Shloka 16
Cyavana’s Reconciliation with Indra; Tīrtha-Indexing at Ārcīka-parvata and Yamunā
Chapter 125
आर्चीकपर्वतश्चैव निवासो वै मनीषिणाम् | सदाफल: सदास्रोतो मरुतां स्थानमुत्तमम्
Ārcīkaparvataś caiva nivāso vai manīṣiṇām | sadāphalaḥ sadāsrotaḥ marutāṁ sthānam uttamam ||
លោក លោមាសៈ បាននិយាយថា៖ «លើសពីនេះទៅទៀត មានភ្នំ អារចីក (Ārcīka) ជាទីស្នាក់នៅរបស់អ្នកប្រាជ្ញ។ នៅទីនោះ ផ្លែឈើមានជានិច្ច ហើយមានប្រភពទឹកហូរមិនដាច់។ លើភ្នំនោះ មានទីស្ថានដ៏ល្អឥតខ្ចោះរបស់ទេវតាជាច្រើន ហើយវាជាទីស្ថានដ៏ឧត្តមរបស់ពួកមារុត (Maruts)។»
लोगमश उवाच
Educational Q&A
The verse presents sacred geography as a moral-spiritual landscape: places associated with sages and gods are depicted as naturally abundant and pure, suggesting that wisdom, restraint, and divine presence harmonize with a life-sustaining environment.
Lomasa continues guiding the travelers by describing the next sacred landmark—Ārcīka Mountain—highlighting its ever-fruitful trees, perennial springs, and its status as an excellent abode of the gods and a chief station of the Maruts.