Adhyaya 16

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चदशो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच अन्दके निगृहीते वै प्रह्लादस्य महात्मनः / विरोचनो नाम सुतो बभूव नृपतिः पुरा

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສີກູຣະມະປຸຣານະ» ສັງຫິຕາ 6,000 ຄາຖາ ໃນພາກຕົ້ນ ບົດທີ 15 ສິ້ນສຸດ. ພຣະກູຣະມະຕັດວ່າ: “ເມື່ອອັນທະກະຖືກປະຫານແລ້ວ ໃນການກ່ອນ ພຣະຫຼາດຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ມີບຸດຊື່ ວິໂຣຈະນະ ເກີດຂຶ້ນ ແລະໄດ້ເປັນກະສັດ”។

Verse 2

देवाञ्जित्वा सदेवेन्द्रान बहून् वर्षान् महासुरः / पालयामास धर्मेण त्रैलोक्यं सचराचरम्

ເມື່ອໄດ້ຊະນະເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣະ ມະຫາອະສຸຣະນັ້ນ ໄດ້ປົກຄອງຕຣິໂລກ ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ດ້ວຍທໍາມະ ຕະຫຼອດຫຼາຍປີ।

Verse 3

तस्यैवं वर्तमानस्य कदाचिद् विष्णुचोदितः / सनत्कुमारो भगवान् पुरं प्राप महामुनिः

ໃນຂະນະທີ່ເຂົາດໍາເນີນຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ມື້ໜຶ່ງ ໂດຍການຊີ້ນໍາຂອງພຣະວິດສະນຸ ພຣະສະນັດກຸມາຣະ ມະຫາມຸນີຜູ້ມີພຣະພາກ ໄດ້ມາຮອດນະຄອນ।

Verse 4

दृष्ट्वा सिहासनगतो ब्रह्मपुत्रं महासुरः / ननामोत्थाय शिरसा प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອເຫັນພຣະບຸດຂອງພຣະພຣະຫມານັ່ງຢູ່ເທິງສິງຫາສນະ ມະຫາອະສຸຣະລຸກຂຶ້ນ ກ້ົມສີສະຄາລະວະ ແລະປະນົມມື ກ່າວຄໍານີ້។

Verse 5

धन्यो ऽस्म्यनुगृहीतो ऽस्मि संप्राप्तो मे पुरातनः / योगीश्वरो ऽद्य भगवान् यतो ऽसौ ब्रह्मवित् स्वयम्

ຂ້ອຍເປັນຜູ້ມີບຸນ ແລະໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາ. ມື້ນີ້ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເກົ່າແກ່—ຈອມແຫ່ງໂຍຄີ—ໄດ້ມາຫາຂ້ອຍ, ເພາະພຣະອົງເປັນຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ໂດຍສະພາບຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 6

किमर्थमागतो ब्रह्मन् स्वयं देवः पितामहः / ब्रूहि मे ब्रह्मणः पुत्र किं कार्यं करवाण्यहम्

“ເພາະຫຍັງຈຶ່ງເສດັດມາ, ໂອ ພຣະພຣະຫມານ? ແທ້ຈິງພຣະອົງເອງແມ່ນພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ເປັນເທວະ. ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍ, ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ, ວ່າມີກິດອັນໃດໃຫ້ຂ້ອຍກະທໍາ?”

Verse 7

सो ऽब्रवीद् भगवान् देवो धर्मयुक्तं महासुरम् / द्रष्टुमभ्यागतो ऽहं वै भवन्तं भाग्यवानसि

ແລ້ວພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ພຣະເທວະ ໄດ້ກ່າວກັບມະຫາອະສຸຣະຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະວ່າ: “ຂ້ອຍມາເພື່ອເບິ່ງເຈົ້າແທ້ໆ; ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີໂຊກດີ.”

Verse 8

सुदुर्लभा नीतिरेषा दैत्यानां दैत्यसत्तम / त्रिलोके धार्मिको नूनं त्वादृशो ऽन्यो न विद्यते

ໂອ ດາຍຕະຍະຜູ້ປະເສີດ ນະໂຍບາຍອັນຊອບທຳແບບນີ້ ຫາຍາກຍິ່ງໃນຫມູ່ດາຍຕະຍະ. ແທ້ຈິງ ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະເຊັ່ນເຈົ້າອີກແລ້ວ.

Verse 9

इत्युक्तो ऽसुरराजस्तं पुनः प्राह महामुनिम् / धर्माणां परमं धर्मं ब्रूहि मे ब्रह्मवित्तम

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ກະສັດອະສຸຣະໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງຕໍ່ມະຫາມຸນີວ່າ: «ໂອ ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງທຳມະອັນສູງສຸດ—ຫຼັກທຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນທຳທັງປວງ»។

Verse 10

सो ऽब्रवीद् भगवान् योगी दैत्येन्द्राय महात्मने / सर्वगुह्यतमं धर्ममात्मज्ञानमनुत्तमम्

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ພຣະໂຍຄີ—ໄດ້ກ່າວຕໍ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ພ້ອມຖ່າຍທອດທຳມະອັນລັບລຶກທີ່ສຸດ: ຄວາມຮູ້ແຫ່ງອາດມັນ (Ātman) ອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 11

स लब्ध्वा परमं ज्ञानं दत्त्वा च गुरुदक्षिणाम् / निधाय पुत्रे तद्राज्यं योगाभ्यासरतो ऽभवत्

ເມື່ອໄດ້ຮັບປັນຍາອັນສູງສຸດ ແລະໄດ້ຖວາຍຄ່າບູຊາຄູ (gurudakṣiṇā) ຕາມຄວນແລ້ວ ລາວໄດ້ມອບອານາຈັກນັ້ນໃຫ້ບຸດ ແລະເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈໃນການຝຶກໂຍຄະຢ່າງມີວິໄນ।

Verse 12

स तस्य पुत्रो मतिमान् बलिर्नाम महासुरः / ब्रह्मण्यो धार्मिको ऽत्यर्थं विजिग्ये ऽथ पुरन्दरम्

ບຸດຂອງລາວແມ່ນມະຫາອະສຸຣະຜູ້ມີປັນຍາ ຊື່ບາລີ; ເປັນຜູ້ເຄົາລົບພຣາຫມັນ ແລະມີທຳມະຢ່າງຍິ່ງ; ແລ້ວຈຶ່ງຊະນະປຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣາ) ໄດ້।

Verse 13

कृत्वा तेन महद् युद्धं शक्रः सर्वामरैर्वृतः / जगाम निर्जितो विष्णुं देवं शरणमच्युतम्

ເມື່ອໄດ້ຮົບພະຍຸງອັນໃຫຍ່ກັບລາວແລ້ວ ຊັກຣະ (ອິນທຣາ) ຜູ້ມີເທວະທັງປວງຫ້ອມລ້ອມ ໄດ້ໄປຫາພຣະວິສນຸ ອະຈຸຕະ ພຣະເທວະ ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ ໃນຄວາມພ່າຍແພ້।

Verse 14

तदन्तरे ऽदितिर्देवी देवमाता सुदुः खिता / दैत्येन्द्राणां वधार्थाय पुत्रो मे स्यादिति स्वयम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະນາງອະດິຕິ ມານດາແຫ່ງເທວະ ເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ. ນາງຕັ້ງປະສົງເອງວ່າ: «ຂໍໃຫ້ມີບຸດເກີດແກ່ຂ້າ ເພື່ອປາບອົງຈອມແຫ່ງໄດຕະຍະ»។

Verse 15

तताप सुमहद् घोरं तपोराशिस्तपः परम् / प्रपन्ना विष्णुमव्यक्तं शरण्यं शरणं हरिम्

ນາງໄດ້ປະພຶດຕະປະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະນ່າຢ້ານ—ເປັນຄັງຕະປະອັນສູງສຸດ—ໂດຍມອບຕົນແດ່ ພຣະວິສະນຸຜູ້ບໍ່ປາກົດ, ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນແທ້ຂອງຜູ້ຂໍພຶ່ງ.

Verse 16

कृत्वा हृत्पद्मकिञ्जल्के निष्कलं परमं पदम् / वासुदेवमनाद्यन्तमानन्दं व्योम केवलम्

ເມື່ອສ້າງຕັ້ງໃນເສັ້ນໃຍດອກບົວແຫ່ງດວງໃຈ ພຣະສະຖານະສູງສຸດອັນບໍ່ແບ່ງສ່ວນແລ້ວ ພຶງພິຈາລະນາພຣະວາສຸເທວ ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ—ເປັນອານັນດະບໍລິສຸດ ແລະເປັນຫ້ວງອາກາດແຫ່ງຈິດອັນຄອບຄຸມທັງປວງ.

Verse 17

प्रसन्नो भगवान् विष्णुः शङ्खचक्रगदाधरः / आविर्बभूव योगात्मा देवमातुः पुरो हरिः

ພຣະວິສະນຸຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພາກ ຜູ້ຖືສັງຂະ ຈັກກະ ແລະຄະດາ ເມື່ອພຣະອົງພໍໃຈແລ້ວ ພຣະຫຣິຜູ້ເປັນຈິດແຫ່ງໂຢກະ ກໍປາກົດຕໍ່ໜ້າມານດາແຫ່ງເທວະ.

Verse 18

दृष्ट्वा समागतं विष्णुमदितिर्भक्तिसंयुता / मेने कृतार्थमात्मानं तोषयामास केशवम्

ເມື່ອເຫັນພຣະວິສະນຸມາຮອດຕໍ່ໜ້າ ອະດິຕິຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ ກໍຮູ້ສຶກວ່າຊີວິດຕົນສຳເລັດຜົນແລ້ວ ແລະນາງພະຍາຍາມບູຊາເພື່ອໃຫ້ພຣະເກສະວະພໍໃຈ.

Verse 19

अदितिरुवाच जयाशेषदुः खौघनाशैकहेतो जयानन्तमाहात्म्ययोगाभियुक्त / जयानादिमध्यान्तविज्ञानमूर्ते जयाशेषकल्पामलानन्दरूप

ອະດິຕິກ່າວວ່າ: ຊັຍຊະນະແດ່ພຣະອົງ—ເປັນເຫດອັນດຽວທີ່ທຳລາຍກະແສທຸກຂ໌ທັງປວງ; ຊັຍຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍໂຍຄະ ແລະມະຫິມາອັນອະນັນຕະ. ຊັຍຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຈິດຮູ້ທົ່ວ ຄອບຄຸມຕົ້ນ-ກາງ-ທ້າຍ; ຊັຍຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນອານັນດະບໍ່ມີມົນທິນ ຕະຫຼອດກະລະປະທັງຫຼາຍ.

Verse 20

नमो विष्णवे कालरूपाय तुभ्यं नमो नारसिंहाय शेषाय तुभ्यम् / नमः कालरुद्राय संहारकर्त्रे नमो वासुदेवाय तुभ्यं नमस्ते

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ພຣະວິສະນຸ ຜູ້ມີຮູບເປັນການເວລາ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ໃນພຣະນາຣະສິງຫະ ແລະໃນພຣະເສດສະ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ໃນພຣະກາລະ-ຣຸດຣະ ຜູ້ກະທຳການສະຫານ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ໃນພຣະວາສຸເທວະ—ຂໍນອບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ.

Verse 21

नमो विश्वमायाविधानाय तुभ्यं नमो योगगम्याय सत्याय तुभ्यम् / नमो धर्मविज्ञाननिष्ठाय तुभ्यं नमस्ते वराहाय भूयो नमस्ते

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຈັດວາງມາຍາແຫ່ງສາກົນ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນສັດຈະ ທີ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍໂຍຄະ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນທັມມະ ແລະໃນປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ. ໂອ ວະຣາຫະ, ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ນະໂມອີກແລ້ວ ນະໂມອີກເທື່ອ.

Verse 22

नमस्ते सहस्त्रार्कचन्द्राभमूर्ते नमो वेदविज्ञानधर्माभिगम्य / नमो देवदेवादिदेवादिदेव प्रभो विश्वयोने ऽथ भूयो नमस्ते

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງພັນດວງອາທິດ ແລະພັນດວງຈັນ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍເວດ, ດ້ວຍປັນຍາແທ້, ແລະດ້ວຍທັມມະ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ເທວະດັ້ງເດີມໃນຫມູ່ເທວະ. ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຄັນທະແຫ່ງສາກົນ ແລະແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງທຸກສິ່ງ—ນະໂມອີກຄັ້ງແດ່ພຣະອົງ.

Verse 23

नमः शंभवे सत्यनिष्ठाय तुभ्यं नमो हेतवे विश्वरूपाय तुभ्यम् / नमो योगपीठान्तरस्थाय तुभ्यं शिवायैकरूपाय भूयो नमस्ते

ນະໂມແດ່ພຣະຊຳພູ ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນສັດຈະ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ເຫດປັດໃຈຕົ້ນຕໍ ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນທັງປວງ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນບ່ອນນັ່ງພາຍໃນແຫ່ງໂຍຄະ. ນະໂມອີກແລ້ວ ນະໂມອີກເທື່ອ ແດ່ພຣະຊິວະ ຜູ້ເປັນອົງດຽວ ບໍ່ແບ່ງແຍກ.

Verse 24

एवं स भगवान् कृष्णो देवमात्रा जगन्मयः / तोषितश्छन्दयामास वरेण प्रहसन्निव

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພະຄະວານ ກຣິດສະນະ—ຜູ້ມີມາດຕາເປັນເທວະ ແລະແຜ່ຊຶມທົ່ວຈັກກະວານ—ເມື່ອພໍໃຈແລ້ວ ກໍປະທານພອນ ດຸດດັ່ງຍິ້ມອ່ອນໆ।

Verse 25

प्रणम्य शिरसा भूमौ सा वब्रे वरमुत्तमम् / त्वामेव पुत्रं देवानां हिताय वरये वरम्

ນາງກໍກົດກະບົດ ກົດຫົວລົງດິນ ແລ້ວເລືອກພອນອັນສູງສຸດວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າເລືອກພຣະອົງເທົ່ານັ້ນເປັນບຸດ; ຂໍພອນນີ້ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ.”

Verse 26

तथास्त्वित्याह भगवान् प्रपन्नजनवत्सलः / दत्त्वा वरानप्रमेयस्तत्रैवान्तरधीयत

“ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ພຣະພະຄະວານ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມາພຶ່ງພາ—ກ່າວ. ເມື່ອປະທານພອນອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ແລ້ວ ພຣະອົງຜູ້ອະນັນຕະກໍຫາຍໄປຈາກທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 27

ततो बहुतिथे काले भगवन्तं जनार्दनम् / दधार गर्भं देवानां माता नारायणं स्वयम्

ຕໍ່ມາ ຫຼັງຈາກເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ມານດາແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຖືພາ ພຣະພະຄະວານ ຈະນາຣະດະນະ—ນາຣາຍະນະໂດຍພຣະອົງເອງ—ໃນຄັນຂອງນາງ।

Verse 28

समाविष्टे हृषीकेशे देवमातुरथोदरम् / उत्पाता जज्ञिरे घोरा बलेर्वैरोचनेः पुरे

ເມື່ອ ຮຣິສີເກສະ ເຂົ້າໄປສູ່ຄັນຂອງມານດາແຫ່ງເທວະແລ້ວ ໃນນະຄອນຂອງ ບາລິ ໄວໂຣຈະນະ ກໍເກີດລາງຮ້າຍອັນນ່າສະພຶງກົວຂຶ້ນ।

Verse 29

निरीक्ष्य सर्वानुत्पातान् दैत्येन्द्रो भयविह्वलः / प्रह्लादमसुरं वृद्धं प्रणम्याह पितामहम्

ເມື່ອເຫັນນິມິດອັນອັບມົງຄົນທັງປວງ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກໄດຕະຍະກໍສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ໄດ້ກໍາບັງຄົມອະສຸຣະຜູ້ເຖົ້າ ພຣະຫລາດ ແລະເອີ້ນທ່ານວ່າ «ປູ່ທວດ» ແລ້ວກ່າວວ່າ।

Verse 30

बलिरुवाच पितामह महाप्राज्ञ जायन्ते ऽस्मत्पुरे ऽधुना / किमुत्पाता भवेत् कार्यमस्माकं किंनिमित्तकाः

ບາລິກ່າວວ່າ: «ຂ້າແຕ່ປູ່ທວດ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ບັດນີ້ນິມິດຕ່າງໆເກີດຂຶ້ນໃນນະຄອນຂອງພວກເຮົາ. ນິມິດເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນອັນໃດ? ພວກເຮົາຄວນກະທໍາຢ່າງໃດ ແລະເຫດປັດໃຈຂອງມັນແມ່ນຫຍັງ?»

Verse 31

निशम्य तस्य वचनं चिरं ध्यात्वा महासुरः / नमस्कृत्य हृषीकेशमिदं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາຂອງເຂົາ ອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາດົນນານ; ແລ້ວກໍາບັງຄົມຕໍ່ ຮຶສີເກສະ (ຈອມເຈົ້າແຫ່ງອິນທຣີ) ແລະກ່າວຄໍານີ້ວ່າ।

Verse 32

प्रह्लाद उवाच यो यज्ञैरिज्यते विष्णुर्यस्य सर्वमिदं जगत् / दधारासुरनाशार्थं माता तं त्रिदिवौकसाम्

ພຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ພຣະວິສນຸ ຜູ້ຖືກບູຊາດ້ວຍຍັດຍະ ແລະຜູ້ທີ່ຈັກກະວານທັງປວງເປັນຂອງພຣະອົງ—ພຣະມານດາຂອງພຣະອົງໄດ້ອຸ້ມທ້ອງພຣະອົງເພື່ອທໍາລາຍອະສຸຣະ ແລະປົກປ້ອງຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນທັງສາມ ຄືພວກເທວະ।

Verse 33

यस्मादभिन्नं सकलं भिद्यते यो ऽखिलादपि / स वासुदेवो देवानां मातुर्देहं समाविशत्

ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ຈັກກະວານອັນບໍ່ແບ່ງແຍກທັງປວງ ປາກົດເປັນຄວາມແຕກຕ່າງ; ແລະພຣະອົງ ແມ່ນເຫນືອກວ່າທຸກສິ່ງ ແຕ່ກໍແຜ່ຊຶມຢູ່ໃນທຸກສິ່ງ—ພຣະວາສຸເທວະນັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ກາຍຂອງພຣະມານດາແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 34

न यस्य देवा जानन्ति स्वरूपं परमार्थतः / स विष्णुरदितेर्देहं स्वेच्छयाद्य समाविशत्

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ເທວະດາທັງຫຼາຍບໍ່ອາດຮູ້ຮູບພາບແທ້ອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ—ພຣະວິສນຸອົງນັ້ນ ໂດຍພຣະປະສົງເອງ ບັດນີ້ໄດ້ເຂົ້າສູ່ກາຍຂອງອະດິຕິ।

Verse 35

यस्माद् भवन्ति भूतानि यत्र संयान्ति संक्षयम् / सो ऽवतीर्णो महायोगी पुराणपुरुषो हरिः

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ສັດທັງປວງເກີດຈາກພຣະອົງ ແລະເມື່ອການລະລາຍມາເຖິງກໍກັບໄປສູ່ພຣະອົງ—ພຣະຫຣິ ມະຫາໂຍຄີ ປຸຣານະປຸຣຸສະ ໄດ້ອະວະຕານລົງມາໃນຫມູ່ສັດ।

Verse 36

न यत्र विद्यते नामजात्यादिपरिकल्पना / सत्तामात्रात्मरूपो ऽसौ विष्णुरंशेन जायते

ທີ່ໃດບໍ່ມີການປຸງແຕ່ງທາງໃຈເກືອບກ່ຽວກັບຊື່ ຊົນຊາດ ແລະອື່ນໆ—ທີ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຮູບພາບເປັນອາຕະມາແຫ່ງສັດຕາບໍລິສຸດລ້ວນໆ ປາກົດເປັນອັມຊະ (ພາກ/ພະລັງ) ຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 37

यस्य सा जगतां माता शक्तिस्तद्धर्मधारिणी / माया भगवती लक्ष्मीः सो ऽवतीर्णो जनार्दनः

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ພຣະພະລັງ (ຊັກຕິ) ເປັນແມ່ແຫ່ງໂລກທັງປວງ ແລະຊົງຄ້ຳຈຸນທຳຂອງພຣະອົງ—ນາງນັ້ນແມ່ນມາຍາອັນເປັນເທວີ ພຣະນາງລັກສະມີ; ພຣະຈະນາຣະດະນະອົງນັ້ນໄດ້ອະວະຕານລົງມາ।

Verse 38

यस्य सा तामसी मूर्तिः शङ्करो राजसी तनुः / ब्रह्मा संजायते विष्णुरंशेनैकेन सत्त्वभृत्

ໃນພຣະອົງນັ້ນ ຮູບອັນເປັນຕາມັສະ ແມ່ນສັງກະຣະ (Śaṅkara); ກາຍອັນເປັນຣາຊະສະ ກາຍເປັນພຣະພຣະຫມາ (Brahmā); ແລະພຣະວິສນຸ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນສັດຕະວະ ເກີດຂຶ້ນຈາກພາກດຽວຂອງພຣະສູງສຸດນັ້ນ।

Verse 39

इत्थं विचिन्त्य गोविन्दं भक्तिनम्रेण चेतसा / तमेव गच्छ शरणं ततो यास्यसि निर्वृतिम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາພຣະໂກວິນດະ (Govinda) ດ້ວຍໃຈທີ່ຖ່ອມຕົນໂດຍພັກຕິ ຈົ່ງໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງພຽງອົງດຽວ; ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມສະຫງົບ ແລະ ຄວາມອິ່ມໃຈສຸດທ້າຍ।

Verse 40

ततः प्रह्लादवचनाद् बलिर्वैरोचनिर्हरिम् / जगाम शरणं विश्वं पालयामास धर्मतः

ຕໍ່ມາ ຕາມຄໍາແນະນໍາຂອງພຣະພຣະຫລາດ (Prahlāda) ບາລີ—ບຸດຂອງວິໂຣຈະນະ—ໄດ້ໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະຫາຣິ (Hari); ແລະໂດຍຍຶດຖືທັມມະ (Dharma) ລາວໄດ້ປົກປ້ອງໂລກທັງປວງ।

Verse 41

काले प्राप्ते महाविष्णुं देवानां हर्षवर्धनम् / असूत कश्यपाच्चैनं देवमातादितिः स्वयम्

ເມື່ອເວລາອັນກໍານົດມາຮອດ ອະດິຕິ (Aditi) ມານດາແຫ່ງເທວະ ໄດ້ປະສູດພຣະມະຫາວິສນຸ (Mahāviṣṇu) ຜ່ານກັດຊະຍະປະ (Kaśyapa) ດ້ວຍຕົນເອງ—ຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມຍິນດີໃຫ້ແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 42

चतुर्भुजं विशालाक्षं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम् / नीलमेघप्रतीकाशं भ्राजमानं श्रियावृतम्

ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະອົງໃນສະມາທິ: ມີສີ່ພຣະຫັດ, ພຣະເນດກວ້າງໃຫຍ່, ອົງອົກມີເຄື່ອງໝາຍ ສຣີວັດສະ (Śrīvatsa); ສະຫວ່າງໄສດັ່ງເມກຝົນສີນ້ໍາເງິນເຂັ້ມ, ຮຸ່ງເຮືອງ ແລະ ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມໂດຍພຣະສຣີ (ລັກສະມີ).

Verse 43

उपतस्थुः सुराः सर्वे सिद्धाः साध्याश्च चारणाः / उपेन्द्रमिन्द्रप्रमुखा ब्रह्मा चर्षिगमैर्वृतः

ເທວະທັງປວງໄດ້ເຂົ້າມາປະນົມຮັບໃຊ້ພຣະອຸເປນດຣະ (Upendra/Viṣṇu). ພວກສິດທະ (Siddha), ສາດຫຍະ (Sādhya) ແລະ ຈາຣະນະ (Cāraṇa) ກໍຢືນຮັບໃຊ້; ແລະ ອິນດຣະ (Indra) ພ້ອມຫົວໜ້າທັງຫຼາຍ, ກັບພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ທີ່ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມໂດຍຝູງລະສີ, ໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະອົງ।

Verse 44

कृतोपनयनो वेदानध्यैष्ट भगवान् हरिः / समाचारं भरद्वाजात् त्रिलोकाय प्रदर्शयन्

ຫຼັງຈາກຮັບພິທີອຸປະນະຍະນະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຮະຣິ ໄດ້ສຶກສາພຣະເວດ ແລະຮຽນຮູ້ຈາກພຣະ຤ິສີ ພະຣະດວາຊ ເພື່ອສະແດງວິໄນອັນຖືກຕ້ອງແກ່ໂລກທັງສາມ।

Verse 45

एवं हि लौकिकं मार्गं प्रदर्शयति स प्रभुः / स यत् प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ອຳນາດ ຈຶ່ງສະແດງເສັ້ນທາງອັນຖືກຕ້ອງໃນຊີວິດໂລກ; ມາດຕະຖານໃດທີ່ພຣະອົງວາງເປັນຫຼັກ ຊາວໂລກກໍດຳເນີນຕາມນັ້ນ।

Verse 46

ततः कालेन मतिमान् बलिर्वैरोचनिः स्वयम् / यज्ञैर्यज्ञेश्वरं विष्णुमर्चयामास सर्वगम्

ຕໍ່ມາໃນການເວລາອັນຄວນ ບາລິ ບຸດແຫ່ງວິໂຣຈະນະ ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ບູຊາພຣະວິສນຸ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຍັດ ຜູ້ສະຖິດທົ່ວສັບພະສິ່ງ ດ້ວຍພິທີຍັດຫຼາຍປະການ।

Verse 47

ब्राह्मणान् पूजयामास दत्त्वा बहुतरं धनम् / ब्रह्मर्षयः समाजग्मुर्यज्ञवाटं महात्मनः

ພຣະອົງໄດ້ນັບຖືບູຊາພຣາຫມະນະ ໂດຍມອບທຣັບສິນຫຼາຍຫຼວງ; ແລະບັນດາພຣະ຤ິສີຜູ້ເປັນບຣະຫມະຣິສີ ໄດ້ມາຊຸມນຸມທີ່ລານຍັດຂອງມະຫາອາດຕະມານັ້ນ।

Verse 48

विज्ञाय विष्णुर्भगवान् भरद्वाजप्रचोदितः / आस्थाय वामनं रूपं यज्ञदेशमथागमत्

ເມື່ອພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ຊາບຊຶ້ງສະພາບການ ແລະໄດ້ຮັບການຊັກຊວນຈາກ ພະຣະດວາຊ ພຣະອົງຈຶ່ງຮັບຮູບເປັນ ວາມະນະ ແລະເສດັດໄປຍັງສະຖານທີ່ຍັດນັ້ນ।

Verse 49

कृष्णाजिनोपवीताङ्ग आषाढेन विराजितः / ब्राह्मणो जटिलो वेदानुद्गिरन् भस्ममण्डितः

ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງປາກົດຂຶ້ນໃນສະຫວ່າງໄສແຫ່ງຕະປະສະຍາ—ສວມສາຍຍັດຍະໂນປະວີຕ ນຸ່ງຫຸ່ມຜິວກວາງດໍາ ຖືຄັນດາບພິທີອັນສົດໃສ ຜົມຊະຕາ ທາຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ ແລະສະເໝີສະເໝີຮ້ອງວິດາຢູ່ເທື່ອນໆ।

Verse 50

संप्राप्यासुरराजस्य समीपं भिक्षुको हरिः / स्वपादैर्विमितं देशमयाचत बलिं त्रिभिः

ເມື່ອເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະຣາຊາແຫ່ງອະສຸຣະ ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ໃນຮູບພະສົງຂໍທານ ໄດ້ຂໍຈາກພຣະບາລີ ດິນພຽງແຕ່ຈະວັດດ້ວຍພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ສາມກ້າວເທົ່ານັ້ນ।

Verse 51

प्रक्षाल्य चरणौ विष्णोर्बलिर्भासमन्वितः / आचामयित्वा भृङ्गारमादाय स्वर्णनिर्मितम्

ພຣະບາລີໄດ້ລ້າງພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ ດ້ວຍໃຈສັດທາອັນສົດໃສ; ແລ້ວຈຶ່ງກະທຳອາຈາມະນະ ແລະຢືນຢັນພິທີໂດຍຖືພາຊະນະນ້ຳຄຳ (ພຶງກາຣ) ທີ່ຫຼໍ່ດ້ວຍຄຳທອງ।

Verse 52

दास्ये तवेदं भवते पदत्रयं प्रीणातु देवो हरिरव्ययाकृतिः / विचिन्त्य देवस्य कराग्रपल्लवे निपातयामास जलं सुशीतलम्

«ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍສາມກ້າວນີ້ເປັນການຮັບໃຊ້ທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ; ຂໍໃຫ້ພຣະຫຣິ ຜູ້ມີຮູບອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ຈົ່ງພໍພຣະໄທ» ເມື່ອຄິດແລ້ວ ລາວໄດ້ຫຼັ່ງນ້ຳເຢັນສະອາດຢ່າງອ່ອນໂຍນ ລົງໃສ່ປາຍນິ້ວມືອ່ອນນຸ່ມຂອງພຣະເຈົ້າ।

Verse 53

विचक्रमे पृथिवीमेष एता- मथान्तरिक्षं दिवमादिदेवः / व्यपेतरागं दितिजेश्वरं तं प्रकर्तुकामः शरणं प्रपन्नम्

ພຣະອາທິເທວ (ວາມະນ-ວິສນຸ) ກ້າວຂ້າມແຜ່ນດິນນີ້ ແລ້ວກ້າວຂ້າມອັນຕະຣິກສະ ແລະຕໍ່ມາກ້າວຂ້າມສະຫວັນ—ເພື່ອຈະປິດສິ້ນອຳນາດຂອງຈອມແຫ່ງດານະວະນັ້ນ ຄືພຣະບາລີ ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມກຳໜັດ ແລະໄດ້ຂໍພຶ່ງພາ ຍອມຈຳນົນຕໍ່ພຣະອົງ।

Verse 54

आक्रम्य लोकत्रयमीशपादः प्राजापत्याद् ब्रह्मलोकं जगाम / प्रणेमुरादित्यसहस्त्रकल्पं ये तत्र लोके निवसन्ति सिद्धाः

ພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ມີພຣະບາດເປັນອຳນາດ—ໄດ້ຂ້າມຜ່ານໂລກທັງສາມ ແລ້ວຈາກໂລກພຣາຊາປະຕິ ໄປສູ່ໂລກພຣະພຣົມ. ທີ່ນັ້ນ ບັນດາສິດທະຜູ້ພຳນັກຢູ່ ໄດ້ກົ້ມກາບພຣະອົງ—ຜູ້ນິລັນດອນ ດຸດດັ່ງແສງຕາເວັນນັບພັນ ແລະອາຍຸການຕາມວົງຈັກກະລະກັບ (ກັລປະ).

Verse 55

अथोपतस्थे भगवाननादिः पितामहास्तोषयामास विष्णुम् / भित्त्वा तदण्डस्य कपालमूर्ध्वं जगाम दिव्यावरणानि भूयः

ແລ້ວພຣະພະຄະວານຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງສົມຄວນ; ແລະພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ສັນລະເສີນເພື່ອໃຫ້ພຣະວິສນຸພໍພຣະໄທ. ເມື່ອຜ່າອອກຝາຄຸ້ມດ້ານເທິງອັນຄ້າຍກະໂຫຼກຂອງໄຂ່ຈັກກະວານແລ້ວ, ພຣະອົງກໍໄດ້ເດີນທາງຕໍ່ ຜ່ານຊັ້ນອາວະຣະນະອັນທິບຂອງສະກົນຈັກກະວານ.

Verse 56

अथाण्डभेदान्निपपात शीतलं महाजलं तत् पुण्यकृद्भिश्चजुष्टम् / प्रवर्तते चापि सरिद्वरा तदा गङ्गेत्युक्ता ब्रह्मणा व्योमसंस्था

ແລ້ວເມື່ອໄຂ່ຈັກກະວານແຕກອອກ, ນ້ຳມະຫາສະມຸດອັນເຢັນຊື່ນກໍຕົກລົງມາ—ເປັນນ້ຳທີ່ຜູ້ສ້າງບຸນກຸສົນພາກັນຊົມໃຊ້. ໃນເວລານັ້ນ ແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດທີ່ສຸດໄດ້ເລີ່ມໄຫຼ; ນາງສະຖິດຢູ່ໃນຟ້າ ແລະຖືກພຣະພຣົມເອີ້ນນາມວ່າ «ຄັງຄາ» (Gaṅgā).

Verse 57

गत्वा महान्तं प्रकृतिं प्रधानं ब्रह्माणमेकं पुरुषं स्वबीजम् / अतिष्ठदीशस्य पदं तदव्ययं दृष्ट्वा देवास्तत्र तत्र स्तुवन्ति

ເມື່ອໄດ້ກ້າວພົ້ນມະຫັດ, ປະກຣິຕິ ແລະ ປະທານ, ແລະຮູ້ແຈ້ງພຣະພຣົມັນອົງດຽວ—ປຸຣຸສະອົງດຽວຜູ້ເກີດຈາກຕົນເອງ (ມີເມັດພັນໃນຕົນ)—ພຣະອົງກໍສະຖິດຢູ່ໃນສະຖານະອັນບໍ່ເສື່ອມຂອງອີສະວະຣະ. ເຫັນສະພາບສູງສຸດນັ້ນ ບັນດາເທວະດາທັງຫຼາຍ ທັງທີ່ນັ້ນແລະທົ່ວໄປ ພາກັນຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ.

Verse 58

आलोक्य तं पुरुषं विश्वकायं महान् बलिर्भक्तियोगेन विष्णुम् / ननाम नारायणमेकमव्ययं स्वचेतसा यं प्रणमन्ति देवाः

ເມື່ອໄດ້ເຫັນປຸຣຸສະຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວສາກົນ ຜູ້ມີກາຍເປັນຈັກກະວານ—ຄືພຣະວິສນຸ—ບາລີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ນ້ອມກາບດ້ວຍພັກຕິໂຢກະ. ດ້ວຍຈິດໃຈພາຍໃນຂອງຕົນ, ລາວໄດ້ນະມັດສະການນາຣາຍະນະອົງດຽວຜູ້ບໍ່ເສື່ອມ, ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍັງກົ້ມກາບ.

Verse 59

तमब्रवीद् भगवानादिकर्ता भूत्वा पुनर्वामनो वासुदेवः / ममैव दैत्याधिपते ऽधुनेदं लोकत्रयं भवता भावदत्तम्

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພອນ ຜູ້ສ້າງແຕ່ດັ້ງເດີມ—ວາສຸເທວະ ຜູ້ກັບມາເປັນວາມະນະອີກຄັ້ງ—ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈອມແຫ່ງໄດຕະຍະ, ບັດນີ້ ສາມໂລກໄດ້ຖືກເຈົ້າມອບໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍໃຈຕັ້ງໝັ້ນ ແລະພັກຕິອັນເຕັມປ່ຽມ»។

Verse 60

प्रणम्य मूर्ध्ना पुनरेव दैत्यो निपातयामास जलं कराग्रे / दास्ये तवात्मानमनन्तधाम्ने त्रिविक्रमायामितविक्रमाय

ໄດຕະຍະນັ້ນ ກໍ່ກົ່ມຫົວນົບອີກຄັ້ງ ແລະເທນ້ຳຈາກປາຍມື (ຕາມພິທີມອບທານ) ພ້ອມກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຂໍມອບຕົນເອງເຂົ້າສູ່ການຮັບໃຊ້ພຣະອົງ—ແດ່ພຣະຕຣິວິກຣະມະ ຜູ້ມີທີ່ສະຖິດອັນອະນັນ ແລະພຣະກ້າວອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້»។

Verse 61

प्रगृह्य सूनोरपि संप्रदत्तं प्रह्लादसूनोरथ शङ्खपाणिः / जगाद दैत्यं जगदन्तरात्मा पातालमूलं प्रविशेति भूयः

ແລ້ວພຣະສັງຂະປານິ (ພຣະວິສນຸ) ຜູ້ເປັນອາດຕະພາຍໃນຂອງສາກົນ ໄດ້ຮັບເອົາແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ບຸດໄດ້ມອບ ແລະກ່າວກັບໄດຕະຍະ ບຸດຂອງພຣະຫລາດະວ່າ: «ຈົ່ງເຂົ້າໄປອີກຄັ້ງ ຈົນເຖິງຮາກແຫ່ງປາຕາລະ»।

Verse 62

समास्यतां भवता तत्र नित्यं भुक्त्वा भोगान् देवतानामलभ्यान् / ध्यायस्व मां सततं भक्तियोगात् प्रवेक्ष्यसे कल्पदाहे पुनर्माम्

«ຈົ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ແລະເສວຍສຸກອັນເປັນພອນ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍບໍ່ອາດໄດ້. ແຕ່ດ້ວຍພັກຕິໂຍກະ ຈົ່ງພິຈາລະນາຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ເສມອ; ເມື່ອກັລປະຖືກເຜົາໃນໄຟມະຫາປະລັຍ ເຈົ້າຈະເຂົ້າສູ່ຂ້າພະເຈົ້າອີກຄັ້ງ»។

Verse 63

उक्त्वैवं दैत्यसिंहं तं विष्णुः सत्यपराक्रमः / पुरन्दराय त्रैलोक्यं ददौ विष्णुरुरुक्रमः

ເມື່ອພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີພຣະກຳລັງອັນແທ້ ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ “ສິງໂຕໃນຫມູ່ໄດຕະຍະ” ແລ້ວ, ພຣະອຸຣຸກຣະມະ ໄດ້ມອບອຳນາດແຫ່ງສາມໂລກຄືນໃຫ້ພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ).

Verse 64

संस्तुवन्ति महायोगं सिद्धा देवर्षिकिन्नराः / ब्रह्मा शक्रो ऽथ भगवान् रुद्रादित्यमरुद्गणाः

ພວກສິດທະ, ດວງລະສີເທວະຣິສີ ແລະ ກິນນະຣາ ພາກັນສັນລະເສີນ “ມະຫາໂຍກະ”; ພຣະພຣະຫມາ, ສັກຣະ (ອິນທຣະ), ພຣະພະຄະວານ ແລະ ຝູງຣຸດຣະ, ອາດິຕະຍະ, ມະຣຸດ ກໍສັນລະເສີນເຊັ່ນກັນ।

Verse 65

कृत्वैतदद्भुतं कर्म विष्णुर्वामनरूपधृक् / पश्यतामेव सर्वेषां तत्रैवान्तरधीयत

ເມື່ອໄດ້ກະທຳກິດອັນອັດສະຈັນນີ້ແລ້ວ, ພຣະວິສນຸ—ຜູ້ຊົງຮູບວາມະນະ—ກໍຫາຍໄປທັນທີໃນບ່ອນນັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ທຸກຄົນກຳລັງເບິ່ງຢູ່।

Verse 66

सो ऽपि दैत्यवरः श्रीमान् पातालं प्राप चोदितः / प्रह्लादेनासुरवरैर्विष्णुना विष्णुतत्परः

ໄດຕະຍະຜູ້ປະເສີດອັນມີສິຣີນັ້ນກໍຖືກຊັກຊວນໃຫ້ລົງໄປສູ່ປາຕາລະ; ໂດຍພຣະປຣະຫລາດ, ໂດຍອະສຸຣະຜູ້ເປັນເລີດ, ແລະໂດຍພຣະວິສນຸ—ໃຈຂອງເຂົາອຸທິດແດ່ພຣະວິສນຸຢ່າງສິ້ນເຊີງ।

Verse 67

अपृच्छद् विष्णुमाहात्मयं भक्तियोगमनुत्तमम् / पूजाविधानं प्रह्लादं तदाहासौ चकार सः

ເຂົາໄດ້ຖາມເຖິງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະວິສນຸ, ຖາມເຖິງພັກຕິໂຍກະອັນສູງສຸດ, ແລະຖາມເຖິງວິທີບູຊາອັນຖືກຕ້ອງ; ແລ້ວພຣະປຣະຫລາດນັ້ນກໍໄດ້ກ່າວອະທິບາຍ—ແລະເຂົາກໍປະພຶດຕາມຄຳສອນນັ້ນ।

Verse 68

अथ रथचरणासिशङ्खपाणिं सरसिजोलचनमीशमप्रमेयम् / शरणमुपपयौ स भावयोगात् प्रणतगतिं प्रणिधाय कर्मयोगम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ, ດ້ວຍພາວະໂຍກະ (ການພິຈາລະນາດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ), ເຂົາໄດ້ໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະອີສະວະຣະຜູ້ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້—ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ, ຖືສັງຂະແລະດາບ, ຜູ້ມີພຣະບາດຢູ່ເທິງລົດ; ໂດຍກຳນົດເສັ້ນທາງໃນການກົ້ມກາບຢ່າງຖ່ອມຕົນ ແລະສະຖາປະນາຕົນໃຫ້ໝັ້ນໃນກັມມະໂຍກະ (ການກະທຳອຸທິດ).

Verse 69

एष वः कथितो विप्रा वामनस्य पराक्रमः / स देवकार्याणि सदा करोति पुरुषोत्तमः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ອຳນາດກ້າຫານຂອງ ວາມະນະ ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວ. ພຣະບຸລຸດສູງສຸດ (ປຸຣຸໂສຕຕະມະ) ຍ່ອມສຳເລັດກິດຂອງເທວະທັງຫຼາຍເປັນນິດ।