Sarga 10

Verse 1

सुमन्त्रश्चोदितो राज्ञा प्रोवाचेदं वचस्तदा।यथर्श्यशृङ्गस्त्वानीत श्श्रुणु मे मन्त्रिभिस्सह।।।।

王に促されて、スマントラはその時こう語った。「大臣たちと共に聞きなさい――いかにしてリシャヤシュリンガがここへ連れて来られたかを。」

Verse 2

रोमपादमुवाचेदं सहामात्य: पुरोहित:।उपायो निरपायोऽयमस्माभिरभिचिन्तित:।। ।।

王の祭司は大臣たちとともにローマパーダに告げた。「我らは一つの策を熟慮した。これは安全で、危うきところのない策である。」

Verse 3

ऋश्यशृङ्गो वनचरस्तपस्स्वाध्ययने रत:।अनभिज्ञस्स नारीणां विषयाणां सुखस्य च।।।

リシャヤシュリンガは森に住み、苦行（タパス）とヴェーダの学修に心を寄せる。彼は女性にも、感官の対象にも、世の快楽にもまったく通じていない。

Verse 4

इन्द्रियार्थैरभिमतैर्नरचित्तप्रमाथिभि: ।पुरमानाययिष्याम: क्षिप्रं चाध्यवसीयताम्।। ।।

「人の心をも奪い乱す、魅惑の感官の楽しみを用いて、彼を都へ連れて来よう。ゆえに速やかに決せよ。」

Verse 5

गणिकास्तत्र गच्छन्तु रूपवत्यस्स्वलङ्कृता:।प्रलोभ्य विविधोपायैरानेष्यन्तीह सत्कृता:।।।।

「そこへ、姿うるわしく飾り立てたガニカー（遊女）たちを遣わそう。さまざまな誘いの手立てで彼をたぶらかし、礼遇を受けつつ、ここへ連れて来るであろう。」

Verse 6

श्रुत्वा तथेति राजा च प्रत्युवाच पुरोहितम्।पुरोहितो मन्त्रिणश्च तथा चक्रुश्च ते तदा।।।।

それを聞いて王は王宮の祭官に「そのとおりに」と答えた。すると祭官と大臣たちは、ただちにそのように取り計らった。

Verse 7

वारमुख्याश्च तच्छ्रुत्वा वनं प्रविविशुर्महत्।आश्रमस्याविदूरेऽस्मिन् यत्नं कुर्वन्ति दर्शने।।।।ऋषिपुत्रस्य धीरस्य नित्यमाश्रमवासिन:।

それを聞くや、名高き遊女たちは大いなる森へと入り、庵（アーシュラマ）から遠からぬ所に留まって、聖仙の子—自制堅固にして常に庵に住まう者—を一目拝そうと努めた。

Verse 8

पितुस्सनित्यसन्तुष्टो नातिचक्राम चाश्रमात्।।।।न तेन जन्मप्रभृति दृष्टपूर्वं तपस्विना।स्त्री वा पुमान्वा यच्चान्यत्सर्वं नगरराष्ट्रजम्।। ।।

父の庇護のもと常に満ち足りており、彼は決して庵（アーシュラマ）を離れなかった。

Verse 9

पितुस्सनित्यसन्तुष्टो नातिचक्राम चाश्रमात्।।1.10.8।।न तेन जन्मप्रभृति दृष्टपूर्वं तपस्विना।स्त्री वा पुमान्वा यच्चान्यत्सर्वं नगरराष्ट्रजम्।। 1.10.9।।

生まれてこのかた、その苦行者は女も男も、また都や国に属するいかなるものも、いまだ見たことがなかった。

Verse 10

तत: कदाचित्तं देशमाजगाम यदृच्छया।विभण्डकसुतस्तत्र ताश्चापश्यद्वराङ्गना:।।।।

やがてある日、ヴィバンダカの子は偶然その地に来て、そこであの麗しい女たちを目にした。

Verse 11

ताश्चित्रवेषा: प्रमदा गायन्त्यो मधुरस्वरा:।ऋषिपुत्रमुपागम्य सर्वा वचनमब्रुवन्।। ।।

その女たちは華やかな装いで、甘美な声にて歌いながら仙人の子に近づき、皆そろって言葉をかけた。

Verse 12

कस्त्वं किं वर्तसे ब्रह्मन् ज्ञातुमिच्छामहे वयम्।एकस्त्वं विजने घोरे वने चरसि शंस न:।। ।।

「そなたは誰か、婆羅門よ。いかにして生を支えているのか。我らは知りたい。なぜこの恐ろしく人影なき森を、ただ一人さまようのか。告げよ。」

Verse 13

अदृष्टरूपास्तास्तेन काम्यरूपा वने स्त्रिय:।हार्दात्तस्य मतिर्जाता व्याख्यातुं पितरं स्वकम्।।।।

彼は森でこれほど愛らしい姿の女たちを見たことがなかった。胸の情に動かされ、彼は自らの父について彼女らに語ろうと決意した。

Verse 14

पिता विभण्डकोऽस्माकं तस्याहं सुत औरस:।ऋश्यशृङ्ग इति ख्यातं नाम कर्म च मे भुवि।।।।

「我らの父はヴィバンダカであり、私はその実子である。地上において我が名は『リシャヤシュリンガ（Ṛśyaśṛṅga）』として知られ、その名は我が宿縁と行いに結びついている。」

Verse 15

इहाश्रमपदोऽस्माकं समीपे शुभदर्शना:।करिष्ये वोऽत्र पूजां वै सर्वेषां विधिपूर्वकम्।।।।

「我らの庵（アーシュラマ）はここから近い、美しき婦人たちよ。そこで私は、定められた作法に従い、あなたがた皆にしかるべきもてなしと供養をいたそう。」

Verse 16

ऋषिपुत्रवचश्श्रुत्वा सर्वासां मतिरास वै।तदाश्रमपदं द्रष्टुं जग्मुस्सर्वाश्च तेन ता:।। ।।

仙人の子の言葉を聞くと、彼女らは皆、まことにその庵を見たいと心を躍らせた。こうしてその女たちは皆、彼とともにそこへ赴いた。

Verse 17

आगतानां तत: पूजामृषिपुत्रश्चकार ह।इदमर्घ्यमिदं पाद्यमिदं मूलमिदं फलं च न:।।।।

そののち、仙人の子はしかるべきもてなしをして言った。「これが敬意のアルギャ、これが足を洗う水、そしてこれが我らの根と果実である。」

Verse 18

प्रतिगृह्य च तां पूजां सर्वा एव समुत्सुका:।ऋषेर्भीताश्च शीघ्रं ता गमनाय मतिं दधु:।।।।

その供物を受け取ると、皆は期待と不安に満ち、苦行者を畏れて、ただちに立ち去る決意を固めた。

Verse 19

अस्माकमपि मुख्यानि फलानीमानि वै द्विज ।गृहाण प्रति भद्रं ते भक्षयस्व च मा चिरम्।।।।

「おお、二度生まれの方よ、我らのこの上等な果実をお受け取りください。あなたに吉祥あれ。召し上がって、どうかお急ぎなく遅らせぬように。」

Verse 20

ततस्तास्तं समालिङ्ग्य सर्वा हर्षसमन्विता:।मोदकान्प्रददुस्तस्मै भक्ष्यांश्च विविधान् बहून्।।।।

それから皆は喜びに満ちて彼を抱きしめ、モーダカの甘味や種々の食べ物を数多く授けた。

Verse 21

तानि चास्वाद्य तेजस्वी फलानीति स्म मन्यते।अनास्वादितपूर्वाणि वने नित्यनिवासिनाम्।।।।

それらを味わうと、光り輝く者は思った。「これは果実だ」――常に森に住む者たちが、いまだかつて味わったことのないものだ。

Verse 22

आपृच्छ्य च तदा विप्रं व्रतचर्यां निवेद्य च।गच्छन्ति स्मापदेशात्ता भीतास्तस्य पितुस्स्त्रिय:।।।।

それから彼女たちは婆羅門に別れを告げ、誓戒の修行を口実として述べ、彼の父を恐れて立ち去った。

Verse 23

गतासु तासु सर्वासु काश्यपस्यात्मजो द्विज:।अस्वस्थहृदयश्चासीद्दु:खं स्म परिवर्तते।।।।

皆が去った後、迦葉波の末裔たる二度生まれの者は、心を乱し、胸の内で悲しみを幾度も巡らせた。

Verse 24

ततोऽपरेद्युस्तं देशमाजगाम स वीर्यवान्।मनोज्ञा यत्र ता दृष्टा वारमुख्यास्स्वलङ्कृताः।।।।

翌日、力ある苦行者は再びその地へ赴いた。そこは、彼が麗しく飾られた魅惑の遊女たちを見た場所であった。

Verse 25

दृष्ट्वैव च तास्तदा विप्रमायान्तं हृष्टमानसा:।उपसृत्य ततस्सर्वास्तास्तमूचुरिदं वच:।।।।

婆羅門が近づいて来るのを見るや、彼女たちは心から喜び、皆そばへ寄って、次の言葉を告げた。

Verse 26

एह्याश्रमपदं सौम्य ह्यस्माकमिति चाब्रुवन्।तत्राप्येष विधिश्श्रीमान् विशेषेण भविष्यति।।।।

彼らは言った。「来たれ、やさしき御方よ、われらのアーシュラマへ。そこでもまた、この吉祥なるもてなしが、とりわけ特別にあなたに捧げられよう。」

Verse 27

श्रुत्वा तु वचनं तासां सर्वासां हृदयङ्गमम्।गमनाय मतिं चक्रे तं च निन्युस्तदा स्त्रिय:।।।।

その女たちの、心にしみ入る言葉を聞くと、彼は同行する決意を固めた。こうして女たちは彼を連れ去った。

Verse 28

तत्र चानीयमाने तु विप्रे तस्मिन्महात्मनि।ववर्ष सहसा देवो जगत्प्रह्लादयंस्तदा।।।।

その大いなる魂のバラモンがそこへ連れ来られるや、雨神はたちまち雨を降らせ、世を喜ばせた。

Verse 29

वर्षेणैवागतं विप्रं विषयं स्वं नराधिप:।प्रत्युद्गम्य मुनिं प्रह्वश्शिरसा च महीं गत:।।।।

雨とともにそのバラモンが王の国土に到来すると、王は迎えに出てムニに対し、深く伏して頭を地に触れさせ、敬意を表した。

Verse 30

अर्घ्यं च प्रददौ तस्मै न्यायतस्सुसमाहित:।वव्रे प्रसादं विप्रेन्द्रान्मा विप्रं मन्युराविशेत्।।।।

心をよく整えて、法にかなうアルギャを捧げ、バラモンの中の最勝者のご加護を乞うた――このことによって聖者に怒りが起こらぬように、と。

Verse 31

अन्त:पुरं प्रविश्यास्मै कन्यां दत्त्वा यथाविधि।शान्तां शान्तेन मनसा राजा हर्षमवाप स:।।।।एवं स न्यवसत्तत्र सर्वकामैस्सुपूजित:।

奥宮に入り、王は作法のとおり娘シャーンター（Śāntā）を彼に嫁がせた。心が鎮まり、王は歓喜を得た。かくしてリシャヤシュリンガ（Ṛśyaśṛṅga）はそこに住み、厚く敬われ、あらゆる望みを満たされた。

Verse 32

心をよく整えて、法にかなうアルギャを捧げ、バラモンの中の最勝者のご加護を乞うた――このことによって聖者に怒りが起こらぬように、と。

Verse 33

奥宮に入り、王は作法のとおり娘シャーンター（Śāntā）を彼に嫁がせた。心が鎮まり、王は歓喜を得た。かくしてリシャヤシュリンガ（Ṛśyaśṛṅga）はそこに住み、厚く敬われ、あらゆる望みを満たされた。