Adhyaya 113

Verse 1

सूत उवाच । ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे गतकोपा दधुर्मतिम् । यज्ञकर्मसु गार्हस्थ्ये पुत्रपौत्रसमुद्भवे

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಆಮೇಲೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಲ್ಲರು ಕೋಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ, ಗಾರ್ಹಸ್ಥ್ಯಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರ ಪರಂಪರೆಯ ವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದರು.

Verse 2

एतस्मिन्नंतरे राजा स तान्प्राप्तान्द्विजोत्तमान् । श्रुत्वा भक्ति समायुक्तः प्रणामार्थमुपागतः

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಬಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ಕೇಳಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಲು ಮುಂದೆ ಬಂದನು।

Verse 3

श्रुत्वा कोपगतां वार्तामुपशामकृतां तथा । गार्हस्थ्याप्रतिपन्नानां वाक्यैर्भार्यासमुद्भवैः

ಕೋಪ ಉಂಟಾದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಅದು ಶಮನಗೊಂಡಿತೆಂಬುದನ್ನೂ ಕೇಳಿ—ಗೃಹಸ್ಥಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದವರ ಪತ್ನಿಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ವಚನಗಳಿಂದ—(ರಾಜನು ನಡೆದದ್ದನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಿದನು)।

Verse 4

ततः प्रणम्य तान्सर्वान्साष्टांगं स महीपतिः । ततः कृतांजलिपुटः प्रोवाच विनतः स्थितः

ನಂತರ ಆ ಭೂಪತಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಬಳಿಕ ಕೈಜೋಡಿಸಿ ವಿನಯದಿಂದ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 5

युष्मदीयप्रसादेन संप्राप्तं जन्मनः फलम् । मया रोगविनाशेन तस्माद्ब्रूत करोमि किम्

“ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನನ್ನ ಜನ್ಮಫಲ ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು; ನನ್ನ ರೋಗ ನಾಶವಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇಳಿರಿ—ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ (ಪ್ರತಿದಾನವಾಗಿ)?”

Verse 6

ब्राह्मणा ऊचुः । भार्यया तव राजेंद्र वयं सर्वत्र वासिनः । नीताः कृतार्थतां दत्त्वा रत्नानि विविधानि च

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—“ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯು ನಾವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಾಸಿಸುವವರಾಗಿದ್ದರೂ, ನಾನಾವಿಧ ರತ್ನಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೃತಾರ್ಥರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದಳು।”

Verse 7

तस्मात्पुरवरं कृत्वा क्षेत्रेऽत्रैव सुशोभने । अस्माकं देहि गार्हस्थ्यं येन सम्यक्प्रजायते

ಆದುದರಿಂದ ಈ ಸುಶೋಭಿತ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಮಗೆ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ; ಅದರಿಂದ ನಾವು ಸಂತಾನಸಹಿತ ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವೆವು.

Verse 8

यजामो विविधैर्यज्ञैः सदा संपूर्णदक्षिणैः । इमं लोकं परं चैव साधयामः सदास्थिताः

ನಾವು ನಾನಾವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಸದಾ ಸಂಪೂರ್ಣ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಯಜಿಸುವೆವು; ಹೀಗೆ ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತರಾಗಿ ಈ ಲೋಕವೂ ಪರಲೋಕವೂ ಎರಡನ್ನೂ ಸಾಧಿಸುವೆವು.

Verse 9

तच्छ्रुत्वा पार्थिवो हृष्टस्तथेत्युक्त्वा ततः परम् । अनुकूलदिने प्राप्ते शिल्पानाहूय भूरिशः

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜನು ಹರ್ಷಗೊಂಡು “ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು; ನಂತರ ಶುಭದಿನ ಬಂದಾಗ ಅನೇಕ ಶಿಲ್ಪಿಗಳನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿಕೊಂಡನು.

Verse 10

पुरं प्रकल्पयामास बहुप्राकारसंकुलम् । प्राकारपरिखायुक्तं गोपुरैः समलंकृतम्

ಅವನು ಅನೇಕ ಪ್ರಾಕಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ನಗರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಪ್ರಾಕಾರ-ಪರಿಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾಗಿ, ಗೋಪುರಗಳಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ.

Verse 11

अथाष्टषष्टिविप्राणां तत्र मध्ये नृपोत्तमः । अष्टषष्टिगृहाण्येव चकार सुबृहंति च

ನಂತರ ಆ ಸ್ಥಳದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಜೋತ್ತಮನು ಅರವತ್ತೆಂಟು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಾಗಿ ನಿಖರವಾಗಿ ಅರವತ್ತೆಂಟು ಮನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದನು—ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಾಲವಾದ ನಿವಾಸಗಳು.

Verse 12

मत्तवारणजुष्टानि दीर्घिकासहितानि च । गृहोद्यानैः समेतानि यथा राजगृहाणि च

ಆ ಗೃಹಗಳು ರಾಜಗೃಹಗಳಂತೆ ಇದ್ದವು—ಮತ್ತಗಜಗಳಿಂದ ಸೇವಿತ, ದೀರ್ಘಿಕೆಗಳು (ಕೆರೆಗಳು) ಸಹಿತ, ಗೃಹೋದ्यानಗಳಿಂದ ಸುಶೋಭಿತ।

Verse 13

तथा कृत्वाऽथ रत्नौघैः पूरयित्वा तथा परैः । ददौ तेभ्यो अष्टषष्टिं च ग्रामाणां तदनंतरम्

ಹಾಗೆ ಮಾಡಿ, ರತ್ನರಾಶಿಗಳಿಂದಲೂ ಇತರ ಧನದಿಂದಲೂ ಅವರ ಕೈಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರಿಗೆ ಅರವತ್ತಾರು ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದನು।

Verse 14

ततः सर्वान्समाहूय पुत्रपौत्रांस्तदग्रतः । प्रोवाच तारनादेन श्रूयतां जल्पतो मम

ನಂತರ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕರೆಯಿಸಿ, ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮೊಳಗುವ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು—“ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿರಿ।”

Verse 15

एतत्पुरं मया दत्तमेभिर्ग्रामैः समन्वितम् । एतेभ्यो ब्राह्मणेंद्रेभ्यः श्रद्धापूतेन चेतसा

“ಈ ನಗರವನ್ನು ಈ ಗ್ರಾಮಗಳೊಡನೆ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಚಿತ್ತದಿಂದ ನಾನು ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಂದ್ರರಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ।”

Verse 16

तस्माद्रक्षा प्रकर्तव्या यथा न स्यात्क्षतिः क्वचित् । कष्टं वा ब्राह्मणेंद्राणां तथा चैव पराभवम्

“ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೇ ಹಾನಿ ಆಗದಂತೆ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಬೇಕು—ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಂದ್ರರಿಗೆ ಕಷ್ಟವೂ ಆಗಬಾರದು, ಅವಮಾನವೂ ಆಗಬಾರದು।”

Verse 17

अस्मद्वंशसमुद्भूतो यस्त्वेतांस्तोषयिष्यति । अन्यो वा भूपतिर्वृद्धिमग्र्यां नूनं स यास्यति

ನಮ್ಮ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ರಾಜನಾಗಲಿ—ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಂದ್ರರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ ಪೋಷಿಸುವವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು।

Verse 18

यश्चापराधसंयुक्तानेतान्खेदं नयिष्यति । योजयिष्यति वा क्लेशैर्विविधैर्वा पराभवैः । स शत्रुभिः पराभूतो वेष्टितो विविधैर्गदैः

ಆದರೆ ಅಪರಾಧಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಇವರಿಗೆ ದುಃಖ ನೀಡುವವನು, ಅಥವಾ ನಾನಾವಿಧ ಕ್ಲೇಶಗಳು ಹಾಗೂ ಅವಮಾನಗಳಿಗೆ ಒಳಪಡಿಸುವವನು—ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಪರಾಭವಗೊಂಡು ಅನೇಕ ರೋಗಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಡುವನು।

Verse 19

इह लोके वियोगादीन्प्राप्य क्लेशान्सुदारुणान् । रौरवादिषु रौद्रेषु नरकेषु प्रयास्यति

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೇ ವಿಯೋಗಾದಿ ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣ ಕ್ಲೇಶಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ನಂತರ ರೌರವಾದಿ ಭೀಕರ ನರಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವನು।

Verse 20

एवमुक्त्वा ततः सर्वं तेषां कृत्यं महीपतिः । स्वयमेवाकरोन्नित्यं दिवारात्रमतंद्रितः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ರಾಜನು ನಂತರ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ತಾನೇ ನಿತ್ಯವೂ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಅಲಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ನೆರವೇರಿಸಿದನು।

Verse 21

अथ ता ब्राह्मणेंद्राणां भार्याः सर्वाः द्विजोत्तमाः । दमयंत्याः समासाद्य प्रासादं स्नेहवत्सलाः

ನಂತರ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಂದ್ರರ ಪತ್ನಿಯರು—ಎಲ್ಲರೂ ಸದ್ಗುಣಸಂಪನ್ನ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ ಸ್ತ್ರೀಯರು—ಸ್ನೇಹವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ದಮಯಂತಿಯ ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದರು।

Verse 22

कुंकुमागरुकर्पूरैः पुष्पैर्गंधैः पृथग्विधैः । तदर्च्चा पूजयामासुः स च राजा दिनेदिने

ಕುಂಕುಮ, ಅಗುರು, ಕರ್ಪೂರ, ಪುಷ್ಪಗಳು ಹಾಗೂ ನಾನಾವಿಧ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಅವರು ಆ ಪೂಜ್ಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿದರು; ರಾಜನೂ ದಿನೇದಿನೇ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 23

अथ ताः प्रोचुरन्योन्यं तापस्यस्तत्पुरः स्थिताः । तस्यभूपस्य संतोषं जनयंत्यो द्विजोत्तमाः

ಆಮೇಲೆ ಆ ತಪಸ್ವಿನಿಯರು ಅವನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿದರು; ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರು ರಾಜನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದರು।

Verse 24

यदास्माकं गृहे वृद्धिः कदाचित्संभविष्यति । तदग्रतश्च पश्चाच्च दमयंत्याः प्रपूजनम् । करिष्यामो न संदेहः सर्वकृत्येषु सर्वदा

ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ವೃದ್ಧಿ-ಸಮೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾದರೆ, ಅದರ ಮೊದಲು ಮತ್ತು ನಂತರ ನಾವು ದಮಯಂತಿಯ ವಿಶೇಷ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ—ಎಲ್ಲ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಸದಾ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 25

एनां दृष्ट्वा कुमारी या वेदिमध्यं गमिष्यति । सा भविष्यत्यसंदेहः पत्युः प्राणसमा सदा

ಅವಳನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಯಾವ ಕನ್ಯೆ ವೇದಿಯ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ (ವಿಧಿಗಾಗಿ) ಹೋಗುವಳೋ, ಅವಳು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಸದಾ ಪತಿಗೆ ಪ್ರಾಣಸಮಾನ ಪ್ರಿಯಳಾಗುವಳು।

Verse 26

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कन्यायज्ञ उपस्थिते । दमयंती प्रद्रष्टव्या पूजनीया प्रयत्नतः

ಆದ್ದರಿಂದ, ಕನ್ಯಾಯಜ್ಞ (ವಿವಾಹವಿಧಿ) ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ದಮಯಂತಿಯನ್ನು ತಪ್ಪದೇ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 27

सूत उवाच । एवं तत्र पुरे तेन भूभुजा सुमहात्मना । अष्टषष्टिं च संस्थाप्य गोत्राणां निर्वृतिः कृता

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೀಗೆ ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಆ ಸుమಹಾತ್ಮನಾದ ಭೂಪತಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅಷ್ಟಷಷ್ಟಿ ಗೋತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ದ್ವಿಜಕುಲಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಹಾಗೂ ಅಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದನು।

Verse 28

तेषामपि च चत्वारि गोत्राण्युर गजाद्भयात् । गतानि तत्र यत्र स्युस्तानि पूर्वोद्भवानि च । चतुःषष्टिः स्थिता तत्र पुरे शेषा द्विजन्मनाम्

ಅವರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಗೋತ್ರಗಳು ಉರಗ-ಗಜದ ಭಯದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದವು; ಅವು ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಇದ್ದವೋ ಅಲ್ಲಿಗೇ ತೆರಳಿದವು—ಅವು ಪೂರ್ವೋದ್ಭವ ಗೋತ್ರಗಳು. ಉಳಿದ ಚತುಷ್ಷಷ್ಟಿ ದ್ವಿಜಗೋತ್ರಗಳು ಆ ನಗರದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದವು।

Verse 29

ऋषय ऊचुः । कीदृङनागभयं तेषां येन ते विगता विभो । परित्यज्य निजं स्थानमेतन्नो विस्तराद्वद

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಭೋ! ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಸ್ಥಾನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಹೊರಟುಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಆ ನಾಗಭಯ ಯಾವ ವಿಧದದು? ಇದನ್ನು ನಮಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು।

Verse 30

सूत उवाच । आनर्त्ताधिपतिः पूर्वमासीन्नाम्ना प्रभंजनः । धर्मज्ञः सुप्रतापी च परपक्षक्षयावहः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆನರ್ತದ ಅಧಿಪತಿ ಪ್ರಭಂಜನನೆಂಬ ರಾಜನಿದ್ದನು. ಅವನು ಧರ್ಮಜ್ಞ, ಮಹಾಪ್ರತಾಪಿ, ಶತ್ರುಪಕ್ಷವನ್ನು ಕ್ಷಯಗೊಳಿಸುವವನು।

Verse 32

ततस्तेन समाहूय दैवज्ञाञ्छास्त्रपंडितान् । तेषां निवेदितं सर्वं कालं तस्य समुद्भवम्

ನಂತರ ಅವನು ದೈವಜ್ಞರನ್ನೂ ಶಾಸ್ತ್ರಪಂಡಿತರನ್ನೂ ಕರೆಯಿಸಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವರಿಗೆ ನಿವೇದಿಸಿದನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆ (ಶಿಶುವಿನ) ಜನನಕಾಲ ಮತ್ತು ಅದರ ಉದ್ಭವವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು।

Verse 33

दैवज्ञा ऊचुः । एष ते पृथिवीपाल जातः पुत्रः सुगर्हित । काले ऽनिष्टप्रदे रौद्रे गंडांत त्रितयोद्भवे

ದೈವಜ್ಞರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪೃಥ್ವೀಪಾಲ! ನಿನ್ನ ಈ ಪುತ್ರನು ಅತ್ಯಂತ ನಿಂದ್ಯ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ; ರೌದ್ರವೂ ಅನಿಷ್ಟಫಲಪ್ರದವೂ ಆದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ತ್ರಿವಿಧ ಸಂಯೋಗಜನ್ಯ ಗಂಡಾಂತ ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ।

Verse 34

कथंचिदपि यद्येष जीवयिष्यति पार्थिव । पितृमातृपुरार्थे च देशानुत्सादयिष्यति

ಹೇ ಪಾರ್ಥಿವ! ಯಾವುದೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಮಗು ಬದುಕಿದರೆ, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೂ ನಗರ-ರಾಜ್ಯಲಾಭದ ಆಸೆಗೂ ಒಳಗಾಗಿ ದೇಶಗಳನ್ನು ಉತ್ಸಾದಗೊಳಿಸಿ ನಾಶಮಾಡುವನು।

Verse 35

राजोवाच । अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र दैवो वा मानुषोऽपि वा । येन संजायते क्षेमं पुत्रस्य विषयस्य च

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು—ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಉಪಾಯವಿದೆಯೇ? ದೈವಿಕವಾಗಲಿ ಮಾನವಿಕವಾಗಲಿ, ಅದರಿಂದ ನನ್ನ ಪುತ್ರನಿಗೂ ನನ್ನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೂ ಕ್ಷೇಮ-ಕಲ್ಯಾಣ ಉಂಟಾಗುವಂತೆ?

Verse 36

ब्राह्मणा ऊचुः । यथा समुत्थितं यंत्रं यंत्रेण प्रतिहन्यते । यथा बाणप्रहाराणां कवचं वारणं भवेत । तथा ग्रहविकाराणां शांतिर्भवति वारणम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಎದ್ದುಕೊಂಡು ಚಲಿಸುವ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಯಂತ್ರದಿಂದ ತಡೆಯುವಂತೆ, ಬಾಣಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಕವಚವು ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಗ್ರಹವಿಕಾರಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿಕರ್ಮವು ನिवारಕ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 37

तस्मान्नित्यमनुद्विग्नः शांतिकं कुरु भूपते । येन सर्वे ग्रहाः सौम्या जायंते च शुभावहाः

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಭೂಪತೇ! ಸದಾ ಅನುದ್ವಿಗ್ನನಾಗಿ ಶಾಂತಿಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡು; ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಗ್ರಹಗಳು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಶುಭಫಲವಾಹಕರಾಗುವರು।

Verse 38

अनिष्टस्थानसंस्थेषु ग्रहेषु विषमेषु च । ततः स सत्वं गत्वा चमत्कारपुरं नृपः

ಗ್ರಹಗಳು ಅನಿಷ್ಟ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ರಾಜನು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಚಮತ್ಕಾರಪುರವೆಂಬ ನಗರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 39

तत्र विप्रान्समावेश्य सर्वान्प्रोवाच सादरम् । वयं युष्मत्प्रसादेन राज्यं कुर्मः सदैव हि

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಸಾದರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು—‘ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೇ ನಾವು ಸದಾ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತೇವೆ।’

Verse 40

ये ऽतीता ये भविष्यंति वंशे ऽस्माकं नृपोत्तमाः । भवंतो ऽत्र गतिस्तेषां सस्यानां नीरदो यथा

ನಮ್ಮ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಕಳೆದವರೂ ಮುಂದಾಗುವವರೂ ಆದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜರಿಗೆ ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ; ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಮಳೆಮೋಡ ಆಧಾರವಾದಂತೆ।

Verse 41

यदत्र मत्सुतो जातो दुष्टस्थानस्थितैर्ग्रहैः । दैवज्ञैः शांतिकं प्रोक्तं तस्यानिष्टस्य शांतिदम्

ನನ್ನ ಪುತ್ರನು ದುಷ್ಟ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಗ್ರಹಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಕಾರಣ, ದೈವಜ್ಞರು ಆ ಅನಿಷ್ಟಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ತರುವ ಶಾಂತಿಕರ್ಮವನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ।

Verse 42

तस्मात्कुरुत विप्रेंद्रा यथोक्तं शांतिकं मम । न पुत्रश्च राष्ट्रं च विभवश्च विवर्धते

ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ, ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಶಾಂತಿಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪುತ್ರನೂ, ರಾಜ್ಯವೂ, ವೈಭವವೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 43

ततस्ते ब्राह्मणाः प्रोचुः संमंत्र्याऽथ परस्परम् । क्षेमाय तव भूनाथ करिष्यामोऽत्र शांतिकम्

ಆಮೇಲೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಮಂತ್ರಿಸಿ ಹೇಳಿದರು— “ಹೇ ಭೂನಾಥ! ನಿನ್ನ ಕ್ಷೇಮಾರ್ಥವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇವೆ।”

Verse 44

सदेव नियताः संतः शांताः षोडश ते द्विजाः । उपहाराः सदा प्रेष्यास्त्वया भक्त्या महीपते । मासांते चाभिषेकश्च ग्राह्यो रुद्रघटोद्भवः

ಆ ಹದಿನಾರು ದ್ವಿಜರು ಸದಾ ನಿಯತರು, ಸಜ್ಜನರು, ಶಾಂತಸ್ವಭಾವಿಗಳು. ಹೇ ಮಹೀಪತೇ! ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀನು ಅವರಿಗೆ ನಿತ್ಯ ಉಪಹಾರಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಪ್ರತೀ ಮಾಸಾಂತದಲ್ಲಿ ರುದ್ರಘಟೋದ್ಭವ ಜಲದಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ರುದ್ರಾಭಿಷೇಕವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.

Verse 45

एवं प्रकुर्वतस्तुभ्यं पुत्रो वृद्धिं प्रयास्यति । तथा राष्ट्रं च कोशश्च यच्चान्यदपि किंचन

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನೀನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಗೊಳ್ಳುವನು; ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವೂ ಕೋಶವೂ, ನಿನ್ನ ಹಿತಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇತರ ಎಲ್ಲವೂ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗುವವು।

Verse 46

ततः प्रणम्य तान्हृष्टो गत्वा निजनिवेशनम् । उत्सवं पुत्रजन्मोत्थं चक्रे तैः प्रेरितः सदा

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ತನ್ನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಅವರ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಪುತ್ರಜನ್ಮದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಉತ್ಸವವನ್ನು ಅವನು ಸದಾ ಆಚರಿಸಿದನು।

Verse 47

संभारान्प्रेषयामास चमत्कारपुरे ततः । मासांते चाभिषेकश्च ग्राह्यो वै विधिपूर्वकम्

ನಂತರ ಅವನು ಚಮತ್ಕಾರಪುರಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯ ಸಂಭಾರಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಪ್ರತೀ ಮಾಸಾಂತದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕವೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಬೇಕಾಗಿತ್ತು।

Verse 48

तेऽपि ब्राह्मणशार्दूलाश्चातुश्चरणसंभवाः । क्रमेण शांतिकं चक्रुर्ब्रह्मचर्यपरायणाः

ಅವರೂ ವ್ಯಾಘ್ರಸಮಾನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು—ಚತುರ್ವೇದ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವರು—ಕ್ರಮಕ್ರಮವಾಗಿ ಶಾಂತಿಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಿಷ್ಠರಾಗಿ।

Verse 49

मासं मासं प्रति सदा शांता दांता जितेंद्रियाः । ततो मासा वसानेऽन्ये चक्रुस्तच्छांतिकं द्विजाः

ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳು ಅವರು ಸದಾ ಶಾಂತರು, ಸಂಯಮಿಗಳು, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯರಾಗಿ ಅದೇ ಶಾಂತಿಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು; ನಂತರ ತಿಂಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇತರ ದ್ವಿಜರೂ ಅದೇ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು।

Verse 50

सोऽपि राजाऽथ मासांते समागत्य सुभक्तितः । अभिषेकं समादाय पूजयित्वा द्विजोत्तमान्

ಆ ರಾಜನೂ ತಿಂಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಂದು, ಅಭಿಷೇಕ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ।

Verse 51

वासोभिर्मुकुटैश्चैव गोभूदानेन केवलम् । संतर्प्यान्यांस्तथा विप्रान्स्वस्थानं याति भूमिपः

ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಮುಕುಟಗಳಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಗೋદાન ಹಾಗೂ ಭೂದಾನ ಮಾತ್ರದಿಂದ, ಇತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಆ ಭೂಪತಿ ತನ್ನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು।

Verse 52

एवं प्रवर्तमाने च शांतिके तत्र भूपतेः । जगाम सुमहान्कालः क्षेमारोग्यधनागमैः

ಈ ರೀತಿ ಆ ಭೂಪತಿಯ ಶಾಂತಿಕರ್ಮ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕ್ಷೇಮ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಧನಾಗಮನಗಳೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಕಳೆದಿತು।

Verse 53

कस्यचित्त्वथ कालस्य मासादावपि भूपतेः । प्रारब्धे शांतिके तस्मिन्महाव्याधिरजायत

ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ತಿಂಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ, ರಾಜನಿಗಾಗಿ ಆ ಶಾಂತಿ-ಅನುಷ್ಠಾನ ಆರಂಭವಾದಾಗಲೇ ಭಯಂಕರ ಮಹಾವ್ಯಾಧಿ ಉದ್ಭವಿಸಿತು।

Verse 54

तत्पुत्रस्य विशेषेण तथैवांतःपुरस्य च । राष्ट्रस्य च समग्रस्य वाहनानां तथा क्षयः

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವನ ಪುತ್ರನಿಗೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಂತಃಪುರದ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೂ, ಮತ್ತು ಸಮಗ್ರ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೂ ಕ್ಷಯ ಉಂಟಾಯಿತು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಾಹನಗಳು ಹಾಗೂ ಸವಾರಿಗಳು ನಾಶವಾದವು।

Verse 55

स ततः प्रेषयामास शांत्यर्थं तत्र सत्पुरे । सुसंभारान्विशेषेण दक्षिणाश्च विशेषतः

ನಂತರ ಅವನು ಶಾಂತ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಆ ಸತ್ಪುರಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧ ಯಜ್ಞಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು, ಮತ್ತು ವಿಶೇಷತಃ ಉದಾರ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು।

Verse 56

यथायथा द्विजास्तत्र होमं कुर्वंति पावके । तथा सर्वे विशेषेण रोगा वर्धंति सर्वशः

ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಯಥಾಯಥವಾಗಿ ಹೋಮ ಮಾಡುವಂತೆ, ತಥಾತಥವಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ರೋಗಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಹೋದವು।

Verse 57

म्रियन्ते वाजिनस्तस्य बृहन्तो वारणास्तथा । शत्रवः सर्वकाष्ठासु विग्रहार्थमुपस्थिताः

ಅವನ ಕುದುರೆಗಳು ಸಾಯತೊಡಗಿದವು; ಹಾಗೆಯೇ ಮಹತ್ತರ ಆನೆಗಳೂ. ಶತ್ರುಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧಾರ್ಥವಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತರು।

Verse 58

ततः स व्याकुलीभूतो रोगग्रस्तो महीपतिः । चमत्कारपुरं प्राप्य सर्वान्विप्रानुवाच ह

ಆಗ ವ್ಯಾಕುಲನಾಗಿ ರೋಗಪೀಡಿತನಾದ ಆ ರಾಜನು ಚಮತ್ಕಾರಪುರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 59

युष्माभिः स्वामिभिः संस्थैरापदोऽभिभवंति माम् । तत्किमेतन्महाभागाः क्षीयन्ते मम संपदः । रोगाश्चैव विवर्धंते शत्रुसंघैः समन्विताः

ನೀವು ಪೂಜ್ಯ ಸ್ವಾಮಿಗಳಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ಆಪತ್ತುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಮೀರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಓ ಮಹಾಭಾಗರೇ, ಇದು ಏನು? ನನ್ನ ಸಂಪತ್ತು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದೆ; ರೋಗಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ, ಶತ್ರುಸಂಘಗಳೂ ಜೊತೆಯಾಗಿವೆ।

Verse 60

तस्माद्विशेषतो होमः कार्यो रोगप्रशांतये । दानानि च विशिष्टानि प्रदास्यामि द्विजन्मनाम्

ಆದ್ದರಿಂದ ರೋಗಶಮನಕ್ಕಾಗಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ದ್ವಿಜರಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡುವೆನು।

Verse 61

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे प्रत्यक्षं तस्य भूपतेः । चक्रुः समाहिता भूत्वा शांतिकं तद्धिताय च

ನಂತರ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ರಾಜನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಅವನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಶಾಂತಿಕ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು।

Verse 62

यथायथा प्रयुञ्जीरन्होमांते सुसमा हिताः । तथातथास्य भूपस्य वृद्धिं रोगः प्रगच्छति

ಹೋಮಾಂತದಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಷ್ಟೆಷ್ಟಾಗಿ ಸಮ್ಯಕ್ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರೋ, ಅಷ್ಟಷ್ಟಾಗಿ—ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ—ಆ ರಾಜನ ರೋಗವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು।

Verse 63

एतस्मिन्नंतरे क्रुद्धास्ते सर्वे द्विजसत्तमाः । ग्रहानुद्दिश्य सूर्यादीञ्छापाय कृतनिश्चयाः

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಸರ್ವ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರು ಕ್ರುದ್ಧರಾದರು; ಸೂರ್ಯಾದಿ ಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಲು ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದರು.

Verse 65

एवं ते निश्चयं कृत्वा शुचीभूय समाहिताः । यावद्यच्छंति तच्छापं ग्रहेभ्यः क्रोधमूर्छिताः

ಹೀಗೆ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿ ಅವರು ಶುದ್ಧರಾಗಿ ಸಮಾಹಿತರಾದರು; ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮೂರ್ತಚಿತ್ತರಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧರಾದರು.

Verse 66

तावद्वह्निरुवाचेदं मूर्तो भूत्वा द्विजोत्तमान् । मा प्रयच्छत विप्रेंद्राः शापं कोपात्कथंचन

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿದೇವನು ಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ, ಕೋಪದಿಂದ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಶಾಪ ನೀಡಬೇಡಿ.”

Verse 67

ग्रहेभ्यो दोषमुक्तेभ्यः श्रूयतां वचनं मम । मासिमासि प्रकुर्वंति होमं ते षोडश द्विजाः

“ದೋಷಮುಕ್ತವಾದ ಆ ಗ್ರಹಗಳ ಕುರಿತು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿರಿ; ಆ ಹದಿನಾರು ದ್ವಿಜರು ತಿಂಗಳುತಿಂಗಳಿಗೂ ಹೋಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೆ.”

Verse 68

तेषां मध्यस्थितश्चैकस्त्रिजातो ब्राह्मणाधमः । तेन तद्दूषितं द्रव्यं समग्रं होमसंभवम्

“ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ—ತ್ರಿಜಾತ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಅಧಮ; ಅವನಿಂದ ಹೋಮಸಂಬಂಧಿಯಾದ ಸಮಗ್ರ ದ್ರವ್ಯವು ದೂಷಿತವಾಗಿದೆ.”

Verse 69

ब्राह्मणा ऊचुः । पूजिता अपि सद्भक्त्या विधानेन तथा ग्रहाः । पीडयंति पुरं राज्ञः सपुत्रपशुबांधवम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಸದ್ದ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಗ್ರಹಗಳು ರಾಜನ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು, ಅವನ ಪುತ್ರರು, ಪಶುಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಧು-ಬಾಂಧವರೊಡನೆ, ಪೀಡಿಸುತ್ತಿವೆ।

Verse 70

तस्मादेनं परित्यज्य होमं कुरुत मा चिरम् । येन प्रीतिं परां यांति ग्रहाः सर्वेऽर्कपूर्वकाः

ಆದ್ದರಿಂದ ಈತನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ಹೋಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿರಿ; ಅದರಿಂದ ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ಗ್ರಹಗಳು ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವವು।

Verse 71

आरोग्यश्च भवेद्राजा गतशत्रुः सुतान्वितः । सततं सुखमभ्येति मच्छांतिकप्रभावतः

ರಾಜನು ಆರೋಗ್ಯವಂತನಾಗುವನು, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪುತ್ರಸಹಿತನಾಗುವನು; ನನ್ನ ನಿಮಿತ್ತ ಮಾಡಿದ ಶಾಂತಿಕರ್ಮದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸದಾ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು।

Verse 72

एवमुक्त्वा स भगवान्वह्निश्चादर्शनं गतः । तेऽपि विप्रा विषण्णास्या लज्जया परया वृताः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಭಗವಾನ್ ಅಗ್ನಿ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅತೀತನಾದನು; ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಮುಖವಾಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಪರಮ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಆವೃತರಾದರು।

Verse 73

ततस्तं पावकं भूयः स्तुवंतस्तत्र च स्थिताः । प्रोचुर्वैश्वानरं ब्रूहि त्रिजातो योऽत्र च द्विजः

ನಂತರ ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತೇ ಆ ಪಾವಕನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸ್ತುತಿಸಿ ಹೇಳಿದರು—ಓ ವೈಶ್ವಾನರಾ! ಇಲ್ಲಿ ತಾನು ದ್ವಿಜನೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ‘ತ್ರಿಜಾತ’ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು? ತಿಳಿಸು।

Verse 74

येन तं संपरित्यज्य कुर्मः कर्म प्रशांतये । निःशेषमेव दोषाणां भूपस्यास्य महात्मनः

ಅವನನ್ನು ಪರಿತ್ಯಜಿಸಿ ನಾವು ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸೋಣ; ಈ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜನ ಎಲ್ಲಾ ದೋಷಗಳೂ ನಿಶ್ಶೇಷವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಲಿ.

Verse 75

वह्निरुवाच । नाहं दोषं द्विजेद्राणां जानन्नपि कथंचन । ब्रवीमि ब्राह्मणा वन्द्या मम सर्वे धरातले

ಅಗ್ನಿಯು ಹೇಳಿದನು—ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರ ದೋಷ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ನಾನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ನನಗೆ ವಂದನೀಯರು.

Verse 76

ब्राह्मणा ऊचुः । यदि तं ब्राह्मणं वह्ने नास्माकं कीर्तयिष्यसि । तत्ते शापं प्रदास्यामस्तस्माच्छीघ्रं वदस्व नः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ! ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳದೆ ಇದ್ದರೆ ನಾವು ನಿನಗೆ ಶಾಪ ನೀಡುವೆವು; ಆದ್ದರಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೇಳು.

Verse 77

सूत उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा वह्निर्भयसमन्वितः । चिरं विचिंतयामास कुर्वेऽतः किं शुभावहम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಗ್ನಿಯು ಭಯದಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ ಬಹುಕಾಲ ಚಿಂತಿಸಿದನು—ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಿದರೆ ಶುಭಕರವಾಗುವುದು?

Verse 78

ब्राह्मणं दूषयिष्यामि यदि तावच्च पातकम् । भविष्यति न संदेहः शापश्चापि तदुद्भवः

ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ದೂಷಿಸಿದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಪಾತಕವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ; ಅದರಿಂದ ಶಾಪವೂ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 79

कीर्तयिष्यामि वा नैव विद्यमानं द्विजोत्तमम् । शपिष्यति न संदेहः क्रुद्धा आशीविषोपमाः

ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನಾನು ಪ್ರಕಟಿಸದೆ ಹೋದರೆ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ—ಕ್ರುದ್ಧರಾದ ವಿಷಸರ್ಪಸಮಾನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನನಗೆ ಶಾಪ ನೀಡುವರು।

Verse 80

एवं चिंतयतस्तस्य गात्रे स्वेदोऽभवन्महान् । येन तत्पूरितं कुण्डं होमार्थं यत्प्रकल्पितम्

ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರವಾದ ಬೆವರು ಉಂಟಾಯಿತು; ಆ ಬೆವರಿನಿಂದ ಹೋಮಾರ್ಥವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಕುಂಡವು ತುಂಬಿತು।

Verse 81

ततः प्रोवाच तान्विप्रान्कृतांजलिपुटः स्थितः । वेपमानो भयत्रस्तःकुण्डान्निष्क्रम्य पावकः

ನಂತರ ಪಾವಕನು (ಅಗ್ನಿ) ಕುಂಡದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಕೃತಾಂಜಲಿಯಾಗಿ ನಿಂತು, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 83

अत्र स्वेद जले विप्रा ये स्थिताः षोडश द्विजाः । ते स्नानमद्य कुर्वंतु प्रविशुद्ध्यर्थमात्मनः

ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಈ ಹದಿನಾರು ದ್ವಿಜರು ಇಂದು ಈ ಬೆವರಿನ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಿ—ಸ್ವಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ।

Verse 84

एतेषां मध्यगो यश्च त्रिजातः स भविष्यति । तस्य विस्फोटकैर्युक्तं स्नातस्यांगं भविष्यति

ಇವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತವನು ತ್ರಿಜಾತನಾಗುವನು; ಸ್ನಾನಾನಂತರ ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಗುಳ್ಳೆಗಳು/ಪುಟ್ಟೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವು।

Verse 85

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे क्रमात्तत्र निमज्जनम् । चक्रुः शुद्धिं गताश्चापि मुक्त्वैकं ब्राह्मणं तदा

ಆಮೇಲೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಲ್ಲರೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಶುದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದರು; ಆದರೆ ಆ ವೇಳೆಗೆ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು.

Verse 86

हाहाकारस्ततो जज्ञे महांस्तत्र जनोद्भवः । दृष्ट्वा विस्फोटकैर्युक्तमकस्मात्तं द्विजोत्तमम्

ಆಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿ ಜನಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಹಾಹಾಕಾರ ಉಂಟಾಯಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನನ್ನು ಸ್ಫೋಟಕ-ಪುಳ್ಳೆಗಳಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಕಂಡರು.

Verse 87

सोऽपि लज्जान्वितो विप्रः कृत्वाऽधो वदनं ततः । निष्क्रांतोऽथ सभामध्यात्स्थानाद्विप्रसमुद्भवात्

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೂ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಮುಖವನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿದನು. ನಂತರ ಅವನು ಸಭಾಮಧ್ಯದಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಆ ಆಸನಸ್ಥಾನದಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದನು.

Verse 88

वह्निरुवाच । एतद्वः साधितं कृत्यं मया पूर्वं द्विजोत्तमाः । तस्माद्यास्ये निजं स्थानं भवद्भिः पारमापितः

ಅಗ್ನಿಯು ಹೇಳಿದನು—ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲೇ ನಿಮಗಾಗಿ ಸಾಧಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ನಾನು ಈಗ ನನ್ನ ಸ್ವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತೆರಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 89

न वृथा दर्शनं मे स्यादपि स्वप्रे द्विजोत्तमाः । तस्मात्सम्प्रार्थ्यतां किंचिदभीष्टं हृदि संस्थितम्

ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ನನ್ನ ದರ್ಶನ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಬಾರದು—ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಅಭೀಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ.

Verse 90

ब्राह्मणा ऊचुः । एतत्तव जलं वह्ने स्वेदजं सर्वदैव तु । स्थिरं भवतु चात्रैव विशुद्ध्यर्थं द्विजन्मनाम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಅಗ್ನಿದೇವಾ! ನಿನ್ನ ಸ್ವೇದಜನ್ಯವಾದ ಈ ಜಲವು ಸದಾಕಾಲ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ; ದ್ವಿಜರ ವಿಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ.

Verse 91

अन्यजातो नरो योऽत्र प्रकरोति निमज्जनम् । तस्य चिह्नं त्वया कार्यं विस्फोटकसमुद्भवम्

ಇಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಜಾತಿಯವನು ಮುಳುಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನ ಮೇಲೆ ನೀನು ವಿಸ್ಫೋಟಕ ಗುಳ್ಳೆಗಳ ಗುರುತನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬೇಕು.

Verse 92

नाहं स्वजिह्वया दोषं ब्राह्मणस्य समुद्भवम् । कथञ्चित्कीर्तयिष्यामि तस्माच्छृण्वन्तु भो द्विजाः

ನಾನು ನನ್ನ ಜಿಹ್ವೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ದೋಷವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಘೋಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ಯಾವುದೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವೆ—ಆದುದರಿಂದ ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಕೇಳಿರಿ.

Verse 93

अद्यप्रभृति सर्वेषां ब्राह्मणानां समुद्भवम् । शुद्धिरत्र प्रकर्तव्या पितृमातृसमुद्द्भवा

ಇಂದಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಪಿತೃ-ಮಾತೃಸಂಬಂಧದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ (ವಂಶ-ಜನ್ಮ) ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 94

चमत्कारपुरोत्थो यः कश्चिद्विप्रः प्रकीर्तितः । सोऽत्र स्नातो विशुद्धश्च विज्ञेयः कुलपुत्रकः

‘ಚಮತ್ಕಾರಪುರೋತ್ಥ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಕುಲಪುತ್ರನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 95

तस्मै कन्या प्रदातव्या स श्राद्धार्हो भविष्यति धर्मकृत्येषु सर्वेषु योजनीयः स एव हि

ಅವನಿಗೇ ಕನ್ಯಾದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಅವನು ಶ್ರಾದ್ಧಾರ್ಹನಾಗುವನು; ಧರ್ಮಕೃತ್ಯಗಳೆಲ್ಲದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜವಾಗಿ ಅವನೇ ನಿಯೋಜ್ಯನು.

Verse 96

अष्टषष्टिषु गोत्रेषु मिलितेषु यथाक्रमम् । तत्प्रत्यक्षं विशुद्धो यः स शुद्धः पंक्तिपावनः

ಅಷ್ಟಷಷ್ಟಿ ಗೋತ್ರಗಳು ಯಥಾಕ್ರಮವಾಗಿ ಸೇರಿರುವಾಗ, ಯಾರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ವಿಶುದ್ಧನೆಂದು ತಿಳಿಯುವನೋ ಅವನೇ ನಿಜ ಶುದ್ಧನು—ಪಂಕ್ತಿಪಾವನನು.

Verse 97

अपवादाश्च ये केचिद्ब्रह्महत्यादिकाः स्थिताः । अन्येऽपि दुर्जनैः प्रोक्ता धर्मसन्देहकारकाः

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಎಂಬಂತಹ ಯಾವ ಅಪವಾದಗಳಾದರೂ, ಹಾಗೆಯೇ ದುರ್ಜನರು ಹೇಳುವ ಇತರ ಆರೋಪಗಳೂ—ಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವವು—

Verse 98

ते सर्वेऽत्र विशुद्धाः स्युर्विज्ञेयाः कुलपुत्रकाः । अपवादास्तथा चान्ये नाशं यास्यंति चाखिलाः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಶುದ್ಧರೆಂದು—ಕುಲಪುತ್ರರೆಂದು—ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಅಪವಾದಗಳೂ ಇತರ ನಿಂದೆಗಳೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುವವು.

Verse 99

यावन्नात्र कृतं स्नानं प्रत्यक्षं च द्विजन्मनाम् । सर्वेषां तावदेवाऽत्र न स विप्रो भवेत्स्फुटम्

ಇಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡದಿರುವವರೆಗೆ, ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅವನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 100

सूत उवाच । एवं ते समयं कृत्वा चमत्कारपुरोद्भवाः । ब्राह्मणाः शांतिकं चक्रुर्हितार्थं तस्य भूपतेः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೀಗೆ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅದ್ಭುತನಗರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆ ರಾಜನ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಶಾಂತಿಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು।

Verse 101

तस्मिन्कुण्डे ततः स्नानं कृतं सर्वैर्महात्मभिः । भयत्रस्तैर्विशुद्ध्यर्थं शेषैरपि महात्मभिः

ನಂತರ ಆ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಮಹಾತ್ಮರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು; ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದ ಉಳಿದ ಮಹಾತ್ಮರೂ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲೀಯೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು।

Verse 102

ततो नीरोगतां प्राप्तः स भूपस्तत्क्षणाद्विजाः । यस्तत्र कुरुते स्नानमद्यापि द्विजसत्तमाः

ನಂತರ, ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ಆ ರಾಜನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಿರೋಗತೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಇಂದಿಗೂ, ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವರೋ—

Verse 103

कार्तिक्यां परदारोत्थैः स विमुच्येत पातकैः । एषां युगत्रये शुद्धिरासीत्तत्र द्विजन्मनाम्

ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಅವನು ಪರಸ್ತ್ರೀಸಂಬಂಧದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುವನು. ಈ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಮೂರು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿ ಇತ್ತು।

Verse 104

कुलशीलविहीनानामन्येषामपि पाप्मनाम् । मत्वा कलियुगं घोरं परदारसुरंजितम् । तत्र शुद्धिस्ततः सर्वैः कृता विप्रैश्च वाचिका

ಕುಲಧರ್ಮ ಹಾಗೂ ಸದಾಚಾರವಿಲ್ಲದವರನ್ನೂ ಇತರ ಪಾಪಿಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಪರಸ್ತ್ರೀರೂಪ ‘ಅಸುರ’ದಿಂದ ರಂಜಿತವಾದ ಈ ಘೋರ ಕಲಿಯುಗವೆಂದು ಮನಗಂಡು, ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಶುದ್ಧಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಘೋಷಿತ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು।

Verse 106

अद्यापि कुरुते तत्र यः स्नानं द्विजसत्तमाः । त्रिजातो दह्यते तत्र वह्निना स न संशयः

ಇಂದಿಗೂ, ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ತ್ರಿಜಾತರಾಗಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಯ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ದಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನಿರ್ಮಲರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 113

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेवरक्षेत्रमाहात्म्ये दमयन्त्युपाख्याने त्रिजातकविशुद्धयेऽग्निकुंडमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोदशोत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದೊಳಗೆ, ದಮಯಂತೀ ಉಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ‘ತ್ರಿಜಾತಕ ವಿಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅಗ್ನಿಕುಂಡ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ವರ್ಣನೆ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ನೂರ ಹದಿಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।