Adhyaya 206

Verse 1

विश्वामित्र उवाच । इंद्रोऽपि विष्णुवाक्येन हिमवंतं समागतः । ऐरावतं समारुह्य नागेद्रं पर्वतोपमम्

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಇಂದ್ರನೂ ಹಿಮವಂತನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು. ಐರಾವತದ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಪರ್ವತೋಪಮವಾದ ನಾಗೇಂದ್ರನಾದ ಪರ್ವತರಾಜನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು।

Verse 2

तत्रापश्यदृषींस्तान्स चमत्कार समुद्भवान् । नियमैः संयमैर्युक्तान्सदाचारपरायणान् । वानप्रस्थाश्रमोपेतान्कामक्रोधविवर्जितान्

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಆ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಕಂಡನು—ಅದ್ಭುತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವರು, ನಿಯಮ-ಸಂಯಮಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರು, ಸದಾಚಾರಪರಾಯಣರು, ವಾನಪ್ರಸ್ಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿ, ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧವಿವರ್ಜಿತರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 3

एके विप्राः स्थितास्तेषामेकांतरितभोजनाः । षष्ठकालाशिनश्चान्ये चांद्रायणपरायणाः

ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ವಿಪ್ರರು ಒಂದು ದಿನ ಬಿಡಿಸಿ ಒಂದು ದಿನ ಭೋಜನ ಮಾಡುವವರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಷಷ್ಠಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವವರು; ಮತ್ತಿತರರು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಾಯಣರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 4

अश्मकुट्टाः स्थिताः केचिद्दंतोलूखलिनः परे । शीर्णपर्णाशनाः केचिज्जलाहारास्तथा परे । वायुभक्षास्तथैवान्ये तपस्तेपुः सुदारुणम्

ಕೆಲವರು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ ಕುಟ್ಟಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ದಂತಗಳನ್ನೇ ಉಲುಖಲದಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಕೆಲವರು ಬಿದ್ದ ಒಣ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಆಹಾರಮಾಡಿಕೊಂಡರು; ಕೆಲವರು ಜಲಾಹಾರಿಗಳು; ಮತ್ತಿತರರು ವಾಯುಭಕ್ಷರಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಠೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು।

Verse 5

अथ शक्रं समालोक्य तत्राऽयांतं द्विजोत्तमाः । पूजितं चारणैः सिद्धैस्तैरदृष्टं कदाचन

ಅಂದು ಅಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದ ಶಕ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡರು. ಚಾರಣರು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರು ಪೂಜಿಸುವ ಆ ದೇವನನ್ನು ಅವರು ಹಿಂದೆ ಎಂದಿಗೂ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ.

Verse 6

ते सर्वे ब्राह्मणाः प्रोक्तास्तदाश्रमसमीपगैः

ಆಗ ಆ ಆಶ್ರಮದ ಸಮೀಪವಾಸಿಗಳು ಆ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

Verse 7

अयं शक्रः समायातो भवतामाश्रमे द्विजाः । क्रियतामर्हणं चास्मै यच्चोक्तं शास्त्रचिंतकैः

“ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಈ ಶಕ್ರನು ನಿಮ್ಮ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಶಾಸ್ತ್ರಚಿಂತಕರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಯಥಾವಿಧಿ ಅರ್ಹಣ-ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿರಿ.”

Verse 8

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । संमुखाः प्रययुस्तूर्णं कृतांजलिपुटाः स्थिताः

ನಂತರ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಎದುರಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಂಜಲಿ ಬದ್ಧವಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಂತರು.

Verse 9

गृह्योक्तविधिना तस्मै संप्रहृष्टतनूरुहा । प्रोचुश्च विनयात्सर्वे किमागमनकारणम्

ಆನಂದದಿಂದ ರೋಮಾಂಚಿತರಾದ ಅವರು ಗೃಹ್ಯವಿಧಿಯಂತೆ ಅವನನ್ನು ಆತಿಥ್ಯದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿದರು—“ನಿಮ್ಮ ಆಗಮನದ ಕಾರಣವೇನು?”

Verse 10

निरीहस्यापि देवेंद्र कौतुकं नो व्यवस्थितम्

ಹೇ ದೇವೇಂದ್ರ! ನಿರೀಹನಾದವನಿಗೂ ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಆಗಮನದ ಉದ್ದೇಶವು ನಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 11

इन्द्र उवाच । कुशलं वो द्विजश्रेष्ठा अनिहोत्रेषु कृत्स्नशः । तपश्चर्यासु सर्वासु वेदाभ्यासे तथा श्रुते

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ನಿಮಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷೇಮವೇ? ಅನಿಹೋತ್ರಾಚಾರಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ತಪಶ್ಚರ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ವೇದಾಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಶ್ರುತಿ-ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆಯೇ?

Verse 12

हाटकेश्वरजं क्षेत्रं त्यक्त्वा तीर्थमयं शुभम् । कस्मादत्र समायाता हिमार्तिजनके गिरौ

ತೀರ್ಥಮಯವಾದ ಶುಭ ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಚಳಿಯ ವೇದನೆ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಈ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ನೀವು ಏಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ?

Verse 13

तस्मात्सर्वे मया सार्धं समागच्छंतु सद्द्विजाः । चमत्कारपुरे पुण्ये बहुविप्रसमाकुले

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಸದ್ದ್ವಿಜರೇ! ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನೊಡನೆ ಬನ್ನಿ—ಅನೇಕ ವಿಪ್ರರಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಪುಣ್ಯ ಚಮತ್ಕಾರಪುರಕ್ಕೆ।

Verse 14

वासुदेवसमादेशात्तत्र गत्वाथ सांप्रतम् । गयाकूपे करिष्यामि श्राद्धं भक्त्या द्विजोत्तमाः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ವಾಸುದೇವನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಈಗ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಗಯಾಕೂಪದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವೆನು।

Verse 15

युष्मदग्रे चतुर्दश्यां प्रेतपक्ष उपस्थिते । खेचरत्वं समायातं सर्वेषां भवतां स्फुटम्

ನಿಮ್ಮ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲೇ, ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಪ್ರೇತಪಕ್ಷವು ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಾದಾಗ, ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಖೇಚರತ್ವ (ಆಕಾಶಗಮನ-ಸ್ಥಿತಿ) ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗಿದೆ.

Verse 16

सबालवृद्धपत्नीकाः साग्निहोत्रा मया सह । तस्माद्गच्छत भद्रं वस्तत्र स्थानं भविष्यति

ಮಕ್ಕಳು, ವೃದ್ಧರು, ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ—ನಿಮ್ಮ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಗಳ ಸಹಿತ—ನನ್ನೊಡನೆ ಬನ್ನಿರಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೊರಡಿರಿ; ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ಅಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಯೋಗ್ಯ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನ ದೊರೆಯುವುದು.

Verse 17

ब्राह्मणा ऊचुः । न वयं तत्र यास्यामश्चमत्कारपुरं पुनः । अन्येऽपि ब्राह्मणास्तत्र वेदवेदांगपारगाः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ನಾವು ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ಚಮತ್ಕಾರಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ವೇದ ಹಾಗೂ ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರಾದ ಇತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಇದ್ದಾರೆ.

Verse 18

नागरा याज्ञिकाः संति स्मार्ताः श्रुतिपरायणाः । तेषामग्रे कुरु श्राद्धं श्रद्धा चेच्छ्राद्धजा तव

ಅಲ್ಲಿ ನಾಗರ ಯಾಜ್ಞಿಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಇದ್ದಾರೆ—ಸ್ಮಾರ್ತರು, ಶ್ರುತಿಪರಾಯಣರು. ನಿನಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಕುರಿತು ನಿಜವಾದ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇದ್ದರೆ, ಅವರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು.

Verse 19

इन्द्र उवाच । तत्र ये ब्राह्मणाः केचिद्भवद्भिः संप्रकीर्तिताः । तथाविधाश्च ते सर्वे वेदवेदांगपारगाः

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ಅಲ್ಲಿ ನೀವು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಿಜಕ್ಕೂ ಎಲ್ಲರೂ ಅಂಥವರೇ; ವೇದ ಹಾಗೂ ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರು.

Verse 20

श्रुताध्ययनसंपन्ना याज्ञिकाश्च विशेषतः । परं द्वेषपराः सर्वे तथा परुषवादिनः

ಅವರು ಶ್ರುತಿ ಅಧ್ಯಯನಸಂಪನ್ನರು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯಾಜ್ಞಿಕರು; ಆದರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಅತಿದ್ವೇಷಪರರು ಮತ್ತು ಪರుష ವಚನ ಹೇಳುವವರು.

Verse 21

अहंकारेण संयुक्ताः परस्परजिगीषवः । तपसा विप्रयुक्ताश्च भोगसक्ता दिवानिशम्

ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿ, ಪರಸ್ಪರ ಜಯಿಸಬೇಕೆಂದು ಹವಣಿಸಿ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಚ್ಯುತರಾಗಿ, ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಭೋಗಾಸಕ್ತರಾಗಿರುವವರು—ಅವರು ಧರ್ಮದಿಂದಲ್ಲ, ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ಚಾಲಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

Verse 22

यूयं सर्वगुणोपेता विष्णुना मे प्रकीर्तिताः । तस्मादागमनं कार्यं मया सार्धं समस्तकैः

ನೀವು ಸರ್ವಗುಣೋಪೇತರು; ವಿಷ್ಣುವು ನಿಮ್ಮ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ, ಯಾವುದೇ ಹೊರತಾಗಿಸದೆ, ನನ್ನೊಡನೆ ಬರಬೇಕು.

Verse 23

ब्राह्मणा ऊचुः । अस्माभिस्तेन दोषेण त्यक्तं स्थानं निजं हि तत् । बहुतीर्थसमोपेतं स्वर्गमार्गप्रदर्शकम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು: ಆ ದೋಷದ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾವು ನಮ್ಮದೇ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇವೆ—ಅದೇ ಸ್ಥಳವು ಅನೇಕ ತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 24

यदि यास्यामहे तत्र त्वया सार्धं पुरंदर । अस्माकं स्वजनाः सर्वे रागद्वेषपरायणाः

ಓ ಪುರಂದರಾ! ನಾವು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಜನರೆಲ್ಲರೂ ರಾಗ-ದ್ವೇಷಗಳಿಗೆ ಪರಾಯಣರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

Verse 25

अपराधान्करिष्यंति नित्यमेव पदेपदे । ईर्ष्याधर्मसमोपेताः परुषाक्षरजल्पकाः

ಅವರು ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಸದಾ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಮಾಡುವರು; ಈರ್ಷ್ಯಾ-ಅಧರ್ಮದಿಂದ ತುಂಬಿ ಕಠೋರ ವಚನಗಳನ್ನು ನುಡಿಸುವರು।

Verse 26

ततः संपत्स्यते क्रोधः क्रोधाच्च तपसः क्षयः । ततो न प्राप्यते मुक्तिस्तद्गच्छामः कथं विभो

ಅನಂತರ ಕ್ರೋಧ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತಪಸ್ಸಿನ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯದು—ಹೇ ವಿಭೋ, ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹೋಗೋಣ?

Verse 27

अपरं तत्र भूपोऽस्ति देशे दानपरः सदा । आनर्ताधिपतिः ख्यातः सर्वभूमौ सदैव सः

ಮತ್ತೊಂದು, ಆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸದಾ ದಾನಪರನಾದ ಒಬ್ಬ ಭೂಪನಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ‘ಆನರ್ತ’ದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಖ್ಯಾತನಾಗಿ, ಸರ್ವಭೂಮಿಯಲ್ಲೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು.

Verse 28

ददाति विविधं दानं हस्त्यश्वकनकादिकम् । यदि तत्र न गृह्णीमस्तदा कोपं स गच्छति

ಅವನು ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ಚಿನ್ನ ಮೊದಲಾದ ಹಲವು ವಿಧದ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದಿದ್ದರೆ ಅವನು ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 29

भूपाले कोपमापन्ने स्वजनेषु विरोधिषु । सिद्धिर्नो तपसोऽस्माकं तेन त्यक्तं निजं पुरम्

ರಾಜನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ನಮ್ಮವರೇ ವಿರೋಧಿಗಳಾದರೆ, ನಮ್ಮ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯದು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ನಮ್ಮ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದೆವು.

Verse 30

यदि गृह्णीमहे दानं तस्य भूपस्य देवप । तपसः संप्रणाशः स्याद्यद्धि प्रोक्तं स्वयंभुवा

ಓ ದೇವನೇ! ನಾವು ಆ ರಾಜನ ದಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ ನಮ್ಮ ತಪಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ—ಎಂದು ಸ್ವಯಂಭೂ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಸ್ವತಃ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ।

Verse 31

दशसूनासमश्चक्री दशचक्रिसमो ध्वजी । दशध्वजि समा वेश्या दशवेश्यासमो नृपः

ಚಕ್ರ ಮಾಡುವವನು ಹತ್ತು ವಧಶಾಲೆಗಳಷ್ಟು ಪಾಪಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಧ್ವಜಧಾರಿ ಹತ್ತು ಚಕ್ರಕಾರರಷ್ಟು; ವೇಶ್ಯೆ ಹತ್ತು ಧ್ವಜಧಾರಿಗಳಷ್ಟು; ರಾಜನು ಹತ್ತು ವೇಶ್ಯೆಗಳಷ್ಟು ಪಾಪಸಮಾನ।

Verse 32

तत्कथं तस्य गृह्णीमो दानं पापरतस्य च । यथाऽन्ये नागराः सर्वे लोभेन महतान्विताः

ಹಾಗಾದರೆ ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದ ಅವನ ದಾನವನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸೋಣ? ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ನಗರವಾಸಿಗಳೂ ಮಹಾಲೋಭದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ।

Verse 33

इन्द्र उवाच । प्रभावोऽयं द्विजश्रेष्ठास्तस्य क्षेत्रस्य संस्थितः । हाटकेश्वरसंज्ञस्य सर्वदैव व्यवस्थितः

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಈ ಪ್ರಭಾವ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ; ಹಾಟಕೇಶ್ವರವೆಂಬ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದು ಸದಾ, ಸರ್ವಕಾಲವೂ ನೆಲೆಸಿದೆ।

Verse 34

पितॄणां च सुतानां च बंधूनां च विशेषतः । श्वश्रूणां च स्नुषाणां च भगिनीभ्रातृभार्ययोः

ತಂದೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ; ಅತ್ತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಸೊಸೆಯರಿಗೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸಹೋದರಿಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಹೋದರರ ಪತ್ನಿಗಳಿಗೆ—

Verse 35

तस्याधस्तात्स्वयं देवो हाटकेश्वरसंज्ञितः । पुरस्य विद्यते तस्य प्रतापेनाखिला जनाः

ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಸ್ವಯಂ ದೇವರು ‘ಹಾಟಕೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ನಗರದ ಪ್ರತಾಪದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜನರು ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 36

सन्तप्यंते ततो द्वेषं प्रकुर्वंति परस्परम् । किं न श्रुतं भवद्भिस्तु यथा रामः सलक्ष्मणः । सीतया सह संप्राप्तो विरोधं परमं गतः

ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಒಳಗೊಳಗೆ ಉರಿದು ಪರಸ್ಪರ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಕೇಳಿಲ್ಲವೇ—ಸೀತೆಯೊಡನೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ರಾಮನೇ ಮಹಾ ವಿರೋಧಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು?

Verse 37

सीतया लक्ष्मणेनैव सार्धं कोपेन संयुतः । अवाच्यं प्रोक्तवान्विप्रास्तौ च तेन समं तदा

ಕೋಪದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಸೀತಾ-ಲಕ್ಷ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಾಗ ಅವನು ಹೇಳಬಾರದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

Verse 38

अपि मासं वसेत्तत्र यदि कोपविवर्जितः । तदा मुक्तिमवाप्नोति स्वर्गभाक्पञ्चरात्रतः

ಕೋಪವಿಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಕೂಡ ವಾಸಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಐದು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲೇ ಸ್ವರ್ಗಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 39

तस्मात्तत्र प्रगंतव्यं युष्माभिस्तु मया सह । ईर्ष्याधर्मं न युष्माभिस्ते करिष्यंति नागराः

ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು; ನಗರವಾಸಿಗಳು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಈರ್ಷ್ಯಾಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 40

न चैव भवतां कोपस्तत्रस्थानां भविष्यति । प्रसादान्मम विप्रेंद्राः सत्यमेतन्मयोदितम्

ಅಲ್ಲಿ ನೀವು ವಾಸಿಸುವಾಗ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೋಪವೂ ಎಂದಿಗೂ ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ, ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ, ಇದನ್ನು ನಾನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.

Verse 41

आनर्तः पार्थिवो दाने योजयिष्यति न क्वचित् । युष्माकं पुत्रपौत्रेभ्यो ये दास्यंति च कन्यकाः

ಆನರ್ತದ ರಾಜನು ದಾನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಯಾರನ್ನೂ ಬಲವಂತಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಡುವ ಕನ್ಯೆಯರು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ನೀಡಲ್ಪಡುವರು, ಬಲಾತ್ಕಾರದಿಂದಲ್ಲ.

Verse 42

सहस्रगुणितं तेषां तत्फलं संभविष्यति । अमावास्यादिने श्राद्धं कन्यासंस्थे दिवाकरे

ಅವರಿಗೆ ಆ ಕರ್ಮದ ಫಲವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಹಸ್ರಗುಣವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯಾದಿನ, ಸೂರ್ಯನು ಕನ್ಯಾರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ.

Verse 43

युष्मदग्रे द्विजश्रेष्ठा गया कूप्यां करिष्यति । यस्तस्य तत्फलं भावि सहस्रशतसंमितम्

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಿಮ್ಮ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲೇ ಕೂಪ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಗಯಾ-ಶ್ರಾದ್ಧ ನಡೆಯುವುದು. ಯಾರು ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಭಾವಿ ಫಲವು ಲಕ್ಷಗುಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 44

गयाश्राद्धान्न सन्देहः सत्यमेतन्मयोदितम् । यदि श्राद्धकृते तत्र नायास्यथ द्विजोत्तमाः

ಗಯಾ-ಶ್ರಾದ್ಧದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ನಾನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ…

Verse 45

ततः शापं प्रदास्यामि तपोविघ्नकरं हि वः । एवं ज्ञात्वा मया सार्धं तत्राऽगच्छत सत्वरम्

ಆಮೇಲೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಶಾಪವನ್ನು ವಿಧಿಸುವೆನು; ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ವಿಘ್ನಕಾರಿಯಾಗುವುದು. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ನನ್ನೊಡನೆ ಅಲ್ಲಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬನ್ನಿರಿ.

Verse 46

इत्युक्तास्तेन ते सर्वे शक्रेण सह तत्क्षणात् । कश्यपश्चैव कौंडिन्य उक्ष्णाशः शार्कवो द्विषः

ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಕ್ಷಣವೇ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು—ಕಶ್ಯಪ, ಕೌಂಡಿನ್ಯ, ಉಕ್ಷ್ಣಾಶ, ಶಾರ್ಕವ ಮತ್ತು ದ್ವಿಷ।

Verse 47

बैजवापश्चैव षष्ठः कापिष्ठलो द्विकस्तथा । एतत्कुलाष्टकं प्राप्तमिंद्रेण सह पार्थिव

ಆರವನಾಗಿ ಬೈಜವಾಪ, ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಪಿಷ್ಠಲ ಮತ್ತು ದ್ವಿಕ ಕೂಡ—ಓ ಪಾರ್ಥಿವ! ಈ ಎಂಟು ಕುಲಗಳ ಸಮೂಹ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿತು.

Verse 48

अग्निष्वात्तादिकान्सर्वान्पितॄनाहूय कृत्स्नशः । विश्वेदेवांस्तथा चैव प्रस्थितः पाकशासनः

ಅಗ್ನಿಷ್ವಾತ್ತ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ವಿಶ್ವೇದೇವರನ್ನೂ ಕೂಡ ಕರೆಯಿಸಿ, ಪಾಕಶಾಸನ (ಇಂದ್ರ) ಹೊರಟನು.

Verse 49

सम्यक्छ्रद्धासमाविष्टश्चमत्कारपुरं प्रति । एतस्मिन्नेव काले तु ब्रह्मा लोकपितामहः

ಅವನು ಸಮ್ಯಕ್ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ ಚಮತ್ಕಾರಪುರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು. ಮತ್ತು ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮಾ (ಸಹ ಕಾರ್ಯನಿರತನಾಗಿದ್ದನು).

Verse 50

गयायां प्रस्थितः सोऽपि श्राद्धार्थं तत्र वासरे । विश्वेदेवाः प्रतिज्ञाय गयायां प्रस्थिता विधिम्

ಅವನು ಸಹ ಆ ದಿನವೇ ಶ್ರಾದ್ಧಾರ್ಥವಾಗಿ ಗಯೆಗೆ ಹೊರಟನು. ವಿಶ್ವೇದೇವರೂ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗಯೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರು.

Verse 51

शक्र श्राद्धं परित्यज्य गता यत्र पितामहः । शक्रोऽपि तत्पुरं प्राप्य गयाकूप्यामुपागतः

ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ಹೋದ ಆ ನಗರಕ್ಕೆ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಸಹ ತಲುಪಿ, ಗಯಾಕೂಪಿ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಕೂಪದ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.

Verse 52

ततः स्नात्वाह्वयामास श्राद्धार्थं श्रद्धयान्वितः । विश्वेदेवान्पितॄंश्चैव काले कुतपसंज्ञिते

ನಂತರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಶ್ರಾದ್ಧಾರ್ಥವಾಗಿ ಕುತಪಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವೇದೇವರು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಆವಾಹನ ಮಾಡಿದನು.

Verse 53

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः समाहूताश्च तेन ये । पितरो देवरूपा ये प्रेतरूपास्तथैव च

ಈ ನಡುವೆ ಅವನು ಆವಾಹನ ಮಾಡಿದವರು ಬಂದರು—ಪಿತೃಗಳು; ಕೆಲವರು ದೇವರೂಪದಲ್ಲಿ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೇತರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.

Verse 54

प्रत्यक्षरूपिणः सर्वे द्विजोपांते समाश्रिताः । विश्वेदेवा न संप्राप्ता ये गयायां गतास्तदा

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರೂಪದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜನ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ) ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾದರು; ಆದರೆ ಆ ವೇಳೆಗೆ ವಿಶ್ವೇದೇವರು ಬಂದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಗಯೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರು.

Verse 55

ततो विलंबमकरोत्तदर्थं पाक शासनः । विश्वेदेवा यतः श्राद्धे पूज्याः प्रथममेव च

ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಪಾಕಶಾಸನ (ಇಂದ್ರ)ನು ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿಳಂಬಗೊಳಿಸಿದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವೇದೇವರು ಮೊದಲಿಗೇ ಪೂಜ್ಯರು।

Verse 56

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो नारदो मुनिसत्तमः । शक्रं प्राह समागत्य विश्वेदेवाऽभिकांक्षिणम्

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾರದನು ಬಂದನು; ವಿಶ್ವೇದೇವರ ಆಗಮನವನ್ನು ಕಾತರದಿಂದ ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಕ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 57

नारद उवाच । विश्वेदेवा गताः शक्र श्राद्धे पैतामहेऽधुना । गयायां ते मया दृष्टा गच्छमानाः प्रहर्षिताः

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಶಕ್ರಾ! ವಿಶ್ವೇದೇವರು ಈಗ ಪಿತಾಮಹನ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಕಂಡೆ—ಹರ್ಷದಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 58

तच्छ्रुत्वा तत्र कुपितस्तेषामुपरि तत्क्षणात् । अब्रवीत्परुषं वाक्यं विप्राणां पुरतः स्थितः

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡನು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮುಂದೆಯೇ ನಿಂತು ಕಠೋರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 59

विश्वेदेवान्विना श्राद्धं करिष्याम्यहमद्य भोः । तथान्ये मानवाः सर्वे करिष्यंति धरातले

ಅವನು ಹೇಳಿದನು—ಓಹೋ! ಇಂದು ನಾನು ವಿಶ್ವೇದೇವರಿಲ್ಲದೇ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುವೆನು; ಹಾಗೆಯೇ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಇತರ ಎಲ್ಲ ಮಾನವರೂ ಮಾಡುವರು।

Verse 61

एवमुक्त्वा सहस्राक्ष एकोद्दिष्टानि कृत्स्नशः । चकार सर्वदेवानां ये हता रणमूर्धनि

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ ಇಂದ್ರನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹತರಾದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ನಿಮಿತ್ತ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು।

Verse 62

एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी । येषामुद्दिश्य तच्छ्राद्धं कृतं तेषां नृपोत्तम

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಶರೀರ ವಾಣಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿತು— “ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ! ಯಾರ ಹೆಸರನ್ನೂ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಆ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ, ಅವರಿಗೆ ಅದರ ನಿಯತ ಫಲ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಲಭಿಸುವುದು।”

Verse 63

शक्रशक्र महाबाहो येषां श्राद्धं कृतं त्वया । प्रेतत्वे संस्थितानां च प्रेतत्वेन विवर्जिताः

“ಹೇ ಶಕ್ರ, ಹೇ ಮಹಾಬಾಹೋ! ನೀನು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೀಯೋ, ಅವರು ಪ್ರೇತಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ಪ್ರೇತತ್ವದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾದರು।”

Verse 64

गताः स्वर्गप्रसादात्ते दिव्यरूपवपुर्धराः । ये पुनः स्वर्गताः पूर्वं युध्यमाना महाहवे

“ಸ್ವರ್ಗಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವರು ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು; ಮತ್ತು ಹಿಂದೆ ಮಹಾಹವದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದವರು…”

Verse 65

ते च मोक्षं गताः सर्वे प्रसादात्तव वासव । तच्छ्रुत्वा वासवो वाक्यं तोषेण महतान्वितः

“ಮತ್ತೆ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ, ಹೇ ವಾಸವ! ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ಪಡೆದರು।” ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ವಾಸವ ಇಂದ್ರನು ಮಹಾ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದನು।

Verse 66

अहो तीर्थमहो तीर्थं शंसमानः पुनःपुनः । एतस्मिन्नन्तरे प्राप्ता विश्वे देवाः समुत्सुकाः

ಅವನು ಪುನಃಪುನಃ “ಅಹೋ! ತೀರ್ಥ—ಅಹೋ! ತೀರ್ಥ!” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತ ಅದರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿಶ್ವೇದೇವರು ಅಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದರು.

Verse 67

निर्वृत्य ब्रह्मणः श्राद्धं गयायां तत्र पार्थिव । प्रोचुश्च वृत्रहंतारं कुरु श्राद्धं शतक्रतो

ಹೇ ರಾಜನೇ! ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅವರು ವೃತ್ರಹಂತನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು— “ಹೇ ಶತಕ್ರತೋ! ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡು.”

Verse 68

भूयोऽपि न विनाऽस्माभिर्लभ्यते श्राद्धजं फलम् । वयं दूरात्समायातास्तव श्राद्धस्य कारणात् । निर्वर्त्य ब्रह्मणः श्राद्धं येन पूर्वं निमंत्रिताः

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ—ನಮ್ಮ (ವಿಶ್ವೇದೇವರ)ಿಲ್ಲದೆ ಶ್ರಾದ್ಧಫಲ ದೊರೆಯದು. ನಿನ್ನ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ನಾವು ದೂರದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ಹಿಂದೆ ಆಹ್ವಾನಿತರಾಗಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.

Verse 69

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां कुपितः पाकशासनः । अब्रवीत्परुषं वाक्यं मेघगम्भीरया गिरा

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಾಕಶಾಸನ (ಇಂದ್ರ) ಕೋಪಗೊಂಡನು. ಮೇಘಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಕಠೋರ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 70

अद्यप्रभृति यः श्राद्धं मर्त्यलोके करिष्यति । अन्योऽपि यो भवत्पूर्वं वृथा तस्य भविष्यति

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು— “ಇಂದಿನಿಂದ ಮತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ನಿಮ್ಮ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಇರುವ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ವಿಧಾನ ಅವನಿಗೆ ಫಲರಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ.”

Verse 71

एकोद्दिष्टानि श्राद्धानि करिष्यंत्यखिला जनाः । सांप्रतं मर्त्यलोकेऽत्र मर्यादेयं कृता मया

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ಈಗ ಈ ಮತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ-ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವರು. ಈ ಮર્યಾದೆ ಮತ್ತು ನಿಯಮವನ್ನು ನಾನೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Verse 72

भूताः प्रेताः पिशाचाश्च ये चान्ये श्राद्धहारकाः । विश्वेदेवैः प्ररक्ष्यंते रक्षयिष्यामि तानहम्

ಭೂತ, ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚ ಮತ್ತು ಇತರ ಶ್ರಾದ್ಧ-ಹಾರಕರು—ವಿಶ್ವೇದೇವರು ರಕ್ಷಿಸುವವರನ್ನು ನಾನು ಸ್ವತಃ ರಕ್ಷಿಸುವೆನು.

Verse 73

यजमानस्य काये च श्राद्धं संयोज्य यत्नतः । मया हताः प्रयास्यंति सर्वे ते दूरतो द्रुतम्

ಯಜಮಾನನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಯೋಜಿಸಿದಾಗ, ನನ್ನ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ದೂರಕ್ಕೆ ಓಡಿ ಹೋಗುವರು.

Verse 74

एवमुक्त्वा सहस्राक्षो विश्वेदेवांस्ततः परम् । प्रोवाच ब्राह्मणान्सर्वान्विश्वेदेवैर्विना कृतम् । श्राद्धकर्म भवद्भिस्तु कार्यमन्यैश्च मानवैः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ (ಇಂದ್ರ)ನು ನಂತರ ವಿಶ್ವೇದೇವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಘೋಷಿಸಿದನು—“ವಿಶ್ವೇದೇವರ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕೂಡ ನೀವು ಮತ್ತು ಇತರ ಮಾನವರು ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.”

Verse 76

तेषामुष्णाश्रुणा तेन यत्पृथ्वी प्लाविता नृप । भूतान्यंडान्यनेकानि संख्यया रहितानि च

ಓ ನೃಪ, ಅವರ ಉಷ್ಣಾಶ್ರುಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಮುಳುಗಿತು; ಮತ್ತು ಭೂತಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಂಡಗಳು ಅನೇಕ, ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಅತೀತವಾಗಿದ್ದವು.

Verse 77

ततोंऽडेभ्यो विनिष्क्रांताः प्राणिनो रौद्ररूपिणः । कृष्णदंताः शंकुकर्णा ऊर्ध्वकेशा भयावहाः । रक्ताक्षाश्च ततः प्रोचुर्विश्वेदेवांश्च ते नृप

ಆಮೇಲೆ ಆ ಅಂಡಗಳಿಂದ ಭಯಾನಕ ರೂಪದ ಜೀವಿಗಳು ಹೊರಬಂದರು—ಕಪ್ಪು ದಂತಗಳು, ಶಂಕುವಿನಂತ ಕಿವಿಗಳು, ನೇರವಾಗಿ ನಿಂತ ಕೂದಲು, ಅತಿಭಯಂಕರರು, ರಕ್ತವರ್ಣ ಕಣ್ಣುಗಳು. ನಂತರ, ಓ ರಾಜನೇ, ಅವರು ವಿಶ್ವೇದೇವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

Verse 78

वयं बुभुक्षिताः सर्वे भोजनं दीयतां ध्रुवम् । भवद्भिर्विहिता यस्माद्याचयामो न चापरम्

ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಹಸಿದಿದ್ದೇವೆ; ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಮಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡಿ. ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಇದನ್ನೇ ಬೇಡುತ್ತೇವೆ; ಇನ್ನೇನೂ ಅಲ್ಲ.

Verse 79

तथेत्युक्ते द्विजेंद्रैश्च विश्वेदेवाः सुदुःखिताः । रुरुदुर्बाष्पपूरेण प्लावयन्तो वसुन्धराम्

ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು “ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ವಿಶ್ವೇದೇವರು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾದರು. ಕಣ್ಣೀರಿನ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಅತ್ತರು, ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ಮುಳುಗಿಸುವಂತೆ.

Verse 80

एवमुक्त्वा तु ते श्राद्धं विश्वेदेवा नृपोत्तम । ब्रह्मलोकं गताः सर्वे दुःखेन महताऽन्विताः । प्रोचुश्च दीनया वाचा प्रणिपत्य पितामहम्

ಶ್ರಾದ್ಧದ ವಿಷಯವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಓ ನೃಪೋತ್ತಮನೇ, ವಿಶ್ವೇದೇವರೆಲ್ಲರು ಮಹಾದುಃಖದಿಂದ ಕೂಡಿಕೊಂಡು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ದೀನ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

Verse 81

वयं बाह्याः कृता देव श्राद्धानां बलविद्विषा । तव श्राद्धे गता यस्माद्गयायां प्राङ्निमंत्रिताः

ಹೇ ದೇವಾ! ಬಲವಿದ್ವೇಷಿ (ಇಂದ್ರ) ನಮ್ಮನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಿಂದ ಹೊರಗಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಮುಂಚೆಯೇ ಆಹ್ವಾನಿತರಾಗಿ ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು.

Verse 82

तेन रुष्टः सहस्राक्षस्तव चांते समागताः । तस्मात्कुरु प्रसादं नः श्राद्धार्हाः स्याम वै यथा

ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ (ಇಂದ್ರ) ಕೋಪಗೊಂಡನು; ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸಾದವಿರಲಿ, ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾವು ಶ್ರಾದ್ಧಾರ್ಹರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ.

Verse 83

तच्छ्रुत्वा सत्वरं ब्रह्मा कृपया परयान्वितः । विश्वेदेवान्समादाय कूप्माण्डैस्तैः समन्वितान्

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪರಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಕೂಡಿಕೊಂಡು ತಕ್ಷಣವೇ ವಿಶ್ವೇದೇವರನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕೂಷ್ಮಾಂಡರನ್ನೂ ಸಮೇತವಾಗಿ ಕರೆತಂದನು.

Verse 85

एतस्मिन्नेव काले तु ब्रह्मा तत्र समागतः । विश्वेदेवसमायुक्तो हंसयानसमाश्रितः

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದನು; ವಿಶ್ವೇದೇವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಹಂಸಯಾನವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಆಸೀನನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 86

शक्रोऽपि सहसा दृष्ट्वा संप्राप्तं कमलासनम् । अर्घ्यमादाय पाद्यं च सत्वरं सम्मुखो ययौ

ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನೂ ಸಹ ಅಚಾನಕವಾಗಿ ಕಮಲಾಸನನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾದ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಎದುರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು.

Verse 87

ततः प्रणम्य शिरसा साष्टांगं विनयान्वितः । प्रोवाच प्रांजलिर्भूत्वा स्वागतं ते पितामह

ನಂತರ ವಿನಯದಿಂದ ಶಿರಸ್ಸು ಬಾಗಿಸಿ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಹೇಳಿದನು—“ಪಿತಾಮಹ, ನಿಮಗೆ ಸ್ವಾಗತ.”

Verse 88

तव संदर्शनादेव ज्ञातं जन्मत्रयं मया । द्रुतं पूर्वं शुभं कर्म करोमि च यथाऽधुना

ನಿನ್ನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನನಗೆ ನನ್ನ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳ ಜ್ಞಾನವಾಯಿತು. ಈಗ ನಾನು ಪೂರ್ವನಿಯತ ಶುಭಕರ್ಮವನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 89

करिष्यामि परे लोके व्यक्तमेतदसंशयम्

ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಇದನ್ನು ಮಾಡುವೆನು—ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟ, ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 90

निःस्पृहस्यापि ते देव यदागमनकारणम् । तन्मे द्रुततरं ब्रूहि येन सर्वं करोम्यहम्

ಓ ದೇವಾ! ನೀನು ನಿಃಸ್ಪೃಹನಾದರೂ ನಿನ್ನ ಆಗಮನದ ಕಾರಣವೇನು? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೇಳು; ಆಗ ನಾನು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುವೆನು.

Verse 91

ब्रह्मोवाच । यैर्विना न भवेच्छ्राद्धं ममापि सुरसत्तम । विश्वेदेवास्त्वया तेऽद्य श्राद्धबाह्या विनिर्मिताः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಯಾರಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಶ್ರಾದ್ಧವೂ ನಡೆಯದು, ಆ ವಿಶ್ವೇದೇವರನ್ನು ನೀನು ಇಂದು ಶ್ರಾದ್ಧದ ಹೊರಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ.

Verse 92

तत्त्वया न कृतं भद्रं तेन कर्म वितन्वता । अप्रमाणं कृता वेदा यतश्च स्मृतयस्तथा

ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾ ನೀನು ಭದ್ರವನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದರಿಂದ ವೇದಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ಮೃತಿಗಳೂ ಅಪ್ರಮಾಣವಾದಂತಾಗಿವೆ.

Verse 93

एते पूर्वं मया शक्र श्राद्धार्थं विनिमंत्रिताः । पश्चात्त्वया न दोषोऽस्ति तस्माच्चैषां महात्मनाम्

ಹೇ ಶಕ್ರಾ! ಶ್ರಾದ್ಧಾರ್ಥವಾಗಿ ಇವರನ್ನು ಮೊದಲು ನಾನೇ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದೆ. ನಂತರ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ದೋಷವಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಮಹಾತ್ಮರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ…

Verse 94

तस्माच्छापप्रमोक्षार्थं त्वं यतस्व सुरेश्वर । येन स्युः श्राद्धयोग्याश्च सर्वेऽमी दुःखिता भृशम्

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರಾ! ಈ ಶಾಪದಿಂದ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ನೀನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸು; ಇದರಿಂದ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಮತ್ತೆ ಶ್ರಾದ್ಧಯೋಗ್ಯರಾಗಲಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಬಹಳ ದುಃಖಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

Verse 95

पुरा ह्येतन्मया प्रोक्तं सर्वेषां च द्विजन्मनाम् । एतत्पूर्वं च यच्छ्राद्धं सफलं तद्भविष्यति

ನಿಜವಾಗಿ, ಇದನ್ನು ನಾನು ಹಿಂದೆ ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರಿಗೂ ಹೇಳಿದ್ದೆ; ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ನಡೆದ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಸಫಲವಾಗಿ ಫಲಪ್ರದವಾಗುವುದು.

Verse 96

तत्कथं मम वाक्यं त्वमसत्यं प्रकरोषि च

ಹಾಗಾದರೆ ನನ್ನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಅಸತ್ಯವೆಂದು ಹೇಗೆ ಮಾಡುತ್ತೀ?

Verse 97

इंद्र उवाच । मयाऽपि कोपयुक्तेन शप्ता एते पितामह । तद्यथा सत्यवाक्योऽहं प्रभवामि तथा कुरु

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಹೇ ಪಿತಾಮಹಾ! ಕೋಪದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ನಾನೂ ಇವರಿಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದ್ದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಸತ್ಯವಾಕ್ಯನಾಗಿ ಉಳಿಯುವಂತೆ, ನನ್ನ ವಾಕ್ಯವು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗುವಂತೆ ನೀನು ಮಾಡು.

Verse 98

ब्रह्मोवाच । तव वाक्यं यथा सत्यं प्रभविष्यति वासव । तथाऽहं संविधास्यामि विश्वेदेवार्थमेव ह

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಾಸವ! ನಿನ್ನ ವಾಕ್ಯವು ಹೇಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಫಲಿಸುವುದೋ ಹಾಗೆಯೇ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿಶ್ವೇದೇವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವ್ಯವಸ್ಥೆಮಾಡುವೆನು।

Verse 99

विश्वेदेवैर्विना श्राद्धं यत्त्वया समुदाहृतम् । एकोद्दिष्टं नराः सर्वे करिष्यंति धरातले

ವಿಶ್ವೇದೇವರಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನೀನು ಘೋಷಿಸಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ಏಕೋದ್ಧಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸುವರು।

Verse 100

तस्मिन्नहनि देवेंद्र त्वया यत्र विनिर्मितम् । प्रेतपक्षे चतुर्दश्यां शस्त्रेण निहतस्य च

ಹೇ ದೇವೇಂದ್ರ! ನೀನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ—ಪ್ರೇತಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ—ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಹತರಾದವನಿಗೂ (ಅದೇ ವಿಧಿ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ)।

Verse 101

क्षयाहे चाऽपि संजाते विश्वेदेवैर्विना कृतम् । नागरस्य शुभं श्राद्धं वचनान्मे भविष्यति

ಕ್ಷಯಾಹ ಸಂಭವಿಸಿದರೂ, ವಿಶ್ವೇದೇವರಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ನಾಗರದ ಶುಭ ಶ್ರಾದ್ಧವು ನನ್ನ ವಚನದಿಂದ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಫಲಪ್ರದವಾಗುವುದು।

Verse 102

शेषकाले तु यः श्राद्धं प्रकरिष्यति तैर्विना । व्यर्थं संपत्स्यते तस्य मम वाक्यादसंशयम्

ಆದರೆ ಇತರ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ವಿಶ್ವೇದೇವರಿಲ್ಲದೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುವರೋ, ಅವರದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದು—ಇದು ನನ್ನ ವಚನದಿಂದ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 104

मुक्त्वा शस्त्रहतं चैकं तस्मिन्नहनि यो नरः । करिष्यति तथा श्राद्धं भूतभोज्यं भविष्यति । विश्वामित्र उवाच । तथेत्युक्ते तु शक्रेण ब्रह्मा लोकपितामहः । विश्वेदेवैस्ततः प्रोक्तो विनयावनतैः स्थितैः

ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಹತನಾದ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಆ ದಿನ ಯಾರು ಆ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವನೋ, ಆ ಅನ್ನವು ಭೂತಗಳ ಭೋಜ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದಾಗ, ವಿನಯದಿಂದ ವಂದಿಸಿ ನಿಂತ ವಿಶ್ವೇದೇವರು ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ವಿನಂತಿಸಿದರು.

Verse 105

एते पुत्राः समुत्पन्ना अस्मदश्रुभ्य एव च । तेषां तु भोजनं दत्तं क्षुधार्तानां मया विभो

ಈ ಪುತ್ರರು ನನ್ನ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಓ ವಿಭೋ, ಅವರು ಕ್ಷುಧಾರ್ತರಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ.

Verse 106

अस्मद्विवर्जितं श्राद्धं कुपितैर्वासवोपरि । तद्यथा जायते सत्यं वाक्यमस्मदुदीरितम्

ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ; ಇದರಿಂದ ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ) ಮೇಲಾಗಿ (ದೇವರುಗಳು) ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ವಾಕ್ಯವು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಸತ್ಯವಾಗಲಿ.

Verse 107

अस्माकं वासवस्यापि तथा कुरु पितामह । निरूपय शुभाहारं येन स्यात्तृप्तिरुत्तमा

ಹೇ ಪಿತಾಮಹ, ನಮ್ಮಿಗೂ ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ)ನಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡು. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುವಂತೆ ಶುಭ ಆಹಾರ-ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸು.

Verse 108

एतेषामेव सर्वेषां प्रसादात्तव पद्मज

ಹೇ ಪದ್ಮಜ (ಬ್ರಹ್ಮಾ), ಇವರ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಸಾದವು ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 109

पद्मज उवाच । श्राद्धकाले तु विप्राणां भोज्यपात्रेषु कृत्स्नशः । भस्मरेखां प्रदास्यंति ह्येतैस्तत्त्याज्यमेव हि

ಪದ್ಮಜ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಹೇಳಿದರು—ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಭೋಜನಪಾತ್ರಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ಭಸ್ಮರೇಖೆಗಳನ್ನು ಎಳೆಯುವರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ/ಆಹಾರ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತ್ಯಾಜ್ಯ.

Verse 111

एतेभ्यश्चैव तद्दत्तं मया तुष्टेन सांप्रतम् । एवमुक्त्वा ततो नाम तेषां चक्रे पितामहः

ಇವರಿಗೂ ಸಹ—ನಾನು ಈಗ ತೃಪ್ತನಾಗಿ—ಪ್ರಸ್ತುತ ಆ ಪಾಲನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ಎಂದು ಹೇಳಿ ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಅವರು ನಂತರ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದರು.

Verse 112

कुशब्देन स्मृता भूमिः संसिक्ता चाश्रुणा यतः । ततोंऽडानि च जातानि तेभ्यो जाता अमी घनाः । कूष्मांडा इति विख्याता भविष्यंति जगत्त्रये

‘ಕು’ ಎಂಬ ಶಬ್ದದಿಂದ ಭೂಮಿ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅದು ಅಶ್ರುಗಳಿಂದ ಸಿಂಚಿತವಾಯಿತು; ಅದರಿಂದ ಅಂಡಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು, ಆ ಅಂಡಗಳಿಂದ ಈ ಘನದೇಹಿಗಳು ಜನಿಸಿದರು. ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಇವರು ‘ಕೂಷ್ಮಾಂಡ’ರೆಂದು ಖ್ಯಾತರಾಗುವರು.

Verse 113

ततस्तांश्च त्रिधा कृत्वा क्रमेणैवार्पयत्तदा । अग्नेर्वायोस्तथार्कस्य वाक्यमेतदुवाच ह

ನಂತರ ಅವರನ್ನು ಮೂರು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು ಹಾಗೂ ಅರ್ಕ (ಸೂರ್ಯ) ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಈ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 114

यजुर्वेदे प्रविख्यातं यद्देवति ऋचां त्रयम् । तेन भागः प्रदातव्य एतेषां भक्तिहोमतः

ಯಜುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ ಮೂರು ಋಕ್‌ಮಂತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ—ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೋಮಾಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ—ಇವರ ಪಾಲನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

Verse 115

कोटिहोमोद्भवे चैव निजभागस्य मध्यतः । तेन तृप्तिं प्रयास्यंति मम वाक्यादसंशयम्

ಕೋಟಿ ಹೋಮಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ—ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಮಧ್ಯದಿಂದಲೇ—ಅವರು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವರು; ನನ್ನ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 116

एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रस्ततश्चादर्शनं गतः । विश्वेदेवास्तथा हृष्टाः कूष्माण्डाश्च विशेषतः

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಚತುರ್ಮುಖನು (ಬ್ರಹ್ಮ) ನಂತರ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅಡಗಿದನು. ವಿಶ್ವೇದೇವರು ಹರ್ಷಿಸಿದರು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೂಷ್ಮಾಂಡರು ಪರಮಾನಂದಪಟ್ಟರು.

Verse 117

एतस्मात्कारणाद्रक्षा क्रियते भस्मसम्भवा । विप्राणां भोज्यपात्रेषु श्राद्धे कूष्मांडजाद्भयात् । नागराणां न वांछंति श्राद्धे छिद्रं यतः शृणु

ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಭೋಜನಪಾತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂಷ್ಮಾಂಡಜನ್ಯ ಭಯದಿಂದ ಭಸ್ಮಸಂಭವ ರಕ್ಷಾಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾಗರರು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ‘ಛಿದ್ರ’ (ದೋಷ)ವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 118

तेषां स्थाने यतो जाता दाक्षिण्येन समन्विताः । निषिद्धा भस्मजा रक्षा भर्तृयज्ञेन तेजसा

ಅವರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತರಾದವರು ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಕಾರಣ, ಭರ್ತೃಯಜ್ಞದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಸ್ಮಜ ರಕ್ಷೆ ನಿಷಿದ್ಧವಾಯಿತು.

Verse 119

तदर्थं नागराः सर्वे न कुर्वन्ति हि कर्हिचित् । इन्द्रोऽपि च गते तस्मिंश्चतुर्वक्त्रे निजालयम्

ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಎಲ್ಲ ನಾಗರರು ಅದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಆ ಚತುರ್ಮುಖನು ತನ್ನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ ಬಳಿಕ ಇಂದ್ರನೂ (ತದನುಸಾರ) ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡನು.

Verse 120

अब्रवीद्ब्राह्मणान्सर्वांश्चमत्कारपुरोद्भवान् । कृतांजलिपुटो भूत्वा विनयावनतः स्थितः

ಆ ಅದ್ಭುತ ನಗರದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಅವನು ಸಂಬೋಧಿಸಿದನು; ಅಂಜಲಿ ಮುದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ನತವಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಂತನು।

Verse 121

श्रूयतां मद्वचो विप्राः करिष्यथ ततः परम् । स्थापयिष्याम्यहं लिंगं देवदेवस्य शूलिनः

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ನನ್ನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ; ನಂತರ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ನೀವು ಕಾರ್ಯಮಾಡಿರಿ। ನಾನು ದೇವದೇವ ಶೂಲಿನನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆನು।

Verse 122

ततस्तैर्ब्राह्मणैस्तस्य दर्शितं स्थानमुत्तमम् । सोऽपि लिंगं च संस्थाप्य प्रहृष्टस्त्रिदिवं ययौ

ನಂತರ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು. ಅವನೂ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ತ್ರಿದಿವಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 123

विश्वामित्र उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि नराधिप । गयाकूप्याश्च माहात्म्यं सर्वकामप्रदायकम्

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ನರಾಧಿಪ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ; ಗಯಾಕೂಪಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವು ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದಾಯಕವಾಗಿದೆ।

Verse 124

आनर्त उवाच । गयाकूप्याश्च माहात्म्यं भवता मे प्रकीर्तितम् । बालमंडनजं वापि सांप्रतं वक्तुमर्हसि

ಆನರ್ತನು ಹೇಳಿದನು—ನೀವು ನನಗೆ ಗಯಾಕೂಪಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಈಗ ಬಾಲಮಂಡನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ತೀರ್ಥಫಲವನ್ನೂ ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳಿರಿ।

Verse 126

विश्वामित्र उवाच । सहस्राक्षेण ते विप्रा लिंगार्थं याचिता यदा । स्थानं शुभं पवित्रं च सर्वक्षेत्रस्य मध्यगम्

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ (ಇಂದ್ರ)ನು ಲಿಂಗಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಯಾಚಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಸಮಸ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಶುಭವೂ ಪರಮಪವಿತ್ರವೂ ಆದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದರು।

Verse 127

ततस्तैर्दर्शितं लिंगं सुपुण्यं बालमंडनम् । यत्र बालाः पुरा जाता मरुदाख्या दितेः सुताः

ನಂತರ ಅವರು ಪರಮಪുണ್ಯಕರವಾದ ‘ಬಾಲಮಂಡನ’ ಎಂಬ ಲಿಂಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು—ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಿತಿಯ ಪುತ್ರರಾದ ‘ಮರುತ್’ ಎಂಬ ಯುವಕರು ಜನಿಸಿದರು।

Verse 128

तेनैव च पुरा ध्वस्ता न च मृत्युमुपागताः । तच्च मेध्यतमं ज्ञात्वा स्थानं दृष्टं पुरा च यत्

ಅದೇ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವರು ಒಮ್ಮೆ ಧ್ವಸ್ತರಾದರೂ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧಿಕರವೆಂದು, ಪುರಾತನದಿಂದಲೇ ದರ್ಶಿತ-ಪೂಜಿತವೆಂದು ತಿಳಿದು ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 129

यत्र दित्या तपस्तप्तं सुसुतं कांक्षमाणया । तद्दृष्ट्वा परमं स्थानं जीवं प्रोवाच देवपः

ಯಲ್ಲಿ ದಿತಿಯು ಸತ್ಪುತ್ರರನ್ನು ಬಯಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಳೋ, ಆ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಂಡು ದೇವಾಧಿಪತಿ ‘ಜೀವ’ನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 130

गुरो ब्रूहि ममाशु त्वं सुमुहूर्तं च सांप्रतम् । दिवसं यत्र सल्लिंगं स्थापयामि हरोद्भवम् । प्रलयेऽपि समुत्पन्ने न नाशो यत्र जायते

ಹೇ ಗುರು! ಈಗಲೇ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನನಗೆ ಶುಭ ಮುಹೂರ್ತವೂ ಆ ದಿನವೂ ಹೇಳು; ಯಾವ ದಿನ ನಾನು ಹರೋದ್ಭವವಾದ ಈ ಸತ್ಯಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆನೋ—ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರಳಯ ಬಂದರೂ ನಾಶವಾಗದು।

Verse 131

ततः सोऽपि चिरं ध्यात्वा तं प्रोवाच शचीपतिम् । माघमासे सिते पक्षे पुष्यर्क्षे रविवासरे

ಅನಂತರ ಅವನೂ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಶಚೀಪತಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು— ‘ಮಾಘಮಾಸದ ಶ್ವೇತಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ, ಪುಷ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ, ಭಾನುವಾರ…’

Verse 132

त्रयोदश्यामभीष्टे तु संजातेऽ भ्युदये शुभे । संस्थापय विभो लिंगं मम वाक्येन सांप्रतम्

‘ಅಭೀಷ್ಟ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ, ಶುಭ ಅಭ್ಯುದಯ ಉಂಟಾದಾಗ, ಹೇ ವಿಭೋ— ನನ್ನ ವಾಕ್ಯಾನುಸಾರ ಈಗಲೇ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸು.’

Verse 133

आकल्पांतसमं दिव्यं स्थिरं ते तद्भविष्यति । तच्छ्रुत्वा देवराजस्तु हर्षेण महताऽन्वितः

‘ಇದು ನಿನಗೆ ಕಲ್ಪಾಂತವರೆಗೆ ದಿವ್ಯವೂ ಸ್ಥಿರವೂ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.’ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವರಾಜನು ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದನು।

Verse 134

बालमंडनसांनिध्ये स्थापयामास तत्तदा । विप्रपुण्याहघोषेण गीतवादित्रनिस्वनैः

ಆಗ ಬಾಲಮಂಡನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು— ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪುಣ್ಯಾಹಘೋಷ ಮತ್ತು ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳ ನಾದಗಳ ನಡುವೆ।

Verse 135

ततो होमावसाने तु तर्पयित्वा द्विजोत्तमान् । दक्षिणायां ददौ तेषामाघाटं स्थानमुत्तमम्

ನಂತರ ಹೋಮಾವಸಾನದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರನ್ನು ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿ, ಅವರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿದನು— ‘ಆಘಾಟ’ ಎಂಬ ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ ದಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 136

मांकूले संस्थितं यच्च दिव्यप्राकारभूषितम् । सर्वेषामेव विप्राणां सामान्येन नृपोत्तम

ಮಾಂಕೂಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದ್ದು ದಿವ್ಯ ಪ್ರಾಕಾರದಿಂದ ಭೂಷಿತವಾದುದು, ಓ ನೃಪೋತ್ತಮ, ಅದು ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ (ಸರ್ವಸಾಧಾರಣವಾಗಿ) ಸೇರಿದೆ.

Verse 137

ततोऽष्टकुलिकान्विप्रान्समाहूयाब्रवीदिदम् । युष्माभिस्तु सदा कार्या चिंता लिंगसमुद्भवा

ನಂತರ ಎಂಟು ಕುಲಗಳ ವಿಪ್ರರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಅವನು ಹೀಗೆಂದನು—“ಶಿವಲಿಂಗ-ಸೇವೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಸಂರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೀವು ಸದಾ ಮಾಡಬೇಕು.”

Verse 138

अस्य यस्मान्मया दत्ता वृत्तिश्चन्द्रार्ककालिका । सा च ग्राह्या तदर्थे च द्वादशग्रामसंभवा

“ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯ ಇರುವವರೆಗೂ ಇರುವ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಅದೇ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅದು ಹನ್ನೆರಡು ಗ್ರಾಮಗಳಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.”

Verse 139

ब्राह्मणा ऊचुः । न वयं विबुधश्रेष्ठ करिष्यामो वचस्तव । लिंगचिंतासमुद्भूतं श्रूयतामत्र कारणम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—“ಓ ವಿಬುಧಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಾವು ನಿಮ್ಮ ವಚನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಲಿಂಗಚಿಂತೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಕಾರಣವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳಿರಿ.”

Verse 140

ब्रह्मस्वं विबुधस्वं च तडागोत्थं विशेषतः । भक्षितं स्वल्पमप्यत्र नाश येत्सर्वपूर्वजान्

“ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಧನ ಮತ್ತು ದೇವಧನ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಡಾಗದಿಂದ (ಕೆರೆ/ಕೊಳದಿಂದ) ಉದ್ಭವಿಸಿದ ದಾನಸಂಪತ್ತು—ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಭಕ್ಷಿಸಿದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಪೂರ್ವಜರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.”

Verse 141

यदि कश्चित्कुलेऽस्माकं जातस्तद्भक्षयिष्यति । पातयिष्यति नः सर्वांस्तदस्माकं महद्भयम्

ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಯಾರಾದರೂ ಅದನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ಅವನು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಪತನಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವನು; ಇದೇ ನಮ್ಮ ಮಹಾಭಯ.

Verse 142

अथ तं मध्यगः प्राह कृतांजलिर्द्विजोत्तमः । दृष्ट्वाऽन्यमनसं शक्रं कृतपूर्वोपकारिणम्

ಆಮೇಲೆ ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಕೈಜೋಡಿಸಿದ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು—ಹಿಂದೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದ ಶಕ್ರನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಂಚಲನಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ—ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 143

देवशर्माभिधानस्तु विख्यातः प्रवरैस्त्रिभिः । अहं चिंतां करिष्यामि तव लिंगसमुद्भवाम्

ನಾನು ದೇವಶರ್ಮನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನು, ಮೂರು ಪ್ರವರರಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತನಾದವನು; ನಿನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಲಿಂಗಸಂಬಂಧವಾದ ವ್ರತವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಹೊಣೆ ನಾನು ವಹಿಸುವೆನು.

Verse 144

अपुत्रस्य तु मे पुत्रं यदि यच्छसि वासव । यस्मात्संजायते वंशो यावदाभूतसंप्लवम्

ಹೇ ವಾಸವ, ನಾನು ಅಪುತ್ರನು; ನೀನು ನನಗೆ ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರನನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದರೆ, ಅವನಿಂದ ವಂಶವು ಹುಟ್ಟಿ ಮಹಾಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯಲಿ; (ಅಂದಾಗ ನಾನು ಅದನ್ನು ಮಾಡುವೆನು).

Verse 145

धर्मज्ञस्तु कृतज्ञस्तु देवस्वपरिवर्जकः । तच्छ्रुत्वा वासवो हृष्टस्तमुवाच द्विजोत्तमम्

ಅವನು ಧರ್ಮಜ್ಞನು, ಕೃತಜ್ಞನು, ದೇವಸ್ವವನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸದವನು; ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ವಾಸವನು ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 146

इन्द्र उवाच । भविष्यति शुभस्तुभ्यं पुत्रो वंशधरः परः । धर्मात्मा सत्यवादी च देवस्वपरिवर्जकः

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ನಿನಗೆ ಶುಭಪುತ್ರನು ಜನಿಸುವನು; ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಂಶಧರನು; ಧರ್ಮಾತ್ಮ, ಸತ್ಯವಚನಿಯು, ದೇವಸ್ವವನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸದವನು.

Verse 147

तस्यान्वये तु ये पुत्रा भविष्यंति महात्मनः । ते सर्वेऽत्र भविष्यंति तद्रूपा वेदपारगाः

ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವ ಪುತ್ರರೆಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವರು; ಅವರು ಅವನ ಸ್ವಭಾವಸಮಾನರು, ಸಿದ್ಧರು, ವೇದಪಾರಂಗತರು ಆಗುವರು.

Verse 148

अपरं शृणु मे वाक्यं यत्ते वक्ष्यामि सद्द्विज । तथा शृण्वंतु विप्रेंद्राः सर्वे येऽत्र समागताः

ಹೇ ಸದ್ವಿಜ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಿರುವ ಇನ್ನೊಂದು ವಚನವನ್ನು ಕೇಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವ ಎಲ್ಲ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೂ ಕೇಳಲಿ.

Verse 149

बालमण्डनके तीर्थे मयैतल्लिंगमुत्तमम् । चतुर्वक्त्र समादेशाच्चतुर्वक्त्रं प्रतिष्ठितम्

ಬಾಲಮಂಡನಕ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಾನು ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದೆನು; ಚತುರ್ಮುಖ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಇದು ‘ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರ’ ಎಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಯಿತು.

Verse 150

योऽत्र स्नानविधिं कृत्वा तीर्थेऽत्र पितृतर्पणम् । आजन्म पितरस्तेन प्रभविष्यंति तर्पिताः

ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪಿತೃತರ್ಪಣ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವರ ಪಿತೃಗಳು ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರಗಳವರೆಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತೃಪ್ತರಾಗುವರು.

Verse 151

ग्रामा द्वादश ये दत्ता मया देवस्य चास्य भोः । वसिष्यंति च ये विप्रा वृद्धिश्राद्ध उपस्थिते । ते श्राद्धं प्रथमं चास्य कृत्वा श्राद्धं ततः परम्

ಓ ಮಹಾಶಯ! ಈ ದೇವನಿಗಾಗಿ ನಾನು ಹನ್ನೆರಡು ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ವೃದ್ಧಿಶ್ರಾದ್ಧದ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮೊದಲು ಈ ದೇವನ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಇತರ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವರು।

Verse 152

तत्कृत्यानि करिष्यन्ति ते विघ्नेन विवर्जिताः । वृद्धिः संपत्स्यते तेषां नो चेद्विघ्नं भविष्यति

ಅವರು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ವಿಘ್ನವಿಲ್ಲದೆ ನೆರವೇರಿಸುವರು. ಅವರಿಗೆ ವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿ ಲಭಿಸುವುದು; ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿ ಉಂಟಾಗದು।

Verse 153

माघमासे सिते पक्षे त्रयो दश्यां दिने स्थिते । तद्ग्रामसंस्थिता लोका येऽत्रागत्य समाहिताः

ಮಾಘಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ತ್ರಯೋದಶಿ ತಿಥಿ ಬಂದಾಗ, ಆ ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜನರು ಇಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಬಂದು—

Verse 154

बालमण्डनके स्नात्वा लिंगमेतत्समाहिताः । पूजयिष्यंति सद्भक्त्या ते यास्यंति परां गतिम्

ಅವರು ಬಾಲಮಂಡನಕದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತರಾಗಿ, ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸದ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುವರು; ಅವರು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವರು।

Verse 155

ग्रामाणां मम लिंगस्य ये करिष्यंति पीडनम् । कालांतरेऽपि संप्राप्तास्ते यास्यंति च संक्षयम्

ಯಾರು ನನ್ನ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಅಥವಾ (ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕಾಗಿ) ದತ್ತವಾದ ಗ್ರಾಮಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವರೋ, ಅವರು ನಂತರದ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಬಂದರೂ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದುವರು।

Verse 156

पृथिव्यां यानि तीर्थानि ह्यासमुद्रसरांसि च । बालमण्डनके तीर्थ आगमिष्यंति तद्दिने

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳೂ, ಸಮುದ್ರ ಹಾಗೂ ಸರೋವರಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ತೀರ್ಥಗಳೂ—ಆ ದಿನವೇ ಬಾಲಮಂಡನಕ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತವೆ.

Verse 157

विश्वामित्र उवाच । एतदुक्त्वा सहस्राक्षस्ततश्चाष्टकुलान्द्विजान् । अग्रतः कोपसंयुक्तस्ततोवचनमब्रवीत्

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ (ಇಂದ್ರ) ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದನು. ಅವನು ಅಷ್ಟಕುಲದ ದ್ವಿಜರನ್ನು ತನ್ನ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕರೆಸಿ, ನಂತರ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 158

एतैः सप्तकुलैर्विप्रैर्यत्कृतं वचनं न मे । कृतघ्नैस्ता ञ्छपिष्यामि कृतघ्नत्वान्न संशयः

ಈ ಏಳು ಕುಲದ ವಿಪ್ರರು ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ಕೃತಘ್ನರು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಶಪಿಸುವೆನು—ಅವರ ಕೃತಘ್ನತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 159

यस्मादिदंपुरा प्रोक्तं मनुना सत्यवादिना । स्वायंभुवेन प्रोद्दिश्य कृतघ्नं सकलं जनम्

ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲೇ ಸತ್ಯವಾದಿ ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ—ಕೃತಘ್ನತೆ ಎಲ್ಲ ಜನರನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಲుషಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 160

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चौरे भग्नवते शठे । निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः

ಬ್ರಹ್ಮಹಂತಕ, ಸುರಾಪಾನಿ, ಕಳ್ಳ, ವಿಶ್ವಾಸಭಂಗಿ ಮತ್ತು ಶಠ—ಇವರಿಗೆ ಸಜ್ಜನರು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಕೃತಘ್ನನಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 161

अवध्या ब्राह्मणा गावः स्त्रियो बालास्तपस्विनः । तेनाऽहं न वधाम्येताञ्छिद्रेऽपि महति स्थिते

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಗೋವುಗಳು, ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ತಪಸ್ವಿಗಳು ಅವಧ್ಯರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಹಾದೋಷ ಬಂದರೂ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 162

ततस्तोयं समादाय सदर्भं निजपाणिना । शशाप तान्द्विजश्रेष्ठान्कृतघ्नान्पाकशासनः

ನಂತರ ಪಾಕಶಾಸನ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ದರ್ಭೆಯೊಡನೆ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕೃತಘ್ನರಾದ ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು.

Verse 163

मम वाक्यादपि प्राप्य एते लक्ष्मीं द्विजोत्तमाः । निर्धनाः संभविष्यंति नीत्वा यद्द्वारतो ऽखिलम्

ನನ್ನ ವಾಕ್ಯದಿಂದಲೇ ಐಶ್ವರ್ಯ ಪಡೆದರೂ ಈ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರು, ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಕೊನೆಗೆ ದರಿದ್ರರಾಗುವರು.

Verse 164

भक्तानां च पीरत्यागमेतेषां वंशजा द्विजाः । करिष्यंति न सन्देहो यथा मम सुनिष्ठुराः । दाक्षिण्यरहिताः सर्वे तथा बह्वाशिनः सदा

ಇವರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ದ್ವಿಜರು ಪೀಡಿತ ಭಕ್ತರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವರು—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ನನ್ನತ್ತ ಇದ್ದಂತೆ ಕಠೋರರು; ಎಲ್ಲರೂ ದಯಾರಹಿತರು ಮತ್ತು ಸದಾ ಅತಿಭೋಜಿಗಳು.

Verse 165

एवमुक्त्वाऽथ तान्विप्रान्सप्तवंशसमुद्भवान् । पुनः प्रोवाच तान्विप्राञ्छेषान्नगरसंभवान्

ಹೀಗೆ ಏಳು ವಂಶಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಆ ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಉಳಿದ ವಿಪ್ರರನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿದನು.

Verse 166

ममात्र दीयतां स्थानं स्थानेऽत्रैव द्विजोत्तमाः । येन संवत्सरस्यांते पंचरात्रं वसाम्यहम्

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ನನಗೆ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರವಾದ ಒಂದು ಸ್ಥಾನವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ; ಇದರಿಂದ ಪ್ರತಿವರ್ಷಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಐದು ರಾತ್ರಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬಲ್ಲೆನು.

Verse 167

देवस्यास्य प्रपूजार्थं मर्त्यलोकसु खाय च । ब्राह्मणानां प्रपूजार्थं सर्वेषां भवतामिह

ಈ ದೇವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೂಜಾರ್ಥವೂ, ಮತ್ಯಲೋಕದ ಸುಖಕ್ಷೇಮಾರ್ಥವೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಮ್ಯಕ್ ಸತ್ಕಾರಾರ್ಥವೂ—ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿರಿ.

Verse 168

विश्वामित्र उवाच । ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे तदर्थं स्थानमुत्तमम् । दर्शयामासुः संहृष्टाः प्रोचुश्च तदनंतरम्

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಆಮೇಲೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಲ್ಲರೂ ಹರ್ಷಗೊಂಡು, ಆ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು; ತದನಂತರ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರು ಮಾತನಾಡಿದರು.

Verse 169

ब्रह्मस्थाने त्वया शक्र पंचरात्रमुपेत्य च । स्थातव्यं मर्त्यलोकस्य सुखमासेव्यतां प्रभो

ಹೇ ಶಕ್ರ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು ನೀನು ಐದು ರಾತ್ರಿಗಳು ತಂಗಬೇಕು; ಹೇ ಪ್ರಭು, ಈ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಮತ್ಯಲೋಕದ ಸುಖವು ಅನುಭವಿಸಲ್ಪಡಲಿ.

Verse 170

अत्र स्थाने तवाऽग्रे तु करिष्यामो महोत्सवम् । गीतवादित्रनिर्घोषैर्गंधमाल्यानुलेपनैः । द्विजानां तर्पणैश्चैव सर्वकामसमृद्धिदम्

ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ, ನಾವು ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸುವೆವು—ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷದಿಂದ, ಸುಗಂಧ, ಪುಷ್ಪಮಾಲೆ, ಅನುಲೇಪನಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ದ್ವಿಜರ ತರ್ಪಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದುದು; ಇದು ಸರ್ವಕಾಮಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದು.

Verse 171

विश्वामित्र उवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां प्रहृष्टः पाकशासनः । पूजयित्वा द्विजान्सर्वान्गतोऽथ त्रिदिवालयम्

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಉವಾಚ—ಅವರ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಾಕಶಾಸನ (ಇಂದ್ರ) ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಿತನಾದನು. ಎಲ್ಲಾ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ನಂತರ ತನ್ನ ತ್ರಿದಿವಾಲಯಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.

Verse 206

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्ड हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये बालमण्डनतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम षडुत्तर द्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ವಿಭಾಗದ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಬಾಲಮಂಡನತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ 206ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.

Verse 215

कस्मिन्स्थाने च शक्रेण तच्च लिंगं प्रतिष्ठितम । वदास्माकं महाभाग तस्मिन्दृष्टे तु किं फलम्

ಶಕ್ರನು (ಇಂದ್ರನು) ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು? ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ನಮಗೆ ಹೇಳು—ಅದನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ ಯಾವ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ?

Verse 984

शक्रोऽपि श्राद्धकर्माणि कृत्वा तेषां दिवौकसाम् । तीर्थयात्रापरो भूत्वा तथैव च व्यवस्थितः

ಶಕ್ರನು (ಇಂದ್ರನು) ಕೂಡ ಆ ದಿವೌಕಸರಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ನಂತರ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಪರನಾಗಿ ಅದೇ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಉಳಿದನು.