Adhyaya 258

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे वाक्पारुष्यादिप्रकरणं नाम सप्तपञ्चाशदधिकद्विशतत्मो ऽध्यायः अथाष्टपञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः ऋग्विधानं अग्निर् उवाच ऋग्यजुःसामाथर्वविधानं पुष्करोदितम् भुक्तिमुक्तिकरं जप्याद्धोमाद्रामाय तद्वदे

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ່ມີນາມວ່າ «ວ່າດ້ວຍຄຳພູດຮຸນແຮງ ແລະ ເລື່ອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ» ແມ່ນບົດທີ 257. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 258 «ຣິກວິທານະ». ອັກນິກ່າວວ່າ: «ວິທີການຂອງ ຣິກ-ຢະຊຸ-ສາມ-ອະຖັຣວະ ຕາມທີ່ປຸສກະຣະສອນ ໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໂລກີຍ ແລະ ການຫຼຸດພົ້ນ. ຄວນປະຕິບັດດ້ວຍຈະປະ (japa) ແລະ ໂຫມະ (homa) ເພື່ອພຣະຣາມ ແລະ ສຳລັບອື່ນໆກໍເຊັ່ນດຽວກັນຕາມທີ່ກຳນົດ»។

Verse 2

पुष्कर उवाच प्रतिवेदन्तु कर्माणि कार्याणि प्रवदामि ते प्रथमं ऋग्विधानं वै शृणु त्वं भुक्तिमुक्तिदम्

ປຸສກະຣະກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ທ່ານຟັງ ພິທີກຳ ແລະ ໜ້າທີ່ທີ່ຄວນເຮັດຕາມແຕ່ລະວິດາ. ກ່ອນອື່ນ ຈົ່ງຟັງວິທີຂອງຣິກເວດ—ແທ້ຈິງແລ້ວມັນໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໂລກີຍ ແລະ ການຫຼຸດພົ້ນ»។

Verse 3

अन्तर्जले तथा होमे जपती मनसेप्सितम् कामं करोति गायत्री प्राणायामाद्विशेषतः

ເມື່ອສະດຸດສະຫຼອງກາຍະຕຣີ—ບໍ່ວ່າຈະຢືນໃນນ້ຳ (ໃນພິທີອາບນ້ຳ) ຫຼື ໃນຂະນະເຮັດໂຫມະ—ນາງຍ່ອມໃຫ້ສຳເລັດເປົ້າໝາຍທີ່ໃຈປາດຖະໜາ, ໂດຍສະເພາະເມື່ອປະກອບກັບປຣານາຍາມະ.

Verse 4

गायत्र्या दशसाहस्रो जपो नक्ताशनो द्विज बहुस्नातस्य तत्रैव सर्वकल्मषनाशनः

ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ການຈະປະມະນະກາຍະຕຣີ 10,000 ຄັ້ງ ໂດຍຖືວຣະຕະກິນອາຫານແຕ່ຕອນກາງຄືນ ແລະອາບນ້ຳພິທີຫຼາຍເທື່ອ ຢູ່ໃນການຖືນັ້ນເອງ ເປັນຜູ້ທຳລາຍມົນທິນ (ບາບ) ທັງປວງ.

Verse 5

दशायुतानि जप्त्वाथ हविष्याशी स मुक्तिभाक् प्रणवो हि परं ब्रह्म तज्जपः सर्वपापहा

ແລ້ວເມື່ອຈະປະມະນະ 100,000 ຄັ້ງ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຮະວິສ (ອາຫານບູຊາ/ອາຫານພິທີ) ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ຮັບມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)؛ ເພາະພຣະນະວະ “ໂອມ” ແມ່ນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ແລະການຈະປະມະນະຂອງມັນທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 6

ओंकारशतजप्तन्तु नाभिमात्रोदके स्थितः जलं पिवेत् स सर्वैस्तु पापैर् वै विप्रमुच्यते

ເມື່ອຈະປະມະນະພະຍາງ “ໂອມ” 100 ຄັ້ງ ແລະຢືນຢູ່ໃນນ້ຳໃຫ້ສູງເຖິງສະດື (ນາບິ) ແລ້ວຄວນດື່ມນ້ຳ; ໂດຍການນັ້ນ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 7

मात्रात्रयं त्रयो वेदास्त्रयो देवास्त्रयो ऽग्नयः महाव्याहृतयः सप्त लोका होमो ऽखिलाघहा

ສາມມາດຣາ (ສາມຈັງຫວະພະຍາງ) ຂອງກາຍະຕຣີ, ວີດະທັງສາມ, ເທວະທັງສາມ, ອັກນິທັງສາມ; ມະຫາວະຍາຫຣິຕິ 7 ແລະໂລກ 7—ດັ່ງນີ້ ໂຮມະ (ການບູຊາໄຟ) ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 8

गायत्री परमा जाप्या महाव्याहृतयस् तथा अन्तर्जले तथा राम प्रोक्तश् चैवाघमर्षणः

ກາຍະຕຣີແມ່ນມັນຕຣາສູງສຸດສຳລັບການຈະປະມະນະ; ເຊັ່ນດຽວກັນກັບມະຫາວະຍາຫຣິຕິ. ອີກທັງຄວນຈະປະມະນະຢູ່ໃນນ້ຳ; ແລະອະຄະມະຣະສະນະ (ບົດສວດລ້າງບາບ) ຕາມທີ່ຣາມະສອນ ກໍແມ່ນເພື່ອການກຳຈັດບາບແທ້ໆ.

Verse 9

अग्निमीले पुरोहितं सूत्को ऽयं वह्निदैवतः पापैर् हि विप्रमुच्यत इति ग , घ , ञ च शिरसा धारयन् वह्निं यो जपेत्परिवत्सरम्

ຜູ້ໃດທີ່ອຸ້ມຖືໄຟ (ອັກນິ) ໄວ້ເທິງສີສະດ້ວຍສະມາທິ ແລະສວດມົນ «Agnim īḷe, purohitaṃ» ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ—ມົນນີ້ເອີ້ນວ່າ Sūtka ມີ Vahni (ອັກນິ) ເປັນເທວະດາປະທານ; ໂດຍມັນຈຶ່ງພົ້ນບາບ—ພ້ອມພະຍັນຊະນະ ga, gha, ña ຈະພົ້ນມົນທິນບາບທັງປວງ.

Verse 10

होमं त्रिषवणं भैक्ष्यमनग्निज्वलनञ्चरेत् अतः परमृचः सप्त वाय्वाद्या याः प्रकीर्तिताः

ຄວນປະກອບພິທີໂຮມ (ບູຊາໄຟ) ໃນສາມເວລາປະຈໍາວັນ, ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍບິນທະບາດ, ແລະຝຶກການຈຸດໄຟໂດຍບໍ່ມີໄຟທີ່ເຫັນໄດ້. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນສວດບົດ Ṛk ເຈັດບົດ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍເທວະດາ Vāyu ຕາມທີ່ໄດ້ສອນໄວ້.

Verse 11

ता जपन् प्रयतो नित्यमिष्टान् कामान् समश्नुते मेधाकामो जपेन्नित्यं सदसन्यमिति त्यचम्

ຜູ້ທີ່ສວດມົນນັ້ນດ້ວຍຄວາມສໍາລວມ ແລະວິໄນຕົນ ທຸກມື້ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາທີ່ປະສົງ. ຜູ້ປາດຖະໜາເມທາ (ປັນຍາ) ຄວນສວດມົນ Tyaca ຄື «sadasanyam» ເປັນນິດ.

Verse 12

अन्वयो यन्निमाः प्रोक्ताः नवर्चो मृत्युनाशनाः शुनःशेफमृषिं बद्धः सन्निरुद्धो ऽथ वा जपेत्

ຕາມອັນວະຍະ (anvaya) ຄືການເຊື່ອມຄໍາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ, ບົດ Ṛk ເກົ້າບົດທີ່ໄດ້ສອນໄວ້ເຫຼົ່ານີ້ ເປັນຜູ້ທໍາລາຍຄວາມຕາຍ. ຜູ້ທີ່ຖືກມັດ ຫຼືຖືກຈໍາຄຸກ ຄວນສວດມັນ ໂດຍຍຶດເອົາ຤ິສີ Śunaḥśepha ຜູ້ເຄີຍຖືກມັດແລະກັ້ນໄວ້ເປັນແບບຢ່າງ.

Verse 13

मुच्यते सर्वपापेभ्यो गदी वाप्यगदो भवेत् य इच्छेच्छाश्वतं कामं मित्रं प्राज्ञं पुरन्दरं

ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ແລະຈະເປັນຜູ້ຖືຄອນ (ກະບອງ/ຄອນຕີ) ຜູ້ມີອໍານາດ ຫຼືຈະເປັນຜູ້ປອດໂລກ. ຜູ້ໃດປາດຖະໜາການສໍາເລັດຄວາມປາດຖະໜາອັນຍືນຍົງ ຄວນເສາະຫາ Purandara (ອິນທຣາ) ເປັນມິດຜູ້ຮູ້ແລະເປັນພັນທະມິດຜູ້ເມດຕາ.

Verse 14

ऋग्भिः षोड्शभिः कुर्यादिन्द्रियस्येति दिने दिने हिरण्यस्तूपमित्येतज्जपन् शत्रून् प्रबाधते

ຄວນປະກອບພິທີ/ສວດດ້ວຍບົດ Ṛg 16 ບົດ (ດ້ວຍສູດ «ຂອງ Indriya») ທຸກມື້; ເມື່ອພຶມພຳມົນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «hiraṇyastūpam…» ຊ້ຳໆ ຈະກົດຂີ່ແລະຊະນະສັດຕູໄດ້।

Verse 15

क्षेमी भवति चाध्वानो ये ते पन्था जपन् नरः रौद्रीभिःषड्भिरीशानं स्तूयाद्यो वै दिने दिने

ທາງເດີນທາງທັງຫຼາຍຈະປອດໄພ ແລະພົ້ນອັນຕະລາຍ ສຳລັບຜູ້ຊາຍທີ່ສວດມົນເຫຼົ່ານີ້ໃນຍາມເດີນທາງ. ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດສັນລະເສີນ Īśāna ທຸກມື້ ດ້ວຍສູດ Raudrī 6 ບົດ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມຄຸ້ມຄອງແລະຄວາມຜາສຸກ।

Verse 16

चरुं वा कल्पयेद्रौद्रं तस्य शान्तिः परा भवेत् उदित्युदन्तमादित्यमुपतिष्ठन् दिने दिने

ຫຼືຄວນຈັດເຮັດ raudra-caru (ເຄື່ອງບູຊາປະເພດ caru ເພື່ອສະງົບພະຍາດໄພອັນດຸຮ້າຍ); ໂດຍນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມສະງົບສູງສຸດ. ແລະທຸກມື້ ຄວນນະມັດສະການ Āditya (ພຣະອາທິດ) ໃນຍາມຕາເວັນຂຶ້ນ ໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງທີ່ພຣະອາທິດກຳລັງຂຶ້ນ।

Verse 17

क्षिपेज्जलाञ्जलीन् सप्त मनोदुःखविनाशनं द्विषन्तमित्यथार्धर्चं यद्विप्रान्तं जपन् स्मरेत्

ຄວນສາດນ້ຳເປັນອັນຈະລີ 7 ຄັ້ງ; ນີ້ທຳລາຍຄວາມໂສກເສົ້າໃນໃຈ. ຈາກນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ສວດຄື່ງບົດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «dviṣantam…» ຄວນລະລຶກເຖິງ (ມົນ/ນັຍ) ນັ້ນ ຕາມທີ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ໄດ້ຖ່າຍທອດໄວ້।

Verse 18

आगस्कृत् सप्तरात्रेण विद्वेषमधिगच्छति आरोग्यकामी रोगी वा प्रस्कन्नस्योत्तमं जपेत्

ຜູ້ກໍ່ກຳອາກັດ (ຄວາມຜິດ) ຈະປະສົບຄວາມບາດໝາງ/ຄວາມເກລີຍດຊັງ ພາຍໃນ 7 ຄືນ. ຜູ້ປາດຖະໜາສຸຂະພາບ—ຫຼືແມ່ນຄົນເຈັບ—ຄວນສວດມົນອັນປະເສີດ ຂອງຜູ້ທີ່ຖືກໂລກຄອບງຳ/ຖືກຄວາມຜິດປົກຄຸມ।

Verse 19

उत्तमस्तस्य चार्धर्चो जपेद्वै विविधासने उदयत्यायुरक्ष्यय्यं तेजो मध्यन्दिने जपेत्

ໃນບັນດານີ້ ຜູ້ປະຕິບັດຊັ້ນສູງສຸດ ຄວນສວດຈະປະ (ມັນຕຣາ/ສຸກຕະ) ນັ້ນ ພ້ອມກັບ ອະດະ-ຣິຈ (ຄຶ່ງຣິຈ) ໃນຂະນະນັ່ງອາສນະຫຼາຍແບບ. ສວດໃນເວລາຕາເວັນຂຶ້ນ ໃຫ້ອາຍຸຍືນຍາວບໍ່ເສື່ອມ; ສວດໃນເວລາທ່ຽງ ໃຫ້ຕະເຈະ ແລະ ພະລັງກໍາລັງ.

Verse 20

सन्निबद्धो ऽथेति क , ख , ज च अस्तं प्रतिगते सूर्ये द्विषन्तं प्रतिबाधते न वयश्चेति सूक्तानि जपन् शत्रून्नियच्छति

ເມື່ອຕາເວັນຕົກແລ້ວ ແລະໄດ້ກະກຽມຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄວນສວດພະຍັນຊະນະມັນຕຣາ “ka, kha, ja”; ດ້ວຍນັ້ນຈຶ່ງຂັດຂວາງແລະກັ້ນຂວາງຜູ້ປອງຮ້າຍ. ໂດຍສວດສຸກຕະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “na vayaḥ …” ຍ່ອມຄວບຄຸມສັດຕູໄດ້.

Verse 21

एकादश सुपर्णस्य सर्वकामान्विनिर्दिशेत् आध्यात्मिकीः क इत्य् एता जपन्मोक्षमवाप्नुयात्

ຄວນກໍານົດໃຊ້ສູດມັນຕຣາຂອງສຸປັນນະ (Suparṇa) ແບບສິບເອັດປະການ ເພື່ອບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ. ໂດຍສວດ “ka” ແລະອື່ນໆ ອັນເປັນທາງອາທະຍາດມິກ (ພາຍໃນ) ຍ່ອມບັນລຸໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 22

आ नो भद्रा इत्य् अनेन दीर्घमायुरवाप्नुयात् त्वं सोमेति च सूक्तेन नवं पश्येन्निशाकरं

ໂດຍສວດມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ā no bhadrāḥ …” ຍ່ອມໄດ້ອາຍຸຍືນຍາວ; ແລະໂດຍສວດສຸກຕະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “tvaṃ soma …” ຍ່ອມເຫັນດວງຈັນໃໝ່ທີ່ພຶ້ງປາກົດ (ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄືນ).

Verse 23

उपतिष्ठेत् समित्पाणिर्वासांस्याप्नोत्यसंशयं आयुरीप्सन्निममिति कौत्स सूक्तं सदा जपेत्

ໃຫ້ເຂົາເຂົ້າໄປປະນົມບໍລິການ (ພິທີສັກສິດ/ອາຈານ) ໂດຍຖືໄມ້ເຊື້ອໄຟ (samit) ໄວ້ໃນມື; ເຂົາຈະໄດ້ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແນ່ນອນ. ຜູ້ປາດຖະໜາອາຍຸຍືນຍາວ ຄວນສວດສຸກຕະຂອງກາວຕະ (Kautsa) ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍຄໍາ “imam iti” ຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 24

आपनः शोशुचदिति स्तुत्वा मध्ये दिवाकरं यथा मुञ्चति चेषोकां तथा पापं प्रमुञ्चति

ເມື່ອສັນລະເສີນພຣະເທວະດາດ້ວຍຄໍາ «āpanaḥ śośucad…» ເຊັ່ນດຽວກັບພຣະອາທິດໃນເວລາທ່ຽງປ່ອຍລໍາແສງ ຜູ້ນັ້ນກໍປົດປ່ອຍບາບອອກໄດ້।

Verse 25

जातवेदस इत्य् एतज्जपेत् स्वस्त्ययनं पथि भयैर् विमुच्यते सर्वैः स्वस्तिमानाप्नुयात् गृहान्

ໃນຍາມເດີນທາງ ຖ້າສວດມົນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «jātavedasa…» ເປັນ svastyayana (ພິທີ/ມົນເພື່ອຄວາມສຸກສະຫວັດດີ) ຈະພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວທັງປວງ ແລະກັບຮອດເຮືອນດ້ວຍຄວາມປອດໄພແລະສິຣິມົງຄຸນ।

Verse 26

व्युष्टायाञ्च तथा रात्र्यामेतद्दुःस्वप्ननाशनं प्रमन्दिनेति सूयन्त्या जपेद्गर्भविमोचनं

ໃນຍາມຮຸ່ງອອກ ແລະໃນຍາມຄ່ໍາຄືນ ການສວດນີ້ເປັນຜູ້ທໍາລາຍຄວາມຝັນຮ້າຍ. ແລະໃນເວລາເຈັບທ້ອງຄອດ ຍິງຄວນສວດມົນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «pramandine» ເພື່ອໃຫ້ທາຣົກອອກມາໄດ້ສະດວກ (ຊ່ວຍການຄອດ).

Verse 27

जपन्निन्द्रमिति स्नातो वैश्यदेवन्तु सप्तकं मुञ्चत्याज्यं तथा जुह्वत् सकलं किल्विषं नरः

ເມື່ອອາບນ້ໍາພ້ອມກັບສວດມົນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «indram» ແລ້ວປະກອບພິທີ Vaiśvadeva ແບບເຈັດປະການ; ໂດຍຖວາຍແລະເທນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee) ລົງໃນໄຟ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມປົດບາບທັງປວງໄດ້।

Verse 28

इमामिति जपन् शश्वत् कामानाप्नोत्यभीप्सितान् मानस्तोक इति द्वाभ्यां त्रिरात्रोपोषितः शुचिः

ການສວດມົນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «imām» ຢ່າງສະເໝີ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສິ່ງປາຖະໜາຕາມທີ່ມຸ່ງໝາຍ. ແລະເມື່ອອົບອົດອາຫານສາມຄືນ ພ້ອມຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ ຄວນສວດສອງບົດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «māna» ແລະ «stoka».

Verse 29

औडुम्बरीश् च जुहुयात्समिधश्चाज्यसंस्कृताः छित्त्वा सर्वान्मृत्युपाशान् जीवेद्रोगविवर्जितः

ຄວນຖວາຍໄມ້ຟືນສະມິດ «ອາວດຸມບະຣີ» (ອຸດຸມບະຣະ/ໝາກໄຟກ໌) ທີ່ຊຸບດ້ວຍເນີຍຂີ ໃສ່ໃນໄຟບູຊາ. ດ້ວຍນັ້ນຈະຕັດຂາດບ່ວງບາດແຫ່ງຄວາມຕາຍທັງປວງ ແລະດຳລົງຊີວິດປອດໂລກ.

Verse 30

ऊर्ध्वबाहुरनेनैव स्तुत्वा सम्भुं तथैव च मानस्तोकेति च ऋचा शिखाबन्धे कृते नरः

ຍົກແຂນຂຶ້ນ ບຸກຄົນຄວນສັນລະເສີນ «ສັມພຸ» (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍວິທີນີ້. ແລະໃນຂະນະຜູກຈຸກຜົມ (śikhā-bandha) ຄວນທ່ອງຣຶກ (Ṛk) ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “mā naḥ stoke…”.

Verse 31

अघृष्यः सर्वभूतानां जायते संशयं विना चित्रमित्युपतिष्ठेत त्रिसन्ध्यं भास्करं तथा

ລາວຈະເປັນຜູ້ທີ່ສັດທັງປວງບໍ່ອາດຮຸກຮານໄດ້ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ອີກທັງຄວນນະມັດສະການ ພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ໃນສາມສັນທະຍາຂອງວັນ ດ້ວຍຄຳເຊີນ “Citram”.

Verse 32

समित्पाणिर्नरो नित्यमीप्सितं धनमाप्नुयात् अथ स्वप्नेति च जपन् प्रातर्मध्यन्दिने दिने

ບຸກຄົນທີ່ຖືໄມ້ຟືນບູຊາ (samidh) ໄວ້ໃນມືເປັນນິດ ຈະໄດ້ຮັບຊັບສິນຕາມທີ່ປາດຖະໜາ. ແລ້ວໃຫ້ທ່ອງ “atha svapne” ເປັນຈະປະ (japa) ທຸກມື້ ໃນຕອນເຊົ້າ ແລະຕອນທ່ຽງ.

Verse 33

दुःस्वप्नञ्चार्हते कृत्स्नं भोजनञ्चाप्नुयाच्छुभम् उभे पुमानिति तथा रक्षोघ्नः परिकीर्तितः

ລາວຂັບໄລ່ຄວາມຝັນຮ້າຍທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບອາຫານອັນເປັນມົງຄຸນ. ອີກທັງວາລີ “ubhe pumān” ກໍຖືກກ່າວຂານວ່າເປັນຜູ້ປະຫານຣາກສະສະ (rākṣasa) ຜູ້ມຸ່ງຮ້າຍ.

Verse 34

उभे वासा इति ऋचो जपन् कामानवाप्नुयात् न सागन्निति च जपन् मुच्यते चाततायिनः

ຜູ້ໃດສວດ Ṛk ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ubhe vāsā» ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາແລະຄວາມສຸກສົມປາດ. ແລະຜູ້ສວດ Ṛk ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «na sāgann» ຈະພົ້ນຈາກບາບແມ່ນແຕ່ການເປັນ ātatāyin (ຜູ້ຮຸນແຮງຮຸກຮານ) ດ້ວຍ.

Verse 35

कया शुभेति च जपन् जातिश्रैष्ठमवाप्नुयात् इमन्नृसोममित्येतत् सर्वान् कामानवाप्नुयात्

ການສວດມົນ «kayā śubheti» ເປັນຈະປະ (japa) ທຳໃຫ້ໄດ້ຮັບຄວາມເປັນເລີດແລະກຽດສັກສີແຫ່ງຊາດກຳເນີດ (ຄວາມເດັ່ນທາງສັງຄົມແລະຈິດວິນຍານ). ການສວດ «imannṛsomam» ທຳໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາທັງປວງສຳເລັດ.

Verse 36

पितरित्युपतिष्ठेत नित्यमर्थमुपस्थितं अग्ने नयेति सूक्तेन घृतहोमश् च मार्गगः

ຄວນຢືນປະນົມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເອີ້ນວ່າ «ໂອ ບັນພະບຸລຸດ!» (pitaraḥ) ຢ່າງສະເໝີ ແລະຕັ້ງໃຈຕໍ່ພິທີຢ່າງບໍ່ຂາດ. ໂດຍສວດສູກຕະທີ່ເລີ່ມ «Agne naya…» ຄວນຖວາຍຮອມເນີຍໃສ (ghee); ດັ່ງນັ້ນວິນຍານຜູ້ລ່ວງລັບຈະຖືກນຳໄປຕາມທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ.

Verse 37

वीरान्नयमवाप्नोति सुश्लोकं यो जपेत् सदा कङ्कतो नेति सूक्तेन विषान् सर्वान् व्यपोहति

ຜູ້ໃດສວດຄາຖາອັນດີເລີດນີ້ເປັນປະຈຳ ຈະໄດ້ຮັບສະພາບ/ເສັ້ນທາງຂອງວິລະຊົນ. ແລະໂດຍສວດສູກຕະທີ່ເລີ່ມ «kaṅkato neti» ຈະຂັບໄລ່ພິດທັງປວງໄດ້.

Verse 38

यो जात इति सूक्तेन सर्वान् कामानवाप्नुयात् गणानामिति सूक्तेन श्निग्धमाप्नोत्यनुत्तमं

ໂດຍສວດສູກຕະທີ່ເລີ່ມ «yo jātaḥ…» ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາແລະເປົ້າໝາຍທັງປວງ. ໂດຍສວດສູກຕະທີ່ເລີ່ມ «gaṇānām…» ຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະພຣະກະລຸນາອັນສູງສຸດທີ່ຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 39

यो मे राजन्नितीमान्तु दुःस्वप्नशमनीमृचं अध्वनि प्रस्थितो यस्तु पश्येच्छत्रूं समुत्थितं

ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ! ຜູ້ໃດອອກເດີນທາງ ແລະສວດຣິຈ (ṛc) ຂອງຂ້າ ທີ່ລະງັບຝັນຮ້າຍ—ຖ້າເຫັນສັດຕູລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານ ຈົ່ງສວດນັ້ນເປັນເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງ।

Verse 40

अप्रशस्तं प्रशस्तं वा कुविदङ्ग इमं जपेत् द्वाविंशकं जपन् सूक्तमाध्यात्मिकमनुत्तमं

ຈະເປັນອັບມົງຄຸນ ຫຼື ມົງຄຸນກໍຕາມ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບໍ່ຊໍານານໃນອົງປະກອບຊ່ວຍຂອງການສວດ ກໍຄວນຈະຈະປາ (japa) ນີ້; ໂດຍການຈະປາສູກຕະ (sūkta) ອາທະຍາດມິກ ອັນສູງສຸດ ຈໍານວນ 22 ບົດ, ຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມປະສົງ।

Verse 41

पर्वसु प्रयतो नित्यमिष्टान् कामान् समश्नुते कृणुष्वेति जपन् सूक्तं जुह्वदाज्यं समाहितः

ໃນວັນປາຣະວະ (parva) ອັນສັກສິດ, ຜູ້ມີວິໄນສະເໝີ ຈະໄດ້ສົມປາດຖະນາທີ່ປາດຖະນາ. ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ ຄວນສວດສູກຕະ ພ້ອມຈະປາຄໍາວ່າ “kṛṇuṣva” ແລະຖວາຍນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee) ເປັນອາຫຸຕິ।

Verse 42

भोजनञ्चाप्नुयाच्छतमिति ख , ग , घ , ज च नित्यमन्नमुपस्थितमिति क , छ च आरातीनां हरेत् प्राणान् रक्षांस्यपि विनाशयेत् उपतिष्ठेत् स्वयं वह्निं परित्यृचा दिने दिने

«ໄດ້ອາຫານເພີ່ມເປັນຮ້ອຍເທົ່າ» (ຕາມສໍານວນ kha, ga, gha, ja) ແລະ «ອາຫານມີພ້ອມຢູ່ເສມອ» (ຕາມສໍານວນ ka, cha). ໂດຍການເຂົ້າໄປບໍລິການທຸກມື້ ຈະຊິງເອົາລົມຫາຍໃຈຊີວິດ (prāṇa) ຂອງສັດຕູ ແລະທໍາລາຍວິນຍານຮ້າຍ (rākṣasa) ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນເຂົ້າໄປບໍລິການໄຟສັກສິດດ້ວຍຕົນເອງທຸກວັນ ບໍ່ໃຫ້ຂາດເວັ້ນ।

Verse 43

तं रक्षति स्वयं वह्निर्विश्वतो विश्वतोमुखः हंसः शुचिः सदित्येतच्छुचिरीक्षेद्दिवाकरं

ໄຟເອງຈະຄຸ້ມຄອງຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ແຜ່ຊາຍໄປທົ່ວ ແລະມີໃບໜ້າຫັນໄປທຸກທິດ. ໃຫ້ພິຈາລະນາວ່າ «Haṃsa ບໍລິສຸດ; ດວງອາທິດບໍລິສຸດເສມອ»; ເມື່ອຕົນບໍລິສຸດແລ້ວ ຈຶ່ງເບິ່ງດວງອາທິດ।

Verse 44

कृषिं प्रपद्यमानस्तु स्थालीपाकं यथाविधि जुहुयात् क्षेत्रमध्ये तु स्वनीस्वाहास्तु पञ्चभिः

ເມື່ອຜູ້ໃດຈະເລີ່ມການກະສິກຳ ຄວນບູຊາຮອມະ «ສະຖາລີປາກະ» ຕາມພິທີ; ແລະໃນກາງນາ ຄວນຖວາຍບູຊາ 5 ຄັ້ງ ພ້ອມກ່າວ «svanī svāhā».

Verse 45

इन्द्राय च मरुद्भ्यस्तु पर्जन्याय भगाय च यथालिङ्गन्तु विहरेल्लाङ्गलन्तु कृषीबलः

ຜູ້ກະສິກອນຄວນຖວາຍບູຊາແດ່ ອິນດຣະ, ມະຣຸດ, ປະຣະຊັນຍະ, ແລະ ພະຄະ; ແລ້ວຕາມເຄື່ອງໝາຍ (liṅga) ທີ່ກຳນົດ ໃຫ້ດຳເນີນພິທີຕໍ່—ແທ້ຈິງ ກຳລັງແຫ່ງກະສິກຳຄື ໄຖ.

Verse 46

युक्तो धान्याय सीतायै सुनासीरमथोत्तरं गन्धमाल्यैर् नमस्कारैर् यजेदेताश् च देवताः

ເມື່ອຈັດການກຽມພ້ອມຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນນະມັດສະການບູຊາ ທ່ານທ່ານ Dhānya (ເຂົ້າທັນຍາ), Sītā (ຮ່ອງໄຖ/ຮ່ອງນາ) ແລະຕໍ່ມາ Sunāsīra ດ້ວຍກິ່ນຫອມ, ພວງມາລາ, ແລະການກ່າວນະມັດສະການ—ເພື່ອບູຊາເທວະດາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 47

प्रवापने प्रलवने खलसीतापहारयोः अमोघङ्कर्म भवति वर्धते सर्वदा कृषिः

ໃນການຫວ່ານເມັດ, ໃນການຖາງຫຍ້າ/ກຳຈັດຫຍ້າ, ໃນການນວດເຂົ້າ, ໃນການໄຖ, ແລະໃນການກຳຈັດແມງສັດຕູພືດ ການງານຈະເປັນກຳລັງຜົນບໍ່ຜິດພາດ; ກະສິກຳຈະເຈີຣິນງອກງາມຢູ່ເສມອ.

Verse 48

समुद्रादिति सूक्तेन कामानाप्नोति पावकात् विश्वानर इति द्वाभ्यां य ऋग्भ्यां वह्निमर्हति

ໂດຍການສະດຸດສູກຕະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «samudrāt…» ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາທັງຫຼາຍຈາກ Pāvaka (ອັກນິ). ແລະໂດຍສອງບົດແຫ່ງຣິກເວດະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «viśvānara…» ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ພິທີໄຟ ຄື ເໝາະສຳລັບການບູຊາອັກນິ ແລະຍັດຍະໄຟ.

Verse 49

स तरत्यापदः सर्वा यशः प्राप्नोति चाक्षयं विपुलां श्रियमाप्नोति जयं प्राप्नोत्यनुत्तमं

ຜູ້ນັ້ນຂ້າມພົ້ນອຸປະທັກທັງປວງ; ໄດ້ຮັບຊື່ສຽງອັນບໍ່ເສື່ອມ, ໄດ້ຮັບສິຣິອັນອຸດົມ, ແລະໄດ້ຊະນະອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 50

अग्ने त्वमिति च स्तुत्वा धनमाप्नोति वाञ्छितं प्रजाकामो जपेन्नित्यं वरुणदैवतत्रयं

ເມື່ອສັນລະເສີນ (ອັກນິ) ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາມົນທີ່ເລີ່ມວ່າ «Agne, tvam…» ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຊັບສິນຕາມປາດຖະໜາ. ຜູ້ປາດຖະໜາບຸດຫຼານ ຄວນຈະຈົບຈໍາທຸກມື້ ຕຣິຍະມົນທີ່ມີພຣະວະຣຸນະເປັນເທວະຕາປະທານ।

Verse 51

स्वस्त्या त्रयं जपेत् प्रातः सदा स्वस्त्ययनं महत् स्वस्ति पन्था इति प्रोच्य स्वस्तिमान् व्रजते ऽध्वनि

ໃນຍາມອາລຸນ ຄວນຈະຈົບຈໍາສະເໝີ ຖ້ອຍຄໍາ «Svastyā» ສາມປະການ—ອັນເປັນ Svastyayana ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ (ພິທີເພື່ອສະຫວັດດີ). ເມື່ອກ່າວວ່າ «ຂໍໃຫ້ເສັ້ນທາງເປັນມົງຄຸນ» ແລ້ວ ກໍເດີນທາງດ້ວຍຄວາມສະຫວັດດີຕິດຕົວ।

Verse 52

विजिगीषुर्वनस्पते शत्रूणां व्याधितं भवेत् स्त्रिया गर्भप्रमूढाया गर्भमोक्षणमुत्तमं

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພືດພັນ (Vanaspati)! ສໍາລັບຜູ້ປາດຖະໜາຊະນະ ມັນເຮັດໃຫ້ສັດຕູຖືກຄວາມເຈັບໄຂ້ພະຍາດຮຸກຮານ; ແລະສໍາລັບຍິງທີ່ທຸກທ້ອນເນື່ອງຈາກການຕິດຂັດໃນການຕັ້ງຄັນ ມັນເປັນວິທີອັນດີເລີດໃນການປົດປ່ອຍ/ຂັບອອກທາຣົກໃນຄັນ।

Verse 53

व्याधिकम्भवदिति ट अच्छावदेति सूक्तञ्च वृष्टिकामः प्रयिओजयेत् निराहारः क्लिन्नवासा न चिरेण प्रवर्षति

ຜູ້ປາດຖະໜາຝົນ ຄວນປະຕິບັດການນໍາໃຊ້ຕາມພິທີທີ່ກໍານົດ ດ້ວຍມົນທີ່ເລີ່ມ «vyādhikambhavad…» ແລະຍັງຄວນນໍາໃຊ້ສູກຕະທີ່ເລີ່ມ «acchā vad…» ດ້ວຍ. ເມື່ອອົດອາຫານ ແລະນຸ່ງເຄື່ອງທີ່ຊຸ່ມນ້ໍາ ຝົນຈະຕົກໃນໄມ່ຊ້າ।

Verse 54

मनसः काम इत्य् एतां पशुकामो नरो जपेत् कर्दमेन इति स्नायात्प्रजाकामः शुचिव्रतः

ຜູ້ຊາຍຜູ້ປາດຖະນາຝູງສັດເລີ້ຍງ (ງົວ-ຄວາຍ) ຄວນສະດຸດມົນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «manasaḥ kāma…». ຜູ້ປາດຖະນາລູກຫຼານ ຖືວັດບໍລິສຸດ ຄວນອາບນ້ຳພ້ອມກັບສະດຸດມົນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «kardamena…».

Verse 55

अश्वपूर्वा इति स्नायाद्राज्यकामस्तु मानवः राहिते चर्मणि स्नायात् ब्राह्मणस्तु यथाविधि

ຜູ້ປາດຖະນາອຳນາດກະສັດ ຄວນອາບນ້ຳພ້ອມກັບການສະດຸດຄຳ «aśvapūrvā». ແຕ່ພຣາຫມັນ ຄວນອາບນ້ຳຕາມພິທີ ໂດຍນັ່ງ/ຢືນເທິງໜັງທີ່ເອີ້ນວ່າ «rāhita» (ຈັດກຽມຖືກຕ້ອງ ແລະເໝາະສົມທາງພິທີ).

Verse 56

राजा चर्मणि वैयाघ्रे छागे वैश्यस्तथैव च दशसाहस्रिको होमः प्रत्येकं परिकीर्तितः

ກະສັດຄວນປະກອບພິທີໂດຍນັ່ງເທິງໜັງເສືອ; ສ່ວນໄວສະຍະກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວນນັ່ງເທິງໜັງແບ້. ສຳລັບແຕ່ລະຄົນ ກຳນົດໃຫ້ມີການບູຊາໄຟ (ໂຮມະ) ຈຳນວນສິບພັນຄັ້ງ.

Verse 57

आगार इति सूक्तेन गोष्ठे गां लोकमातरं उपतिष्ठेद्व्रजेच्चैव यदिच्छेत्ताः सदाक्षयाः

ດ້ວຍສຸກຕະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «Āgāra…» ຄວນນະມັດສະການບູຊາງົວ—“ແມ່ຂອງໂລກ”—ໃນຄອກງົວ; ແລະຄວນໄປຫາຄອກ/ຄອບຝູງສັດດ້ວຍ. ຖ້າປາດຖະນາພອນ (ເຊັ່ນ ຄວາມຮັ່ງມີ) ພອນນັ້ນຈະບໍ່ຂາດ ແລະຍືນຍົງເສມອ.

Verse 58

उपेतितिसृभीराज्ञो दुन्दुभिमभिमन्त्रयेत् तेजो बकञ्च प्राप्नोति शत्रुञ्चैव नियच्छति

ເມື່ອກະສັດກຳລັງຈະອອກເດີນທາງ ຄວນປະພອມ (ອະພິມົນ) ກອງສົງຄາມດ້ວຍມົນ. ໂດຍນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມສະຫວ່າງໄສ ແລະພະລັງກຳລັງ ພ້ອມທັງກົດຂັງສັດຕູໄດ້.

Verse 59

तृणपाणिर्जपेत्सूक्तुं रक्षोघ्नं दस्युन्भिर्वृतः ये के च उमेत्यृचं जप्त्वा दीर्घमायुराप्नुयात्

ຖືຫຍ້າໃບໜຶ່ງໄວ້ໃນມື ແມ່ນແຕ່ຖືກໂຈນປົກລ້ອມ ກໍຄວນສວດສູກຕະທີ່ຂ້າອະສູຣ/ຣັກສະ; ແລ້ວສວດຄຳຮ້ອງໃນຣິກເວດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ye ke ca…» ຈະໄດ້ອາຍຸຍືນຍາວ.

Verse 60

जीमूतसूक्तेन तथा सेनाङ्गान्यभिमन्त्रयेत् यधा लिङ्गं ततो राजा विनिहन्ति रणे रिपून्

ທຳນອງດຽວກັນ ດ້ວຍ Jīmūta-sūkta ຄວນອະພິມັນຕຣະ (ປະພອນດ້ວຍມັນຕຣະ) ແກ່ຫົວໜ່ວຍຕ່າງໆຂອງກອງທັບ; ແລະຕາມນິມິດສັນຍາ (liṅga) ທີ່ໄດ້ຈາກນັ້ນ ກະສັດຈະທຳລາຍສັດຕູໃນສົງຄາມ.

Verse 61

आग्नेयेति त्रिभिःसूक्तैर् धनमाप्नोति चाक्षयं अमीवहेति सूक्तेन भूतानि स्थापयेन्निशि

ດ້ວຍການສວດສາມສູກຕະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «āgneyī…» ຈະໄດ້ຊັບສິນທີ່ບໍ່ເສື່ອມສູນ; ແລະດ້ວຍສູກຕະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «amīvahe…» ສາມາດກັ້ນ/ຜູກມັດພູຕະ (bhūta) ໃນຍາມຄ່ຳຄືນ.

Verse 62

सबाधे विषमे दुर्गे बन्धा वा निर्गतः क्वचित् पलायन् वा गृहीतो वा सूक्तमेतत्तथा जपेत्

ເມື່ອຖືກຄວາມທຸກທໍລະມານ ຢູ່ໃນພື້ນທີ່ຂຸລຂະ ຫຼືອັນຕະລາຍ ໃນວິກິດທີ່ຫນັກ ຈະຖືກມັດໄວ້ ຫຼືຫຼຸດອອກໄປບາງຢ່າງ ຈະກຳລັງຫນີ ຫຼືຖືກຈັບ ກໍຄວນສວດສູກຕະນີ້ຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

Verse 63

त्रिरात्रं नियतोपोष्य श्रापयेत् पायसञ्चरुं तेनाहुतिशतं पूर्णं जुहुयात् त्र्यम्बकेत्यृचा

ເມື່ອຖືສິນອຸໂປສົດຢ່າງມີວິໄນ ແລະອົດອາຫານຕິດຕໍ່ກັນສາມຄືນ ຄວນໃຫ້ຂອງບູຊາເຂົ້ານົມ (pāyasa caru) ຖືກປະພອນດ້ວຍມັນຕຣະ; ແລ້ວນຳນັ້ນຖວາຍອາຫຸຕິໃຫ້ຄົບ 100 ຄັ້ງໃນໄຟ ພ້ອມສວດຄຳຮ້ອງໃນຣິກເວດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «tryambaka—» (ມະຫາມຣິຕຍຸ້ນຊະຍະ).

Verse 64

अवाप्तवानिति ट समुद्दिश्य महादेवं जीवेदब्दशतं सुखं तच्चक्षुरित्यृचा स्नात उपतिष्ठेद्दिवाकरं

ເມື່ອສະດຸດມະນະຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «avāptavān…» ແລະອຸທິດແດ່ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ນັ້ນຈະມີຊີວິດຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍເຖິງໜຶ່ງຮ້ອຍປີ. ຫຼັງອາບນ້ຳແລ້ວ ຄວນຢືນນະມັດສະການພຣະອາທິດ (Divākara) ດ້ວຍ Ṛk ທີ່ເລີ່ມ «tac cakṣur…».

Verse 65

उद्यन्तं मध्यगञ्चैव दीर्घमायुर्जिजीविषुः इन्द्रा सोमेति सूक्तन्तु कथितं शत्रुनाशनं

ສຳລັບຜູ້ປາຖະໜາອາຍຸຍືນ ຄວນນຳບົດສັນລະເສີນພຣະອາທິດເວລາຂຶ້ນ ແລະເວລາທ່ຽງມາໃຊ້. ແລະ Sūkta ທີ່ເລີ່ມ «Indrā Somā…» ໄດ້ຖືກສອນວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ.

Verse 66

यस्य लुप्तं व्रतं मोहाद्व्रात्यैर् वा संसृजेत्सह उपोष्याज्यं स जुहुयात्त्वमग्ने व्रतपा इति

ຖ້າວ່າວຣະຕະ (vrata) ຂອງຜູ້ໃດຫຼຸດຫາຍເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງ ຫຼືໄດ້ຄົບຄ້າກັບພວກວຣາຕະຍະ (vrātya) ຜູ້ນອກລະບຽບ ແລ້ວ—ເມື່ອອົບອົດອາຫານ—ຄວນຖວາຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ເປັນອາຫຸຕິ ພ້ອມກັບການກ່າວວ່າ: «ໂອ ອັກນິ, ທ່ານແມ່ນຜູ້ພິທັກວຣະຕະ (vratapā)».

Verse 67

आदित्येत्यृक् च सम्राजं जप्त्वा वादे जयी भवेत् महीति च चतुष्केण मुच्यते महतो भयात्

ເມື່ອສະດຸດເປັນ japa ບົດ Ṛk ທີ່ເລີ່ມ «Āditya…» ຄຽງຄູ່ກັບມະນະຕຣາ «Samrāj» ຜູ້ນັ້ນຈະຊະນະໃນການໂຕ້ວາທີ. ແລະໂດຍການສະດຸດ «Mahī…» ສີ່ຄັ້ງ ຈະພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່.

Verse 68

ऋचं महीति जप्त्वा यदि ह्य् एतत् सर्वकामानवाप्नुयात् द्वाचत्वारिंशतिं चैन्द्रं जप्त्वा नाशयते रिपून्

ຖ້າສະດຸດບົດ Ṛc ທີ່ເລີ່ມ «mahī» ແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການແທ້. ແລະໂດຍການສະດຸດມະນະຕຣາຂອງອິນທຣະ (Indra) ຈຳນວນ 42 ຄັ້ງ ຈະທຳລາຍສັດຕູ.

Verse 69

वाचं महीति जप्त्वा च प्राप्नोत्यारोग्यमेव च शन्नो भवेति द्वाभ्यान्तु भुक्त्वान्नं प्रयतः शुचिः

ເມື່ອສວດມັນຕຣາ «vācaṃ mahī» ແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສຸຂະພາບດີແທ້. ແລະຫຼັງກິນເຂົ້າ ຜູ້ມີວິໄນ ແລະບໍລິສຸດ ຄວນສວດສອງບົດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «śaṃ no bhava» ເພື່ອຄວາມສຸກສະຫງົບ.

Verse 70

हृदयं पाणिना स्पृष्ट्वा व्याधिभिर् नाभिभूयते उत्तमेदमिति स्नातो हुत्त्वा शत्रुं प्रमापयेत्

ແຕະຫົວໃຈດ້ວຍຝາມື ຍ່ອມບໍ່ຖືກໂລກໄພຄອບງຳ. ອາບນ້ຳພ້ອມສວດວ່າ «ນີ້ແມ່ນສູດທີ່ດີທີ່ສຸດ» ແລ້ວຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃນໄຟ ຄວນໃຫ້ສັດຕູຖືກທຳລາຍ.

Verse 71

शन्नोग्न इति सूक्तेन हुतेनान्नमवाप्नुयात् कन्या वारर्षिसूक्तेन दिग्दोषाद्विप्रमुच्यते

ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃນໄຟພ້ອມດ້ວຍສຸກຕະທີ່ເລີ່ມວ່າ «śam no agne…» ຍ່ອມໄດ້ອາຫານເປັນເສບຽງ. ແລະນາງສາວ ໂດຍ (ຖວາຍພ້ອມ) Vārarṣi-sūkta ຈະພົ້ນຈາກຄວາມບົກພ່ອງທາງທິດ (dig-doṣa) ຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 72

यदत्य कव्येत्युदिते जप्ते ऽवश्यं जगद्भवेत् यद्वागिति च जप्तेन वाणी भवति संस्कृता

ຖ້າໃນເວລາຕາເວັນຂຶ້ນ ສວດສູດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «yad-atyakāvya…» ຍ່ອມເກີດຄວາມສາມາດໃນການປະພັນກະວີແນ່ນອນ. ແລະດ້ວຍການສວດ «yad-vāk…» ຄຳເວົ້າຂອງຕົນຈະຖືກຂັດເກົາ ແລະປະນີດດີ.

Verse 73

वाचो विदितमिति त्वेतां जपन् वाचं समश्नुते पवित्राणां पवित्रन्तु पावमान्येत्यृचो मताः

ສວດມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «vāco viditam» ຍ່ອມໄດ້ຄວາມເປັນເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ ແລະຄວາມເລິດໃນຄຳເວົ້າ. ບົດຣິກ (Ṛk) ທີ່ເອີ້ນວ່າ Pāvamānī ຖືກຖອດຄວາມວ່າ «ຜູ້ຊຳລະໃນບັນດາຜູ້ຊຳລະ».

Verse 74

वैखानसा ऋचस्त्रिंशत्पवित्राः परमा मताः आदित्येति प्रसंम्राजमिति ग , घ , ञ संस्थितेति क , छ , च ऋचो द्विषष्टिः प्रोक्ताश् च परस्वेत्यृषिसत्तम

ຣິກ-ມັນຕຣະວາຍຄານະສະ—ປະວິດຣະ 30—ຖືກນັບວ່າສູງສຸດ. ໃນບາງສຳນວນມີການອ່ານ «ādityeti» ແລະ «prasaṃmrājam iti» (ga, gha, ña); ໃນອື່ນໆອ່ານ «saṃsthiteti» (ka, cha, ca). ແລະຣິກ-ບົດກໍຖືກກ່າວວ່າມີ 62 ບົດ, ໂອ ນັກ຤ິສີຜູ້ປະເສີດ, ພ້ອມການອ່ານ «parasveti».

Verse 75

सर्वकल्मषनाशाय पावनाय शिवाय च स्वादिष्टयेतिसूक्तानां सप्तषष्टिरुदाहृता

ເພື່ອທຳລາຍມົນທິນທັງປວງ, ເພື່ອການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະເພື່ອຄວາມສິຣິມົງຄຸນ—ຈຳນວນສູກຕະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «svādiṣṭa…» ຖືກປະກາດວ່າ 67.

Verse 76

दशोत्तराण्यृचाञ्चैताः पावमान्यः शतानि षट् एतज्जपंश् च जुह्वच्च घोरं मृत्युभयं जयेत्

ນີ້ແມ່ນບົດປະວະມານະ—ຣິກທັງໝົດ 610 ບົດ. ດ້ວຍການສວດຈະປະ ແລະການຖວາຍອາຫຸຕິໃນໄຟບູຊາ, ຜູ້ນັ້ນຊະນະຄວາມຢ້ານກົວຄວາມຕາຍອັນນ່າສະພຶງກົວ.

Verse 77

आपोहिष्टेति वारिस्थो जपेत्पापभयार्दने प्रदेवन्नेति नियतो जपेच्च मरुधन्वसु

ຢືນຢູ່ໃນນ້ຳ ຄວນສວດມັນຕຣະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «Āpohiṣṭhā…» ເພື່ອກຳຈັດບາບແລະຄວາມຢ້ານກົວ. ດ້ວຍຄວາມມີວິໄນ ແລະການຄວບຄຸມຕົນ, ຄວນສວດມັນຕຣະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «Pradevann…» ແລະກໍເຊັ່ນດຽວກັນ (ສວດ) ໃນແດນ Marudhanvan.

Verse 78

प्राणान्तिके भये प्राप्ते क्षिप्रमायुस्तु विन्दति प्रावेयामित्यृचमेकां जपेच्च मनसा निशि

ເມື່ອຄວາມຢ້ານກົວອັນຄຸກຄາມຊີວິດເກີດຂຶ້ນ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ອາຍຸຄືນມາຢ່າງໄວ. ຄວນທ່ອງຈຳໃນໃຈຕອນກາງຄືນ ຣິກເວດ 1 ບົດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «prāveyām…».

Verse 79

व्युष्टायामुदिते सूर्ये द्यूते जयमवाप्नुयात् मा प्रगामेति मूढश् च पन्थानं पथि विन्दति

ເມື່ອອະຮຸນສວ່າງເຕັມທີ່ ແລະ ຕາເວັນຂຶ້ນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຊະນະໃນການພະນັນ. ແລະຄົນໂງ່ທີ່ເວົ້າວ່າ «ຢ່າອອກເດີນທາງ» ກໍຍັງພົບເສັ້ນທາງໃນເສັ້ນທາງ ຄືການເດີນທາງສຳເລັດແມ່ນແທ້ ແມ່ນວ່າມີຄຳຫ້າມກໍຕາມ.

Verse 80

क्षीणायुरिति मन्येत यङ्कञ्चित् सुहृदं प्रियं यत्तेयमिति तु स्नातस्तस्य मूर्धानमालभेत्

ຖ້າຄິດວ່າ «ອາຍຸຂ້ອຍກຳລັງຫຼຸດລົງ» ແລ້ວ—ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳ—ຄວນວາງມືແຕະທີ່ສີສະຂອງມິດສະຫາຍຜູ້ຮັກໃຄ່ຄົນໃດກໍໄດ້ ແລ້ວກ່າວວ່າ «ນີ້ເປັນຂອງເຈົ້າ».

Verse 81

सहस्रकृत्वः पञ्चाहं तेनायुर्विन्दते महत् इदं मेध्येति जुहुयात् घृतं प्राज्ञः सहस्रशः

ຕະຫຼອດຫ້າມື້ ປະຕິບັດມັນພັນຄັ້ງ ໂດຍນັ້ນຈະໄດ້ອາຍຸຍືນອັນໃຫຍ່. ຜູ້ຮູ້ຄວນຖວາຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghṛta) ລົງໃນໄຟພັນຄັ້ງ ພ້ອມສະດຸດຄຳວ່າ «ນີ້ແມ່ນສິ່ງຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ (medhya)».

Verse 82

पशुकामो गवां गोष्ठे अर्थकामश् चतुष्पथे वयः सुपर्ण इत्य् एतां जपन् वै विन्दते श्रियं

ຜູ້ປາດຖະໜາສັດລ້ຽງ ຄວນສະດຸດມົນໃນຄອກງົວ. ຜູ້ປາດຖະໜາຊັບສິນ ຄວນສະດຸດມົນທີ່ສີ່ແຍກ. ເມື່ອສະດຸດມົນນີ້ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «vayaḥ suparṇa …» ກໍຈະໄດ້ຮັບ Śrī ຄືຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະ ໂຊກດີແທ້ໆ.

Verse 83

हविष्यन्तीयमभ्यस्य सर्वपापैः प्रमुच्यते तस्य रोगा विनश्यन्ति कायाग्निर्वर्धते तथा

ໂດຍການຝຶກປະຕິບັດວຣະຕະ Haviṣyantī ນີ້ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ໂລກໄພຂອງເຂົາຈະສູນຫາຍ ແລະ ໄຟຍ່ອຍອາຫານໃນກາຍ (kāyāgni) ກໍເພີ່ມພູນຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 84

या ओषधयः स्वस्त्ययनं सर्वव्याधिविनाशनं वृहस्पते अतीत्येतद्वृष्टिकामः प्रयोजयेत्

«ບັນດາສະຫມຸນໄພຢາ ອັນເປັນທາງແຫ່ງຄວາມສຸກສະຫງົບ ແລະເປັນເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງອັນເປັນມງຄຸນ ທີ່ທຳລາຍໂລກໄພທັງປວງ—ໂອ ພຣະບຣິຫັສປະຕິ—ເມື່ອກ່າວມົນນີ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຜູ້ປາຖະນາຝົນຄວນນຳພິທີ/ຢານີ້ໄປໃຊ້»។

Verse 85

सर्वत्रेति परा शान्तिर्ज्ञेया प्रतिरथस् तथा सूत सांकाश्यपन्नित्यं प्रजाकामस्य कीर्तितं

«ຄຳວ່າ ‘Sarvatrā’ (ທົ່ວທຸກແຫ່ງ) ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນການສະງົບສັນຕິອັນສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ‘Pratiratha’ ກໍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກເຊັ່ນກັນ. ແລະ ໂອ ສູຕະ, ‘Sāṃkāśyapa’ ຖືກປະກາດວ່າມີຜົນເສມອ ສຳລັບຜູ້ປາຖະນາບຸດຫຼານ»।

Verse 86

अहं रुद्रेति एतद्वाग्मी भवति मानवः न योनौ जायते विद्वान् जपन्रात्रीति रात्रिषु

«ຜູ້ໃດສະດຸດສະຫຼອງມົນວ່າ ‘ຂ້າແມ່ນ ຣຸດຣະ’ ຈະເປັນຜູ້ມີວາຈາຄົມຄາຍ. ຜູ້ຮູ້ທີ່ສະດຸດສະຫຼອງມົນ ‘rātrī’ ໃນຄືນທັງຫຼາຍ ຈະບໍ່ເກີດອີກຈາກຄັນມານດາ.»

Verse 87

रात्रिसूक्तं जपन्न्रात्री रात्रिं क्षेमी जयेन्नरः कल्पयन्तीति च जपन्नित्यं कृत्त्वारिनाशनं

«ຜູ້ຊາຍທີ່ສະດຸດສະຫຼອງ ‘Rātri-sūkta’ ໃນຍາມຄືນ ຄືນແລ້ວຄືນອີກ ຈະເປັນຜູ້ປອດໄພ ແລະມີໄຊຊະນະ. ແລະດ້ວຍການສະດຸດສະຫຼອງທຸກມື້ (ມົນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ) ‘kalpayantī…’ ຍ່ອມສຳເລັດການທຳລາຍສັດຕູ.»

Verse 88

आयुष्यञ्चैव वर्चस्यं सूक्तं दाक्षायणं महत् उत देवा इति जपेदामयघ्नं धृतव्रतः

«ເພື່ອອາຍຸຍືນ ແລະສະຫງ່າລາສີແຫ່ງຊີວິດ ຄວນສະດຸດສະຫຼອງ ‘Dākṣāyaṇa-sūkta’ ອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແລະຜູ້ຖືວຣະຕະ (ຜູ້ຮັກສາວິນັຍແຫ່ງປະຕິຍານ) ຄວນທ່ອງຊ້ຳອີກດ້ວຍ ມົນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ‘uta devā…’ ອັນທຳລາຍໂລກໄພ.»

Verse 89

अयमग्ने जनित्येतज्जपेदग्निभये सति अरण्यानीत्यरण्येषु जपेत्तद्भयनाशनं

ເມື່ອມີອັນຕະລາຍຈາກໄຟ ຄວນສວດຈະປະມັນຕຣາ «ayam agne janitā». ໃນປ່າ ຄວນຈະປະ «araṇyānī» ເພື່ອທຳລາຍຄວາມຢ້ານນັ້ນ.

Verse 90

ब्राह्म्नीमासाद्य सूक्ते द्वे ऋचं ब्राह्मीं शतावरीं पृथगद्भिर्घृतैर् वाथ मेधां लक्ष्मीञ्च विन्दति

ເຂົ້າໄປຫາແລະນຳໃຊ້ Brāhmī ແລ້ວສວດສູກຕະ 2 ບົດ ແລະ Brāhmī-ṛc; ຄວນຮັບປະທານ Brāhmī ແລະ Śatāvarī ແຍກກັນ ກັບນ້ຳ ແລະກັບເນີຍໃສ (ghṛta). ດ້ວຍນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ medhā (ປັນຍາ) ແລະ lakṣmī (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ) ດ້ວຍ.

Verse 91

मास इत्य् असपत्नघ्नं संग्रामं विजिगीषतः ब्रह्मणो ऽग्निः संविदानं गर्भमृत्युनिवारणं

ມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «māsa» ແມ່ນ “ຜູ້ຂ້າຄູ່ຕໍ່ສູ້” ໃຫ້ແກ່ຜູ້ປາຖະໜາຊະນະໃນສົງຄາມ. «Agni ຂອງ Brahman» ແມ່ນມັນຕຣາເພື່ອໃຫ້ເກີດ saṃvidāna (ຂໍ້ຕົກລົງ/ການປະນີປະນອມ). ມັນຕຣາ “ຫ້າມຄວາມຕາຍໃນຄັນ” ແມ່ນເພື່ອປ້ອງກັນການສູນເສຍທາຣົກ.

Verse 92

अपहीति जपेत्सूक्तं शुचिर्दुस्वप्ननाशनं येनेदमिति वैजप्त्वा समाधिं विन्दते परं

ເມື່ອຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ຄວນຈະປະສູກຕະ «Apahīti» ຊຶ່ງທຳລາຍຝັນຮ້າຍ. ແລະເມື່ອຈະປະຊ້ຳໆ ມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «yenedam» ກໍຈະໄດ້ບັນລຸສະມາທິອັນສູງສຸດ.

Verse 93

मयो भूर्वात इत्य् एतत् गवां स्वस्त्ययनं परं शाम्बरीमिन्द्रजालं वा मायामेतेन वारयेत्

«mayo bhūr vāta …» ແມ່ນສູດອັນສູງສຸດຂອງ svastyayana (ພິທີຄຸ້ມຄອງອັນເປັນມງຄຸນ) ສຳລັບຝູງງົວ. ໂດຍສູດນີ້ ຄວນກັ້ນກວາງ Śāmbarī-ຄາຖາອາຖັນ, Indrajāla (ການລວງຕາ/ມາຍາກົນ), ຫຼື māyā ທຸກປະເພດ.

Verse 94

महीत्रीणामवरोस्त्विति पथि स्वस्त्ययनं जपेत् अग्नये विद्विषन्नेवं जपेच्च रिपुनाशनं

ໃນເວລາເດີນທາງ ຄວນສວດຈະປະ «svastyayana» ເພື່ອຄວາມສະຫງົບປອດໄພໃນທາງ ໂດຍເລີ່ມດ້ວຍ «mahītrīṇām avaros tv…». ອີກທັງ ສໍາລັບພຣະອັກນິ ຄວນສວດມົນຕຣາປາບສັດຕູ ເພື່ອໃຫ້ສັດຕູພິນາດ.

Verse 95

वास्तोष्पतेन मन्त्रेण यजेत गृहदेवताः जपस्यैष विधिः प्रोक्तो हुते ज्ञेयो विशेषतः

ດ້ວຍມົນຕຣາ «Vāstoṣpati» ຄວນບູຊາຍະຊະ (ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ) ແດ່ເທວະດາປະຈໍາເຮືອນ. ວິທີນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້ສໍາລັບຈະປະ ແລະຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ໃຊ້ເປັນພິເສດເມື່ອໄດ້ຖວາຍໂຮມາແລ້ວ.

Verse 96

होमान्ते दक्षिणा देया पापशान्तिर्हुतेन तु हुतं शाम्यति चान्नेन अन्नहेमप्रदानतः

ໃນທ້າຍສຸດຂອງໂຮມາ ຄວນໃຫ້ດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາ/ຄ່າພິທີ). ບາບຖືກສະຫງົບລົງໂດຍເຄື່ອງຖວາຍທີ່ຫວ່າງລົງໃນໄຟ; ແລະຜົນທີ່ເຫຼືອຂອງພິທີຖືກໃຫ້ສໍາເລັດດ້ວຍອາຫານ ໂດຍການຖວາຍອາຫານແລະຄໍາ.

Verse 97

विप्राशिषस्त्वमोघाः स्युर्बहिःस्नानन्तु सर्वतः सिद्धार्थका यवा धान्यं पयो घृतं तथा

ພອນທີ່ພຣາຫມັນກ່າວໃຫ້ນັ້ນ ຍ່ອມບໍ່ຜິດພາດ. ຄວນອາບນ້ໍາພາຍນອກໃຫ້ຄົບຖ້ວນທຸກວິທີ; ແລະຄວນໃຊ້/ຖວາຍເມັດມັດສະຕາດຂາວ (siddhārthaka), ບາເລ, ທັນຍາຫານ, ນົມ ແລະ ນ້ໍາມັນເນີຍ (ghṛta) ດ້ວຍ.

Verse 98

क्षीरवृक्षास्तथेध्मन्तु होमा वै सर्वकामदाः समिधः कण्ठकिन्यश् च राजिका रुधिरं विषं

ອີກທັງ ໄມ້ທີ່ມີນ້ໍານົມ (ນ້ໍາຢາງຂາວ) ຄວນນໍາມາເຮັດເປັນຟືນສະມິດສໍາລັບໂຮມາ; ໂຮມາແບບນີ້ກ່າວວ່າໃຫ້ຜົນສໍາເລັດຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ. (ໃນວັດຖຸຖວາຍ/ຟືນ) ມີ kaṇṭhakinī, rājikā (ມັດສະຕາດ), ເລືອດ ແລະ ພິດ.

Verse 99

अभिचारे तथा शैलं अशनं शक्तवः पयः दधि भैक्ष्यं फलं मूलमृग्विधानमुदाहृतं

ໃນພິທີອະພິຈາຣະ (ພິທີມົນຕຣາເພື່ອກົດຂີ່/ເຮັດໃຫ້ເຈັບປວດ) ລະບຽບທີ່ກຳນົດໄວ້ຖືກປະກາດດັ່ງນີ້: ເກືອຫີນ, ອາຫານ(ເຂົ້າເມັດ), ສັກຕຸ (ແປ້ງເຂົ້າຄົ່ວ), ນົມ, ນົມສົ້ມ, ອາຫານບິນທະບາດ, ໝາກໄມ້, ຮາກ, ແລະວິທີການທີ່ໃຊ້ເນື້ອສັດປ່າກໍຖືກກ່າວໄວ້.