Adhyaya 125

Verse 1

हि >> न () है 7-2 पजञ्चविशर्त्याधिकशततमो< ध्याय: अश्िनीकुमारोंका यज्ञमें भाग स्वीकार कर लेनेपर इन्द्रका संकट-मुक्त होना तथा लोमशजीके द्वारा अन्यान्य तीर्थोंके महत्त्वका वर्णन लोगमश उवाच तं॑ दृष्टवा घोरवदनं मर्द देव: शतक्रतुः । आयान्तं भक्षयिष्यन्तं व्यात्ताननमिवान्तकम्‌

លោក លោមសៈ បាននិយាយថា៖ «យុធិષ્ઠិរា! ពេលឃើញ មរទៈ—មុខគួរភ័យសាហាវ—កំពុងមកជិត ដោយបើកមាត់ធំដូចមរណៈ (យមរាជ) ហាក់បីដូចជាចង់លេបឥន្ទ្រៈ នោះឥន្ទ្រៈ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា និងអ្នកបំពេញយញ្ញមួយរយ ត្រូវបានភ័យក្រហាយគ្របដណ្តប់។»

Verse 2

भयात्‌ संस्तम्भितभुज: सृक्किणी लेलिहन्‌ मुहुः । ततोअब्रवीद्‌ देवराजश्व्यवनं भयपीडित:

លោកលោមសៈបាននិយាយថា៖ ដោយភ័យខ្លាច ដៃទាំងពីររឹងស្ទើរតែមិនអាចចលនា ហើយលិទ្ធជ្រុងមាត់ម្តងហើយម្តងទៀត ព្រះឥន្ទ្រា ព្រះរាជានៃទេវតា ដែលត្រូវភ័យកម្ទេចកម្ទីបង្ខំចិត្ត បាននិយាយទៅកាន់ឥសីច្យវនៈ។ ពេលឃើញអសុរ «មទៈ» មាត់គួរឱ្យខ្លាច ដើរចូលមកដើម្បីលេបគាត់ ដូចជាយមរាជផ្ទាល់ ព្រះឥន្ទ្រាដែលរងការភ័យរន្ធត់នៃមរណភាព បានសុំជ្រកក្រោមពាក្យសច្ចៈ៖ ព្រះអង្គបានសន្យាថា ចាប់ពីថ្ងៃនោះទៅ កូនភ្លោះអស្វិនទាំងពីរ នឹងមានសិទ្ធិផឹកសោម និងបានបញ្ជាក់ថាពាក្យរបស់ព្រះអង្គជាសច្ចៈ ដើម្បីឲ្យឥសីពេញចិត្ត។

Verse 3

सोमाहविश्विनावेतावद्यप्रभृति भार्गव । भविष्यत: सत्यमेतद्‌ वचो विप्र: प्रसीद मे

លោកលោមសៈបាននិយាយថា៖ «ឱ ភារគវៈ! ចាប់ពីថ្ងៃនេះទៅ អស្វិនទាំងពីរ នឹងមានសិទ្ធិផឹកសោម។ ពាក្យនេះនឹងក្លាយជាការពិតជាក់ស្តែង។ ឱ ព្រាហ្មណ៍! សូមអនុគ្រោះដល់ខ្ញុំ»។

Verse 4

न ते मिथ्या समारम्भो भवत्वेष परो विधि: । जानामि चाह ं विप्रर्षे न मिथ्या त्वं करिष्यसि

លោកលោមសៈបាននិយាយថា៖ «សូមកុំឲ្យពិធីយញ្ញដែលអ្នកបានចាប់ផ្តើមនេះ ក្លាយជាឥតផល; សូមឲ្យអ្វីដែលអ្នកបានដាក់ចលនា ឈរជាវិន័យដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ ឱ ព្រះឥសីព្រាហ្មណ៍! ខ្ញុំស្គាល់អ្នក—សេចក្តីសន្យារបស់អ្នក មិនដែលក្លាយជាមោឃៈឡើយ។ ដូច្នេះ សូមអនុគ្រោះដល់ខ្ញុំ; សូមឲ្យវាកើតឡើងតាមដែលអ្នកប្រាថ្នា»។

Verse 5

सोमाहविश्चिनावेतौ यथा वाद्य कृतौ त्वया । भूय एव तु ते वीर्य प्रकाशेदिति भार्गव

លោកលោមសៈបាននិយាយថា៖ «ទាំងពីរនេះ—សូមាហវិ និង ចិនា—អ្នកបានបង្កើតឡើង ដូចជាឧបករណ៍សម្រាប់ឲ្យគេបន្លឺ។ ទោះយ៉ាងណា ឱ ភារគវៈ! សូមឲ្យអំណាចវីរភាពរបស់អ្នក បង្ហាញឡើងម្ដងទៀត»។

Verse 6

सुकन्याया: पितुश्नास्य लोके कीर्ति: प्रथेदिति । अतो मयैतद्‌ विहितं तव वीर्यप्रकाशनम्‌

លោកលោមសៈបាននិយាយថា៖ «ដើម្បីឲ្យឪពុករបស់សុកន្យា ទទួលបានកិត្តិយសក្នុងលោក ខ្ញុំបានរៀបចំរឿងនេះ—គឺការបង្ហាញអំណាចវីរភាពរបស់អ្នកឲ្យសាធារណៈបានឃើញ។ ដោយរបៀបនេះ កុសល និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះ កើតឡើងតាមរយៈសកម្មភាពដែលបង្ហាញកម្លាំងពិត ដើម្បីគោលបំណងដ៏សមគួរ»។

Verse 7

एवमुक्तस्य शक्रेण भार्गवस्य महात्मन:

When Indra spoke thus, the great Bhargava sage’s anger quickly subsided, and in that very moment he released the lord of the gods from all suffering. O King, that mighty seer then divided “Mada” (the intoxicating arrogance he himself had earlier brought forth) and assigned it separately to four seats: drinking, women, gambling, and hunting. Having thus driven Mada away, he satisfied Indra, the Aśvin twins, and all the gods with Soma, and he brought King Śaryāti’s sacrifice to completion. After making his wondrous power renowned throughout the worlds, the eloquent sage Cyavana went to dwell in the forest with his beloved wife Sukanyā. O Yudhiṣṭhira, this lake, resonant with the calls of birds and shining with beauty, belongs to that very sage Cyavana.

Verse 8

स मन्युर्व्यगमच्छीघ्रं मुमोच च पुरंदरम्‌ । मर्द च व्यभजद्‌ राजन पाने स्त्रीषु च वीर्यवान्‌

Lomasa said: “His anger quickly subsided, and he released Purandara (Indra) from his affliction. Then that mighty sage, O king, apportioned ‘Mada’—the intoxicating delusion he had earlier brought forth—into separate domains: drinking, women, and (by implication in the received narrative) other corrupting pursuits. Thus, by removing the force of intoxication from its single overwhelming form and distributing it into specific temptations, he restored balance among the gods and re-established order. The episode underscores a moral logic: uncontrolled pride and intoxication ruin discernment, while restraint and wise regulation preserve dharma and social harmony.”

Verse 9

अक्षेषु मृगयायां च पूर्वसृष्टं पुनः पुन: । तदा मद विनिक्षिप्य शक्रं संतर्प्प चेन्दुना

Lomaśa said: “The intoxication (mada) that had been created earlier was again and again assigned to its familiar outlets—dice and the hunt. Having thus set aside that ‘mada’, the sage then satisfied Śakra (Indra) with the Soma (moon-like nectar), restoring him from distress. The episode underscores how uncontrolled exhilaration and pride are redirected into limited spheres, so that the gods and the world may return to order and ritual balance.”

Verse 10

अश्रिभ्यां सहितान्‌ देवान्‌ याजयित्वा च त॑ नृपम्‌ । विख्याप्य वीर्य लोकेषु सर्वेषु वदतां वर:

Lomaśa said: Having conducted the sacrifice for the gods together with the Aśvins, and having also caused that king to perform the rite, the sage—foremost among speakers—made his extraordinary power renowned in all the worlds. In the surrounding narrative, Cyavana’s anger subsides; he frees Indra from distress, and, to protect cosmic order, he disperses the dangerous force of intoxication into four channels—drink, women, gambling, and hunting—so that excess may be contained rather than allowed to ruin society unchecked. Thus the gods are satisfied with Soma, the royal sacrifice is completed, and the story underscores restraint and right regulation as essential to dharma.

Verse 11

सुकन्यया सहारण्ये विजहारानुकूलया । तस्यैतद्‌ द्विजसंघुष्टं सरो राजन्‌ प्रकाशते

Lomaśa said: Together with Sukanyā—his agreeable, devoted wife—(the sage Cyavana) sported in the forest. O King, this very lake, resonant with the calls of birds, shines forth as his. The passage situates Cyavana’s restored serenity and household harmony as the fruit of restraint and right ordering: after removing the force of intoxication from the gods’ sphere, he returns to a life of measured enjoyment within dharma, accompanied by a faithful spouse, in a place sanctified by ascetic presence.

Verse 12

अत्र त्वं सह सोदर्य: पितृन्‌ देवांश्व॒ तर्पय । एतद्‌ दृष्टवा महीपाल सिकताक्षं च भारत

លោក លោមសៈ បាននិយាយថា៖ «នៅទីនេះ អ្នកជាមួយបងប្អូនរួមឈាមរបស់អ្នក ចូរធ្វើពិធីតರ್ಪណ (ការបូជាទឹកសម្រាលចិត្ត) ដល់បិត្រឹ (Pitṛs) និងដល់ទេវតាទាំងឡាយ។ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ឱ កូនចៅភារតៈ—បានឃើញទីនេះ ហើយបានឃើញទីរថៈ “សិកតាក្សៈ” (ភ្នែកពណ៌ខ្សាច់) ផងដែរ ចូរធ្វើតាមគួរតែធ្វើ។»

Verse 13

सैन्धवारण्यमासाद्य कुल्यानां कुरु दर्शनम्‌ | पुष्करेषु महाराज सर्वेषु च जल॑ स्पृश

លោក លោមសៈ បាននិយាយថា៖ «ពេលទៅដល់ព្រៃសៃន្ធវៈ (Saindhava) ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ចូរទៅមើលបណ្តាញលូទឹក/ប្រឡាយស្រោចស្រព; ហើយនៅគ្រប់បឹងពុស្ករ (Puṣkara) ទាំងអស់ ចូរប៉ះទឹក (អុបស្ព្រឹស) តាមពិធី។»

Verse 14

स्थाणोर्मन्त्राणि च जपन्‌ सिद्धि प्राप्स्यसि भारत । संधिद्वयोर्नरश्रेष्ठ त्रेताया द्वापरस्य च

លោក លោមាសៈ បាននិយាយថា៖ «ឱ ភារតៈ ដោយច្រៀងជាបន្តបន្ទាប់នូវមន្ត្រារបស់ ស្ថាណុ (Śiva) អ្នកនឹងទទួលបានសិទ្ធិ និងជោគជ័យ។ ឱ បុរសល្អឥតខ្ចោះ វាមានអានុភាពជាពិសេសនៅចំណុចប្រសព្វនៃយុគទាំងពីរ—ពេលផ្លាស់ចូលត្រេតា (Tretā) និងពេលផ្លាស់ចូលទ្វាបរ (Dvāpara)។»

Verse 15

तुम भाइयोंसहित इसमें स्नान करके देवताओं और पितरोंका तर्पण करो। भूपाल! भरतनन्दन! इस सरोवरका और सिकताक्षतीर्थका दर्शन करके सैन्धवारण्यमें पहुँचकर वहाँकी छोटी-छोटी नदियोंके दर्शन करना। महाराज! यहाँके सभी तालाबमें जाकर जलका स्पर्श करो। भारत! स्थाणु (शिव)-के मन्त्रोंका जप करते हुए उन तीर्थोंमें स्नान करनेसे तुम्हें सिद्धि प्राप्त होगी। नरश्रेष्ठ! यह त्रेता और द्वापरकी संधिके समय प्रकट हुआ तीर्थ है ।। १२ -१४ ।। अयं हि दृश्यते पार्थ सर्वपापप्रणाशन: । अत्रोपस्पृश्य चैव त्वं सर्वपापप्रणाशने

លោក លោមាសៈ បាននិយាយថា៖ «ឱ បារថៈ (Pārtha) ទីរថៈនេះត្រូវបានឃើញនៅទីនេះពិតប្រាកដ ជាអ្នកបំផ្លាញបាបទាំងអស់។ ឱ យុធិષ્ઠិរ (Yudhiṣṭhira) ដោយងូតទឹក និងប៉ះទឹកតាមពិធី នៅទីរថៈ “បំផ្លាញបាបទាំងអស់” នេះ អ្នកនឹងបានសុទ្ធសាធ។»

Verse 16

आर्चीकपर्वतश्चैव निवासो वै मनीषिणाम्‌ | सदाफल: सदास्रोतो मरुतां स्थानमुत्तमम्‌

លោក លោមាសៈ បាននិយាយថា៖ «លើសពីនេះទៅទៀត មានភ្នំ អារចីក (Ārcīka) ជាទីស្នាក់នៅរបស់អ្នកប្រាជ្ញ។ នៅទីនោះ ផ្លែឈើមានជានិច្ច ហើយមានប្រភពទឹកហូរមិនដាច់។ លើភ្នំនោះ មានទីស្ថានដ៏ល្អឥតខ្ចោះរបស់ទេវតាជាច្រើន ហើយវាជាទីស្ថានដ៏ឧត្តមរបស់ពួកមារុត (Maruts)។»

Verse 17

चैत्याश्वैते बहुविधास्त्रिदशानां युधिष्ठिर । एतच्चन्द्रमसस्तीर्थमृषय: पर्युपासते । वैखानसा बालखिल्या: पावका वायुभोजना:

លោកឡោមាសៈ បានមានពាក្យថា៖ «ឱ យុធិષ્ઠិរ! នៅទីនេះមានស្ថានបូជានៃទេវតាជាច្រើន ប្រកបដោយរូបបែបនានា។ នេះជាទីរមណីយដ្ឋានបរិសុទ្ធនៃព្រះចន្ទ ដែលពួកឥសីជាច្រើនគោរពបម្រើ និងធ្វើសេវា។ នៅទីនេះមានឥសីវៃខានសៈ ដែលគេហៅថា បាលខិល្យៈ—បរិសុទ្ធ និងបរិសុទ្ធកម្ម ជីវិតដោយអាហារជាខ្យល់។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកដើរវង់គោរពជុំវិញកំពូលភ្នំ និងប្រភពទឹកបរិសុទ្ធទាំងនេះតាមចិត្ត ហើយបន្ទាប់មកចូរងូតទឹក; ព្រោះការធ្វើធម្មយាត្រាដោយវិន័យ និងការងូតទឹកដោយសេចក្តីគោរព នាំឲ្យចិត្តបរិសុទ្ធ និងធ្វើឲ្យមនុស្សឈរមាំក្នុងធម៌»។

Verse 18

शृज्भाणि त्रीणि पुण्यानि त्रीणि प्रस्रवणानि च । सर्वाण्यनुपरिक्रम्प यथाकाममुपस्पृश

លោកឡោមាសៈ បានមានពាក្យថា៖ «ឱ យុធិષ્ઠិរ! នៅទីនេះមានកំពូលភ្នំបរិសុទ្ធបី និងប្រភពទឹកបរិសុទ្ធបី។ ចូរដើរវង់គោរពជុំវិញទាំងអស់តាមលំដាប់សមរម្យតាមចិត្ត ហើយបន្ទាប់មកចូរងូតទឹក (ធ្វើពិធីសម្អាត) តាមបំណង»។

Verse 19

शान्तनुश्नात्र राजेन्द्र शुनकश्न नराधिप: । नरनारायणौ चोभौ स्थान प्राप्ताः:सनातनम्‌,राजेन्द्र! यहाँ राजा शान्तनु, शुनक और नर-नारायण--ये सभी नित्य धाममें गये हैं

លោកឡោមាសៈ បានមានពាក្យថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រល្អឥតខ្ចោះ (រាជេន្រ្ទ)! ព្រះរាជា សាន្តនុ, ព្រះឥសីរាជ សុនក, និងឥសីទេវទ្វ័យ នរ និង នារាយណៈ—ទាំងអស់បានឈានដល់ទីលំនៅអនន្តកាល។ ជីវិតរបស់ពួកគេបង្ហាញផ្លូវពីរាជធម៌ និងប្រាជ្ញាតបស្យា ទៅកាន់គោលដៅមិនរលាយ»។

Verse 20

इह नित्यशया देवा: पितरश्न महर्षिभि: । आर्चीकपर्वते तेपुस्तानू यजस्व युधिछिर,युधिष्ठिर! इस आर्चीक पर्वतपर नित्य निवास करते हुए महर्षियोंसहित जिन देवताओं और पितरोंने तपस्या की है, तुम उन सबकी पूजा करो

«នៅទីនេះ លើភ្នំ អារចីកៈ ទេវតា និងបិត្រឹ (វិញ្ញាណបុព្វបុរស) រួមជាមួយមហាឥសី បានស្នាក់នៅយូរមកហើយ និងបានធ្វើតបស្យា។ ដូច្នេះ ឱ យុធិષ્ઠិរ! ចូរអ្នកបូជាគោរពពួកគេទាំងអស់—គោរពចំពោះសេចក្តីសក្ការៈនៃអ្នកដែលបានប្រតិបត្តិតបស្យានៅទីនេះ ហើយធ្វើខ្លួនឲ្យស្របតាមផ្លូវនៃការគោរព និងធម៌»។

Verse 21

इह ते वै चरून्‌ प्राश्नन्नषयश्न विशाम्पते । यमुना चाक्षयस्रोता कृष्णश्वेह तपोरत:

លោកឡោមាសៈ បានមានពាក្យថា៖ «ឱ ម្ចាស់នៃប្រជាជន! នៅទីនេះ ពួកឥសីបានទទួលទានចារុ (អាហារបូជាបរិសុទ្ធ) កាលពីបុរាណ។ នៅជិតនេះមានទន្លេយមុនា ហូរមិនដាច់មិនអស់។ នៅទីនេះផងដែរ ព្រះក្រឹෂ್ಣ បានធ្វើតបស្យា។ ដូច្នេះ ទីនេះត្រូវបានបរិសុទ្ធដោយយញ្ញបូជា ដោយវិន័យតបស្យា និងដោយទន្លេដែលហូរអស់កល្ប—គួរឲ្យគោរព និងគួរឲ្យប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងអាកប្បកិរិយា»។

Verse 22

यमौ च भीमसेनश्व कृष्णा चामित्रकर्शन | सर्वे चात्र गमिष्यामस्त्वयैव सह पाण्डव

លោកលោមសៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ អ្នកបង្ក្រាបសត្រូវ ឱ ព្រះមហាក្សត្របណ្ឌវៈ! ណាគុល និង សហទេវ (បងប្អូនភ្លោះ) ភីមសេន និង ក្រឹෂ್ಣា (ដ្រោបទី)—ពិតប្រាកដថា ពួកយើងទាំងអស់—នឹងទៅកាន់ទីសក្ការៈនេះជាមួយព្រះអង្គ។ ទីនេះជាទីបរិសុទ្ធ ដែលគេរំលឹកថា ព្រះទេវតា និង ព្រះឥសីបានទទួលចារុ (អាហារបូជា) នៅទីនេះ; ក្បែរនេះមានទន្លេយមុនា ហូរមិនដាច់។ នៅទីនេះផងដែរ ព្រះក្រឹෂ್ಣ ត្រូវបាននិយាយថា បានធ្វើតបស្យា។ ទីបរិសុទ្ធដូចនេះ បង្កើនសេចក្តីមាំមួន បរិសុទ្ធចិត្ត និងនាំអ្នកគ្រប់គ្រងទៅរកធម៌ ដោយការរំលឹកប្រពៃណីទេវតា និងឥសី»។

Verse 23

एतत्‌ प्रस्रवर्णं पुण्यमिन्द्रस्य मनुजेश्वर । यत्र धाता विधाता च वरुणश्षोर्ध्वमागता:

លោកលោមសៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ក្នុងចំណោមមនុស្ស! នេះជាប្រភពទឹកបរិសុទ្ធរបស់ព្រះឥន្ទ្រ។ នេះហើយជាទីកន្លែងដែល ធាតា និង វិធាតា ហើយទាំង វរុណ ផងដែរ បានឡើងទៅកាន់លោកខ្ពស់»។

Verse 24

इह ते5प्यवसन्‌ राजन क्षान्ता: परमधर्मिण: । मैत्राणामृजुबुद्धीनामयं गिरिवर: शुभ:

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! នៅទីនេះផងដែរ កាលមុនមានបុរសដែលអត់ធ្មត់ និងឧទ្ទិសខ្លួនចំពោះធម៌ខ្ពស់បំផុត បានស្នាក់នៅ។ សម្រាប់អ្នកមានមេត្តា និងចិត្តត្រង់—អ្នកដែលមានមិត្តភាពចំពោះសត្វលោកទាំងអស់—ភ្នំនេះជាជម្រកដ៏ប្រសើរ និងជាព្រះពរ។

Verse 25

एषा सा यमुना राजन्‌ महर्षिगणसेविता । नानायज्ञचिता राजन्‌ पुण्या पापभयापहा

លោកលោមសៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! នេះហើយជាទន្លេយមុនា ដ៏បរិសុទ្ធ ដែលក្រុមមហាឥសីមកសេវា និងគោរព។ លើច្រាំងរបស់នាង មានយញ្ញជាច្រើនត្រូវបានប្រតិបត្តិ។ នាងបរិសុទ្ធដោយខ្លួនឯង ហើយបណ្តេញការភ័យខ្លាចដែលកើតពីបាប»។

Verse 26

अत्र राजा महेष्वासो मान्धातायजत स्वयम्‌ | साहदेविश्व कौन्तेय सोमको ददतां वर:

នៅទីនេះផងដែរ លើច្រាំងដ៏បរិសុទ្ធនៃយមុនា ដែលមហាឥសីគោរពសេវា និងដែលមានយញ្ញជាច្រើនត្រូវបានប្រតិបត្តិ—នាងបណ្តេញការភ័យខ្លាចដែលកើតពីបាប—ឱ កូនកុនទី! ព្រះមហាក្សត្រមាន្ធាត្រ អ្នកបាញ់ធ្នូដ៏អស្ចារ្យ បានធ្វើយញ្ញដោយខ្លួនឯង; ហើយនៅទីនេះផងដែរ សោមកៈ កូនប្រុសសហទេវ ជាអ្នកឧបត្ថម្ភដ៏លើសគេ បានអនុវត្តពិធីយញ្ញ។ អត្ថន័យនៃវចនៈនេះ បង្ហាញថា ទីសក្ការៈ និងកិច្ចធម៌—ជាពិសេស យញ្ញ និង ទាន—ត្រូវបានរំលឹកជាគំរូធម៌ដែលនៅស្ថិតស្ថេរជានិច្ច។

Verse 63

तस्मात्‌ प्रसाद कुरु मे भवत्वेवं यथेच्छसि । “आपके द्वारा किया हुआ यह यज्ञका आयोजन मिथ्या न हो। आपने जो कर दिया वही उत्तम विधान हो। ब्रह्मर्षे! मैं जानता हूँ

ដូច្នេះ សូមព្រះអង្គមានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណាចំពោះខ្ញុំ។ សូមឲ្យកើតមានដូចដែលព្រះអង្គប្រាថ្នាទាំងស្រុង។ (លោមាសៈ បន្ទាប់ពីបានបង្ហាញសំណូមពរ និងគោលបំណងរបស់ខ្លួនហើយ ក៏សម្របខ្លួនចុះក្រោមព្រះឆន្ទៈរបស់ឥសី និងសុំការឆ្លើយតបដោយព្រះគុណ។)

Verse 124

इस प्रकार श्रीमह्याभारत वनपर्वके अन्तर्गत तीर्थयात्रापर्वमें लोगशती र्थयात्राके प्रसंगमें सुकन्योपाख्यानविषयक एक सौ चौबीसवाँ अध्याय पूरा हुआ

ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏គួរគោរព នៃ «វនបರ್ವ» ក្នុង «ទីរថយាត្រាបર્વ» នៅបរិបទនៃការធ្វើធម្មយាត្រាទៅកាន់ទីរថៈ (ទីសក្ការៈ) បានបញ្ចប់ជំពូកទីមួយរយម្ភៃបួន ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងរឿងសុកន្យា។ កថាខណ្ឌបញ្ចប់នេះបញ្ជាក់ការបញ្ចប់ផ្នែកមួយ ហើយដាក់រឿងនេះជាផ្នែកនៃដំណើរធម៌ និងសក្ការៈធំទូលាយតាមទីបរិសុទ្ធ។

Verse 125

इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि तीर्थयात्रापर्वणि लोमशतीर्थयात्रायां सौकन्ये पज्चविंशत्यधिकशततमो< ध्याय:

ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏គួរគោរព ក្នុង «វនបર્વ» ក្នុង «ទីរថយាត្រាបર્વ» ក្នុងព្រឹត្តិការណ៍នៃធម្មយាត្រារបស់លោមាសៈ ជំពូកទីមួយរយម្ភៃប្រាំ—ពាក់ព័ន្ធនឹងរឿងសុកន្យា—បានបញ្ចប់។ កថាខណ្ឌបញ្ចប់នេះបង្ហាញការបិទបញ្ចប់ និងដាក់រឿងមុននេះជាផ្នែកនៃដំណើរបរិសុទ្ធ ដែលបង្រៀនអំពីអាកប្បកិរិយាគួរគោរព និងផលនៃកុសលកម្មតាមរយៈការធ្វើធម្មយាត្រា និងរឿងរ៉ាវ។