Adhyaya 47

Verse 1

नारद उवाच । ततो मयास्य तीर्थस्य रक्षणाय पुनर्जय । समाराध्य यथा देव्यः स्थापितास्तच्छृणुष्व भोः

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಹೇ ವಿಜಯಿ, ಈ ತೀರ್ಥದ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾನು ದೇವಿಯನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿದೆ. ಹೇ ಮಹೋದಯ, ಇಲ್ಲಿ ದೇವಿಯರು ಹೇಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತರಾದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 2

यथात्मा सर्वभूतेषु व्यापकः परमेश्वरः । तथैव प्रकृतिर्नित्या व्यापका परमेश्वरी

ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಆತ್ಮನು ಯಥಾ ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವನೋ, ತಥೈವ ನಿತ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಯಾದ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಸರ್ವತ್ರ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 3

शक्ति प्रसादादाप्नोति वीर्यं सर्वाश्च संपदः । ईश्वरी सर्वभूतेषु सा चैवं पार्थ संस्थिता

ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ವೀರ್ಯವೂ ಸರ್ವ ಸಂಪತ್ತೂ ಲಭಿಸುತ್ತವೆ. ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಆ ಈಶ್ವರಿ ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಅವಳು ಸರ್ವತ್ರ ಸಂಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 4

बुद्धिह्रीपुष्टिलज्जेति तुष्टिः शांतिः क्षमा स्पृहा । श्रद्धा च चेतना शक्तिर्मंत्रोत्साहप्रभूद्भवा

ಬುದ್ಧಿ, ಹ್ರೀ, ಪುಷ್ಟಿ, ಲಜ್ಜೆ; ತೃಪ್ತಿ, ಶಾಂತಿ, ಕ್ಷಮೆ, ಸ್ಪೃಹೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಚೇತನ್ಯ—ಮಂತ್ರ ಹಾಗೂ ಸಾಧನೋತ್ಸಾಹದಿಂದ ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯೇ ಇವು।

Verse 5

इयमेव च बंधाय मोक्षायेयं च सर्वदा । एनामाराध्य चैश्वर्यमिन्द्राद्याः समवाप्नुयुः

ಅವಳೇ ಸದಾ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ಅವಳೇ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೂ ಕಾರಣ. ಅವಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವರೂ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 6

ये च शक्तिं न मन्यंते तिरस्कुर्वंति चाधमाः । योगीन्द्रा अपि ते व्यक्तं भ्रश्यंते काशिजा यथा

ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪದೆ ಅವಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಅಧಮರು—ಅವರು ‘ಯೋಗೀಂದ್ರರು’ ಆಗಿದ್ದರೂ ಸಹ—ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ನಡೆದಂತೆಯೇ।

Verse 7

वाराणस्यां किल पुरा सिद्धयोगीश्वराः पुनः । अवमन्य च ते शक्तिं पुनर्भ्रंशमुपागताः

ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಸಿದ್ಧಯೋಗೀಶ್ವರರು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ ಪುನಃ ಪತನವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 8

तस्मात्सदा देहिनेयं शक्तिः पूज्यैव नित्यदा । तुष्टा ददाति सा कामान्रुष्टा संहरते क्षणात्

ಆದ್ದರಿಂದ ದೇಹಧಾರಿಗಳು ಈ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸದಾ ನಿತ್ಯ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅವಳು ತೃಪ್ತಳಾದರೆ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ; ಕೋಪಗೊಂಡರೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಿಂಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.

Verse 9

परमा प्रकृतिः सा च बहुभेदैर्व्यवस्थिता । तासां मध्ये महादेव्यो ह्यत्र संस्थापिताः शृणु

ಅವಳು ಪರಮ ಪ್ರಕೃತಿ; ಅನೇಕ ಭೇದರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ರೂಪಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವಿಯರು ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ—ಶ್ರವಣಮಾಡು.

Verse 10

चतस्रस्तु महाशक्त्यश्चतुर्दिक्षु व्यवस्थिताः । सिद्धांबिका तु पूर्वस्यां स्थापिता सा गुहेन च

ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಮಹಾಶಕ್ತಿಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿದ್ದವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಾಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಗುಹ (ಸ್ಕಂದ) ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು.

Verse 11

जगदादौ मूलूप्रकृतेरुत्पन्ना सा प्रकीर्त्यते । आराधिता यतः सिद्धैस्तस्मात्सिद्धांबिका च सा

ಜಗದಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ಮೂಲಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಿದ್ಧರು ಅವಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಅವಳು ‘ಸಿದ್ಧಾಂಬಿಕಾ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 12

दक्षिणस्यां तथा तारा संस्थिता स्थापिता मया । तारणार्थाय देवानां यस्मात्कूर्मं समाश्रिता

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ತಾರೆಯನ್ನು ನಾನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದೆನು; ದೇವರ ತಾರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವಳು ಕೂರ್ಮನ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದರಿಂದ।

Verse 13

ययाविष्टः समुज्जह्रे वेदान्कूर्मो जगद्गुरुः । अनयाविष्टदेहश्च बुधो बौद्धान्हनिष्यति

ಆ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆವಿಷ್ಟನಾದ ಜಗದ್ಗುರು ಕೂರ್ಮನು ವೇದಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ಪುನಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಅದೇ ಶಕ್ತಿ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಬುದ್ಧನು ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಬೌದ್ಧರನ್ನು ದಮನಮಾಡುವನು.

Verse 14

कोटिशो वेदमार्गस्य ध्वंसकान्पापकर्मिणः । इयं मया समाराध्य समानीता गिरेः सुता

ವೇದಮಾರ್ಗವನ್ನು ಧ್ವಂಸಮಾಡುವ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳು ಅನೇಕ ಕೋಟಿಗಳಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿ ಈ ಗಿರಿಸುತೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಣಾರ್ಥ ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತಂದೆನು.

Verse 15

कोटिसंख्याभिरत्युग्रदेवीभिः संवृता च सा । दक्षिणां दिशमाश्रित्य संस्थिता मम गौरवात्

ಅವಳು ಕೋಟಿಸಂಖ್ಯೆಯ ಅತ್ಯುಗ್ರ ದೇವಿಯರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ನನ್ನ ಗೌರವಮಹಿಮೆಯಿಂದ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 16

पश्चिमायां तथा देवी संस्थिता भास्करा शुभा । ययाविष्टानि भासंते भास्करप्रमुखानि च

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಶುಭಕರಳಾದ ಭಾಸ್ಕರಾದೇವಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆವಿಷ್ಟರಾಗಿ ಸೂರ್ಯಪ್ರಮುಖ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಕರು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 17

बिंबानि सर्वताराणां गच्छन्त्यायांति च द्रुतम् । सैषा महाबला शक्तिर्भास्वरा कुरुनन्दन

ಎಲ್ಲ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಬಿಂಬಗಳು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಓ ಕುರುನಂದನ, ಇದೇ ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಮಹಾಬಲ ಶಕ್ತಿ.

Verse 18

मयाराध्य समानीता कटाहादत्र संस्थिता । कोटिकोटिवृता नित्यं त्रायते पश्चिमां दिशम्

ನಾನು ಆರಾಧಿಸಿ ಅವಳನ್ನು ಕಟಾಹದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ತಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದೆ. ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಪರಿವಾರಗಳಿಂದ ವೃತಳಾಗಿ ಅವಳು ನಿತ್ಯ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 19

उत्तरस्यां तथा देवी संस्थिता योगनंदिनी । परमप्रकृतेर्देहात्पूर्वं निःसृतया यया

ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ದೇವಿ ಯೋಗನಂದಿನೀ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ—ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಪ್ರಕೃತಿಯ ದೇಹದಿಂದಲೇ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಆ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ.

Verse 20

दृष्ट्या दृष्टा निर्मलया योगमापुश्चतुःसनाः । योगीश्वरी च सा देवी सनकाद्यैः सुतोषिता

ನಿರ್ಮಲ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಚತುಃಸನರು ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು. ಆ ಯೋಗೀಶ್ವರಿ ದೇವಿ ಸನಕಾದಿಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ತೃಪ್ತಳಾದಳು.

Verse 21

सैव चांडकटाहान्मे समाराध्यात्र प्रापिता । योगिनीभिः परिवृता संस्थिता चोत्तरां दिशम्

ಅದೇ ದೇವಿಯನ್ನು ನಾನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿ ಚಾಂಡಕಟಾಹದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊಂಡೆ. ಯೋಗಿನಿಗಳಿಂದ ಪರಿವೃತಳಾಗಿ ಅವಳು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 22

एवमेता महाशक्त्यश्चतस्रः संस्थिताः सदा । पूजिताः कामदा नित्यं रुष्टाः संहरणक्षमाः

ಹೀಗೆ ಈ ನಾಲ್ಕು ಮಹಾಶಕ್ತಿಗಳು ಸದಾ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ. ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ನಿತ್ಯ ಇಷ್ಟವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ; ಕೋಪಗೊಂಡರೆ ಸಂಹಾರಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥವಾಗಿವೆ.

Verse 23

ततश्च नव मे दुर्गाः समानीताः शृणुध्व ताः

ಅನಂತರ ನನ್ನ ಒಂಬತ್ತು ದುರ್ಗೆಯರು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತರಲ್ಪಟ್ಟರು; ಅವುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.

Verse 24

त्रिपुरानाम परमा देवी स्थाणुर्यया पुरा । आविष्टस्त्रिपुरं निन्ये भस्मत्वं जगदीश्वरः

‘ತ್ರಿಪುರಾ’ ಎಂಬ ಪರಮ ದೇವಿಯಿದ್ದಾಳೆ; ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವಳಿಂದ ಸ್ಥಾಣು (ಶಿವ) ಆವಿಷ್ಟ/ಶಕ್ತಿಸಂಪನ್ನನಾಗಿ, ಜಗದೀಶ್ವರನು ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ಭಸ್ಮಮಾಡಿದನು.

Verse 25

त्रिपुरेति ततस्तां तु प्रोक्तवान्भगवान्हरः । तुष्टाव च स्वयं तस्मात्पूज्या सा जगतामपि

ಆದ್ದರಿಂದ ಭಗವಾನ್ ಹರನು ಅವಳನ್ನು ‘ತ್ರಿಪುರಾ’ ಎಂದು ಕರೆಯಿತು, ತಾನೇ ಅವಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು; ಹೀಗಾಗಿ ಅವಳು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಪೂಜ್ಯಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 26

सा चाराध्य समानीता मयामरेश्वरपर्वतात् । भक्तानां कामदा सास्ति भट्टादित्यसमीपतः

ಅವಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಮರೆಶ್ವರ ಪರ್ವತದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತಂದೆ. ಅವಳು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಇಷ್ಟಫಲ ನೀಡುವವಳಾಗಿ, ಭಟ್ಟಾದಿತ್ಯನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 27

अपरा चापि कोलंबा महाशक्तिः सनातनी । कोलरूपी ययाविष्टः केशवश्चोज्जहार गाम्

ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ‘ಕೋಲಂಬಾ’ ಎಂಬ ಸನಾತನ ಮಹಾಶಕ್ತಿ. ಅವಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆವಿಷ್ಟನಾದ ಕೇಶವನು ವರಾಹರೂಪ ಧರಿಸಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ಉದ್ಧರಿಸಿದನು.

Verse 28

तस्मात्सा विष्णुना चोक्ता कोलंबेति स्तुतार्चिता । सा च देवी मया पार्थ भक्तियोगेन तोषिता

ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಷ್ಣುವು ಅವಳನ್ನು ‘ಕೋಲಂಬಾ’ ಎಂದು ಕರೆದು ಸ್ತುತಿ-ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿದನು. ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ ನಾನು ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದೆನು.

Verse 29

वाराहगिरिसंस्था मां समानीता च साब्रवीत् । यत्राहं नारद सदा तिष्ठामि कृपयार्थिनाम्

ವರಾಹಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾದ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ನಾನು ಕರೆತಂದಾಗ ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು— ‘ಹೇ ನಾರದ, ನಾನು ಸದಾ ಇರುವ ಸ್ಥಳವು ಕೃಪೆಯನ್ನು ಬೇಡುವವರಿಗಾಗಿ.’

Verse 30

तत्र कूपेन संस्थेयं रुद्राणीसंस्थितेन वै । तं हि कूपं विना मह्यं न रतिर्जायते क्वचित्

‘ಅಲ್ಲಿ ರುದ್ರಾಣಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಳಿರುವ ಆ ಬಾವಿಯ ಬಳಿಯೇ ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು. ಆ ಬಾವಿಯಿಲ್ಲದೆ ನನಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ರತಿ-ಆನಂದ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ.’

Verse 31

तस्माद्भवान्कूपवरं स्वयमत्र खन द्विज । एवमुक्ते पार्थ देव्या दर्भमूलेन मे तदा

‘ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ದ್ವಿಜ, ನೀನೇ ಸ್ವತಃ ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾವಿಯನ್ನು ತೋಡು.’ ದೇವಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಆಗ ನಾನು ದರ್ಭಹುಲ್ಲಿನ ಬೇರುದಿಂದ ತೋಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆನು.

Verse 32

कूपोऽखनि यत्र साक्षाद्रुद्राणी कूप आबभौ । ततो मया तत्र देवाः स्नात्वा जप्त्वा च तर्पिताः

ಅಲ್ಲಿ ಬಾವಿಯನ್ನು ತೋಡಲಾಯಿತು; ಆ ಬಾವಿಯಲ್ಲೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ರುದ್ರಾಣಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಳು. ನಂತರ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಜಪ ಮಾಡಿ, ತರ್ಪಣಜಲದಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದೆ.

Verse 33

पूजिता च ततो दैवी कोलंबा जगदीश्वरी । परितुष्टा तदा देवी प्रणतं मा ततोऽब्रवीत्

ನಂತರ ಜಗದೀಶ್ವರಿ ದಿವ್ಯ ಕೋಲಂಬಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಯಿತು. ಸಂತುಷ್ಟಳಾದ ದೇವಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಆಗ ಹೇಳಿದಳು.

Verse 34

सदात्र चाहं स्थास्यामि प्रसादं प्रापिता त्वया । ये च कूपेत्र संस्नात्वा माघाष्टम्यां विशेषतः

“ನಾನು ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವೆನು; ನೀನು ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ದೊರಕಿಸಿದೆಯೆ. ಮತ್ತು ಈ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವರು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಾಘ ಮಾಸದ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು—”

Verse 35

पूजयिष्यंति मां मर्त्यास्तेषां छेत्स्यामि दुष्कृतम् । सर्वतीर्थमयी यश्च सर्वर्तुकवनेस्थितः

“ಮನುಷ್ಯರು ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅವರ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ಛೇದಿಸುವೆನು. ಸರ್ವರ್ತುಕ-ವನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಈ ಸ್ಥಳವು ಸರ್ವತೀರ್ಥಮಯವಾಗಿದೆ.”

Verse 36

मेरोः समीपे रुद्राण्याः कूप एष स एव च

ರುದ್ರಾಣಿಯ ಈ ಬಾವಿಯೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮೇರುಪರ್ವತದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದೆ.

Verse 37

प्रयागादपि गंगाया गयायाश्च विशेषतः । कूपेस्मिन्नधिकं स्नानं मया नारद कीर्तितम्

ಪ್ರಯಾಗ, ಗಂಗಾ ಹಾಗೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಯೆಯಿಗಿಂತಲೂ—ಈ ಕೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವು ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಓ ನಾರದಾ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೀಗೆ ಘೋಷಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Verse 38

तदहं तव वाक्येन संस्थितात्र तपोधन । गुहेनाथ सरः पुण्यं पालयिष्याम्यतंद्रिता

ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ವಚನದಿಂದ, ಹೇ ತಪೋಧನ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸುವೆನು; ಗುಹನನ್ನು ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದು ಈ ಪುಣ್ಯ ಸರೋವರವನ್ನು ಅಲಸದೆ ಕಾಪಾಡುವೆನು.

Verse 39

कुमारेशं पूजयित्वा पूजयिष्यंति ये च माम् । देवीभिः षष्टिकोटीभिर्युता तेषामभीष्टदा

ಕುಮಾರೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ನಂತರ ನನ್ನನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸುವವರಿಗೆ, ನಾನು ಅರವತ್ತು ಕೋಟಿ ದೇವಿಯರೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಅಭೀಷ್ಟ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವೆನು.

Verse 40

नारद उवाच । इत्युक्तोऽहं पार्थ देव्या तदानीं प्रीयमाणया । प्रत्यब्रवं प्रमुदितः कोलंबां विश्वमातरम्

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸನ್ನಳಾದ ದೇವಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ನಾನು ಹರ್ಷದಿಂದ ವಿಶ್ವಮಾತೆ ಕೋಲಂಬೆಗೆ ಪ್ರತಿಯುತ್ತರ ನೀಡಿದೆನು.

Verse 41

अत्रास्य माता त्वं देवि गुप्तक्षेत्रस्यकारणम् । तीर्थयात्रा वृथा तेषां नार्च्चयंतीह त्वां च ये

ಹೇ ದೇವಿ, ಇಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಈ ಸ್ಥಳದ ಮಾತೆ ಮತ್ತು ಈ ಗುಪ್ತಕ್ಷೇತ್ರದ ಕಾರಣವೂ ನೀನೇ; ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸದವರ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 42

इदं च यत्सरः पुण्यं त्वन्नाम्ना ख्यातिमेष्यति । ईश्वरी सरसोऽस्य त्वं तीर्थस्यास्य तथेश्वरी

ಈ ಪುಣ್ಯ ಸರೋವರವು ನಿನ್ನ ನಾಮದಿಂದಲೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು. ಈ ಸರೋವರದ ಅಧೀಶ್ವರಿ ನೀನೇ; ಈ ತೀರ್ಥದ ಅಧೀಶ್ವರಿಯೂ ನೀನೇ.

Verse 43

एवं दीर्घं तपस्तत्वा स्थापिता मयका शुभा । महादुर्गा नरैस्तस्मात्पूज्येयं सततं बुधैः

ಈ ರೀತಿ ದೀರ್ಘ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ನಾನು ಈ ಶುಭ ದೇವೀಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಹಾದುರ್ಗೆಯಾಗಿ ಇವಳು ಸದಾ ಜನರಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬುದ್ಧಿವಂತರಿಂದ, ಪೂಜ್ಯಳಾಗಿರಲಿ.

Verse 44

तृतीया च दिशि तस्यां स्थिता संस्थापिता मया । गुहेन च कपालेश्याः प्रभावोस्याः पुरेरितः

ಮೂರನೆಯ ದೇವೀಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆನು. ಗೂಹನು (ಸ್ಕಂದನು) ಈ ಕಪಾಲೇಶಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

Verse 45

धन्यास्ते ये प्रपश्यंति नित्यमेनां नरोत्तमाः । कपालेश्वरमभ्यर्च्य विश्वशक्तिरियं यतः

ನಿತ್ಯವೂ ಅವಳ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ನರೋತ್ತಮರು ಧನ್ಯರು. ಏಕೆಂದರೆ ಕಪಾಲೇಶ್ವರನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ ಈ ದೇವಿ ಇಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 46

एवमेतास्तिस्रो दुर्गाः पूर्वस्यां दिशि संस्थिताः । पश्चिमायां प्रवक्ष्यामि तिस्रो दुर्गा महोत्तमा

ಈ ರೀತಿ ಈ ಮೂರು ದುರ್ಗೆಗಳು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ. ಈಗ ಪಶ್ಚಿಮದಿಕ್ಕಿನ ಮೂರು ಮಹೋತ್ತಮ ದುರ್ಗೆಗಳ ವರ್ಣನೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು.

Verse 47

सुवर्णाक्षी तु या देवी ब्रह्मांडपरिपालिनी । सा मयात्र समाराध्य तीर्थे देवी निवेशिता

ಸಕಲ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಪರಿಪಾಲಿನಿಯಾದ ‘ಸುವರ್ಣಾಕ್ಷೀ’ ಎಂಬ ದೇವಿಯನ್ನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮಾರಾಧಿಸಿ ದೇವೀರೂಪವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದೆನು।

Verse 48

ये चैनां प्रणमिष्यंति पूजयिष्यंति भक्तितः । त्रयस्त्रिंशद्भिः कोटीभिर्देवीभिः पूजिता च तैः

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಪೂಜಿಸುವರೋ, ಅವರಿಂದ ಅವಳು ಮுப்பತ್ತ್ಮೂರು ಕೋಟಿ ದೇವಿಯರಿಂದ ಪೂಜಿತಳಾದಂತೆಯೇ ಆಗುತ್ತಾಳೆ।

Verse 49

अपरा च महादुर्गा चर्चिता चेति संस्थिता । रसातलतलात्तत्र मयानीता सुभक्तितः

ಅಲ್ಲಿ ‘ಚರ್ಚಿತಾ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಳಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಮಹಾದುರ್ಗೆಯೂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳನ್ನು ನಾನು ರಸಾತಲತಲದಿಂದ ಸುದೃಢ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ತಂದೆನು।

Verse 50

इयमर्च्या च चिंत्या च वीरत्वं समभीप्सुभिः । बहुभिर्देवदैतेयैर्ददौ तेभ्यश्च वीरताम्

ವೀರತ್ವವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಈ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಅನೇಕ ದೇವರು-ದೈತ್ಯರು ಅವಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಅವಳಿಂದಲೇ ವೀರತೆ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಪಡೆದರು।

Verse 51

इयमेव महादुर्गा शूद्रकं वीरसत्तमम् । चौरैर्बद्धं कलौ चाग्रे मोक्षयिष्यति विक्रमात्

ಈ ಮಹಾದುರ್ಗೆಯೇ ತನ್ನ ಮಹಾ ವಿಕ್ರಮದಿಂದ, ಕಲಿಯುಗದ ಮುಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಕಳ್ಳರಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದ ವೀರಸತ್ತಮ ಶೂದ್ರಕನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡುವಳು।

Verse 52

ततस्त्वेतां स चाराध्य वीरेंद्रत्वमवाप्स्यति । निहनिष्यति चाक्रम्य कालसेनमुखान्रिपून्

ಅನಂತರ ಅವನು ಈ ದೇವಿಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿ ವೀರೇಂದ್ರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಬಳಿಕ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿಸಿ ಕಾಲಸೇನಮುಖರಾದ ಶತ್ರು ರಾಜರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವನು.

Verse 53

तस्मादियं समाराध्या वीर्यकामैर्नरैः सदा । चर्चिता या महादुर्गा पश्चिमायां दिशि स्थिता

ಆದುದರಿಂದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಬಯಸುವ ನರರು ಸದಾ ಈ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು—‘ಮಹಾದುರ್ಗಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ಅವಳು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 54

तथा त्रैलोक्यविजया तृतीयस्यां दिशि स्थिता । यामाराध्य जयं प्राप्तस्त्रिलोक्यां रोहिणीपतिः । सोमलोकान्मयानीता पूजिता जयदा सदा

ಹಾಗೆಯೇ ‘ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯಾ’ ಮೂರನೇ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ರೋಹಿಣೀಪತಿ ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲೂ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಸೋಮಲೋಕದಿಂದ ನಾನು ಕರೆತಂದ ಅವಳು ಸದಾ ಪೂಜಿತಳಾಗಿ ನಿರಂತರ ಜಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 55

एवमेताः पश्चिमायामुत्तरस्यामतः शृणु । तिस्रो देव्यश्चोत्तरस्यामेकवीरामुखाः स्थिताः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಇವರು ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ; ಈಗ ಉತ್ತರದ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳು. ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಏಕವೀರಾ ಮುಂತಾದ ಮೂರು ದೇವಿಯರು ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.

Verse 56

एकवीरेति या देवी साक्षात्सा शिवपूजिता । ययाविष्टो जगत्सर्वं संहरत्येष भूतराट्

‘ಏಕವೀರಾ’ ಎಂಬ ದೇವಿ ಸాక్షಾತ್ ಶಿವನಿಂದ ಪೂಜಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆವಿಷ್ಟನಾಗಿ ಈ ಭೂತರಾಟನು ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 57

वीर्येणाद्येकवीरायाः कृत्वा लोकांश्च भस्मसात् । युगैकादशपूर्णत्वे विलक्षोऽभूत्स भस्मनि

ಆದ್ಯ ಏಕವೀರಾ ದೇವಿಯ ವೀರ್ಯದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳು ಭಸ್ಮಸಾತ್ ಆದವು. ಹನ್ನೊಂದು ಯುಗಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ ಅವನು ಭಸ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತುಗೊಂಡವನಾದನು.

Verse 58

एवंविधा त्वेकवीरा शक्तिरेषा सनातनी । पूजिताराधिता चैव सर्वाभीप्सितदा नृणाम्

ಇಂತಹದೇ ಏಕವೀರಾ—ಇವಳು ಸನಾತನ ಶಕ್ತಿ. ಪೂಜಿಸಿ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಅಭೀಷ್ಟಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 59

ब्रह्मलोकात्समानीता मयाराध्यात्र भारत । नामकीर्तनमप्यस्या दुष्टानां घातनं विदुः

ಓ ಭಾರತ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಕರೆತಂದು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವಳ ನಾಮಕೀರ್ತನೆಯೂ ದುಷ್ಟರ ಸಂಹಾರವೆಂದು ಅವರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.

Verse 60

द्वितीया हरसिद्ध्याख्या देवी दुर्गा महाबला । शीकोत्तरात्समाराध्य मयानीतात्र पांडव

ಎರಡನೆಯ ದೇವಿ ಮಹಾಬಲೆಯಾದ ದುರ್ಗೆ, ‘ಹರಸಿದ್ಧಿ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು. ಓ ಪಾಂಡವ, ಶೀಕೋತ್ತರದಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧಿಸಿ ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದೆನು.

Verse 61

यदा शीकोत्तरस्थेन पार्वत्या प्रार्थितेन च । रुद्रेण डाकिनीमंत्रः प्रोक्तो देव्याः कृपालुना

ಶೀಕೋತ್ತರದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಾಗ, ದೇವಿಯ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳ ರುದ್ರನು ದೇವಿಗಾಗಿ ಡಾಕಿನೀ-ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು.

Verse 62

तदा मंत्रप्रभावेण मोहिता गिरिजा सती । तमेवाक्रम्य मांसं च शोणितं च भवं पपौ

ಆಗ ಮಂತ್ರಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮೋಹಿತಳಾದ ಸತಿ ಗಿರಿಜೆಯು ಭವ (ಶಿವ)ನನ್ನೇ ಆಕ್ರಮಿಸಿ, ಅವನ ಮಾಂಸವೂ ರಕ್ತವೂ ಪಾನಮಾಡಿದಳು।

Verse 63

ततो रुद्रशरीरात्तु विनिष्क्रांतार्तिनाशिनी । हरसिद्धिर्महादुर्गा महामंत्रविशारदा

ನಂತರ ರುದ್ರನ ದೇಹದಿಂದ ಆರ್ಥಿನಾಶಿನಿಯಾದ ಹರಸಿದ್ಧಿ ಪ್ರಕಟಳಾದಳು—ಅವಳು ಮಹಾದುರ್ಗೆ, ಮಹಾಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಪುಣೆ।

Verse 64

सा सहस्रभुजा देवी समाक्रम्याभिपीड्य च । मोक्षयामास गिरिशमशापयत तां तथा

ಆ ಸಹಸ್ರಭುಜಾ ದೇವಿಯು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಒತ್ತಿ ಗಿರೀಶನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿದಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಆಕೆಯನ್ನೂ (ಇತರಳನ್ನೂ) ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದಳು।

Verse 65

ततः प्रभृति सा लोके हरसिद्धिः प्रकीर्त्यते । देवीनां षष्टिकोटीभिरावृता पूज्यते सुरैः

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಅವಳು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ‘ಹರಸಿದ್ಧಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು. ಅರವತ್ತು ಕೋಟಿ ದೇವಿಯರಿಂದ ಆವರಿತಳಾಗಿ ಅವಳು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 66

एतामाराध्य सुग्रीवप्रमुखा दोषनाशिनीम् । अभूवन्त्सुमहावीर्या डाकिनीसंघनाशनाः

ಆ ದೋಷನಾಶಿನಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ ಸುದ್ಗ್ರೀವ ಮೊದಲಾದವರು ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾವೀರರಾದರು ಮತ್ತು ಡಾಕಿನೀಗಳ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರಾದರು।

Verse 67

तस्मादेतां पूजयेत्तु मनोवाक्कायकर्मभिः । डाकिन्याद्या न सर्पंति हरसिद्धेरनंतरम्

ಆದುದರಿಂದ ಮನಸ್ಸು, ವಾಣಿ, ದೇಹ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹರಸಿದ್ಧಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಡಾಕಿನ್ಯಾದಿಗಳು ಸಮೀಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 68

तृतीयेशानकोणस्था चंडिका नवमी स्थिता । वागीशोऽपि लभेत्पारं नैव यस्याः प्रवर्णने

ಮೂರನೇ ದೇವಿ ಚಂಡಿಕಾ ಈಶಾನ ಕೋಣದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ನವಮೀ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ವರ್ಣನೆಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ವಾಗೀಶ್ವರನೂ ತಲುಪಲಾರನು.

Verse 69

या पुरा पार्वतीदेहाद्विनिःसृत्य महासुरौ । चंडमुंडौ निहत्यैव भक्षयामास क्रोधतः

ಅವಳು ಹಿಂದೆ ಪಾರ್ವತಿಯ ದೇಹದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮಹಾಸುರರಾದ ಚಂಡ ಮತ್ತು ಮುಂಡರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದಳು.

Verse 70

अक्षौहिणीशतं त्वेकं चंडमुंडौ च तावुभौ । नापूर्यतैकग्रासोऽस्याः किंलक्ष्या यात्वियं हि सा

ನೂರು ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿ ಸೇನೆಗಳೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಇಬ್ಬರು—ಚಂಡ ಮತ್ತು ಮುಂಡ—ಇವರೂ ಅವಳ ಒಂದು ಗ್ರಾಸವನ್ನೂ ತುಂಬಲಿಲ್ಲ. ಅವಳಿಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣ ಹೇಳುವುದು? ಅವಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಪರಿಮಿತಳು.

Verse 71

इयमेवांधकानां च तृषिता शोणितं पुनः । पपौ ततो निजग्राह चांधकं भगवान्भवः

ಅವಳೇ ತೃಷಿತಳಾಗಿ ಅಂಧಕರ ರಕ್ತವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕುಡಿದಳು; ನಂತರ ಭಗವಾನ್ ಭವ (ಶಿವ) ಅಂಧಕನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.

Verse 72

इयं च रक्तबीजानां कृत्वा पानं च रक्तजम् । अर्पयामास तं देव्याश्चामुण्डापीतशोणितम्

ಅವಳು ರಕ್ತಬೀಜರಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ರಕ್ತವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಿ, ಚಾಮುಂಡೆಯು ಪೀತಮಾಡಿದ ಅದೇ ಶೋಣಿತವನ್ನು ದೇವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದಳು।

Verse 73

एषा तृप्यति भक्तानां प्रणामेनापि भारत । अर्बुदानां च कोटीभिर्दैत्यानां पापकर्मिणाम्

ಹೇ ಭಾರತ! ಭಕ್ತನ ಒಂದು ಮಾತ್ರ ಪ್ರಣಾಮದಿಂದಲೂ ಅವಳು ತೃಪ್ತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಆದರೆ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳಾದ ದೈತ್ಯರ ಅರ್ಭುದ-ಕೋಟಿಗಳಿಂದಲೂ ತೃಪ್ತಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 74

कुण्डं चास्या मया देव्याः पुण्यं निष्पादितं शुभम् । यत्र वै स्पर्शमात्रेण सर्वतीर्थफलं लभेत्

ಈ ದೇವಿಗಾಗಿ ನಾನು ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ ಶುಭ ಕುಂಡವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸರ್ವತೀರ್ಥಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 75

हरसिद्धिर्देवसिद्धिर्धर्मसिद्धिश्च भारत । विविधा प्राप्यते सिद्धिस्तीर्थेऽस्मिंश्चंडिकारतैः

ಹೇ ಭಾರತ! ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಚಂಡಿಕಾಭಕ್ತರು ಹಲವು ವಿಧದ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ಹರ (ಶಿವ) ಅನುಗ್ರಹಸಿದ್ಧಿ, ದೇವಸಿದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಿದ್ಧಿ।

Verse 76

यश्च पूजयते देवीं स्वल्पेन बहुनापि वा । कात्यायनी कोटिशतैर्वृता तस्य विभूतिदा

ಯಾರು ಸ್ವಲ್ಪದಿಂದಾಗಲಿ ಬಹಳದಿಂದಾಗಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಕೋಟಿಶತಗಳಿಂದ ಪರಿವೃತಳಾದ ಕಾತ್ಯಾಯನೀ ವಿಭೂತಿ ಹಾಗೂ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆ।

Verse 77

एवमेता महादुर्गा नवतीर्थेऽत्र संस्थिताः । चतस्रश्चापि दिग्देव्यो नित्यमर्च्याः शुभेप्सुभिः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಹಾದುರ್ಗೆಯ ಈ ರೂಪಗಳು ಇಲ್ಲಿ ನವತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕಿನ ದಿಗ್ದೇವಿಯರೂ ಶುಭವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ನಿತ್ಯ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕಾದವರು.

Verse 78

आश्विनस्य च मासस्य नवरात्रे विशेषतः । उपोष्य चैकभक्तैर्वा देवीस्त्वेताः प्रपूजयेत्

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಶ್ವಿನ ಮಾಸದ ನವರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ, ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಅಥವಾ ಏಕಭಕ್ತ ವ್ರತ (ಒಮ್ಮೆ ಭೋಜನ) ಪಾಲಿಸಿ, ಈ ದೇವಿಯರನ್ನು ವಿಶೇಷ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 79

बलिपूपकनैवेद्यैस्तर्पणैर्धूपगंधिभिः । तस्य रक्षां चरंत्येता रथ्यासु त्रिकचत्वरे

ಬಲಿ, ಪೂಪಕ (ಪಕ್ವಾನ್ನ), ನೈವೇದ್ಯ, ತರ್ಪಣ ಹಾಗೂ ಧೂಪ-ಗಂಧಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಈ ದೇವಿಯರು ಆ ಭಕ್ತನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ, ಮೂರು-ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳ ಸಂಗಮಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 80

भूतप्रेतपिशाचाद्या नोपकुर्युः प्रपीडनम् । आपदो विद्रवंत्याशु योगिन्यो नंदयंति तम्

ಭೂತ, ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚಾದಿಗಳು ಅವನಿಗೆ ಪೀಡನೆ ಮಾಡಲಾರರು. ಆಪತ್ತುಗಳು ಶೀಘ್ರವೇ ದೂರ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತವೆ; ಯೋಗಿನಿಯರು ಅವನ ಮೇಲೆ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 81

पुत्रार्थी लभते पुत्रान्धनार्थी धनमाप्नुयात् । रोगार्तो मुच्यते रोगाद्बद्धो मुच्येत बन्धनात्

ಪುತ್ರಾರ್ಥಿಯು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಧನಾರ್ಥಿಯು ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ರೋಗಪೀಡಿತನು ರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಬಂಧಿತನು ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 82

आसां यः कुरुते भक्तिं नरो नारी च श्रद्धया । सर्वान्कामानवाप्नोति यांश्चिंतयति चेतसि

ಈ ದೇವೀಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡುವ ಪುರುಷನಾಗಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಯೇನು ಯೇನು ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾನೋ ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 83

कामगव्य इमा देव्यश्चिन्तामणिनिभास्तथा । कल्पवल्ल्योऽथ भक्तानां प्रतिच्छन्दोऽत्र नव हि

ಈ ದೇವಿಯರು ಕಾಮಧೇನುಗಳಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಚಿಂತಾಮಣಿಯಂತೆ ವರಪ್ರದರು. ಭಕ್ತರಿಗೆ ಇವರು ಕಲ್ಪವಲ್ಲಿಯಂತೆ ಫಲಕೊಡುವರು; ಇಲ್ಲಿ ಇವರ ಒಂಬತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆಗಳಿವೆ।

Verse 84

तथात्र भूतमातास्ति हरसिद्धेस्तु दक्षिणे । तस्या माहात्म्यमतुलं संक्षेपात्प्रब्रवीमि ते

ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಹರಸಿದ್ಧಿಯ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಭೂತಮಾತೆ ಇದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಅತುಲ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 85

पूर्वं किल गुहो विद्वान्पुण्ये सारस्वते तटे । भूतप्रेतपिशाचानामाधिराज्येऽभ्यषिच्यत

ಹಿಂದೆ ಪುಣ್ಯ ಸರಸ್ವತೀ ತಟದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಗುಹನನ್ನು ಭೂತ, ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚಗಳ ಅಧಿರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲಾಯಿತು।

Verse 86

स च सर्वाणि भूतानि मर्यादायामधारयत् । एतदन्नं प्रदायैव कृपया भगवान्गुहः

ಅವನು ಆ ಎಲ್ಲಾ ಭೂತಗಳನ್ನು ಮર્યಾದೆಯೊಳಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದನು. ಕರುಣೆಯಿಂದ ಭಗವಾನ್ ಗುಹನು ಅವರಿಗೆ ಈ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಿದನು।

Verse 88

ततस्त्वनेन भोगेन तानि नंदंति कृत्स्नशः । ततः केनापि कालेन श्रद्धयाऽश्रद्धया कृतम्

ನಂತರ ಆ ಭೋಗವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೃಪ್ತರಾದರು. ಆಮೇಲೆ ಯಾವುದೋ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಲೋ ಅಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಲೋ ನೆರವೇರಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 89

पुण्यं तान्येव भूतानि ग्रसंत्याक्रम्य देवताः । ततो देवाः क्षुधार्त्तास्ते गुहायैतन्न्यवेदयन्

ಅದೇ ಭೂತಗಣಗಳು ದೇವತೆಗಳ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿ ನುಂಗತೊಡಗಿದವು. ಆಗ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಗುಹನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು.

Verse 90

स वै तदाकर्ण्य क्रुद्धो गुहः काल इवाभवत् । तस्य क्रुद्धस्य भ्रूपद्ममध्यात्काचिद्विनिर्गता

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಗುಹನು ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ ಕಾಲನಂತೆಯೇ ಆಯಿತನು. ಅವನ ಕೋಪದಿಂದ ಭ್ರೂ-ಕಮಲದ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಒಂದು ಶಕ್ತಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು.

Verse 91

ज्वालामाला सुदुर्दर्शा नारी द्वादशलोचना । सा च प्रणम्य तं प्राह तव शक्तिरहं प्रभो । शीघ्रमादिश मां कृत्ये किं करोमि तवेप्सितम्

ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಯಿಂದ ಆವರಿತಳಾಗಿ, ನೋಡಲು ಅತಿದುರ್ಧರ್ಶಳಾಗಿ, ಹನ್ನೆರಡು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಒಂದು ನಾರಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದಳು. ಅವಳು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು—“ಪ್ರಭೋ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ; ಈ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?”

Verse 92

स्कन्द उवाच । एतैर्भूतगणैः पापैरुल्लंघ्य मम शासनम्

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು—“ಈ ಪಾಪಿಷ್ಠ ಭೂತಗಣಗಳು ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿವೆ.”

Verse 93

मनुष्यदत्तं सकलं भुज्यते स्वेच्छयाधमैः । शीघ्रमेतानि त्वं तस्मान्मर्यादायामुपानय

ಮನುಷ್ಯರು ಅರ್ಪಿಸಿದ ಸಮಸ್ತವನ್ನೂ ಈ ಅಧಮರು ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಭೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಇವರನ್ನು ಮರ್ಯಾದೆಯೊಳಗೆ ತಂದುಕೊಡು.

Verse 94

एतास्त्वानुव्रजिष्यंति देव्यः कोटिशतं शुभे । ततस्तथेति सा चोक्ता देवीभिः संवृता तदा

ಓ ಶುಭೇ! ಕೋಟಿಶತ ದೇವಿಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವರು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವಳು ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆಗ ದೇವಿಯರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು.

Verse 95

मयूरं समुपास्थाय गुहशक्तिः समागता । सरोजवनमासाद्य भूतसंघानपश्यत

ಮಯೂರವನ್ನು ಏರಿ ಗುಹಶಕ್ತಿ ಹೊರಟಳು; ಸರೋಜವನವನ್ನು ತಲುಪಿ ಭೂತಸಂಘಗಳನ್ನು ಕಂಡಳು.

Verse 96

जघान च समासाद्य देवी नानाविधायुधैः । ततः प्रेतपिशाचाद्या हन्यमाना महारणे

ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ದೇವಿಯು ನಾನಾವಿಧ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಳು. ನಂತರ ಆ ಮಹಾರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತ-ಪಿಶಾಚಾದಿಗಳು ಹತರಾಗುತ್ತಾ ಹೋದರು.

Verse 97

प्रसादयंति तां देवीं नानावेषैः सुदीनवत् । केचिद्ब्राह्मणवेषैश्च तापसानां तथो क्तिभिः

ಅತಿದೀನರಾಗಿ ಅವರು ನಾನಾವೇಷಗಳಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು—ಕೆಲವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣವೇಷದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತ ಕೆಲವರು ತಪಸ್ವಿಗಳಂತೆ ವಾಣಿ-ಆಚಾರಗಳಿಂದ.

Verse 98

नृत्यंति देवि पद्माक्षि प्रसीदेति पुनःपुनः । ततः प्रसन्ना सा देवी व्रियतां स्वेच्छयाऽह तान्

ಅವರು ಪುನಃಪುನಃ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ—“ಹೇ ದೇವಿ, ಪದ್ಮಾಕ್ಷಿ, ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು!” ಎಂದು ಬೇಡಿದರು. ಆಗ ದೇವಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು—“ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ಬೇಡಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 99

तां ते प्रोचुस्त्राहि नस्त्वं भूतमाता भवेश्वरि । मर्यादां नैव त्यक्ष्यामो वयं स्कन्दविनिर्मिताम्

ಅವರು ದೇವಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಭೂತಮಾತೆ, ಹೇ ಭವೇಶ್ವರಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಸ್ಕಂದನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಮರ್ಯಾದಾ-ನಿಯಮವನ್ನು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ.”

Verse 100

ये चैवं त्वां तोषयन्ति तेषां देहि वरान्सदा

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವವರಿಗೆ ನೀನು ಸದಾ ವರಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು.

Verse 101

श्रीदेव्युवाच । वैशाखे दर्शदिवसे ये चैवं तोषयंति माम् । अरिष्टाभरणैः पुष्पैर्दधिभक्तैश्च पूजनैः । तेषां सर्वोपसर्गा वै यास्यंति विलयं स्फुटम्

ಶ್ರೀದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು—“ವೈಶಾಖ ಮಾಸದ ಅಮಾವಾಸ್ಯಾ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಅರಿಷ್ಟನಿವಾರಕ ಶುಭಾಭರಣಗಳು/ರಕ್ಷಾಕವಚಗಳು, ಪುಷ್ಪಗಳು ಹಾಗೂ ದಧಿ-ಭಕ್ತ ನೈವೇದ್ಯದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಈ ರೀತಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವವರ ಎಲ್ಲಾ ಉಪಸರ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ವಿಪತ್ತುಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ.”

Verse 102

एवं दत्त्वा वरं देवी मुमुदे भूतसंवृता । एवंप्रभावा सा देवी मयानीतात्र भारत

ಈ ರೀತಿ ವರವನ್ನು ನೀಡಿ ದೇವಿ ಭೂತಗಣಗಳಿಂದ ಆವರಿತಳಾಗಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡಳು. ಹೇ ಭಾರತ, ಆ ದೇವಿಯ ಪ್ರಭಾವ ಇಂತಹದು—ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Verse 103

य एनां प्रणमेन्मर्त्यः सर्वारिष्टैर्विमुच्यते

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಈ ದೇವಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಣಾಮಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಅరిష್ಟಗಳೂ ಅನಿಷ್ಟ ಬಾಧೆಗಳೂಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 104

एवं प्रभावाः परिकीर्तिता मया समासतस्तीर्थवरेऽत्र देव्यः । चतुर्दशैवार्जुन पूजिता याश्चतुर्दशस्थानवरैर्नृमुख्यैः

ಈ ರೀತಿ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೇವಿಯರ ಪ್ರಭಾವಗಳನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸಿದೆನು. ಓ ಅರ್ಜುನ, ಆ ದೇವಿಯರು ಹದಿನಾಲ್ಕು; ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ನರರಿಂದ ಪೂಜಿತ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವರು.