Opening the text

Rishi: Atharvanic tradition (gaṇa/devasenā-propitiation section)
Devata: Deva-senā (divine hosts) and allied gaṇas (ghoṣiṇī-, keśinī- classes)
Chandas: Mixed/Anuṣṭubh-like cadence (prose-like enumerative namas style)
ಈ ಸೂಕ್ತವು ರಕ್ಷಾರ್ಥಕ ಹಾಗೂ ಶಮನಕಾರಿ ಲಿತನಿಯಾಗಿದ್ದು, ಸಂಚರಿಸುವ ದಿವ್ಯ ಸೇನೆಗಳಾದ ದೇವಸೇನಾ ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಗಣಗಳನ್ನು ಪುನಃಪುನಃ ‘ನಮಃ’ಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಹಾನಿಕಾರಕವಾಗಬಹುದಾದ ಸನ್ನಿಧಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಕರಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಉದ್ದೇಶವಿದೆ. ಗಣ-ಪ್ರಸಾದನೆಯನ್ನು ರುದ್ರ-ಶಾಂತಿ ಸ್ವರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ, “ನಮಗೆ ಹಾನಿಯಾಗದಿರಲಿ, ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ವಲಯಗೊಳಿಸಲಿ, ಸ್ವಸ್ತಿ (ಕ್ಷೇಮ) ಮತ್ತು ಅಭಯ (ಭಯರಹಿತತೆ) ದೊರಕಲಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಶಕ್ತಿ ಸಮಗ್ರವಾದ ಗೌರವಪೂರ್ಣ ಗಣನೆಗೇ ಆಧಾರ: ಈ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೆಸರಿಟ್ಟು, ಗೌರವಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವುಗಳ ವೈರಾಗ್ಯ/ವೈರವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ಪಠಕರ ಸ್ಥಳ, ದೇಹ ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತದೆ.
Mantra 1
रुद्रः। भवा॑शर्वौ मृ॒डतं॒ माभि या॑तं॒ भूत॑पती॒ पशु॑पती॒ नमो॑ वाम्। प्रति॑हिता॒माय॑तां॒ मा वि स्रा॑ष्टं॒ मा नो॑ हिंसिष्टं द्वि॒पदो॒ मा चतु॑ष्पदः
ರುದ್ರ—ಭವ ಮತ್ತು ಶರ್ವ—ಕೃಪಾಳುಗಳಾಗಿರಿ; ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಬಾರದೆಿರಿ. ಹೇ ಭೂತಪತಿ, ಹೇ ಪಶುಪತಿ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ತಡೆದು ಹಿಡಿದಿರುವುದು ಸಂಯಮದಲ್ಲಿ ತಣಿದಂತೆಯೇ ಇರಲಿ; (ನಿಮ್ಮ) ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಡಬೇಡಿ; ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಬೇಡಿ—ಎರಡು ಕಾಲಿನವರನ್ನೂ ಅಲ್ಲ, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲಿನವರನ್ನೂ ಅಲ್ಲ.
Mantra 2
शुने॑ क्रो॒ष्ट्रे मा शरी॑राणि॒ कर्त॑म॒लिक्ल॑वेभ्यो॒ गृध्रे॑भ्यो॒ ये च॑ कृ॒ष्णा अ॑वि॒ष्यवः॑ । मक्षि॑कास्ते पशुपते॒ वयां॑सि ते विघ॒से मा वि॑दन्त
ನಾಯಿ ಅಥವಾ ನರಿಯು ನಮ್ಮ ದೇಹಗಳನ್ನು ಹರಿಯದಿರಲಿ; ಕೂಗಾಡುವವರೂ ಅಲ್ಲ, ಗಿಡುಗಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ಆ ಕಪ್ಪು ವಿಷಕಾರಿ (ಜೀವಿಗಳೂ) ಅಲ್ಲ. ಹೇ ಪಶುಪತೇ, ನಿನ್ನ ನೊಣಗಳು, ನಿನ್ನ ಪಕ್ಷಿಗಳು—ಭಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳದಿರಲಿ.
Mantra 3
क्रन्दा॑य ते प्रा॒णाय॒ याश्च॑ ते भव॒ रोप॑यः । नम॑स्ते रुद्र कृण्मः सहस्रा॒क्षाया॑मर्त्य
ಹೇ ಗರ್ಜಿಸುವವನೇ (ರುದ್ರ), ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೆ; ಮತ್ತು ಹೇ ಭವ, ನಿನ್ನ ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ—ನಿನಗೆ ನಾವು ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ, ಹೇ ರುದ್ರ, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ, ಅಮರ.
Mantra 4
पु॒रस्ता॑त् ते नमः॑ कृण्म उत्त॒राद॑ध॒रादु॒त। अ॒भी॒व॒र्गाद् दि॒वस्पर्य॒न्तरि॑क्षाय ते॒ नमः॑
ಪೂರ್ವದಿಂದ ನಾವು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ; ಉತ್ತರದಿಂದಲೂ ಕೆಳಗಿನಿಂದಲೂ ಸಹ. ಅಪಾಯದ ಧಾವನೆಯಿಂದ, ಮತ್ತು ದ್ಯೌಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ—ಅಂತರಿಕ್ಷಕ್ಕೆ (ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ) ನಿನಗೆ ನಮಃ.
Mantra 5
मुखा॑य ते पशुपते॒ यानि॒ चक्षूं॑षि ते भव । त्व॒चे रू॒पाय॑ सं॒दृशे॑ प्रती॒चीना॑य ते॒ नमः॑
ಹೇ ಪಶುಪತೇ, ನಿನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ ನಮಃ; ಹೇ ಭವ, ನಿನ್ನ ಆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ನಮಃ. ನಿನ್ನ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ, ನಿನ್ನ ರೂಪಕ್ಕೆ, ನಿನ್ನ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ—ನಮ್ಮಿಂದ ತಿರುಗಿರುವ (ಪ್ರತೀಚೀನ) ಆ ರೂಪಕ್ಕೆ—ನಿನಗೆ ನಮಃ.
Mantra 6
अङ्गे॑भ्यस्त उ॒दरा॑य जि॒ह्वाया॑ आ॒स्याऽय ते । द॒द्भ्यो ग॒न्धाय॑ ते॒ नमः॑
ಅಂಗಗಳಿಂದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಿನ್ನ ಉದರಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಿನ್ನ ಜಿಹ್ವೆಗೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ—ನಿನ್ನ ಗಂಧಕ್ಕೆ (ಘ್ರಾಣಕ್ಕೆ)—ನಿನಗೆ ನಮಃ.
Mantra 7
अस्त्रा॒ नील॑शिखण्डेन सहस्रा॒क्षेण॑ वा॒जिना॑ । रु॒द्रेणा॑र्धकघा॒तिना॒ तेन॒ मा सम॑रामहि
ಅಸ್ತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ—ನೀಲಶಿಖಂಡವನು, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನು, ವಾಜಿ (ವೇಗವಂತನು) ಜೊತೆಗೆ; ಅರ್ಧಕಘಾತಿ ರುದ್ರನೊಂದಿಗೆ—ಅವನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ (ಈ ಅಪಾಯವನ್ನು) ನಾವು ಎದುರಿಸೋಣ.
Mantra 8
स नो॑ भ॒वः परि॑ वृणक्तु वि॒श्वत॒ आप॑ इवा॒ग्निः परि॑ वृणक्तु नो भ॒वः । मा नो॒ऽभि मां॑स्त॒ नमो॑ अस्त्वस्मै
ಭವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲಿ—ನೀರು ಆವರಿಸುವಂತೆ, ಅಗ್ನಿ ಆವರಿಸುವಂತೆ; ಭವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿವೃತಗೊಳಿಸಲಿ. ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊಡೆಯಬೇಡ; ಅವನಿಗೆ ನಮಃ.
Mantra 9
च॒तुर्नमो॑ अष्ट॒कृत्वो॑ भ॒वाय॒ दश॒ कृत्वः॑ पशुपते॒ नम॑स्ते । तवे॒मे पञ्च॑ प॒शवो॒ विभ॑क्ता॒ गावो॒ अश्वाः॒ पुरु॑षा अजा॒वयः
ಭವನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ನಮಸ್ಕಾರ, ಎಂಟು ಬಾರಿ; ಹೇ ಪಶುಪತೇ, ನಿನಗೆ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಿನ್ನದೇ ಇವು ಐದು ವಿಧದ ಪಶುಗಳು ವಿಭಜಿತರಾಗಿ ಇವೆ—ಹಸುಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಪುರುಷರು, ಆಡುಗಳು ಮತ್ತು ಕುರಿಗಳು.
Mantra 10
तव॒ चत॑स्रः प्र॒दिश॒स्तव॒ द्यौस्तव॑ पृथि॒वी तवे॒दमु॑ग्रो॒र्व॑१न्तरि॑क्षम्। तवे॒दं सर्व॑मात्म॒न्वद् यत् प्रा॒णत् पृ॑थि॒वीमनु॑
ನಿನ್ನದೇ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳು; ನಿನ್ನದೇ ಸ್ವರ್ಗ; ನಿನ್ನದೇ ಭೂಮಿ; ಉಗ್ರನ ಈ ಅಂತರಿಕ್ಷವೂ ನಿನ್ನದೇ. ಆತ್ಮವಂತಾದ ಎಲ್ಲವೂ—ಯಾವುದೇ ಉಸಿರಾಡುವುದು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನದೇ.
Mantra 11
उ॒रुः कोशो॑ वसु॒धान॒स्तवा॒यं यस्मि॑न्नि॒मा विश्वा॒ भुव॑नान्य॒न्तः । स नो॑ मृड पशुपते॒ नम॑स्ते प॒रः क्रो॒ष्टारो॑ अभि॒भाः श्वानः॑ प॒रो य॑न्त्वघ॒रुदो॑ विके॒श्यःऽ
ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ ನಿನ್ನ ಈ ಕೋಶ, ವಸು-ಧಾರಕ; ಇದರೊಳಗೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಭುವನಗಳು ಅಂತರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ. ಹೇ ಪಶುಪತೇ, ನಮಗೆ ಕೃಪೆ ತೋರು; ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೂರ—ಇಲ್ಲಿಂದ ದೂರ—ಹೌಲಾಡುವವರು, ದಾಳಿ ಮಾಡುವವರು, ನಾಯಿಗಳು ಹೋಗಲಿ; ದೂರ ಹೋಗಲಿ ದುಷ್ಟ ಕೂಗುವವರು, ಬಿಚ್ಚಿದ ಕೂದಲಿನವರು.
Mantra 12
धनु॑र्बिभर्षि॒ हरि॑तं हिर॒ण्ययं॑ सहस्र॒घ्नि श॒तव॑धं शिखण्डिनम्। रु॒द्रस्येषु॑श्चरति देवहे॒तिस्तस्यै॒ नमो॑ यत॒मस्यां॑ दि॒शी॒३तः
ನೀನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸಿರುವೆ—ಹರಿತವರ್ಣದ, ಹಿರಣ್ಯಮಯ; ಸಹಸ್ರಘ್ನಿ, ಶತವಧ, ಶಿಖಂಡಿನ. ರುದ್ರನ ಇಷು ದೇವಹೇತಿ ಆಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ; ಆ (ಇಷು) ಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಅದು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅಲ್ಲಿಗೆ—ಇಲ್ಲಿಂದ ದೂರ.
Mantra 13
यो॒३भिया॑तो नि॒लय॑ते॒ त्वां रु॑द्र नि॒चिकी॑र्षति । प॒श्चाद॑नु॒प्रयु॑ङ्क्षे॒ तं वि॒द्धस्य॑ पद॒नीरि॑व
ಓ ರುದ್ರನೇ! ಯಾರು ಭಯದಿಂದ ಅಡಗಿಕೊಂಡು ನಿನ್ನನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿ, ನಿನಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ—ಅವನನ್ನು ನೀನು ಹಿಂದೆಂದೇ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತೀ; ಗಾಯಗೊಂಡ (ಭೇದಿತ) ಮನುಷ್ಯನ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಂತೆ.
Mantra 14
भ॒वा॒रु॒द्रौ स॒युजा॑ संविदा॒नावु॒भावु॒ग्रौ च॑रतो वी॒र्याऽय । तभ्यां॒ नमो॑ यत॒मस्यां॑ दिशी३तः
ಭವ ಮತ್ತು ರುದ್ರ—ಒಂದೇ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತರಾದವರು, ಒಂದೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಿರುವವರು—ಇಬ್ಬರೂ ಉಗ್ರರು—ಪರಾಕ್ರಮಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅವರು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ—ಇಲ್ಲಿಂದ ದೂರವಾಗಿರಲಿ.
Mantra 15
नम॑स्ते ऽस्त्वाय॒ते नमो॑ अस्तु पराय॒ते। नम॑स्ते रुद्र॒ तिष्ठ॑त॒ आसी॑नायो॒त ते॒ नमः॑
ನೀನು ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನೀನು ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓ ರುದ್ರನೇ! ನೀನು ನಿಂತಿರುವಾಗ ನಮಸ್ಕಾರ; ನೀನು ಕೂತಿರುವಾಗಲೂ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
Mantra 16
नमः॑ सा॒यं नमः॑ प्रा॒तर्नमो॒ रात्र्या॒ नमो॒ दिवा॑ । भ॒वाय॑ च श॒र्वाय॑ चो॒भाभ्या॑मकरं॒ नमः॑
ಸಂಜೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ರಾತ್ರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಹಗಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಭವ ಮತ್ತು ಶರ್ವ—ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದಾಗಿ—ನಾನು ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದೇನೆ.
Mantra 17
स॒ह॒स्रा॒क्षम॑तिप॒श्यं पु॒रस्ता॑द् रु॒द्रमस्य॑न्तं बहु॒धा वि॑प॒श्चित॑म्। मोपा॑राम जि॒ह्वयेय॑मानम्
ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಾದ ಅವನನ್ನು ನಾನು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಂಡೆನು—ರುದ್ರನು, ಅನೇಕ ವಿಧವಾಗಿ (ಬಾಣಗಳನ್ನು) ಎಸೆಯುತ್ತ, ಅತ್ಯಂತ ವಿವೇಕಿ. ಅವನು ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಚಾಟುತ್ತ (ಭಕ್ಷಿಸಲು ತವಕಿಸುತ್ತ) ಇರುವಾಗ ನಾನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗದಿರಲಿ.
Mantra 18
श्या॒वाश्वं॑ कृ॒ष्णमसि॑तं मृ॒णन्तं॑ भी॒मं रथं॑ के॒शिनः॑ पा॒दय॑न्तम्। पूर्वे॒ प्रती॑मो॒ नमो॑ अस्त्वस्मै
ಕೇಶಿಯ (ದೀರ್ಘಕೇಶನ) ಕಪ್ಪು ಕುದುರೆಗಳ ರಥ—ಕಪ್ಪು, ಶ್ಯಾಮವರ್ಣದ—ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡುವ, ಭೀಕರ; ಅದು ಜನರನ್ನು ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸುವುದು. ಪೂರ್ವಜರಂತೆ ನಾವು ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತೇವೆ; ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವಾಗಲಿ.
Mantra 19
मा नो॒ऽभि स्रा॑ म॒त्यं देवहे॒तिं मा नः॑ क्रुधः पशुपते॒ नम॑स्ते । अ॒न्यत्रा॒स्मद् दि॒व्यां शाखां॒ वि धू॑नु
ದೇವಪ್ರೇರಿತ ಕ್ಷಿಪಣಿಯೇ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ—ಮರ್ತ್ಯರ ಮೇಲೆ—ನಿನ್ನ ದೇವಹೇತು ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ. ಹೇ ಪಶುಪತೇ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕೋಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ; ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಾಗಿ, ಬೇರೆ ಕಡೆ, ಆ ದಿವ್ಯ ಶಾಖೆಯನ್ನು ಝಾಡಿ ಬಿಡು.
Mantra 20
मा नो॑ हिंसी॒रधि॑ नो ब्रूहि॒ परि॑ णो वृङ्ग्धि॒ मा क्रु॑धः । मा त्वया॒ सम॑रामहि
ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಬೇಡ; ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮೃದು-ಶುಭ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳು. ನಮ್ಮನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಕಾಪಾಡು; ಅಪಶಕುನ/ಅಪಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡು—ಕೋಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ. ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮಿಗೆ ಸಂಘರ್ಷವಾಗದಿರಲಿ.
Mantra 21
मा नो॒ गोषु॒ पुरु॑षेषु॒ मा गृ॑धो नो अजा॒विषु॑ । अ॒न्यत्रो॑ग्र॒ वि व॑र्तय॒ पिया॑रूणां प्र॒जां ज॑हि
ನಮ್ಮ ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬೇಟೆಯಾಡಬೇಡ; ಆಡು-ಕುರಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಲೋಭಿಸಬೇಡ. ಓ ಉಗ್ರನೇ, ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಹೋಗು; ಪಿಯಾರೂಗಳ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ನೀನು ಸಂಹರಿಸು.
Mantra 22
यस्य॑ त॒क्मा कासि॑का हे॒तिरेक॒मश्व॑स्येव॒ वृष॑णः॒ क्रन्द॒ एति॑ । अ॒भि॒पू॒र्वं नि॒र्णय॑ते॒ नमो॑ अस्त्वस्मै
ಯಾರ ತಕ್ಮಾ (ಜ್ವರ) ಮತ್ತು ಕಾಸಿಕಾ (ಕೆಮ್ಮು) ಆಯುಧದಂತೆ—ಒಂದೇ ಹೊಡೆತವಾಗಿ—ವೃಷಣ ಅಶ್ವದ ಹಿಹಿನಾಟದಂತೆ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೋ; ಆಕ್ರಮಣದಲ್ಲೂ ಮುಖಾಮುಖಿ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲೂ ಅದನ್ನು ಹೊರಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ—ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವಾಗಲಿ.
Mantra 23
यो॒३न्तरि॑क्षे॒ तिष्ठ॑ति॒ विष्ट॑भि॒तोऽय॑ज्वनः प्रमृ॒णन् दे॑वपी॒यून्। तस्मै॒ नमो॑ द॒शभिः॒ शक्व॑रीभिः
ಯಾರು ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ, ದೃಢವಾಗಿ ಆಧಾರಿತನಾಗಿ; ಅಯಜ್ವನರನ್ನು (ಯಜ್ಞವಿಲ್ಲದವರನ್ನು) ಕುಟ್ಟಿಹಾಕಿ, ದೇವಪೀಯೂನ್ (ದೇವಪಾನ ಮಾಡುವವರನ್ನು) ದಮನಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅವನಿಗೆ ಹತ್ತು ಶಕ್ವರೀ ಛಂದಸ್ಸುಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕಾರ.
Mantra 24
तुभ्य॑मार॒ण्याः प॒शवो॑ मृ॒गा वने॑ हि॒ता हं॒साः सु॑प॒र्णाः श॑कु॒ना वयां॑सि । तव॑ य॒क्षं प॑शुपते अ॒प्स्व॑१न्तस्तुभ्यं॑ क्षरन्ति दि॒व्या आपो॑ वृ॒धे
ಹೇ ಆರಣ್ಯಾ (ವನದೇವಿ), ವನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪಶುಗಳು, ಮೃಗಗಳು—ಕಾಡಿನ ಬೇಟೆ; ಹಂಸಗಳು, ಸುಪರ್ಣಗಳು, ಶಕುನಗಳು, ಹಾರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಸೇರಿವೆ. ಹೇ ಪಶುಪತೇ, ಜಲಗಳೊಳಗೆ ಇರುವ ನಿನ್ನ ಯಕ್ಷ (ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿ)—ನಿನ್ನ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ದಿವ್ಯ ಆಪಃ (ಆಕಾಶೀಯ ಜಲಗಳು) ನಿನ್ನ ಕಡೆ ಹರಿದು ಬರುತ್ತವೆ.
Mantra 25
शि॒शु॒मारा॑ अजग॒राः पु॑री॒कया॑ ज॒षा मत्स्या॑ रज॒सा येभ्यो॒ अस्य॑सि । न ते॑ दू॒रं न प॑रि॒ष्ठास्ति॑ ते भव स॒द्यः सर्वा॒न् परि॑ पश्यसि॒ भूमिं॒ पूर्व॑स्माद्धं॒स्युत्त॑रस्मिन्समु॒द्रे
ಶಿಶುಮಾರಗಳು, ಮಹಾ ಅಜಗರಗಳು, ಪೂರಿಕಯಗಳು, ಭಕ್ಷಕರು, ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳು—ಯಾರ ವಿರುದ್ಧ ನೀನು ರಜಸ್ (ವಿಸ್ತಾರ/ಆಕಾಶೀಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿ)ದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬಲವನ್ನು ಎಸೆಯುತ್ತೀಯೋ; ನಿನಗೆ ದೂರವೂ ಇಲ್ಲ, ಗಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ಹಾಗೆಯೇ ಆಗು: ತಕ್ಷಣವೇ ನೀನು ಸರ್ವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಕಾಣುತ್ತೀಯ; ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ನೀನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸುತ್ತೀಯ, ಉತ್ತರ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ.
Mantra 26
मा नो॑ रुद्र त॒क्मना॒ मा वि॒षेण॒ मा नः॒ सं स्रा॑ दि॒व्येना॒ग्निना॑ । अ॒न्यत्रा॒स्मद् वि॒द्युतं॑ पातयै॒ताम्
ಹೇ ರುದ್ರ, ತಕ್ಮನ (ಜ್ವರ)ದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊಡೆಯಬೇಡ; ವಿಷದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊಡೆಯಬೇಡ; ದಿವ್ಯ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ದಹಿಸಬೇಡ. ಈ ವಿದ್ಯುತ್ತನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರ, ಬೇರೆಡೆಗೆ ಬೀಳಿಸು.
Mantra 27
भ॒वो दि॒वो भ॒व ई॑शे पृथि॒व्या भ॒व आ प॑प्र उ॒र्व॑न्तरि॑क्षम्। तस्मै॒ नमो॑ यत॒मस्यां॑ दि॒शी॒३तः
ಭವನು ದಿವ್ಯದ ಅಧಿಪತಿ; ಭವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವವನು; ಭವನು ವಿಶಾಲವಾದ ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಬಂದರೂ.
Mantra 28
भव॑ राज॒न् यज॑मानाय मृड पशू॒नां हि प॑शु॒पति॑र्ब॒भूथ॑ । यः श्र॒द्दधा॑ति॒ सन्ति॑ दे॒वा इति॒ चतु॑ष्पदे द्वि॒पदे॑ऽस्य मृड
ಹೇ ರಾಜ ಭವ, ಯಜಮಾನನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರು; ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪಶುಗಳ ಅಧಿಪತಿ (ಪಶುಪತಿ) ಆಗಿದ್ದೀಯ. ‘ದೇವರುಗಳಿದ್ದಾರೆ’ ಎಂದು ಶ್ರದ್ಧೆ ಇಡುವವನ ಮೇಲೆ—ನಾಲ್ಕುಕಾಲು ಮತ್ತು ಎರಡುಕಾಲು ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ—ಕರುಣೆ ತೋರು.
Mantra 29
मा नो॑ म॒हान्त॑मु॒त मा नो॑ अर्भ॒कं मा नो॒ वह॑न्तमु॒त मा नो॑ वक्ष्य॒तः । मा नो॑ हिंसीः पि॒तरं॑ मा॒तरं॑ च॒ स्वां त॒न्वंऽ रुद्र॒ मा री॑रिषो नः
ನಮ್ಮ ಮಹಾನ್ವನಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬೇಡ, ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕವನಿಗೂ ಅಲ್ಲ; ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊರುವವನಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬೇಡ, ನಮ್ಮನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವವನಿಗೂ ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೂ ತಾಯಿಗೂ ಗಾಯ ಮಾಡಬೇಡ; ಹೇ ರುದ್ರ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ತನು (ದೇಹ)ವನ್ನೂ ಗಾಯಗೊಳಿಸಬೇಡ—ನಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬೇಡ.
Mantra 30
रु॒द्रस्यै॑लबका॒रेभ्यो॑ऽसंसूक्तगि॒लेभ्यः॑ । इ॒दं म॒हास्ये॑भ्यः॒ श्वभ्यो॑ अकरं॒ नमः॑
ರುದ್ರನ ಕೂಗಾಡುವ (ಹೌಲರ್) ಗಣಗಳಿಗೆ, ದುರುಚ್ಚರಿತ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನುಂಗುವವರಿಗೆ—ಮಹಾಮುಖಿ ಶ್ವಾನಗಳಿಗೆ—ಈ ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ನಾನು ಅರ್ಪಿಸಿದೆ.
Mantra 31
नम॑स्ते घो॒षिणी॑भ्यो॒ नम॑स्ते के॒शिनी॑भ्यः । नमो॒ नम॑स्कृताभ्यो॒ नमः॑ संभुञ्ज॒तीभ्यः॑ । नम॑स्ते देव॒ सेना॑भ्यः स्व॒स्ति नो॒ अभ॑यं च नः
ಘೋಷಿಣೀ (ಘೋಷ ಮಾಡುವ) ಗುಂಪುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಕೇಶಿಣೀ (ದೀರ್ಘಕೇಶಿ)ಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಮ್ಮ ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಪೂಜ್ಯರಾದವರಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ; ಜೊತೆಯಾಗಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವಸೇನಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಮಗೆ ಸ್ವಸ್ತಿ ನೀಡಿರಿ, ನಮಗೆ ಅಭಯವನ್ನೂ ನೀಡಿರಿ.
They are named classes of roaming divine/liminal hosts (gaṇas). The hymn treats them as powerful companies who can become protective when honored with respectful namas rather than feared as hostile presences.
Its dominant method is appeasement and reconciliation: repeated homage, requests for non-harm, and a shift from conflict to guardianship. The aim is to neutralize danger by converting roaming forces into allies.
No. The sukta is primarily verbal and works through invocation and pacification. If following common Atharvanic practice, simple water for purification or boundary-sprinkling can be added, but it is optional.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.