Adhyaya 63

Verse 1

सूत उवाच । अश्वत्थलाक्षावह्नौ च सर्षपान्केसरप्लुतान् । जुह्वतो मंत्रमुख्यैश्च बलातिबलसंज्ञकैः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅಶ್ವತ್ಥಕಾಷ್ಠ ಮತ್ತು ಲಾಕ್ಷದಿಂದ ಪೋಷಿತ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಕೇಸರರಸದಿಂದ ತೋಯಿಸಿದ ಸಾಸಿವೆ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾ, ‘ಬಲಾ’ ‘ಅತಿಬಲಾ’ ಎಂಬ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಹೋಮ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 2

यामे तु प्रथमे याते काचिन्नारी समाययौ । शोणिताक्तैकवसना महोच्चोर्ध्वशिरोरुहा

ರಾತ್ರಿಯ ಮೊದಲ ಯಾಮ ಕಳೆದ ಬಳಿಕ ಒಂದು ಸ್ತ್ರೀ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಳು—ರಕ್ತದಿಂದ ಲೇಪಿತ ಒಂದೇ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವಳು; ಅವಳ ಕೂದಲು ಬಹಳ ಎತ್ತರವಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ನಿಂತಿತ್ತು.

Verse 3

दारुणाक्षी शुक्लदन्ती भयस्यापि भयंकरी । सा रुरोद महारावं प्राप्य तां होमभूमिकाम्

ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಭೀಕರ, ಹಲ್ಲುಗಳು ಶುಭ್ರ; ಭಯಕ್ಕೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಷ್ಟು ಭಯಂಕರಳು. ಹೋಮಭೂಮಿಗೆ ತಲುಪಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವಳು ಮಹಾಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಅಳಲಾರಂಭಿಸಿದಳು.

Verse 4

तां दृष्ट्वा चुक्षुभे सद्यो विजयो भीतिमानिव । बर्बरीकश्च निर्भीतिस्तस्याः संमुखमाययौ

ಅವಳನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ವಿಜಯನು ಭಯಗ್ರಸ್ತನಾದಂತೆ ತತ್ತರಿಸಿದನು; ಆದರೆ ನಿರ್ಭೀತನಾದ ಬರ್ಬರೀಕನು ಅವಳ ಎದುರಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೋದನು.

Verse 5

ततः कण्ठं समाश्लिष्य तस्या मतिमतां वरः । रुरोद द्विगुणं वीरो मेघवन्नादयन्बहु

ಆಗ ಆ ವೀರನು—ಮತಿಮಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು—ಅವಳ ಕಂಠವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದು ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿ ಅಳಲಾಡಿದನು; ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಪುನಃಪುನಃ ಭಾರಿಯಾಗಿ ನಾದಿಸಿದನು।

Verse 6

तं दृष्ट्वा विस्मिता सा च यावन्मुंचति कर्तिकाम् । तावन्निष्पीडिते कंठे मोक्तुं तस्मिन्न चाशकत्

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವಳು ವಿಸ್ಮಿತಳಾದಳು; ಅವನು ಕಾರ್ತಿಕೆಯನ್ನು ಬಿಡದೆ ಇರುವವರೆಗೆ, ಕಂಠವು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ನಲಿದಿದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ಅವನಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರದೆ ಹೋಯಳು।

Verse 7

पीड्यमाने च बलिना कंठे तस्या मुहुर्मुहुः । मुमुोच विविधाञ्छब्दान्वज्राहत इवाचलः

ಬಲಿಷ್ಠನು ಅವಳ ಕಂಠವನ್ನು ಪುನಃಪುನಃ ಒತ್ತಿದಾಗ, ಅವಳು ಮರುಮರು ವಿವಿಧ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದಳು—ವಜ್ರಾಘಾತಗೊಂಡ ಪರ್ವತದಂತೆ।

Verse 8

क्षणं रावांस्ततो मुक्त्वा त्राहि मुञ्चेति वक्त्यणु । ततः कृपालुना मुक्ता पादयोः पतिताऽब्रवीत्

ಕ್ಷಣಕಾಲ ಕೂಗಾಟ ಬಿಡಿಸಿ ಅವಳು ಕ್ಷೀಣ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ “ತ್ರಾಹಿ, ಬಿಡು!” ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು; ನಂತರ ಕೃಪಾಳುವು ಅವಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು; ಅವಳು ಅವನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಮಾತಾಡಿದಳು।

Verse 9

शरणं ते प्रपन्नास्मि दासी कर्मकरी तव । महाजिह्वेति मां विद्धि राक्षसीं कामरूपिणीम्

“ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಶರಣಾಗತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಾನು ನಿಮ್ಮ ದಾಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕಿ. ನನ್ನನ್ನು ‘ಮಹಾಜಿಹ್ವಾ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ—ನಾನು ಇಚ್ಛಾರೂಪಧಾರಿಣಿ ರಾಕ್ಷಸಿ.”

Verse 10

काशीश्मशाननिलयां देवदानवदर्पहाम् । ददासि यदि मे वीर दुर्लभां प्राणदक्षिणाम्

ಹೇ ವೀರಾ! ನೀನು ನನಗೆ ದುರ್ಲಭವಾದ ಪ್ರಾಣದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಜೀವದಾನ ನೀಡಿದರೆ, ದೇವ-ದಾನವರ ದರ್ಪವನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವ ಶ್ಮಶಾನನಿಲಯವಾದ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ವಾಸಿಸುವೆನು।

Verse 11

ततस्तपश्चरिष्यामि सर्वभूताभयप्रदा । अस्मिन्नर्थे स्वदेवस्य शपथा मे तथात्मनः

ನಂತರ ನಾನು ತಪಶ್ಚರ್ಯೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುವವಳಾಗುವೆನು। ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಇಷ್ಟದೇವನಿಗೂ ನನ್ನ ಆತ್ಮಕ್ಕೂ ಶಪಥ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ।

Verse 12

यद्येतद्व्यत्ययं कुर्यां भस्मीभूयां ततः क्षणम् । एवं ब्रुवाणां तां वीरो निगृह्य शपथैर्दृढम्

ನಾನು ಇದರಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಯ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಭಸ್ಮವಾಗಲಿ. ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು ಆ ವೀರನು ದೃಢ ಶಪಥಗಳಿಂದ ಬಂಧಿಸಿ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ತಡೆದನು।

Verse 13

मुमोच सापि संहृष्टा कृच्छ्रान्मुक्ता ययौ वनम् । सोऽपि वीरः खङ्गधारी तत्रैवावस्थितोऽभवत्

ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು; ಅವಳೂ ಹರ್ಷಗೊಂಡು, ಕಷ್ಟದಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗಿ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದಳು. ಖಡ್ಗಧಾರಿ ಆ ವೀರನು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿದ್ದನು।

Verse 14

ततो मध्यमरात्रौ च गर्जितं श्रूयते महत् । अन्धकारं च संजज्ञे तमोंऽधनरकप्रभम्

ನಂತರ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆ ಕೇಳಿಬಂತು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಂಧಕಾರವು ಆವರಿಸಿತು—ಅಂಧ ನರಕದ ಪ್ರಭೆಯಂತೆಯೇ ಘೋರ ತಮಸ್ಸು.

Verse 15

ददृशे च ततः शैलः शतशृंगोऽतिविस्तरः । नानाशिलाः प्रमुमुचे नानावृक्षांश्च सोच्छ्रयान्

ಆಗ ಶತಶೃಂಗಗಳಿಂದ ಅತಿವಿಸ್ತಾರವಾದ ಒಂದು ಪರ್ವತವು ಕಾಣಿಸಿತು. ಅದು ನಾನಾವಿಧ ಶಿಲೆಗಳನ್ನು ಎಸೆದು, ಎತ್ತರವಾಗಿ ನಿಂತ ಅನೇಕ ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನೂ ಹೊರಸೂಸಿತು.

Verse 16

नानानिर्झर संघोषं ववृषे शोणितं वहु । तं तथा नगमालोक्य निर्भीतो भैमिनंदनः

ಅನೇಕ ಜಲಪಾತಗಳ ಘೋಷದಂತೆ ಭಾರೀ ಕೋಲಾಹಲದೊಂದಿಗೆ ಬಹಳ ರಕ್ತವು ಮಳೆಯಂತೆ ಸುರಿಯಿತು. ಆ ಸ್ಥಿತಿಯ ಪರ್ವತವನ್ನು ಕಂಡರೂ ಭೀಮಾಪುತ್ರನು ನಿರ್ಭೀತನಾಗಿಯೇ ಇದ್ದನು.

Verse 17

पर्वतो द्विगुणो भूत्वा पर्वतं सहसाप्लुतः । तदाभिजघ्ने संहृत्य पर्वतं स्वेन भूभृता

ಆ ಪರ್ವತವು ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿ ಸಹಸಾ ಇನ್ನೊಂದು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಹಾರಿಬಿತ್ತು. ಬಳಿಕ ತನ್ನದೇ ಭಾರದಿಂದ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದು ನುಚ್ಚುನೂರಾಗಿ ಹೊಡೆದಿತು.

Verse 18

तदा विशीर्णः सोऽभूच्च पर्वतो भूमिमंडले । ततो योजनदेहात्मा शतशीर्षः शतोदरः

ಆಗ ಆ ಪರ್ವತವು ಭೂಮಿಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಚೂರಾಗಿ ಚಿದ್ರವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿತು. ನಂತರ ಅದರಿಂದ ಯೋಜನಮಾತ್ರ ದೇಹವುಳ್ಳ, ನೂರು ತಲೆಗಳು ನೂರು ಹೊಟ್ಟೆಗಳುಳ್ಳ ಒಬ್ಬ ಸತ್ತ್ವವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು.

Verse 19

वक्त्रैर्मुंचन्महाज्वालां रेपलेन्द्रोऽभ्यधावत । तं धावमानं दृष्ट्वैव बर्बरीको महाबलः

ಅನೇಕ ಮುಖಗಳಿಂದ ಮಹಾಜ್ವಾಲೆಯನ್ನು ಹೊರಸೂಸುತ್ತ ರೇಪಲೇಂದ್ರನು ಧಾವಿಸಿ ಬಂದನು. ಅವನು ಧಾವಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಮಹಾಬಲ ಬರ್ಬರೀಕನೂ ಎದುರಿಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.

Verse 20

विधाय तादृशं रूपं नर्दन्तं चाप्यधावत । ततो मध्यमरात्रौ ती लघु चित्रं च सुष्ठु च

ಅಂತಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಅವನೂ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದನು. ನಂತರ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ, ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವಾದ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿತು.

Verse 21

युयुधाते बाणजालैर्यथा प्रावृषि तोयदौ । छिन्नचापौ च खङ्गाभ्यां छिन्नखड्गौ च मुष्टिभिः

ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳು ಜಲವರ್ಷೆ ಮಾಡುವಂತೆ, ಅವರು ಬಾಣಜಾಲಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು. ಖಡ್ಗಗಳಿಂದ ಅವರ ಚಾಪಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಮುಷ್ಟಿಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಅವರ ಖಡ್ಗಗಳೂ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದವು.

Verse 22

पर्वताविव सत्पक्षौ चिरं युयुधतुः स्थिरम् । ततः कक्षे समुत्पाट्य भ्रामयित्वा मुहूर्तकम्

ಬಲಿಷ್ಠ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಎರಡು ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಅವರು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು. ನಂತರ ಕಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಶತ್ರುವನ್ನು ಎಳೆದು ಎತ್ತಿ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ತಿರುಗಿಸಿ ಸುತ್ತಿಸಿದನು.

Verse 23

भूमौ प्रधर्षयामास प्रसृतं च मुमोच ह । चिक्षेप चाग्निकोणे तं महीसागररोधसि

ಅವನು ಅವನನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ, ಚಾಚಿಕೊಂಡು ಬಿದ್ದವನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು. ನಂತರ ಅಗ್ನಿಕೋಣವಾದ ದಕ್ಷಿಣ-ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರುವ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಎಸೆದನು.

Verse 24

तद्दूरे रेपलेन्द्राख्यं ग्राममद्यापि वर्तते । एवं स रेपलोनाम वृत्रतुल्यपराक्रमः

ಆ ಸ್ಥಳದಿಂದ ದೂರವಲ್ಲದೆ ‘ರೇಪಲೇೇಂದ್ರ’ ಎಂಬ ಗ್ರಾಮವು ಇಂದಿಗೂ ಇದೆ. ಹೀಗೆ ‘ರೇಪಲ’ ಎಂಬವನು ವೃತ್ರನಂತೆ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು.

Verse 25

नाथः श्मशानस्यावन्त्या विघ्नकृन्निहतोऽभवत् । तं निहत्य पुनर्वीरो बर्बरीकः स्थितोऽभवत्

ಅವಂತಿಯ ಶ್ಮಶಾನನಾಥನು, ವಿಘ್ನಕಾರಕನಾಗಿದ್ದವನು, ಹತನಾದನು. ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ವೀರ ಬರ್ಬರೀಕನು ಮತ್ತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ನಿಂತನು.

Verse 26

ततस्तृतीययामे च प्रतीच्या दिश आययौ । पर्वताभा महानादा पादैः कम्पयतीव भूः

ನಂತರ ರಾತ್ರಿಯ ತೃತೀಯ ಯಾಮದಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಪರ್ವತಸಮಾನ ರೂಪವಳೊಂದು ಬಂತು; ಮಹಾಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಪಾದಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ಕಾಣಿತು.

Verse 27

दुहद्रुहाख्याश्वतरी मेघभ्रष्टा तडिद्यथा । तामायांतीं तथा दृष्ट्वा सूर्यवैश्वानरप्रभाम्

ದುಹದ್ರುಹಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಶ್ವತರಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು; ಮೇಘದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಮಿಂಚಿನಂತೆ. ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ವೈಶ್ವಾನರ ಅಗ್ನಿಯ ಪ್ರಭೆಯಂತೆ ದೀಪ್ತಿಯಾಗಿ ಅವಳು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ (ಅವನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದನು).

Verse 28

उपसृत्य जवाद्भैमी रुरोह प्रहसन्निव । वेगात्ततः प्रद्रवतीं तुण्डे प्राहत्य मुष्टिभिः

ಅತಿವೇಗದಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿ ಭೈರವೀ ನಗುವಂತೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಏರಿದಳು. ನಂತರ ಅವಳು ಬಲವಾಗಿ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಅವಳ ಮುಖಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದನು.

Verse 29

स्थापयामास तत्रैव तस्थौ सा चातिपीडिता । ततः क्रुद्धा महारावं कृत्वाप्लुत्य दुहद्रुहा

ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಅಲ್ಲೀಯೇ ಅಣಚಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು; ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ ನಿಂತಳು. ನಂತರ ಕ್ರುದ್ಧಳಾದ ದುಹದ್ರುಹಾ ಮಹಾಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿ ಜಿಗಿದು ಎದ್ದಳು.

Verse 30

जगत्यामाशु चिक्षेप बर्बरीकं तथेच्छकम् । ततो नदित्वा चातीव पादघातममुंचत

ಅವಳು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಬರ್ಬರೀಕನನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಎಸೆದಳು. ನಂತರ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಒದ್ದಳು.

Verse 31

पादौ च वीरः संगृह्य चिक्षेप भुवि लीलया । ततः पुनः समुत्थाय धावंतीं तां निगृह्य सः

ಆ ವೀರನು ಅವಳ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಲೀಲೆಯಂತೆ ಅವಳನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಎಸೆದನು. ನಂತರ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ಓಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಡೆದನು.

Verse 32

मुष्टिना पातयित्वैव दंतान्कंठमपीडयत् । क्लिन्नं वास इवापीड्य प्राणानत्याजयद्द्रुतम्

ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಕೆಡವಿ, ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮುರಿದು, ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಹಿಸುಕಿದನು. ಒದ್ದೆಯಾದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹಿಂಡುವಂತೆ ಹಿಂಡಿ, ಅವನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಅವಳ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದನು.

Verse 33

एवं सीकोत्तरस्थाने स्मशानैकपदो द्भवा । शाकिनीनामधीशा सा बर्बरीकेण सूदिता

ಹೀಗೆ ಸೀಕಾದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿರುವ ಏಕಪದ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಶಾಕಿನಿಯರ ಒಡತಿಯು ಬರ್ಬರೀಕನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಳು.

Verse 34

हत्वा तां चापि चिक्षेप प्रतीच्यामेव लीलया । दुहद्रुहाख्यमद्यापि तत्र ग्रामं स्म वर्तते

ಅವಳನ್ನು ಕೊಂದು, ಅವನು ಲೀಲೆಯಂತೆ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಎಸೆದನು. ಇಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲಿ 'ದುಹದ್ರುಹಾ' ಎಂಬ ಗ್ರಾಮವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 35

ततस्तथैव संतस्थौ बर्बरीकोऽभिरक्षणे । ततश्चतुर्थे यामे च प्राप्तः क्षपणकोऽद्भुतः

ಆಗ ಬರ್ಬರೀಕನು ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ಕಾವಲಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ನಿಂತನು. ನಂತರ ರಾತ್ರಿಯ ನಾಲ್ಕನೇ ಯಾಮದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕ್ಷಪಣಕ ತಪಸ್ವಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು.

Verse 36

मुंडी नग्नो मयूराणां पिच्छधारी महाव्रतः । प्रोवाच चेदं वचनं हाहा कष्टमतीव भोः

ಮುಂಡಿತಶಿರಸ್ಸು, ನಗ್ನ, ನವಿಲುಪಿಚ್ಛಧಾರಿ, ಮಹಾವ್ರತಧಾರಿ ಅವನು ಹೇಳಿದನು—“ಹಾಹಾ! ಭೋಃ, ಇದು ಅತೀವ ಕಷ್ಟಕರ!”

Verse 37

अहिंसा परमो धर्मस्तदग्निर्ज्वाल्यते कुतः । हूयमाने यतो वह्नौ सूक्ष्मजीववधो महान्

“ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಪರಮ ಧರ್ಮ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಈ ಅಗ್ನಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತದೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಹಾಕುವಾಗ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳ ಮಹಾವಧ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ।”

Verse 38

श्रुत्वेदं वचनं तस्य बर्बरीकोऽब्रवीत्स्मयन् । वदने सर्वदेवानां हूयमाने स्म पावके

ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಬರ್ಬರೀಕನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು. ಆ ವೇಳೆ ಪಾವಕದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಗಳು ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದು, ಸರ್ವದೇವತೆಗಳ ಆವಾಹನ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

Verse 39

अनृतं भाषसे पाप शिक्षायोग्योऽसि दुर्मते । इत्युक्त्वा सहसोत्पत्य कक्षामध्ये स्थिरोऽस्य च

“ಪಾಪಿ! ನೀನು ಅಸತ್ಯವನ್ನು ಮಾತನಾಡುತ್ತೀ; ದುರ್ಮತಿ, ನೀನು ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನು.” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಜಿಗಿದು, ಅವನ ಕಕ್ಷಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ (ನಡುಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ) ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತನು.

Verse 40

दन्तान्मुष्टिप्रहारैश्च समाहत्याभ्यपातयत् । रुधिराविलवक्त्रं तं मुमोच पतितं भुवि

ಹಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಮುಷ್ಟಿಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದು ಅವನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿಸಿದನು. ರಕ್ತಲಿಪ್ತ ಮುಖದ ಶತ್ರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದನು.

Verse 41

स क्षणाच्चेतनां प्राप्य घोरदैत्यवपुर्धरः । भयाद्भैमेः प्रदुद्राव गुहाविवरमाविशत्

ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಚೇತನೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಆ ಘೋರ ದೈತ್ಯರೂಪಧಾರಿ, ಭೀಮಪುತ್ರನ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿ ಗುಹೆಯ ಬಿರುಕು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

Verse 42

बहुप्रभेति नगरी षष्टियोजनमायता । तस्यां विवेश सहसा तं चानु बर्बरीककः

ಬಹುಪ್ರಭಾ ಎಂಬ ನಗರಿ ಅರವತ್ತು ಯೋಜನ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಅಚಾನಕ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಬರ್ಬರೀಕನು ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.

Verse 43

बर्बरीकं ततो दृष्ट्वा नादोऽभूच्च पलाशिनाम् । धावध्वं हन्यतामेष छिद्यतां भिद्यतामिति

ಆಮೇಲೆ ಬರ್ಬರೀಕನನ್ನು ಕಂಡು ಪಲಾಶಿನರಲ್ಲಿ ಮಹಾನಾದ ಉಂಟಾಯಿತು—“ಓಡಿರಿ! ಇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿರಿ! ಕತ್ತರಿಸಿರಿ! ಚುಚ್ಚಿ ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡಿರಿ!”

Verse 44

तच्छ्रुत्वा दैत्यवीराणां कोटयो नव भीषणाः । नानायुधधरा वीरं बर्बरीकमुपाद्रवन्

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾನಾವಿಧ ಆಯುಧಧಾರಿಗಳಾದ ಭೀಕರ ಒಂಬತ್ತು ಕೋಟಿ ದೈತ್ಯವೀರರು ವೀರ ಬರ್ಬರೀಕನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದರು.

Verse 45

दृष्ट्वा तान्कोटिशो दैत्यान्क्रुद्धो भीमात्मजात्मजः । निमील्य सहसा नेत्रे तेषां मध्यमधावत

ಕೋಟ್ಯಂತರ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಕಂಡು ಭೀಮನ ಮೊಮ್ಮಗನು ಕ್ರೋಧಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಜ್ವಲಿಸಿದನು. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ, ಸಹಸಾ ಅವರ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದನು.

Verse 46

पादघातैस्ततः कांश्चिद्भुजाघातैस्तथापरान् । हृदयस्याभिघातैश्च क्षणान्निन्ये यमक्षयम्

ನಂತರ ಕೆಲವರನ್ನು ಪಾದಘಾತಗಳಿಂದ, ಇನ್ನಿತರರನ್ನು ಭುಜಘಾತಗಳಿಂದ ಕೆಡವಿದನು; ಹೃದಯವನ್ನು ನುಚ್ಚುವ ಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವರನ್ನು ಯಮಧಾಮಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.

Verse 47

यथा नलवनं क्र्रुद्धः कुर्याद्भूमिसमं करी । नवकोटीस्तथा जघ्ने सह तेन पलाशिना

ಕ್ರುದ್ಧ ಆನೆ ನಲವನವನ್ನು ನೆಲಸಮ ಮಾಡುವಂತೆ, ಅವನು ಆ ಪಲಾಶಿಯೊಡನೆ ಸೇರಿ ಒಂಬತ್ತು ಕೋಟಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

Verse 48

ततो नागाः समागम्य वासुकिप्रमुखास्तदा । तुष्टुबुर्विविधैर्वाक्यैरूचुः सुहृदयं च ते

ನಂತರ ವಾಸುಕಿಪ್ರಮುಖ ನಾಗರು ಅಲ್ಲಿ ಸಮಾಗಮಿಸಿದರು. ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರು ವಿವಿಧ ವಚನಗಳಿಂದ ಸುಹೃದಯನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

Verse 49

नागानां परमं कृत्यं कृतं ते भैमिनंदन । पलाशीनाम दैत्योयं नीतो यत्सानुगो यमम्

“ಹೇ ಭೈಮಿನಂದನ! ನೀನು ನಾಗರಿಗೆ ಪರಮ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದೀ; ‘ಪಲಾಶೀ’ ಎಂಬ ಈ ದೈತ್ಯನು ತನ್ನ ಅನುಚರರೊಡನೆ ಯಮಧಾಮಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.”

Verse 50

अनेन हि वयं वीर सानुगेन दुरात्मना । पीडिता विविधोपायैः पातालादप्यधः कृताः

ಹೇ ವೀರಾ! ಈ ದುರಾತ್ಮನು ತನ್ನ ಅನುಚರರೊಡನೆ ಸೇರಿ ನಮಗೆ ನಾನಾವಿಧ ಕ್ರೂರ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಪೀಡಿಸಿ, ಪಾತಾಳಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೆಳಗೆ ತಳ್ಳಿಬಿಟ್ಟನು।

Verse 51

वरं वृणीष्व त्वं तस्मान्नागेभ्योऽभिमतं परम् । वरदाः सर्व एव स्म वयं तुभ्यं सुतोषिताः

ಆದುದರಿಂದ ನಾಗರಿಂದ ನಿನಗೆ ಅಭಿಮತವಾದ ಪರಮ ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡು. ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ವರದಾತರು; ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದೇವೆ।

Verse 52

सुहृदय उवाच । यदि देयो वरो मह्यं तदेनं प्रवृणोम्यहम् । सर्वविघ्नविनिर्मुक्तो विजयः सिद्धिमाप्नुयात्

ಸುಹೃದಯನು ಹೇಳಿದನು—ನನಗೆ ವರ ನೀಡಬೇಕಾದರೆ, ನಾನು ಇದನ್ನೇ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತೇನೆ: ವಿಜಯನು ಎಲ್ಲ ವಿಘ್ನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ।

Verse 53

ततस्तथेति तं प्रोचुः प्रहृष्टा वायुभोजनाः । स च तेभ्यः पुरीं दत्त्वा निवृत्तो नागपूजितः

ಆಗ ಹರ್ಷಗೊಂಡ ವಾಯುಭೋಜಿ ನಾಗರು ಅವನಿಗೆ “ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ನಗರವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ, ನಾಗರಿಂದ ಪೂಜಿತ-ಗೌರವಿತನಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು।

Verse 54

विवरस्य च मध्येन समागच्छन्महाप्रभम् । सर्वरत्नमयं लिंगं स्थितं कल्पतरोरधः

ಬಿರುಕು ಮಧ್ಯದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾ ಅವನು ಮಹಾಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಕಂಡನು—ಕಲ್ಪತರುವಿನ ಕೆಳಗೆ ಸರ್ವರತ್ನಮಯ ಲಿಂಗವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 55

अर्च्यमानं सुवह्नीभिर्नागकन्याभिरैक्षत । ततोऽसौ विस्मयाविष्टो नागकन्या ह्यपृच्छत

ಅದು ತೇಜಸ್ವಿ ನಾಗಕನ್ಯೆಯರಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು. ಬಳಿಕ ಆಶ್ಚರ್ಯಾವಿಷ್ಟನಾಗಿ ಆ ನಾಗಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

Verse 56

केनेदं स्थापितं लिंगं सूर्यवैश्वानरप्रभम् । लिंगादपि चतुर्दिक्षु मार्गाश्चेमे तु कीदृशाः

ಸೂರ್ಯ-ವೈಶ್ವಾನರ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಯಾರು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು? ಹಾಗೆಯೇ ಲಿಂಗದಿಂದ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಹರಡುವ ಈ ಮಾರ್ಗಗಳು ಯಾವ ವಿಧದವು?

Verse 57

इति वीरवचः श्रुत्वा बृहत्कटिपयोधरा । सव्रीडं सस्मितापांगनिर्मोक्षमिदमब्रवीत्

ವೀರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಿಶಾಲ ಕಟಿ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಟ ಪಯೋಧರಳಾದ ಆ ಕನ್ಯೆ, ಲಜ್ಜೆಯೊಂದಿಗೆ, ಮೃದು ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಪಕ್ಕದ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾ ಹೀಗೆಂದಳು.

Verse 58

सर्वपन्नगराजेन शेषेण सुमहात्मना । तप स्तप्त्वा महालिंगमिदमत्र प्रतिष्ठितम्

ಎಲ್ಲ ಪನ್ನಗರಾಜರ ರಾಜನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಶೇಷನು ಕಠೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಇಲ್ಲಿ ಈ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು.

Verse 59

दर्शनात्स्पर्शनाद्ध्यानादर्चनात्सर्वसिद्धिदम् । लिंगात्पूर्वेण मार्गोयं याति श्रीपर्वतं भुवि

ಇದನ್ನು ದರ್ಶನ, ಸ್ಪರ್ಶನ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿದರೆ ಇದು ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ಲಿಂಗದಿಂದ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನ ಈ ಮಾರ್ಗವು ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

Verse 60

एलापत्रेण विहितो नागानां तत्र प्राप्तये । दक्षिणेन च मार्गोऽयं याति शूर्पारकं भुवि

ನಾಗರು ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪುವಂತೆ ಎಲಾಪತ್ರನು ಈ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಮತ್ತು ಈ ದಕ್ಷಿಣ ದಾರಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶೂರ್ಪಾರಕದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

Verse 61

कर्कोटकेन नागेन कृतोऽयं तत्र प्राप्तये । पश्चिमेन च मार्गोऽयं प्रभासं याति सुप्रभम्

ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಲು ಈ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಾಗ ಕರ್ಕೋಟಕನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಮತ್ತು ಈ ಪಶ್ಚಿಮ ದಾರಿ ಸುಪ್ರಭವಾದ ಪ್ರಭಾಸದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

Verse 62

ऐरावतेन विहितो नागानां गमनाय च । उत्तरेण च मार्गोयं येन यातुं भवान्स्थितः

ನಾಗರ ಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಐರಾವತನು ವಿಧಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇದು ಉತ್ತರದ ದಾರಿ; ಇದರ ಮೂಲಕ ನೀವು ಈಗ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೀರಿ.

Verse 63

गुप्तक्षेत्रे सिद्धलिंगं याति शक्तिगुहाऽकृतः । विहितस्तक्षकेणासौ यातुं तत्र महात्मना

ಗುಪ್ತಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವ ಈ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಶಕ್ತಿಗುಹಾ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅದೇ ದಾರಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಲು ಮಹಾತ್ಮ ತಕ್ಷಕನು ವಿಧಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 64

इतीदं वर्णितं वीर विज्ञप्तिः श्रूयतां मम । को भवानधुनैवेतो दैत्यपृष्ठ गतोऽभवत् । अधुनैव तथैकाकी समायातोऽत्र नो वद

ವೀರನೇ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ನಾನು ವರ್ಣಿಸಿದೆನು; ಈಗ ನನ್ನ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ಕೇಳು. ನೀನು ಯಾರು, ದೈತ್ಯನ ಬೆನ್ನೇರಿಕೊಂಡು ಈಗಷ್ಟೇ ಬಂದಿರುವೆ? ಮತ್ತು ನೀನು ಈಗ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬಂದೆ—ನಮಗೆ ಹೇಳು.

Verse 65

वयं च सर्वास्ते दास्यस्त्वां पतिं प्रवृणीमहे । अस्माभिः सहितः क्रीड विविधास्वत्र भूमिषु

ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮ ದಾಸಿಯರು; ನಿಮಗೇ ಪತಿ-ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿ ವರಣ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮೊಡನೆ ಇಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರಮ್ಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸಿ ವಿಹರಿಸಿರಿ.

Verse 66

बर्बरीक उवाच । अहं कुरुकुलोत्पन्नः पांडुपुत्रस्य पौत्रकः । बर्बरीक इति ख्यातस्तं दैत्यं हंतुमागतः

ಬರ್ಬರೀಕನು ಹೇಳಿದನು—ನಾನು ಕುರುಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು, ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಮೊಮ್ಮಗನು. ‘ಬರ್ಬರೀಕ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾಗಿ, ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

Verse 67

स च दैत्यो हतः पापः पुनर्यास्ये महीतलम् । भवतीभिश्च मे नास्ति कृत्यं भोभोः कथंचन

ಆ ಪಾಪಿ ದೈತ್ಯನು ಹತನಾದನು; ಈಗ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿತಲಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗುವೆನು. ಹೇ ದೇವಿಯರೇ, ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ನನಗೆ ಇನ್ನು ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 68

ब्रह्मचारिव्रतं यस्मादहं सततमास्थितः । इत्युक्त्वाभ्यर्च्य तल्लिंगं प्रणिपत्य च दण्डवत्

‘ನಾನು ಸದಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವನು ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ ದಂಡವತ್ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು.

Verse 69

ऊर्ध्वमाचक्रमे वीरः कातरं ताभिरीक्षितः । ततो बहिः समागत्य सप्रकाशं मुखं तदा

ಆ ವೀರನು ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಹೊರಟನು; ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಆತುರದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದರು. ನಂತರ ಅವನು ಹೊರಗೆ ಬಂದು, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮುಖ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಯಿತು.

Verse 70

प्रहर्षेणैव पूर्वस्या विजयं ददृशे दिशः । तस्मिन्काले च विजयः कर्म सर्वं समाप्तवान्

ಅತಿಹರ್ಷದಿಂದ ಅವನು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಬಂದ ವಿಜಯವನ್ನು ಕಂಡನು. ಅದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ವಿಜಯನು ಸಮಸ್ತ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 71

कांत्या सूर्यसमाभास ऊर्ध्वमाचक्रमे क्षणात् । ततो वियद्गतं देवैः पुष्पवर्षमभून्महत्

ಸೂರ್ಯಸಮಾನ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿದನು. ನಂತರ ಆಕಾಶದಿಂದ ದೇವರುಗಳು ಮಹಾ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು.

Verse 72

जगुर्गंधर्वमुख्याश्च ननृतुश्चाप्सरोगणाः । विजयो बर्बरीकं च ततो वचनमब्रवीत्

ಮುಖ್ಯ ಗಂಧರ್ವರು ಹಾಡಿದರು, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪು ನೃತ್ಯಮಾಡಿತು. ಆಗ ವಿಜಯನು ಬರ್ಬರೀಕನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 73

तव प्रसादाद्वीरेश सिद्धिः प्राप्ता मयातुला । चिरं जीव चिरं नंद चिरं वस चिरं जय

ಹೇ ವೀರೇಶ್ವರನೇ! ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನನಗೆ ಅತುಲ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರಕಿದೆ. ಚಿರಂಜೀವಿಯಾಗಿರು, ಚಿರಕಾಲ ಆನಂದಿಸು, ಚಿರಕಾಲ ವಾಸಿಸು, ಚಿರಕಾಲ ಜಯಿಸು.

Verse 74

अत एव हि साधृनां संगमिच्छंति साधवः । औषधं सर्वदोषाणां भवेत्सत्यं गमो यतः

ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಸಜ್ಜನರು ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಸತ್ಸಂಗದಿಂದ ಸತ್ಯಮಾರ್ಗವು ಉದಯಿಸಿ, ಅದು ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳಿಗೆ ಔಷಧವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 75

त्वं च होमस्थितं भस्म सिंदूरसदृशप्रभम् । निःशल्यं सविवरकं पूर्यमाणं गृहाण च

ಮತ್ತು ನೀನು ಹೋಮಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಈ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು—ಸಿಂಧೂರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ; ಚುಚ್ಚದಿದ್ದರೂ ಒಂದು ರಂಧ್ರವಿದ್ದು, ತುಂಬಿಸಬಹುದಾದದು.

Verse 76

अक्षय्यमेतत्संग्रामे प्रथमं ते प्रमुंचतः । शत्रूणां स्थानकं मृत्योर्देहं ध्वस्तं करिष्यति

ಇದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯ. ನೀನು ಇದನ್ನು ಮೊದಲು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರೆ, ಶತ್ರುಗಳ ಕೋಟೆಸ್ಥಾನವನ್ನು ಚೂರುಮೂರುಮಾಡಿ, ಮೃತ್ಯುವಿನ ದೇಹವನ್ನೂ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 77

एवं सुखेन विजयः शत्रूणां ते भविष्यति

ಹೀಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ವಿಜಯವು ಲಭಿಸುವುದು.

Verse 78

बर्बरीक उवाच । उपकुर्यान्निराकांक्षो यः स साधुरितीर्यते । साकांक्षमुपकुर्याद्यः साधुत्वे तस्य को गुणः

ಬರ್ಬರೀಕನು ಹೇಳಿದನು: ಯಾವ ಆಸೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡುವವನೇ ‘ಸಾಧು’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರತಿಫಲದ ಆಸೆಯಿಂದ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನ ಸಾಧುತ್ವದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಗುಣ?

Verse 79

तद्देहि भस्म चान्यस्मै केनाप्यर्थो न मेऽण्वपि । प्रसादसुमुखां दृष्टिं विना नान्यद्वृणोमि ते

ಆ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಕೊಡಿ; ನನಗೆ ಯಾರಿಂದಲೂ ಅಣುವಷ್ಟೂ ಲೋಕಿಕ ಲಾಭ ಬೇಡ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದಪೂರ್ಣ ಸుమುಖ ದೃಷ್ಟಿಯ ಹೊರತು ನಾನು ಇನ್ನೇನನ್ನೂ ಬೇಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 80

देवा ऊचुः । कुरूणां पांडवानां च भविष्यति महान्रणः । ततो भूमिस्थितं भस्म प्राप्स्यंति यदि कौरवाः

ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಕುರುಗಳಿಗೂ ಪಾಂಡವರಿಗೂ ಮಧ್ಯೆ ಮಹಾ ಯುದ್ಧವು ಸಂಭವಿಸುವುದು. ಅದರ ನಂತರ ಕೌರವರು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದರೆ…

Verse 81

महाननर्थो भविता पांडवानां ततः स्फुटम् । तस्माद्गृहाण त्वं भस्म सोपि चक्रे तथो वचः

ಆಗ ಪಾಂಡವರ ಮೇಲೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಹಾ ಅನರ್ಥವು ಬೀಳುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಈ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಅವನೂ ಆ ವಚನದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡನು.

Verse 82

देवीभिः सहिता देवाः संमान्य विजयं च ते । सिद्धैश्वर्यं ददुस्तस्मै सिद्धसेनेति नाम च

ದೇವಿಯರೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ದೇವರುಗಳು ವಿಜಯನನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸಿದರು. ಅವನಿಗೆ ಸಿದ್ಧ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ ‘ಸಿದ್ಧಸೇನ’ ಎಂಬ ನಾಮವನ್ನೂ ನೀಡಿದರು.

Verse 83

एवं स विजयो विप्रः सिद्धिं लेभे सुदुर्लभाम् । बर्बरीकश्च कृत्वैतद्देवीभक्तिरतोऽवसत्

ಹೀಗೆ ಆ ವಿಪ್ರ ವಿಜಯನು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಬರ್ಬರೀಕನು ಇದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ದೇವೀಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದನು.