Adhyaya 26

Verse 1

। सूत उवाच । यत्पूर्वापरसीमान्तं तन्मया संप्रकीर्तितम् । दक्षिणोत्तरसंभूतं तद्वो वक्ष्यामि सांप्रतम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದ ಸೀಮಾಂತರವನ್ನು ನಾನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಉತ್ತರದ ದಿಕ್ಕಿನ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಹಾಗೂ ಮಿತಿಯನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 2

अस्ति भूभितले ख्याता मधुराख्या महापुरी । नानाविप्रसमाकीर्णा यमुनातटसंश्रया

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ‘ಮಧುರಾ’ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಹಾಪುರಿ ಇದೆ; ಅದು ಅನೇಕ ವಿಪ್ರರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು ಯಮುನಾ ತಟವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.

Verse 3

तस्यामासीद्द्विजश्रेष्ठो गोकर्ण इति विश्रुतः । वेदाध्ययनसंपन्नः सर्वशास्त्रविचक्षणः

ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ‘ಗೋಕರ್ಣ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಒಬ್ಬ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ಇದ್ದನು; ಅವನು ವೇದಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಸಂಪನ್ನನಾಗಿ, ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಚಕ್ಷಣನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 4

अथापरोऽस्ति तन्नामा तत्र विप्रो वयोऽन्वितः । सोऽपि च ब्राह्मणः श्रेष्ठः सर्वविद्यासु पारगः

ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಅದೇ ಹೆಸರಿನ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವಿಪ್ರನು ಇದ್ದನು, ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧನು; ಅವನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಸರ್ವವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 5

कस्यचित्त्वथकालस्य यमः प्राह स्वकिंकरम् । ऊर्ध्वकेशं सुरक्ताक्षं कृष्णदन्तं भयानकम्

ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಮನು ತನ್ನ ಕಿಂಕರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—ಅವನ ಕೂದಲು ಮೇಲಕ್ಕೆ ನಿಂತಿತ್ತು, ಕಣ್ಣುಗಳು ತೀವ್ರ ರಕ್ತವರ್ಣವಾಗಿದ್ದವು, ಹಲ್ಲುಗಳು ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದವು, ರೂಪವು ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು.

Verse 6

अद्य गच्छ द्रुतं दूत मथुराख्यां महापुरीम् । आनयस्व द्विजश्रेष्ठं तस्यां गोकर्णसंज्ञकम्

ಇಂದೇ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹೋಗು, ಓ ದೂತ, ಮಥುರಾ ಎಂಬ ಮಹಾಪುರಿಗೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ‘ಗೋಕರ್ಣ’ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತರು.

Verse 7

तस्यायुषः क्षयो जातो मध्याह्नेऽद्यतने दिने । त्याज्योऽन्योऽस्ति च तत्रैव चिरायुस्तादृशो द्विजः

ಇಂದಿನ ದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನಕ್ಕೆ ಅವನ ಆಯುಷ್ಯ ಕ್ಷಯಗೊಂಡು ಅಂತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಚಿರಾಯು ದ್ವಿಜನಿದ್ದಾನೆ—ಅವನನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.

Verse 8

सूत उवाच । अथ दूतो द्रुतं गत्वा तां पुरीं यमशासनात् । विभ्रमादानयामास गोकर्णं च चिरायुषम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ ದೂತನು ಯಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಆ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಚಿರಾಯು ಗೋಕರ್ಣನನ್ನು ಕರೆತಂದನು.

Verse 9

ततः कोपपरीतात्मा यमः प्रोवाच किंकरम् । दीर्घायुरेष आनीतो धिक्पाप किमिदं कृतम्

ನಂತರ ಕೋಪದಿಂದ ಆವರಿತ ಯಮನು ಸೇವಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—ಇವನು ದೀರ್ಘಾಯು; ಧಿಕ್ ಪಾಪಿ! ಇದು ನೀನು ಏನು ಮಾಡಿದೆ?

Verse 10

तस्मात्प्रापय तत्रैव यावदस्य च बन्धुभिः । नो गात्रं दह्यते शोकात्सुसमिद्धेन वह्निना

ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಅಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿ ಕಳುಹಿಸು; ಶೋಕದಿಂದ ದಗ್ಧರಾದ ಬಂಧುಗಳು ಸುವೆಚ್ಚಿದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ದಹಿಸಿಬಿಡುವ ಮೊದಲು.

Verse 11

ब्राह्मण उवाच । नाहं तत्र गमिष्यामि दिष्ट्या प्राप्तोस्मि तेंऽतिकम् । वांछमानः सदा मृत्युं दारिद्र्येण कदर्थितः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದರು—ನಾನು ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ದೈವಾನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ದಾರಿದ್ರ್ಯದಿಂದ ನಲುಗಿ ನಾನು ಸದಾ ಮರಣವನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೆನು.

Verse 12

यम उवाच । निमिषेणापि नो मर्त्यमानयामि महीतलात् । आयुःशेषेण विप्रेन्द्र पूर्णेनाथ त्यजामि न

ಯಮನು ಹೇಳಿದರು—ಒಂದು ನಿಮಿಷಕ್ಕೂ ನಾನು ಯಾವುದೇ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಭೂಮಿತಲದಿಂದ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಿಗದಿತ ಆಯುಷ್ಯದ ಶೇಷವು ಪೂರ್ಣವಾಗುವವರೆಗೆ ನಾನು ಯಾರನ್ನೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 13

तत एव हि मे नाम धर्मराज इति स्मृतम् । समत्वात्सर्वजंतूनां पक्षपातविवर्जनात्

ಅದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ‘ಧರ್ಮರಾಜ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ—ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೂ ಸಮಭಾವದಿಂದಿದ್ದು, ಪಕ್ಷಪಾತವಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ.

Verse 14

तस्माद्गच्छ गृहं विप्र यावद्गात्रं न दह्यते । बंधुभिस्तव शोकार्तैर्नाधुना तत्र ते स्थितिः

ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಿನ್ನ ದೇಹ ಇನ್ನೂ ದಹಿಸಲ್ಪಡದಿರುವಾಗಲೇ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು. ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳು ಶೋಕದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿರುವುದು ಯುಕ್ತವಲ್ಲ.

Verse 15

प्रार्थयस्व मनोऽभीष्टं वरं ब्राह्मणसत्तम । न वृथा दर्शनं मे स्यात्कथंचिदपि देहिनाम्

ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸತ್ತಮ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ಬೇಡು. ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ದರ್ಶನ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಬಾರದು.

Verse 16

ब्राह्मण उवाच । अवश्यं यदि गंतव्यं मया देव गृहं पुनः । तन्ममाचक्ष्व पृच्छामि वरश्चैष भवेन्मम

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಾ! ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ, ದಯಮಾಡಿ ಇದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು; ನಾನು ಇದನ್ನೇ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ—ಇದೇ ನನ್ನ ವರವಾಗಲಿ.

Verse 17

एते ये नरका रौद्राः सेविताः पापकर्मभिः । दृश्यंते वद कः केन कर्मणा सेव्यते जनैः

ಈ ಭೀಕರ ನರಕಗಳು ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದವು—ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ. ಹೇಳು: ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಯಾರು ಯಾವ ನರಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ?

Verse 18

यम उवाच । असंख्या नरका विप्र यथा प्राणिगणाः क्षितौ । कृत्स्नशः कथितुं शक्या नैववर्षशतैरपि

ಯಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಷ್ಟೋ ಅಸಂಖ್ಯವೋ, ನರಕಗಳೂ ಅಷ್ಟೇ ಅಸಂಖ್ಯ. ಅವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುವುದು ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 19

कीर्तयिष्यामि तेषां ते प्राधान्येन द्विजोत्तम । एकविंशतिसंख्या ये पापिलोककृते कृताः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾದ ನರಕಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ—ಪಾಪಿಗಳ ಲೋಕಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದವು, ಸಂಖ್ಯೆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು.

Verse 20

आद्योऽयं रौरवो नाम नरको द्विजसत्तम । प्रतप्ततैलकुंभेषु पच्यंते यत्र जंतवः

ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ! ಮೊದಲ ನರಕ ‘ರೌರವ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನದು. ಅಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳು ಕುದಿಯುವ ತಪ್ತ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 21

हा मातस्तात पुत्रेति प्रकुर्वंति सुदारुणम् । परपाकरताः क्षुद्राः परद्रव्या पहारकाः

“ಅಮ್ಮಾ! ಅಪ್ಪಾ! ಮಗನೇ!” ಎಂದು ಅವರು ಅತಿದಾರುಣ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಅಳಲುತ್ತಾರೆ—ಪರರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವ ಕ್ಷುದ್ರಚಿತ್ತರು, ಪರಧನವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವರು।

Verse 22

द्वितीय एष विप्रेंद्र महारौरवसंज्ञितः । कृतघ्नैः सेव्यते नित्यं तथा च गुरुतल्पगैः

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ! ಇದು ಎರಡನೆಯ ನರಕ ‘ಮಹಾರೌರವ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಕೃತಘ್ನರು ಇಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಗುರುಶಯ್ಯೆಯನ್ನು ಲಂಘಿಸುವವರೂ।

Verse 23

रोरूयमाणैर्दाहार्तैः पच्यमानै र्हविर्भुजा । खंडशः क्रियमाणैश्च तीक्ष्णशस्त्रैरनेकधा

ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಜೋರಾಗಿ ಅಳಲುತ್ತಾರೆ, ದಹನವೇದನೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ; ಹವಿರ್ಭುಜ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ‘ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ’, ಮತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 24

तृतीयोंऽधतमोनाम नरकः सुभयावहः । अत्र ये पुरुषा यांति तांश्च वक्ष्यामि सुद्विज

ಮೂರನೆಯ ನರಕ ‘ಅಂಧತಮಸ್’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ. ಹೇ ಸುದ್ವಿಜ! ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗುವ ಪುರುಷರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 26

चतुर्थोऽयं प्रतप्ताख्यो नरकः संप्रकीर्तितः । अत्र ते यातनां भुक्त्वा तथा शुद्धा भवंति च

ಇದು ನಾಲ್ಕನೆಯ ನರಕ ‘ಪ್ರತಾಪ್ತ’ (ದಗ್ಧ) ಎಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತ. ಅಲ್ಲಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಿ ಅವರು ಕೂಡ ಕರ್ಮಕ್ಷಯದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 27

यैः कृता सततं निंदा गुरुदेवतपस्वि नाम् । तेषामुत्पाट्यते जिह्वा जाताजाताऽत्र भूरिशः

ಗುರು, ದೇವತೆ ಮತ್ತು ತಪಸ್ವಿಗಳನ್ನು ಸದಾ ನಿಂದಿಸಿದವರ ನಾಲಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಮರುಮರು, ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕಿತ್ತುಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 28

एषोऽन्यः पंचमो नाम सुप्रसिद्धो विदारकः । मित्रद्रोहरताश्चात्र च्छिद्यंते करपत्रकैः

ಇದು ಇನ್ನೊಂದು ಐದನೆಯ ನರಕ, ‘ವಿದಾರಕ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಇಲ್ಲಿ ಮಿತ್ರದ್ರೋಹದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರು ಕರಪತ್ರಕದಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಎಲೆ-ಕತ್ತಿಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 29

दुष्टेन चक्षुषा दृष्टाः परदारा नराधमैः । सुलोहास्याः खगास्तेषां हरंत्यत्र विलोचने

ದುಷ್ಟ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪರಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ನೋಡಿದ ನರಾಧಮರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣದ ಚಂಚುಳ್ಳ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತವೆ।

Verse 30

प्राणांतिकं पुरा दत्तं यैर्दुःखं प्राणिनां नरैः । अपराधं विना तेऽत्र पच्यंते वालुकोत्करैः

ಯಾರು ಹಿಂದೆ ನಿರಪರಾಧ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಣಾಂತಿಕ ದುಃಖ ನೀಡಿದರೋ, ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಮರಳಿನ ರಾಶಿಗಳ ಮೇಲೆ ‘ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ’।

Verse 31

बीभत्सुरिति विख्यातः सप्तमो नरकाधमः । मूत्रामेध्य समाकीर्णः समंतादतिगर्हितः

ಏಳನೆಯದು, ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಅಧಮವಾದುದು, ‘ಬೀಭತ್ಸು’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತ; ಅದು ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಅಶುಚಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಜುಗುಪ್ಸಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 32

राजगामि च पैशुन्यं यैः कृतं सुदुरात्मभिः । अमेध्यपूर्णवक्त्रास्ते धार्यंतेऽत्र नराधमाः

ರಾಜನ ತನಕ ತಲುಪುವ ಚಾಡಿ‑ನಿಂದೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ ಅತಿದುಷ್ಟರು—ಆ ನರಾಧಮರು ಇಲ್ಲಿ ಅಶುಚಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬಾಯೊಂದಿಗೆ ಬಂಧಿತರಾಗಿ ಇಡಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 33

कुत्सितोनाम विख्यातो द्विजायं चाष्टमोऽधमः । श्लेष्ममूत्राभिसंपूर्णैस्तथा गन्धैश्च कुत्सितैः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ! ಎಂಟನೆಯ ಅಧಮ ನರಕ ‘ಕುತ್ಸಿತ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಅದು ಶ್ಲೇಷ್ಮ‑ಮೂತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಹೀನ ದುರ್ಗಂಧಗಳಿಂದ ದುರ್ವಾಸನೆಯಾಗಿದೆ।

Verse 34

गुरुदेवातिथिभ्यश्च स्वभृत्येभ्यो विशेषतः । अदत्त्वा भोजनं यैस्तु कृतं तेऽत्र व्यवस्थिताः

ಗುರು, ದೇವರು, ಅತಿಥಿಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಿತ‑ಸೇವಕರಿಗೆ ಭೋಜನ ನೀಡದೆ ತಾವೇ ಭುಂಜಿದವರು—ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 35

एष दुर्गमनामा च नवमो द्विजसत्तम । तीक्ष्णकंटकसंकीर्णः सर्पवृश्चिकसंकुलः

ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ! ಇದು ಒಂಬತ್ತನೆಯ ನರಕ ‘ದುರ್ಗಮ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಇದು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಸರ್ಪ‑ವೃಶ್ಚಿಕಗಳಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದಿದೆ।

Verse 36

एकसार्थप्रयाताय क्षुत्क्षामायावसीदते । अदत्त्वा भोजनं यैश्च कृतं तेऽत्र व्यवस्थिताः

ಕಾರವಾನ್ ಜೊತೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಯಾಣಿಕನಿಗೆ ಭೋಜನ ನೀಡದೆ ತಾವೇ ಭುಂಜಿದವರು—ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಬಾಧ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 37

दशमोऽयं सुविख्यातो नरको नामदुः सहः । तप्तलोहमयैः स्तंभैः समंतात्परिवारितः

ಇದು ದಶಮ ನರಕ; ‘ದುಃಸಹ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸ್ತಂಭಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 38

ये पापाः परदारेषु रक्ता मिष्टामिषेषु वा । तप्तलोहमयान्स्तंभांस्तेऽत्रालिंगंति मानवाः

ಪರಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದ ಪಾಪಿಗಳು, ಅಥವಾ ಸಿಹಿ ಭಕ್ಷ್ಯ ಹಾಗೂ ಮಾಂಸದಲ್ಲಿ ಲಿಪ್ತರಾದವರು—ಇಲ್ಲಿ ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸ್ತಂಭಗಳನ್ನು ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಆಲಿಂಗಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 39

एकादशोऽपरश्चायमाकर्षाख्यः प्रकीर्तितः । नरको विप्रशार्दूल तप्तसंदंशसंकुलः

ಹೇ ವಿಪ್ರಶಾರ್ದೂಲ! ಇದು ಮತ್ತೊಂದು—ಹನ್ನೊಂದನೆಯ—ನರಕ ‘ಆಕರ್ಷ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಇದು ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾದ ಸಂಡಸಗಳು ಮತ್ತು ಚಿಮಟೆಗಳಿನಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.

Verse 40

स्त्रीविप्रगुरुदेवानां वित्तं चाश्नंति ये नराः । संदंशैरपि कृष्यंते तत्र तप्तैः समंततः

ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಗುರುಗಳು ಅಥವಾ ದೇವರ ಧನವನ್ನು ಭೋಗಿಸುವವರೂ ಅಪಹರಿಸುವವರೂ—ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾದ ಸಂಡಸಗಳಿಂದ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 41

संदंशो द्वादशश्चायं तथाऽभक्ष्यप्रभक्षकाः । लोहदंतमुखैर्गृधैर्भक्ष्यंतेऽत्र नराधमाः

ಇದು ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ನರಕ ‘ಸಂದಂಶ’. ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ಷಿಸಬಾರದದ್ದನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವ ಅಧಮರು ಕಬ್ಬಿಣದ ಹಲ್ಲು-ಕೊಕ್ಕುಳ್ಳ ಗಿಧಗಳಿಂದ ಭಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 42

एष त्रयोदशोनाम सुविख्यातो नियंत्रकः । समंतात्कृमिभिर्व्याप्तस्तथा च दृढबन्धनैः

ಇದು ಹದಿಮೂರನೇ ನರಕ; ‘ನಿಯಂತ್ರಕ’ ಎಂದು ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಇದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹುಳುಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದ್ದು, ದೃಢವಾದ ಅಚಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದೆ.

Verse 43

न्यासापहारकाः पापास्तत्र बद्धाश्च बंधनैः । कृमिवृश्चिक कीटाद्यैर्भक्ष्यते द्विजसत्तम

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ನ್ಯಾಸ (ಅಮಾನತ್ತು) ಅಪಹರಿಸುವ ಪಾಪಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಬಂಧನಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಹುಳು, ಚೇಳು ಮತ್ತು ಇತರ ದಂಶಕ ಕೀಟಗಳು ಅವರನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 44

तथा चतुर्दशोनाम नरकोऽधोमुखः स्थितः । नरकाणां समस्तानामेष रौद्रतमाकृतिः

ಹಾಗೆಯೇ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ನರಕ ‘ಅಧೋಮುಖ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ (ಮುಖ ಕೆಳಗೆ) ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲ ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ರೂಪವೇ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾಗಿದೆ.

Verse 45

अत्र चाधोमुखा बद्धा वृक्षशाखावलंबिताः । पच्यंते वह्निनाऽधस्ताद्ब्रह्मघ्ना ये च मानवाः

ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ ಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ, ಮರದ ಕೊಂಬೆಗಳಿಗೆ ತೂಗಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕರಾದ ಆ ಮಾನವರು ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಬೇಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 46

यूकामत्कुणदंशाद्यैः संकीर्णोऽयं द्विजोत्तम । नरको भीषणो नाम ख्यातः पञ्चदशो महान्

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಈ ಪ್ರದೇಶ ಜೂಳು, ಹಾಸಿಗೆಹುಳು, ಸೊಳ್ಳೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ. ಈ ಮಹಾನ್ ಹದಿನೈದನೇ ನರಕ ‘ಭೀಷಣ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 47

कूटसाक्ष्यरतानां च तथैवानृतवादिनाम् । अत्राश्रयो मया दत्तस्तथान्येषां कुकर्मिणाम्

ಸುಳ್ಳು ಸಾಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಆಸಕ್ತರಾದವರಿಗೂ ಸದಾ ಅಸತ್ಯವಾಡುವವರಿಗೂ—ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳಿಗೂ—ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಬಂಧನಸ್ಥಾನವೆಂಬ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ನಿಯಮಿಸಿದ್ದೇನೆ।

Verse 49

एष षोडश उद्दिष्टो नरको नाम क्षुद्रदः । युधार्तैर्मानवैर्व्याप्तः समंताद्द्विजसत्तम

ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ! ಇದು ಹದಿನಾರನೆಯ ನರಕವೆಂದು ‘ಕ್ಷುದ್ರದ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಯುದ್ಧವೇದನೆಯಿಂದ ಕಲುಷಿತರಾದ ಮಾನವರಿಂದ ಇದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಂಬಿದೆ।

Verse 50

तथा सप्तदशश्चायं क्षाराख्यो नरकः स्मृतः । सुक्षारेण समाकीर्णः सर्वप्राणिभयावहः

ಹಾಗೆಯೇ ಇದು ಹದಿನೇಳನೆಯ ನರಕವೆಂದು ‘ಕ್ಷಾರ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ದಹಿಸುವ ಕ್ಷಾರದಿಂದ ಇದು ತುಂಬಿ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಭಯಂಕರವಾಗಿದೆ।

Verse 51

व्रतभंगकरा ये च ये च पाषण्डिनो नराः । तेऽत्रागत्य शितैः शस्त्रैः पिष्यंते पापकृत्तमाः

ವ್ರತಭಂಗ ಮಾಡುವವರೂ, ಪಾಷಂಡಿಗಳಾಗಿ ಧರ್ಮವಿರೋಧಿ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದವರೂ—ಆ ಪಾಪಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಮರು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ನುಚ್ಚುನೂರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 52

एष चाष्टादशो नाम कथितश्च निदाघकः । ज्वलितांगारसंकीर्णो दुःसेव्यः सर्वदेहिनाम्

ಇದು ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ನರಕವೆಂದು ‘ನಿದಾಘಕ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಇದು ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುವ ಅಂಗಾರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಎಲ್ಲ ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿದೆ।

Verse 53

दूषयंति च ये शास्त्रं काव्यं विप्रं च कन्यकाम् । अंगारांतः स्थितातेऽत्र ध्रियंते मानवा द्विज

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಶಾಸ್ತ್ರ, ಕಾವ್ಯ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ದೂಷಿಸುವವರು ಇಲ್ಲಿ ದಹಿಸುವ ಅಂಗಾರಗಳೊಳಗೆ ಬಂಧಿತರಾಗಿ ಇಡಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 54

एकोनविंशतिश्चायं प्रख्यातः कूटशाल्मलिः । सुतीक्ष्णकंटकाकीर्णः समंताद्द्विजसत्तम ।ा

ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ! ಇದು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ನರಕ, ‘ಕೂಟಶಾಲ್ಮಲಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಅತ್ಯಂತ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ।

Verse 56

एष विंशतिमो नाम नरको द्विजसत्तम । असिपत्रवनाख्यश्च कष्टसेव्यो दुरात्मभिः

ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ! ಇದು ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ನರಕ, ‘ಅಸಿಪತ್ರವನ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು; ಅತ್ಯಂತ ದುಃಸಹ, ದುಷ್ಟಾತ್ಮರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅನುಭವ್ಯ।

Verse 57

अत्र यांति नरा विप्र पररंध्रनिरीक्षकाः । कूटकर्मरता ये च शास्त्रविक्रयकारकाः

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ! ಇಲ್ಲಿ ಇತರರ ದೋಷಗಳನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಹುಡುಕುವವರು, ಕಪಟಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರು, ಹಾಗೂ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುವವರು ಬರುತ್ತಾರೆ।

Verse 58

एकविंशतिमा चैषा नाम्ना वैतरणी नदी । सर्वैरेव नरैर्गम्या धर्मपापानुयायिभिः

ಇದು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೇದು—‘ವೈತರಣಿ’ ಎಂಬ ನದಿ; ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದವರಾಗಲಿ ಪಾಪವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದವರಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲ ಮಾನವರೂ ಇದನ್ನು ಸೇರಲೇಬೇಕು।

Verse 59

मृत्युकाले समुत्पन्ने धेनुं यच्छंति ये नराः । तस्या लांगूलमाश्रित्य तारयंति सुखेन च

ಮರಣಕಾಲವು ಬಂದಾಗ ಯಾರು ಧೇನುವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವರೋ, ಅವರು ಆ ಗೋವಿನ ಬಾಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸುಖವಾಗಿ ಪಾರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 60

अदत्त्वा गां च ये मर्त्या म्रियंते द्विजसत्तम । तीर्त्वा हस्तादिभिर्दुर्गा त इमां संतरंति च

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಗೋವನ್ನು ದಾನಮಾಡದೆ ಮರಣಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರು ಕೈಕಾಲು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದಲೇ ಆ ದುರ್ಗಮ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದಾಟುತ್ತಾರೆ।

Verse 61

एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि द्विजोत्तम । विस्तरेण तव प्रीत्या स्वरूपं नरकोद्भवम्

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು—ನರಕೋತ್ಪನ್ನ ಯಾತನೆಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ।

Verse 62

तस्माद्गच्छ गृहं शीघ्रं यावद्गात्रं न दह्यते । बन्धुभिस्तव शोकार्तैर्गृहीत्वा वांछितं धनम्

ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ದೇಹವು ದಹಿಸಲ್ಪಡುವ ಮೊದಲು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು; ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತ ಬಂಧುಗಳು ನೀನು ಬಯಸಿದ ಧನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವರು।

Verse 63

ब्राह्मण उवाच । यदि देव मया सम्यग्गंतव्यं निजमंदिरम् । तद्ब्रूहि कर्मणा येन नरकं याति नो नरः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದೇವ, ನಾನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ನನ್ನ ಸ್ವಗೃಹಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕಾದರೆ, ಹೇಳು; ಯಾವ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ?

Verse 64

यम उवाच । तीर्थयात्रापरो नित्यं देवतातिथिपूजकः । ब्रह्मण्यश्च शरण्यश्च न याति नरकं नरः

ಯಮನು ಹೇಳಿದರು—ಯಾವನು ನಿತ್ಯ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾಪರನಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಅತಿಥಿ-ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡುವನೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಷ್ಠನಾಗಿ ಶರಣ್ಯನಾಗಿರುವನೋ—ಅವನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 65

परोपकारसंयुक्तो नित्यं जपपरायणः । स्वाध्यायनिरतश्चैव न याति नरकं द्विज

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಪರೋಪಕಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದು, ನಿತ್ಯ ಜಪದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿರುವವನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 66

वापीकूपतडागानि देवतायतनानि च । यः करोति नरो नित्यं नरकं न स पश्यति

ಯಾವನು ನಿತ್ಯ ಬಾವಿ, ಕೂಪ, ಕೆರೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ದೇವತಾಲಯಗಳನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿಸುವನೋ—ಅವನು ನರಕವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 67

हेमंते वह्निदो यः स्यात्तथा ग्रीष्मे जलप्रदः । वर्षास्वाश्रयदो यश्च नरकं न स पश्यति

ಯಾವನು ಹೇಮಂತದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ/ಉಷ್ಣತೆ ನೀಡುವನೋ, ಗ್ರೀಷ್ಮದಲ್ಲಿ ನೀರು ನೀಡುವನೋ, ಮಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವನೋ—ಅವನು ನರಕವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 68

व्रतोपवाससंयुक्तः शांतात्मा विजितेंद्रियः । ब्रह्मचारी सदा ध्यानी नरकं याति नो नरः

ವ್ರತ-ಉಪವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಶಾಂತಾತ್ಮನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಜಯಿಯಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ, ಸದಾ ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠನಾಗಿರುವವನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 69

अन्नप्रदो नरो यः स्याद्विशेषेण तिलप्रदः । अहिंसानिरतश्चैव नरकं न स पश्यति

ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುವವನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಿಲದಾನ ಮಾಡುವವನು—ಅಹಿಂಸೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವನು ನರಕವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 70

वेदाध्ययनसंपन्नः शास्त्रासक्तः सुमृष्टवाक् । धर्माख्यानपरो नित्यं नरकं न स पश्यति

ವೇದಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಸಂಪನ್ನ, ಶಾಸ್ತ್ರಾಸಕ್ತ, ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ವಾಕ್ಯವಂತ, ನಿತ್ಯ ಧರ್ಮಾಖ್ಯಾನ-ಪ್ರವಚನದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾದವನು ನರಕವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 71

ब्राह्मण उवाच । एतन्मूर्खोऽपि जानाति शुभकर्मकरः पुमान् । न याति नरकं स्वर्गे तथा पापक्रियारतः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದರು: ಇದನ್ನು ಮೂರ್ಖನೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ—ಶುಭಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ಪುರುಷನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪಾಪಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ರತನಾದವನಿಗೆ ಫಲವು ವಿರುದ್ಧ.

Verse 72

तस्मादशुभकर्मापि कर्मणा येन पातकम् । स्वल्पेनापि निहन्त्याशु याति स्वर्गं नरस्ततः

ಆದ್ದರಿಂದ ಅಶುಭಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಕಲుషಿತನಾದವನಾದರೂ, ಯಾವುದೋ ಕರ್ಮದಿಂದ ಪಾತಕವನ್ನು ಶೀಘ್ರ—ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೂ—ನಾಶಮಾಡಿದರೆ, ಆ ನರನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 73

तन्मेब्रूहि सुरश्रेष्ठ व्रतं नियममेव वा । तीर्थं वा जपहोमं वा सर्वलोकसुखावहम्

ಹೇ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ನನಗೆ ಹೇಳು—ಸರ್ವಲೋಕಗಳಿಗೆ ಸುಖ-ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ನೀಡುವ ವ್ರತವೋ ನಿಯಮವೋ, ಅಥವಾ ತೀರ್ಥವೋ, ಜಪ-ಹೋಮವೋ.

Verse 74

यम उवाच । अत्र ते सुमहद्गुह्यं कीर्तयिष्ये द्विजोत्तध । गोपनीयं प्रयत्नेन वचनान्मम सर्वदा

ಯಮನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನಗೆ ಅತಿಮಹತ್ತಾದ ಗುಹ್ಯ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವೆನು. ನನ್ನ ಈ ವಚನವನ್ನು ಸದಾ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕಾಪಾಡು.

Verse 75

महापातकयुक्तोऽपि पुरुषो येन कर्मणा । अनुष्ठितेन नो याति नरकं क्लेशकारकम्

ಮಹಾಪಾತಕಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಪುರುಷನೂ ಯಾವ ಕರ್ಮವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಕ್ಲೇಶಕಾರಕ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 76

आनर्तविषये रम्यं सर्वतीर्थमयं शुभम् । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं महापातकनाशनम्

ಆನರ್ತ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಮ್ಯವಾದ ಶುಭ ಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ—ಹಾಟಕೇಶ್ವರನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದದು—ಅದು ಸರ್ವತೀರ್ಥಮಯವಾಗಿದ್ದು ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು.

Verse 77

तत्रैकमपि मासार्धं यो भक्त्या पूजयेद्धरम् । स सर्वपापयुक्तोऽपि शिवलोके महीयते

ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಧಮಾಸವಾದರೂ ಹರನನ್ನು (ಪ್ರಭುವನ್ನು) ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸರ್ವಪಾಪಯುಕ್ತನಾದರೂ ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 78

तस्मात्तत्र द्रुतं गत्वा त्वमाराधय शंकरम् । येन गच्छसि निर्वाणं दशभिः पुरुषैः सह

ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸು; ಅದರಿಂದ ನೀನು ಹತ್ತು ಪುರುಷರೊಂದಿಗೆ ನಿರ್ವಾಣ (ಮೋಕ್ಷ)ವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.

Verse 79

सूत उवाच । उपदेशं समाकर्ण्य स यदा प्रस्थितो गृहम् । धर्मराजस्य संहष्टो मधुरां नगरीं प्रति

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ಮನೆಗೆ ಹೊರಟಾಗ, ಧರ್ಮರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮಧುರಾ ನಗರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು।

Verse 80

तावद्द्वितीयं गो कर्णं दूत आदाय संगतः । दर्शयामास धृत्वाग्रे धर्मराजस्य सत्वरम्

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದೂತನು ಎರಡನೆಯ ಗೋಕರ್ಣನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು, ಧರ್ಮರಾಜನ ಮುಂದೆಯೇ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ತೋರಿಸಿದನು।

Verse 81

ततः प्रोवाच तं दूतं धर्मराजः प्रहर्षितः । गोकर्णं पुरतो दृष्ट्वा द्वितीयं प्रस्थितं गृहम्

ನಂತರ ಧರ್ಮರಾಜನು ಹರ್ಷಗೊಂಡು, ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಎರಡನೆಯ ಗೋಕರ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಹೊರಟಿದ್ದ ಆ ದೂತನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 82

यस्मात्कालात्ययं कृत्वाऽनीतोऽयं ब्राह्मणस्त्वया । तस्मादेनमपि क्षिप्रं द्वितीयेन समं त्यज

ನೀನು ಕಾಲವಿಳಂಬ ಮಾಡಿ ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ತಂದಿರುವುದರಿಂದ, ಅವನನ್ನೂ ಎರಡನೆಯವನಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ತಕ್ಷಣ ಬಿಡು।

Verse 83

ततस्तौ तत्क्षणान्मुक्तौ गोकर्णौ ब्राह्मणौ समम् । स्वंस्वं कलेवरं प्राप्य सहसाथ समन्वितौ

ಆಮೇಲೆ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಗೋಕರ್ಣ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಒಂದೇ ವೇಳೆ ಮುಕ್ತರಾದರು; ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ದೇಹಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ತಕ್ಷಣವೇ ಸಂಪೂರ್ಣರಾದರು।

Verse 84

ततः स कथयामास गोकर्णः प्रथमो द्विजः । यमोपदेशसंजुष्टो द्वितीयाय सविस्तरम्

ನಂತರ ಮೊದಲ ದ್ವಿಜನಾದ ಗೋಕರಣನು, ಯಮನ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ, ಎರಡನೆಯವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು।

Verse 85

ततो गृहं परित्यज्य गोकर्णौ द्वावपि स्थितौ । देवतायतनैर्व्याप्तं क्षेत्रं दृष्ट्वाऽखिलं ततः

ನಂತರ ಮನೆ ತ್ಯಜಿಸಿ ಗೋಕರಣರೆಂಬ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದರು। ದೇವಾಲಯಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ಅದರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡರು।

Verse 86

लिंगे संस्थापिते ताभ्यां सीमांते दक्षिणोत्तरे । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं संप्राप्य तपसि द्रुतम्

ಆ ಇಬ್ಬರೂ ದಕ್ಷಿಣೋತ್ತರ ಸೀಮಾಂತರದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು. ನಂತರ ಹಾಟಕೇಶ್ವರಸಂಬಂಧಿತ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸೇರಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು।

Verse 87

ततः शिवं समाराध्य तपः कृत्वा यथोचितम् । सशरीरौ दिवं प्राप्तौ तत्प्रभावाद्विजोत्तमाः

ನಂತರ ಶಿವನನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿ, ನಿಯಮಾನುಸಾರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಅದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ದೇಹಸಹಿತ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದರು।

Verse 88

ताभ्यां मार्गचतुर्दश्यां कृष्णायां जागरः कृतः । यः करोति नरो भक्त्या स गच्छति शिवालयम्

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿದರು. ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಂತಹ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶಿವಾಲಯವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 89

अपुत्रो लभते पुत्रान्धनार्थी धनमाप्नुयात् । निष्कामस्तु पुनर्मोक्षं नरो याति न संशयः

ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದವನು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಧನಾರ್ಥಿಗೆ ಧನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಿಷ್ಕಾಮನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 90

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं सीमांतं द्विजसत्तमाः । क्षेत्रस्यास्य प्रमाणं च विस्तरेण चतुर्दिशम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸೀಮಾರೇಖೆಗಳನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿನ ಅದರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನೂ ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Verse 91

अत्रांतरे नरा ये च निवसंति द्विजोत्तमाः । कृषिकर्मोद्यताश्चापि यांति ते परमां गतिम् । किं पुनर्नियतात्मानः शांता दांता जितेंद्रियाः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುವವರು ಕೇವಲ ಕೃಷಿಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ನಿಯತಾತ್ಮರು, ಶಾಂತರು, ದಾಂತರು, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯರು ಇದ್ದರೆ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕು!

Verse 92

अपि कीटपतंगा ये पशवः पक्षिणो मृगाः । तस्मिन्क्षेत्रे मृता यांति स्वर्गलोकं न संशयः

ಕೀಟಪತಂಗಗಳು, ಪಶುಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಮೃಗಗಳೂ ಸಹ—ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೆ—ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 93

किं पुनर्ये नरास्तत्र कृत्वा प्रायोपवेशनम् । संन्यस्ताः श्रद्धयोपेता हृदयस्थे जनार्दने

ಇನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶನ (ಉಪವಾಸಪೂರ್ವಕ ದೇಹತ್ಯಾಗ) ಮಾಡುವವರು—ಸರ್ವತ್ಯಾಗಿಗಳು, ಶ್ರದ್ಧಾವಂತರು, ಹೃದಯಸ್ಥ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು—ಎಷ್ಟು ಧನ್ಯರು!

Verse 94

तस्मात्सर्व प्रयत्नेन तत्क्षेत्रं सेव्यमेव हि । विशेषेण कलौ प्राप्ते युगे पापसमावृते

ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸೇವಿಸಿ ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಾಪಾವೃತ ಕಲಿಯುಗ ಬಂದಿರುವ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ।

Verse 95

नास्तिका भिन्नमर्यादा ये च विप्रस्य घातकाः । ते सर्वेऽत्र नरा नित्यमारुहंति पतंति च

ನಾಸ್ತಿಕರು, ಧರ್ಮಮರ್ಯಾದೆ ಮೀರುವವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವವರು—ಅಂತಹ ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಏರಿ ಮತ್ತೆ ಬೀಳುತ್ತಾ ಪುನಃಪುನಃ ಪತನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 96

वापीकूपतडागेषु यत्रयत्र जलं द्विजाः । तत्रतत्र नरः स्नातः सर्वपापैः प्रमुच्यते

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಬಾವಿ, ಕೂಪು ಅಥವಾ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಜಲವಿದೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 97

किं य्रज्ञैः किं वृथा दानैः क व्रतैः किं जपैरपि । वरं तत्र कृतो वासः क्षेत्रे स्वर्गमभीप्सुभिः

ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಏನು? ವ್ಯರ್ಥ ದಾನಗಳಿಂದ ಏನು? ವ್ರತಗಳಿಂದ ಏನು, ಜಪಗಳಿಂದಲೂ ಏನು? ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ।

Verse 98

एतत्पवित्रमायुष्यं मांगल्यं पापनाशनम् । हाटकेश्वरजक्षेत्रमाहात्म्यं शृण्वतां सदा

ಹಾಟಕೇಶ್ವರನ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಸದಾ ಕೇಳುವವರಿಗೆ ಇದು ಪವಿತ್ರಕರ, ಆಯುಷ್ಯವರ್ಧಕ, ಮಂಗಳಕರ ಮತ್ತು ಪಾಪನಾಶಕವಾಗಿದೆ।