Adhyaya 5

Verse 1

सूत उवाच । शिवो गुरुः शिवो देवः शिवो बंधुः शरीरिणाम् । शिव आत्मा शिवो जीवःशिवादन्यन्न किञ्चन

スータは言った。「シヴァは गुरु（師）であり、シヴァは神であり、身を持つ者たちの縁者である。シヴァはアートマン、シヴァは生ける魂。シヴァのほかに何ものもない。」

Verse 2

शिवमुद्दिश्य यत्किंचिद्दत्तं जप्तं हुतं कृतम् । तदनंतफलं प्रोक्तं सर्वागमविनिश्चितम्

シヴァを念じてなされる布施・誦持・火供・あらゆる行いは、無量の果報をもたらすと説かれる。これは諸アーガマにより確定された教えである。

Verse 3

भक्त्या निवेदितं शंभोः पत्रं पुष्पं फलं जलम् । अल्पादल्पतरं वापि तदानंत्याय कल्पते

信愛（バクティ）をもってシャンブ（Śambhu）に捧げる一枚の葉、一輪の花、一つの果実、あるいは一滴の水は—最も小さきものよりなお小さくとも—無量の霊的果報の因となる。

Verse 4

विहाय सकलान्धर्मान्सकलागमनिश्चितान् । शिवमेकं भजेद्यस्तु मुच्यते सर्वबन्धनात्

諸アーガマにより定められた他の一切のダルマを捨て、ただシヴァのみを礼拝する者は、あらゆる束縛から解き放たれる。

Verse 5

या प्रीतिरात्मनः पुत्रे या कलत्रे धनेपि सा । कृता चेच्छिवपूजायां त्रायतीति किमद्भुतम्

わが子への愛、伴侶への愛、さらには財への愛—その同じ愛をシヴァ礼拝に注ぐなら—それが救うのは何の不思議があろうか。

Verse 6

तस्मात्केचिन्महात्मानः सकलान्विषयासवान् । त्यजंति शिवपूजार्थे स्वदेहमपि दुस्त्यजम्

それゆえ、ある大いなる魂は、心を酔わせる一切の感官の対象を捨てる。シヴァ礼拝のためには、捨て難いこの身さえも手放すのである。

Verse 7

सा जिह्वा या शिवं स्तौति तन्मनो ध्यायते शिवम् । तौ कर्णौ तत्कथालोलौ तौ हस्तौ तस्य पूजकौ

シヴァを讃える舌こそが真の舌、シヴァを念ずる心こそが真の心。御物語を喜んで聴く耳こそが真の耳、御身を礼拝する手こそが真の手である。

Verse 8

ते नेत्रे पश्यतः पूजां तच्छिरः प्रणतं शिवे । तौ पादौ यौ शिवक्षेत्रं भक्त्या पर्यटतः सदा

礼拝を見守るその眼はまことに福なるかな。シヴァに頭を垂れるその首は福なるかな。信愛をもって常にシヴァの聖地を巡礼するその足もまた福なるかな。

Verse 9

यस्येन्द्रियाणि सर्वाणि वर्तंते शिवकर्मसु । स निस्तरति संसारं भुक्तिं मुक्तिं च विंदति

あらゆる感官がシヴァの御業に従事する者は、サンサーラを渡り越え、世の成就と解脱の双方を得る。

Verse 10

शिवभक्तियुतो मर्त्यश्चांडालः पुल्कसोपि च । नारी नरो वा षंढो वा सद्यो मुच्येत संसृतेः

シヴァへの信愛を具える者は、たとえチャンダーラやプルカサであっても、女であれ男であれ、あるいは性の定まらぬ者であれ、ただちに輪廻の流転から解き放たれる。

Verse 11

किं कुलेन किमाचारैः किंशीलेन गुणेन वा । भक्तिलेशयुतः शंभोः स वंद्यः सर्वदेहिनाम्

家柄が何になろう、外の作法が何になろう、気質や功徳が何になろう。シャンブ（Śambhu）への信愛がひとしずくでもある者は、すべての有身の者に礼拝されるべきである。

Verse 12

उज्जयिन्यामभूद्राजा चन्द्रसेनसमाह्वयः । जातो मानवरूपेण द्वितीय इव वासवः

ウッジャイニーにはチャンドラセーナという王がいた。人の姿に生まれながら、まるで第二のヴァーサヴァ（インドラ）のごとき者であった。

Verse 13

तस्मिन्पुरे महाकालं वसंतं परमेश्वरम् । संपूजयत्यसौ भक्त्या चन्द्रसेनो नृपोत्तमः

その都において、王の中の最勝たるチャンドラセーナ王は、そこに住まわれる至上主マハーカーラを、篤い信愛をもって礼拝した。

Verse 14

तस्याभवत्सखा राज्ञः शिवपारिषदाग्रणीः । मणिभद्रो जिताभद्रः सर्वलोकनमस्कृतः

その王には友として、シヴァの眷属の長たるマニバドラ、すなわちジターバドラがあり、あらゆる世界に礼拝されていた。

Verse 15

तस्यै कदा महीभर्तुः प्रसन्नः शंकरानुगः । चिन्तामणिं ददौ दिव्यं मणिभद्रो महामतिः

ある時、大地の主たるその王に満悦したマニバドラは、偉大なる心をもつシャンカラの随者として、神妙なるチンターマニの宝珠を授けた。

Verse 16

स मणिः कौस्तुभ इव द्योतमानोर्कसन्निभः । दृष्टः श्रुतो वा ध्यातो वा नृणां यच्छति चिंतितम्

その宝珠は、カウストゥバにも似て燦然と輝き、太陽のごとく光りわたる。見ても、名を聞いても、心に念じても、人々に望むものを授ける。

Verse 17

तस्य कांतिलवस्पृष्टं कांस्यं ताम्रमयस्त्रपु । पाषाणादिकमन्यद्वा सद्यो भवति कांचनम्

その光輝の一分にでも触れれば、青銅・銅・鉄・錫、さらには石などの類いまでも、たちまち黄金となる。

Verse 18

स तं चिन्तामणिं कंठे बिभ्रद्राजासनं गतः । रराज राजा देवानां मध्ये भानुरिव स्वयम्

彼は願いを成就する宝珠チンターマニを首に佩び、王座に登った。集う諸王のただ中で、彼はひとり輝いた――まるでデーヴァの間に照る太陽のように。

Verse 19

सदा चिन्तामणिग्रीवं तं श्रुत्वा राजसत्तमम् । प्रवृद्धतर्षा राजानः सर्वे क्षुब्धहृदोऽभवन्

首に常にチンターマニを戴くその最上の王の噂を聞くや、他の諸王はみな、募る渇望に焼かれて心の内が騒ぎ立った。

Verse 20

स्नेहात्केचिदयाचंत धार्ष्ट्यात्केचन दुर्मदाः । दैवलब्धमजानंतो मणिं मत्सरिणो नृपाः

ある者は偽りの親愛を装って乞い、ある者は驕りに酔い傲慢にして、厚かましく強請った。嫉み深いその王たちは、この宝珠が宿命の定めにより得られたことを悟らなかった。

Verse 21

सर्वेषां भूभृतां याञ्चा यदा व्यर्थीकृतामुना । राजानः सर्वदेशानां संरंभं चक्रिरे तदा

彼の拒絶によって、地を治める諸王の願いがことごとく空しくされたとき、あらゆる国の王たちは憤怒の決意をもって立ち上がった。

Verse 22

सौराष्ट्राः कैकयाः शाल्वाः कलिंगशकमद्रकाः । पांचालावंतिसौवीरा मागधा मत्स्यसृंजयाः

サウラーシュトラ、カイカヤ、シャールヴァ、またカリンガ、シャカ、マドラカ；パンチャーラ、アヴァンティ、サウヴィーラ；マーガダ、マツヤ、スリンジャヤ――

Verse 23

एते चान्ये च राजानः सहाश्वरथकुमजराः । चन्द्रसेनं मृधे जेतुमुद्यमं चक्रुरोजसा

これらの王たち、また多くの他の王たちは、馬軍・戦車・象軍を伴い、武威をもって戦場でチャンドラセーナを討ち破らんと大いに奮い立った。

Verse 24

ते तु सर्वे सुसंरब्धाः कंपयंतो वसुन्धराम् । उज्जयिन्याश्चतुर्द्वारं रुरुधुर्बहुसैनिकाः

彼らは皆、激怒して大地を震わせつつ、大軍をもってウッジャイニーの四つの城門を封鎖した。

Verse 25

संरुध्यमानो स्वपुरीं दृष्ट्वा राजभिरुद्धतैः । चंद्रसेनो महाकालं तमेव शरणं ययौ

驕れる諸王により自らの都が封鎖されているのを見て、チャンドラセーナはただマハーカーラのみを避難処として、そこへ赴いた。

Verse 26

निर्विकल्पो निराहारः स राजा दृढनिश्चयः । अर्चयामास गौरीशं दिवा नक्त मनन्यधीः

迷いなく断食し、堅き決意を抱いたその王は、心を他に向けず、昼も夜もガウリーシャ（ガウリーの主・シヴァ）を礼拝した。

Verse 27

एतस्मिन्नंतरे गोपी काचित्तत्पुरवासिनी । एकपुत्रा भर्तृहीना तत्रैवासीच्चिरंतना

そのころ、まさにその都には、昔から住む一人の牛飼いの女がいた。夫を失った寡婦で、ただ一人の息子の母であった。

Verse 28

सा पंचहायनं बालं वहंती गत भर्तृका । राज्ञा कृतां महापूजां ददर्श गिरिजापतेः

その寡婦は五歳の子を抱きつつ、王によって営まれたギリジャーの主（シヴァ）への大いなる供養を目の当たりにした。

Verse 29

सा दृष्ट्वा सर्वमाश्चर्यं शिवपूजामहोदयम् । प्रणिपत्य स्वशिबिरं पुनरेवाभ्यपद्यत

その驚くべきすべて――シヴァ礼拝の大いなる栄光――を見て、彼女は伏して礼拝し、再び自らの陣へと帰っていった。

Verse 30

एतत्सर्वमशेषेण स दृष्ट्वा बल्लवीसुतः । कुतूहलेन विदधे शिवपूजां विरक्तिदाम्

これら一切を余すところなく見たのち、牧女の子は好奇心に駆られ、離欲を授けるシヴァへの礼拝を始めた。

Verse 31

आनीय हृद्यं पाषाणं शून्ये तु शिबिरोत्तमे । नातिदूरे स्वशिबिराच्छिवलिंगमकल्पयत्

心地よい石を持ち来たり、陣の最も良き場所の空き地にて、自らの庵から遠からぬところに、シヴァ・リンガを造り整えた。

Verse 32

यानि कानि च पुष्पाणि हस्तलभ्यानि चात्मनः । आनीय स्नाप्य तल्लिंगं पूजयामास भक्तितः

手の届くかぎりの花々を集めて持ち来たり、そのリンガを沐浴させ、信愛をもって供養した。

Verse 33

गंधालंकारवासांसि धूपदीपाक्षतादिकम् । विधाय कृत्रिमैर्दिव्यैर्नैवेद्यं चाप्यकल्पयत्

彼はまた香、飾り、衣、薫香、灯明、アクシャタ（砕けぬ浄米）などを整え、巧みに作られた荘厳なる品々をもって、さらにナイヴェーディヤ（食の供物）を備えた。

Verse 34

भूयोभूयः समभ्यर्च्य पत्रैः पुष्पैर्मनोरमैः । नृत्यं च विविधं कृत्वा प्रणनाम पुनःपुनः

彼は心麗しき葉と花をもって幾度も礼拝し、さまざまな舞を奉じて、なお幾度となく平伏して礼をした。

Verse 35

एवं पूजां प्रकुर्वाणं शिवस्यानन्यमानसम् । सा पुत्रं प्रणयाद्गोपी भोजनाय समा ह्वयत्

このように供養（プージャー）を行い、心をただシヴァにのみ定めていたとき、母なるゴーピーは愛情から、息子に食事に来るよう呼びかけた。

Verse 36

मात्राहूतोपि बहुशः स पूजासक्तमानसः । बालोपि भोजनं नच्छत्तदा माता स्वयं ययौ

母に幾度も呼ばれても、彼の心は礼拝に没していた。幼子でありながら食事に向かわなかったので、ついに母が自らそこへ赴いた。

Verse 37

तं विलोक्य शिवस्याग्रे निषण्णं मी लितेक्षणम् । चकर्ष पाणिं संगृह्य कोपेन समताडयत्

シヴァの御前に坐し、目を閉じている彼を見て、母はその手をつかんで引き寄せ、怒りにまかせて打った。

Verse 38

आकृष्टस्ताडितो वापि नागच्छत्स्वसुतो यदा । तां पूजां नाशयामास क्षिप्त्वा लिंगं विदूरतः

自分の息子が、引き寄せられ打たれても来なかったとき、彼女はその礼拝を壊し、リンガを遠くへ投げ捨てた。

Verse 39

हाहेति रुदमानं तं निर्भर्त्स्य स्वसुतं तदा । पुनर्विवेश स्वगृहं गोपी रोषसमन्विता

そのとき彼女は「ハー！ハー！」と泣き叫ぶ我が子を叱りつけ、怒りに満ちたゴーピーは再び家の中へ入っていった。

Verse 40

मात्रा विनाशितां पूजां दृष्ट्वा देवस्य शूलिनः । देवदेवेति चुक्रोश निपपात स बालकः

母が三叉戟を持つ主への礼拝を壊したのを見て、少年は「神々の神よ！」と叫び、地に倒れ伏した。

Verse 41

प्रनष्टसंज्ञः सहसा बाष्पपूरपरिप्लुतः । लब्धसंज्ञो मुहूर्तेन चक्षुषी उदमीलयत्

たちまち彼は気を失い、涙の奔流に濡れた。やがてしばしの後に意識を取り戻し、両の目を開いた。

Verse 42

ततो मणिस्तंभविराजमानं हिरण्मयद्वारकपाटतोरणम् । महार्हनीलामलवज्रवेदिकं तदेव जातं शिबिरं शिवालयम्

その後、まさにその天幕はシヴァの聖殿（シヴァーラヤ）として現れた。宝石の柱が輝き、黄金の扉と扉板と門楼が備わり、祭壇の台座には無垢の青き宝玉と金剛石がちりばめられていた。

Verse 43

संतप्तहेम कलशैर्बहुभिर्विचित्रैः प्रोद्भासितस्फटिकसौधतलाभिरामम् । रम्यं च तच्छिवपुरं वरपीठमध्ये लिंगं च रत्नसहितं स ददर्श बालः

少年は、灼ける黄金の奇なる宝冠が幾重にも飾られ、輝く水晶の宮殿が床を照らして麗しい、シヴァの美しき都を見た。さらに、見事な台座の中央に、宝玉をちりばめたリンガが安置されているのを見た。

Verse 44

स दृष्ट्वा सहसोत्थाय भीतविस्मितमानसः । निमग्न इव संतोषात्परमानंदसागरे

それを見た瞬間、彼はたちまち跳ね起きた。恐れと驚嘆に満ちた心は、満ち足りた喜びのゆえに、至上の歓喜の大海へ沈み入ったかのようであった。

Verse 45

विज्ञाय शिवपूजाया माहात्म्यं तत्प्रभावतः । ननाम दंडवद्भूमौ स्वमातुरघशांतये

その奇瑞によってシヴァ礼拝の大いなる功徳を悟り、彼は母の罪が鎮まることを願って、杖のようにまっすぐ地に伏して礼拝した。

Verse 46

देव क्षमस्व दुरितं मम मातुरुमापते । मूढायास्त्वामजानंत्याः प्रसन्नो भव शंकर

神よ、ウマーの主よ、我が母の罪過をお赦しください。彼女は迷い、あなたを知らぬのです。どうか慈悲を垂れたまえ、シャンカラよ。

Verse 47

यद्यस्ति मयि यत्किंचित्पुण्यं त्वद्भक्तिसंभवम् । तेनापि शिव मे माता तव कारुण्यमाप्नुयात्

もし我が内に、あなたへの信愛より生じたわずかな功徳があるなら、その功徳によっても、シヴァよ、我が母があなたの慈悲にあずかりますように。

Verse 48

इति प्रसाद्य गिरिशं भूयोभूयः प्रणम्य च । सूर्ये चास्तं गते बालो निर्जगाम शिवालयात्

かくしてギリーシャ（シヴァ）の御慈悲を得て、幾度も礼拝し、日が沈むと、少年はシヴァの御住まいより外へ出た。

Verse 49

अथापश्यत्स्वशिबिरं पुरंदरपुरोपमम् । सद्यो हिरण्मयीभूतं विचित्रविभवोज्ज्वलम्

そのとき彼は自らの陣営を見た。プランダラ（インドラ）の都にも似て、たちまち黄金と化し、妙なる栄華と福徳の光に輝いていた。

Verse 50

सोंतः प्रविश्य भवनं मोदमानो निशामुखे । महामणिगणाकीर्णं हेमराशिसमुज्ज्वलम्

夜の訪れに喜びつつ家に入ると、そこは大いなる宝珠の群れで満ち、黄金の山のように燦然と輝いていた。

Verse 51

तत्रापश्यत्स्वजननीं स्मरंतीमकुतोभयाम् । महार्हरत्न पर्यंके सितशय्यामधिश्रिताम्

そこに彼は母を見た。彼を思い、いかなる恐れもなく、白き寝台に座していた。その寝台は無価の宝玉の長椅子に据えられていた。

Verse 52

रत्नालंकारदीप्तांगीं दिव्यांबरविराजिनीम् । दिव्यलक्षणसंपन्नां साक्षात्सुरवधूमिव

その肢体は宝飾により輝き、天衣をまとって燦然としていた。天なる相を具え、まさに眼前に現れた天女のごとくであった。

Verse 53

जवेनोत्थापयामास संभ्रमोत्फुल्ललोचनः । अंब जागृहि भद्रं ते पश्येदं महदद्भुतम्

彼は急いで彼女を起こし、興奮に目を大きく見開いて言った。「母上、目覚めてください——あなたに吉祥あれ！この大いなる不思議をご覧ください。」

Verse 54

इति प्रबोधिता गोपी स्वपुत्रेण महात्मना । ततोऽपश्यत्स्वजननी स्मयन्ती मुकुटोज्ज्वला

かくして大いなる徳を備えた息子に起こされたゴーピーは、やがて—まるで自らの母を見たかのように—微笑み、冠の光に輝く姿を見た。

Verse 55

ससंभ्रमं समुत्थाय तत्सर्वं प्रत्यवेक्षत । अपूर्वमिव चात्मानमपूर्वमिव बालकम्

驚きに胸を震わせて起き上がり、彼女はすべてを見渡した。自分自身がまるで新しくなったかのように、そして少年もまた新しくなったかのように見えた。

Verse 56

अपूर्वं च स्वसदनं दृष्ट्वा सीत्सुखविह्वला । श्रुत्वा पुत्रमुखात्सर्वं प्रसादं गिरिजापतेः

自らの家がかつてない姿に見えて、彼女は喜びに打ち震えた。さらに息子の口から、ギリジャーの主（シヴァ）の恩寵のすべてを聞き、

Verse 57

राज्ञे विज्ञापयामास यो भजत्यनिशं शिवम् । स राजा सहसागत्य समाप्त नियमो निशि

彼女は王に申し上げた。「絶えずシヴァを礼拝する者は——」。王はただちに来臨し、その夜に行の規定を成就した。

Verse 58

ददर्श गोपिकासूनोः प्रभावं शिवतोषजम् । हिरण्मयं शिवस्थानं लिंगं मणिमयं तथा

彼は、牧女の子の栄光――シヴァの歓喜より生じたもの――を見た。黄金のシヴァの聖処、そして宝玉に飾られたリンガもまた。

Verse 59

गोपवध्वाश्च सदनं माणि क्यवरकोज्ज्वलम् । दृष्ट्वा महीपतिः सर्वं सामात्यः सपुरोहितः

優れたルビーの輝きに照り映える牧女の住まいを見て、王は大臣と祭司を伴い、そのすべてを目の当たりにした。

Verse 60

मुहूर्तं विस्मितधृतिः परमानंदनिर्भरः । प्रेम्णा वाष्पजलं मुंचन्परिरेभे तम र्भकम्

しばし呆然としつつも心を保ち、至上の歓喜に満ちあふれて、愛の涙を流し、その少年を抱きしめた。

Verse 61

एवमत्यद्भुताकाराच्छिवमाहात्म्यकीर्त्तनात् । पौराणां संभ्रमाच्चैव सा रात्रिः क्षणतामगात्

かくして、この上なく不思議な光景と、シヴァの偉大さの称揚と、町人たちの高ぶる驚嘆によって、その夜は一瞬のように過ぎ去った。

Verse 62

अथ प्रभाते युद्धाय पुरं संरुध्य संस्थिताः । राजानश्चारवक्त्रेभ्यः शुश्रुवुः परमाद्भुतम्

やがて夜明け、都を包囲して戦いに備えて立つと、諸王は触れ役と使者たちの口から、至上の不思議を聞いた。

Verse 63

ते त्यक्तवैराः सहसा राजानश्चकिता भृशम् । न्यस्तशस्त्रा निविविशुश्चंद्रसेनानुमोदिताः

たちまち諸王は怨みを捨て、ひどく驚いて武器を置き、チャンドラセーナの許しを得て中へ入った。

Verse 64

तां प्रविश्य पुरीं रम्यां महाकालं प्रणम्य च । तद्गोपवनितागेहमाजग्मुः सर्वभूभृतः

その麗しい都に入り、マハーカーラに礼拝してから、諸王は皆、その牛飼いの女の家へ赴いた。

Verse 65

ते तत्र चंद्रसेनेन प्रत्युद्गम्याभि पूजिताः । महार्हविष्टरगताः प्रीत्यानंदन्सुविस्मिताः

そこでチャンドラセーナが進み出て迎え、敬ってもてなした。高価な座に着いた彼らは、親愛の情に喜び、驚嘆に満ちた。

Verse 66

गोपसूनोः प्रसादाय प्रादुर्भूतं शिवालयम् । लिंगं च वीक्ष्य सुमहच्छिवे चक्रुः परां मतिम्

牛飼いの子のために恩寵によって顕れたシヴァの聖殿を見、また偉大なるリンガを拝して、彼らは最高の決意をシヴァに定めた。

Verse 67

तस्मै गोपकुमाराय प्रीतास्ते सर्वभूभुजः । वासोहिरण्यरत्नानि गोमहिष्यादिकं धनम्

喜んだ諸王はその牛飼いの少年に、衣、黄金、宝玉、さらに牛や水牛などの財を授けた。

Verse 68

गजानश्वान्रथान्रौक्माञ्छत्र यानपरिच्छदान् । दासान्दासीरनेकाश्च ददुः शिवकृपार्थिनः

シヴァの恩寵を求めて、彼らは布施として象や馬、黄金の戦車、天蓋の傘、乗り物とその備品、さらに多くの男女の召使いを施した。

Verse 69

येये सर्वेषु देशेषु गोपास्तिष्ठंति भूरिशः । तेषां तमेव राजानं चक्रिरे सर्व पार्थिवाः

多くの牛飼いたちが住むあらゆる地方で、その地の諸王は皆、まさにその者を王として立てた。

Verse 70

अथास्मिन्नंतरे सर्वैस्त्रिदशैरभिपूजितः । प्रादुर्बभूव तेजस्वी हनूमान्वानरेश्वरः

その時まさに、あらゆる神々に礼拝されつつ、光り輝くハヌマーン—猿たちの主—が顕現した。

Verse 71

तस्याभिगमनादेव राजानो जातसंभ्रमाः । प्रत्युत्थाय नमश्चक्रुर्भक्तिनम्रात्ममूर्त्तयः

彼が近づくや、諸王は敬虔な高揚に満たされ、立ち上がって礼拝し、頭を垂れた—信愛から生まれた謙遜そのものの姿であった。

Verse 72

तेषां मध्ये समासीनः पूजितः प्लवगेश्वरः । गोपात्मजं समाश्लिष्य राज्ञो वीक्ष्येदमववीत्

彼らの中に座して正しく供養を受けた猿の主は、牛飼いの子を抱きしめ、ついで諸王を見渡して、次の言葉を語った。

Verse 73

सर्वे शृणुत भद्रं वो राजानो ये च देहिनः । शिवपूजामृते नान्या गतिरस्ति शरीरिणाम

皆よ聞け—汝らに吉祥あれ—王たちよ、また一切の有身の者よ。シヴァ（Śiva）への礼拝を離れては、身を帯びる者に真の帰依と道は他にない。

Verse 74

एष गोपसुतो दिष्ट्या प्रदोषे मंदवा सरे । अमंत्रेणापि संपूज्य शिवं शिवमवाप्तवान्

幸いにもこの牧童の子は、マンダヴァー（Maṇḍavā）湖のほとり、プラドーシャ（Pradoṣa）の時に、真言なくしてもシヴァを礼拝し、シヴァの吉祥なる恩寵と境地を得た。

Verse 75

मंदवारे प्रदोषोऽयं दुर्लभः सर्वदेहिनाम् । तत्रापि दुर्लभतरः कृष्णपक्षे समागते

このマンダヴァーラ（Maṇḍavāra、月曜）に当たるプラドーシャ（Pradoṣa）は、あらゆる有身の者にとって稀である。さらに稀なるは、黒分（暗半月）に巡り来るそのプラドーシャである。

Verse 76

एष पुण्यतमो लोके गोपानां कीर्तिवर्धनः । अस्य वंशेऽष्टमो भावी नंदोनाम महायशाः । प्राप्स्यते तस्य पुत्रत्वं कृष्णो नारा यणः स्वयम्

この者は世において最も功徳深く、牧人たちの名声を増し広げる。彼の系譜の八代目に、大いなる名声をもつナンダが現れ、そしてナーラーヤナ御自身—クリシュナ—がその子として誕生する。

Verse 77

अद्यप्रभृति लोकेस्मिन्नेष गोपालनंदनः । नाम्ना श्रीकर इत्युच्चैर्लोके ख्यातिं गमिष्यति

今日よりこの世において、この牧童の子は「シュリーカラ（Śrīkara）」という名によって人々の間に高く知られ、広く名声を得るであろう。

Verse 78

सूत उवाच । एवमुक्त्वांजनीसूनुस्तस्मै गोपकसूनवे । उपदिश्य शिवाचारं तत्रैवांतरधीयत

スータは語った。「かく言い終えると、アンジャニーの子ハヌマーンは、牛飼いの子にシヴァの行法を授け、その場で姿を消した。」

Verse 79

ते च सर्वे महीपालाः संहृष्टाः प्रतिपूजिताः । चन्द्रसेनं समामंत्र्य प्रतिजग्मुर्यथागतम्

そしてその王たちは皆、喜びに満ち、しかるべく礼遇されたのち、チャンドラセーナに別れを告げ、来た時のままに帰っていった。

Verse 80

श्रीकरोऽपि महातेजा उपदिष्टो हनूमता । ब्राह्मणैः सह धर्मज्ञैश्चक्रे शम्भोः समर्हणम्

また大いなる光輝を備えたシュリーカラも、ハヌマーンに教えを受け、ダルマに通じたバラモンたちと共に、シャンブ（シヴァ）を如法に供養した。

Verse 81

कालेन श्रीकरः सोऽपि चंद्रसेनश्च भूपतिः । समाराध्य शिवं भक्त्या प्रापतुः परमं पदम्

やがてシュリーカラと王チャンドラセーナは、信愛をもってシヴァを礼拝し、至上の境地に到達した。

Verse 82

इदं रहस्यं परमं पवित्रं यशस्करं पुण्यमहर्द्धिवर्धनम् । आख्यानमाख्यातमघौघनाशनं गौरीशपादांबुजभक्तिवर्धनम्

これは至上の秘義であり、きわめて清らかにし、名声を授け、功徳と繁栄を増し広げる。かく語られたこの物語は、罪の奔流を滅し、ガウリーシャ（シヴァ）の蓮華の御足への信愛を増大させる。