Adhyaya 21

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे विशो ऽध्यायः रोमहर्षण उवाच ऐलः पुरूरवाश्चाथ राजा राज्यमपालयत् / तस्य पुत्रा बभूवुर्हि षडिन्द्रसमतेजसः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಪೂರ್ವವಿಭಾಗದ ಏಕವಿಂಶ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ರೋಮಹರ್ಷಣನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ ಐಲ ಪುರೂರವ ರಾಜನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಇಂದ್ರಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಆರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು.

Verse 2

आयुर्मायुरमावायुर्विश्वायुश्चैव वीर्यवान् / शतायुश्च श्रुतायुश्च दिव्याश्चैवोर्वशीसुताः

ಆಯು, ಮಾಯು, ಅಮಾವಾಯು ಮತ್ತು ವೀರ್ಯವಂತನಾದ ವಿಶ್ವಾಯು; ಹಾಗೆಯೇ ಶತಾಯು, ಶ್ರುತಾಯು, ದಿವ್ಯ—ಇವರೇ ಉರ್ವಶಿಯ ಪುತ್ರರು.

Verse 3

आयुषस्तनया वीराः पञ्चैवासन् महौजसः / स्वर्भानुतनयायां वै प्रभायामिति नः श्रुतम्

ನಾವು ಕೇಳಿದಂತೆ—ಆಯುಷನಿಗೆ ಐದು ವೀರ ಪುತ್ರರು ಇದ್ದರು, ಎಲ್ಲರೂ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಗಳು; ಅವರು ಸ್ವರ್ಭಾನು ಪುತ್ರಿ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಜನಿಸಿದರು.

Verse 4

नहुषः प्रथमस्तेषां धर्मज्ञो लोकविश्रुतः / नहुषस्य तु दायादाः षडिन्द्रोपमतेजसः

ಅವರಲ್ಲಿ ನಹುಷನು ಮೊದಲನೆಯವನು—ಧರ್ಮಜ್ಞನು, ಲೋಕವಿಖ್ಯಾತನು. ನಹುಷನ ದಾಯಾದರು ಆರು ಮಂದಿ; ಅವರ ತೇಜಸ್ಸು ಇಂದ್ರನಂತಿತ್ತು.

Verse 5

उत्पन्नाः पितृकन्यायां विरजायां महाबलाः / यतिर्ययातिः संयातिरायातिः पञ्चको ऽश्वकः

ಪಿತೃಗಳ ಪುತ್ರಿ ವಿರಜೆಯಿಂದ ಮಹಾಬಲ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು—ಯತಿ, ಯಯಾತಿ, ಸಂಯಾತಿ, ಆಯಾತಿ ಮತ್ತು ಪಂಚಕ (ಅಶ್ವಕ).

Verse 6

तेषां ययातिः पञ्चानां महाबलपराक्रमः / देवयानीमुखनसः सुतां भार्यामवाप सः / शर्मिष्ठामासुरीं चैव तनयां वृषपर्वणः

ಆ ಐವರಲ್ಲಿ ಯಯಾತಿ ಮಹಾಬಲ-ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ. ಅವನು ಉಶನಸ್ (ಶುಕ್ರ)ನ ಪುತ್ರಿ ದೇವಯಾನಿಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಪಡೆದನು; ಹಾಗೆಯೇ ವೃಷಪರ್ವನ ಪುತ್ರಿ ಅಸುರಕನ್ಯೆ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

Verse 7

यदुं च तुर्वसुं चैव देवयानी व्यजायत / द्रुह्युं चानुं च पूरुं च शर्मिष्ठा चाप्यजीजनत्

ದೇವಯಾನಿ ಯದು ಮತ್ತು ತುರ್ವಸು ಅವರನ್ನು ಹೆತ್ತಳು; ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯೂ ದ್ರುಹ್ಯು, ಅನು ಮತ್ತು ಪೂರು ಅವರನ್ನು ಜನ್ಮ ನೀಡಿದಳು.

Verse 8

सो ऽभ्यषिञ्चदतिक्रम्य ज्येष्ठं यदुमनिन्दितम् / पुरुमेव कनीयासं पितुर्वचनपालकम्

ಅವನು ನಿರ್ದೋಷ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಯದುವನ್ನು ಮೀರಿ ರಾಜಾಭಿಷೇಕ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಪಿತೃವಚನವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದ ಕನಿಷ್ಠ ಪುತ್ರ ಪುರುವನ್ನೇ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು।

Verse 9

दिशि दक्षिणपूर्वस्यां तुर्वसुं पुत्रमादिशत् / दक्षिणापरयो राजा यदुं ज्येष्ठं न्ययोजयत् / प्रतीच्यामुत्तारायां च द्रुह्युं चानुमकल्पयत्

ದಕ್ಷಿಣ‑ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಪುತ್ರ ತುರ್ವಸುವನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು; ದಕ್ಷಿಣ‑ಪಶ್ಚಿಮ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಯದುವನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದನು; ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ದ್ರುಹ್ಯುವನ್ನೂ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಹಂಚಿದನು।

Verse 10

तैरियं पृथिवी सर्वा धर्मतः परिपालिता / राजापि दारसहितो नवं प्राप महायशाः

ಅವರಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿ ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾದ ರಾಜನು ಸಹ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಹೊಸ ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 11

यदोरप्यभवन् पुत्राः पञ्च देवसुतोपमाः / सहस्त्रजित् तथाज्येष्ठः क्रोषटुर्नालो ऽजितोरघुः

ಯದುವಿಗೂ ದೇವಪುತ್ರರಂತೆ ಐದು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು—ಸಹಸ್ರಜಿತ್, ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಕ್ರೋಷಟು, ನಾಲ, ಅಜಿತ ಮತ್ತು ರಘು।

Verse 12

सहस्त्रजित्सुतस्तद्वच्छतजिन्नाम पार्थिवः / सुताः शतजितो ऽप्यासंस्त्रयः परमधार्मिकाः

ಸಹಸ್ರಜಿತನಿಗೆ ಶತಜಿತ್ ಎಂಬ ರಾಜಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು; ಶತಜಿತನಿಗೂ ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕರಾದ ಮೂರು ಪುತ್ರರು ಇದ್ದರು।

Verse 13

हैहयश्च हयश्चैव राजा वेणुहयः परः / हैहयस्याभवत् पुत्रो धर्म इत्यभिविश्रुतः

ಹೈಹಯ ಮತ್ತು ಹಯ ಎಂಬ ರಾಜರು ಇದ್ದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವೇಣುಹಯ ರಾಜನೂ ಇದ್ದನು. ಹೈಹಯನಿಗೆ ‘ಧರ್ಮ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು.

Verse 14

तस्य पुत्रो ऽभवद् विप्रा धर्मनेत्रः प्रतापवान् / धर्मनेत्रस्य कीर्तिस्तु संजितस्तत्सुतो ऽभवत्

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ಧರ್ಮನೇತ್ರ ಎಂಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು. ಧರ್ಮನೇತ್ರನಿಗೆ ಕೀರ್ತಿ ಜನಿಸಿದನು; ಕೀರ್ತಿಯ ಪುತ್ರ ಸಂಜಿತನಾದನು.

Verse 15

महिष्मान् संजितस्याभूद् भद्रश्रेण्यस्तदन्वयः / भद्रश्रेण्यस्य दायादो दुर्दमो नाम पार्थिवः

ಸಂಜಿತನಿಗೆ ಮಹಿಷ್ಮಾನ್ ಜನಿಸಿದನು; ಆ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಭದ್ರಶ್ರೇಣ್ಯನು ಉದ್ಭವಿಸಿದನು. ಭದ್ರಶ್ರೇಣ್ಯನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ದುರ್ಧಮ ಎಂಬ ರಾಜನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 16

दुर्दमस्य सुतो धीमान् धनको नाम वीर्यवान् / धनकस्य तु दायादाश्चत्वारो लोकसम्मताः

ದುರ್ಧಮನಿಗೆ ಧೀಮಂತನೂ ವೀರ್ಯವಂತನೂ ಆದ ಧನಕ ಎಂಬ ಪುತ್ರನು ಇದ್ದನು. ಧನಕನಿಗೆ ಲೋಕಸಮ್ಮತರಾದ ನಾಲ್ಕು ದಾಯಾದರು ಇದ್ದರು.

Verse 17

कृतवीर्यः कृताग्निश्च कृतवर्मा तथैव च / कृतौजाश्च चतुर्थो ऽभूत् कार्तवीर्योर्ऽजुनो ऽभवत्

ಕೃತವೀರ್ಯ, ಕೃತಾಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಕೃತವರ್ಮಾ ಇದ್ದರು; ನಾಲ್ಕನೆಯವನು ಕೃತೌಜಾ. ಕೃತವೀರ್ಯನಿಂದ ಅರ್ಜುನ (ಕಾರ್ತವೀರ್ಯಾರ್ಜುನ) ಜನಿಸಿದನು.

Verse 18

सहस्त्रबाहुर्द्युतिमान् धनुर्वेदविदां वरः / तस्य रामो ऽभवन्मृत्युर्जामदग्न्यो जनार्दनः

ಸಹಸ್ರಬಾಹು ದ್ಯುತಿಮಾನನು, ಧನುರ್ವೇದವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ ಜನಾರ್ದನ ರಾಮನೇ ಮೃತ್ಯುರೂಪನಾದನು।

Verse 19

तस्य पुत्रशतान्यासन् पञ्च तत्र महारथाः / कृतास्त्रा बलिनः शूरा धर्मात्मानो नमस्विनः

ಅವನಿಗೆ ನೂರಾರು ಪುತ್ರರು ಇದ್ದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಐದು ಮಹಾರಥಿಗಳು—ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು, ಬಲಿಷ್ಠರು, ಶೂರರು, ಧರ್ಮಾತ್ಮರು, ನಮಸ್ಕಾರಾರ್ಹರು.

Verse 20

शूरश्च शूरसेनश्च धृष्णः कृष्णस्तथैव च / जयध्वजश्च बलवान् नारायणपरो नृपः

ಶೂರ ಮತ್ತು ಶೂರಸೇನ, ಧೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ; ಹಾಗೆಯೇ ಬಲಿಷ್ಠ ಜಯಧ್ವಜ—ಆ ನೃಪನು ನಾರಾಯಣಪರಾಯಣನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 21

शूरसेनादयः सर्वे चत्वारः प्रथितौजसः / रुद्रभक्ता महात्मानः पूजयन्ति स्म शङ्करम्

ಶೂರಸೇನ ಮೊದಲಾದ ಆ ನಾಲ್ವರೂ ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು; ಮಹಾತ್ಮರು, ರುದ್ರಭಕ್ತರು, ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 22

जयध्वजस्तु मतिमान् देवं नारायणं हरिम् / जगाम शरणं विष्णुं दैवतं धर्मतत्परः

ಆದರೆ ಮತಿಮಾನ ಜಯಧ್ವಜನು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿ ದೇವ ಹರಿ ನಾರಾಯಣ—ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶರಣು ಹೋದನು; ಅವನನ್ನೇ ಇಷ್ಟದೈವವೆಂದು ಧರಿಸಿದನು.

Verse 23

तमूचुरितरे पुत्रा नायं धर्मस्तवानघ / ईश्वराराधनरतः पितास्माकमभूदिति

ಆಗ ಇತರ ಪುತ್ರರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ನಿರಪರಾಧನೇ! ಇದು ನಿನ್ನ ಧರ್ಮವಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಈಶ್ವರಾರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 24

तानब्रवीन्महातेजा एष धर्मः परो मम / विष्णोरंशेन संभूता राजानो यन्महीतले

ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—ಇದೇ ನನ್ನ ಪರಮ ಧರ್ಮ: ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ರಾಜರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅಂಶದಿಂದ ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 25

राज्यं पालयतावश्यं भगवान् पुरुषोत्तमः / पूजनीयो यतो विष्णुः पालको जगतो हरिः

ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಭಗವಾನ್ ಪುರುಷೋತ್ತಮನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ವಿಷ್ಣು ಪೂಜ್ಯನು, ಹರಿ ಜಗತ್ತಿನ ಪಾಲಕನು.

Verse 26

सात्त्विकी राजसी चैव तामसी च स्वयंभुवः / तिस्त्रस्तु मूर्तयः प्रोक्ताः सृष्टिस्थित्यन्तहेतवः

ಸ್ವಯಂಭುವಿನ ಮೂರು ಮೂರ್ತಿಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ—ಸಾತ್ತ್ವಿಕ, ರಾಜಸಿಕ, ತಾಮಸಿಕ—ಇವು ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯಗಳ ಕಾರಣಗಳು.

Verse 27

सत्त्वात्मा भगवान् विष्णुः संस्थापयति सर्वदा / सृजेद् ब्रह्मा रजोमूर्तिः संहरेत् तामसो हरः

ಸತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪನಾದ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು ಸದಾ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಕಾಯುತ್ತಾನೆ; ರಜೋಮೂರ್ತಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ತಾಮಸಮೂರ್ತಿಯಾದ ಹರ (ಶಿವ) ಸಂಹಾರ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 28

तस्मान्महीपतीनां तु राज्यं पालयतामयम् / आराध्यो भगवान् विष्णुः केशवः केशिमर्दनः

ಆದುದರಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸುವ ರಾಜರಿಗೆ ಇದೇ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗ—ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು, ಕೇಶವ, ಕೇಶಿಮರ್ದನ, ಪರಮ ಆರಾಧ್ಯನಾಗಿ ಪೂಜ್ಯನು.

Verse 29

निशम्य तस्य वचनं भ्रातरो ऽन्ये मनस्विनः / प्रोचुः संहारकृद् रुद्रः पूजनीयो मुमुक्षुभिः

ಅವನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಇತರ ಮನಸ್ವಿ ಸಹೋದರರು ಹೇಳಿದರು—“ಸಂಹಾರಕೃದು ರುದ್ರನು ಮುಮುಕ್ಷುಗಳಿಂದ ಪೂಜ್ಯನು.”

Verse 30

अयं हि भगवान् रुद्रः सर्वं जगदिदं शिवः / तमोगुणं समाश्रित्य कल्पान्ते संहरेत् प्रभुः

ಈಯನೇ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರ—ಸ್ವಯಂ ಶಿವ—ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ತಮೋಗುಣವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಪ್ರಭು ಕಲ್ಪಾಂತದಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 31

या सा घोरतरा मूर्तिरस्य तेजामयी परा / संहरेद् विद्यया सर्वं संसारं शूलभृत् तया

ಅವನ ಪರಮ ತೇಜೋಮಯವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಘೋರವಾದ ಆ ರೂಪದಿಂದ—ಆ ದಿವ್ಯ ವಿದ್ಯಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ—ಶೂಲಧಾರಿ ಸಮಸ್ತ ಸಂಸಾರಚಕ್ರವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 32

ततस्तानब्रवीद् राजा विचिन्त्यासौ जयध्वजः / सत्त्वेन मुच्यते जन्तुः सत्त्वात्मा भगवान् हरिः

ನಂತರ ರಾಜ ಜಯಧ್ವಜನು ಚಿಂತಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಜೀವಿ ಸತ್ತ್ವಗುಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಭಗವಾನ್ ಹರಿ ಸತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪನು.”

Verse 33

तमूचुर्भ्रातरो रुद्रः सेवितः सात्त्विकैर्जनैः / मोचयेत् सत्त्वसंयुक्तः पूजयेशं ततो हरम्

ಆಗ ಸಹೋದರರು ಹೇಳಿದರು—ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಜನರು ರುದ್ರನನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸತ್ತ್ವಸಂಯುಕ್ತನಾದ ರುದ್ರನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮೊದಲು ಈಶ (ಶಿವ)ನನ್ನೂ, ನಂತರ ಹರಿ (ವಿಷ್ಣು)ನನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 34

अथाब्रवीद् राजपुत्रः प्रहसन् वै जयध्वजः / स्वधर्मो मुक्तये पन्था नान्यो मुनिभिरष्यते

ನಂತರ ರಾಜಪುತ್ರ ಜಯಧ್ವಜನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು—ಸ್ವಧರ್ಮವೇ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಮಾರ್ಗ; ಇದಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮುನಿಗಳು ಅಂಗೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 35

तथा च वैष्णवी शक्तिर्नृपाणां देवता सदा / आराधनं परो धर्मो पुरारेरमितौजसः

ಹೀಗೆ ವೈಷ್ಣವೀ ಶಕ್ತಿ ರಾಜರಿಗೆ ಸದಾ ಅಧಿಷ್ಠಾತೃ ದೇವತೆ. ತ್ರಿಪುರಾರಿಯೆಂಬ ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಆರಾಧನೆಯೇ ಪರಮ ಧರ್ಮ.

Verse 36

तमब्रवीद् राजपुत्रः कृष्णो मतिमतां वरः / यदर्जुनो ऽस्मज्जनकः स्वधर्मं कृतवानिति

ನಂತರ ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಜಪುತ್ರ ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು—ಯಾಕೆಂದರೆ ಅರ್ಜುನನು, ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜನು, ತನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದನು.

Verse 37

एवं विवादे वितते शूरसेनो ऽब्रवीद् वचः / प्रमाणमृषयो ह्यत्र ब्रूयुस्ते यत् तथैव तत्

ಹೀಗೆ ವಾದವು ತೀವ್ರವಾದಾಗ ಶೂರಸೇನನು ಹೇಳಿದನು—ಇಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳೇ ಪ್ರಮಾಣ; ಅವರು ಏನು ಹೇಳಿದರೂ ಅದೇ ಹಾಗೆ ಸತ್ಯ.

Verse 38

ततस्ते राजशार्दूलाः पप्रच्छुर्ब्रह्मवादिनः / गत्वा सर्वे सुसंरब्धाः सप्तर्षोणां तदाश्रमम्

ಆಮೇಲೆ ಆ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲರು ಎಲ್ಲರೂ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಉತ್ಸಾಹಿತರಾಗಿ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿ ಮುನಿಗಳನ್ನು ಧರ್ಮತತ್ತ್ವ ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು।

Verse 39

तानब्रुवंस्ते मुनयो वसिष्ठाद्या यथार्थतः / या यस्याभिमता पुंसः सा हि तस्यैव देवता

ಆಗ ವಸಿಷ್ಠಾದಿ ಮುನಿಗಳು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು—‘ಯಾವ ಪುರುಷನಿಗೆ ಯಾವ ದೇವತೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವೂ ಅಭಿಮತವೂ ಆಗಿದೆಯೋ, ಆ ದೇವತೆಯೇ ಅವನ ಇಷ್ಟದೇವತೆ.’

Verse 40

किन्तु कार्यविशेषेण पूजिताश्चेष्टदा नृणाम् / विशेषात् सर्वदा नायं नियमो ह्यन्यथा नृपाः

ಆದರೆ ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮನುಷ್ಯರ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ರಾಜರೇ, ಈ ನಿಯಮವು ಸದಾ ನಿರಪೇಕ್ಷವಲ್ಲ—ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ರೀತಿಯೂ ಆಗುತ್ತದೆ।

Verse 41

नृपाणां दैवतं विष्णुस्तथैव च पुरन्दरः / विप्राणामग्निरादित्यो ब्रह्मा चैव पिनाकधृक्

ರಾಜರಿಗೆ ವಿಷ್ಣು ಹಾಗೂ ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ) ದೈವತಗಳು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅಗ್ನಿ, ಆದಿತ್ಯ (ಸೂರ್ಯ), ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮತ್ತು ಪಿನಾಕಧಾರಿ (ಶಿವ) ಪೂಜ್ಯ ದೈವತಗಳು।

Verse 42

देवानां दैवतं विष्णुर्दानवानां त्रिशूलभृत् / गन्धर्वाणां तथा सोमो यक्षाणामपि कथ्यते

ದೇವತೆಗಳ ದೈವತ ವಿಷ್ಣು; ದಾನವರ ದೈವತ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ (ಶಿವ); ಗಂಧರ್ವರ ದೈವತ ಸೋಮ; ಯಕ್ಷರಿಗೂ ದೈವತವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 43

विद्याधराणां वाग्देवी साध्यानां भगवान्रविः / रक्षसां शङ्करो रुद्रः किंनराणां च पार्वती

ವಿದ್ಯಾಧರರಿಗೆ ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀ ವಾಗ್ದೇವಿ; ಸಾಧ್ಯರಿಗೆ ಭಗವಾನ್ ರವಿ. ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಶಂಕರ-ರುದ್ರ; ಕಿನ್ನರರಿಗೆ ದೇವಿ ಪಾರ್ವತಿ.

Verse 44

ऋषीणां दैवतं ब्रह्मा महादेवश्च शूलभृत् / मनूनां स्यादुमा देवी तथा विष्णुः सभास्करः

ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಅಧಿದೇವ ಬ್ರಹ್ಮ; ಹಾಗೆಯೇ ಶೂಲಧಾರಿ ಮಹಾದೇವನೂ. ಮನುಗಳಿಗೆ ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀ ಉಮಾದೇವಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಭಾಸ್ಕರನೊಡನೆ ವಿಷ್ಣು ಅವರ ಅಧಿಪತಿ.

Verse 45

गृहस्थानां च सर्वे स्युर्ब्रह्मा वै ब्रह्मचारिणाम् / वैखानसानामर्कः स्याद् यतीनां च महेश्वरः

ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಸನ್ನಿಹಿತರಿರುವಂತೆ (ಅಧಿಷ್ಠಾತರು). ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮ; ವೈಖಾನಸ ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಕ (ಸೂರ್ಯ); ಯತಿಗಳಿಗೆ ಮಹೇಶ್ವರ (ಶಿವ) ಅಧಿಪತಿ.

Verse 46

भूतानां भगवान् रुद्रः कूष्माण्डानां विनायकः / सर्वेषां भगवान् ब्रह्मा देवदेवः प्रजापतिः

ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರ; ಕೂಷ್ಮಾಂಡಗಳಲ್ಲಿ ವಿನಾಯಕ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮ—ದೇವದೇವ, ಪ್ರಜಾಪತಿ—ಪರಮ ಅಧಿಷ್ಠಾತ.

Verse 47

इत्येवं भगवान् ब्रह्मा स्वयं देवो ऽभ्यभाषत / तस्माज्जयध्वजो नूनं विष्ण्वाराधनमर्हति

ಹೀಗೆ ಸ್ವಯಂ ದೇವಸ್ವರೂಪನಾದ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು: ‘ಆದ್ದರಿಂದ ಜಯಧ್ವಜನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆರಾಧನೆಗೆ ಅರ್ಹನು.’

Verse 48

तान् प्रणम्याथ ते जग्मुः पुरीं परमशोभनाम् / पालयाञ्चक्रिरे पृथ्वीं जित्वा सर्वरिपून् रणे

ಅವರನ್ನು ಪ್ರಣಮಿಸಿ ಅವರು ಪರಮಶೋಭನವಾದ ತಮ್ಮ ಪುರಿಗೆ ತೆರಳಿದರು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರು।

Verse 49

ततः कदाचिद् विप्रेन्द्रा विदेहो नाम दानवः / भीषणः सर्वसत्त्वानां पुरीं तेषां समाययौ

ನಂತರ, ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರಾ! ಒಮ್ಮೆ ‘ವಿದೇಹ’ ಎಂಬ ದಾನವನು, ಸರ್ವ ಸತ್ತ್ವಗಳಿಗೆ ಭೀಕರನಾಗಿ, ಅವರ ಪುರಿಗೆ ಬಂದನು।

Verse 50

दंष्ट्राकरालो दीप्तात्मा युगान्तदहनोपमः / शूलमादाय सूर्याभं नादयन् वै दिशो दश

ಅವನು ದಂಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಭೀಕರ, ದೀಪ್ತಾತ್ಮ, ಯುಗಾಂತದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ; ಸೂರ್ಯಪ್ರಭ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಗರ್ಜಿಸಿ ದಶ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನಾದಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 51

तन्नादश्रवणान्मर्त्यास्तत्र ये निवसन्ति ते / तत्यजुर्जोवितं त्वन्ये दुद्रुवुर्भयविह्वलाः

ಆ ನಾದವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಜೀವವನ್ನೇ ತ್ಯಜಿಸಿದರು; ಇತರರು ಭಯದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲರಾಗಿ ಓಡಿ ಹೋದರು।

Verse 52

ततः सर्वे सुसंयत्ताः कार्तवीर्यात्मजास्तदा / युयुधुर्दानवं शक्तिगिरिकूटासिमुद्गरैः

ಆಗ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರರು ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿ ಆ ದಾನವನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು—ಶಕ್ತಿ, ಪರ್ವತಶಿಖರ, ಕತ್ತಿ ಮತ್ತು ಗದೆಯಿಂದ ಪ್ರಹಾರಿಸುತ್ತ.

Verse 53

तान् सर्वान् दानवो विप्राः शूलेन प्रहसन्निव / वारयामास घोरात्मा कल्पान्ते भैरवो यथा

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಆ ದಾನವನು ಘೋರಾತ್ಮ, ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ತನ್ನ ಶೂಲದಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತಡೆದನು—ಕಲ್ಪಾಂತದಲ್ಲಿ ಭೈರವನಂತೆ।

Verse 54

शूरसेनादयः पञ्च राजानस्तु महाबलाः / युद्धाय कृतसंरम्भा विदेहं त्वभिदुद्रुवुः

ಶೂರಸೇನ ಮೊದಲಾದ ಐದು ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ರಾಜರು, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಉತ್ಸಾಹಗೊಂಡು, ನೇರವಾಗಿ ವಿದೇಹ ದೇಶದತ್ತ ಧಾವಿಸಿದರು।

Verse 55

शूरो ऽस्त्रं प्राहिणोद् रौद्रं शूरसेनस्तु वारुणम् / प्राजापत्यं तथा कृष्णो वायव्यं धृष्ण एव च

ಶೂರನು ರೌದ್ರಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು; ಶೂರಸೇನನು ವಾರುಣಾಸ್ತ್ರವನ್ನು. ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯಾಸ್ತ್ರ, ಧೃಷ್ಣನು ವಾಯವ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು।

Verse 56

जयध्वजश्च कौबेरमैन्द्रमाग्नेयमेव च / भञ्जयामास शूलेन तान्यस्त्राणि स दानवः

ಆಗ ದಾನವ ಜಯಧ್ವಜನು ತನ್ನ ಶೂಲದಿಂದ ಕೌಬೇರ, ಐಂದ್ರ ಮತ್ತು ಆಗ್ನೇಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಒಡೆದು ಚೂರಾಗಿಸಿದನು।

Verse 57

ततः कृष्णो महावीर्यो गदामादाय भीषणाम् / स्पृष्ट्वा मन्त्रेण तरसा चिक्षेप न ननाद च

ನಂತರ ಮಹಾವೀರ್ಯ ಕೃಷ್ಣನು ಭೀಷಣ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ಎಸೆದನು—ಆದರೆ ಗರ್ಜಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 58

संप्राप्य सा गादास्योरो विदेहस्य शिलोपमम् / न दानवं चालयितुं शशाकान्तकसंनिभम्

ಆ ಗದೆ ವಿದೇಹ ದೈತ್ಯನ ಶಿಲಾಸಮಾನ ಕಠಿಣ ವಕ್ಷಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಡಿದರೂ, ಮೊಲದ ಮುಳ್ಳಿನಂತೆ ಅಚಲ ದೃಢತೆಯಿದ್ದ ಆ ದಾನವನನ್ನು ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಕದಲಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 59

दुद्रुवुस्ते भयग्रस्ता दृष्ट्वा तस्यातिपौरुषम् / जयध्वजस्तु मतिमान् सस्मार जगतः पतिम्

ಅವನ ಅತಿಪೌರುಷವನ್ನು ಕಂಡು ಅವರು ಭಯಗ್ರಸ್ತರಾಗಿ ಓಡಿಹೋದರು; ಆದರೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಜಯಧ್ವಜನು ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತದಿಂದ ಜಗತ್ಪತಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು।

Verse 60

विष्णुं ग्रसिष्णुं लोकादिमप्रमेयमनामयम् / त्रातारं पुरुषं पूर्वं श्रीपतिं पीतवाससम्

ನಾನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ—ಸರ್ವವನ್ನು ಗ್ರಸಿಸುವವನು, ಲೋಕಗಳ ಆದಿಮೂಲ, ಅಪ್ರಮೇಯ ಹಾಗೂ ನಿರಾಮಯ; ರಕ್ಷಕ, ಆದಿಪುರುಷ, ಶ್ರೀಪತಿ, ಪೀತವಸ್ತ್ರಧಾರಿ।

Verse 61

ततः प्रादुरभूच्चक्रं सूर्यायुतसमप्रभम् / आदेशाद् वासुदेवस्य भक्तानुग्रहकारणात्

ನಂತರ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರ ಸಮ ಪ್ರಕಾಶವುಳ್ಳ ಚಕ್ರವು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿತು—ವಾಸುದೇವನ ಆದೇಶದಿಂದ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ।

Verse 62

जग्राह जगतां योनिं स्मृत्वा नारायणं नृपः / प्राहिणोद् वै विदेहाय दानवेभ्यो यथा हरिः

ರಾಜನು ಜಗತ್ತಿನ ಯೋನಿಸ್ವರೂಪನಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದಾನವರ ವಿರುದ್ಧ ವಿದೇಹದ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರೇಷಿಸಿದನು—ಹರಿ ಮಾಡುವಂತೆ।

Verse 63

संप्राप्य तस्य घोरस्य स्कन्धदेशं सुदर्शनम् / पृथिव्यां पातयामास शिरो ऽद्रिशिखराकृति

ಆ ಘೋರ ಶತ್ರುವಿನ ಸ್ಕಂಧದೇಶವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಆ ಸುದರ್ಶನ ಪ್ರಹಾರವು ಪರ್ವತಶಿಖರಾಕಾರದ ಅವನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳಿಸಿತು।

Verse 64

तस्मिन् हते देवरिपौ शीराद्या भ्रातरो नृपाः / समाययुः पुरीं रम्यां भ्रातरं चाप्यपूजयन्

ದೇವರ ಶತ್ರುವು ಹತನಾದಾಗ, ಶೀರ ಮೊದಲಾದ ರಾಜಭ್ರಾತರು ಸುಂದರ ನಗರಿಗೆ ಸೇರಿ, ತಮ್ಮ ಸಹೋದರನನ್ನೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿದರು।

Verse 65

श्रुत्वाजगाम भगवान् जयध्वजपराक्रमम् / कार्तवीर्यसुतं द्रष्टुं विश्वामित्रो महामुनिः

ಜಯಧ್ವಜನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನ ಪುತ್ರನನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಲು ಭಗವಾನ್ ಮಹಾಮುನಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ಆಗಮಿಸಿದರು।

Verse 66

तमागतमथो दृष्ट्वा राजा संभ्रान्तमानसः / समावेश्यासने रम्ये पूजयामास भावतः

ಅವರು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ರಾಜನ ಮನಸ್ಸು ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಿತು; ಅವರನ್ನು ಸುಂದರ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ಸತ್ಕರಿಸಿದನು।

Verse 67

उवाच भगवान् घोरः प्रसादाद् भवतो ऽसुरः / निपातितो मया संख्ये विदेहो दानवेश्वरः

ಭಗವಾನ್ ಘೋರನು ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಪ್ರಭು, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ದಾನವೇಶ್ವರ ಅಸುರ ವಿದೇಹನನ್ನು ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿಸಿದೆನು।”

Verse 68

त्वद्वाक्याच्छिन्नसंदेहो विष्णुं सत्यपराक्रमम् / प्रपन्नः शरणं तेन प्रसादो मे कृतः शुभः

ನಿಮ್ಮ ವಚನಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಸಂಶಯಗಳು ಕಡಿದುಹೋಗಿವೆ. ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಆ ಶರಣಾಗತಿಯಿಂದ ನನಗೆ ಶುಭ ಪ್ರಸಾದ ದೊರಕಿದೆ.

Verse 69

यक्ष्यामि परमेशानं विष्णुं पद्मदलेक्षणम् / कथं केन विधानेन संपूज्यो हरिरीश्वरः

ನಾನು ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಪದ್ಮದಲನೇತ್ರ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದ, ಯಾವ ವಿಧಾನದಂತೆ ಹರಿ-ಈಶ್ವರನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು?

Verse 70

को ऽयं नारायणो देवः किंप्रभावश्च सुव्रत / सर्वमेतन्ममाचक्ष्व परं कौतूहलं हि मे

ಈ ನಾರಾಯಣ ದೇವರು ಯಾರು? ಓ ಸುವ್ರತ, ಅವರ ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆ ಏನು? ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳು; ನನಗೆ ಮಹಾ ಕೌತೂಹಲ ಉಂಟಾಗಿದೆ.

Verse 71

विश्वामित्र उवाच यतः प्रवृत्तिर्भूतानां यस्मिन् सर्वमिदं जगत् / स विष्णुः सर्वभूतात्मा तमाश्रित्य विमुच्यते

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ಯಾರಿಂದ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ಉದ್ಭವ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೋ, ಯಾರಲ್ಲಿ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ನೆಲೆಸಿದೆಯೋ—ಅವನೇ ವಿಷ್ಣು, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಅಂತರಾತ್ಮ. ಅವನ ಶರಣಾಗತಿಯಾದರೆ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 72

स्ववर्णाश्रमधर्मेण पूज्यो ऽयं पुरुषोत्तमः / अकामहतभावेन समाराध्यो न चान्यथा

ಈ ಪುರುಷೋತ್ತಮನನ್ನು ಸ್ವಸ್ವ ವರ್ಣ-ಆಶ್ರಮಧರ್ಮದ ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಆಸೆಯಿಂದ ಹತವಾಗದ ನಿಷ್ಕಾಮ ಭಾವದಿಂದಲೇ ಅವನನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.

Verse 73

एतावदुक्त्वा भगवान विश्वामित्रो महामुनिः / शूराद्यैः पूजितो विप्रा जगामाथ स्वमालयम्

ಇಷ್ಟೆಂದು ಹೇಳಿ ಭಗವಾನ್ ಮಹಾಮುನಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು—ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ—ಶೂರಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತರಾಗಿ, ನಂತರ ತಮ್ಮ ಸ್ವಧಾಮಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.

Verse 74

अथ शूरादयो देवमयजन्त महेश्वरम् / यज्ञेन यज्ञगम्यं तं निष्कामा रुद्रमव्ययम्

ಆಮೇಲೆ ಶೂರಾದಿಗಳು ಮಹೇಶ್ವರ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರು—ಯಜ್ಞದಿಂದಲೇ ಯಜ್ಞಗಮ್ಯನಾದ ಆ ಅವ್ಯಯ ರುದ್ರನನ್ನು—ನಿಷ್ಕಾಮ ಭಾವದಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿ.

Verse 75

तान् वसिष्ठस्तु भगवान् याजयामास सर्ववित् / गौतमो ऽत्रिरगस्त्यश्च सर्वे रुद्रपरायणाः

ಆಗ ಸರ್ವವಿತ್ ಭಗವಾನ್ ವಸಿಷ್ಠರು ಅವರಿಗಾಗಿ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿಸಿದರು; ಗೌತಮ, ಅತ್ರಿ, ಅಗಸ್ತ್ಯರೂ ಸಹ—ಎಲ್ಲರೂ ರುದ್ರಪರಾಯಣರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 76

विश्वामित्रस्तु भगवान् जयध्वजमरिन्दमम् / याजयामास भूतादिमादिदेवं जनार्दनम्

ಆಮೇಲೆ ಭಗವಾನ್ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವ ಜಯಧ್ವಜನಿಂದ—ಭೂತಾದಿಯಾದ ಆದಿದೇವ ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ—ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

Verse 77

तस्य यज्ञे महायोगी साक्षाद् देवः स्वयं हरिः / आविरासीत् स भगवान् तदद्भुतमिवाभवत्

ಅವನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಮಹಾಯೋಗಿ—ಸಾಕ್ಷಾತ್ ದೇವ ಸ್ವಯಂ ಹರಿ—ಆವಿರ್ಭವಿಸಿದರು; ಆ ಭಗವಂತನ ಪ್ರಾಕಟ್ಯವು ಅಚ್ಚರಿಯಂತೆ ಸಂಭವಿಸಿತು.

Verse 78

य इमं शृणुयान्नित्यं जयध्वजपराक्रमम् / सर्वपापविमुक्तात्मा विष्णुलोकं स गच्छति

ಯಾರು ನಿತ್ಯವೂ ಜಯಧ್ವಜನ ಪರಾಕ್ರಮಕಥೆಯನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ಶುದ್ಧಾತ್ಮರಾಗಿದ್ದು ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।