Adhyaya 42

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र पिप्पलेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महायोगी पिप्पलादो महातपाः

聖マールカンデーヤは言った。「それより、王の中の最勝者よ、至上のピッパレーシュヴァラへ赴くがよい。そこには、大いなる苦行に力ある成就の大ヨーギー、ピッパラーダが住している。」

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । पिप्पलादस्य चरितं श्रोतुमिच्छाम्यहं विभो । माहात्म्यं तस्य तीर्थस्य यत्र सिद्धो महातपाः

ユディシュティラは言った。「尊き御方よ、ピッパラーダの行状を聞きたい。また、大苦行の成就者（シッダ）が現前するそのティールタの偉大なる功徳をも聞かせてほしい。」

Verse 3

कस्य पुत्रो महाभाग किमर्थं कृतवांस्तपः । एतद्विस्तरतः सर्वं कथयस्व ममानघ

「おお幸いなる者よ、彼は誰の子で、いかなる目的のために苦行（タパス）を行ったのか。罪なき者よ、そのすべてを詳しく私に語ってください。」

Verse 4

मार्कण्डेय उवाच । मिथिलास्थो महाभागो वेदवेदाङ्गपारगः । याज्ञवल्क्यः पुरा तात चचार विपुलं तपः

マールカンデーヤは言った。「昔、愛しき者よ、ミティラーに住み、ヴェーダとその補助学（ヴェーダーンガ）に通暁した輝かしきヤージュニャヴァルキヤは、広大なる苦行（タパス）を修した。」

Verse 5

तापसी तस्य भगिनी याज्ञवल्क्यस्य धीमतः । सा सप्तमेऽपि वर्षे च वैधव्यं प्राप दैवतः

賢者ヤージュニャヴァルキヤの妹ターパシーは、運命の定めにより、七歳にしてすでに寡婦となった。

Verse 6

पूर्वकर्मविपाकेन हीनाभूत्पितृमातृतः । नाभूत्तत्पतिपक्षेऽपि कोऽपीत्येकाकिनी स्थिता

前世の業（カルマ）の熟した報いにより、彼女は父母を失い、夫の一族にも頼る者はなく、かくしてただ独り取り残された。

Verse 7

भूमौ भ्रमन्ती भ्रातुः सा समीपमगमच्छनैः । चचार च तपः सोऽपि परलोकसुखेप्सया

大地をさまよい歩きながら、彼女は次第に兄のもとへ近づいた。兄もまた、来世の安楽を求めて苦行（タパス）に励んでいた。

Verse 8

चचार सापि तत्रस्था शुश्रूषन्ती महत्तपः । कस्मिंश्चित्समये साथ स्नाताहनि रजस्वला

彼女もまたそこに住み、偉大な苦行に仕えるように勤めていた。ある時、昼に沐浴したのち、月のものが起こった。

Verse 9

अन्तर्वासो धृतवती दृष्ट्वा कर्पटकं रहः । याज्ञवल्क्योऽपि तद्रात्रौ सुप्तो यत्र सुसंवृतः

彼女はひそかに一枚の布を見つけ、それを下衣として身に当てた。ヤージュニャヴァルキヤもまた、その夜は臥した場所でよく身を覆って眠った。

Verse 10

स्वप्नं दृष्ट्वात्यजच्छुक्रं कौपीने रक्तबिन्दुवत् । विराजितेन तपसा सिद्धं तदनलप्रभम्

夢を見たのち、彼は褌に血の滴のように精を漏らした。だがその苦行（タパス）の輝きによって、それは成就し、火のごとく光り放った。

Verse 11

यावत्प्रबुद्धो विप्रोऽसौ वीक्ष्योच्छिष्टं तदंशुकम् । चिक्षेप दूरतोऽस्पृश्यं शौचं कृत्वा विधानतः

そのバラモンは目覚めて汚れた布を見、触れてはならぬものとして遠くへ投げ捨て、しかるのち法に従って浄めを行った。

Verse 12

निषिद्धं तु निशि स्नानमिति सुष्वाप स द्विजः । निशीथे सापि तद्वस्त्रं भगस्यावरणं व्यधात्

「夜の沐浴は禁じられている」と思い、その両生者は再び眠った。真夜中に彼女は、その布を自らの秘所を覆うために用いた。

Verse 13

प्रातरन्वेषयामास मुनिर्वस्त्रमितस्ततः । ततः सा ब्राह्मणी प्राह किं अन्वेषयसे प्रभो । केन कार्यं तव तथा वदस्व मम तत्त्वतः

朝になると、聖仙はあちらこちらと自らの衣を探し回った。するとそのバラモン女は言った。「主よ、何をお探しですか。いかなる御用ゆえにそのようになさるのです。真実をお聞かせください。」

Verse 14

याज्ञवल्क्य उवाच । अपवित्रो मया भद्रे स्वप्नो दृष्टोऽद्य वै निशि । सक्लेदं तत्र मे वस्त्रं निक्षिप्तं तन्न दृश्यते

ヤージュニャヴァルキヤは言った。「幸いなる方よ、今夜、穢れた夢を見た。ゆえに、濡れたままの衣をそこに置いたのだが、今は見当たらない。」

Verse 15

तच्छ्रुत्वा ब्राह्मणी वाक्यं भीतभीतावदन्नृप । तद्वस्त्रं तु मया विप्र स्नात्वा ह्यन्तः कृतं महत्

その言葉を聞くと、バラモン女は恐れに震えつつ言った。「王よ、尊きバラモンよ、その衣は私が手に取ってしまいました。沐浴の後、内奥（私の居所）に納めてしまい、大いなる不作法を犯しました。」

Verse 16

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा हाहेत्युक्त्वा महामुनिः । निपपात तदा भूमौ छिन्नमूल इव द्रुमः

彼女の言葉を聞くや、大聖仙は「嗚呼、嗚呼！」と叫び、たちまち地に倒れた。まるで根を断たれた樹のように。

Verse 17

किमेतदिति सेत्युक्त्वा ह्याकाशमिव निर्मला । आश्वासयन्ती तं विप्रं प्रोवाच वचनं तदा

「これはどうしたことですか」と言い、虚空のごとく清らかな彼女はそのバラモンを慰めはじめ、そしてその時ただちに言葉をかけた。

Verse 18

वदस्व कारणं तात गुह्याद्गुह्यतरं यदि । प्रतीकारोऽस्य येनैव विमृश्य क्रियते त्वरा

「原因を語りなさい、いとしき者よ――たとえ秘中の秘であっても。よく思案したうえで、ふさわしい対治を速やかに行えるように。」

Verse 19

ततः स सुचिरं ध्यात्वा लब्धवाग्वै ततः क्षणम् । प्रोवाच साध्वसमना यत्तच्छृणु नरेश्वर

それから彼は久しく黙想し、しばしの後に言葉を取り戻した。胸騒ぎする心のままに言った。「聞き給え、人々の主よ、起こったことを。」

Verse 20

नात्र दोषोऽस्ति ते कश्चिन्मम चैव शुभव्रते । तवोदरे तु गर्भो यस्तत्र दैवं परायणम्

「ここに過ちはない――そなたにも、わたしにも、吉き誓いの女人よ。だが、そなたの胎内の子については――そこでは天命、すなわち神の配剤こそが最後の帰依処である。」

Verse 21

तस्य तत्त्वेन रक्षा च त्वया कार्या सदैव हि । विनाशी नैव कर्तव्यो यावत्कालस्य पर्ययः

「ゆえに、真実をもって常に彼を守りなさい。時の巡り、定められた道程が尽きるまでは、決して彼を滅ぼしてはならぬ。」

Verse 22

तथेति व्रीडिता साध्वी दूयमानेन चेतसा । अपालयच्च तं गर्भं यावत्पुत्रो ह्यजायत

「そのとおりに。」徳ある女人はそう答えた。恥じ入り、胸を痛めながらも、その胎を守り抜き、ついに男児が生まれた。

Verse 23

जातमात्रं च तं गर्भं गृहीत्वा ब्राह्मणी च सा । अश्वत्थच्छायामाश्रित्य तमुत्सृज्य वचोऽब्रवीत्

子が生まれるや否や、そのブラーフマニーは新生児を抱き、アシュヴァッタ樹の木陰に身を寄せてそこに置き、こう言葉を述べた。

Verse 24

यानि सत्त्वानि लोकेषु स्थावराणि चराणि च । तानि सर्वाणि रक्षन्तु त्यक्तं वै बालकं मया

「諸世界のあらゆる生きとし生けるもの――動かぬものも動くものも――わたしが置き去りにしたこの子を守護せよ。」

Verse 25

एवमुक्त्वा गता सा तु ब्राह्मणी नृपसत्तम । तथागतः स तु शिशुस्तत्र स्थित्वा मुहूर्तकम्

そう言い終えると、そのブラーフマニーは去って行った、王の中の最勝者よ。幼子は置かれたまま、しばしそこに留まった。

Verse 26

पाणिपादौ विनिक्षिप्य निकुञ्च्य नयने शुभे । आस्यं तु विकृतं कृत्वा रुरोद विकृतैः स्वरैः

手足を突き、麗しい両眼をきゅっと閉じ、顔を歪めて、荒く乱れた声で泣き叫んだ。

Verse 27

तेन शब्देन वित्रस्ताः स्थावरा जङ्गमाश्च ये । आकम्पिता महोत्पातैः सशैलवनकानना

その声により、動かぬものも動くものも、あらゆる存在が恐れおののいた。大いなる凶兆とともに、山々・森・林苑を抱く大地は揺れ動いた。

Verse 28

ततो ज्ञात्वा महद्भूतं क्षुधाविष्टं द्विजर्षभम् । न जहाति नगश्छायां पानार्थाय ततः परम् । अपिबच्च सुतं तस्मादभृतं चैव भारत

そこで彼女は大事を悟った――婆羅門の中の雄牛たるその者が飢えに苦しんでいると知り、木陰を離れず、さらに飲み物を求めた。おおバーラタよ、彼女は彼から乳を得て（子を乳で養い）、その子を支え生かした。

Verse 29

एवं स वर्धितस्तत्र कुमारो निजचेतसि । चिन्तयामास विश्रब्धः किं मम ग्रहगोचरम्

かくしてそこで養われた少年は、心のうち静かに安らぎ、思いを巡らせた。「我が運命を司るものは何か。いかなるグラハ（惑星神）の影響が我に及んだのか。」

Verse 30

ततः क्रूरसभाचारः क्रूरं दृष्ट्वा निरीक्षितः । पपात सहसा भूमौ शनैश्चारी शनैश्चरः

そのとき、会座において苛烈な振る舞いで知られるシャナイシュチャラは、厳しい眼差しを受けるや、たちまち地に倒れ伏した。遅々として進む者が打ち倒されたのである。

Verse 31

उवाच च भयत्रस्तः कृताञ्जलिपुटस्तदा । किं मयापकृतं विप्र पिप्पलाद महामुने

恐れおののき、合掌して礼をなし、彼はそのとき言った。「我は何の過ちを犯したのか、婆羅門よ、ピッパラーダよ、大いなる牟尼よ。」

Verse 32

चरन्वै गगनाद्येन पातितो धरणीतले । सौरिणा ह्येवमुक्तस्तु पिप्पलादो महामुनिः

彼が天を巡行していたとき、その力によって地上へと打ち落とされた。サウリ（すなわちシャニ）にこのように問われて、大牟尼ピッパラーダは答えた。

Verse 33

क्रोधरूपोऽब्रवीद्वाक्यं तच्छृणुष्व नराधिप । पितृमातृविहीनस्य मम बालस्य दुर्मते । पीडां करोषि कस्मात्त्वं सौरे ब्रूहि ह्यशेषतः

怒りの姿となって彼は言った。「聞け、王よ。父母を失った我が子を、なぜ苦しめるのか。サウリよ、心のねじれた者よ—その理由を余すところなく語れ。」

Verse 34

शनैश्चर उवाच । क्रूरस्वभावः सहजो मम दृष्टिस्तथेदृशी । मुञ्चस्व मां तथा कर्ता यद्ब्रवीषि न संशयः

シャナイシュチャラは言った。「苛烈な性は我に生まれつき備わり、我が眼差しもまたそのようである。解き放て。汝の言うとおりに行う、疑いはない。」

Verse 35

पिप्पलाद उवाच । अद्यप्रभृति बालानां वर्षादा षोडशाद्ग्रह । पीडा त्वया न कर्तव्या एष ते समयः कृतः

ピッパラーダは言った。「今日より、グラハよ、一歳から十六歳までの子らを汝は悩ませてはならぬ。これが汝に定める約定である。」

Verse 36

एवमस्त्विति चोक्त्वा स जगाम पुनरागतः । देवमार्गं शनैश्चारी प्रणम्य ऋषिसत्तमम्

「そのとおりに」と言って彼は去り、また戻って来た。神々の道をゆるやかに進み、最勝の聖仙に礼拝して。

Verse 37

गते चादर्शनं तत्र सोऽपि बालो महाग्रहः । विचिन्तयन्वै पितरं क्रोधेन कलुषीकृतः

彼が去ってその場から姿を消すと、あの若き大いなるグラハもまた父のことを思い巡らし、怒りにより心を濁らせた。

Verse 38

आग्नेयीं धारणां ध्यात्वा जनयामास पावकम् । कृत्यामन्त्रैर्जुहावाग्नौ कृत्या वै संभवत्विति

火性の定（アーグネーヤ・ダーラナー）を観想して、彼は聖なる火を生じさせた。さらにクリティヤ（kṛtyā）の真言をもってその火に供物を捧げ、「まことにクリティヤよ、起これ」と唱えた。

Verse 39

तावज्झटिति सा कन्या ज्वालामालाविभूषिता । हुतभुक्सदृशाकारा किं करोमीति चाब्रवीत्

たちまち、瞬く間に、炎の花鬘に飾られたその乙女が現れた。供物を食らう火のごとき姿で、彼女は言った。「何をいたしましょうか。」

Verse 40

शोषयामि समुद्रान् किं चूर्णयामि च पर्वतान् । अवनिं वेष्टयामीति पातये किं नभस्तलम्

「海を干し尽くしましょうか。山々を粉々に砕きましょうか。大地を取り巻きましょうか。それとも天の穹窿そのものを打ち落としましょうか。」

Verse 41

कस्य मूर्ध्नि पतिष्यामि घातयामि च कं द्विज । शीघ्रमादिश्यतां कार्यं मा मे कालात्ययो भवेत्

「誰の頭上に落ちましょうか。誰を討ち滅ぼしましょう、婆羅門よ。時を空しくせぬよう、速やかに務めをお命じください。」

Verse 42

। अध्याय

「アドヒャーヤ」—章の標識。ここに章区切りが示される。

Verse 43

महता क्रोधवेगेन मया त्वं चिन्तिता शुभे । पिता मे याज्ञवल्क्यश्च तस्य त्वं पत माचिरम्

大いなる怒りの奔流に駆られて、汝を招き寄せた、吉祥なる者よ。我が父はヤージュニャヴァルキヤなり——彼に襲いかかれ、遅れるな。

Verse 44

एवमुक्त्वागमच्छीघ्रं स्फोटयन्ती नभस्तलम् । मिथिलास्थो महाप्राज्ञस्तपस्तेपे महामनाः

かく告げられるや、彼女は天の広がりを裂くかのごとく、たちまち飛び去った。かたやミティラーにて、大いなる叡智と広き心を備えた聖仙は、苦行（タパス）に専念していた。

Verse 45

यावत्पश्यति दिग्भागं ज्वलनार्कसमप्रभम् । याज्ञवल्क्यो महातेजा महद्भूतमुपस्थितम्

大いなる光輝を具えた聖仙ヤージュニャヴァルキヤが、火と太陽のごとき輝きに燃える天の一方を見やると、眼前に巨大なる元素の存在が立ち現れた。

Verse 46

तद्दृष्ट्वा सहसायान्तं भीतभीतो महामुनिः । अनुयुक्तोऽथ भूतेन जनकं नृपतिं ययौ

それが勢いよく迫り来るのを見て、大聖ムニは恐怖に震えた。やがてその存在に迫られ、彼はジャナカ王のもとへ赴いた。

Verse 47

शरण्यं मामनुप्राप्तं विद्धि त्वं नृपसत्तम । महद्भूतभयाद्रक्ष यदि शक्नोषि पार्थिव

「王の中の最勝者よ、我は汝のもとへ帰依し、庇護を求めて来たと知れ。もし叶うなら、大地の主よ、あの巨大なる存在への恐れより我を守り給え。」

Verse 48

ब्रह्मतेजोभवं भूतमनिवार्यं दुरासदम् । न च शक्नोम्यहं त्रातुं राजा वचनमब्रवीत्

王は答えた。「あれは梵天の燃え立つ霊威（テージャス）より生まれ、抗しがたく近づき難い。私は汝を救えぬ。」

Verse 49

ततश्चान्यं नृपश्रेष्ठं शरणार्थी महातपाः । जगाम तेन मुक्तोऽसौ चेन्द्रस्य सदनं भयात्

そこで大苦行者は庇護を求め、別の最勝の王のもとへ赴いた。だがそこでも退けられ、恐れのあまりインドラの宮殿へと向かった。

Verse 50

देवराज नमस्तेऽस्तु महाभूतभयान्नृप । कम्पमानोऽब्रवीद्विप्रो रक्षस्वेति पुनःपुनः

「デーヴァラージャよ、汝に礼拝す、神々の王よ！大いなる存在への恐れゆえに」と震えるバラモンは言い、「お守りください」と幾度も繰り返した。

Verse 51

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा देवराजोऽब्रवीदिदम् । न शक्नोमि परित्रातुं ब्रह्मकोपादहं मुने

その言葉を聞いて神々の王は言った。「ムニよ、私は汝を救えぬ。梵天の怒りを恐れるがゆえに。」

Verse 52

ततः स ब्रह्मभवनं ब्राह्मणो ब्रह्मवित्तमः । जगाम विष्णुलोकं च तेनापीत्युक्त एव सः

それからそのバラモン、ブラフマンを最もよく知る者は、梵天の住処へ、さらにヴィシュヌの世界へも赴いた。だがそこでもまた同じことを告げられた。

Verse 53

ततः स मुनिरुद्विग्नो निराशो जीविते नृप । अनुगम्यमानो भूतेन अगच्छच्छङ्करालयम्

そのとき聖仙は不安に駆られ、命にも望みを失い、王よ、なおその存在に追われつつ、シャンカラの御住まいへと赴いた。

Verse 54

तस्य योगबलोपेतो महादेवस्य पाण्डव । नखमांसान्तरे गुप्तो यथा देवो न पश्यति

瑜伽の力を備えたその者は、パーンダヴァよ、マハーデーヴァの爪と肉の狭間に身を潜め、主に見られぬようにした。

Verse 55

तदन्ते चागमद्भूतं ज्वलनार्कसमप्रभम् । मुञ्च मुञ्चेति पुरुषं देवदेवं महेश्वरम्

その顛末ののち、火と太陽のごとく輝く超自然の存在が現れ、「放て、放て！」と叫びつつ、神々の神マヘーシュヴァラに訴えた。

Verse 56

एवमुक्तो महादेवस्तेन भूतेन भारत । योगीन्द्रं दर्शयामास नखमांसान्तरे तदा

その霊なる者にそう告げられると、バーラタよ、マハーデーヴァは爪と肉の間に宿る瑜伽の主を、そのまま顕し示した。

Verse 57

संस्थाप्य भूतं भूतेशः परमापद्गतं मुनिम् । उवाच मा भैस्त्वं विप्र निर्गच्छस्व महामुने

その霊を制して本来の位に据えると、ブーテーシャ（シヴァ）は極度の危難に陥った聖仙に告げた。「恐れるな、ブラーフマナよ。安らかに去れ、大いなるムニよ。」

Verse 58

ततः सुसूक्ष्मदेहस्थं भूतं दृष्ट्वाब्रवीदिदम् । किमस्य त्वं महाभूत करिष्यसि वदस्व मे

そのとき、きわめて微妙な身に宿る霊を見て、彼は言った。「おお大いなる存在よ、汝はこの者に何をなすのか。われに告げよ。」

Verse 59

कृत्योवाच । क्रोधाविष्टेन देवेश पिप्पलादेन चिन्तिता । अस्य देहं हनिष्यामि हिंसार्थं विद्धि मां प्रभो

クリティヤーは言った。「おお神々の主よ、怒りに囚われたピッパラーダが我を作り出した。この者の身を滅ぼすであろう。主よ、我は害のために遣わされたと知れ。」

Verse 60

एतच्छ्रुत्वा महादेवो भूतस्य वदनाच्च्युतम् । कटिस्थं याज्ञवल्क्यं च मन्त्रयामास मन्त्रवित्

これを聞くと、真言に通じたマハーデーヴァは、腰元にいるヤージュニャヴァルキヤと相談し、また霊の口からこぼれ落ちた言葉にも心を留めた。

Verse 61

योगीश्वरेति विप्रस्य कृत्वा नाम युधिष्ठिर । विसर्जयित्वा देवेशस्तत्रैवान्तरधीयत

ユディシュティラよ、神々の主はそのバラモンに「ヨーギーシュヴァラ」という名を授け、彼らを退けて、その場で姿を消した。

Verse 62

प्रेषयित्वा तु तं भूतं पिप्पलादोऽपि दुर्मनाः । पितृमातृसमुद्विग्नो नर्मदातटमाश्रितः

その霊を遣わしたのち、ピッパラーダもまた意気消沈した。父母のことで心乱れ、彼はナルマダー河の岸に身を寄せた。

Verse 63

एकाङ्गुष्ठो निराहारो वर्षादा षोडशान्नृप । तोषयामास देवेशमुमया सह शङ्करम्

王よ、彼は片足の一本の趾で立ち、断食して十六年のあいだ苦行し、ウマーと共にある神々の主シャンカラを歓喜させた。

Verse 64

ततस्तत्तपसा तुष्टः शङ्करो वाक्यमब्रवीत्

そのとき、かの苦行に満足したシャンカラは、次の言葉を語った。

Verse 65

ईश्वर उवाच । परितुष्टोऽस्मि ते विप्र तपसानेन सुव्रत । वरं वृणीष्व ते दद्मि मनसा चेप्सितं शुभम्

イーシュヴァラは言った。「ブラーフマナよ、尊き誓いを守る者よ、この苦行によって我は汝に深く満足した。願いを選べ。汝の心に思い描いた吉祥なる望みを授けよう。」

Verse 66

पिप्पलाद उवाच । यदि मे भगवांस्तुष्टो यदि देयो वरो मम । अत्र संनिहितो देव तीर्थे भव महेश्वर

ピッパラーダは言った。「もし福徳なる主が私を喜び、もし恩寵を授けてくださるなら――神よ、この聖なるティールタにここに臨在してください。マヘーシュヴァラよ、この地にお住まいください。」

Verse 67

एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा पिप्पलादं महामुनिम् । जगामादर्शनं देवो भूतसङ्घसमन्वितः

このように告げられると、神は大牟尼ピッパラーダに「そのとおりである」と言い、諸々の眷属を伴って、やがて姿を消した。

Verse 68

पिप्पलादो गते देवे स्नात्वा तत्र महाम्भसि । स्थापयित्वा महादेवं जगामोत्तरपर्वतम्

神が去ったのち、ピッパラーダはその大いなる水にて沐浴し、マハーデーヴァをそこに安置して、北の山へと赴いた。

Verse 69

तत्र तीर्थे नरो भक्त्या स्नात्वा मन्त्रयुतं नृप । तर्पयित्वा पित्ःन् देवान् पूजयेच्च महेश्वरम्

王よ、そのティールタにおいて人は信愛をもって、マントラを伴い沐浴すべし。次いで祖霊と諸神にタルパナを捧げ、マヘーシュヴァラを礼拝すべし。

Verse 70

अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् । मृतो रुद्रपुरं याति नात्र कार्या विचारणा

彼はアシュヴァメーダ祭の無上の果報を得、死してルドラプラへ赴く。これについて疑いも思案も要らぬ。

Verse 71

अथ यो भोजयेद्विप्रान् पित्ःनुद्दिश्य भारत । तस्य ते द्वादशाब्दानि मोदन्ते दिवि तर्पिताः

さらに、バーラタよ、祖霊を念じてブラーフマナたちに食を施す者がいれば、その祖霊は満たされ、天において十二年のあいだ歓喜する。

Verse 72

संन्यासेन तु यः कश्चित्तत्र तीर्थे तनुं त्यजेत् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकात्कदाचन

しかし、出家の境地（サンニャーサ）にあってそのティールタで身を捨てる者は、進む道が不可逆となる。ルドラの世界から決して戻らない。

Verse 73

एतत्सर्वं समाख्यातं यत्पृष्ठे हि त्वयानघ । माहात्म्यं पिप्पलादस्य तीर्थस्योत्पत्तिरेव च

これらすべては、汝が問うたとおりに説き明かされた、罪なき者よ――ピッパラーダの偉大さと、このティールタのまさにその起源とが。

Verse 74

एतत्पुण्यं पापहरं धन्यं दुःस्वप्ननाशनम् । पठतां शृण्वतां चैव सर्वपापक्षयो भवेत्

この功徳ある物語は、罪を滅し、福徳に満ち、悪しき夢をも消し去る。これを誦し、また聴く者には、まことに一切の罪の滅尽が起こる。