Adhyaya 235

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे आजस्रिकं नाम चतुस्त्रिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चत्रिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः रणदीक्षा पुष्कर उवाच यात्राविधानपूर्वन्तु वक्ष्ये साङ्ग्रामिकं विधिं सप्ताहेन यदा यात्रा भविष्यति महीपतेः

ດັ່ງນີ້ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 234 ຊື່ “ອາຊັສຣິກະ” ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 235 ຊື່ “ຣະນະດີກຊາ” (ພິທີອຸປະສົມກ່ອນສົງຄາມ). ພຸສກະຣະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວິທີການສົງຄາມ ໂດຍມີລະບຽບການເດີນທາງຂອງພະຣາຊາເປັນບົດນໍາ ເມື່ອການເດີນທັບຂອງພະຣາຊາຈະເກີດຂຶ້ນໃນເຈັດມື້.”

Verse 2

पूजनीयो हरिः शम्भुर्मोदकाद्यैर् विनायकः द्वितीये ऽहनि दिक्पालान् सम्पूज्य शयनञ्चरेत्

ຄວນບູຊາພະຫຣິ (ວິສນຸ) ແລະພະສັມພຸ (ສິວະ); ແລະບູຊາພະວິນາຍະກະ (ຄະເນຊະ) ດ້ວຍໂມດະກະ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ. ໃນມື້ທີສອງ ເມື່ອບູຊາທ່ານຜູ້ພິທັກທິດ (ດິກພາລະ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງປະຕິບັດພິທີນອນ (ການເຂົ້ານອນຕາມພິທີ).

Verse 3

शय्यायां वा तदग्रे ऽथ देवान् प्रार्च्य मनुं स्मरेत् नमः शम्भोः त्रिनेत्राय रुद्राय वरदाय च

ຢູ່ເທິງຕຽງ ຫຼືຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕຽງຕາມສະຖານທີ່ອັນຄວນ ເມື່ອບູຊາເທວະດາກ່ອນແລ້ວ ຄວນລະລຶກມັນຕຣາວ່າ: “ນະໂມ ແດ່ພະສັມພຸ ຜູ້ມີສາມຕາ; ແດ່ຣຸດຣະ ຜູ້ປະທານພອນ.”

Verse 4

वामनाय विरूपाय स्वप्नाधिपतये नमः संविशेदिति ज भगवन्देवदेवेश शूलभृद्वृषवाहन

“ນະໂມ ແດ່ວາມະນະ; ນະໂມ ແດ່ວິຣູປະ; ນະໂມ ແດ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄວາມຝັນ.” ເວົ້າດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງເຂົ້ານອນ. ໂອ ພະພະຄະວັນ—ເທວະເທວະເວດ, ຜູ້ຖືຕຣິສູນ, ຜູ້ມີພະໂຄກເປັນພາຫະນະ (ວຶຣສະວາຫະນະ)!

Verse 5

इष्टानिष्टे ममाचक्ष्व स्वप्ने सुप्तस्य शाश्वत यज्जाग्रतो दूरमिति पुरोधा मन्त्रमुच्चरेत्

“ໂອ ຜູ້ດຳລົງຢູ່ນິລັນດອນ ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖິງຜົນດີແລະຜົນຮ້າຍຂອງຄວາມຝັນຂອງຜູ້ທີ່ກຳລັງນອນ” ເມື່ອຖາມແລ້ວ ປຸໂຣຫິດປະຈຳຕະກູນຄວນສະດຸດມັນຕຣາ: “ສິ່ງທີ່ຢູ່ໄກສຳລັບຜູ້ຕື່ນ.”

Verse 6

तृतीये ऽहनि दिक्पालान् रुद्रांस्तान् दिक्पतीन्यजेत् ग्रहान् यजेच्चतुर्थे ऽह्नि पञ्चमे चाश्विनौ यजेत्

ໃນວັນທີສາມ ຄວນນະມັດສະການຜູ້ພິທັກທິດທັງຫຼາຍ ຄືຣຸດຣາຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທິດ. ໃນວັນທີສີ່ ຄວນນະມັດສະການພຣະຄຣາຫະ (ເທວະດາດາວເຄາະ) ແລະໃນວັນທີຫ້າ ຄວນນະມັດສະການອັສວິນທັງສອງ.

Verse 7

मार्गे या देवतास्तासान्नद्यादीनाञ्च पूजनं दिव्यान्तरीक्षभौमस्थदेवानाञ्च तथा बलिः

ຄວນນະມັດສະການເທວະດາທີ່ພົບເຫັນຕາມທາງ ແລະນະມັດສະການແມ່ນ້ຳເປັນຕົ້ນ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວນຖວາຍບະລິແກ່ເທວະດາຜູ້ສະຖິດໃນສະຫວັນ ໃນອາກາດກາງ ແລະໃນແຜ່ນດິນ.

Verse 8

रात्रौ भूतगणानाञ्च वासुदेवादिपूजनं भद्रकाल्याः श्रियः कुर्यात् प्रार्थयेत् सर्वदेवताः

ໃນຕອນກາງຄືນ ຄວນນະມັດສະການຫມູ່ພູຕະທັງຫຼາຍ ແລະບູຊາເລີ່ມຈາກວາສຸເທວະ; ຄວນປະກອບພິທີເພື່ອສິຣີ (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ) ຂອງພະພັດຣະກາລີ ແລະອະທິຖານຕໍ່ເທວະດາທັງປວງ.

Verse 9

वासुदेवः सङ्कर्षणः प्रद्युम्नश्चानिरुद्धकः नारायणो ऽब्जजो विष्णुर् नारसिंहो वराहकः

ພຣະອົງແມ່ນ ວາສຸເທວະ; ສັງກັຣສະນະ; ປຣັດຍຸມນະ; ແລະ ອະນິຣຸດທະ. ພຣະອົງແມ່ນ ນາຣາຍະນະ; ອັບຊະຊະ (ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ); ວິສນຸ; ນະຣະສິງຫະ; ແລະ ວະຣາຫະ.

Verse 10

शिव ईशस्तत्पुरुषो ह्य् अघोरो राम सत्यजः सूर्यः सोमः कुजश्चान्द्रिजीवशुक्रशनैश् चराः

ພຣະສິວະ, ອີສະ, ຕັດປຸຣຸສະ ແລະ ອະໂຆຣະ; ອີກທັງ ຣາມະ ແລະ ສັດຕະຍະຊະ; ນີ້ແມ່ນນາມຂອງ ພຣະອາທິດ ແລະ ພຣະຈັນ; ແລະດັ່ງດຽວກັນ ກຸຊະ (ດາວອັງຄານ) ກັບເທວະດາແຫ່ງດາວເຄາະ—ພຸດ (ເກີດຈາກຈັນ), ພຣະຫັດສະປະຕິ (ຊີວະ), ສຸກຣະ ແລະ ສະໄນສະຈະຣະ.

Verse 11

राहुः केतुर्गणपतिः सेनानी चण्डिका ह्य् उमा लक्ष्मीः सरस्वती दुर्गा ब्रह्माणीप्रमुखा गणाः

ຣາຫູ ແລະ ເກຕຸ, ຄະນະປະຕິ, ເສນານີ (ຈອມທັບເທວະ), ຈັນຑິກາ, ແທ້ໆ ອຸມາ, ລັກສະມີ, ສະຣັສວະຕີ, ດຸຣຄາ, ແລະຫມູ່ເທວີທີ່ມີ ພຣະພຣະມານີ ເປັນປະທານ—ຄວນລະລຶກແລະເຊີນອັນສັກສິດ.

Verse 12

रुद्रा इन्द्रादयो वह्निर् नागास्तार्क्ष्यो ऽपरे सुराः दिव्यान्तरीक्षभूमिष्ठा विजयाय भवन्तु मे

ຂໍໃຫ້ພຣະຣຸດຣະທັງຫຼາຍ, ພຣະອິນທຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ, ພຣະອັກນິ, ພວກນາຄາ, ຕາຣກສະຍະ (ກະຣຸດາ) ແລະເທວະທີ່ເຫຼືອ—ຜູ້ສະຖິດໃນໂລກທິບ, ໃນອາກາດກາງ, ແລະເທິງພື້ນດິນ—ຈົ່ງເປັນເພື່ອຊັຍຊະນະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 13

मर्दयन्तु रणे शत्रून् सम्प्रगृह्योपहारकं सपुत्रमातृभृत्यो ऽहं देवा वः शरणङ्गतः

ຂໍໃຫ້ພຣະເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ ບົດຂີ້ສັດຕູໃນສົງຄາມ, ໂດຍຈັບກຸມຜູ້ນຳສົ່ງບັນດາບູຊາ/ສ່ວນສະຫວັດ. ໂອ ພຣະເທວະທັງຫຼາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າ—ພ້ອມດ້ວຍລູກ, ແມ່, ແລະຜູ້ຕິດຕາມ—ໄດ້ມາຂໍພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງ.

Verse 14

तत्पुरत इति ख रात्रावित्यादिः, सत्यज इत्य् अन्तः पाठः ग पुस्तके नास्ति मर्दयन्तु च मे शत्रूनिति घ , ञ च अवन्तु मां स्वभृत्यो ऽहमिति ज , ट च चामूनां पृष्ठतो गत्वा रिपुनाशा नमो ऽस्तु वः विनिवृत्तः प्रदास्यामि दत्तादभ्यधिकं बलिं

«‘ຢູ່ຂ້າງໜ້ານັ້ນ’ ແມ່ນອ່ານຕາມສຳນວນ Kha; ‘ໃນຍາມຄ່ຳຄືນ’ ແລະອື່ນໆ ແມ່ນອ່ານອີກແບບໜຶ່ງ. ຕອນທ້າຍ ‘ສັດຕະຍະຊະ’ ບໍ່ມີໃນຕົ້ນສະບັບ Ga. ‘ແລະຂໍໃຫ້ພວກເຂົາບົດຂີ້ສັດຕູຂອງຂ້າພະເຈົ້າ’ ແມ່ນອ່ານຕາມ Gha ແລະ Ña. ‘ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພວກເຂົາ’ ແມ່ນອ່ານຕາມ Ja ແລະ Ṭa. ‘ໄປຢູ່ດ້ານຫຼັງກອງທັບ (cāmū), ໂອ ຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ, ຂໍນະໂມແດ່ທ່ານ. ເມື່ອກັບຄືນ (ຢ່າງປອດໄພ) ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍບະລິ (bali) ໃຫຍ່ກວ່າທີ່ເຄີຍຖວາຍມາ’»

Verse 15

षष्ठे ऽह्नि विजयस्नानं कर्तव्यं चाभिषेकवत् यात्रादिने सप्तमे च पूजयेच्च त्रिविक्रमं

ໃນວັນທີ 6 ຄວນປະກອບພິທີ ‘ອາບນ້ຳແຫ່ງໄຊຊະນະ’ (vijaya-snāna) ແລະເຮັດອະພິເສກ (abhiṣeka) ໃນຮູບແບບດຽວກັນກັບພິທີສະຖາປະນາ. ໃນວັນທີ 7 ອັນເປັນວັນຍາຕຣາ (yātrā) ຄວນບູຊາພຣະຕຣິວິກຣະມະ (Trivikrama—Viṣṇu)។

Verse 16

नीराजनोक्तमन्त्रैश् च आयुधं वाहनं यजेत् पुण्याहजयशब्देन मन्त्रमेतन्निशामयेत्

ແລະດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ກ່າວໄວ້ສຳລັບນີຣາຈະນະ (nīrājana—ການໂບກໄຟມົງຄຸນ) ຄວນບູຊາ/ປະພິທີແກ່ອາວຸດ ແລະພາຫະນະ. ແລ້ວດ້ວຍຄຳອຸທານ «puṇyāha» (ຂໍໃຫ້ວັນນີ້ເປັນມົງຄຸນ) ແລະ «jaya» (ໄຊຊະນະ) ຈຶ່ງສວດ/ຂັບມັນຕຣານີ້ຕາມຄວນ.

Verse 17

दिव्यान्तरीक्षभूमिष्ठाः सन्त्वायुर्दाः सुराश् च ते देवसिद्धिं प्राप्नुहि त्वं देवयात्रास्तु सा तव

ຂໍໃຫ້ບັນດາທິບພະເທວະຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນຟ້າ ແລະໃນແຜ່ນດິນ—ຜູ້ປະທານອາຍຸ—ເມດຕາຕໍ່ເຈົ້າ. ຂໍໃຫ້ເຈົ້າບັນລຸຄວາມສຳເລັດແຫ່ງເທວະ; ນີ້ແຫຼະແມ່ນ devayātrā (ຍາຕຣາແຫ່ງເທວະ) ຂອງເຈົ້າ.

Verse 18

रक्षन्तु देवताः सर्वा इति श्रुत्वा नृपो व्रजेत् गृहीत्वा सशरञ्चापं धनुर्नागेति मन्त्रत

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳກ່າວວ່າ «ຂໍໃຫ້ເທວະທັງປວງປົກປ້ອງ (ຂ້າພະເຈົ້າ)» ແລ້ວ ພະຣາຊາຄວນເດີນໄປ, ຖືຄັນທະນູພ້ອມລູກສອນ, ແລະສວດຕາມມັນຕຣາວ່າ «dhanur-nāga».

Verse 19

तद्विष्णोरिति जप्त्वाथ दद्याद्रिपुमुखे पदं दक्षिणं पदं द्वात्रिंशद्दिक्षु प्राच्यादिषु क्रमात्

ເມື່ອສວດມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «tad viṣṇoḥ …» ແລ້ວ ຄວນວາງບົດ (pada) ຂອງມັນຕຣາໃຫ້ຫັນໄປຫາສັດຕູ; ແລະວາງ «ບົດຂວາ» ຕໍ່ເນື່ອງໃນ 32 ທິດ ໂດຍເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລະທິດອື່ນໆ ຕາມລຳດັບ.

Verse 20

नागं रथं हयञ्चैव धुर्यांश् चैवारुहेत् क्रमात् आरुह्य वाद्यैर् गच्छेत् पृष्थतो नावलोकयेत्

ຜູ້ນັ້ນຄວນຂຶ້ນຕາມລຳດັບ ຊ້າງ, ລົດສົງຄາມ, ມ້າ ແລະສັດລາກຈູງ; ເມື່ອຂຶ້ນແລ້ວ ຈົ່ງເດີນທາງພ້ອມສຽງດົນຕີ ແລະຢ່າຫັນກັບໄປເບິ່ງຂ້າງຫຼັງ।

Verse 21

क्रोशमात्रं गतस्तिष्ठेत् पूजयेद्देवता द्विजान् परदेशं व्रजेत् पश्चादात्मसैन्यं हि पालयन्

ເມື່ອເດີນທາງໄປໄດ້ພຽງໜຶ່ງກໂຣສາ ຈົ່ງຢຸດ ແລະຖວາຍການນັບຖືແກ່ເທວະດາ ແລະພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ); ຈາກນັ້ນຈົ່ງເດີນທາງຕໍ່ໄປສູ່ດິນແດນຕ່າງປະເທດ ໂດຍຮັກສາກອງຕິດຕາມຂອງຕົນໃຫ້ປອດໄພ।

Verse 22

राजा प्राप्य देवेशन्तु देशपालन्तु पालयेत् देवानां पूजनं कुर्यान्न छिन्द्यादायमत्र तु

ເມື່ອກະສັດໄດ້ຮັບອຳນາດແຫ່ງລາຊະອານາຈັກແລ້ວ ຄວນປົກປ້ອງ «ເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ» ແລະຜູ້ພິທັກດິນແດນ. ຄວນປະກອບການບູຊາເທວະດາ ແລະຢ່າຕັດທອນລາຍຮັບອັນຊອບທຳ (ສ່ວນສະໜອງ/ຄ່າສ່ວນ) ຂອງພວກເຂົາໃນທີ່ນີ້।

Verse 23

नावमानयेत्तद्देश्यानागत्य स्वपुरं पुनः पृष्ठश् चैव रिपुनाशो भवेद्यथेति ट जित्वा शत्रुं प्रदास्यामीति ट जैत्रा यात्रास्त्विति ट प्राप्तविदेशस्तु इति ग , घ , ञ च देशाचारन्तु पालयेदिति ख देशाचारणेण पालयेदिति ग , घ , छ , ज , ञ च जयं प्राप्यार्चयेद्देवान् दद्याद्दानानि पार्थिवः

ເມື່ອເຖິງດິນແດນຕ່າງປະເທດ ຢ່າດູໝິ່ນຊາວເມືອງນັ້ນ; ເມື່ອກັບຄືນສູ່ນະຄອນຂອງຕົນ ຈົ່ງຈັດໃຫ້ສັດຕູຖືກທຳລາຍຈາກດ້ານຫຼັງຕາມຄວາມເໝາະສົມ. «ເມື່ອຊະນະສັດຕູແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະແຈກທານ»—ດັ່ງນີ້ກ່າວ. ນີ້ແມ່ນການເດີນທາງແຫ່ງຊັຍຊະນະ (jaitra-yātrā). ເມື່ອມາຮອດປະເທດຕ່າງດ້າວ ຄວນຮັກສາຈາຣີດປະເພນີທ້ອງຖິ່ນ. ເມື່ອໄດ້ຊັຍຊະນະ ກະສັດຄວນບູຊາເທວະດາ ແລະໃຫ້ທານກຸສົນ।

Verse 24

द्वितीये अहनि सङ्ग्रामो भविष्यति यदा तदा स्नपयेद्गजमश्वादि यजेद्देवं नृपसिंहकं

ຖ້າການຮົບຈະເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີສອງ ໃນເວລານັ້ນຄວນປະກອບພິທີອາບນ້ຳຊຳລະ (snāpana) ໃຫ້ຊ້າງ, ມ້າ ແລະອື່ນໆ; ແລະບູຊາເທວະດາ ນຣຸປະສິງຫະກະ (ນຣະສິງຫະ—ອົງພຣະຜູ້ເປັນມະນຸດ-ສິງ)។

Verse 25

छत्रादिराजलिङ्गानि शस्त्राणि निशि वै गणान् प्रातर्नृसिंहकं पूज्य वाहनाद्यमशेषतः

ໃນຍາມຄ່ຳ ຄວນບູຊາເຄື່ອງໝາຍພະຣາຊາ ເລີ່ມຈາກຮົ່ມພະຣາຊາ ແລະອາວຸດທັງຫມົດ; ທັງກຸ່ມຄະນະ (gaṇa) ຜູ້ຕິດຕາມກໍຄວນບູຊາ. ຕອນເຊົ້າ ຫຼັງຈາກບູຊານຣະສິງຫະ (Narasiṃha) ແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາທຸກສິ່ງໂດຍບໍ່ໃຫ້ຂາດ ເລີ່ມຈາກພາຫະນະ (vāhana) ແລະອື່ນໆ.

Verse 26

पुरोधसा हुतं पश्येद्वह्निं हुत्वा द्विजान्यजेत् गृहीत्वा सशरञ्चापं गजाद्यारुह्य वै व्रजेत्

ຄວນໃຫ້ພຣະປຸໂຣຫິດ (ປະໂລຫິດຫຼວງ) ຖວາຍບູຊາຮົມ (homa) ແລ້ວຈຶ່ງເບິ່ງໄຟ. ຫຼັງຈາກຖວາຍໄຟແລ້ວ ຄວນນັບຖືບູຊາພວກທະວິຊະ (ພຣາຫມັນ). ຈັບຄັນທະນູພ້ອມລູກສອນ ແລ້ວຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງ ຫຼືພາຫະນະອື່ນ ແລະອອກເດີນທາງ.

Verse 27

देशे त्वदृश्यः शत्रूणां कुर्यात् प्रकृतिकल्पनां संहतान् योधयेदल्पान् कामं विस्तारयेद्बहून्

ໃນພື້ນທີ່ທີ່ສັດຕູມອງບໍ່ເຫັນ ຄວນຈັດການສ້າງພາບລວງເລື່ອງກຳລັງ. ໃຫ້ຈຳນວນນ້ອຍຮົບຮາວຄືຖືກຮວບຮວມເປັນກອງໃຫຍ່; ແລະຕາມຄວາມຈຳເປັນ ໃຫ້ຈຳນວນຫຼາຍປາກົດຄືກຳລັງແຜ່ກວ້າງ ເພື່ອຫຼອກລວງ.

Verse 28

सूचीमुखमनीकं स्यादल्पानां बहुभिः सह व्यूहाः प्राण्यङ्गरूपाश् च द्रव्यरूपाश् च कीर्तिताः

ແນວໜ້າຮົບທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສູຈີມຸກະ» (sūcīmukha—ປາຍເຂັມ) ກ່າວວ່າເໝາະສຳລັບກຳລັງນ້ອຍເມື່ອຮ່ວມກັບກຳລັງໃຫຍ່. ການຈັດຮູບຂະບວນຮົບ (vyūha) ຖືກກ່າວວ່າມີສອງປະເພດ: ປະເພດທີ່ມີຮູບຄ້າຍອະວະຂອງສັດມີຊີວິດ ແລະປະເພດທີ່ອີງຕາມຮູບວັດຖຸ (ບໍ່ມີຊີວິດ).

Verse 29

गरुडो मकरव्यूहश् चक्रः श्येनस्तथैव च अर्धचन्द्रश् च वज्रश् च शकटव्यूह एव च

ຮູບຂະບວນຮົບມີ: ກະຣຸດະ (Garuḍa), ມະກະຣະ-ວິວຫະ (Makara-formation), ຈັກຣະ (Cakra—ລໍ້), ຊຽນະ (Śyena—ນົກເຫຍື່ອ), ອັດທະຈັນທຣະ (Ardhacandra—ຄື່ງດວງຈັນ), ວັຈຣະ (Vajra—ຟ້າຜ່າ/ເພັດ), ແລະ ຊະກະຕະ-ວິວຫະ (Śakaṭa—ຮູບລົດເກວຽນ).

Verse 30

मण्डलः सर्वतोभद्रः सूचीव्यूहश् च ते नराः व्यूहानामथ सर्वेषां पञ्चधा सैन्यकल्पना

ຮູບແບບຈັດກອງເປັນວົງມົນ, ຮູບແບບ «ມີສິຣິມົງຄຸນທຸກທິດ», ແລະຮູບແບບ «ເຂັມ/ລີ່ມ»—ເຫຼົ່ານີ້ ໂອ ບຸລຸດ; ແລະສໍາລັບທຸກຮູບແບບ ການຈັດກອງທັບມີ 5 ປະເພດ.

Verse 31

द्वौ पक्षावनुपक्षौ द्वावश्यं पञ्चमं भवेत् एकेन यदि वा द्वाभ्यां भागाभ्यां युद्धमाचरेत्

ຄວນມີປີກສອງຂ້າງ ແລະປີກສະໜັບສະໜູນອີກສອງ; ສ່ວນທີຫ້າຈໍາເປັນຕ້ອງມີ. ຄວນຮົບໂດຍໃຊ້ພຽງສ່ວນດຽວ ຫຼືໃຊ້ສອງສ່ວນຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

Verse 32

भागत्रयं स्थापयेत्तु तेषां रक्षार्थमेव च न व्यूहकल्पना कार्या राज्ञो भवति कर्हिचित्

ຄວນຈັດຕັ້ງເປັນສາມສ່ວນເພື່ອປົກປ້ອງພວກນັ້ນເທົ່ານັ້ນ; ສໍາລັບກະສັດ ການຄິດຄົ້ນຈັດຮູບຂະບວນຮົບ (vyūha) ບໍ່ຄວນເຮັດເລີຍ (ໂດຍບໍ່ຈໍາເປັນ).

Verse 33

मूलच्छेदे विनाशः स्यान्न युध्येच्च स्वयन्नृपः सैन्यस्य पश्चात्तिष्ठेत्तु क्रोशमात्रे महीपतिः

ຖ້າຕັດຂາດ «ຮາກ/ຖານ» (ແກນຫຼັກ ຫຼື ເສັ້ນສະໜອງ) ຄວາມພິນາດຈະເກີດຂຶ້ນ. ກະສັດບໍ່ຄວນຮົບດ້ວຍຕົນເອງ; ເຈົ້າແຜ່ນດິນຄວນຢືນຢູ່ຫຼັງກອງທັບ ຫ່າງປະມານ 1 ກໂຣຊາ.

Verse 34

भग्नसन्धारणं तत्र योधानां परिकीर्तितं प्रधानभङ्गे सैन्यस्य नाशस्थानं विधीयते

ໃນບົດນັ້ນ «ການຮັກສາໃຫ້ຜູ້ທີ່ແຕກພ່າຍຢູ່ຮ່ວມກັນ» ຖືກກ່າວເຖິງວ່າເປັນໜ້າທີ່ຂອງນັກຮົບ; ເມື່ອຫົວໜ້າ/ແກນກາງຂອງກອງທັບຖືກທໍາລາຍ ຈຸດແຫ່ງຄວາມພິນາດຂອງກອງທັບກໍຖືກກໍານົດໂດຍນັ້ນ.

Verse 35

न संहतान्न विरलान्योधान् व्यूहे प्रकल्पयेत् आयुधानान्तु सम्मर्दो यथा न स्यात् परस्परं

ໃນການຈັດຮູບແບບກອງທັບ (ວຍູຫະ) ບໍ່ຄວນຈັດນັກຮົບໃຫ້ແນ່ນເກີນໄປ ຫຼືຫ່າງເກີນໄປ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ອາວຸດປະທະ ແລະພັນກັນເອງ।

Verse 36

भेत्तुकामः परानीकं संहतैर् एव भेदयेत् भेदरक्ष्याः परेणापि कर्तव्याः संहतास् तथा

ຜູ້ປາດຖະໜາຈະທະລຸກແນວກອງທັບຂອງສັດຕູ ຄວນທະລຸກດ້ວຍກອງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແນ່ນເທົ່ານັ້ນ। ເຊັ່ນດຽວກັນ ຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານກໍຕ້ອງຮັກສາຫມວດກອງໃຫ້ແນ່ນ ເພື່ອປ້ອງກັນການຖືກທະລຸກ।

Verse 37

व्यूहं भेदावहं कुर्यात् परव्यूहेषु चेच्छया गजस्य पादरक्षार्थाश् चत्वारस्तु तथा द्विज

ຖ້າປາດຖະໜາ ຄວນນຳໃຊ້ຮູບແບບກອງທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດການທະລຸກໃນຮູບແບບຂອງສັດຕູ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂອ ທະວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ຄວນແຕ່ງຕັ້ງນັກຮົບສີ່ຄົນເພື່ອປົກປ້ອງຕີນຊ້າງ।

Verse 38

रथस्य चाश्वाश् चत्वारः समास्तस्य च चर्मिणः धन्विनश् चर्मिभिस्तुल्याः पुरस्ताच्चर्मिणो रणे

ລົດຮົບຄວນມີມ້າສີ່ຕົວ ແລະຄວນມີຜູ້ຖືໂລ່ຄູ່ກັນ. ນັກທະນູຄວນມີຈຳນວນເທົ່າກັບຜູ້ຖືໂລ່ ແລະໃນສົງຄາມ ຜູ້ຖືໂລ່ຄວນຢູ່ດ້ານໜ້າ।

Verse 39

पृष्ठतो धन्विनः प्रश्चाद्धन्विनान्तुरगा रथाः रथानां कुञ्जराः पश्चाद्दातव्याः पृथिवीक्षिता

ດ້ານຫຼັງຄວນຈັດນັກທະນູ; ຫຼັງນັກທະນູແມ່ນກອງມ້າ ແລະລົດຮົບ. ຫຼັງລົດຮົບຄວນວາງຊ້າງ—ໂອ ພຣະຣາຊາ ຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ।

Verse 40

पदातिकुञ्जराश्वानां धर्मकार्यं प्रयत्नतः शूराः प्रमुखतो देयाः स्कन्धमात्रप्रदर्शनं

ສໍາລັບທະຫານຍ່າງ, ຊ້າງ ແລະ ມ້າ ພັນທະທາງທໍາອັນເປັນກຸສົນໃນການອອກທັບ ຕ້ອງປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ຜູ້ກ້າຫານຄວນໄດ້ຮັບລາງວັນກ່ອນ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການສະແດງບ່າເທົ່ານັ້ນ (ຄືການປາກົດຕົວຢູ່ແນວໜ້າ)។

Verse 41

कर्तव्यं भीरुसङ्घेन शत्रुविद्रावकारकं दारयन्ति पुरस्तात्तु न देया भीरवः पुरः

ກອງຄົນຂີ້ຢ້ານຄວນຖືກມອບໝາຍໜ້າທີ່ທີ່ເຮັດໃຫ້ສັດຕູແຕກກະຈາຍ; ແຕ່ຄົນຂີ້ຢ້ານບໍ່ຄວນວາງໄວ້ແນວໜ້າ ເພາະເມື່ອຢູ່ຂ້າງໜ້າພວກເຂົາຈະແຕກແລະຖອຍ.

Verse 42

प्रोत्साहन्त्येव रणे भीरून् शूराः पुरस्थिताः प्रांशवः शकुनाशाश् च ये चाजिह्मेक्षणा नराः

ໃນສົງຄາມ ວິລະຊົນທີ່ຢູ່ທ້າຍແນວຈະຊ່ວຍປຸກໃຈຄົນຂີ້ຢ້ານ—ທັງຜູ້ສູງສົມສ່ວນ, ຜູ້ຊໍານານໃນການອ່ານນິມິດ, ແລະຜູ້ທີ່ສາຍຕາຕົງ (ໝັ້ນຄົງ ແລະ ບໍ່ຄົດຄ້ຽວ)។

Verse 43

संहतभ्रूयुगाश् चैव क्रोधना कलहप्रियाः नित्यहृष्टाः प्रहृष्टाश् च शूरा ज्ञेयाश् चकामिनः

ຜູ້ທີ່ຂົນຄິ້ວຂົນຄິ້ວຫົວຮວມ, ໂກດງ່າຍ ແລະ ມັກການຖຽງທະເລາະ—ແຕ່ກໍມີຄວາມຮ່າເຮີງຢູ່ເສມອ ແລະ ຮ່າເຮີງຢ່າງຫຼາຍ—ຄວນຮູ້ຈັກວ່າເປັນວິລະຊົນ; ແລະຄວນຮູ້ອີກວ່າເປັນຜູ້ມີກາມະ (ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ)។

Verse 44

संहतानां हतानां च रणापनयनक्रिया प्रतियुद्धं गजानाञ्च तोयदानादिकञ्च यत्

ຍັງສອນວິທີການນໍາອອກກອງທັບທີ່ຊຸມຮວມ ແລະ ຜູ້ຕາຍອອກຈາກສະໜາມຮົບ, ການຕໍ່ສູ້ຕອບໂຕຂອງຊ້າງ, ແລະທຸກສິ່ງທີ່ກ່ຽວກັບການໃຫ້ນໍ້າ ແລະ ມາດຕະການປະກອບອື່ນໆ.

Verse 45

शत्रुद्रावकारणमिति ख , ग , घ , ञ च ये च जिह्मेक्षणा इति ख , ग , घ , ञ च वलापनयनक्रियेति ज आयुधानयनं चैव पत्तिकर्म विधीयते रिपूणां भेत्तुकामानां स्वसैन्यस्य तु रक्षणं

«ເຫດໃຫ້ຂັບໄລ່ສັດຕູໃຫ້ຖອນຫນີ»—ດັ່ງທີ່ສຳນວນ Kha, Ga, Gha, Ña ອ່ານ; ແລະ «ຜູ້ມີສາຍຕາຄົດ»—ກໍອ່ານເຊັ່ນນັ້ນ; ແຕ່ J(a) ອ່ານວ່າ «ພິທີການເພື່ອກຳຈັດກຳລັງ vala ຂອງສັດຕູ»។ ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ການນຳອາວຸດມາແມ່ນຖືກກຳນົດເປັນວຽກຂອງທະຫານຮາບ (pattikarma) ສຳລັບຜູ້ປາຖະໜາຈະທຳລາຍສັດຕູ ແລະເພື່ອປົກປ້ອງກອງທັບຂອງຕົນ।

Verse 46

भेदनं संहतानाञ्च चर्मिणां कर्म कीर्तितं विमुखीकरणं युद्धे धन्विनां च तथोच्यते

ການແຕກທະລາຍ (ຮູບແບບກອງທັບຂອງສັດຕູ) ຖືກປະກາດວ່າເປັນວຽກທີ່ຄວນສຳລັບຜູ້ທີ່ຊຸມຮວມແນ່ນ ແລະສຳລັບຜູ້ຖືໂລ່; ແລະໃນສົງຄາມ ການເຮັດໃຫ້ສັດຕູຫັນໜ້າຖອນຫນີ (ບັງຄັບໃຫ້ຖອນ) ກໍຖືກກ່າວວ່າເປັນວຽກຂອງນັກທະນູ.

Verse 47

दूरापसरणं यानं सुहतस्य तथोच्यते त्रासनं रिपुसैन्यानां रथकर्म तथोच्यते

«ການຖອນຫນີໄປໄກ» ເອີ້ນວ່າເປັນການເຄື່ອນໄຫວ (yāna) ຂອງຜູ້ທີ່ຖືກຕີຢ່າງຫນັກ; ແລະ «ການເຮັດໃຫ້ກອງທັບສັດຕູຫວາດກົວ» ກໍຖືກເອີ້ນວ່າເປັນວຽກລົດຮົບ (ratha-karma) ເຊັ່ນກັນ.

Verse 48

भेदनं संहतानाञ्च भेदानामपि संहतिः प्राकारतोरणाट्टालद्रुमभङ्गश् च सङ्गते

ໃນການປະທະກັນໃກ້ຊິດ ຄວນໃຊ້ການແຕກທະລາຍກອງສັດຕູທີ່ຮວມແນ່ນ; ແລະຄວນຮວບຮວມ/ປະສານໃໝ່ ຫນ່ວຍຂອງຕົນທີ່ແຕກກະຈາຍ; ພ້ອມທັງການທຳລາຍກຳແພງປ້ອມ, ປະຕູປ້ອມ, ຫໍກຳແພງ, ແລະແມ່ນແຕ່ການໂຄ່ນຕົ້ນໄມ້ (ທີ່ໃຊ້ເປັນການປ້ອງກັນ/ຂັດຂວາງ) ໃນການປະທະ.

Verse 49

पत्तिभूर्विषमा ज्ञेया रथाश्वस्य तथा समा सकर्दमा च नागानां युद्धभूमिरुदाहृता

ພື້ນດິນສຳລັບທະຫານຮາບ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າເປັນພື້ນທີ່ຂຸລຂະ; ສຳລັບລົດຮົບແລະມ້າ ກໍຄວນເປັນພື້ນຮາບພຽງ. ສຳລັບຊ້າງ ສະໜາມຮົບທີ່ມີຂີ້ຕົມ ຖືກປະກາດວ່າເໝາະສົມ.

Verse 50

एवं विरचितव्यूहः कृतपृष्ठदिवाकरः तथानुलोमशुक्रार्किदिक्पालमृदुमारुताः

ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຄວນຈັດຮູບແບບຂະບວນຮົບ—ໃຫ້ພຣະອາທິດເປັນກອງຫຼັງ; ແລະຕາມລຳດັບໄປຂ້າງໜ້າ ວາງພຣະສຸກຣາ, ພຣະສະເນ (ບຸດຂອງພຣະອາທິດ), ເທວະຜູ້ພິທັກທິດ ແລະລົມອ່ອນໂຍນ।

Verse 51

योधानुत्तेजयेत्सर्वान्नामगोत्रावदानतः भोगप्राप्त्या च विजये स्वर्गप्राप्त्या मृतस्य च

ຜູ້ນຳຄວນປຸກໃຈແລະໜຸນໃຈນັກຮົບທັງປວງ ໂດຍປະກາດຊື່ ສາຍຕະກູນ ແລະກິດວິລະກຳ—ໂດຍຮັບຮອງວ່າ ຖ້າຊະນະຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກແລະລາງວັນ; ຖ້າຕາຍໃນສົງຄາມຈະໄດ້ເຖິງສະຫວັນ।

Verse 52

जित्वारीन् भोगसम्प्राप्तिः मृतस्य च परा गतिः निष्कृतिः स्वामिपिण्डस्य नास्ति युद्धसमा गतिः

ເມື່ອຊະນະສັດຕູ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສົມບູນ; ແລະຜູ້ທີ່ຕາຍ (ໃນສົງຄາມ) ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄະຕິສູງສຸດ. ນີ້ເປັນການຊຳລະບາບຕໍ່ອາຫານທີ່ໄດ້ຮັບຈາກນາຍ; ບໍ່ມີວິຖີໃດເທົ່າກັບການຮົບ।

Verse 53

शूराणां रक्तमायाति तेन पापन्त्यजन्ति ते धातादिदुःखसहनं रणे तत् परमन्तपः

ເມື່ອເລືອດຂອງວິລະຊົນໄຫຼອອກ ໂດຍເຫດນັ້ນເຂົາເຈົ້າຍ່ອມສະລະບາບອອກ; ແລະການອົດທົນທຸກຂ໌ເຊັ່ນບາດແຜ ແລະທຸກຂ໌ກາຍອື່ນໆ ໃນສະໜາມຮົບ—ນັ້ນແມ່ນຕະປະສູງສຸດ, ໂອ ຜູ້ເຜົາຜານສັດຕູ।

Verse 54

वराप्सरःसहस्राणि यान्ति शूरं रणे मृतं स्वामी सुकृतमादत्ते भग्नानां विनिवर्तिनां

ອັບສະຣາອັນປະເສີດນັບພັນ ຈະໄປຫາວິລະຊົນຜູ້ຕາຍໃນສະໜາມຮົບ; ແຕ່ນາຍ (ກະສັດ/ຜູ້ບັງຄັບການ) ຈະເອົາບຸນກຸສົນຂອງຜູ້ທີ່ແຕກແຖວແລ້ວຖອນກັບຈາກການຮົບໄປ।

Verse 55

ब्रह्महत्याफलं तेषां तथा प्रोक्तं पदे पदे त्यक्त्वा सहायान् यो गच्छेद्देवास्तस्य विनष्टये

ດັ່ງນັ້ນ ໃນທຸກກ້າວ ຜົນກຳຂອງການຂ້າພຣາຫມະນະ ຖືກປະກາດໄວ້ແກ່ພວກເຂົາ. ຜູ້ໃດລະທິ້ງສະຫາຍ ແລ້ວໄປຜູ້ດຽວ—ເທວະດາຈະກະທຳເພື່ອທຳລາຍຜູ້ນັ້ນ.

Verse 56

अश्वमेधफलं प्रोक्तं शूराणामनिर्वर्तिनां धर्मनिष्ठे जयो राज्ञि योद्धव्याश् च समाः समैः

ຖືກປະກາດວ່າ ສຳລັບວິລະຊົນຜູ້ບໍ່ຖອນກັບຈາກສົງຄາມ ຜົນບຸນມີຄ່າເທົ່າກັບພິທີບູຊາ ອັສວເມທ. ເມື່ອກະສັດຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະ ຊັຍຊະນະຍ່ອມເປັນຂອງພຣະອົງ; ແລະຜູ້ທີ່ເທົ່າກັນຄວນສູ້ກັນດ້ວຍຄວາມເທົ່າກັນ.

Verse 57

गजाद्यैश् च गजाद्याश् च न हन्तव्याः पलायिनः न प्रेक्षकाः प्रविष्टाश् च अशस्त्राः प्रतितादयः

ຜູ້ທີ່ຫນີອອກໄປ ບໍ່ຄວນຖືກຂ້າ—ຈະເປັນພວກກອງຊ້າງ ຫຼືກອງອື່ນໆກໍຕາມ. ທັງຜູ້ເບິ່ງ, ຜູ້ເຂົ້າມາໂດຍບໍ່ປະສົງຮົບ, ຜູ້ບໍ່ມີອາວຸດ, ແລະຜູ້ຍອມຈຳນົນ ແລະອື່ນໆ ບໍ່ຄວນຖືກຕີຟັນ.

Verse 58

शान्ते निद्राभिभूते च अर्धोत्तीर्णे नदीवने दुर्दिने कूटयुद्धानि शत्रुनाशार्थमाचरेत्

ເມື່ອສັດຕູຢູ່ໃນຄວາມສະຫງົບ, ເມື່ອຖືກຄວາມງ່ວງນອນຄອບງຳ, ເມື່ອຂ້າມແມ່ນ້ຳໄດ້ຄື່ງທາງ, ໃນປ່າລິມນ້ຳ, ແລະໃນວັນອາກາດຮ້າຍ—ຄວນໃຊ້ການຮົບແບບລັບ/ບໍ່ປົກກະຕິ ເພື່ອທຳລາຍສັດຕູ.

Verse 59

बाहू प्रगृह्य विक्रोशेद्भग्ना भग्नाः परे इति प्राप्तं मित्रं बलं भूरि नायको ऽत्र निपातितः

ຍົກແຂນຂຶ້ນ ແລ້ວຮ້ອງດັງໆວ່າ «ສັດຕູແຕກແລ້ວ—ແຕກແລ້ວ!» ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງປະກາດວ່າ ກຳລັງມິດຕະພາບຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ມາຮອດ ແລະຜູ້ນຳຂອງສັດຕູຖືກລົ້ມລົງຢູ່ນີ້.

Verse 60

सेनानीर्निहताश्चायं भूपतिश्चापि विप्लुतः विद्रुतानान्तु योधानां मुखं घातो विधीयते

ເມື່ອແມ່ທັບຖືກສັງຫານ ແລະ ພະລາຊາກໍຖືກກະທົບໃຫ້ວຸ້ນວາຍ ສໍາລັບນັກຮົບທີ່ກໍາລັງຫນີ ກໍກໍານົດໃຫ້ຕີຈາກດ້ານໜ້າ (ຕີທີ່ໃບໜ້າ/ດ້ານໜ້າ)។

Verse 61

धूपाश् च देया धर्मज्ञ तथा च परमोहनाः पताकाश् चैव सम्भारो वादित्राणाम् भयावहः

ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຳ ຄວນຈັດໃຫ້ມີການຖວາຍທູບ (ຄວັນຫອມ) ດ້ວຍ ແລະ ຈັດຫາສິ່ງທີ່ຊັກຊວນຢ່າງສູງສຸດ; ທັງທຸງທັງຫຼາຍ ແລະ ສຳພາລະອຸປະກອນດົນຕີຄົບຖ້ວນ ຄວນຈັດໃຫ້ເກີດຄວາມເກງຂາມ.

Verse 62

सम्प्राप्य विजयं युद्धे देवान्विप्रांश् च संयजेत् रत्नानि राजगामीनि अमात्येन कृते रणे

ເມື່ອໄດ້ຊະນະໃນສົງຄາມແລ້ວ ຄວນບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ໃຫ້ກຽດແກ່ພຣາຫມັນ; ແລະ ຮັດຖະນະກັບຂອງມີຄ່າທີ່ເປັນຂອງພະລາຊາ ຕ້ອງນໍາໄປຖວາຍພະລາຊາ ແມ່ນແຕ່ການຮົບນັ້ນອາມາດເປັນຜູ້ກະທໍາກໍຕາມ.

Verse 63

तस्य स्त्रियो न कस्यापि रक्ष्यास्ताश् च परस्य च शत्रुं प्राप्य रणे मुक्तं पुत्रवत् परिपालयेत्

ແມ່ຍິງຂອງເຂົາ ບໍ່ໃຫ້ໃຜລ່ວງລະເມີດ; ແມ່ຍິງຂອງຜູ້ອື່ນກໍຄວນປົກປ້ອງເຊັ່ນກັນ. ແລະ ເມື່ອໄດ້ພົບສັດຕູທີ່ຖືກປ່ອຍ (ຫຼືຍອມຈໍານົນ) ໃນສົງຄາມ ຄວນອຸປະຖໍາປົກປ້ອງເຂົາເຫມືອນບຸດ.

Verse 64

पुनस्तेन न योद्धव्यं देशाचारादि पालयेत् ततश् च स्वपुरं प्राप्य ध्रुवे भे प्रविशेद् गृहं

ບໍ່ຄວນຮົບກັບເຂົາອີກ; ແຕ່ຄວນຮັກສາຈາຣີດປະເພນີ ແລະ ຂົນທຳນຽມຂອງແຜ່ນດິນ. ຈາກນັ້ນ ເມື່ອເຖິງເມືອງຂອງຕົນ ຄວນເຂົ້າເຮືອນໃນເວລາມົງຄຸນທີ່ກໍານົດແນ່ນອນ.

Verse 65

देवादिपूजनं कुर्याद्रक्षेद्योधकुटुम्बकं संविभागं प्रावाप्तैः कुर्याद् भृत्यजनस्य च

ພຣະອົງຄວນປະກອບພິທີບູຊາເທວະດາ ແລະຜູ້ຄວນເຄົາລົບອື່ນໆ; ຄວນປົກປ້ອງຄອບຄົວຂອງທະຫານ; ແລະຈາກສິ່ງທີ່ໄດ້ມາໂດຍຖືກທາງ ຄວນແບ່ງສ່ວນຢ່າງຖືກຕ້ອງໃຫ້ແກ່ບໍລິວານ ແລະຜູ້ພຶ່ງພາດ້ວຍ।

Verse 66

रणादीक्षा मयोक्ता ते जयाय नृपतेर्ध्रुवा

ພິທີອຸປະນິຍາຍເຂົ້າສົງຄາມນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສອນໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ; ສໍາລັບພຣະຣາຊາ ມັນເປັນຫົນທາງອັນແນ່ນອນໄປສູ່ໄຊຊະນະ।