Sukta 32

Mantra 1

अदर्दरुत्समसृजो वि खानि त्वमर्णवान्बद्बधानाँ अरम्णाः । महान्तमिन्द्र पर्वतं वि यद्वः सृजो वि धारा अव दानवं हन् ॥

汝は泉を打ち破り、水路を解き放ち、縛られていた洪水を自由にした。インドラよ、汝がその大いなる山を裂くとき、流れは外へとほとばしり出た――それを塞ぐダーナヴァ（Dānava）を打ち倒して。

Mantra 2

त्वमुत्साँ ऋतुभिर्बद्बधानाँ अरंह ऊधः पर्वतस्य वज्रिन् । अहिं चिदुग्र प्रयुतं शयानं जघन्वाँ इन्द्र तविषीमधत्थाः ॥

金剛を執る者よ、季節の法により固く縛られていた泉を、汝は解き放った。山のふくらむ乳房（ū́dhar）をも、汝は解放した。さらに、群がる力のままに横たわる猛き蛇アヒ（Ahi）さえ――それを討ち、インドラよ、汝は勝利の威力を打ち立てた。

Mantra 3

त्यस्य चिन्महतो निर्मृगस्य वधर्जघान तविषीभिरिन्द्रः । य एक इदप्रतिर्मन्यमान आदस्मादन्यो अजनिष्ट तव्यान् ॥

インドラはその激しき威力もて、自在にさまよう偉大なる「野なるもの」の殺戮の力を打ち砕いた。彼はただ一人にして比ぶる者なしと思いなしたが、彼より（あるいは彼の後に）さらに力まさる他者が生じた。

Mantra 4

त्यं चिदेषां स्वधया मदन्तं मिहो नपातं सुवृधं तमोगाम् । वृषप्रभर्मा दानवस्य भामं वज्रेण वज्री नि जघान शुष्णम् ॥

彼らのうち、自らのスヴァダー（svadhā）により酔いしれる者をも——霧の子、よく栄え、闇へと進む者をも——突進を担う牡牛、ヴァジュラを執るインドラは、雷槌（ヴァジュラ）もてダーナヴァ（Dānava）シュシュナ（Śuṣṇa）の燃え立つ威光を打ち倒した。

Mantra 5

त्यं चिदस्य क्रतुभिर्निषत्तममर्मणो विददिदस्य मर्म । यदीं सुक्षत्र प्रभृता मदस्य युयुत्सन्तं तमसि हर्म्ये धाः ॥

彼が己が策謀により座を占めたときでさえ、インドラは「傷つけがたき者」の急所を見いだした。善き主権よ、彼が酔いの力に支えられて戦わんとするとき、汝は彼を闇のうちに、閉ざされた家（ハルミヤ hármya）に据えた。

Mantra 6

त्यं चिदित्था कत्पयं शयानमसूर्ये तमसि वावृधानम् । तं चिन्मन्दानो वृषभः सुतस्योच्चैरिन्द्रो अपगूर्या जघान ॥

それでもなお、カトパヤ（Katpaya）は日なき闇の中に横たわり、そこで増し広がっていた——搾り出されたソーマ（Soma）に歓喜する雄牛インドラは、高みより彼を打ち倒し、覆いをはぎ露わにした。

Mantra 7

उद्यदिन्द्रो महते दानवाय वधर्यमिष्ट सहो अप्रतीतम् । यदीं वज्रस्य प्रभृतौ ददाभ विश्वस्य जन्तोरधमं चकार ॥

立ち上がったインドラは、偉大なるダーナヴァ（Dānava）に向けて殺戮の力を駆り立てた——抗しがたい威力を。雷槌ヴァジュラ（vajra）を振るって彼を打ち据えたとき、万有の生きもののうちで最も低き者となした。

Mantra 8

त्यं चिदर्णं मधुपं शयानमसिन्वं वव्रं मह्याददुग्रः । अपादमत्रं महता वधेन नि दुर्योण आवृणङ्मृध्रवाचम् ॥

また、甘露を飲むその奔流が横たわっていても——猛きインドラは、広大に包み囲む洞窟を奪い取った。足なき狡猾なるものを大いなる殺戮の力で打ち倒し、曲がりくねって語る力を悪しき胎内に閉じ込めた。

Mantra 9

को अस्य शुष्मं तविषीं वरात एको धना भरते अप्रतीतः । इमे चिदस्य ज्रयसो नु देवी इन्द्रस्यौजसो भियसा जिहाते ॥

誰が彼の激しき勢いと確かな威力を抑え得ようか。富を担うのはただ彼ひとり、抗しがたき者。これら堅固なる神力（女神）さえ、インドラの威勢を畏れて退きひるむ。

Mantra 10

न्यस्मै देवी स्वधितिर्जिहीत इन्द्राय गातुरुशतीव येमे । सं यदोजो युवते विश्वमाभिरनु स्वधाव्ने क्षितयो नमन्त ॥

彼のために、女神なる自ら導く斧（svadhiti）は身をかがめ、渇望するかのようにインドラに道を開く。彼の力があらゆる神力と結び合うとき、住まいと諸民は、自制の主（svadhāvan）に従って頭を垂れる。

Mantra 11

एकं नु त्वा सत्पतिं पाञ्चजन्यं जातं शृणोमि यशसं जनेषु । तं मे जगृभ्र आशसो नविष्ठं दोषा वस्तोर्हवमानास इन्द्रम् ॥

ただひとり、汝は真なる民の主、五族（pañcajanya）のために生まれし者——人々の中に栄光あると我は汝を聞く。わが願いは、最も新しく最も近きそのインドラを捉える。夜にも暁にも、我らはインドラを呼び求める。

Mantra 12

एवा हि त्वामृतुथा यातयन्तं मघा विप्रेभ्यो ददतं शृणोमि । किं ते ब्रह्माणो गृहते सखायो ये त्वाया निदधुः काममिन्द्र ॥

まことに我は聞く、インドラよ――汝はṛtu（正しき時節・秩序）に従い、しかるべき度量にて促され進み、豊かな贈与をヴィプラ（聖見者）らに授け給うと。されど、brahman（聖なる言葉）を支える同伴の友らは、何ゆえ汝を抑えんとするのか――汝に欲求を課し、要求として据えたその友らは。