳນາດປົກຄອງ. ໃນ «ມູລາ» ໄດ້ຜົນສຳເລັດ໹ໃນກະສິກຳ; ໃນ «ອາປະຍະ» ໄດ້ສິດທິສຳເລັດໃນການເດີນທາງທະເລ.

Verse 14

सर्वान् कामान् वैश्वदेवे श्रैष्ठ्यं तु श्रवणे पुनः / श्रविष्ठायां तथा कामान् वारुणे च परं बलम्

ໃນນັກສັດ «ໄວສະວະເທວະ» ຄວາມປາຖະໜາທັງປວງຈະສຳເລັດ; ໃນ «ສຣະວະນະ» ຈະໄດ້ຄວາມເລີດລ້ຳ. ໃນ «ສຣະວິດຖາ (ທະນິດຖາ)» ກໍໄດ້ສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ; ແລະໃນ «ວາຣຸນະ (ສະຕະພິຊັດ)» ຈະໄດ້ພະລັງອັນສູງສຸດ.

Verse 15

अजैकपादे कुप्यं स्यादहिर्बुध्ने गृहं शुभम् / रेवत्यां बहवो गावो ह्यश्विन्यां तुरगांस्तथा / याम्ये ऽथ जीवनं तत् स्याद्यदि श्राद्धं प्रयच्छति

ຖ້າຖວາຍພິທີສຣາດທະໃນນັກສັດ «ອະໄຈກະປາດ» ຈະໄດ້ພາຊະນະແລະເຄື່ອງໃຊ້; ໃນ «ອະຫິຣບຸດນະ» ຈະໄດ້ເຮືອນອັນເປັນມົງຄຸນ. ໃນ «ເຣວະຕີ» ໄດ້ງົວຫຼາຍ; ໃນ «ອັສວິນີ» ໄດ້ມ້າເຊັ່ນກັນ. ແລະໃນ «ຢາມະຍະ» ຈະໄດ້ພະລັງຊີວິດແລະອາຍຸຍືນ—ເມື່ອຖວາຍສຣາດທະຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 16

आदित्यवारे त्वारोग्यं चन्द्रे सौभाग्यमेव च / कौजे सर्वत्र विजयं सर्वान् कामान् बुधस्य तु

ໃນວັນອາທິດ ຈະໄດ້ສຸຂະພາບປອດໂລກ; ໃນວັນຈັນ ຈະໄດ້ໂຊກລາບແລະຄວາມເຈຣິນ. ໃນວັນອັງຄານ ຈະໄດ້ໄຊຊະນະທົ່ວທຸກທີ່; ແລະໃນວັນພຸດ ຄວາມປາຖະໜາທັງປວງຈະສຳເລັດ.

Verse 17

विद्यामभीष्टा जीवे तु धनं वै भार्गवे पुनः / शमैश्वरे लभेदायुः प्रतिपत्सु सुतान् शुभान्

ເມື່ອພະພຣະຫັດ (ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ) ມີອິດທິພົນ ຈະໄດ້ວິຊາທີ່ປາຖະໜາ; ເມື່ອພະສຸກ (ພຣະສຸກຣະ) ເດັ່ນ ຈະໄດ້ຊັບສິນ. ພາຍໃຕ້ອິດທິພົນອັນສົງບົບຂອງພະເສົາ (ສະນິ) ຈະໄດ້ອາຍຸຍືນ; ແລະໃນວັນຈັນທຣະຕິຖິ «ປຣະຕິປັດ» ຈະໄດ້ບຸດອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 18

कन्यकां वै द्वितीयायां तृतीयायां तु वन्दिनः / पशून्क्षुद्रांश्चतुर्थ्यां तु पञ्चम्यांशोभनान् सुतान्

ໃນວັນຕິຖີທີ 2 ໄດ້ຮັບນາງສາວຜູ້ເໝາະສົມ; ວັນທີ 3 ໄດ້ຜູ້ສັນລະເສີນແລະປະກາດກຽດຊື່; ວັນທີ 4 ໄດ້ສັດລ້ຽງນ້ອຍໆ; ວັນທີ 5 ໄດ້ລູກຊາຍງາມ ແລະເປັນມງຄົດ।

Verse 19

षष्ट्यां द्यूतं कृषिं चापि सप्तम्यां लभते नरः / अष्टम्यामपि वाणिज्यं लभते श्राद्धदः सदा

ຜູ້ໃຫ້ສຣາດທະ (Śrāddha) ໃນວັນຕິຖີທີ 6 ຈະໄດ້ຄວາມສໍາເລັດໃນການສ່ຽງໂຊກແລະກະສິກໍາ; ວັນທີ 7 ຊາຍຈະໄດ້ຜົນສໍາເລັດຕາມປາຖະໜາ; ແລະວັນທີ 8 ຜູ້ໃຫ້ສຣາດທະຈະໄດ້ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນການຄ້າເສມອ.

Verse 20

स्यान्नवम्यामेकखुरं दशम्यां द्विखुरं बहु / एकादश्यां तथा रूप्यं ब्रह्मवर्चस्विनः सुतान्

ໃນວັນຕິຖີທີ 9 ຄວນຖວາຍສັດກີບດຽວ; ໃນວັນທີ 10 ຖວາຍສັດກີບຄູ່ຫຼາຍໆ; ແລະໃນວັນທີ 11 ຖວາຍເງິນຂາວດ້ວຍ—ເພື່ອໄດ້ລູກຊາຍມີລັດສະຫມີແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ ແລະຄວາມສະຫວ່າງທາງຈິດ.

Verse 21

द्वादश्यां जातरूपं च रजतं कुप्यमेव च / ज्ञातिश्रैष्ठ्यं त्रयोदश्यां चतुर्दश्यां तु क्रुप्रजाः / पञ्चदश्यां सर्वकामानाप्नोति श्राद्धदः सदा

ໃນວັນຕິຖີທີ 12 ໄດ້ຄໍາ ເງິນ ແລະຊັບສິນໂລຫະທົ່ວໄປ; ໃນວັນທີ 13 ໄດ້ຄວາມເປັນເລີດໃນຫມູ່ຍາດ; ໃນວັນທີ 14 ໄດ້ລູກຫຼານມີເມດຕາກະລຸນາ; ໃນວັນທີ 15 ຜູ້ໃຫ້ສຣາດທະຈະໄດ້ສໍາເລັດທຸກປາຖະໜາເສມອ.

Verse 22

तस्माच्छ्राद्धं न कर्तव्यं चतुर्दश्यां द्विजातिभिः / शस्त्रेण तु हतानां वै तत्र श्राद्धं प्रकल्पयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈະ) ບໍ່ຄວນເຮັດສຣາດທະໃນວັນຕິຖີທີ 14 (ຈະຕຸຣະດະສີ). ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ຖືກຂ້າດ້ວຍອາວຸດ ອາດຈັດສຣາດທະໃນວັນນັ້ນໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 23

द्रव्यब्राह्मणसंपत्तौ न कालनियमः कृतः / तस्माद् भोगापवर्गार्थं श्राद्धं कुर्युर्द्विजातयः

ເມື່ອມີເຄື່ອງບູຊາພໍພຽງ ແລະມີພຣາຫມັນຜູ້ມີຄຸນສົມບັດ ກໍບໍ່ມີການຈຳກັດເວລາ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຄວນເຮັດ «ສຣາດທະ» ເພື່ອຄວາມສຸກໃນໂລກ (ພໂກະ) ແລະເພື່ອການຫຼຸດພົ້ນສູງສຸດ (ອະປະວັກຄະ)។

Verse 24

कर्मारम्भेषु सर्वेषु कुर्यादाभ्युदयं पुनः / पुत्रजन्मादिषु श्राद्धं पार्वणं पर्वणि स्मृतम्

ໃນການເລີ່ມຕົ້ນກິດທຸກຢ່າງ ຄວນເຮັດພິທີ «ອາພຍຸດະຍິກະ» ອີກເພື່ອຄວາມມົງຄຸນ. ໃນການເກີດບຸດ ແລະໂອກາດຍິນດີອື່ນໆ ສຣາດທະທີ່ກຳນົດແມ່ນ «ປາຣະວະນະ»; ແລະໃນວັນພິທີບຸນ ຫຼືວັນພຣະຈັນສັກສິດ (parvan) ກໍຈື່ຈຳວ່າ «ປາຣະວະນະ-ສຣາດທະ» ແມ່ນການປະພຶດທີ່ຖືກຕ້ອງ.

Verse 25

अहन्यहनि नित्यं स्यात् काम्यं नैमित्तिकं पुनः / एकोद्दिष्टादि विज्ञेयं वृद्धिश्राद्धं तु पार्वणम्

ສິ່ງທີ່ເຮັດທຸກມື້ທຸກວັນ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນ «ນິດຕະ» (ປະຈຳວັນ). ອີກທັງມີ «ກາມຍະ» (ເພື່ອປາດຖະໜາ) ແລະ «ໄນມິດຕິກະ» (ຕາມເຫດການ). «ເອກົດດິດຖະ» ແລະຮູບແບບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ພຶງເຂົ້າໃຈຕາມນັ້ນ; ແລະ «ວຶດທິ-ສຣາດທະ» ແທ້ໆແມ່ນ «ປາຣະວະນະ» ທີ່ຖວາຍແກ່ບັນພະບຸລຸດຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 26

एतत् पञ्चविधं श्राद्धं मनुना परिकीर्तितम् / यात्रायां षष्ठमाख्यातं तत्प्रयत्नेन पालयेत्

ດັ່ງນີ້ ສຣາດທະຫ້າປະເພດນີ້ ມະນູໄດ້ປະກາດໄວ້. ແລະຍັງມີປະເພດທີ່ຫົກ ທີ່ຕ້ອງເຮັດໃນຍາມເດີນທາງ ກໍຖືກສອນໄວ້ເຊັ່ນກັນ. ຄວນຮັກສາຂໍ້ປະພຶດນັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 27

शुद्धये सप्तमं श्राद्धं ब्रह्मणा परिभाषितम् / दैविकं चाष्टमं श्राद्धं यत्कृत्वा मुच्यते भयात्

ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ສຣາດທະປະເພດທີ່ເຈັດ ຖືກພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ) ປະກາດໄວ້. ແລະປະເພດທີ່ແປດ ແມ່ນ «ໄດວິກະ» ສຣາດທະ; ຜູ້ໃດເຮັດແລ້ວ ຍ່ອມພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 28

संध्यारात्र्योर्न कर्तव्यं राहोरन्यत्र दर्शनात् / देशानां च विशेषेण भवेत् पुण्यमनन्तकम्

ພິທີສັນທະຍາບໍ່ຄວນເຮັດໃນຍາມຄ່ຳ ນອກເສຍແຕ່ເມື່ອເຫັນຣາຮູ. ແລະໂດຍຄວາມສັກສິດພິເສດຂອງແຕ່ລະດິນແດນ ບຸນກຸສົນຈຶ່ງເປັນອະນັນຕະ.

Verse 29

गङ्गायामक्षयं श्राद्धं प्रयागे ऽमरकण्टके / गायन्ति पितरो गाथां कीर्तयन्ति मनीषिणः

ທີ່ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ການທຳສຣາດທະແກ່ບັນພະບຸລຸດໃຫ້ຜົນບໍ່ສິ້ນສຸດ; ທີ່ປຣະຍາກ ແລະ ອະມະຣະກັນຕະກະ ບັນພະບຸລຸດເອງຮ້ອງຄາຖາສັກສິດ ແລະນັກປັນຍາກໍສັນລະເສີນ.

Verse 30

एष्टव्या बहवः पुत्राः शीलवन्तो गुणान्विताः / तेषां तु समवेतानां यद्येको ऽपि गायां व्रजेत्

ຄວນປາຖະນາໃຫ້ມີລູກຊາຍຫຼາຍຄົນ ຜູ້ມີສິນທຳ ແລະຄຸນຄ່າ. ເພາະເມື່ອພວກເຂົາມາພ້ອມກັນ ຖ້າແມ່ນມີແຕ່ຄົນດຽວກໍຕາມ ທີ່ໄປດູແລປົກປ້ອງງົວ ຫຼືນຳໄປຫາຫຍ້າ ໜ້າທີ່ຕະກູນກໍສຳເລັດດ້ວຍຄຸນນັ້ນ.

Verse 31

गयां प्राप्यानुषङ्गेण यदि श्राद्धं समाचरेत् / तारिताः पितरस्तेन स याति परमां गतिम्

ຖ້າໄປຮອດກະຍາ ແມ່ນແຕ່ໂດຍບັງເອີນ ແລ້ວປະຕິບັດພິທີສຣາດທະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຖືກຊ່ວຍພົ້ນ ແລະຜູ້ປະຕິບັດຈະໄດ້ຮອດຄວາມເປັນສູງສຸດ.

Verse 32

वराहपर्वते चैव गङ्गायां वै विशेषतः / वाराणस्यां विशेषेण यत्र देवः स्वयं हरः

ແລະທີ່ພູວະຣາຫາ ພ້ອມທັງໂດຍພິເສດທີ່ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ—ພິເສດຍິ່ງທີ່ວາຣານາສີ—ບ່ອນທີ່ພຣະເຈົ້າຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ປະທັບຢູ່ດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 33

गङ्गाद्वारे प्रभासे च बिल्वके नीलपर्वते / कुरुक्षेत्रे च कुब्जाम्रे भृगुतुङ्गे महालये

ທີ່ ຄັງຄາດວາຣ (ຮາຣິດວາຣ), ທີ່ ປຣະພາສ, ທີ່ ບິລວະກະ, ທີ່ ພູນີລະປະຣະວະຕະ, ທີ່ ກຸຣຸກເຩດຕຣະ, ທີ່ ກຸບຊາມຣະ, ທີ່ ພຣຶກຸຕຸງກະ, ແລະ ທີ່ ມະຫາລະຍະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຕີຣຖະອັນລືຊື່ ສໍາລັບການຈາລິກບຸນ।

Verse 34

केदारे फल्गुतीर्थे च नैमिषारण्य एव च / सरस्वत्यां विशेषेण पुष्करेषु विशेषतः

ທີ່ ເກດາຣ, ທີ່ ຕີຣຖະຟັລກຸ, ແລະ ທີ່ ໄນມິສາຣັນຍະ; ໂດຍພິເສດຢ່າງຍິ່ງ ຕາມແມ່ນ້ໍາ ສະຣັສວະຕີ, ແລະ ຍິ່ງກວ່ານັ້ນທີ່ ປຸສກະຣະ—ບຸນກຸສົນອັນສັກສິດຖືກກ່າວວ່າເປັນເລີດລ້ໍາ।

Verse 35

नर्मदायां कुशावर्ते श्रीशैले भद्रकर्णके / वेत्रवत्यां विपाशायां गोदावर्यां विशेषतः

ທີ່ ແມ່ນ້ໍານັຣມະດາ ທີ່ ກຸສາວັຣຕະ, ທີ່ ສຣີໄສລະ ທີ່ ພັດຣະກັນນະກະ, ທີ່ ແມ່ນ້ໍາເວດຣະວະຕີ, ທີ່ ວິປາຊາ, ແລະ—ໂດຍພິເສດຢ່າງຍິ່ງ—ທີ່ ໂຄດາວະຣີ; ນ້ໍາແລະສະຖານທີ່ສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ຄວນໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມບູຊາ।

Verse 36

एवमादिषु चान्येषु तीर्थेषु पुलिनेषु च / नदीनां चैव तीरेषु तुष्यन्ति पितरः सदा

ດັ່ງນັ້ນໃນຕີຣຖະອື່ນໆ, ທີ່ຫາດຊາຍແລະຝັ່ງນ້ໍາ, ແລະຕາມຂອບແມ່ນ້ໍາທັງຫຼາຍ—ດ້ວຍພິທີກຳທີ່ປະກອບຢູ່ນັ້ນ ພິຕຣະ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ຍ່ອມພໍໃຈຢູ່ເສມອ।

Verse 37

व्रीहिभिश्च यवैर्माषैरद्भिर्मूलफलेन वा / श्यामाकैश्च यवैः शाकैर्नोवारैश्च प्रियङ्गुभिः / गौधूमैश्च तिलैर्मुद्गैर्मासं प्रीणयते पितॄन्

ດ້ວຍຂ້າວ, ເຂົ້າບາເລ, ຖົ່ວດໍາ (ມາສ), ນ້ໍາ, ຫຼື ຮາກແລະຜົນໄມ້; ດ້ວຍ ຊະຍາມາກະ (ເມັດມິລເລັດ), ເຂົ້າບາເລ, ຜັກ, ນິວາຣະ (ເຂົ້າປ່າ), ແລະ ປຣິຍັງກຸ; ແລະຍັງດ້ວຍ ເຂົ້າສາລີ (ໂຄທູມ), ງາ, ແລະ ມຸດຄະ (ຖົ່ວຂຽວ)—ຜູ້ບູຊາຍ່ອມເຮັດໃຫ້ພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ພໍໃຈໄດ້ຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ।

Verse 38

आम्रान् पाने रतानिक्षून् मृद्वीकांश्च सदाडिमान् / विदार्याश्च भरण्डाश्च श्राद्धकाले प्रादपयेत्

ໃນເວລາປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ຄວນນໍາຫມາກມ່ວງ, ອ້ອຍສໍາລັບດື່ມນ້ໍາ, ຫມາກອະງຸ່ນ, ແລະຫມາກທັບທິມ ພ້ອມທັງ ວິດາຣີ ແລະ ພະຣັນດາ ເພື່ອຖວາຍບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 39

लाजान् मधुयुतान् दद्यात् सक्तून् शर्करया सह / दद्याच्छ्राद्धे प्रयत्नेन शृङ्गाटककशेरुकान्

ຄວນຖວາຍເຂົ້າຄົວ/ເມັດຄົວ (ລາຊາ) ປົນນ້ໍາເຜິ້ງ ແລະ ສັກຕູ (ແປ້ງບາເລ) ພ້ອມນ້ໍາຕານ; ໃນພິທີສຣາດທະ ຈົ່ງຖວາຍດ້ວຍຄວາມພິຖີພິຖັນ ໝາກນ້ໍາຄ້າງ (śṛṅgāṭaka) ແລະ ຫົວ/ຮາກກິນໄດ້ (kaśeruka).

Verse 40

द्वौ मासौ मत्स्यमांसेन त्रीन् मासान् हारिणेनतु / औरभ्रेणाथ चतुरः शाकुनेनेह पञ्च तु

ການກິນເນື້ອປາ ກໍເຮັດໃຫ້ໄລຍະ (ການຊໍາລະ/ການຊົດໃຊ້) ເປັນສອງເດືອນ; ກິນເນື້ອກວາງ ເປັນສາມເດືອນ; ກິນເນື້ອແກະ ເປັນສີ່ເດືອນ; ແລະກິນເນື້ອນົກ ໃນນີ້ ເປັນຫ້າເດືອນ.

Verse 41

षण्मासांश्छागमांसेन पार्षतेनाथ सप्त वै / अष्टावेणस्य मांसेन रौरवेण नवैव तु

ກິນເນື້ອແບ້ ຈະຕ້ອງຮັບຜົນເປັນຫົກເດືອນ; ກິນເນື້ອສັດ ‘pārṣata’ ແລ້ວ ເປັນເຈັດເດືອນ. ກິນເນື້ອສັດ ‘veṇa’ ເປັນແປດເດືອນ; ແລະກິນເນື້ອສັດ ‘raurava’ ເປັນເກົ້າເດືອນແທ້ໆ.

Verse 42

दशमासांस्तु तृप्यन्ति वराहमहिषामिषैः / शशकूर्मर्योर्मांसेन मासानेकादशैव तु

ດ້ວຍເນື້ອໝູປ່າ ແລະ ເນື້ອຄວາຍ ພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ພໍໃຈໄດ້ສິບເດືອນ; ແຕ່ດ້ວຍເນື້ອກະຕ່າຍ ແລະ ເນື້ອເຕົ່າ ພິຕຣະພໍໃຈໄດ້ສິບເອັດເດືອນແທ້ໆ.

Verse 43

संवत्सरं तु गव्येन पयसा पायसेन तु / वार्ध्रोणसस्य मांसेन तृप्तिर्द्वादशवार्षिकी

ດ້ວຍນ້ຳນົມງົວ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈໜຶ່ງປີ; ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍນ້ຳນົມ ແລະ ເຂົ້າຫວານຕົ້ມນ້ຳນົມ (ພາຍາສະ) ກໍໄດ້. ແຕ່ດ້ວຍເນື້ອວຣາຫາ (ໝູປ່າ) ກ່າວວ່າຄວາມອິ່ມໃຈຢູ່ໄດ້ສິບສອງປີ។

Verse 44

कालशाकं महाशल्कं खङ्गलोहामिषं मधु / आनन्त्यायैव कल्पन्ते मुन्यन्नानि च सर्वशः

ຜັກໃບດຳ, ປາໃຫຍ່, ເນື້ອ, ນ້ຳເຜິ້ງ ແລະອື່ນໆ—ທັງໝົດນີ້ຖືກຈັດເປັນອາຫານຂອງມຸນີ (ຜູ້ບຳເນັດຕະປະ) ແລະກ່າວວ່ານຳໄປສູ່ “ອານັນຕະຍະ” ຄືຜົນທາງທຳອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ।

Verse 45

क्रीत्वा लब्ध्वा स्वयं वाथ मृतानाहृत्य वा द्विजः / दद्याच्छ्राद्धे प्रयत्नेन तदस्याक्षयमुच्यते

ຈະຊື້ມາກໍດີ, ໄດ້ມາເປັນຂອງຂວັນກໍດີ, ໄດ້ມາດ້ວຍກຳລັງຕົນເອງກໍດີ, ຫຼືແມ່ນເກັບຂອງທີ່ຜູ້ຕາຍປະໄວ້ກໍດີ—ຖ້າດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຖວາຍໃນພິທີ ສຣາດທະ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ກ່າວວ່າບຸນນັ້ນເປັນອັກຊະຍະ ບໍ່ຮ່ອຍຫມົດ।

Verse 46

पिप्पलीं क्रमुकं चैव तथा चैव मसूरकम् / कूष्माण्डालाबुवार्ताकान् भूस्तृणं सुरसं तथा

ປິບພະລີ (ພິກໄທຍາວ), ກຣະມຸກະ (ໝາກຫມາກພູ/ໝາກຫມາກຫມາກພູ—areca) ແລະ ມະຊູຣະກະ (ຖົ່ວເລນຕິນ); ອີກທັງ ກູສະມານຑະ (ຟັກຂາວ/ash-gourd), ອາລາບູ (ບວດຕິນ), ວາຣຕາກະ (ໝາກເຂືອ), ພູສະຕຣິນະ (ຫຍ້າ/ສົ້ມພືດບົກ) ແລະ ສຸຣະສາ (ຕຸລະສີ ອັນສັກສິດ) ດ້ວຍ।

Verse 47

कुसुम्भपिण्डमूलं वै तन्दुलीयकमेव च / राजमाषांस्तथा क्षीरं माहिषं च विवर्जयेत्

ຄວນຫຼີກເວັ້ນ ຮາກຂອງພືດກຸສຸມພະ, ຜັກໃບທີ່ເອີ້ນວ່າ ຕັນດຸລີຍະກະ, ຖົ່ວທີ່ເອີ້ນວ່າ ຣາຊະມາສະ, ແລະນ້ຳນົມຄວາຍດ້ວຍ।

Verse 48

कोद्रवान् कोविदारांश्चपालक्यान् मरिचांस्तथा / वर्जयेत् सर्वयत्नेन श्राद्धकाले द्विजोत्तमः

ໃນເວລາປະກອບພິທີສຣາດທະ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດຄວນພະຍາຍາມຫຼີກເວັ້ນ ເຂົ້າຟ້າງຄໂດ, ດອກ/ຝັກໂກວິດາຣ, ຜັກໃບປາລັກຍາ ແລະ ພິກໄທດຳ।