Adhyaya 28

Verse 1

। सूत उवाच । तस्यां देवसभायां च संस्थिता ये द्विजोत्तमाः । प्रभासादीनि तीर्थानि मूर्तानि सकलानि च

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ದೇವಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು; ಪ್ರಭಾಸಾದಿ ಸಮಸ್ತ ತೀರ್ಥಗಳೂ ಮೂರ್ತಿಮಂತವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದವು।

Verse 2

तानि श्रुत्वा वचस्तस्य देवाचार्यस्य तादृशम् । भयं कृत्वा महच्चित्ते प्रोचुश्च त्रिदिवेश्वरम्

ದೇವಾಚಾರ್ಯನ ಅಂಥ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವರ ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಯ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅವರು ತ್ರಿದಿವೇಶ್ವರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 3

यद्येवं देवदेवेश भविष्य त्यशुभं युगम् । वयं नाशं समेष्यामो न स्थास्यामो जगत्त्रये

ಹೀಗಾದರೆ, ಹೇ ದೇವದೇವೇಶ! ಅಶುಭ ಯುಗವು ಬರುವುದು; ನಾವು ನಾಶವನ್ನು ಸೇರುವೆವು, ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇರಲಾರೆವು।

Verse 4

पुरंदराद्य चास्माकं स्थानं किंचित्प्रदर्शय । तस्मात्कीर्तय नः स्थानं किंचित्क्वापि पुरंदर

ಹೇ ಪುರಂದರಾ! ಇಂದು ನಮಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಆಶ್ರಯಸ್ಥಾನವನ್ನು ತೋರಿಸು; ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಪುರಂದರಾ, ಎಲ್ಲಾದರೂ ವಾಸಿಸಬಹುದಾದ ಯಾವುದಾದರೂ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸು।

Verse 5

यदाश्रित्य नयिष्यामो रौद्रं कलियुगं विभो । अस्पृष्टानि नरैर्म्लेच्छैः प्रभावसहितानि च । पाताले स्वर्गलोके वा मर्त्ये वा सुरसत्तम

ಹೇ ವಿಭೋ! ಯಾವ (ಸ್ಥಳ) ಆಶ್ರಯದಿಂದ ನಾವು ಭಯಂಕರ ಕಲಿಯುಗವನ್ನು ದಾಟುವೆವೋ—ಮ್ಲೇಚ್ಛ ಮಾನವರ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ ಅಸ್ಪೃಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು, ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದು—ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿರಲಿ, ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ಮರ್ಥ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿರಲಿ, ಹೇ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠ!

Verse 6

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा कृपाविष्टः शतक्रतुः । प्रोवाच ब्राह्मणश्रेष्ठं भूय एव बृहस्पतिम्

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ) ಕರುಣೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾದನು; ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು।

Verse 7

अस्पृष्टं कलिना स्थानं किंचि द्वद बृहस्पते । समाश्रयाय तीर्थानां यदि वेत्सि जगत्त्रये

ಹೇ ಬೃಹಸ್ಪತೇ! ಕಲಿಯಿಂದ ಅಸ್ಪೃಷ್ಟವಾದ ಯಾವುದಾದರೂ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಹೇಳು; ಅದು ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಶ್ರಯವಾಗಲಿ—ನೀನು ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ।

Verse 8

शक्रस्य तद्वचः श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा वृहस्पतिः । तत्र प्रोवाच तीर्थानि भया द्भीतानि हर्षयन्

ಶಕ್ರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಬಹುಕಾಲ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು; ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಭಯದಿಂದ ಭೀತರಾದ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು।

Verse 9

हाटकेश्वरमित्युक्तमस्ति क्षेत्रमनुत्तमम् । लिंगस्य पतनाज्जातं देवदेवस्य शूलिनः

ಹಾಟಕೇಶ್ವರವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಅನುತ್ತಮ ಕ್ಷೇತ್ರವೊಂದು ಇದೆ; ಅದು ದೇವದೇವನಾದ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಶಿವನ ಲಿಂಗದ ಅವತರಣ-ಪತನದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ.

Verse 10

यत्र पूर्वं तपस्तप्तं विश्वामित्रेण धीमता । त्रिशंकोर्भूमिपालस्य कृते तीर्थे महात्मना

ಇದೇ ಆ ತೀರ್ಥ; ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಧೀಮಂತ ಮಹಾತ್ಮ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಇಲ್ಲಿ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಭೂಪಾಲ ತ್ರಿಶಂಕುವಿನ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಈ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 11

यत्र स्थित्वा सभूपालस्त्रिशंकुः पापवर्जितः । चण्डालत्वं परित्यज्य सदेह स्त्रिदिवं गतः

ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಭೂಪಾಲ ತ್ರಿಶಂಕು ಪಾಪವರ್ಜಿತನಾದನು; ಚಾಂಡಾಲತ್ವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ದೇಹಸಹಿತ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 12

यत्र शक्रसमादेशात्पूरितं पांसुभिः पुरा । संवर्तकेन रौद्रेण वायुना तीर्थमुत्तमम्

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಸಂವರ್ತಕ ಎಂಬ ಪ್ರಳಯಕಾರಿ ರೌದ್ರ ವಾಯುವು ಆ ಉತ್ತಮ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಧೂಳಿನಿಂದ ತುಂಬಿತು.

Verse 13

यत्र रक्षत्यधस्ताच्च स स्वयं हाटकेश्वरः । उपरिष्टात्प्रदेशं च कलौ देवोऽचलेश्वरः

ಅಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಹಾಟಕೇಶ್ವರನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮೇಲಿನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ದೇವ ಅಚಲೇಶ್ವರನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

हाटकेश्वरमाहात्म्यादस्पृष्टं कलिना हि तत् । पंचक्रोशप्रमाणेन अचलेश्वरजेन च

ಹಾಟಕೇಶ್ವರನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಕಲಿಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಅದು ಐದು ಕ್ರೋಶ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿದ್ದು, ಅಚಲೇಶ್ವರನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 15

तस्मास्वांशेन गच्छंतु तत्र तीर्थान्यशेषतः । तेषां कलिभयं शक्र नैव तत्रास्त्यसंशयम्

ಆದುದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಅಂಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಲಿ. ಹೇ ಶಕ್ರ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಕಲಿಭಯವೇ ಇಲ್ಲ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 16

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सर्वतीर्थानि तत्क्षणात् । हाटकेश्वरसंज्ञं तत्क्षेत्रं जग्मुर्द्विजोत्तमाः

ಅವನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋದವು, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ।

Verse 17

यज्ञोपवीतमात्राणि कृत्वा स्थानानि चात्मनः । क्षेत्रमासादयामासुस्तत्सर्वहि द्विजोत्तमाः

ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಮಾತ್ರ ಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸೇರಿದರು, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ।

Verse 18

एतस्मात्कारणाजात क्षेत्रं पुण्यतमं हि तत् । हाटकेश्वरदेवस्य महापातकनाशनम्

ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಪರಮ ಪುಣ್ಯತಮವಾಯಿತು. ಅದು ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ದೇವರ ಧಾಮ; ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 19

ऋषय ऊचुः । अत्याश्चर्यमिदं सूत यत्त्वयैतदुदाहृतम् । संगमं सर्वतीर्थानां क्षेत्रे तत्र प्रकीर्तितम्

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೂತ! ನೀನು ಉದಾಹರಿಸಿದುದು ಅತ್ಯಾಶ್ಚರ್ಯ; ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸರ್ವತೀರ್ಥಗಳ ಸಂಗಮವು ಪ್ರಸಿದ್ಧವೆಂದು ಘೋಷಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 20

तावन्मात्रप्रभावाणि तत्स्थानि प्रभवंति किम् । तानि तीर्थानि नो ब्रूहि विस्तरेण महामते

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಆ ತೀರ್ಥಸ್ಥಾನಗಳ ಪ್ರಭಾವ ಎಷ್ಟು, ಯಾವ ಸ್ವರೂಪದದು? ಹೇ ಮಹಾಮತೇ, ಆ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.

Verse 21

नामतः स्थानतश्चैव तथा चैव प्रभावतः । सर्वाण्यपिमहाभाग परं कौतूहलं हि नः

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ! ಹೆಸರು, ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವ—ಈ ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಳಿಯಲು ನಮಗೆ ಪರಮ ಕುತೂಹಲವಿದೆ.

Verse 22

सूत उवाच । तिस्रः कोट्योऽर्धकोटिश्च तीर्थानां द्विजसत्तमाः । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं व्याप्य सर्वं व्यवस्थिताः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ! ಮೂರು ಕೋಟಿ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಅರ್ಧಕೋಟಿ ತೀರ್ಥಗಳು ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 23

न तेषां कीर्तनं शक्यं कर्तुं वर्षशतैरपि । तथा स्वायंभुवस्यादौ कल्पस्य प्रथमस्य च

ಅವುಗಳ ಕೀರ್ತನೆ ಅಥವಾ ಗಣನೆ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಯುಗದ ಆದಿಯಿಂದಲೂ, ಮೊದಲ ಕಲ್ಪದ ಆದಿಯಿಂದಲೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ.

Verse 24

कृतः समाश्रयस्तत्र क्षेत्रे तीर्थैः शुभावहे । बहुत्वादथ कालस्य बहूनि द्विजसत्तमाः

ಆ ಶುಭಪ್ರದ ಹಾಗೂ ಕಲ್ಯಾಣಕರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಗಳು ಒಂದೇ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡವು; ಆದರೆ ಕಾಲವು ಬಹಳ ವಿಸ್ತರಿಸಿದಾಗ, ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ, ಅನೇಕ (ತೀರ್ಥಗಳು) ಬದಲಾದವು।

Verse 25

उच्छेदं संप्रयातानि तीर्थान्यायतनानि च । यान्यहं वेद कार्त्स्न्येन प्रभावसहितानि च । तानि वः कीर्तयिष्यामि शृणुध्वं सुसमाहिताः

ಅನೇಕ ತೀರ್ಥಗಳು ಹಾಗೂ ದೇವಾಲಯಸ್ಥಾನಗಳು ಲೋಪಗೊಂಡಿವೆ. ಆದರೆ ನಾನು ಅವುಗಳ ಪ್ರಭಾವಸಹಿತವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವುದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕೇಳಿರಿ।

Verse 26

येषां संश्रवणादेव नरः पापात्प्रमुच्यते । ध्यानात्स्नानात्तथा दानात्स्पर्शनाद्विजसत्तमाः

ಅವುಗಳ ಕುರಿತು ಕೇವಲ ಶ್ರವಣದಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅವುಗಳ ಧ್ಯಾನದಿಂದ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದಿಂದ, ದಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದಲೂ—ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ।