
ವಿವಾಹ-ಸಂಸ್ಕಾರ: ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಋತದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವಿವಾಹವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ, ವಧುವನ್ನು ಪತಿಯ ಗೃಹಕ್ಕೆ ಧರ್ಮಸಮ್ಮತವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ವಿಧಿ. ವಧುವಿನ ವರ್ಗಾವಣೆಯ ಮಧ್ಯಂತರ ಹಂತದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆ; ಗೃಹಸ್ಥಧರ್ಮ, ಮನೆಯ ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಸೌಹಾರ್ದ ಸ್ಥಾಪನೆ; ಶುಭತೆ (ಶ್ರೀ), ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸಂತಾನಸೌಭಾಗ್ಯ; ಅಡ್ಡಿಗಳು, ದುಷ್ಟಪ್ರಭಾವಗಳು ಮತ್ತು ಅಶುಭ ವಾಣಿ/ಶಕುನಗಳ ನಿವಾರಣೆ; ಬಂಧು-ಬಳಗ ಹಾಗೂ ಸಮುದಾಯದ ಸಾಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾನ್ಯತೆ.
AVŚ 14.1 ಅಥರ್ವವೇದದ ಪ್ರಮುಖ ವಿವಾಹ (ವಿವಾಹ) ಸೂಕ್ತ-ಕ್ರಮವಾಗಿದ್ದು, ವಧುವಿನ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಗೃಹಕರ್ಮವನ್ನು ಸತ್ಯ (ನಿಜ) ಮತ್ತು ಋತ (ಯಥಾಕ್ರಮ/ಧರ್ಮಕ್ರಮ) ಎಂಬ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ನಿಯಮದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಹೊರಟುಹೋಗುವಿಕೆ, ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವರ್ಗಾವಣೆಯ ಮಧ್ಯಸ್ಥ ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು ಸ್ಥಿರತೆ, ಮಾನ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಿತ್ಯರು, ಸೂರ್ಯ, ಸೋಮ ಇತ್ಯಾದಿ ದಿವ್ಯ ‘ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು’ ಪುನಃಪುನಃ ಆವಾಹಿಸಿ, ದಾಂಪತ್ಯಬಂಧವನ್ನು ದೃಢವೂ ಮಂಗಳಕರವೂ ಆಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
AV 14.2 ಅಥರ್ವವೇದೀಯ ವಿವಾಹ-ಲಿಟರ್ಜಿ; ಇದು ವಧುವನ್ನು ದೈವಿಕ/ಸೀಮಾಂತರ ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದ ವಿಧಿಸಮ್ಮತ ಮಾನವ ದಾಂಪತ್ಯಕ್ಕೆ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ವರ್ಗಾಯಿಸಿ, ಪತಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಸಮಾಜಸಮ್ಮತತೆ, ಅಕ್ರಮ ಅಥವಾ ಪೈಶಾಚಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ, ಮತ್ತು ಗೃಹ್ಯಜೀವನದ ಪರಂಪರাগত ಸಂಪತ್ತುಗಳು—ಸೌಹಾರ್ದ, ಗೋಸಂಪತ್ತು-ಸಮೃದ್ಧಿ, ಹಾಗೂ ಫಲವತ್ತಾದ, ವೀರಪುತ್ರ-ಸಂತಾನ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಇದು ಸಾಧಿಸುತ್ತದೆ. ಸೋಮ–ಗಂಧರ್ವ–ಅಗ್ನಿ–ಮಾನವ ಎಂಬ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪಾಲಕರು/ಪತಿಗಳನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿ, ವಧುವನ್ನು ಗಾರ್ಹಪತ್ಯ ಅಗ್ನಿಗೆ ಬಂಧಿಸಿ, ದಂಪತಿಯ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಗೃಹಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಇದರ ಶಕ್ತಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.